Termoterapia – leczenie ciepłem

Home Centrum Rehabilitacji i FizjoterapiiZABIEGITERMOTERAPIA

KRIOTERAPIA (miejscowa – jedna okolica) – zimnolecznictwo. Zabieg ten polega na obniżeniu temperatury tkanek. Celem krioterapii jest obniżenie temperatury skóry i tkanek głębiej położonych, a tym samym spowodowanie przekrwienia głębokiego okolicy poddanej zabiegowi.

Krioterapia działa głównie przeciwbólowo i przekrwiennie. Pod wpływem działania niskich temperatur naczynia krwionośne powierzchowne zmniejszają swoją średnicę, jednocześnie zwiększają ją naczynia krwionośne głębokie. Dzięki temu mechanizmowi uzyskujemy przekrwienie struktur głęboko ułożonych.

Taki stan utrzymuje się w danej okolicy około 4 godz.

W naszym Centrum zabieg ten wykonywany jest przy pomocy najnowocześniejszego urządzenia Cryo-T Duo. Aparat ten uzyskuje temperaturę -75O C. Cryo-T Duo jest na stałe połączony z dwiema elektronicznymi dyszami. Wykorzystuje się go w klinikach, szpitalach, sanatoriach.

Termoterapia – leczenie ciepłem

Wskazania:

  • Leczenie stawów i mięśni
  • Urazy stawów i tkanek miękkich np. skręcenia, zwichnięcia
  • Wszystkie choroby reumatoidalne i reumatyczne narządów ruchu np. reumatoidalne zapalenie stawów
  • Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
  • Łuszczycowe zapalenie stawów
  • Choroby stawów na tle zaburzeń metabolicznych (dna moczanowa)
  • Zapalenie okołostawowe
  • Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa
  • Oparzenia – zdejmowanie szoku termicznego
  • Dyskopatie
  • Entezopatie
  • Tendopatie
  • Mialgie
  • Choroby ścięgien, naderwania mięśni i wiązadeł
  • Profilaktyka osteoporozy
  • Stwardnienie rozsiane
  • Obrzęki, stłuczenia, krwiaki pourazowe

OKŁADY PARAFINOWE (miejscowe) – jest to zabieg rozgrzewający, który wywołuje intensywne, miejscowe przekrwienie. Leczniczy wpływ zabiegów na organizm wiąże się z silnym, miejscowym przegrzaniem tkanek.

Zabiegi cieplne powodują rozszerzenie naczyń krwionośnych, przyspieszają tętno i wpływają na wzrost pojemności minutowej serca. Jednocześnie obniżają ciśnienie krwi.

Zwiększony przepływ krwi powoduje, że tkanki w miejscu poddawanym zabiegowi są lepiej odżywione i dotlenione, a składniki przemiany materii szybko usuwane.

Dodatkowo ciepło rozluźnia mięśnie szkieletowe, zwiększa rozciągliwość torebek stawowych, ścięgien i więzadeł, przez co znacznie poprawia się ruchomość stawów. Obserwuje się działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne okładów parafinowych. Warto wspomnieć, że ciepło działa ogólnie uspokajająco i odprężająco na organizm człowieka.

Wskazania:

  • przykurcze pourazowe
  • przykurcze pooperacyjne
  • bóle stawów i mięśni
  • zaburzenia krążenia naczyń włosowatych skóry
  • reumatoidalne zapalenie stawów
  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
  • przykurcze bliznowate

Efekty lecznicze:

  • zwiększenie ciśnienia tętniczego
  • usprawnienie krążenia w naczyniach włosowatych
  • zmniejszenie obrzęków
  • likwidacją długotrwałych krwiaków
  • uelastycznienie tkanek
  • rozluźnienie mięśni
  • przyśpieszenie przemiany materii
  • działa przeciwbólowo
  • relaks
  • poprawa ruchomości stawów

TERMOŻELE (ciepłe i zimne) – to jeden z zabiegów leczniczych polegający na stosowaniu ciepłego lub zimnego kompresu żelowego. Główną zaletą okładu żelowego jest długi czas oddawania ciepła lub zimna.

Leczenie ciepłem i zimnem już od wieków stosowane jest w zwalczaniu wielu chorób i dolegliwości. Obecnie termożele wykorzystuje się w celu łagodzenia bólu oraz leczenia stanów zapalnych mięśni i stawów.

Ponadto termożele korzystnie wpływają na napięcie nerwowe i mięśniowe.

Wskazania do stosowania termożeli

Taka forma leczenia jest stosowana w następujących dolegliwościach:

  • osłabienie sił mięśniowych,
  • przewlekłe stany zapalne,
  • przykurcz mięśniowy,
  • zmiany zapalne w obrębie tkanki kostnej (reumatyzm),
  • nerwoból (neuralgia),
  • niektóre choroby ginekologiczne,
  • niektóre choroby laryngologiczne.

Przeciwwskazania do takiej formy leczenia to:

  • wrzody,
  • niewydolny układ krążenia,
  • nadczynność tarczycy,
  • zaburzenia krzepliwości krwi,
  • nadciśnienie tętnicze,
  • zapalenie otrzewnej,
  • choroby nowotworowe,
  • zapalenie wyrostka robaczkowego.

Aby zachować właściwości lecznicze, temperatura zimnego okładu nie może spaść poniżej -25 stopni, natomiast temperatura ciepłego okładu nie powinna przekroczyć +70 stopni. Wysokość temperatury, jaka zostanie zastosowana, zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i rodzaju jego dolegliwości.

Właściwości termożeli to:

  • działanie przeciwbólowe,
  • działanie przeciwzapalne,
  • działanie rozluźniające.

Ciepłe termożele powodują wzrost temperatury tkanek, co powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych, dzięki czemu zwiększa się przepływ krwi.

Leczenie ciepłem sprawia, że metabolizm i proces oczyszczania organizmu z substancji toksycznych przyspieszają, co doskonale wpływa na stan zdrowia. Organizm wówczas szybciej regeneruje się i staje się bardziej odporny na działanie wolnych rodników i drobnoustrojów.

Zimne termożele stosuje się w celu zmniejszenia przepływu krwi, na przykład w okolicy urazu lub w miejscu bólu. Dzięki temu, pod wpływem kompresu i jego niskiej temperatury zmniejsza się obrzęk i obniża się wrażliwość zakończeń nerwowych. W ten sposób łagodzi się ból.

Zimno dobrze działa również na stan zapalny, krwawienie i ropienie. Jednakże ze względu na to, iż każdy inaczej reaguje na zimno, należy obserwować reakcję skóry na termożelowy okład.

Termoterapia

Termoterapia – co to jest?

Termoterapia to sposób leczenia, który wykorzystuje skrajne temperatury: zimną i wysoką, co pozwoliło na ukształtowanie zimnolecznictwa i ciepłolecznictwa. Termoterapia bazuje na wykorzystywaniu temperatury zaszeregowanej go leczenia danego typu schorzenia.

Powinna być określana ze względu na potrzeby. Najlepszym rozwiązaniem jest wystawienie skierowania na zabieg przez lekarza, który posiada kompletną wiedzę na temat schorzeń pacjenta.

W przypadku termoterapii występują liczne przeciwwskazania, dlatego o wszystkich chorobach należy bezwzględnie poinformować lekarza. 

Termoterapia jest jedną z gałęzi fizykoterapii, która umożliwia m.in.

przeprowadzenie zabiegów krioterapeutycznych, hydroterapeutycznych, balneoterapii, zabiegów z wykorzystaniem parafiny, a także promieniowania IR, czy też ultradźwięków.

Z kolei do środków termoterapeutycznych należy zaliczyć: termofory, okłady żelowe, specjalistyczne kompresy i plastry. Ponadto, wykorzystywane są do tego także rozpylacze cieczy oraz poduszki elektryczne. 

Celem stosowania termoterapii jest poprawa krążenia, uzyskanie większej ruchomości w stawach. wyższa elastyczność. Termoterapia pozwala na przyspieszenie procesu przemiany materii, a także umożliwia szybszą regenerację organizmu, w tym również ran skórnych ze względu na wykazywane właściwości antybakteryjne i przeciwwirusowe. 

Rodzaje zabiegów termoterapii

Najczęściej wykorzystywanym zabiegiem w leczeniu zimnem jest krioterapia ogólna, która opiera się na specjalnych komorach, a także krioterapia miejscowa. Jako kolejny zabieg można wymienić hydroterapię, czyli okładanie chorego miejsca za pomocą kompresów, a także spryskiwanie wskazanych miejsc za pomocą suchego lodu w aerozolu. 

Z kolei do leczenia ciepłem zaliczane są kąpiele wodne, polewanie i moczenie danych miejsc za pomocą gorącej parafiny, wykorzystywanie wód leczniczych, a także peloidów i gazów dedykowanych do przeprowadzania rehabilitacji. Zalecane jest wykonywanie ćwiczeń umożliwiających emitowanie ciepła w tkankach.

Do domowych zabiegów termoterapii należy zaliczyć wykorzystywanie woreczków z podgrzanym piaskiem lub okładanie się termoforem wypełnionym gorącą wodą. Coraz popularniejsze stają się także materace i poduszki elektryczne, które posiadają zdolność wydzielania ciepła, ultradźwięków i pola magnetycznego.

 

Termoterapia cieplna – zastosowanie

Terapia z wykorzystaniem ciepła posiada bardzo szeroki zakres działania. Do najistotniejszych aspektów należy zaliczyć:

  • utrzymujący się stan zapalny mięśni, stawów i kręgosłupa;
  • występowanie zwyrodnienia stawów;
  • następstwa urazów;
  • posiadanie wzmożonego napięcia mięśniowego, nerwobóli i przykurczy mięśniowych, a także reumatyzmów;
  • występowanie niedowładu kończyn;
  • choroby laryngologiczne;
  • choroby ginekologiczne;
  • zaburzenia funkcjonowania nerek;
  • schorzenia układu krążenia;
  • problemy trawienne i urologiczne.
Leia também:  Como Afastar Pessoas Que Nos Querem Mal?

Termoterapia w kosmetyce także znalazła swoje zastosowanie, ponieważ ułatwia przebieg leczenia i niwelowania blizn i bliznowców. 

Termoterapia zimnem – zakres działania

Leczenie niskimi temperaturami przynosi rewelacyjne efekty przy:

  • występujących obrzęków na skutek urazów i uszkodzeń ciała;
  • nadwyrężenia mięśni i u osób z reumatoidalnym zapaleniem stawów;
  • posiadaniu bólu stawów i nerwobóli w okolicach nerwów obwodowych;
  • zmaganiu się z rwą kulszową lub ramienną;
  • występowaniu łuszczycowego zapalenia stawów;

Zarówno krioterapia i zabiegi bazujące na niskiej temperaturze, umożliwiają znaczące obniżenie napięcia mięśniowego, a także poprawę stanu drenażu limfatycznego i żylnego. Równolegle umożliwiają obniżenie przewodnictwa nerwowego.

Termoterapia – przeciwwskazania

Leczenie ciepłem i zimnem jest wykorzystywane przy wielu schorzeniach, jednak nie należy go stosować w każdym przypadku. Na określone schorzenia wykazuje działanie negatywne, wręcz szkodliwe. 

Przeciwwskazaniem do stosowania zabiegów ciepłoleczniczych jest m.in. niewydolność krążenia, posiadanie choroby wrzodowej żołądka, utrzymujące się nadciśnienie tętnicze krwi.

Z termoterapii wysoką temperaturą nie mogą także skorzystać osoby z nadczynnością tarczycy, stanem zapalnym otrzewnej, hemofilią, a także zapaleniem wyrostka robaczkowego.

Ponadto, zakaz korzystania z ciepłolecznictwa jest wystosowany również do osób posiadających świeże urazy, żylaki, gorączkę, chorujące na gruźlicę, choroby zakaźne lub onkologiczne. Również przeciwwskazaniem jest ciąża. 

Z kolei w przypadku zimnolecznictwa do najważniejszych przeciwwskazań należy zaliczyć: zespół Raynauda, zespół Sudecka. Dostrzeżenie zmian skórnych, odmrożenia, a także osłabienia organizmu. Nie jest on polecany dla osób nadwrażliwych na zimno. Dodatkowo nie mogą go przeprowadzić osoby posiadające zapalenie miedniczek nerkowych, hemoglobinurię i inne.

Wykorzystanie wysokich i niskich temperatur w fizjoterapii

  • Z praktyki gabinetu
  • 22 lipca 2018
  • NR 70 (Marzec 2016)

Sylwia Sztuce

Termoterapia jest działem fizykoterapii, który w celach leczniczych wykorzystuje energię cieplną przez dostarczenie energii (ocieplenie tkanek) lub pobranie energii (oziębienie tkanek)1.

Leczenie ciepłem, w zależności od rodzaju zastosowanego ciepła, dzieli się na hydroterapię z zastosowaniem ciepłej lub gorącej wody, balneoterapię i zabiegi parafinowe. Istnieją również metody wzbudzające ciepło w tkankach, np.

promieniowanie UV, IR, pole elektromagnetyczne wielkiej częstotliwości i ultradźwięki2 3 

Terapia zimnem obejmuje szereg metod o zróżnicowanej specyfice i spectrum działania.

Należą do nich zimna hydroterapia (z krótkotrwałym skurczem naczyń), lód (kąpiele, okłady, masaże, nacieranie), łatwo parujące substancje płynne, zimne opatrunki (mankiety), zimne peloidy, kriożele, gazy chłodzące (azot, CO2), nadmuch zimnego powietrza, komory chłodzące – krioterapia ogólnoustrojowa, chłodzenie termoelektryczne4. 

Łagodne leczenie chłodem obejmuje temperatury w zakresie 15–35°C, np. w hydroterapii. Intensywne leczenie zimnem obejmuje temperatury od 0 do –130°C (temperatura parowania ciekłego azotu). Istotną kwestią przy krioterapii jest czas ekspozycji na zimno i rodzaj zastosowanej metody terapeutycznej.

Temperatura i czas trwania krioaplikacji warunkuje zróżnicowanie mechanizmów działania. Przy krótkotrwałym działaniu zimna początkowo występuje skurcz naczyń, a po zakończeniu terapii rozkurcz.

Długotrwała terapia daje trwałe schłodzenie tkanek połączone ze zwolnieniem metabolizmu i obniżeniem perfuzji5 6.

Szczegółowy wpływ ciepło- i zimnolecznictwa przedstawiono w tabelach 1 7 89 10 11 i 2 12 13 14. 

Długotrwała ekspozycja na zimno, bądź krótkotrwała, ale intensywna, uruchamia reakcje hormonalne powodujące wzrost przemiany tkankowej i podwyższenie ciepłoty tkanek. Dochodzi do wzrostu odporności.

W przypadku krioterapii ogólnoustrojowej, zwiększa się wydzielanie hormonów: adrenaliny, noradrenaliny, ACTH (adrenocorticotropic hormone), testosteronu u mężczyzn oraz kortyzolu. Nie stwierdzono zwiększenia wydzielania hormonu luteinizującego, wzrostu i hormonu dojrzewania pęcherzyków. Zmianie ulegają także parametry krwi.

Badania laboratoryjne potwierdzają wzrost do górnej normy poziomu leukocytów, hemoglobiny, kreatyniny oraz płytek krwi15 16. 

Termoterapia znajduje zastosowanie m.in. w bólach mięśniowych, chorobach reumatycznych stawów, a także chorobach narządów ruchu. Ciepłolecznictwo stosowane jest także przy chorobach zwyrodnieniowych i działa pozytywnie na regenerację nerwów.

Zimno z kolei wykorzystywane jest w chorobach układu nerwowego, pokarmowego, a także układu krążenia. Termoterapia może być łączona z innymi dziedzinami: światłolecznictwem, hydroterapią czy peloidami.

W wyborze metody terapii i jej dawkowaniu należy uwzględnić charakter schorzenia podstawowego, stan ogólny pacjenta, choroby współistniejące. Wskazania stosowania termoterapii przedstawiono w tabeli 3 17 18 19 20 21 22 23 24 25. 

Tab. 1. Wpływ zimnolecznictwa na organizm

Efekt Wpływ zimnolecznictwa
Przeciwbólowy Zablokowanie przez zimno receptorów czuciowych, ich połączeń z proprioreceptorami, zwolnienie przewodnictwa we włóknach czuciowych, zablokowanie uwalniania mediatorów bólu. Związek z działaniem przeciwbólowym ma teoria kontrolnych bramek (tłumaczy hamujący wpływ odczuwania bólu przez receptory skórne). Stymulacja nerwów czuciowych w miejscu bólu (poprzez krioterapię) ogranicza liczbę bodźców bólowych docierających do świadomości i osłabia dolegliwości bólowe, ponieważ nerwy czuciowe są grubsze i przewodzą sygnały szybciej niż nerwy bólowe. Na poziomie rdzenia dochodzi do blokowania bodźców bólowych. Mózg, odbierając bodźce czuciowe, nie nadąża z przetwarzaniem bodźców bólowych. Podczas stymulacji receptorów zimnem dochodzi do wydzielania w podwzgórzu czynnika uwalniającego prekursora β-endorfiny (propiomelanokortyna, ACTH). W stymulacji wydzielania β-endorfin krioterapią niewykluczony jest udział kinezyterapii
Przeciwzapalny Spadek miejscowej aktywności przemiany materii komórek objętych procesem zapalnym, spadek reakcji enzymatycznych, równoznaczne ze zmniejszeniem aktywności mediatorów zapalenia. Efektowi przeciwzapalnemu sprzyja zwiększenie miejscowego ukrwienia tkanek objętych odczynem zapalnym
Przeciwobrzękowy Zwiększenie krążenia. Kilkugodzinne przekrwienie czynne, wzrost filtracji włośniczkowej, zwiększenie drożności naczyń chłonnych drenujących przestrzeń międzykomórkową. Eliminacja szkodliwych produktów przemiany materii i przyspieszenie przemiany, co sprzyja efektom przeciwobrzękowym. Działaniu przeciwobrzękowemu sprzyja kinezyterapia po krioterapii
Rozluźniający mięśnie Zmniejszenie napływu bodźców bólowych do rdzenia kręgowego, segmentalne hamowanie stymulacji gamma-motoneuronów. Zwolnienie przewodnictwa w nerwach ruchowych i działanie analgetyczne. Już 10-minutowy zabieg o temperaturze 0°C lub ponad 1-minutowe ochładzanie azotem daje efekt rozluźniając
Tab. 2. Wpływ ciepłolecznictwa na układy organizmu

Układ Wpływ
Krążenia Zmniejszenie napięcia ścian naczyń krwionośnych, dochodzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych obwodowych i zwiększenia szybkości przepływu krwi
Oddechowy Zwiększenie wentylacji płuc proporcjonalnie do podwyższonej ciepłoty ciała. Liczba oddechów na minutę wzrasta, co wpływa na odwodnienie organizmu
Ruchu Zmniejszenie napięcia mięśni szkieletowych i gładkich
Czynność nerek Przegrzanie nerek wywołuje przekrwienie czynne, zmniejszenie czynności wydzielniczej. Ogólne przegrzanie ustroju zmniejsza wydzielanie moczu
Tab. 3. Wskazania i przeciwwskazania do stosowania krioterapii i ciepłolecznictwa

Dziedzina medycyny Zimnolecznictwo Ciepłolecznictwo
Wskazania Przeciwwskazania Wskazania Przeciwwskazania
Medycyna sportowa/ ortopedia Ostre urazy stawów i tkanek miękkich, przewlekłe zmiany przeciążeniowe i pourazowe mięśni i stawów, profilaktyka zmian przeciążeniowych układu ruchu, odnowa biologiczna. Choroba zwyrodnieniowa stawów, choroby o podłożu metabolicznym,  np. dna moczanowa, choroby na tle zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej, np. osteoporoza, choroba Sudecka, choroby o charakterze fibromialgii, odnowa biologiczna Uszkodzenie skóry okolicy poddawanej zabiegowi, krwotoki Stłuczenia, krwiaki i urazy tkanek miękkich na 4–5 dzień od urazu…

Co zyskasz, kupując prenumeratę?

  • 10 wydań czasopisma “Praktyczna Fizjoterapia i Rehabilitacja”
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • …i wiele więcej!
Leia também:  Como Saber Qual O Melhor Corte De Cabelo Para O Meu Rosto?

Sprawdź

Zabiegi termoterapii – jakie schorzenia leczy terapia termalna?

Termoterapia to lecznicze działanie wysoką lub niską temperaturą na organizm. Ciepłolecznictwo pomaga w kuracji m.in. takich schorzeń jak przerost prostaty, reumatyzm, dna moczanowa, czy nieżyt żołądka.

Natomiast zimnolecznictwo jest stosowane w uzdrawianiu pacjentów zmagających się z np. problemami przeciążeniowymi, rwą kulszową i łuszczycowym zapaleniem stawów. Warto również poznać przeciwwskazania do stosowania terapii termalnej.

 

Co to jest termoterapia?

Termoterapia polega na leczeniu temperaturą: wysoką lub zimną, dzieląc się odpowiednio na ciepłolecznictwo zimnolecznictwo

Termoterapia wykorzystuje do leczenia wybraną i ustawioną stosownie do wskazań medycznych temperaturę zabiegu. Najlepiej gdy dany zabieg zleca lekarz orientujący się, na jakie schorzenia cierpi pacjent. Niestety, nie każdy może skorzystać z tej formy kuracji, zatem lepiej uprzednio skonsultować swój stan z medykiem.

W ramach tej dziedziny fizykoterapii przeprowadza się m.in. zabiegi krioterapeutyczne, z użyciem parafiny, hydroterapię, balneoterapię, promieniowanie IR, czy ultradźwięki. Poza tym jako środki termoterapeutyczne stosuje się np. termofory, okłady żelowe, kompresy, plastry, rozpylacze cieczy oraz poduszki elektryczne i woreczki z piaskiem.

Po co stosuje się termoterapię? Bo dzięki niej m.in. następuje poprawa krążenia, zwiększenie ruchomości w stawach, poprawa elastyczności, intensyfikuje się proces przemiany materii, organizm się wycisza i relaksuje, rany szybciej goją oraz następuje pobudzenie właściwości antybakteryjnych i przeciwwirusowych ustroju. 

Za zabiegi termoterapeutyczne płaci się od około 10 zł wzwyż.

Reklama

Rodzaje zabiegów termoterapii

Jeden z zabiegów wymienianych w ramach leczenia zimnem to krioterapia ogólna, do której stosuje się specjalne komory oraz krioterapia miejscowa.

Inne działania wykorzystujące do leczenia chłód to np.

hydroterapia (wodolecznictwo), przykładanie do chorego miejsca lodowych kompresów (mogą być także stosowane okłady z borowiny), czy pryskanie newralgicznych części ciała suchym lodem w aerozolu.

Leczenie ciepłem zaś obejmuje takie terapie jak kąpiele wodne (o temperaturze wody powyżej 36 stopni Celsjusza), polewanie i moczenie w płynnej, gorącej parafinie, używanie wód leczniczych, peloidów i gazów do rehabilitacji oraz wykonywanie czynności, które emitują ciepło w tkankach. W warunkach domowych można również przykładać do bolącej strefy na ciele woreczki z podgrzanym piaskiem oraz termofor z gorącą wodą. Niektórzy pacjenci wybierają materace i poduszki elektryczne emitujące ciepło, ultradźwięki, pole magnetyczne, itp. 

Wskazania do termoterapii cieplnej

Terapia ciepłem ma liczne wskazania do stosowania, należą do nich m.in.: przewlekłe stany zapalne stawów, mięśni i kręgosłupa, choroby zwyrodnieniowe stawów, stany pourazowe, wzmożone napięcia mięśniowe, nerwobóle, przykurcze mięśniowe, reumatyzm, niedowład kończyn górnych i dolnych. 

Ponadto zabiegi ciepłolecznicze wspomagają leczenie chorób laryngologicznych, ginekologicznych (m.in. zapalenie pęcherza moczowego), związanych z nerkami(np. dna moczanowa, kamica dróg moczowych), krążeniowych (jak choroba Reynauda), pokarmowych (np. nieżyt żołądka), urologicznych (termoterapia prostaty).

Dzięki ciepłolecznictwu można również stosować terapię blizn i bliznowców. 

Co leczy termoterapia zimnem?

Wskazania do leczenia zimnem są natomiast następujące:

  • obrzęki po urazach;
  • stany po uszkodzeniach ciała;
  • przeciążenia;
  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • dolegliwości bólowe stawów i nerwobóle nerwów obwodowych;
  • rwa kulszowa i rwa ramienna;
  • łuszczycowe zapalenie stawów;

Krioterapia i inne zabiegi wykorzystujące zimno wpływają na obniżenie napięcia mięśniowego, poprawienie drenażu limfatycznego i żylnego oraz obniżenie przewodnictwa nerwów.

Reklama

Przeciwwskazania do zabiegu

Oprócz licznych kwalifikacji do poddania się termoterapii może ona wpłynąć negatywnie na niektóre choroby i stany, na które cierpią pacjenci.

Zabiegi ciepłolecznicze nie zawsze będą pożądane. Wśród przeciwwskazań do stosowania terapii ciepłem należy wymienić np.

niewydolność krążenia, chorobę wrzodową żołądka, nadciśnienie tętnicze krwi, nadczynność tarczycy, stany zapalne otrzewnej, hemofilię, zapalenie wyrostka robaczkowego, świeże urazy, żylaki, gruźlicę, choroby psychiczne, ciążę, schorzenia zakaźne, gorączkę oraz nowotwory. 

  • Nie należy korzystać z zimnolecznictwa w takich przypadkach jak zespół Raynauda, zespół Sudecka, zmiany skórne, osłabienie, odmrożenie, nadwrażliwość na zimno, zapalenie miedniczek nerkowych, hemoglobinuria i inne.
  • Autor: Olga Tomaszewska 
  • Czytaj też: 

Ciepło – zimno, czyli uzdrawiająca moc temperatury

Leczenie ciepłem jest stare jak świat. Nasi przodkowie rozgrzewali zimne stopy butlą z gorącym płynem lub rozgrzanym kamieniem owiniętym w płótno. Egipcjanie wiedzieli, w jaki sposób za pomocą gorącego piasku uśmierzyć ból. Jak się okazuje, te proste sposoby mają naukowe uzasadnienie.

  • Jaki kolor naprawdę ma temperatura?
  • FumeFX temperature color test from iGou on Vimeo.

Uzdrawiające 44 stopnie

Ciepłolecznictwo, czyli leczenie ciepłem o temperaturze powyżej 36°C, jest szeroko stosowane w medycynie. Ciepło przenika w głąb tkanek i w ten sposób przynosi ulgę w chorobach żołądka, bólach mięśni, stawów, zatok, bólach menstruacyjnych, w nerwobólach, nerwicach naczyniowych i w kolkach jelitowych.

RELAKS W SAUNIE To najlepszy sposób na obolałe mięśnie, poprawę odporności, stanu skóry i uregulowanie ciśnienia. Rozluźnia mięśnie, oczyszcza ciało z toksyn, zwiększa produkcję przeciwciał oraz uspokaja.

SUCHE OKŁADY Z GORCZYCY Ziarno gorczycy rozgrzej w piekarniku i wsyp do lnianego woreczka (tyle, by po rozłożeniu woreczka na płasko jego zawartość miała kilka centymetrów grubości). Woreczek połóż na chorym miejscu i pozostaw na 30 min. Zabieg wykonaj przed snem. Powtarzaj przez co najmniej trzy dni.

KATAPLAZMY Możesz przygotować ciepłe okłady z warzyw lub ziół. Mają one działanie rozkurczające. Kataplazm z gotowanej dyni (zmieszanej z cukrem i mlekiem, a następnie włożonej do woreczka) pomaga na ból głowy, kataplazm z płatków nagietka leczy rany, z białej kapusty – zwichnięcia, a z cebuli – ból ucha.

PARAFINA Rozpuść blok parafinowy w kąpieli wodnej. Parafinę nakładaj warstwami – pierwsza, cieniutka, tworzy izolację. Kolejne najlepiej nakładaj pędzlem.

Gdy warstwa parafiny będzie miała ok. 2 cm, wówczas owiń dłonie lub stopy folią, okryj kocem lub szalem i taki gorący okład trzymaj pół godziny. Pomoże rozluźnić zmęczone mięśnie, wygładzi skórę i złagodzi ból.

CIEPŁE KĄPIELE Polecane są przy bólach brzucha, mięśni i kamicy nerkowej (pod wpływem ciepła kamienie łatwiej przesuwają się moczowodem do pęcherza).

Kąpiel w gorącej wodzie to również doskonały sposób na migrenę. W zależności od choroby do kąpieli możesz dodać olejki eteryczne lub zioła.

Podwyższona temperatura, jaką działamy na bolesne miejsce, rozszerza naczynia krwionośne. To dlatego krew zaczyna lepiej krążyć w tym miejscu, do tkanek dociera więcej składników odżywczych, dzięki czemu łatwiej mogą się zregenerować.

Gdy krew szybciej krąży, poprawia się metabolizm i odporność organizmu na choroby, rozluźniają się mięśnie, co jest najlepszym sposobem na relaks i pokonanie stresu, który „zbieramy” w karku.

Zabiegi cieplne leczą także migrenę, nerwobóle, nerwice, zapalenie zatok, zwyrodnienie stawów, bóle brzucha, kolki i reumatyzm.

Leia também:  Como Saber Qual O Meu Tipo De Rosto?

Jedną z form termoterapii jest hipertermia (przegrzewanie). To metoda leczenia raka, w której tkanki nowotworowe poddawane są z zewnątrz działaniu wysokich temperatur – do 44°C.

Badania kliniczne wykazały, że wysokie temperatury mogą uszkodzić, a nawet całkowicie zniszczyć komórki rakowe.

Podniesienie temperatury guza prowadzi do niedoboru tlenu i zakwaszenia komórek nowotworowych. Zostaje zaburzona przemiana materii, która często prowadzi do samozniszczenia (apoptozy) komórek rakowych. Ciepło nie powoduje natomiast uszkodzenia zdrowych tkanek.

Termoterapia – leczenie ciepłem

Termoterapię możesz przeprowadzić samodzielnie w domu. Gdy boli Cię kark lub brzuch, możesz użyć suszarki. Ogrzej chore miejsce strumieniem ciepłego powietrza. Zabieg nie powinien trwać dłużej niż kwadrans. Dobrym rozwiązaniem jest też termofor.

Napełnij go do 3/4 gorącą wodą, zakręć i owiń ręcznikiem (są też w bawełnianych koszulkach). Połóż na chore miejsce (np. kark, brzuch, nogę). Równie dobrze sprawi się butelka z gorącą wodą lub woreczki z piaskiem albo gorczycą (patrz ramka pt. „Co wybrać?”).

Z kolei poduszka i koc elektryczny sprawdzają się w sytuacjach, gdy potrzebujesz, by ciepło działało na Ciebie dłużej i na większej powierzchni. Pamiętaj tylko, że takie urządzenie elektryczne musisz położyć na sobie, a nie pod sobą.

Jeśli musisz wyjść z domu, dobrym rozwiązaniem jest plaster rozgrzewający. Łagodzi on bóle mięśniowe, reumatyczne oraz nerwobóle.

Większość z nas nie znosi zimna. Jednak warto wiedzieć, że chłód ma też zalety. Nasze prababcie, które nie mogły korzystać z dobrodziejstw centralnego ogrzewania, dłużej zachowywały młodą cerę. Zaś ludowi medycy od dawien dawna leczą choroby zimnem. Jak to możliwe?

Organizm traktuje zimno jak potencjalne zagrożenie, przed którym trzeba się bronić. Wystarczy, że przez 2 min będziesz przebywać w temperaturze 3°C, a system chroniący organizm zacznie działać.

Pierwsze uczucie chłodu wywołuje gwałtowny skurcz mięśni i naczyń krwionośnych. Wtedy organizm rusza do walki – rozszerza naczynia, zwiększając przepływ krwi nawet kilkukrotnie. W ten sposób przepędzisz migrenę i zwykły ból głowy, uśmierzysz ból zęba. To nie koniec zalet. Zimno zatamuje krwawienie z nosa, wyleczy urazy mięśni i stawów.

  1. Jak pod wpływem ciepła zachowują się różne materiały?
  2. Heat experiments (Montage) from Thauma on Vimeo.

Samoleczenie zimnem

Zimnolecznictwo polega na wykonywaniu zabiegów z zastosowaniem temperatury poniżej 36°C. Możesz z powodzeniem wykonać niektóre tego typu zabiegi samodzielnie w domu.

PRYSZNIC Najlepiej zaraz po przebudzeniu oblej ciało zimną wodą. Taki prysznic hartuje i wzmacnia system odpornościowy.

By domowa kuracja była skuteczna, należy przestrzegać kilku wskazówek. Przede wszystkim woda powinna mieć temperaturę poniżej 18°C. Prysznic może trwać nie dłużej niż 2–5 min. Strumień wody kieruj od stóp, a następnie unoś prysznic wyżej, na uda, brzuch, klatkę piersiową, ramiona, aż do głowy. Potem wytrzyj się szorstkim ręcznikiem.

ZIMNY OKŁAD Działa podobnie jak zimny prysznic, tyle że miejscowo. Zmniejsza ból, stan zapalny, zbija gorączkę, łagodzi oparzenia i uelastycznia mięśnie. Doskonały na zwichnięcia, skręcenia, stłuczenia.

Możesz sama przygotować okład lub kupić gotowy w aptece. Gdy boli głowa lub ząb, połóż na czoło i skronie zmoczoną w lodowatej wodzie szmatkę. Przy gorączce pomaga zimny okład na czoło, łydki oraz kark.

Krioterapia to leczenie za pomocą bardzo niskich temperatur (zazwyczaj od -100 do -160° C). Zaleca się ją chorym na reumatyzm oraz cierpiącym z powodu zwyrodnień kręgosłupa lub urazów mięśni i stawów, a także osobom mającym kłopoty skórne.

Zimno stymuluje wydzielanie substancji przeciwbólowych w organizmie. Poprawia nastrój, powoduje rozluźnienie napiętych mięśni. Dlatego często krioterapię łączy się z ćwiczeniami rehabilitacyjnymi.

Zabieg może być ogólny lub miejscowy – wtedy przy użyciu specjalnego aplikatora oddziałuje się zimnem tylko na fragment ciała. Urządzenie to wytwarza zimne opary o temperaturze -100°C.

Zabieg zamrażania i rozmrażania powtarza się w jednym cyklu kilkakrotnie. W tym czasie niszczone są chore tkanki. Takie leczenie pomaga w przypadku występowania łagodnych zmian skórnych (np. brodawki skórne), chorób błony śluzowej (np. kłykciny kończyste).

Krioterapia bywa również stosowana jako jedna z pomocniczych metod w leczeniu zmian w obrębie jamy brzusznej (np. naczyniaków).

Czasami konieczne jest chłodzenie całego ciała przez kilka minut w specjalnej kriokomorze (z greckiego krýos – zimny). Zabieg ten jest też nazywany kriostymulacją, bo jego celem jest mobilizacja organizmu do walki.

Krótkotrwałe zimno jest wstrząsem dla organizmu, który uruchamia wtedy procesy termoregulacji i nasila wydzielanie endorfin i sterydów. W stan gotowości zostaje postawiony układ immunologiczny.

Krótkotrwałe dawki niskich temperatur wzmacniają mięśnie szkieletowe, zmniejszają obrzęk stawów. Powodują też przekrwienie tkanek, przyspieszające szybkie gojenie się ran i zapaleń.

Z tych powodów krioterapia przynosi doskonałe efekty w profilaktyce złamań, dyskopatii, zapalenia ścięgien, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa oraz zmęczenia mięśni. Dlatego często bywa zalecana sportowcom.

Krioterapia wspiera leczenie nerwic, przesileń i depresji. Organizm poddany działaniu niskiej temperatury reaguje bowiem tak jak w sytuacji zagrożenia i zaczyna szybciej wydzielać hormony, zwłaszcza adrenalinę. To zaś powoduje obniżenie poziomu lęku oraz nadpobudliwości.

Zdaniem naukowców, gdyby udało się obniżyć temperaturę ludzkiego ciała chociaż o jeden stopień, żylibyśmy o 10 do 15 lat dłużej .

Excerpt “City Thermogram” by Peggy Ahwesh, 2015 HD video, 2 minutes 50 seconds. from Microscope Gallery on Vimeo.

Zimno odmładza i dodaje sił. Wiedzą o tym doskonale mieszkańcy Syberii i krajów skandynawskich. Dowodem na to jest również piękna cera naszych góralek. Jak się przygotować? Kriokomory to niewielkie, kabiny, przypominające brodzik. Zabieg zwykle trwa 1-3 min.

Obowiązkowy strój to: kostium kąpielowy, grube skarpety, rękawiczki, czapka, maseczka na twarz i chodaki. W czasie pobytu w kriokomorze musisz poruszać się w miejscu. Nie dotykaj ścian. Oddychaj spokojnie, powoli, niezbyt głęboko. O zastosowaniu tej formy terapii decydują lekarze, specjaliści rehabilitacji. Skierowanie do nich uzyskać możesz u lekarza pierwszego kontaktu.

Pamiętaj jednak, że niektóre schorzenia wykluczają możliwość zastosowania krioterapii. Są to: nowotwory (poza niektórymi nowotworami skóry), choroby serca i układu krążenia. Także osoby z odmrożeniami oraz cierpiące na zwiększoną potliwość i niektóre choroby krwi raczej powinny unikać tej formy leczenia.

Niskie temperatury nie służą również osobom z astmą lub niedoczynnością tarczycy. Terapia dopuszczalna jest u ludzi w wieku od 10 do 75 lat.

tagi:

  • medycyna naturalna
  • więcej tagów

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*