Zmiany w piersiach – jak rozpoznać, która zmiana w piersi jest łagodna, a która złośliwa?

Podczas samobadania kobieta może wykryć pojedyncze guzy czy zgrubienia. Powodem do niepokoju powinna być przede wszystkim zmiana kształtu lub symetrii piersi. Większość zmian nowotworowych występuje w postaci guzów organicznych, łatwo wyczuwalnych i bezbolesnych. Jeśli guzek ma nie więcej niż 2 cm i nie ma przerzutów do węzłów chłonnych, to istnieje duża szansa na wyleczenie.

Zmiany w piersiach – jak rozpoznać, która zmiana w piersi jest łagodna, a która złośliwa?

Nie lekceważ samobadania piersi

Nikt bowiem nie zadba o nas, jeśli nie zrobimy tego same. Wczesne wykrycie ewentualnych zmian daje dużą szansę na całkowite wyleczenie. Niestety, wiele kobiet wciąż umiera, bo nie chodzą na badania ani nie kontrolują same piersi, a zmiany są wykrywane zbyt późno.

Zmiany w piersiach – jak rozpoznać, która zmiana w piersi jest łagodna, a która złośliwa?

W tym przypadku, jak w żadnym innym, dosłownie sprawdza się stwierdzenie, że nasze zdrowie, a nierzadko i życie, jest w naszych rękach. Dlatego tak ważne jest, by kobiety jak najwcześniej wypracowały nawyk regularnego samobadania piersi.

Jak wynika ze statystyk, ok. 80% zmian jest wykrywanych przez same kobiety bądź ich partnerów. I aż 75% z nich ma charakter łagodny – są to:

  • torbiele,
  • włókniaki,
  • tłuszczaki.

A mimo to wciąż za mało kobiet docenia i stosuje tę metodę diagnostyki.

– Często kobiety boją się samokontroli piersi, ponieważ uważają, że nie mają wpływu na swój organizm i własne zdrowie. Obawiają się, że znajdą jakąś zmianę, więc często wolą nie wiedzieć.

A przecież nawet w przypadku zmian inwazyjnych, im są one mniejsze, tym większa szansa, że nie doszło do przerzutów do węzłów chłonnych, i tym samym są większe możliwości wyleczenia – lek. med.

Tomasz Bieda, ginekolog onkolog z Kliniki Ginekologii Onkologicznej Centrum Onkologii w Krakowie.

– Oczywiście, nie każdy guz to rak, ale każdą niepokojącą zmianę należy skonsultować z lekarzem – dodaje.

Jak często robić samobadanie piersi?

Jak zauważają specjaliści, samobadanie to lepszy sposób wykrycia zmian nowotworowych niż USG i mammografia. Regularne samobadanie piersi minimalizuje ryzyko przeoczenia choroby. Oczywiście, jest to metoda mniej dokładna, niż USG czy mammografia, jednak przy regularnym badaniu kobieta poznaje budowę własnych piersi i może wykryć relatywnie niewielkie nieprawidłowości.

Badanie przez ginekologa nie zastąpi samobadania. Kobieta podczas samobadania może wykryć zmiany nawet o połowę mniejsze, niż ginekolog czy USG bądź mammografia.

– To kobieta najlepiej zna własne ciało, dlatego dzięki regularnej samokontroli może zauważyć nawet najmniejsze zmiany i zwrócić na nie uwagę lekarzowi – wyjaśnia Tomasz Bieda.

Wyjaśnia, że nowotwór rośnie wiele lat, dlatego mamy sporo czasu, by zauważyć zmiany w naszym organizmie. Rak piersi, by osiągnąć wielkość 2 cm, rozwija się ok. 8 lat.

Ryzyko zachorowania na raka rośnie z wiekiem, większe jest także w przypadku osób obciążonych genetycznie – ok.

5–10% przypadków raka piersi ma podłoże genetyczne – u kobiet z nieprawidłową mutacją głównie genu BRCA1 lub genu CHEEK2, u których ryzyko raka piersi jest ok. 5-10-krotnie wyższe niż przeciętnie.

Zmiany w piersiach – jak rozpoznać, która zmiana w piersi jest łagodna, a która złośliwa?

Rak piersi dotyka coraz młodszych kobiet.

– Wpływ na to ma wiele czynników, wśród których są te związane ze stylem życia i dietą – jak: nadwaga, palenie papierosów, nadużywanie alkoholu, przewlekły stres, brak aktywności fizycznej, zanieczyszczenie powietrza, wysokoprzetworzona żywność, konserwanty – mówi Tomasz Bieda.

Samobadanie piersi a rak piersi

Samobadanie piersi to z jednej strony absolutne minimum, które możemy dla siebie zrobić, ale właśnie to minimum niejednokrotnie ratuje zdrowie, a nawet życie, bowiem rak piersi, wykryty odpowiednio wcześnie, jest niemal w 100% uleczalny.

Kobiety, które regularnie badają swoje piersi, mogą wykryć guz o wielkości ok. 1 cm. Guz wielkości do 2 cm, który potencjalnie może okazać się złośliwy, jest niemal w 100% wyleczalny. Rak w pierwszym stadium zaawansowania ma prawie 90% szans na długotrwałe wyleczenie. Kobiety z takim rozpoznaniem najczęściej też kwalifikują się do leczenia oszczędzającego pierś – bez amputacji.

Czy każdy guzek w piersi to rak?

Nie każdy guzek to rak. Pod pojęciem guzek ujmuje się zarówno zmiany łagodne, jak i złośliwe.

– Jednak większość, bo ok. 80% tzw. guzków piersi okazuje się na szczęście zmianami łagodnymi – wyjaśnia Tomasz Bieda.

Najczęściej spotykane są zmiany niezłośliwe, powstające głównie z powodu zaburzeń hormonalnych.

Wśród takich łagodnych zmian należy wymienić m.in.: występujące głównie u młodych kobiet i dorastających dziewcząt gruczolakowłókniaki, dysplazje piersi – należą do nich m.in.

torbiele w piersiach, rozrosty gruczołów oraz otaczającej je tkanki łącznej, brodawczaki wewnątrzprzewodowe, czyli nadmierny rozrost komórek nabłonka, wskutek czego tworzą się jego nawarstwienia – brodawki w świetle przewodów, a także guzy liściaste.

– Wymienione zmiany łagodne są niegroźne, ale zawsze istnieje ryzyko, że mogą się przekształcić w złośliwe, dlatego żadnych zmian nie wolno bagatelizować, tylko skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza że do ginekologa nie jest wymagane skierowanie – dodaje specjalista.

– Samokontrola nie zwalnia z wizyt u ginekologa, USG piersi czy mammografii – informuje, i zachęca, by kobiety same badały piersi i zgłaszały się na badania przesiewowe, by przełamały strach, bowiem rak wykryty we wczesnym stadium jest uleczalny.

Zmiany w piersiach – jak rozpoznać, która zmiana w piersi jest łagodna, a która złośliwa?

Kiedy robić samobadanie piersi

Tyle czasu w przybliżeniu zajmuje samobadanie piersi. Wymaga jedynie minimalnego zaangażowania własnej energii w lepsze poznanie własnego ciała i nauczenia się poprawnej techniki samobadania piersi. Pierwsze samobadanie najlepiej wykonać pod kontrolą lekarza, który skoryguje ewentualne błędy i poinstruuje, jak właściwie je wykonać.

Samobadanie piersi powinno się wykonywać od 20. roku życia, co miesiąc, tego samego dnia cyklu, najlepiej tydzień po miesiączce, między 6. a 9. dniem cyklu (podczas miesiączki, z powodu wahania hormonów, piersi mogą być obolałe i nadwrażliwe, nieco zmienia się także konsystencja ich tkanki), natomiast kobiety w okresie przekwitania – tego samego dnia każdego miesiąca.

Samobadanie piersi może być trudniejsze w przypadku piersi o gęstej, gruczołowej budowie, zwłaszcza u młodych kobiet, jednak nawet w takich przypadkach, dzięki regularności i znajomości własnych piersi kobieta może zauważyć ewentualne zmiany.

Jak zrobić samobadanie piersi?

Samobadanie piersi składa się z dwóch etapów – oglądania stanu piersi i badania dotykowego, czyli palpacyjnego. Stojąc przed lustrem sprawdź, czy nie zauważasz zmian wielkości, kształtu, położenia, koloru, wciągnięć.

W pozycji stojącej oglądaj piersi:

  • z uniesionymi do góry rękoma,
  • ze swobodnie opuszczonymi ramionami,
  • z rękoma opartymi na biodrach – naciskać je tak mocno, by czuć napinanie się mięśni klatki piersiowej – obejrzyj, czy nie ma żadnych zmian,
  • ściśnij brodawkę i obserwuj, czy nie wydobywa się z niej jakaś wydzielina,
  • nie zapominaj o obejrzeniu górnej części piersi pod samą pachą,
  • z profilu – spleć ręce z tyłu głowy i obróć się tak, by obejrzeć biust z lewej, a następnie z prawej strony,
  • pochylając się do przodu sprawdzić, czy nie ma widocznych pofałdowań skóry, zmian w kształcie piersi czy wciągnięcia brodawek.

W pozycji leżącej – leżąc wygodnie na plecach podkładamy prawą rękę pod głowę wykonujemy badanie ruchami okrężnymi, półkolistymi, uciskając piersi miejsce po miejscu płasko ułożonymi palcami. Badanie lewej piersi wykonuje się prawą dłonią i odwrotnie – całą procedurę należy powtórzyć dla prawej piesi. Na końcu sprawdzamy pachę, czy nie ma powiększonych węzłów chłonnych.

Zmiany w piersiach – jak rozpoznać, która zmiana w piersi jest łagodna, a która złośliwa?

Samobadanie piersi – co powinno zaniepokoić?

Ewentualne nieprawidłowości mogą dotyczyć:

  • skóry,
  • brodawki i otoczki piersi,
  • miąższu.

Zwracamy uwagę:

  • czy nie zmieniła się barwa czy ucieplenie skóry,
  • czy nie ma poszerzonych podskórnych żył,
  • pofałdowań,
  • uwypukleń,
  • owrzodzeń,
  • tzw. pomarańczowej skórki.

Skontaktować się z lekarzem należy także wtedy, gdy zaobserwujemy:

  • wciągnięcie, albo inaczej odwrócenie bądź zmianę kształtu brodawki,
  • wyciek z brodawki,
  • drobne owrzodzenia,
  • niegojące się rany, pokryte strupem, w obrębie brodawki.

Bezwzględnej konsultacji lekarskiej wymaga także ból w piersi lub w jej okolicy – samoistny lub przy ucisku, obustronny lub jednostronny, o różnym nasileniu.

Dowiedz się więcej:

Wiedza kobiet po 40 roku życia o czynnikach ryzyka i profilaktyce raka piersi

http://repository.ldufk.edu.ua/bitstream/34606048/1308/1/Lorenc.pdf

Poziom wiedzy kobiet z terenów wiejskich na temat raka piersi

http://yadda.icm.edu.pl/yadda/element/bwmeta1.element.desklight-6d585fc8-0241-4e67-bd25-d0c6cc5eeba6

Ocena skuteczności populacyjnego programu wczesnego wykrywania raka piersi wśród kobiet w Polsce

http://www.pielegniarstwo.ump.edu.pl/uploads/2013/1/1_47_2013.pdf#page=20

Nie każda zmiana w piersi jest złośliwa – rozmowa z chirurgiem onkologiem dr n. med. Markiem Rodzeniem

Begin typing your search above and press return to search. Press Esc to cancel.

Od 1985 roku na całym świecie obchodzimy w październiku Miesiąc Świadomości Raka Piersi, czyli
tzw. „ Różowy październik”, (ang. Breast Cancer Awareness Month). W tym szczególnym okresie podejmujemy tematy związane z profilaktyką, diagnostyką oraz nowoczesnym leczeniem nowotworów piersi.

Leia também:  Como Evitar Que O Periodo Venha?

W ramach kampanii, 15 października przypada Europejski Dzień Walki z Rakiem Piersi, którego symbolem jest różowa wstążka.
Rak piersi to najczęstszy nowotwór u kobiet. Rocznie w Polsce notuje się około 19000 nowych zachorowań, z czego około 30% kobiet umiera.

Na świecie co roku raka piersi rozpoznaje się u blisko

1,7 miliona kobiet, a ponad 500 tysięcy umiera z tego powodu. Dziś rozmawiamy z dr n.med. Markiem Rodzeniem o tym, kiedy kobiety są bardziej narażone na zachorowanie, jak przebiega diagnostyka nowotworu raka piersi oraz, czy każda zmiana w piersi jest złośliwa.

Co składa się na badania profilaktyczne? Jak często kobiety powinny je wykonywać?

Badanie profilaktyczne to :

  • samobadanie piersi i dołów pachowych co miesiąc w 3-5 dniu po miesiączce,
  • USG piersi raz do roku,
  • mammografia co 2 lata u kobiet w wieku 50-69 lat.

Czy w Polsce nowotwory piersi występują często? Czy odbiegamy od trendu światowego?

Rak piersi jest najczęściej występującym nowotworem u kobiet na świecie (25%) i najczęstszą przyczyną zgonu (14%), a chore na raka piersi stanowią 36% kobiet żyjących z nowotworami. W Polsce rak piersi stanowi 23 % nowych zachorowań na nowotwory i 13 % zgonów.

Czy to prawda, że nowotwory piersi dotyczą tylko starszych kobiet?

Nowotwory piersi u kobiet występują w każdym wieku. Najczęściej chorują kobiety między 45 a 69 rokiem życia. W grupie wieku 50 – 69 lat wykazano ponad 60% wszystkich zachorowań na nowotwory piersi.

Liczba zgonów z powodu raka piersi wzrasta po 45 roku życia, a w przedziale wiekowym 50-79 lat jest stała. Wskaźnik 5 letnich przeżyć w Polsce wynosi 77,2%, w Europie 79%.

Należy pamiętać, że na raka piersi chorują także kobiety w ciąży i mężczyźni.

Czy Pacjentka może czuć się bezpiecznie jeśli w jej rodzinie nie było przypadków nowotworów piersi? Czy ryzyko rośnie kiedy chorowała np. mama/ babcia/ siostra?

Brak zachorowań na raka piersi w rodzinie nie powoduje automatycznie, że dana kobieta nie zachoruje na raka piersi. Jednak ryzyko zachorowania jest mniejsze. Czynniki ryzyka zachorowania, które powodują wzrost zachorowania, to obecność mutacji genu BRCA1 na długim ramieniu chromosomu 17 lub BRCA2 na długim ramieniu chromosomu 13.

Inne czynniki to: palenie papierosów do 44 roku życia, palenie papierosów przez matkę w czasie ciąży, hormonoterpia zastępcza u kobiet po menopauzie, hormonalne leki antykoncepcyjne, wcześniejsze zmiany łagodne w piersi, wysoki status społeczno – ekonomiczny, duża masa urodzeniowa  – większa niż 4000g, późny wiek menopauzy, wczesny wiek pierwszej miesiączki, wiek pierwszej donoszonej ciąży (im wcześniej tym mniejsze ryzyko, im później tym większe ryzyko), wiek pacjentki (im starszy wiek tym ryzyko większe), promieniowanie jonizacyjne, styl życia – spożywanie nadmiernych ilości tłuszczu i nadwaga zwiększa ryzyko zachorowania.

Ryzyko zachorowania na raka piersi wzrasta 2 – krotnie w przypadku wystąpienia nowotworu piersi u najbliższych krewnych ( matka, siostra) i 3 – krotnie, jeżeli chorobę rozpoznano u dwóch najbliższych krewnych.

Czy każda zmiana jest złośliwa i wymaga interwencji chirurgicznej?

Nie każda zmiana w piersi jest złośliwa. Najczęściej spotykane są torbiele, które są zmianami łagodnymi – Birads 2.

Inne to tłuszczaki, gruczolakowłókniaki, węzły chłonne wewnątrzpiersiowe, typowe łagodne mikrozwapnienia, skupiska jednorodnych mikrozwapnień to również zmiany łagodne – Birads 3.

Zmiany podejrzane są często nieostro odgraniczone – to guzki spikularne, polimorficzne mikrozwapnienia , niejednorodne mikrozwapnienia.

Zmiany w piersiach – jak rozpoznać, która zmiana w piersi jest łagodna, a która złośliwa?

  • – BAC  – biospja asiracyjna cienkoigłowa – pozwala uzyskać jedynie zawiesinę komórek w płynie tkankowym i potwierdzić obecność komórek nowotworowych, nie pozwala ocenić zróżnicowania raka i ocenić stanu receptorów estrogenowych, progesteronowych i HER2,
  • – BAG – biopsja aspiracyjna gruboigłowa –  pozwala ocenić zróżnicowanie raka, stan receptorów estrogenowych, progesteronowych i HER2, określić typ histologiczny nowotworu,
  • – VACB – biopsja mammotomiczna –  zastosowanie jak BAG,
  • – wycinek z guza w przypadku owrzodzenia skóry piersi, raka zapalnego lub zmian w obrębie brodawki sutkowej.

Co powinno zaniepokoić pacjentkę w przypadku podejrzenia raka piersi?

  1. – obecność guza piersi
  2. – powiększenie węzłów chłonnych w dole pachowym po stronie guza
  3. – zaciągnięcie skóry nad guzem piersi
  4. – obrzęk skóry piersi
  5. – skórka pomarańczy na piersi (rak zapalny)
  6. – zaczerwienienie skóry piersi (rak zapalny)
  7. – zmiany w obrębie brodawki sutkowej ( wyciek z brodawki, wciągnięcie brodawki, wykwity na brodawce)

Artykuł powstał przy współpracy z dr n. med. Markiem Rodzeniem 

Rak piersi – które zmiany w piersi powinny zaniepokoić?

Rak piersi to jeden z najczęściej występujących nowotworów u kobiet. Nie każda zmiana w piersi jest złośliwym guzem – zdecydowana większość to niegroźne torbiele. Każdy guzek powinien być jednak dokładnie zdiagnozowany. Wczesne rozpoznanie raka piersi jest jednym z najistotniejszych czynników rokowniczych.

Rak piersi to nowotwór złośliwy, na który co roku zapada na świecie ponad dwa miliony kobiet. Zdecydowana większość przypadków raka piersi to nowotwory rozwijające się w efekcie sporadycznych mutacji, których powstaniu sprzyja oddziaływanie rozmaitych czynników ryzyka.

Jedynie kilka procent diagnozowanych przypadków raka piersi rozwija się u kobiet z mutacją genów BRCA1 i BRCA2. Geny te należą do genów supresorowych, co oznacza, że regulują prawidłowy przebieg podziałów komórkowych, hamując niekontrolowane podziały komórek.

W efekcie mutacji genów BRCA możliwe są niekontrolowane podziały komórkowe, co prowadzić może do rozwoju nowotworu złośliwego. Mutacje genów BRCA1 i BRCA2 zwiększają ryzyko rozwoju nie tylko raka piersi, ale także raka jajnika.

W rozwoju raka piersi mogą mieć udział także mutacje w innych genach (CHEK, ATP, TP3 czy BRIP1).

U przeważającej liczby kobiet rak piersi rozwija się w efekcie mutacji nie dziedziczonych, a pojawiających się spontanicznie w różnych okresach życia. Czynniki sprzyjające rozwojowi takich mutacji to przede wszystkim:

  • wiek powyżej 35 roku życia, ze szczytem zachorowań u kobiet w wieku 50 – 70 lat,
  • otyłość,
  • brak regularnej aktywności fizycznej,
  • dieta obfitująca w czerwone mięso i soję,
  • stosowanie antykoncepcji hormonalnej oraz hormonalnej terapii zastępczej,
  • wczesne wystąpienie pierwszej miesiączki oraz późne wystąpienie menopauzy (po 55 roku życia),
  • palenie papierosów i spożywanie alkoholu,
  • zajście w pierwszą ciążę po 30 roku życia,
  • gęstsza tkanka piersiowa, w której tkanka łączna, gruczołowa i przewody mleczne przeważają nad tkanką tłuszczową,
  • ekspozycja na promieniowanie jonizujące.

Rodzaje guzów piersi – nie wszystkie są groźne

Każde zgrubienie i guzek wykryty w piersi wymaga dalszej diagnostyki w celu określenia jego typu i charakteru. Często kobiety wyczuwają w piersiach nietypowe zmiany, takie jak torbiele.

Czy to rak? W większości przypadków zmiany wykrywane przez kobiety w samobadaniu są łagodne, zwykle spowodowane zaburzeniami stężenia hormonów (więcej estrogenów niż progesteronu). Mogą powstać w jednym fragmencie lub w całej piersi.

Najczęściej są to masy stałe, trójwymiarowe, o wyraźnym kulistym kształcie i regularnym obwodzie. Niegroźne rodzaje guzków w piersiach to:

Nazywa się je także cystami. Występują najczęściej i mogą dotyczyć nawet połowy kobiet między 30. a 40. rokiem życia. Ich przyczyną są zaburzenia endokrynologiczne, związane z wpływem hormonów na tkankę gruczołu sutkowego (prolaktyny, insuliny, androgenów i hormonów tarczycy).

W dotyku są gładkie, przesuwalne względem podłoża i niezbyt twarde, przypominają pęcherzyk wypełniony płynem. Nie są duże, ale mogą być łatwo wyczuwalne palpacyjnie przez osoby, które nie są wyszkolone w zakresie samobadania piersi.

Często pojawiają się nagle i szybko rosną – to stanowi o najważniejszej różnicy między torbielami w piersiach a rakiem. Ich rozmiar nie ma wpływu na rokowanie, jednak duże torbiele mogą sprawiać dolegliwości bólowe.

Te rodzaje guzów na piersiach, mimo że są nieagresywne, wymagają potwierdzenia histopatologicznego oraz dalszej obserwacji pod kontrolą USG i mammografii. Torbiel można nakłuć i ściągnąć z niej płyn lub usunąć chirurgicznie.

Dotyczą głównie kobiet przed 30. rokiem życia. Ich przyczyną jest nadmierny rozrost tkanki gruczołowej piersi. Są zmianami gładkimi, twardymi, o wyraźnie zaznaczonej granicy Mają gumowatą konsystencję. Umiejscowione są zwykle w okolicy brodawki.

W jednej piersi może powstać kilka gruczolakowłókniaków jednocześnie o różnej wielkości. Niekiedy mogą spowodować zniekształcenia sutka. Ryzyko zezłośliwienia tego rodzaju guzków na piersiach jest niewielkie, jednak ich pojawienie się zawsze wymaga konsultacji lekarskiej, wykonania diagnostycznych badań obrazowych oraz dalszej obserwacji.

Lekarze uważają, że powinno się je usuwać, aby zapobiegać ich wzrostowi.

  • Brodawczaki wewnątrzprzewodowe

Pojawiają się u kobiet przed 50. rokiem życia. Ich charakterystycznym objawem jest wydzielina z brodawki sutkowej o charakterze krwistym lub surowiczym. Ryzyko zezłośliwienia jest większe, niż w przypadku pozostałych zmian.

Pierś zbudowana jest z tkanki tłuszczowej i gruczołowej podzielonej na 15–20 płatów (zrazików). W każdym z nich znajduje się przewód mleczny odpowiedzialny za produkcję mleka. Zmiany mogą pojawić się zarówno w zrazikach, jak i w przewodach.

Leia também:  Palenie papierosów a nowotwory

Guz, który jest rakiem piersi, najczęściej jest twardy, nieprzesuwalny, o nieregularnym kształcie. Nie ma także wyraźnie zaznaczonej granicy. Mogą towarzyszyć mu wyciek z brodawki, owrzodzenie skóry piersi, wciągnięcie brodawki, świąd skóry.

Najczęściej występujące rodzaje raka piersi ze względu na umiejscowienie to:

  • Rak wewnątrzzrazikowy – stanowi 15 proc. wszystkich nowotworów piersi. Może ograniczać się tylko do komórek gruczołowych lub naciekać na tkankę tłuszczową i układ limfatyczny, a stamtąd drogą krwi dawać przerzuty na inne narządy;
  • Rak wewnątrzprzewodowy – ten typ nowotworu stanowi 80 proc. wszystkich przypadków raka. Ogranicza się do przewodów mlecznych, ale ma tendencję do tworzenia przerzutów na inne narządy;
  • Rak zapalny – jest to rzadki, ale bardzo agresywny rodzaj raka, najczęściej wykrywany w ostatnim stadium, kiedy szansa na wyleczenie jest niewielka. Obejmuje również skórę piersi, która jest zaczerwieniona, a jej faktura przypomina skórkę pomarańczy;
  • Rak śluzowy – umiejscowiony jest w komórkach, które produkują śluz. Jego granice są wyraźnie oddzielone od pozostałych tkanek. Daje dobre rokowania.

Nowotwór może być inwazyjny, czyli taki, który przemieszcza się do innych tkanek ciała, lub nieinwazyjny (in situ), który ogranicza się tylko do tkanki gruczołowej lub przewodów mlecznych. Drugi rodzaj guzów w piersiach daje chorej większe szanse na wyzdrowienie.

Objawy raka piersi

Objawy sugerujące możliwość rozwoju raka sutka obejmują:

  • punktowe uwypuklenie lub wgłębienie skóry piersi,
  • wielopunktowe wgłębienie skóry ujawniające się przy uniesieniu rąk do góry,
  • zaczerwienienie i wielomiejscowe wgłębienie skóry przypominające skórkę pomarańczy,
  • wyciek z brodawki i jej wciągnięcie,
  • zgrubienia pod pachą,
  • obrzęk zapalny całej piersi.

Niekiedy można zauważyć zmianę kształtu całej piersi, asymetrię, może pojawić się świąd skóry.

Rak zapalny piersi często jest mylony z zapaleniem gruczołu sutkowego. Jego rozpoznanie jest trudne, gdyż nie jest zlokalizowany w jednym miejscu, a rozsiany w całym gruczole.

Charakterystycznym objawem, jaki daje rak zapalny gruczołu piersiowego jest stan zapalny tkanki gruczołu sutkowego.

Przewody limfatyczne w piersi są blokowane przez komórki nowotworowe, w związku z tym obserwuje się opuchnięcie i zaczerwienienie piersi. Co więcej, pierś staje się twarda i gorąca w dotyku.

Objawy raka piersi u mężczyzn (typowym jest guz w okolicy piersi) mogą występować po 60. roku życia. Rak piersi u mężczyzn rozwija się w efekcie spadku poziomu testosteronu, ze wzrostem stężenia estrogenów, czyli żeńskich hormonów płciowych.

Ponadto genetycznie uwarunkowana postać raka piersi u mężczyzn uwarunkowana jest obecnością mutacji BRCA. W przypadku mężczyzn nowotwór piersi występuje jednak bardzo rzadko. Diagnostyka oraz leczenie przebiega podobnie jak u kobiet. Leczenie może polegać na operacyjnym usunięciu tkanki gruczołu sutkowego po stronie zajętej przez nowotwór.

Alternatywnie lub wspomagająco stosuje się chemioterapię, radioterapię, terapię hormonalną lub terapię lekami biologicznymi.

Jak diagnozuje się raka piersi?

W celu wykrycia zmian w piersi, zalecane jest wykonywanie samobadania piersi. Badanie to powinna wykonywać co miesiąc każda kobieta.

W ramach samobadania piersi należy dokładnie obejrzeć piersi w lustrze, a następnie zbadać piersi palpacyjnie – zarówno w pozycji stojącej, jak i leżącej, z jedną ręką opartą z tyłu głowy. Badanie powinno dotyczyć obu piersi, a także dołów pachowych.

Ponadto każda kobieta w wieku 50 – 69 lat powinna wykonywać badanie mammograficzne, zaś kobiety młodsze powinny wykonywać badanie USG piersi. Takie badania obrazowe piersi stanowią najskuteczniejsze badania przesiewowe.

Ponadto u kobiet obciążonych dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku raka piersi, zalecane jest wykonanie badań genetycznych w kierunku mutacji genów BRCA.

Wyniki opisywane są w skali BI-RADS. W badaniu obrazowym piersi można uzyskać następujące wyniki:

  • prawidłowy obraz piersi (nie ma potrzeby dalszej diagnostyki),
  • zmiana łagodna (nie ma potrzeby dalszej diagnostyki),
  • zmiana prawdopodobnie łagodna (prawdopodobieństwo, że zmiana jest złośliwa nie przekracza 2 proc.; wskazane jest wykonanie badania kontrolnego po 6 miesiącach),
  • zmiana podejrzana, np. obecność zwapnienia w piersiach – rak jest wówczas prawdopodobny (prawdopodobieństwo, że zmiana jest złośliwa wynosi od 2 proc. do aż 95 proc.; zalecana jest dalsza weryfikacja mikroskopowa),
  • zmiana złośliwa (prawdopodobieństwo, że zmiana jest złośliwa przekracza 95 proc.; konieczna weryfikacja mikroskopowa).

Wątpliwe wyniki badań obrazowych wymagają wykonania badania histopatologicznego, które poprzedzone jest biopsją cienkoigłową umożliwiającą pobranie tkanki do badania.

Leczenie raka piersi

Terapia raka piersi zwykle ma charakter skojarzony ‒ metody operacyjne łączy się z radioterapią lub leczeniem systemowym (chemioterapią, hormonoterapią i leczeniem biologicznym). Spośród chemioterapeutyków najczęściej stosowane są:

  • alkaloidy barwinka (np. winkrystyna, winblastyna, winorelbina)
  • leki alkilujące (np. cyklofosfamid, ifosfamid, melfalan, chlorambucyl)
  • antybiotyki antracyklinowe (np. doksorubicyna, mitoksantron)
  • taksoidy (np. paklitaksel)
  • antymetabolity (np. metotreksat, fluorouracyl).

W przypadku hormonoterapii najczęściej stosowany jest tamoksyfen, który wiąże się z receptorami estrogenowymi w gruczole sutkowym i hamuje namnażanie się komórek nowotworowych wykazujących dużą liczbę receptorów estrogenowych. W leczeniu raka piersi z nadekspresją receptora HER2 zastosowanie znalazły leki biologiczne z grupy inhibitorów kinazy tyrozynowej (np. lapatynib) oraz humanizowane przeciwciała monoklonalne (np. trastuzumab).

Rak piersi ‒ jak zapobiegać?

Oprócz prac w kierunku odkrywania nowych leków o potencjalnej aktywności przeciwnowotworowej, coraz większą uwagę zwraca się na możliwość zapobiegania wystąpieniu raka piersi, czyli tzw. chemoprewencję.

Przede wszystkim poszukuje się substancji chroniących przed wystąpieniem objawów raka piersi wśród składników normalnej diety.

Przedmiotem licznych badań są związki zwane polifenolami, do których należą między innymi:

  • katechiny (obecne w zielonej herbacie),
  • resweratrol (składnik czerwonego wina),
  • antocyjany (zawarte w wielu owocach, np. pomarańczach),
  • genisteina (biologicznie aktywny związek obecny w soi),
  • kurkumina (żółtopomarańczowy barwnik obecny w ostryżu długim).

Badania wykazały, że ryzyko wystąpienia raka piersi mogą także zmniejszać karotenoidy. Najpopularniejszym przedstawicielem tej grupy związków jest likopen, występujący obficie w pomidorach, a także w czerwonych owocach (np. owocach dzikiej róży i arbuzach).

Związki o działaniu chemoprewencyjnym to przede wszystkim antyoksydanty i zmiatacze wolnych rodników, biorących udział w procesie wytwarzania komórek nowotworowych. Niektóre wykazują bardziej skomplikowane mechanizmy działania, hamujące proces karcynogenezy. Kontrolują cykl komórkowy, integralność kwasów nukleinowych lub wpływają na proces apoptozy (tzw. zaprogramowaną śmierć komórki).

Wśród kandydatów na leki zwalczające objawy raka piersi pojawiają się też mniej znane związki, np. β‒lapachon, lapachol, roskowityna.

Pomimo że świat roślinny kryje szereg potencjalnych leków o działaniu przeciwnowotworowym, ich zastosowanie często jest ograniczone ze względu na niski wskaźnik bezpieczeństwa, czyli większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych niż możliwą terapeutyczną korzyść z ich stosowania.

Bibliografia:

  1. Didkowska J., Wojciechowska U., Nowotwory piersi w Polsce i Europie – populacyjny punkt widzenia; Journal of Oncology, 2013, vol. 63, nr 2
  2. Mehrgou A. i in., The importance of BRCA1 and BRCA2 genes mutations in breast cancer developement; Med J Islam Repub Iran, 2016, May
  3. Rak piersi pod redakcją naukową prof. dr hab. n. med. Jana Kornafela, 2011

Treści zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.

Guzek w piersi – czy to rak? Rodzaje (łagodnych) nowotworów

Guzek w piersi – choć z reguły bardzo niepokojący – często nie ma nic wspólnego z rakiem. Znacznie częściej oznaczać może łagodne nowotwory. Jakie są rodzaje nowotworów i jakie badania pozwolą na ich wykrycie? Jak postępować z łagodnymi zmianami? Odpowiadamy na najczęstsze pytania.

Podczas samobadania piersi wykryłaś niewielki guzek, stwardnienia lub zgrubienia? Nie martw się na zapas! Nie każdy guzek w piersi to rak! Szacuje się, że nawet 8 na 10 zmian rozpoznawanych w kobiecych piersiach ma charakter łagodny i nie jest groźna dla zdrowia czy życia. Zmiany wyczuwalne w samobadaniu mogą być związane z przemianami pod wpływem hormonów w czasie trwania cyklu miesiączkowego (wówczas na ogół ustępują samoistnie).

Jeśli jednak zmiana nie jest zależna od cyklu i ma postać niewielkiego guzka lub zgrubienia, może być jednym z wielu nowotworów łagodnych. Jakie są rodzaje tych zmian i jak należy z nimi postępować?

Ważne!

 Dla własnego zdrowia i spokoju pamiętaj o regularnym samobadaniu piersi (najlepiej wykonywać je zawsze w tym samym czasie w miesiącu – kilka dni po zakończonej miesiączce, czyli pomiędzy 6. a 9. dniem cyklu.

Guzki w piersiach: jakie są ich najczęstsze rodzaje?

Istnieje bardzo wiele rodzajów łagodnych guzków w piersi. Niezłośliwe zmiany nowotworowe zawdzięczają na ogół swoje nazwy rodzajom tkanki, z jakiej powstają. Wyróżniamy zatem m.in. zmiany takie jak:

  • Włókniaki i gruczolakowłókniaki – to najczęściej dobrze odgraniczone, przesuwające się guzki w piersiach, które występują z reguły pojedynczo, najczęściej u młodych dziewcząt i kobiet. To twardy guzek, który raczej nie powoduje bólu w piersiach ani żadnych innych dolegliwości. Gruczolakowłókniak bardzo rzadko przeradza się w zmianę o charakterze złośliwym.
  • Tłuszczaki to łagodne zmiany, które powstają jak sama nazwa wskazuje w tkance tłuszczowej piersi. Zazwyczaj nie wymagają interwencji chirurga; rzadziej, gdy tłuszczak szybko się rozrasta lub stanowi bolący guzek w piersiach, wówczas z reguły zaleca się jego usunięcie.
  • Torbiele – to stosunkowo częste zmiany, które powstają w wyniku rozrostu nabłonka przewodów mlecznych i ich zarastania. Nie wpływają w wyraźny sposób na wzrost ryzyka wystąpienia raka piersi.
  • Brodawczaki wewnątrzprzewodowe – powstają w sytuacji, gdy występuje nadmierny rozrost komórek nabłonka. Brodawczaki mogą objawiać się krwistą lub surowiczą wydzieliną z sutków.
  • Guzy liściaste – słabo odgraniczone od zdrowej tkanki i “rozwarstwione” – zazwyczaj wykazują dość duże tempo wzrostu, a także charakteryzują się stosunkowo sporym (w stosunku do innych zmian łagodnych) ryzykiem zezłośliwienia.
Leia também:  Como Saber Qual A Potencia De Electricidade A Contratar?

Ważne!

Każdą zmianę koniecznie skonsultuj z lekarzem. Pamiętaj, że nawet łagodne guzki w piersi niekiedy mogą ulegać zezłośliwieniu. Wprawdzie dzieje się to rzadko, jednak nie jest niemożliwe.

Dlatego większe zmiany są zazwyczaj profilaktycznie usuwane, mniejsze natomiast mogą być pozostawione, pod kontrolą lekarza.

Decyzję o tym, czy zmianę należy usunąć, podejmuje lekarz po konsultacji z pacjentką i wykonaniu niezbędnych badań.

Diagnoza: gruczolakowłókniak

Do jednych z najczęściej diagnozowanych łagodnych guzków w piersiach należy gruczolakowłókniak. Ten guzek może osiagać rozmiar od kilku milimetrów do nawet kilku centymetrów i częściej występuje u młodych kobiet. Włókniak w piersiach na ogół dość łatwo daje się przesuwać pod palcami.

  Gruczlakołókniakami nie są bolące guzki w piersiach – te bowiem zazwyczaj nie dają żadnych nieprzyjemnych objawów. Gruczolakowłókniaki często pozostawia się “do obserwacji” jeśli jednak są duże, lekarz może zlecić tzw.

tumorektomię, czyli profilaktyczne usunięcie guzka.

Włókniak w piersiach: usuwać czy nie?

W celu oceny rodzaju zmiany niezbędne jest wykonanie badania fizykalnego oraz odpowiednich badań obrazowych.

Zależnie od wieku pacjentki wstępnie ustalonej wielkości i charakteru zmiany, lekarz może zalecić USG piersi i/lub mammografię, a także biopsję (pobranie fragmentu tkanki guza do badania histopatologicznego), która pozwoli dokładnie określić charakter nowotworu oraz wykluczyć ewentualne zmiany złośliwe.

O tym, czy dany guzek w piersi należy usunąć, czy też nie – decyzję powinien podjąć lekarz. Jeśli jednak zajdzie taka konieczność, nie obawiaj się zabiegu. Usunięcie guzka w piersi przeprowadzane jest zazwyczaj w znieczuleniu miejscowym i nie wiąże się ani z bólem, ani z długotrwałą rekonwalescencją.

Masz pytania? Chętnie na wszystkie odpowiemy! Skontaktuj się z nami!

Guzek w piersi – co oznacza zgrubienie w piersi? – Nasz Ginekolog

Na szczęście nie każdy stwierdzany guzek w piersi okazuje się zmianą złośliwą. Szacuje się, że tylko 1 na 10 wykrytych przypadkowo zmian w gruczole piersiowym okazuje się rakiem piersi.

Wiele kobiet doświadcza zmian w strukturze piersi w czasie cyklu miesięcznego, szczególnie w jego drugiej połowie, tuż przed menstruacją.

Zwiększeniu spoistości piersi oraz ich obrzmieniu, branym niekiedy mylnie za zgrubienia w piersi, może towarzyszyć ból (mastalgia).

Najczęściej spotykaną zmianą łagodną są torbiele w piersi. Torbiel przedstawia się jako obły, sprężysty, dobrze odgraniczony guz. Zmiana jest zazwyczaj niebolesna.

Ból piersi towarzyszący części przypadków jest wynikiem podrażnienia otaczającego miąższu przez płyn wydobywający się z pękniętej (zazwyczaj samoistnie) cysty w piersi i towarzyszącego mu stanu zapalnego.

Torbiel w piersi pojawia się u kobiet w każdym wieku, najczęściej jednak występują około 40. roku życia, wykazując tendencję do zanikania w okresie pomenopauzalnym.

Inną, częstą zmianą w piersiach są ogniska zwłóknienia tkanek, zwane mastopatią. Najczęściej zmiany tego typu występują u kobiet przed menopauzą, mają postać dobrze odgraniczonych, nieregularnych zmian guzowatych lub asymetrycznych zmian ogniskowych.

Ponieważ mastopatia jest szerokim terminem określającym większość zmian w piersiach, niekiedy zalicza się do niej również torbiele, zmiany zwyrodnieniowe w obrębie gruczołu, jak i zmiany specyficzne (na przykład mastopatia cukrzycowa – nieprawidłowości w strukturze piersi u diabetyków).

Choć przyjęło się uważać, że zmiany w obrębie piersi dotyczą wyłącznie kobiet, nie jest to zgodne ze stanem faktycznym. Na rak sutka mogą chorować również mężczyźni (szacunkowo jest to 1 proc. wszystkich pacjentów z tym typem nowotworu).

U płci męskiej może dochodzić również do powiększenia gruczołów piersiowych, ich obrzęku i wyczuwalnej zmiany struktury (zgrubienia w piersiach).

Najczęściej zmiany te określa się mianem ginekomastii, a ich podłoże tkwi w zaburzeniach hormonalnych bądź też jest działaniem niepożądanym przyjmowanych leków (jednym z leków najczęściej wywołujących ginekomastię jest stosowany w niewydolności serca spironolakton). Nawet jeśli przyczyna zaburzeń jest znana, każdorazowo konieczne jest wykonanie badania USG gruczołów piersiowych – celem wykluczenia innych zmian.

Jak rozpoznać, czy guzek w piersi to rak?

Gruczolakowłókniak – guzek w piersi u młodych kobiet

Gruczolakowłókniaki (łac. fibradenomata) są łagodnymi guzami pojawiającymi się w piersi zazwyczaj około 20. roku życia.

Podłoże ich występowania nie jest poznane, być może rolę w ich powstawaniu odgrywa nadwrażliwość struktur piersi na stymulację estrogenami. Nie stwierdzono zwiększonej częstości występowania tych zmian u kobiet przyjmujących doustne leki antykoncepcyjne.

Przeważnie występują pojedynczo, jako ruchomy guz o ostro odgraniczonych brzegach. Jego średnica sporadycznie przekracza 3 cm.

Gruczolakowłókniaki, choć z zasady są zmianami łagodnymi, w rzadkich przypadkach (między innymi pod wpływem stymulacji hormonalnej) mogą przechodzić w inny typ nowotworu – guz liściasty sutka, który jest już zmianą wykazującą cechy złośliwości. Stąd, zamiast obserwacji, bardzo często proponowane jest usunięcie gruczolakowłókniaków, szczególnie młodym kobietom, dopiero planującym ciążę.

Czym jest włókniak w piersi i czy jest groźny?

Które guzki są szczególnie podejrzane?

Niepokój onkologiczny powinien wzbudzić twardy guz w piersi, nieprzesuwalny względem podłoża ani skóry, mający nieregularny kształt i obrys oraz więcej niż 2 centymetry średnicy (każda z tym cech z osobna jest objawem alarmującym). Dodatkowym sygnałem jest również obecność powiększonych węzłów chłonnych w dole pachowym po stronie guza (wyczuwalne guzki w obrębie pachy), wyciek treści płynnej z brodawki sutkowej, jej „wciągnięcie” bądź owrzodzenie.

Ból nie jest typowym wczesnym objawem raka piersi. Bolący guzek piersi, mimo początkowego strachu pacjentek, częściej okazuje się zmianą zapalną, na przykład ropniem piersi.

Guzek w piersi – i co dalej?

Wykryty samodzielnie guzek piersi zawsze powinien być poddany dalszej diagnostyce.

W zależności od wieku chorej oraz struktury jej piersi lekarz może zaproponować badanie ultrasonograficzne (zwykle kobiety poniżej 35. roku życia) lub mammografię (głównie po 40.

roku życia). W uzasadnionych przypadkach stosuje się obydwie metody, szczególnie u kobiet z pogranicza wiekowego.

Badanie ultrasonograficzne piersi może być również przeprowadzone w okresie ciąży, jak i karmienia piersią, choć jest ono wówczas trudniejsze i wymaga większego doświadczenia ultrasonografisty.

Na podstawie badań obrazowych ustala się wskazania do biopsji guzka – pobrania jego fragmentu celem oceny pod mikroskopem (histopatologicznej).

Dopiero wynik tego badania pozwala odpowiedzieć na pytanie, z jakim rodzajem guzka mamy do czynienia.

Galaktografia to mammografia kontrastowa – kiedy należy ją wykonać?

Samobadanie piersi

Jak badać pierś samodzielnie? Ginekolodzy i onkolodzy od lat apelują o samobadanie piersi przez kobiety.

Regularne przeprowadzanie badania pozwala na dokładne poznanie struktury swoich piersi i szybkie znalezienie pojawiających się nieprawidłowości, jak zgrubienia czy guzki. Badanie najlepiej wykonywać tego samego dnia cyklu, około tydzień po menstruacji.

Początkowo zaczyna się od oglądania piersi w pozycji stojącej, oceny wyglądu brodawek (niepokoić powinno ich „wciągnięcie”, wyciek treści płynnej, zmiany zapalne).

W trakcie badania piersi palce trzyma się płasko, lekko naciskając i zataczając koła, posuwa się zgodnie z ruchem wskazówek zegara, wykonując ruchem spiralnym coraz węższe kręgi i kierując się ku brodawce.

W trakcie tego badania należy zwrócić uwagę na ewentualne stwardnienia lub guzki, które spoistością różnią się od otoczenia.

Badanie powtarza się również w pozycji leżącej z uniesioną ręką, aby ocenić ewentualne wystąpienie zgrubień czy guzków w obrębie dołów pachowych.

Bibliografia:

  1. Rungruang B., Kelley J. L., Niezłośliwe choroby piersi – epidemiologia, diagnostyka i leczenie. Medycyna Praktyczna. Ginekologia i Położnictwo, 2012, 1: 13–22.
  2. Grobstein R. H., Wszystko o raku piersi. Wydawnictwo WAB, Warszawa 2007.
  3. Jakubowski, W., Sonnomammografia. Ultrasonograficzna diagnostyka sutka. Roztoczańska Szkoła Ultrasonografii, Gdańsk 1996.
  4. http://www.amazonki.com.pl/ data dostępu 12.06.2019 r.

Jak oceniasz artykuł?

Średnia: 4.25 (4) Zostaw swoją ocenę.

Dziękujemy!

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*