Wysiłkowe nietrzymanie moczu – stopnie, leczenie i ćwiczenia w NTM

22 lipca 2019

Wysiłkowe nietrzymanie moczu jest problemem dość powszechnym. Spośród wszystkich typów nietrzymania moczu stanowi 50-88%. Wrażliwość kobiecych narządów rodnych, zmiany hormonalne, porody – to główne przyczyny.

Wysiłkowe nietrzymanie moczu – stopnie, leczenie i ćwiczenia w NTM

Dla wielu pań wysiłkowe nietrzymanie moczu (WTM) to problem dość krępujący, medycyna potrafi już doskonale sobie z nim radzić różnymi metodami. Z lektury tego tekstu dowiesz się, jak skutecznie pozbyć się krępującego schorzenia.

Wysiłkowe nietrzymanie moczu – co to?

Wysiłkowe nietrzymanie moczu objawia się mimowolnym wyciekiem moczu z pęcherza moczowego. Bezpośrednią przyczyną jest niewydolność aparatu mięśniowo-więzadłowego. Do popuszczenia moczu dochodzi najczęściej w trakcie kaszlu, śmiania się, podczas kichnięcia czy podnoszenia ciężkich przedmiotów. Dlaczego akurat wtedy? Ma to związek z nagłym wzrostem ciśnienia w jamie brzusznej.

Z wysiłkowym nietrzymaniem moczu zmagają się kobiety w każdym wieku – zarówno młode, jak i te wchodzące już w okres menopauzy. WNM jest problemem nie tylko medycznym, ale i społecznym.

Dotknięte nim kobiety często unikają kontaktów towarzyskich i izolują się od otoczenia. Niektóre zmuszone nawet zrezygnować z aktywności zawodowej.

Między innymi właśnie ze względu na niekorzystny wpływ na jakość życia kobiety, wysiłkowe nietrzymanie moczu wymaga odpowiedniego leczenia.

Leczenie zachowawcze i fizjoterapia

W przypadku występowania wysiłkowego nietrzymania moczu zaleca się przede wszystkim redukcję masy ciała, zaprzestanie ciężkiej pracy fizycznej oraz palenia papierosów. Kobieta powinna też w miarę możliwości zmodyfikować swój jadłospis, wykluczając z niego przede wszystkim kawę, sztuczne środki słodzące oraz gazowane napoje.

Równie ważnym punktem są ćwiczenia mięśni dna miednicy (ćwiczenia mięśni Kegla). Można je wykonywać w różnych pozycjach – na siedząco, leżąco oraz na stojąco, jak również w trakcie wykonywania codziennych czynności. Kobieta zaciska mięśnie tak, jakby chciała powstrzymać płynący strumień moczu. Mięśnie Kegla powinny być napięte przez ok.

5 sekund, następnie powinno się je rozluźnić na kolejne 5. Ćwiczenia te dają najlepsze rezultaty, gdy wykonuje się je regularnie – najlepiej w kilku seriach (np. rano, popołudniu i wieczorem) po 10-20 powtórzeń.

Trenując mięśnie dna miednicy, nie możemy zapominać o wzmocnieniu partii mięśni, które z nimi współpracują, a więc mięśniach brzucha, ud czy pośladków.

BTL EMSELLA – intensywny trening mięśni Kegla

BTL EMSELLA to absolutna nowość wśród nieinwazyjnych metod zapobiegania i leczenia nietrzymania moczu (NTM). Urządzenie wygląda jak zwykły fotel z oparciem. Pacjentka siada na nim w odzieży.

W trakcie trwającego 30 minut zabiegu mięśnie dna miednicy intensywnie ćwiczą, wykonując częste mikroskurcze – nawet do kilkunastu tysięcy skurczów podczas jednego zabiegu.

Urządzenie wykorzystuje skupioną energię elektromagnetyczną (HIFEM – High-Intensity Focused Electromagnetic), która wywołuje i utrzymuje przez kilka sekund supramaksymalne skurcze mięśni dna miednicy. Taki wynik jest nieosiągalny podczas samodzielnych ćwiczeń.

Kobiety cierpiące z powodu wysiłkowego NTM zazwyczaj nie są w stanie wykonać prawidłowego wzorca ruchów o wysokiej powtarzalności. Powodem jest osłabienie mięśni dna macicy i niezdolność do konsekwentnego kurczenia się tej grupy mięśni.

Badania kliniczne potwierdziły, że po 6 sesjach terapeutycznych z terapią HIFEM pacjenci wypracowali nowy wzór motoryczny, potrzebny do lepszego kontrolowania mięśni dna miednicy, a także do odzyskania siły mięśniowej i kontroli trzymania moczu. Zabieg jest całkowicie bezbolesny. Jedyne, co kobieta czuje, to przyjemne ciepło, mrowienie i wibracje.

Urządzenie BTL EMSELLA regeneruje osłabione mięśnie miednicy, poprawiając ich napięcie i sprawia, że otaczające je tkanki stają się bardziej elastyczne.

Pozytywnie działa ono również na blizny i zrosty pooperacyjne oraz przyspiesza gojenie pęknięć powstałych w trakcie porodu.

BTL EMSELLA to skuteczna metoda walki z wysiłkowym nietrzymaniem moczu, bez konieczności interwencji chirurgicznej. Wiele kobiet już po pierwszym zabiegu odczuwa znacząca poprawę.

Laser MonaLisa Touch

Laseroterapia przy użyciu lasera MonaLisa Touch jest zabiegiem całkowicie bezinwazyjnym i nie wymaga znieczulenia (pacjentka nie odczuwa żadnych dolegliwości bólowych).

Podczas zabiegu lekarz wpuszcza przez pochwę wiązkę lasera i kieruje ją na najważniejsze miejsca – ujście cewki moczowej przedsionek oraz ścianę.

Pod wpływem działania lasera MonaLisa Touch włókna kolagenowe ulegają skróceniu. Obserwuje się również syntezę nowych.

Wstrzyknięcie okołocewkowe

Zabieg ten polega na wstrzyknięciu specjalnej substancji wypełniającej w pobliże szyi pęcherza moczowego.

Preparat nie ma negatywnego wpływu na organizm kobiety, doskonale integruje się z tkanką i nie niszczy błony śluzowej cewki moczowej. Dzięki zabiegowi cewka moczowa odzyskuje dawny, prawidłowy kąt nachylenia.

Przed zabiegiem pacjentka otrzymuje jedynie krótkie – trwające nie dłużej niż kwadrans – dożylne znieczulenie.

Toksyna botulinowa

Podczas zabiegu bezpośrednio w ścianę pęcherza moczowego lekarz wstrzykuje toksynę botulinową (inaczej botoks).

Dzięki temu częstotliwość skurczów pęcherza moczowego, które wywołują nagłą potrzebę oddawania moczu, ulega znacznemu zmniejszeniu. Toksynę botulinową zaleca się przede wszystkim pacjentkom z problemem nadreaktywnego pęcherza.

Wstrzyknięcie toksyny botulinowej w ścianę pęcherza trwa ok. 15 minut i przeprowadza się je z użyciem specjalnej kamery zwanej cystoskopem.

Taśmy mini sling

Przed zastosowaniem minislingu wykonuje się niewielkie nacięcie, a następnie pod środkowy odcinek ściany pochwy zakłada specjalną taśmę – albo drogą załonową, albo przez otwory zasłonione. Taśma ma unosić szyję pęcherza moczowego i stanowić dla niej podparcie.

Masz problem z wysiłkowym nietrzymaniem moczu?
Specjalista holsäMED pomoże Ci go rozwiązać

Zadzwoń: 32 506 50 85
Napisz: [email protected]

Konsultacja merytoryczna

Wysiłkowe nietrzymanie moczu – stopnie, leczenie i ćwiczenia w NTM dr n. med. Marcin Nylec
ginekolog położnik
Specjalista w zakresie ginekologii, ginekologii plastycznej i badań prenatalnych. Asystent w Klinice Endokrynologii Ginekologicznej oraz Klinice Ginekologii, Położnictwa i Patologii Ciąży Centralnego Szpitala Klinicznego Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Członek wielu towarzystw krajowych i zagranicznych m.in. Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego, Polskiego Towarzystwa Ginekologii Plastycznej (PTGP), Polskiego Towarzystwa Ginekologii Estetycznej i Rekonstrukcyjnej.  Posiada certyfikat FMF oraz PTG w zakresie badań prenatalnych. 
Leia também:  Bcaa Para Que Serve E Como Tomar?

Nietrzymanie moczu – leczenie farmakologiczne (Blog)

Wysiłkowe nietrzymanie moczu – stopnie, leczenie i ćwiczenia w NTM

Nietrzymanie moczu to problem, który dotyczy wielu kobiet na całym świecie, a w mniejszym stopniu także mężczyzn. Zawstydzenie powoduje, że część pacjentek unika wizyty u lekarza, jest to jednak błąd, bowiem metody małoinwazyjne i zachowawcze są w stanie w pełni rozwiązać problem lub znacząco zmniejszyć nasilenie objawów.

W warunkach fizjologicznych, do oddania moczu powinno dochodzić zawsze pod kontrolą. Osłabienie mięśni dna miednicy (np. związane z zaawansowanym wiekiem), przebycie licznych porodów, a także niektóre choroby mogą prowadzić jednak do zaburzeń oddawania lub nietrzymania moczu.

Statystycznie problem dotyczy nawet 60% kobiet po menopauzie – wystąpić może jednak znacznie wcześniej, już w wieku rozrodczym.

Warto zauważyć, że w przebiegu inkontynencji często pojawiają się trudności w kontaktach międzyludzkich, poczucie wstydu i braku zachowania higieny pomimo starań.

Leczenie nietrzymania moczu u kobiet – znajdź klinikę

Proste sposoby leczenia nietrzymania moczu

Osoba, która zaobserwuje u siebie objawy nietrzymania moczu, powinna zgłosić się do lekarza rodzinnego lub ginekologa. Pierwszym krokiem terapii jest zwykle zmiana pewnych przyzwyczajeń, np. rzucenie palenia oraz zmniejszenie spożycia płynów działających moczopędnie (kawa, alkohol). Przy nadwadze i otyłości zalecane jest natomiast zmniejszenie masy ciała.

Kolejny element leczenia zachowawczego stanowią specjalne ćwiczenia. Trening pęcherza polega na tym, że mocz oddawany jest o ustalonych porach, a przerwy pomiędzy kolejnymi mikcjami stopniowo są wydłużane. Skuteczność jest niestety dość niska, bo sięga zaledwie 12%.

Znacznie większą skutecznością cechują się ćwiczenia mięśni dna miednicy. Są to struktury otaczające cewkę moczową oraz pęcherz, zaangażowane w kontrolę opróżniania pęcherza. Ćwiczenia mięśni Kegla polegają na świadomym ich kurczeniu przy jednoczesnym wyobrażeniu sobie momentu oddawania moczu.

Wykonywać je można w pozycji leżącej, stojącej oraz siedzącej. By osiągnąć zamierzony efekt, konieczna jest regularność i systematyczność: trening należy podejmować przynajmniej 3 razy dziennie, a podczas jednej sesji trzeba wykonywać łącznie około 30 skurczów.

Poprawa pojawia się po minimum miesiącu, a kontynuacja pozwala utrzymać osiągnięte wyniki.

Farmakologiczne leczenie nietrzymania moczu

Elektrostymulacja może wspomóc napinanie mięśni u chorych, którzy samodzielnie nie są w stanie tego zrobić w wystarczającym stopniu. W takiej sytuacji w pochwie pacjentki umieszczany jest specjalny stymulator, którego działanie nasila efekt wykonywanych ruchów.

Gdy powyższe metody nie okażą się skuteczne, zwykle sięga się po leczenie farmakologiczne. Leki, które są stosowane przy nietrzymaniu moczu u kobiet, to najczęściej:

  • duloksetyna: lek z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, poprzez zwiększenie napięcia zwieracza cewki, pozwala zredukować objawy;
  • desmopresyna: substancja analogiczna do ludzkiego hormonu zatrzymującego wodę w organizmie, przydatna szczególnie przy nadmiernej diurezie nocnej z towarzyszącym nietrzymaniem moczu;
  • hormonalna terapia zastępcza: działa wielokierunkowo, m.in. zwiększa syntezę kolagenu (wzmocnienie włókien mięśniowych), redukuje dolegliwości dyzuryczne. Może być stosowana miejscowo.

Nietrzymanie moczu nie tylko zmniejsza komfort życia, ale również zwiększa ryzyko powikłań ogólnozdrowotnych. Właśnie dlatego kontakt z lekarzem jest konieczny, a stosowanie się do zaleceń specjalisty zmniejsza nasilenie objawów.

Oceń artykuł: 4.2/5 (opinie 5)

  • Leczenie nietrzymania moczu u kobiet – ceny

Wysiłkowe nietrzymanie moczu – jak z nim walczyć? – Seni

Wysiłkowe nietrzymanie moczu – stopnie, leczenie i ćwiczenia w NTMNietrzymanie moczu to według Światowej Organizacji Zdrowia choroba cywilizacyjna, czyli taka, która dotyka co najmniej 5% społeczeństwa. Dotyczy ona przede wszystkim kobiet, głównie ze względu na anatomię układu moczowego; w mniejszym stopniu mężczyzn. Najczęściej występującym rodzajem jest wysiłkowe nietrzymanie moczu. Inkontynencja wciąż stanowi temat tabu. W związku z tym, wiele osób nie wie jak sobie z tym radzić ani gdzie szukać pomoc

Czym jest wysiłkowe nietrzymanie moczu?

Wysiłkowe nietrzymanie moczu jest schorzeniem, u którego podstaw leży niesprawnie działający mechanizm zamknięcia cewki moczowej. Najczęściej przykre dolegliwości występują w trakcie czynności, w których zostaje zwiększony nacisk na brzuch, czyli na przykład podczas kaszlu, kichania lub intensywniejszego wysiłku fizycznego.

Wysiłkowe nietrzymanie moczu — 3 stopnie schorzenia

Wyróżniamy 3 stopnie zaawansowania wysiłkowego nietrzymania moczu. W pierwszym nie trzyma się go tylko wskutek długiego, intensywnego wysiłku fizycznego. W przypadku drugiego stopnia mówimy o nietrzymaniu moczu w wyniku lekkich czynności fizycznych np. chodzenie czy taniec. Z kolei w trzecim stopniu występuje problemy z utrzymaniem moczu nawet w pozycji leżącej.

Jakie są przyczyny wysiłkowego nietrzymania moczu?

U podstaw takiego schorzenia leży często niewydolność mięśnia zwieracza wewnętrznego cewki moczowej.

Wiele problemów może wynikać również z osłabienia dna miednicy mniejszej, które spowodowane jest rozciągnięciem i odnerwieniem mięśni w tym obszarze np. po porodzie.

Co ciekawe, również niedobór estrogenów w okresie menopauzy upośledza szczelność cewki moczowej. Innym powodem bywają urazy cewki moczowej i tworzenie się blizn.

Kto bywa narażony na wysiłkowe nietrzymanie moczu? Oczywiście wszystko to nie jest regułą, a jedynie czynnikiem, który zwiększa ryzyko pojawienia się takiego schorzenia.

Do takich zaliczamy między innymi: kilkukrotne porody, długi, trwający ponad 24 godziny poród; siedzący tryb życia, nieprawidłowo wykonywane ćwiczenia, otyłość, operacje w okolicy podbrzusza; zespół Ehlersa-Danlosa, neuropatię cukrzycową, palenie papierosów, udar mózgu, zaparcia czy przewlekłą chorobę płuc.

Wysiłkowe nietrzymanie moczu leczenie

W leczeniu tego schorzenia wykorzystuje się liczne metody. Wszystko zależy jednak od indywidualnego przypadku.

Najlepszym rozwiązaniem będzie skonsultowanie się z lekarzem (urologiem, ginekologiem lub uroginekologiem) lub urofizjoterapeutą.

Po przeprowadzeniu wywiadu lekarskiego szukając odpowiedzi na pytanie: jak leczyć wysiłkowe nietrzymanie moczu, nie należy stosować “domowych” metod ani zwlekać z wizytą u specjalisty, gdyż jest to choroba postępująca.

Skutecznym rozwiązaniem, które będzie pomocne w walce z wysiłkowym nietrzymaniem moczu są specjalistyczne wkładki urologiczne dla kobiet Seni Lady, zaprojektowane z myślą o kobiecej anatomii.

Dostępne jest aż 8 poziomów chłonności – od kropelkowego do średniego nietrzymania moczu. Wkładki Seni Lady są zdecydowanie bardziej chłonne niż podpaski, zapobiegają powstawaniu nieprzyjemnego zapachu moczu i pozostają suche.

Leia também:  Como Saber Quem Bloqueou No Instagram?

Dodatkowo, posiadają osłonki boczne, których zadaniem jest ochrona przed wyciekami.

Wysiłkowe nietrzymanie moczu – Pytania i odpowiedzi

  1. Czy wysiłkowe nietrzymanie moczu można wyleczyć?W większości przypadków nasilenie tego schorzenia można redukować na przykład poprzez ćwiczenia dna miednicy. Ponadto pomocne mogą być niektóre środki farmakologiczne. Zawsze jednak należy zasięgnąć opinii specjalisty.

  2. Czy przy nietrzymaniu moczu można prowadzić normalne życie?Tak. Najpierw należy skonsultować się z lekarzem, ponieważ nietrzymanie moczu to choroba postępująca. Powinno się także unikać czynników, które zwiększają objawy schorzenia, na przykład redukować picie moczopędnych płynów takich jak kawa.

    Poza tym doskonałym i dyskretnym rozwiązaniem są wkładki urologiczne Seni Lady.

  3. Czy można zapobiegać wysiłkowemu nietrzymaniu moczu?Można znacząco ograniczyć ryzyko pojawienia się tego schorzenia, na przykład ćwicząc profilaktycznie mięśnie dna miednicy.

    Poza tym warto eliminować niektóre czynniki powodujące wysiłkowe nietrzymanie moczu, a więc należy regularnie się badać, dbać o prawidłową masę ciała oraz stosować dietę zapobiegającą zaparciom.

  4. Czy wysiłkowe nietrzymanie moczu występuje tylko u osób starszych?Nie, schorzenie to może pojawiać się także u młodych osób, u których mięśnie dna miednicy są osłabione (po porodzie) lub które przeszły np. operację w okolicy podbrzusza.

Korzystamy z danych lub plików cookies w Twojej przeglądarce, w celu personalizacji i poprawy wygody korzystania z naszej strony, analizy aktywności na stronie co pomaga wspierać nasze działania marketingowe i sprzedażowe, wyświetlania spersonalizowanych reklam w oparciu o informacje na temat Twoich zainteresowań (obejmujące Twoją aktywność na naszej stronie lub w innych witrynach) oraz Twojej lokalizacji. Kliknij “Wyrażam zgodę i przechodzę do strony”, żeby zaakceptować politykę wykorzystywania wszystkich plików cookies i podobnych technologii zgodnie z ustawieniami opisanymi w Polityce plików cookies i przejdź bezpośrednio do strony. Jeśli nie chcesz akceptować polityki wykorzystywania wszystkich plików cookies i wolisz zmienić swoje preferencje w tym zakresie, kliknij POLITYKA COOKIES w celu zmiany ustawień dot. plików cookies.

Wyrażam zgodę polityka cookies

Nietrzymanie moczu – problem, który można i należy leczyć – Orpea Polska

Statystyki mówią, że problem nietrzymania moczu (NTM) dotyka już 303 miliony kobiet121 milionów mężczyzn na całym świecie. Ponieważ to schorzenie jest jednym z najważniejszych problemów naszego stulecia, Światowa Organizacja Zdrowia nadała mu status choroby społecznej. W Polsce może dotyczyć od 4 do 8% społeczeństwa, czyli ok.

2,5 miliona Polaków, przy czym ze względu na intymny charakter schorzenia ta liczba może być jeszcze większa.

Inkontynencja (NTM), czyli bezwiedne i mimowolne nietrzymanie moczu, może dotknąć każdego, jednak ryzyko jej wystąpienia rośnie wraz z wiekiem i dwukrotnie częściej dotyczy kobiet – jako konsekwencja naturalnych porodów, menopauzy, zabiegów ginekologicznych i budowy układu moczowego.

Statystyki mówią, że nietrzymanie moczu występuje u niemal 90% osób przebywających w placówkach opiekuńczych, jako że osoby niesamodzielne i niepełnosprawne są szczególnie narażone na te dolegliwości.

NTM często towarzyszy chorobie Alzheimera i Parkinsona, zapaleniu pęcherza moczowego, przerostowi prostaty czy udarowi mózgu. Bywa objawem takich chorób jak niewydolność krążenia czy kamica nerkowa.

Ponieważ zaburzenie to może znacznie utrudniać codzienne funkcjonowanie, powodować dyskomfort, pogorszenie nastroju, a nawet wykluczenie z życia społecznego, ważne by je odpowiednio wcześniej zdiagnozować i leczyć.

O tym, jak fizjoterapia jest wykorzystywana w leczeniu inkontynencji mówi dr n. med. Andrzej Przybyła, lekarz urolog współpracujący z wrocławską Rezydencją Na Dyrekcyjnej Grupy ORPEA.

Różne przyczyny, różne rodzaje

Przyczyny tego wyjątkowo niekomfortowego problemu mogą być bardzo różne w zależności od płci i wieku. Trzy podstawowe typy inkontynencji to:

·         Wysiłkowe NTM – występuje w trakcie wysiłku fizycznego, nagłej zmianie pozycji lub np. w trakcie kichania czy silnego kasłania

·         Nietrzymanie moczu z parcia – osoby z tym rodzajem zaburzenia funkcjonowania pęcherza odczuwają parcie tak silne, że zwykle „nie zdążają” dojść do toalety

·         Mieszane NTM – nietrzymanie moczu dwojakiego rodzaju – wysiłkowe i w wyniku parć naglących

Jest na to lek?

Nietrzymanie moczu powinno być zawsze zdiagnozowane w oparciu o odpowiednie czynniki: rodzaj , częstość oddawania moczu i stopień zaawansowania.

Znając powód inkontynencji, zespół terapeutyczny (lekarz, urolog, pielęgniarka, położna, fizjoterapeuta) może zaplanować i zastosować odpowiednie leczenie metodą zachowawczą (bez stosowania leków) lub  farmakologicznie.

Bardzo często, dla wzmocnienia efektu, łączy się te dwa rodzaje leczenia – czyli leki i fizjoterapię urologiczną/uroginekologiczną.

Fizjoterapia, czyli co?

Fizjoterapia – czyli leczenie zachowawcze (nieoperacyjne) stosowane w nietrzymaniu moczu, szczególnie o podłożu wysiłkowym – obejmuje:

  • ćwiczenie czynno-wzmacniające mięśni dna miednicy (to mięśnie łączące kości łonowe i podstawę kręgosłupa od przodu do tyłu, będące swoistą podporą pęcherza moczowego, macicy i jelita grubego) – tzw. ćwiczenia mięśni Kegla to metoda bezpieczna i wskazana dla każdego, polegająca na świadomym napinaniu i rozluźnianiu mięśni dna miednicy w celu zwiększenia włókna mięśniowego; często nie wymaga specjalistycznego sprzętu, ćwiczenia powinny być wykonywane od 2 do 4 miesięcy w różnych pozycjach (na plecach, na brzuchu, w pozycji siedzącej i stojącej)
  • elektrostymulacja – metoda bierna, polegająca na pobudzaniu konkretnych mięśni odpowiedzialnych za trzymanie moczu bodźcami elektrycznymi (wskazana u osób ciężko chorych i otyłych)
  • biofeedback – czyli biologiczne sprzężenie zwrotne, polegające na nauce świadomego kurczenia i relaksacji mięśni dna miednicy z użyciem specjalnego sprzętu do rejestracji zmian, co daje możliwość kontroli i wzmocnienia działań; wpływa na szybkość odzyskania sprawności u osób po udarze mózgu, długotrwałym unieruchomieniu czy w stanach zaburzonej korelacji mięśniowej
  • trening pęcherza i kontroli mikcji (oddawanie moczu na żądanie) – wypracowanie przyzwyczajeń i odruchów, które umożliwiają kontrolę oddawania moczu poprzez hamowanie skurczów mięśnia wypieracza
  • zapobieganie i redukcja zaparć

Wiele kobiet i mężczyzn w wieku senioralnym wstydzi się problemu nietrzymania moczu. Tymczasem inkontynencji można z powodzeniem zapobiegać i – jeśli trzeba – leczyć.

W odpowiednio przygotowanym, profesjonalnym Domu opieki temat ten nie jest żadnym tabu i można sobie z nim doskonale poradzić. Mieszkańcy borykający się z tym uciążliwym schorzeniem są otoczeni kompleksową opieką oraz planem terapeutycznym.

W program zapobiegania i leczenia trzeba również angażować rodziny podopiecznych, gdyż bliscy mogą być dużym wsparciem zarówno dla seniora, jak i zespołu terapeutycznego.

Kontakt dla mediów: [email protected]; +48 881 910 783

Wysiłkowe nietrzymanie moczu – jak sobie z nim radzić?

Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) i Międzynarodowego Towarzystwa Kontynencji nietrzymanie moczu (NTM) to jakikolwiek epizod niezależnego od woli wycieku moczu z pęcherza moczowego[1]. Jest to uciążliwy i wstydliwy problem, do którego przyznajemy się bardzo niechętnie.

Według danych statystycznych może cierpieć na nie nawet 2-3 mln kobiet w Polsce[2]. Wiele z nich nie ma odwagi przyznać się do niego nawet swojemu ginekologowi lub informują o nim dopiero w drugiej lub trzeciej fazie, kiedy schorzenie kwalifikuje się już wyłącznie do leczenia farmakologicznego bądź interwencji chirurgicznej.

Okazuje się jednak, że nietrzymaniu moczu można skutecznie zapobiec, stosując się do kilku istotnych zaleceń.

Przyczyny wysiłkowego NTM

Wysiłkowe NTM polega na mimowolnym wycieku moczu podczas czynności, które powodują wzrost ciśnienia w brzuchu – podczas wysiłku fizycznego, a nawet kichania lub kaszlu.

Szacuje się, że wysiłkowe NTM należy do najczęstszych przypadków inkontynencji (nietrzymania moczu) i stanowi ich 50-70%.

Z badań epidemiologicznych wynika, że cierpi na nie prawie co czwarta kobieta w wieku od 18 do 48 lat i niemal 40% kobiet po ukończeniu 55 r.ż.[3].

– Do najczęstszych czynników wywołujących wysiłkowe NTM należą zdarzenia powodujące bezpośrednie uszkodzenie mięśni miednicy, jak na przykład ciąża i poród.

Wśród innych przyczyn wymienia się także niedobory hormonalne związane z przekwitaniem, radioterapię, przebyte operacje cewki moczowej, wrodzone wady tkanki łącznej bądź inne wady wrodzone, przyczyniające się do rozwoju schorzenia. Kłopot u większości kobiet pojawia się wraz z wiekiem.

Wówczas słabnie elastyczność mięśni miednicy, a niższy poziom estrogenu powoduje, że błona śluzowa cewki moczowej staje się cieńsza – mówi lek. Ewelina Śliwka-Zapaśnik, ginekolog Grupy LUX MED.

Stopnie wysiłkowego nietrzymania moczu

Wyróżniamy trzy fazy wysiłkowego NTM. Początkowo wyciek pojawia się przy dużym wysiłku, następnie incydenty mogą zdarzyć się podczas chodzenia, w trzecim stadium – nawet w stanie spoczynku.

W pierwszej fazie, w ramach leczenia, zalecane są fizjoterapia uroginekologiczna i regularne ćwiczenia mięśni dna miednicy, praktykowane przez co najmniej trzy miesiące.

Na tym etapie fizjoterapię warto dodatkowo wspomóc fizykoterapią.

– Pierwszy stopień wysiłkowego NTM można łatwo zahamować ćwiczeniami.

Leczenie należy zacząć od metod zachowawczych, takich jak: ćwiczenia mięśni dna miednicy, trening pęcherza moczowego, zabiegi elektrostymulacji, stosowanie kulek, stożków czy pessarów dopochwowych – chodzi o zastosowanie urządzeń doprowadzających do skurczu mięśni.

Nie dość, że je wzmacniają, to pozwalają dodatkowo odczuć, które z nich kobieta powinna samodzielnie ćwiczyć i jak robić to skutecznie. U kobiet w wieku okołomenopauzalnym warto zastosować dodatkowo estrogenową hormonoterapię miejscową.

Uzupełnienie braków estrogenów po menopauzie wzmacnia włókna kolagenowe i siłę skurczu mięśni oraz uszczelnia światło cewki moczowej dzięki zwiększeniu grubości wyściełającej ją błony śluzowej – tłumaczy lek. Ewelina Śliwka-Zapaśnik, ginekolog Grupy LUX MED.

W drugim i trzecim stopniu wysiłkowego NTM fizjoterapia i ćwiczenia są leczeniem uzupełniającym po upływie około sześciu tygodni od zabiegu operacyjnego. U młodych kobiet, uskarżających się na dolegliwości z mimowolnym wyciekiem moczu, wykonuje się zabieg laparoskopowy, mający na celu podwieszenie na szwach tkanki okołocewkowej do więzadeł grzebieniowych.

U pań po czterdziestym roku życia stosuje się taśmy podcewkowe, wspomagające utrzymanie moczu i zapobiegające mimowolnej mikcji. Jedną z metod leczenia nietrzymania moczu jest także nieinwazyjny zabieg z wykorzystaniem lasera, który zwiększa elastyczność ścianek pochwy oraz poprawia jej napięcie i nawilżenie.

Zabieg stosowany jest do biorewitalizacji pochwy i zewnętrznych narządów rodnych.

Zmiana stylu życia pomoże zapobiegać

Istnieją sposoby, które zmniejszają ryzyko wystąpienia wysiłkowego NTM oraz które – w przypadku pojawienia się problemu – pomagają niwelować jego objawy. Nie bez znaczenia jest również utrzymywanie prawidłowej wagi. Udowodniono zależność pomiędzy wysiłkowym nietrzymaniem moczu a masą ciała.

– U otyłych pacjentek redukcja wagi zmniejsza incydenty nietrzymania moczu. Ogólna zmiana stylu życia, jak na przykład zaprzestanie palenia papierosów, świadoma i zdrowa aktywność fizyczna (unikanie wysiłkowych sportów) oraz dieta bogata w błonnik (unikanie zaparć) mogą w znacznym stopniu opóźnić lub zapobiec schorzeniu.

Ważne jest, żeby już od najmłodszych lat edukować dziewczęta i młode kobiety, by obserwowały swoje ciało i zwracały uwagę na wszelkie nieprawidłowości. Okazuje się również, że nawet zbyt wczesne „odpieluchowywanie“ dziecka (nakłanianie do wczesnego korzystania z nocnika) może mieć wpływ na ryzyko wystąpienia w przyszłości problemów z mikcją – wyjaśnia lek.

Ewelina Śliwka-Zapaśnik, ginekolog Grupy LUX MED

Problem nie tylko fizyczny

Nietrzymanie moczu stanowi poważny problem zarówno medyczny, jak i społeczny. Bywa źródłem frustracji i lęków. Wstyd, bezradność, obniżone poczucie własnej wartości – to uczucia, które towarzyszą często pacjentom z NTM.

Wiele osób ogranicza wychodzenie z domu, rezygnuje z pracy i kontaktów towarzyskich, co w skrajnych przypadkach prowadzi do zupełnej izolacji społecznej, a nawet depresji.

Nietrzymanie moczu niejednokrotnie jest też przyczyną zaburzeń seksualnych, a w rezultacie – powodem zaniechania aktywności seksualnej.

Należy pamiętać, że nietrzymanie moczu wpływa negatywnie na pogorszenie jakości życia nie tylko osób dotkniętych tą przypadłością, ale także ich rodzin.

Dotyczy to zwłaszcza opieki nad osobami starszymi i niepełnosprawnymi ruchowo.

Dlatego tak ważne jest, by po zaobserwowaniu objawów u siebie lub bliskiej nam osoby, niezwłocznie skonsultować się ze lekarzem i – w razie diagnozy – jak najszybciej wdrożyć specjalistyczne leczenie.

Czytaj też:Nie śpisz zgodnie z ustalonym wzorcem? Będziesz mieć kłopoty

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*