Skrzywienie prącia – wrodzone i nabyte skrzywienie prącia

Skrzywienie penisa (ang. penile curvature)może być schorzeniem wrodzonym lub nabytym.

WRODZONE SKRZYWIENIE PENISA

Jest schorzeniem rzadkim, z częstością występowania mniejszą niż 1%, będącym wynikiem nieproporcjonalnego rozwoju osłonki białawej ciał jamistych i powodującym zwykle powstanie skrzywienia do dołu lub bocznie, rzadko do góry. Z leczeniem operacyjnym należy poczekać do czasu zakończenia dojrzewania płciowego.

NABYTE SKRZYWIENIE PENISA

Jest spowodowane głównie chorobą Peyroniego i dlatego poniższe opracowanie dotyczyć będzie właśnie tej choroby. Warto jednak pamiętać, że skrzywienie może być też skutkiem nieprawidłowego gojenia tkanek po wcześniejszym urazie prącia. Skrzywienie takie jest zwykle skierowane do góry.

CHOROBA PEYRONIEGO — U KOGO I DLACZEGO?

Choroba Peyroniego występuje u 0,4–9% mężczyzn, przeważnie w wieku 55–60 lat z towarzyszącymi czynnikami ryzyka, takimi jak: cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, dyslipidemia, zaburzenia erekcji, palenie papierosów, nadmierne spożycie alkoholu lub przykurcz Dupuytrena.

Przyczyna powstania choroby nie jest do końca poznana. Sugeruje się, że powtarzające się mikrouszkodzenia osłonki białawej prącia powodują powstanie przewlekłego procesu zapalnego i przebudowę prawidłowej tkanki do płytki włóknistej, w konsekwencji prowadząc do powstania skrzywienia penisa.

Skrzywienie prącia - wrodzone i nabyte skrzywienie prącia

CHOROBA PEYRONIEGO — PRZEBIEG CHOROBY:

Przebieg choroby składa się z dwóch faz: fazy aktywnej (aktywnego zapalenia) oraz fazy stabilnej (fibrotycznej/włókniejącej) choroby.

W fazie aktywnej, ze względu na toczący się proces zapalny, pacjenci odczuwają zwykle ból w fazie spoczynku lub podczas erekcji, wyczuwają zgrubienie powierzchni prącia oraz obserwują narastające skrzywienie się prącia, które stabilizuje się w drugiej fazie choroby. Na ból prącia skarży się ok.

40% pacjentów, ale u 90% z nich ustępuje on w ciągu 12 miesięcy. Jedynie u 13% pacjentów dochodzi do samoistnej poprawy. Szacuje się, że 48% pacjentów ma łagodne lub umiarkowanego stopnia zaburzenia depresyjne wymagające oceny i ewentualnego leczenia specjalistycznego.

CHOROBA PEYRONIEGO – DIAGNOSTYKA:

Pierwszym krokiem w diagnostyce choroby Peyroniego jest zebranie dokładnego wywiadu dotyczącego objawów oraz czasu ich trwania. Ponieważ u ponad połowy pacjentów współistnieją zaburzenia erekcji, dlatego bardzo ważna jest ocena funkcji erekcyjnej przed planowaniem dalszego leczenia.

W ramach badania przedmiotowego ocenia się cały układ moczowo-płciowy pacjenta, pamiętając jednak o tym, że nie ma związku między wielkością włóknistej płytki a stopniem nasilenia się skrzywienia.

Zaleca się obiektywizację oceny poprzez wykonanie zdjęcia prącia we wzwodzie wykonanego przez pacjenta lub lekarza.

Dalszy sposób leczenia w dużym stopniu uzależniony jest od długości prącia oraz od tego, w której fazie choroby znajduje się obecnie pacjent, ponieważ ewentualne leczenie operacyjne można wykonać dopiero po przynajmniej trzymiesięcznym okresie stabilizacji choroby.

  • CHOROBA PEYRONIEGO — LECZENIE ZACHOWAWCZE:
  • Poniżej, szerzej omówione zostaną tylko te metody leczenia zachowawczego choroby Peyroniego, których działanie i skuteczność rzeczywiście potwierdzono.
  • LEKI DOUSTNE:
  • witamina E — brak skuteczności.
  • para-aminobenzoesan potasu — mała skuteczność; zapobiega progresji skrzywienia prącia oraz zmniejsza dolegliwości bólowe.
  • kolchicyna — mała skuteczność; ból prącia ustąpił u 95% mężczyzn, natomiast skrzywienie prącia poprawiło się u 30% pacjentów; duże ryzyko skutków ubocznych.
  • tamoksyfen — brak skuteczności.
  • pentoksyfilina — mała skuteczność; zmniejszenie skrzywienia prącia i wielkości płytki włóknistej w ocenie USG; zmniejszenie zawartości wapnia w płytce włóknistej.
  • PDE5I (np. tadalafil) — zmniejszenie się blizny w przegrodzie ciał jamistych u 69% pacjentów; nieznany efekt w klasycznej chorobie Peyroniego.
  • estry karnityny — mała skuteczność; zmniejszenie skrzywienia i bólu prącia; zahamowanie progresji choroby.

WSTRZYKNIĘCIA DO PŁYTKI WŁÓKNISTEJ:

  • steroidy — brak skuteczności.
  • interferon — umiarkowana skuteczność; zmniejszenie skrzywienia penisa, wielkości i gęstości płytki włóknistej; zmniejszenie dolegliwości bólowych.
  • werapamil  brak lub mała skuteczność; zmniejszenie skrzywienia prącia i wielkości płytki włóknistej. 
  • kolagenaza Clostridium histolyticum jedyny lek zatwierdzony przez amerykańską Agencję Żywności i Leków (FDA, ang. Food and Drug Agency) w leczeniu choroby Peyroniego, natomiast w tym rozpoznaniu nie uzyskał on akceptacji Europejskiej Agencji Leków (EMA, ang. European Medicines Agency). Kolagenaza produkowana przez bakterię Clostridium histolyticum jest oczyszczonym enzymemrozkładającym kolagen, będący głównym składnikiem włóknistej płytki w chorobie Peyroniego. 

Do leczenia kwalifikuje się mężczyzn ze skrzywieniem prącia przekraczającym >30°.

Cykl leczenia polega na dwukrotnym wstrzyknięciu preparatu w środek włóknistej płytki w odstępie 1-3 dni, z późniejszym ręcznym modelowaniem prącia.

Taki cykl można powtórzyć maksymalnie 4 razy w odstępie 6 tygodni. Niewątpliwą wadą tego leczenia jest jego wysoka cena, ponieważ koszt jednej ampułki leku wynosi ok. 4,5 tys. zł.

Na leczenie odpowiada ok. 60% pacjentów uzyskujących zmniejszenie stopnia skrzywienia penisa średnio o 34% (ok. 17°). Ze względu na ryzyko poważnego uszkodzenia prącia zaleca się, aby iniekcje wykonywali jedynie odpowiednio przeszkoleni lekarze.

LECZENIE MIEJSCOWE:

  • LiSWT-terapia falą uderzeniową — brak skuteczności lub zmniejszenie nasilenia dolegliwości bólowych.
  • jonoforeza — brak lub mała skuteczność.
  • werapamil — brak lub mała skuteczność.
  • pompy próżniowe — brak lub mała skuteczność. 
  • urządzenia trakcyjne — zastosowanie stałego napięcia powoduje zwiększenie syntezy oraz wzrost aktywności enzymów rozkładających kolagen. Działanie polega na stosowania trakcji prącia będącego w spoczynku 3—8 godzin dziennie przez okres minimum 3 miesięcy, z krótki przerwami na masaż prącia co około 3 godziny. Średnio uzyskuje się poprawę o 41,1% (ok. 31°). Pacjenci stosujący urządzenia trakcyjne mniej niż 4 godziny dziennie uzyskują poprawę średnio o 29% (około 20°), natomiast pacjenci stosujący trakcję przez dłużej niż 6 godzin dziennie uzyskują poprawę średnio o 51,5% (około 38°).

Poprawie ulega dodatkowo funkcja erekcyjna, sztywność prącia, jego długość (0,5–2 cm) oraz obwód (0,5–1 cm). Dzięki tej terapii odsetek mężczyzn niemogących wprowadzić prącia do pochwy partnerki maleje z 60% do 20%, a aż 40% pacjentów unika planowanego pierwotnie leczenia operacyjnego.

43% pacjentów odczuwa słabo nasilone objawy miejscowe takie jak dyskomfort, upośledzenie czucia czy zmiany skórne. Ze względu na konieczność stosowania urządzenia przez kilka godzin dziennie, jest to odpowiednia technika dla zmotywowanych pacjentów, chcących uniknąć leczenia operacyjnego.

CHOROBA PEYRONIEGO — LECZENIE OPERACYJNE:

Do leczenia operacyjnego kwalifikowani są zmotywowani pacjenci, z przynajmniej 3-miesięcznym okresem stabilizacji choroby oraz ze skrzywieniem uniemożliwiającym satysfakcjonujące współżycie płciowe.

Przed zabiegiem należy omówić z pacjentem ewentualne ryzyko zaburzeń erekcji, możliwego skrócenia prącia, nawrotu skrzywienia, zaburzeń czucia skóry prącia oraz konieczność wykonania jednoczesnego usunięcia napletka.

Stosowane techniki operacyjne dzieli się na metody skracające prącie, wykonywane po stronie krzywizny większej oraz wydłużające prącie, wykonywane po stronie krzywizny mniejszej i wymagające zastosowania przeszczepu (graftu). Wybór metody leczenia uzależniony jest od długości prącia, kąta skrzywienia oraz ewentualnego współistnienia zaburzeń erekcji.

Skrzywienie prącia - wrodzone i nabyte skrzywienie prącia

METODY SKRACAJĄCE PRĄCIE — stosuje się w przypadku skrzywienia mniejszego niż 60°, gdy skrócenie prącia jest przez pacjenta akceptowalne (u 85% operowanych mężczyzn o 1—1,5 cm). Wyróżnia się tutaj:

  • metodę Nesbita, polegającą na eliptycznym wycięciu fragmentu osłonki białawej i jej ponownym zeszyciu, gdzie na skrócenie prącia o 1cm przypada zmniejszenie skrzywienia o 30°.
  • metodę Yachia, polegająca na podłużnym nacięciu osłonki białawej i jej poprzecznym zeszyciu
  • procedury plikacji (np. technika Lue/16-punktów) 

METODY WYDŁUŻAJĄCE PRĄCIE — stosuje się w przypadku skrzywienia większego niż 60° lub skrzywień złożonych u pacjentów z prawidłową funkcją erekcyjną oraz znacznie skróconym prąciem. Metody te polegają na nacięciu lub wycięciu osłonki białawej, wyprostowaniu prącia i wszyciu w tym miejscu przeszczepu (np.

Leia também:  Como Fazer Com Que O Cabelo Crescer Mais Rapido?

osierdzie, powięź, ściana żyły, błona śluzowa jamy ustnej, Gore-Tex®, Tachosil®). Wiążą się one z większym ryzykiem wystąpienia zaburzeń erekcji (do 25% pacjentów), zburzeń czucia prącia oraz koniecznością ewentualnej reoperacji. Po leczeniu zaleca się używanie ekspandera celem profilaktyki skrócenia prącia.

U pacjentów ze współistniejącymi zaburzeniami erekcji niereagującymi na leczenie farmakologiczne optymalnym rozwiązaniem jest implantacja protezy prącia, która w ciągu kilku miesięcy stopniowo zmniejsza stopień jego skrzywienia.

LECZENIE SKRZYWIENIA PRĄCIA W KREFFT CLINIC:

W Krefft Clinic zajmujemy się leczeniem skrzywienia prącia wrodzonego oraz w przebiegu choroby Peyroniego zarówno w trakcie jej fazy aktywnej, jak również w momencie już ustabilizowanego skrzywienia.

Ze względu na brak dostępności koleganazy (Xiapex®) na rynku europejskim, pacjentom chcącym za wszelką cenę uniknąć leczenia operacyjnego proponujemy zwykle próbę stosowania urządzeń trakcyjnych przez okres min. 3 msc. (np.

Penimaster PRO, RestoreX z USA itp.)

Warunkiem kwalifikacji do leczenia operacyjnego, przeprowadzanego w znieczuleniu ogólnym, jest brak zaburzeń erekcji lub zaburzenia wzwodu dobrze reagujące na stosowane leczenie farmakologiczne.

W Krefft Clinic jako standard zaadaptowaliśmy metody korporoplastyki wycięciowej i nacięciowej w postaci metody Nesbita w modyfikacji Kelamiego lub Rehmana oraz metody Yachia w modyfikacji Licht-Lewis z wykorzystaniem pogrążonych, długowchłanialnych szwów PDS.

Wybór tych technik wynika z ich największej skuteczności oraz minimalnego ryzyka upośledzenia prawidłowej erekcji prącia. Dodatkowo, zmniejszone jest ryzyko odczywania węzłów przez skórę dzięki zlokalizowaniu ich po stronie wewnętrznej osłonki białawej oraz dzięki zastosowaniu długowchłanialnych szwów PDS.

Do domu pacjent wraca tego samego dnia w godzinach popołudniowych, z opatrunkiem okluzyjnym, który zostawiamy na okres ok. 5 dni. Nie stosujemy leków obniżających libido i zaburzających erekcję, które przez urologów zajmujących się na co dzień chirurgią rekonstrukcyjną prącia są obecnie traktowane jako „błąd w sztuce”.

Leczenie operacyjne skrzywienia prącia wymagające zastosowania implantacji łaty kolagenowej (np. Tachosil®) przeprowadzamy jedynie w warunkach szpitalnych.

Nabyte i wrodzone skrzywienie penisa – przyczyny i leczenie

Skrzywienie prącia - wrodzone i nabyte skrzywienie prąciaSkrzywienie penisa jest częstą przypadłością trapiącą mężczyzn. Choć jest zjawiskiem stosunkowo często spotykanym (niektóre ze statystyk podają, ze dotyczy ok. 1-3 % mężczyzn) może wzbudzać uczucie dużego dyskomfortu i uniemożliwiać normalne funkcjonowanie. Warto jednak wiedzieć, że jeśli nie utrudnia podejmowania kontaktów seksualnych oraz penetracji nie ma powodów do obaw i podejmowania jakichkolwiek działań.
Skrzywienie penisa można podzielić na:

Wrodzone skrzywienie prącia (izolowane skrzywienie prącia)

Co to jest wrodzone skrzywienie penisa?

Izolowane skrzywienie prącia jako wada rozwojowa występuje rzadko – z częstością 0,6 %. Zwykle zaburzenie to towarzyszy innym wadom rozwojowym np.

:
spodziectwu (czyli umiejscowieniu ujścia zewnętrznego cewki moczowej na brzusznej stronie prącia) – wtedy skrzywienie będzie w kierunku brzusznym;
wierzchniactwu (czyli umiejscowieniu ujścia zewnętrznego cewki moczowej na grzbietowej stronie prącia) – skrzywienie w kierunku grzbietowym;
nierównomiernemu rozwojowi ciał jamistych – skrzywienie boczne.
Do oceny stopnia skrzywienia prącia określa się kąt skrzywienia. Z klinicznego punktu widzenia istotne skrzywienie prącia występuje jeżeli kąt skrzywienia jest większy niż 30°. Skrzywienie powyżej 60°może uniemożliwiać odbywanie prawidłowych stosunków płciowych w dorosłym życiu.

Jak rozpoznaje się wrodzone skrzywienie penisa?

Izolowane skrzywienie prącia może być nierozpoznane do czasu dojrzewania, ponieważ skrzywienie obserwuje się jedynie we wzwodzie.

Jeżeli towarzyszy spodziectwu lub wierzchniactwu podczas operacji tych wad można, wywołując sztuczny wzwód, rozpoznać dodatkowo skrzywienie.

Prawidłowe zebranie wywiadu zazwyczaj wystarcza do postawienia diagnozy.

Pacjenci z reguły zgłaszają się po osiągnięciu dojrzałości, kiedy skrzywienie staje się zauważalne podczas erekcji, a znaczny kąt skrzywienia może utrudniać lub uniemożliwiać odbywanie prawidłowych stosunków płciowych. Badanie fizykalne podczas erekcji (autofotografia lub po wstrzyknięciu leków wazoaktywnych do ciał jamistych) jest przydatne dla dokumentacji skrzywienia prącia oraz wykluczenia innych patologii.

Jak przebiega leczenie wrodzonego skrzywienie penisa?

Leczenie wrodzonego skrzywienia prącia polega na wykonaniu operacji (techniką Nesbita) tzw.

plikacji, czyli zdwojenia, polegającej na założeniu szwów na błonę białawą po stronie zdrowej, tak by podczas wzwodu skrzywienie zostało zniwelowane.

Podobną metodą jest wycięcie części błony białawej po stronie zdrowej i zszyciu osłonki w celu uzyskania tych samych rezultatów. Błonę białawą nacina się poprzecznie łukowato usuwając ok. 1 mm na każde 10°skrzywienia.

W rezultacie prącie może być nieznacznie krótsze.
Operacje usunięcia skrzywienia prącia przeprowadza się u młodych dorosłych, u których skrzywienie zaburza odbywanie stosunków płciowych, to znaczy powoduje:

  • dolegliwości bólowe,
  • uniemożliwia wprowadzenie prącia do pochwy,
  • lub w sytuacji kiedy chory nie akceptuje wyglądu prącia, które jest dla niego przyczyną problemów natury emocjonalnej (unikanie kontaktów płciowych, depresja).

Leczenie operacyjne pozwala uzyskać dobre wyniki w postaci usunięcia skrzywienia, obarczone jest małym ryzykiem powikłań, takich jak obrzęk prącia po zabiegu, przemijające zaburzenia czucia. Ryzyko występowania zaburzeń erekcji jest minimalne.

Nabyte skrzywienie prącia

Jakie są przyczyny nabytego skrzywienia penisa?

Najczęstszą nabytą przyczyną skrzywienia prącia jest choroba Peyroniego (stwardnienie plastyczne prącia).

W jej przebiegu dochodzi do zwłóknienia osłonki białawej prącia (na trzonie prącia można wyczuć stwardnienia w postaci płytek), czego skutkiem są odkształcenie prącia, ból, a u niektórych chorych również zaburzenia erekcji.

Choroba najczęściej dotyczy mężczyzn po 40. roku życia.
Inna możliwa przyczyna skrzywienia to złamanie prącia, o którym można mówić, gdy dojdzie do przerwania ciągłości (czyli pęknięcia) błony białawej penisa.

Oprócz skrzywienia (prącie ma charakterystyczny kształt saksofonu) pojawiają się silny ból prącia, obrzęk i krwiak oraz charakterystyczny trzask łamanej gałęzi.

Do skrzywienia prącia może przyczynić się także stulejka, czyli zwężenie napletka uniemożliwiające jego ściągnięcie poza żołądź prącia, lub zbyt krótkie wędzidełko napletka.

W tych przypadkach podczas wzwodu pojawiają się dolegliwości bólowe i skrzywienie prącia w różne strony.
Skrzywienie prącia może być także powikłaniem po chirurgicznym leczeniu chorób prostaty.

Jak leczy się nabyte skrzywienie penisa?

W przypadku kiedy przyczyną jest choroba Peyroniego lekarz urolog leczy tę chorobę. Ma tu zastosowanie leczenie farmakologiczne jak i chirurgiczne.
Leczenie farmakologiczne stosuje się zazwyczaj
przy chorobie Peyroniego.

Pacjentowi podaje się kolchicyny, para-aminobenzoesan potasu lub witaminę E. Popularne jest także podawanie zastrzyków  sterydowych bezpośrednio do ciał jamistych.

Kuracja taka trwa około kilku miesięcy i zazwyczaj przynosi pozytywne rezultaty.

Na czym polega chirurgiczne leczenie skrzywienia penisa?

Chirurgiczne leczenie skrzywienia prącia to również jedna z opcji leczniczych. Jedną z najbardziej popularnych metod operacyjnych jest metoda Nesbita. Polega ona na zwężeniu tych fragmentów penisa, gdzie nie występują zmiany bliznowate.

By to osiągnąć najpierw trzeba wywołać wzwód, co czyni się wlewając do ciał jamistych prącia sól fizjologiczną. W ten sposób członek zostaje naprostowany. Niekiedy jednak w wyniku zabiegu może dojść do nieznacznego skrócenia penisa.

 
Inna operacja skrzywienia prącia obejmuje działania zmierzające do pofałdowania osłonki białawej poprzez założenie specjalistycznych szwów, które nie ulegają rozpuszczeniu. Ten rodzaj operacji nazywany jest metodą Schroeder-Essed.

Wadę można też usunąć przez wycięcie zgrubiałych tkanek i wszczepienie w to miejsce innych komórek, np. żylnych, powięziowych, czy skórnych.
Po zabiegu pacjent z reguły przebywa w szpitalu około dwóch dób.

Może wtedy odczuwać ból, obserwować opuchliznę oraz brak czucia w miejscu operacji. Te objawy jednak mijają dość szybko. Należy jednak zachować wstrzemięźliwość seksualną przez okres co najmniej dwóch miesięcy po operacji.

Leia também:  Lordoza lędźwiowa – przyczyny, objawy, leczenie, fizjoterapia i ćwiczenia

Gdzie pójść na konsultację do lekarza urologa?

Jest wielu lekarzy urologów pracujących w szpitalach czy to w przychodniach.

Jedną z nich jest Onkolmed Lecznica Onkologiczna gdzie działa jedna z najlepszych Poradni Nowotworów Układu Moczowego, w której pracują jedni z najlepszych urologów, onkologów.
Przychodząc na konsultacje do urologa w Onkolmed Lecznica Onkologiczna można być pewnym, że lekarz dokładnie przeanalizuje posiadane wyniki badań przez pacjenta, jeśli to konieczne zleci dodatkowe badania i wdrąży właściwe leczenie.

W celu umówienia się nakonsultację u urologa skontaktuj sie z placówką Onkolmed Lecznica Onkologiczna pod numerem telefonu: +48222902337

Źródła:
wylecz.to/ginekologia/skrzywienie-pracia-wrodzone-i-nabyte-skrzywienie-pracia/
medme.pl/artykuly/skrzywienie-penisa-przyczyny-i-leczenie-nie-tylko-operacja,73686.html
postepyandrologii.pl/pdf/17-07-2018_PAO_1-2018_REKOMENDACJE.pdf

poradnikzdrowie.pl/zdrowie/choroby-meskie/skrzywienie-penisa-pracia-przyczyny-leczenie-metody-prostowania-pracia-aa-n5hz-4tcN-ZnFp.html

Budowa penisa – lekcja praktycznej anatomii

Uwaga: Ten artykuł wykorzystuje określenia „męski” i „żeński”/„kobiecy” w odniesieniu do anatomii cispłciowych mężczyzn i kobiet. Pamiętajmy jednak, że genitalia nie określają płci (co dotyczy głównie osób interpłciowych oraz transpłciowych – zarówno binarnych, jak i niebinarnych). Tekst ten może być przydatny również dla innych osób niż cispłciowe kobiety i cispłciowi mężczyźni, jednak może wzmagać dysforię płciową.

Penis, prącie, członek…

Symbol męskości? Co innego można stwierdzić po liczbie penisokształtnych tagów na murach czy ścianach budynków 😉 Niemniej wiele osób wciąż traktuje penisa jako pewnego rodzaju insygnium władzy – a im większy, tym lepsze doznania oferuje. Na ile jest to prawda? O tym przekonacie się poniżej.

Penis ewolucyjnie służy do wprowadzania nasienia do żeńskich narządów płciowych w celu zapłodnienia komórki jajowej. Ponadto jego zadaniem jest wyprowadzanie moczu z organizmu.

Męski układ płciowy, czyli szybka powtórka z anatomii

Elementy męskiego układu płciowego dzielimy na narządy wewnętrzne oraz zewnętrzne.

Narządy wewnętrzne 

  • Jądra – budują je kanaliki nasienne, w których wytwarzane są plemniki.
  • Najądrza – tutaj plemniki dojrzewają i są magazynowane. Najądrza składają się z kanalików wyłożonych rzęskami, umożliwiających odprowadzanie nasienia z jąder.
  • Nasieniowody – to przewody prowadzące plemniki z najądrzy, przechodzące z worka mosznowego wraz z nerwami i naczyniami krwionośnymi przez kanał pachwinowy do jamy brzusznej. Ujście nasieniowodów umiejscowione jest w cewce moczowej.
  • Gruczoły pęcherzykowo-nasienne – położone są w okolicy dna pęcherza moczowego, a ich ujścia wnikają do nasieniowodu w tak zwanej bańce (magazynie nasienia). Mają kształt wydłużonych woreczków, a ich wnętrze wyściela nabłonek wydzielający składniki nasienia (między innymi proteinami i fruktozą), których produkcja stanowi istotę działania tych narządów.
  • Gruczoł krokowy (prostata) – jego głównym zadaniem jest produkcja płynu, w którym egzystują plemniki i który dostarcza im składników odżywczych.
  • Przewód wytryskowy – rurkowaty narząd łączący bańkę nasieniowodu z ujściem nasieniowodu; anatomicznie znajduje się w obrębie gruczołu krokowego.
  • Gruczoły opuszkowo-cewkowe – odpowiedzialne za wydzielanie preejakulatu (przezroczystej, zawierającej śluz wydzieliny, która wypływa z cewki w trakcie podniecenia seksualnego) do cewki moczowej.
  • Moszna – worek skórno-mięśniowy, w którym zlokalizowane są jądra.
  • Cewka moczowa – przewód rozpoczynający się na dnie pęcherza moczowego, a kończący na zwieńczeniu żołędzi penisa. Poza wyprowadzaniem moczu na zewnątrz układu pełni także funkcję transportu nasienia. Plemniki wydostają się na zewnątrz przez ujście cewki moczowej, znajdujące się na szczycie żołędzi prącia.
  • Prącie – penis, męski narząd kopulacyjny, czyli bohater naszego artykułu 🙂

U osób dorosłych narządy płciowe zewnętrzne zazwyczaj są pokryte gęstym owłosieniem łonowym.

Budowa penisa

Wewnętrzna budowa prącia składa się z 3 „kolumn”:

  • Dwa ciała jamiste – tworzy je układ jamek poprzedzielanych beleczkami, do których podczas podniecenia seksualnego może napływać krew tętnicza, dzięki czemu prącie staje się sztywne (dochodzi do erekcji).
  • Ciało gąbczaste – osłania biegnącą przez penisa cewkę moczową.

Wyróżniamy 3 odcinki penisa:

  • Korzeń – jest niewidoczny z zewnątrz, przymocowany do kości łonowej i mięśnia kulszowo-jamistego.
  • Trzon prącia – środkowa i najdłuższa część penisa. Trzon pokryty jest skórą i osłonkami (mięśniową, dwiema powięziami – wiotką i włóknistą – oraz błoną białawą).
  • Żołądź prącia – zwieńczenie penisa, wrażliwe na dotyk zakończenie ciała gąbczastego. Żołądź jest bardzo silnie unerwiona i w stanie spoczynku zakrywa ją napletek – fałd skórny mający ją chronić. Ponadto napletek chroni wędzidełko napletkowe (cienki fałd skórny łączący dolną część żołędzi z napletkiem).

Czy istnieje? Rozwiejmy te wątpliwości!

Wokół prącia narosło tyle mitów i stereotypów, że bardzo trudno jest przedrzeć się przez wszystkie te mylące i fałszywe informacje. Nic dziwnego, że wiele osób obawia się, że ich penis ma niewystarczającą długość, aby zapewnić partnerce_owi pełnię doznań podczas intymnego zbliżenia.

Zanim jednak przejdziemy do sedna sprawy – trochę statystyki. Średnia długość penisa we wzwodzie wynosi od około 12 do 14 centymetrów, natomiast w stanie spoczynku – około 9 centymetrów. Podobne liczby opisują średni obwód penisa w obu tych sytuacjach. Powołuję się tu na badania kliniczne przeprowadzone przez specjalistów z King’s College w Londynie w 2015 roku.

W przypadku badań ankietowych wyprowadzona średnia długość penisa wynosiła o kilka centymetrów więcej (tutaj z kolei odnoszę się do niesławnych badań przeprowadzonych niegdyś przez Instytut Kinseya).

Problem polega na tym, że osoby odpowiedzialne za przeprowadzenie tego badania nie sprawdzały empirycznie otrzymanych pomiarów – stąd wniosek, że długość penisa podawana przez respondentów była zmierzona albo w niewłaściwy sposób, albo oparta na indywidualnym wyobrażeniu, konfabulacji czy fantazji o wielkości własnego członka.

Dlaczego przywołuję takie archiwalne informacje? Żeby wprowadzić Was w rozważania na temat odwiecznego sporu: czy rozmiar ma znaczenie? 

Rozmiar penisa nie jest wartością stałą – wielu jego posiadaczy skarży się, że ich prącie się kurczy. Tak, jest to możliwe! A co na to wpływa? Między innymi:

  • wiek – z biegiem lat zmniejsza się ilość kolagenu i elastyny w organizmie, przez co mięśnie prącia wiotczeją;
  • brak aktywności seksualnej – może prowadzić do zaniku beleczek mięśniowych ciał jamistych, a także zaburzać poziom testosteronu w organizmie;
  • nałogi –przykładowo nikotyna powoduje zwężenie naczyń krwionośnych, co uniemożliwia dopływ krwi do penisa (nie dochodzi więc do pełnej erekcji).

Jak zmierzyć penisa?

Dla ciekawskich!

Być może wydaje się to proste, jednak paradoksalnie wcale nie jest to takie banalne. Aby pomiar był dokładny, należy mierzyć penisa we wzwodzie od kości łonowej aż do czubka żołędzi, ale nie uwzględniając napletka.

Penis mierzony w stanie spoczynku nie dostarcza nam obiektywnej informacji o rozmiarze prącia, ponieważ w trakcie erekcji jego długość może zwiększyć się o nawet 100%.

Jeśli zaś chodzi o obwód – mierzymy go albo u podstawy, albo w połowie długości penisa, również w stanie wzwodu.

Czy rozmiar penisa ma znaczenie dla jakości stosunku?

Absolutnie nie – sęk bowiem nie w narzędziu, a w technice 😉 

Najbardziej wrażliwy na stymulację podczas intymnego zbliżenia jest początkowy odcinek pochwy, liczący około 10 centymetrów. Wiemy już, że średnia długość prącia we wzwodzie wynosi znacznie więcej. Na bocznych ścianach pochwy znajduje się większa liczba receptorów, stąd znaczenie może mieć ewentualnie objętość, a nie długość penisa.

Nie zapominajmy jednak, że wiele osób czerpie zdecydowanie więcej przyjemności między innymi ze stymulacji i pieszczot łechtaczki czy samej gry wstępnej. Sztuka kochania to nie tylko akt fizyczny, ale też psychiczny – większość zależy od Twojego zachowania w łóżku, a nie od tego, jak hojnie obdarzyła Cię natura!

Na czym polega erekcja penisa?

Erekcja (inaczej wzwód) to zdolność penisa do osiągania i utrzymywania sztywności, która jest niezbędna w przebiegu stosunku seksualnego. 

Leia também:  Como Fazer Que Um Rapaz Se Apaixonar Por Mim?

Wiemy już, że wewnętrznie penis składa się z dwóch ciał jamistych. Erekcja polega na wypełnieniu ich krwią przy jednoczesnym braku możliwości jej odpływu. Jest to konsekwencja szeregu złożonych procesów biochemicznych zachodzących w organizmie, w których kluczową rolę odgrywa między innymi tlenek azotu.

W momencie podniecenia seksualnego wytwarza się on w zakończeniach nerwowych i poprzez stymulację syntezy innych związków powoduje obniżenie stężenia kationów wapnia w mięśniach gładkich. Tłumacząc z medycznego na „nasze”: proces ten prowadzi do rozkurczania mięśni gładkich i napływu krwi do ciał jamistych przy jednoczesnym wzroście panującego w nich ciśnienia.

Z tego powodu naczynia krwionośne się zamykają, krew nie może odpłynąć, a prącie jest usztywnione i powiększone.

Jak długo penis pozostaje we wzwodzie?

To, ile trwa erekcja, zależy od przebiegu stosunku seksualnego – towarzyszących mu bodźców zmysłowych i czuciowych oraz poziomu podniecenia. Dla niektórych krótki czas między wzwodem a ejakulacją stanowi wstydliwy problem, znacząco zmniejszający satysfakcję z seksu.

Istnieją pewne „sztuczki” mogące pomóc w tej materii – przykładowo ćwiczenie mięśni Kegla może pozwolić na dłuższe utrzymanie prącia we wzwodzie i opóźnienie ejakulacji.

Pamiętajmy jednak, że najważniejsza jest rozmowa z partnerką_em, ustalenie wspólnych potrzeb, preferencji, no i przede wszystkim wykluczenie, że wszelkiego rodzaju problemy mają podłoże chorobowe.

Jak dbać o penisa? Higiena i profilaktyka

Odpowiednie dbanie o higienę prącia jest kluczowe nie tylko dla samego zdrowia, ale także dla jakości życia seksualnego.

  • Higiena intymna – podczas toalety powinno się delikatnie odsłonić żołądź penisa, ściągając z niej napletek, a następnie opłukać ją ciepłą wodą (pamiętając o kierunku – od czubka prącia do napletka). Należy wykonywać to przynajmniej raz dziennie, a w przypadku na przykład zwiększonej aktywności fizycznej lub wysokiej temperatury atmosferycznej – nawet częściej (a już na pewno po stosunku seksualnym!).
  • Podobnie jak w przypadku higieny narządów żeńskich, nie należy używać różnego rodzaju myjek, gąbek i innych czyścideł, które zamiast faktycznie usuwać z powierzchni narządów bakterie, są ich siedliskiem, utopią i miejscem zwiększonego rozwoju przez panujące na nich ciepłe i wilgotne środowisko. Do kosza z tym!
  • Do mycia najlepiej sprawdzi się ciepła woda lub odpowiedni żel do higieny intymnej (o, na przykład taki!), zawierający naturalne składniki, bezzapachowy, łagodzący i delikatny.
  • Po kąpieli trzeba dokładnie osuszyć okolice krocza – oczywiście własnym, dedykowanym ręcznikiem. Tym się nie dzielimy 😉 Jeśli zastanawiacie się, dlaczego jest to takie ważne – wróćcie do punktu nieco wyżej. Pot, wilgoć, ciepło – infekcja murowana. Musi być sucho i świeżo!
  • Należy nosić przewiewną, bawełnianą bieliznę (no i oczywiście codziennie świeżą, ale to rzucam już w ramach przypomnienia).
  • Badania profilaktyczne – warto sprezentować sobie raz na jakiś czas pełny przegląd zarówno kondycji krwi, całego organizmu, jak i samych narządów płciowych.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy niezwłocznie odwiedzić lekarza pierwszego kontaktu i skonsultować z nim wszelkie wątpliwości. Nieleczone i zignorowane infekcje mogą przynieść dalsze, znacznie bardziej poważne dla zdrowia konsekwencje.

Choroby penisa…

…mogą być nie tylko źródłem wstydliwych i bolesnych dolegliwości, ale również przyczyną wielu kompleksów i obniżonej samooceny. Wizyty u urologa, seksuologa lub androloga – chociaż wielu osobom kojarzą się z czymś obnażającym i upokarzającym – powinny być traktowane zupełnie normalnie. Ot, lekarz jak każdy inny – jest po to, aby pomóc, a nie oceniać.

Poniżej przedstawiamy niektóre z chorób, infekcji i przypadłości, które mogą dotknąć męskich narządów płciowych. (Zerknij i sprawdź, czy jakieś objawy nie są Ci znajome. Może warto zasięgnąć porady profesjonalisty?). Możesz też przeczytać o chorobach przenoszonych drogą płciową w naszym innym artykule tu.

Zaburzenia erekcji

To jeden z najczęstszych problemów dotyczących męskiej seksualności. Zaburzenia erekcji (dysfunkcja erekcyjna) to niezdolność do uzyskania i utrzymania wzwodu. Nierzadko łączą się z obniżonym libido oraz zaburzeniami wytrysku. Zaburzenia erekcji mogą się wiązać między innymi z cukrzycą, chorobami serca czy paleniem papierosów.

Pamiętajmy, że erekcja to konglomerat wspólnej pracy układu nerwowego, sercowo-naczyniowego, hormonalnego oraz psychiki. Problemy dotyczące erekcji, wzwodu i wytrysku mogą wynikać z kwestii czysto psychologicznych (na przykład poczucia dyskomfortu czy wstydu) – oczywiście warto na ten temat porozmawiać z partnerką_em, niekiedy jednak potrzebna jest profesjonalna opinia i pomoc seksuologa.

Zapalenie prącia

Zazwyczaj wywołane jest przez bakterie, wirusy czy urazy mechaniczne, ale może być też reakcją na zastosowanie nowego kosmetyku lub prezerwatywy. Objawy mogą obejmować świąd, pieczenie, obecność pęcherzyków na penisie, sączenie się z niego wydzieliny i tym podobne.

Priapizm (ciągotka)

To długotrwały (trwający powyżej 4 godzin) wzwód penisa, który bywa niezwykle bolesny, nie ustępuje po wytrysku i nie jest związany z podnieceniem seksualnym.

Tak zwany priapizm niskoprzepływowy (częstszy – dotyczący 95% przypadków) skutkuje nasilającym się bólem prącia, z kolei priapizm wysokoprzepływowy (przypadający na 5% diagnoz) polega głównie na niepełnej erekcji, a ból w jego przebiegu występuje rzadziej.

Czynnikami wywołującymi priapizm są między innymi zaburzenia przepływu krwi w penisie, białaczka, choroby metaboliczne, urazy prącia, przyjmowanie określonych leków (na przykład popularnej Viagry, mającej umożliwić satysfakcjonujący stosunek seksualny osobom z zaburzeniami erekcji) czy nadużywanie substancji psychoaktywnych. Przy długo utrzymującej się erekcji należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza!

Stulejka

To wrodzone lub nabyte schorzenie, które polega na zwężeniu ujścia napletka. Niemożliwe jest wówczas jego zsunięcie z żołędzi penisa.

U dorosłych główną przyczyną stulejki są cukrzyca i zmiany zapalne oraz grzybicze, jednak niekiedy powstaje także w wyniku zaniedbywania higieny intymnej.

Taki stan może utrudnić oddawanie moczu i uniemożliwić czerpanie przyjemności ze stosunku seksualnego, a jego nieleczona, daleko rozwinięta postać czasami prowadzi do powstawania zmian nowotworowych, wynikających z przewlekłych stanów zapalnych.

Choroba Peyroniego

Czyli stwardnienie ciał jamistych prącia. W przebiegu tej choroby tworzą się włókniste płytki (o podłożu przewlekłego stanu zapalnego) w osłonce białawej. Skutkuje to nienaturalnym skrzywieniem penisa w trakcie wzwodu. Aktywnej chorobie Peyroniego towarzyszą wyczuwalne guzki na prąciu i jego ból.

Choroba Peyroniego nie jest leczona, jeśli nie wpływa na funkcje seksualne i nie pogarsza znacząco jakości życia. Wielokrotnie uniemożliwia jednak współżycie i wówczas niezbędne okazuje się konkretne działanie (na przykład operacyjne).

Grzybica penisa

Infekcja grzybicza wywołana obecnością drożdżaków z gatunku Candida (najczęściej ich odmiany albicans). Grzybica może być przenoszona drogą płciową (przez stosunek z zakażoną_ym partkerką_em).

Infekcji sprzyjają również nadmierna lub niewłaściwa higiena i pielęgnacja okolic intymnych. W leczeniu grzybicy penisa stosowana jest doustna, jak i miejscowa farmakoterapia (obejmująca też partnerkę_a).

Rak prącia

To nieprawidłowy rozrost komórek nowotworowych, wywodzących się z prawidłowych komórek budujących prącie. Rak prącia to niezwykle rzadka choroba, której szczyt przypada około 65 roku życia. Zmiany najczęściej umiejscawiają się na żołędzi – niezwykle ważne jest więc samobadanie i obserwacja okolic intymnych.

Do czynników, które mogą sprzyjać rozwojowi raka prącia, należą:

  • zakażenie wirusem brodawczaka (HPV),
  • przewlekłe zapalenie żołędzi i napletka,
  • palenie papierosów,
  • urazy prącia,
  • zaniedbywanie higieny intymnej,
  • duża liczba partnerek_ów seksualnych,
  • rozpoczęcie współżycia seksualnego w młodym wieku.

Podobnie jak artykuł o budowie pochwy, ten również chcę zakończyć pochwałą różnorodności – celebrujmy i kochajmy nasze ciała, a przede wszystkim dbajmy o nie!

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*