Rotawirus u dorosłych – jak leczyć zakażenie?

Rotawirus najczęściej atakuje zimą i wiosną. Jednak w ostatnich latach można zaobserwować wzrost zachorowań również w innych porach roku. Rodzice często zastanawiają się, jak chronić się przed tą dość intensywną chorobą. Mogą także obawiać się odwodnienia i związanej z tym hospitalizacji. Warto więc wiedzieć co nieco o zakażeniu rotawirusem, leczeniu i profilaktyce.

Rotawirus – objawy u niemowląt i dzieci

Czym przejawia się zakażenie rotawirusowe? Objawy trudno przeoczyć. Co prawda zaczyna się zwyczajnie, jak wiele innych chorób – pierwszy objaw jest mało charakterystyczny: złe samopoczucie. Maluch jest apatyczny, marudny i niechętny do zabawy.

Młodsze dziecko najczęściej nie potrafi określić, co mu dolega. Starsze być może dziecko powie nam, że boli je głowa lub brzuch. To właśnie nudności, są charakterystyczne dla zakażenia rotawirusem –dzieci, a często i dorośli powiedzą o tym po prostu: ból brzucha.

Na tym etapie zwykle jeszcze nie wiemy, co dokładnie dolega naszemu dziecku.

Niedługo potem pojawiają się kolejne objawy zakażenia rotawirusem: wymioty – czasem jedynie 2–3 razy, niekiedy jednak są bardzo gwałtowne i zdarzają się po każdej próbie podania napoju czy jedzenia. W kolejnym etapie choroby dołącza biegunka.

Dziecko oddaje liczne wodniste stolce, często poprzedzone bólem brzucha i bolesnym parciem. Zdarza się również, że popuszcza stolec nawet przy oddawaniu gazów. W tym czasie pojawia się gorączka, ale najczęściej trwa ona dość krótko – przez około 1–2 dni.

Jeśli wymioty i biegunka przebiegały burzliwie, to po przejściu takiej infekcji najczęściej utrzymuje się jeszcze ogólne osłabienie. Nawet jeśli większość objawów choroby już ustąpiła.

Mogą też pojawiać się objawy wskazujące na infekcję dróg oddechowych – pojawiają się w około 20–40% przypadków zakażenia rotawirusem.

Zazwyczaj jednak przebieg choroby jest charakterystyczny – wymioty, gorączka i biegunka – w takim przypadku możemy być niemal pewni, iż mamy do czynienia z zakażeniem rotawirusem lub innym enterowirusem.

Rotawirus – co robić?

Co robić w takiej sytuacji? Leczyć w domu? Jechać z dzieckiem do przychodni? A może od razu pędzić do szpitala? Należy pamiętać, iż wiele zależy od tego, w jakim wieku jest dziecko i jak bardzo burzliwie przebiega choroba. Jednak jeśli dziecko nie skończyło jeszcze 24 tygodni życia (6 miesięcy), wizyta w szpitalu jest nieodzowna. Starszym dzieciom zazwyczaj wystarczy pomóc w zwalczeniu choroby w warunkach domowych.

Rotawirus u dorosłych – jak leczyć zakażenie?

Jak skutecznie zmienić przyzwyczajenia żywieniowe wszystkich członków rodziny i to na stałe!

W jaki sposób możemy poradzić sobie z rotawirusem w warunkach domowych?

1. Nawadnianie – małymi porcjami, osłodzone płyny, awaryjnie coca-cola

Najważniejszą bronią przeciwko rotawirusom i ich skutkami jest nawadnianie. Dziecko, które wymiotuje z powodu zakażenia rotawirusem, szybko się odwadnia, ponieważ waży znacznie mniej niż dorosły.

Podawajmy więc mu dużo płynów – w małych ilościach, ale regularnie, najlepiej w następujący sposób:.

– łyżeczkę (5 ml) słabej, słodkiej (2 łyżeczki cukru na szklankę) herbaty podajemy maluchowi co 10 minut, a – gdy wymioty ustąpią, zwiększamy ilość płynu do dwóch łyżeczek, następnie do łyżki stołowej.

Nie podawajmy dziecku dużych ilości płynów naraz – to może wywołać nasilenie wymiotów i pogorszyć sprawę.

Osłodzona herbata jest w tej sytuacji lepsza niż woda. Organizm dziecka ma małe rezerwy energetyczne i jeśli maluch nie je, bo wymiotuje, rezerwy te szybko się wyczerpują. A przecież organizm wciąż potrzebuje energii, aby zapewnić funkcje życiowe i prawidłową pracę wszystkich organów, m.in.

serca, mózgu, nerek, układu oddechowego. Jeśli jej nie dostanie, zacznie spalać własny tłuszcz, a to spowoduje powstanie ciał ketonowych (widocznych w badaniu moczu), które mogą nasilić wymioty i bóle brzucha.

Sama herbata zawiera też garbniki – substancje działające leczniczo na błonę śluzową przewodu pokarmowego, a więc wspomagające leczenie.

Rotawirus a coca-cola

Zapewne wielu z nas słyszało o coca-coli jako tajnej broni przeciwko infekcji wirusowej wywołującej wymioty i biegunkę. To właśnie cukier w niej zawarty zabezpiecza przed powstaniem niedoboru energetycznego w sytuacji, kiedy dziecko wymiotuje.

Coca-colę podawajmy jednak awaryjnie, kiedy nie mamy innego wyboru, np. jeśli infekcja żołądkowo-jelitowa zdarzyła się gdzieś w podróży. Traktujmy ją wtedy jak lekarstwo.

Coca-cola powinna być podawana ciepła (w temperaturze pokojowej), odgazowana, po łyżeczce – tak jak herbata.

Niestety, nierzadko pomimo naszych wysiłków, przy rotawirusie ryzyko odwodnienia jest bardzo duże i trzeba pojechać do szpitala.

Jeżeli poimy dziecko w malutkich ilościach (5 ml) co 10 minut, a maluch za każdym razem po podaniu napoju wymiotuje i nasze wysiłki nie przynoszą efektu przez 2 godziny, to znak, że prawdopodobnie będzie potrzebna kroplówka.

Nie wahajmy się pojechać do szpitala – to może uratować nasze dziecko z rotawirusem przed ekstremalnym odwodnieniem!

2. Leki przeciwbiegunkowe na zakażenie rotawirusem – stanowcze NIE

Wymioty i biegunka to znak, że organizm robi, co może, by pozbyć się chorobotwórczych drobnoustrojów z przewodu pokarmowego. Nie należy mu w tym przeszkadzać. Rodzice często decydują się na podawanie leków hamujących biegunkę.

Są przekonani, że gdy znikną objawy, dziecko będzie zdrowe, ale to nieprawda. Stosowanie takich środków zamiast skrócić czas choroby, może go wydłużyć.

Dlaczego? Bo chorobotwórcze drobnoustroje zamiast zostać wydalone, pozostają dłużej w przewodzie pokarmowym i powodują stan zapalny jelit.

Co zatem robić, by pomóc dziecku zwalczyć zakażenie rotawirusem i zahamować biegunkę? Na pewno warto podać mu środek probiotyczny, który skróci czas biegunki, wspomagając odbudowę flory bakteryjnej przewodu pokarmowego..

W walce z rotawirusem sprawdzają się również leki homeopatyczne. Jeśli u dziecka pojawią się objawy zatrucia pokarmowego lub infekcji żołądkowo-jelitowej, warto rozpocząć leczenie od podania leku Arsenicum album.

Przy wymiotach ulgę przyniesie preparat Ipeca (gdy wymioty są bardzo intensywne, podajemy lek częściej, kiedy zaczynają ustępować – zmniejszamy częstotliwość aplikacji).

Leia também:  Como Se Chama A Arvore Que Da Romã?

Z kolei ostrą biegunkę pomoże złagodzić homeopatyczny lek Aloe, uzyskiwany z aloesu. Jeśli biegunka jest nagląca i dziecku trudno nawet zdążyć do toalety, dodatkowo do Aloe warto dodać Podophyllum.

Przy odwodnieniu i osłabieniu zaleca się natomiast preparat o nazwie China Rubra. Skróci on okres rekonwalescencji. Leki tego typu są bezpieczne. Ich zaletą jest łagodne, ale skuteczne wspieranie organizmu w walce z wirusem. Jednocześnie działają bardzo szybko, co jest ważne, kiedy dziecko gwałtownie wymiotuje.

3. Zadbajmy o odpowiednią dietę

W czasie zakażenia rotawirusami z jadłospisu dziecka wykluczmy mleko i jego przetwory, ponieważ przy tego typu infekcji w jelicie ulega uszkodzeniu mechanizm produkcji trawiących je enzymów.

Należy także unikać surowych warzyw i owoców, gdyż zawarta w nich fruktoza i niestrawne oligosacharydy działają drażniąco na jelita, które i tak nie pracują wtedy prawidłowo.

Po zjedzeniu „surowizny” w chorym jelicie dochodzi do nieprawidłowego trawienia, powstaje dużo gazów, które powodują wzdęcia, a także nasilają bóle brzucha i biegunkę.

Dieta stosowana przy infekcji rotawirusowej powinna być lekkostrawna. Może zawierać przecierane zupki (np. z marchwi albo ziemniaków), ryż albo drobne kaszki na gęsto z musem jabłkowym (z gotowanego jabłka) czy gotowane pulpety z mięsa drobiowego. Sucharki, biszkopty czy pieczone jabłko będą zaś bezpiecznym smacznym deserem.

Do picia zamiast surowych soków lepiej wybrać kompot jabłkowy lub owocowe herbatki. Taki jadłospis jest zalecany nie tylko w okresie, gdy występują jeszcze objawy choroby, ale także podczas pierwszych trzech dni od ich ustąpienia. Dopiero po tym czasie możemy wzbogacać dietę dziecka o inne produkty.

Należy jednak wprowadzać je na nowo stopniowo, pamiętając, że układ pokarmowy dziecka po infekcji jeszcze się regeneruje.

4. Kiedy do szpitala? Nauczmy się rozpoznawać niepokojące objawy

W większości przypadków przy odpowiednim leczeniu objawy zakażenia rotawirusami ustępują po 3–4 dniach.

Nie oznacza to jednak pełnego wyzdrowienia – aby małe dziecko wróciło do formy po infekcji rotawirusowej, powinno pozostać w domu i stosować dietę przez przynajmniej tydzień.

Zdarza się jednak, że wysiłki rodziców nie przynoszą efektów, bo zakażenie rozwija się bardzo szybko. Może wtedy dojść do odwodnienia małego organizmu, a to bardzo groźna sytuacja.

Jeśli zauważysz, że dziecko mało siusia (u młodszych dzieci świadczą o tym suche pieluchy po trzech godzinach, u nieco starszych – niechęć do skorzystania z toalety po 6 godzinach od poprzedniej wizyty), płacze bez łez, jest apatyczne i senne, jego usta są spierzchnięte albo mają karminowy kolor, język jest suchy, szorstki, oczy zapadnięte i podkrążone, a cera blada, jak najszybciej jedź z maluchem do szpitala. Takie objawy wskazują na silne odwodnienie, przy którym konieczna jest kroplówka nawadniająca.

Rotawirus u dorosłych – jak leczyć zakażenie?Rotawirus u dorosłych – jak leczyć zakażenie?Rotawirus u dorosłych – jak leczyć zakażenie?

5. Zadbaj, by twoje dziecko nie zarażało innych

Rotawirus rozprzestrzenia się za pomocą brudnych rąk, przez pokarmy i napoje i rzadziej drogą kropelkową. Rotawirus u dorosłych również przebiega dość ciężko więc warto, by rodzice podczas choroby dziecka zadbali też o ochronę siebie.

Należy pamiętać, że szczególnie narażone są tu osoby opiekujące się najmłodszymi dziećmi, więc szczególnie dbajmy o siebie w roli rodzica chorego niemowlaka – dokładne mycie rąk mydłem po zmianie pieluszki jest niezbędne! Zakażenie rotawirusowe jest groźne dla osób po 65 roku życia, więc warto zastanowić się, czy na czas choroby i do 10 dni po niej nie ograniczyć kontakt z dziadkami.

Pamiętajmy także o higienie. To najlepsza broń przeciw rotawirusom – profilaktyka zarażenia. Nie pijmy więc i nie jedzmy z tych samych naczyń, z których korzystało dziecko. Ważne jest też mycie rąk.

Namówmy więc dziecko, by myło ręce, nie tylko podczas infekcji rotawirusowej (zwłaszcza po przyjściu do domu lub przed jedzeniem). To nawyk, o którym powinno pamiętać każde dziecko.

Posłuży on nie jemu, ale także uchroni innych!

Warto pamiętać, że rotawirusem można zarazić się także od osoby, u której zniknęły już objawy i czuje się dobrze – po przechorowaniu infekcji rotawirusowej lub innej enterowirusowej.

Po jej zakończeniu, mimo że dziecko czuje się już całkiem dobrze i nie ma żadnych objawów choroby, jeszcze przez 1–2 tygodnie wydala wirusa (np. z moczem, stolcem).

Może się to stać przyczyną zakażenia rotawirusem u osób, które stykają się w tym okresie z dzieckiem – rodziny, innych małych dzieci w żłobku albo przedszkolu.

Rotawirus u dorosłych – objawy i leczenie

Klasyczynym objawem zakażenia rotawirusem jest gorączka i wymioty utrzymujące się przez 2–3 dni, a następnie bezkrwawa biegunka, co jest charakterystyczne również la objawów rotawirusa u dzieci.

Biegunka może być obfita, nawet 10–20 wypróżnień dziennie. W powiązaniu z wymiotami biegunka rotawirusowa może wywołać poważne, a nawet zagrażające życiu odwodnienie.

Objawami towarzyszącymi są ból głowy, gorączka, złe samopoczucie, ból brzucha, utrata apetytu.

Mechanizm, za pomocą którego rotawirus wywołuje biegunkę, jest słabo poznany. Jest mało prawdopodobne, aby biegunka wywołana przez rotawirusa została całkowicie wyjaśniona przez jeden proces, a raczej to kilka mechanizmów działających jednocześnie.

Jak można zarazić się rotawirusem

Rotawirus przenosi się z człowieka na człowieka, a za główną drogą przenoszenia uznaje się kał. Chociaż wirus został wykryty w próbkach moczu i górnych dróg oddechowych, uważa się, że te płyny ustrojowe nie są odpowiedzialne za przenoszenie.

Po spożyciu cząsteczki rotawirusa są transportowane do jelita cienkiego, gdzie dojrzewają. Następnie dojrzałe wirusy zakażają dalsze części jelita cienkiego lub są wydalane z kałem.

Jeśli masz rotawirusa i nie myjesz rąk po skorzystaniu z toalety – lub Twoje dziecko ma rotawirusa i nie myjesz rąk po zmianie pieluchy dziecku lub pomaganiu dziecku w korzystaniu z toalety – wirus może rozprzestrzenić się na wszystko, co dotykasz, w tym jedzenie, zabawki i przybory kuchenne. Jeśli inna osoba dotknie twoich nieumytych rąk lub skażonego przedmiotu, a następnie dotknie ust, może nastąpić infekcja.

Leia também:  Como Fuder Com Esposa Quando Ela Esta Dormindo?

Ile trwa rotawirus u dorosłych

Ustąpienie rotawirusowego zapalenia żołądka i jelit zależy w dużej mierze od odpowiedzi immunologicznej gospodarza. U osób z obniżoną odporności czas trwania choroby jest zdecydowanie dłuższy. Zazwyczaj objawy trwają 2-3 dni, podczas gdy sam wirus jest obecny w organizmie nawet 7 tygodni.

Rotawirus u dorosłych – jak długo się zaraża

Rotawirus jest obecny w stolcu zakażonej osoby na kilka dni przed pojawieniem się objawów i do 10 dni po ustąpieniu objawów. Wirus rozprzestrzenia się łatwo poprzez kontakt ręka-usta przez cały ten czas – nawet jeśli zarażona osoba nie ma objawów.

Wirus może pozostawać zakaźny na powierzchni przez tygodnie lub dłużej, jeśli obszar nie zostanie zdezynfekowany. Ponieważ istnieje wiele rodzajów rotawirusów, możliwe jest zarażenie więcej niż raz, nawet jeśli osoba jest zaszczepiona.

Jednak powtarzające się infekcje są zwykle mniej poważne.

Rotawirus u dorosłych – jak leczyć zakażenie?

Leczenie rotawirusa u dorosłych

Leczenie zakażeń rotawirusami jest przede wszystkim ukierunkowane na złagodzenie objawów i przywrócenie normalnych funkcji fizjologicznych. Początkowo należy podjąć próbę nawodnienia doustnego.

Dodatkową zastosowaną interwencją jest podanie bakterii Lactobacillus spp w celu skrócenia czasu trwania biegunki. Oprócz spożywania dużej ilości płynów, należy jeść zupy na bazie bulinów, unikać słodkich lub tłustych potraw (mogą nasilić biegunkę).

Jeśli nie można opanować objawów i pacjent jest odwodniony, może być konieczne podanie dożylnych płynów i przyjęcie do szpitala.

Sprawdź także: Dieta przy rotawirusie

Powikłania po rotawirusie u dorosłych

Najczęstszymi powikłaniami po zakażeniu rotawirusa są problemy trawienne i zaburzenia wchłaniania. U niektórych odnotowano również zmiany skórne w okolicy odbytu oraz zapalenia wątroby.

Jak uchronić się przed rota wirusem

Należy unikać kontaktu z chorymi dziećmi oraz potencjalnie skażonej żywności i wody. Ponieważ 43% wirionów rotawirusa umieszczonych na ludzkich palcach przeżywa 60 minut, dokładne mycie rąk ma kluczowe znaczenie w zapobieganiu.

Izolacja kontaktowa pacjentów, u których zdiagnozowano zakażenie rotawirusem, jest konieczna. W opiece nad osobami zakażonymi rotawirusem należy stosować rękawiczki, fartuchy, izolację i dokładne mycie rąk.

Rotawirus najlepiej przeżywa w niskiej wilgotności na nieporowatych powierzchniach w temperaturze pokojowej lub niższej. 70% roztwór etanolu jest również skuteczny w inaktywacji rotawirusa i może pomóc w zapobieganiu rozprzestrzenianiu się w środowisku.

Szczepienia na rotawirusa dla dorosłych nie są tak popularne jak szczepienia u dzieci. Należy pamiętać, że wiek dorosły nie jest przeciwskazaniem do przyjęcia szczepienia.

Źródło:

1. Rotavirus infection in adults. Lancet Infect Dis 2004; 4: 91–99

Rotawirus u dzieci jakich błędów unikać, jak leczyć naturalnie?

Nagłe wymioty i biegunka – to może być rotawirus. U dziecka zakażenie rotawirusem może prowadzić do poważnych powikłań. Szczególnie niebezpieczny jest stan, gdy dojdzie do odwodnienia. Czy zakażenie rotawirusem faktycznie jest tak niebezpieczne dla zdrowia i życia dziecka? Jakie są objawy zakażenia oraz w jaki sposób należy postępować, gdy dziecko zostanie zakażone rotawirusem?

Czym są rotawirusy?

Rotawirusy to grupa wirusów, które są odpowiedzialne są za zakażenia układu pokarmowego. Najbardziej narażone na takie zakażenie są dzieci w wieku od 6 miesięcy do 2 lat. I to właśnie dla nich takie zakażenie jest bardzo niebezpieczne, szczególnie ze względu na możliwość mocnego odwodnienia przy wymiotach i biegunce.

Leczenie rotawirusa u tak małych dzieci często kończy się pobytem w szpitalu. Wszystkie rotawirusy dzieli się na pięć grup oznaczonych kolejnymi literami alfabetu – od A do E, z czego za większość infekcji układu pokarmowego u ludzi odpowiada rotawirus typu A (około 90% wszystkich zakażeń).

Rotawirusy wywołują również zakażenie układu pokarmowego u starszych dzieci oraz dorosłych. Jednak u nich przebieg choroby nie jest tak gwałtowny, gdyż z czasem układ odpornościowy jest lepiej rozwinięty, a co za tym idzie lepiej przygotowany na walkę z takimi wirusami.

Jednak trzeba pamiętać, że zakażenie rotawirusem jest niebezpieczne dla osób w podeszłym wieku, gdyż u nich odporność organizmu spada i często takie osoby zmagają się z innymi schorzeniami związanymi z wiekiem.

Rotawirus – objawy

Zakażenie rotawirusem daje bardzo gwałtowne objawy ze strony układu pokarmowego. Najczęściej są to nagłe wymioty i biegunka. Często tym objawom może towarzyszyć wysoka gorączka – ok.

40 stopni Celsjusza, która zwiększa ryzyko odwodnienia organizmu.

Z uwagi na to, że organizm dziecka jest w czasie choroby bardzo osłabiony, często pojawiają się również objawy charakterystyczne dla zapalenia górnych dróg oddechowych.

Ze względu na to, że rotawirus atakuje układ pokarmowy dziecka, może ono odczuwać silne bóle brzucha, a także jadłowstręt.

Rotawirus – przebieg choroby

Rotawirusem bardzo łatwo się zarazić, tym bardziej że jest on bardzo wytrzymały. W środowisku zewnętrznym potrafi przeżyć nawet do dwóch miesięcy. Aby go zniszczyć, wymagane jest działanie wysokiej temperatury (60 stopni Celsjusza) przez co najmniej 30 minut.

Rotawirusem można zarazić się poprzez spożycie zakażonego jedzenia lub wypicie skażonej wody. Bardzo często dochodzi do zakażenia przy kontakcie z osobą chorą. Dlatego często, gdy zachoruje jedna osoba, jest prawie pewne, że i pozostali członkowie rodziny będą borykali się z zakażeniem układu pokarmowego o różnym nasileniu.

Do zakażenia może dojść również poprzez kontakt z zanieczyszczonymi przedmiotami. Właśnie dlatego tak często na zakażenia rotawirusem chorują małe dzieci, gdyż bardzo często wkładają zabawki i inne przedmioty znajdujące się w zasięgu ręki do buzi.

Na duże ryzyko zakażenia są narażone szczególnie dzieci przebywające w dużych skupiskach – w żłobkach i przedszkolach.

Sam przebieg choroby może mieć różny charakter u każdego dziecka – wszystko zależy od jego odporności na działanie rotawirusów. U niektórych dzieci będzie on bardzo gwałtowny i konieczna może okazać się hospitalizacja. U innych może okazać się bardzo łagodny i wystarczy leczenie w domu.

Choroba zaczyna się najczęściej od gwałtownych wymiotów, którym towarzyszy gorączka. Później pojawiają się wypróżnienia – nawet do 20 dziennie. Mają one bardzo rzadką konsystencję i często nieprzyjemny zapach. Gwałtowne objawy często trwają od jednego do dwóch dni, stopniowo tracąc na sile. Jednak przy bardzo silnych zakażeniach gwałtowne wymioty i biegunka mogą trwać nawet do tygodnia.

Leia também:  Jakie są objawy anginy?

Jak leczyć rotawirusa?

Nie ma jednego leku na wyleczenie zakażenia wywołanego przez rotawirusy. Leczenie polega przede wszystkim na łagodzeniu objawów choroby – podawaniu leków przeciwgorączkowych.

Można też podawać probiotyki, które pozwolą na przywrócenie właściwej flory bakteryjnej w jelitach. Przy leczeniu zakażenia układu pokarmowego bardzo ważne jest odpowiednie nawadnianie dziecka i podawanie mu elektrolitów.

Trzeba tutaj pamiętać o tym, aby płyny podawać bardzo powoli, aby nie podrażnić żołądka i nie wywołać jego ponownych skurczy, co będzie skutkowało kolejnymi wymiotami. W początkowej fazie choroby dobrze jest podawać dziecku wodę łyżeczką od herbaty.

Po podaniu jednej łyżeczki należy chwilę odczekać, najlepiej policzyć do dziesięciu i podać kolejną łyżeczkę. I tak kilka razy. Po tym należy zrobić przerwę.

Ważna jest też dieta przy rotawirusie u dzieci. Podawane dziecku jedzenie powinno być lekkostrawne i przygotowywane oraz podawane w małych porcjach.

Można dziecku przygotować delikatny kisiel lub wywar z siemienia lnianego czy kleik ryżowy, które pozwolą nieco złagodzić objawy związane z biegunką.

Później, kiedy najsilniejsze objawy miną, można dziecku podać coś konkretniejszego do zjedzenia, ale dalej bardzo delikatnego i w małych porcjach. Może to być gotowana marchewka i gotowana pierś, a także biszkopty.

W celu złagodzenia objawów choroby można dziecku podawać także napary ziołowe, szczególnie z rumianku i kopru włoskiego (nie mogą one jednak zastąpić wody).

Oprócz tego, warto jest podawać dziecku specjalne preparaty zawierające elektrolity, które pozwolą na uzupełnienie witamin i minerałów utraconych w czasie wymiotów i biegunki.

W tym czasie nie powinno się podawać dziecku słodyczy, a także soków czy napojów słodzonych i gazowanych.

Rotawirusy – czym są, objawy i leczenie

Rotawirusy – co to jest?

Rotawirusy są to małe, kuliste wirusy, należące do rodziny Reoviridae. Nazwa pochodzi od ich okrągłego kształtu (łac. rota – koło). Tworzą siedem oddzielnych grup antygenowych od A do G.

Zakażenia powodują  grupy A, B i C. Najpowszechniej występuje grupa A.  Do zakażeń dochodzi najczęściej w miesiącach zimowych oraz wiosennych. Zakażenie następuje poprzez przeniesienie rękoma (drogą fekalno – oralną).

Może nastąpić również przez:

  • bezpośredni kontakt z osobą zakażoną lub jej wydalinami,
  • spożycie żywności bądź wody zanieczyszczonej rotawirusami,
  • wdychanie cząstek wirusa unoszących się w powietrzu.  

Rotawirusy – szczepionka

Szczepionki przeciwko rotawirusom podawane są doustnie. Należy je podać dziecku przed ukończeniem 6. miesiąca życia. Dostępne są dwa rodzaje szczepionek różniące się liczbą dawek. W zależności od tego, którą wybierzemy podaje się dwie lub trzy dawki.

Badania dowodzą, że odporność poszczepienna chroni około 90 do 100% dzieci przed ciężką, zagrażającą życiu i wymagającą hospitalizacji biegunką rotawirusową. Według szacunków praktycznie u wszystkich nieszczepionych dzieci przed ukończeniem 5.

roku życia przynajmniej raz dojdzie do zakażenia rotawirusami.

Rotawirusy – objawy

Okres wylęgania infekcji wynosi od 1 do 4 dni. Rotawirusy wywołują stan zapalny żołądka oraz jelit. Choroba ma przebieg ostry, lecz zwykle kończy się pełnym wyleczeniem. Trwa przeważnie od 4 do 10 dni. Sporadycznie może przedłużyć się nawet do kilku tygodni.

Objawy są bardzo gwałtowne i burzliwe. Podstawowe objawy zakażenia rotawirusami to: wymioty, biegunka oraz gorączka do 39 stopni C. Czasem w stolcu może pojawić się śluz. Luźnym stolcom przeważnie towarzyszą wymioty, od 2 do 3 na dobę.

Chore dzieci zazwyczaj tracą apetyt i są niespokojne. W większości przypadków choroba ma przebieg łagodny.

Najpoważniejszy przebieg zakażenia obserwowany jest u: niemowląt po ukończeniu 3 miesiąca życia, gdy przestają być chronione przez przeciwciała odmatczyne, osób z chorobą nowotworową oraz z niedoborami odporności.

Z powodu gwałtownej biegunki i wymiotów mogą wystąpić zaburzenia elektrolitowe, odwodnienie, kwasica, a w skrajnych przypadkach nawet zgon.

Silne odwodnienie w przypadku niemowląt i małych dzieci najczęściej wymaga hospitalizacji.

Poza typowymi objawami ostrego nieżytu żołądkowo – jelitowego zakażenie może sporadycznie prowadzić również do rozwoju powikłań narządowych i ogólnoustrojowych niewynikających z zaburzeń związanych z biegunką.

Niemowlęta do trzeciego miesiąca życia chorują w większości przypadków łagodnie lub zakażenie jest bezobjawowe. Najbardziej podatne na zakażenie są dzieci do 5 roku życia oraz osoby po 65 roku życia.

Największa zapadalność obserwowana jest u dzieci w wieku od 6 do 24 miesięcy. W tym okresie zachorowania są najcięższe. U dzieci powyżej 3 roku życia choroba ma przebieg łagodny lub jest bezobjawowa.

 

Rotawirusy – leczenie

Leczenie zakażenia rotawirusami polega przede wszystkim na nawadnianiu chorego i uzupełnianiu traconych jonów, przede wszystkim sodu.  W tym celu można skorzystać z elektrolitów dostępnych w aptece.

Występujące u małych dzieci silne odwodnienie wymaga najczęściej leczenia szpitalnego. Dlatego warto skonsultować się z lekarzem, gdy u dziecka wystąpi wysoka gorączka, a następnie silne biegunki i wymioty. Drugi element terapii to odpowiedni sposób odżywiania.

U chorych z biegunką, ale bez cech odwodnienia stosuje się dietę adekwatną do wieku. U osób odwodnionych zaleca się wznowienie żywienia w czasie od 4 do 6 godzin po rozpoczęciu nawadniania.

Początkowo dieta powinna spełniać zasady diety łatwo strawnej, stopniowo wracając do sposobu odżywiania sprzed zakażenia.

Wskazane będą przeciery z warzyw, ryż, pieczywo pszenne, drobne kaszki, gotowane mięso czy mus z jabłka. Wczesny powrót do żywienia skraca czas trwania biegunki, a także wpływa korzystnie na zwiększenie masy ciała. Zaleca się również podawanie probiotyków.  

Rotawirusy u dorosłych

U dorosłych choroba ma przeważnie przebieg łagodny lub skąpoobjawowy. Inaczej sprawa wygląda u osób po 65 roku życia. Może u nich wystąpić postać ostra zakażenia wymagająca hospitalizacji.

W przypadku wystąpienia biegunek i wymiotów postępowanie jest podobne jak u dzieci. Pierwszy krok to nawadnianie, a drugi odpowiednia dieta.  Warto również zadbać o profilaktykę.

W tym celu należy pamiętać o zasadach higieny osobistej, a także o odpowiedniej higienie przygotowywanych posiłków.  

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*