Rak przewodowy sutka – objawy, leczenie i rokowania

Rak piersi jest jednym z największych zagrożeń dla życia kobiet. W Gyncentrum zdrowie kobiety szczególnie leży nam na sercu, stąd ponownie poruszamy temat raka piersi. Tym razem skupimy się na objawach, klasyfikacji choroby oraz sposobach jej diagnozowania.

Rak przewodowy sutka – objawy, leczenie i rokowania

Rak piersi jest jednym z największych zagrożeń dla życia kobiet.

Październik to „różowy miesiąc”, podczas którego cały świat zwraca uwagę społeczeństwa na skalę choroby oraz promuje profilaktykę.

W Gyncentrum zdrowie kobiety szczególnie leży nam na sercu, stąd ponownie poruszamy temat raka piersi. Tym razem skupimy się na objawach, klasyfikacji choroby oraz sposobach jej diagnozowania. 

Objawy raka piersi – co powinno Cię zaniepokoić?

Początkowo choroba przebiega bezobjawowo. Jedynie czujność, regularne badania i samokontrola piersi mogą wskazać na nieprawidłowości. Jakie? Co powinno Cię zaniepokoić? Pierwszym objawem raka piersi jest guz różniący się od otaczających go tkanek lub nieostro odgraniczone zgrubienie nieobecne w drugiej piersi.

Rak piersi może powodować zmianę kształtu lub powiększenie się sutka. Zaawansowanym zmianom nowotworowym mogą towarzyszyć zmiany w wyglądzie piersi. U części pacjentek chorych na raka piersi stwierdza się powiększenie pachowych węzłów chłonnych po tej samej stronie co guz.

Postępująca choroba daje dodatkowe objawy, które nie od razu kojarzone są z nowotworem piersi. Objawem większego zaawansowania raka jest obecność przerzutów w węzłach chłonnych w okolicach obojczyków. Intensywnemu zajęciu regionalnych węzłów chłonnych może towarzyszyć obrzęk chłonny ręki.

W najbardziej zaawansowanym stadium raka piersi, tzw. stadium uogólnionym (rozsianym) mogą występować objawy związane z rozprzestrzenianiem się komórek nowotworowych z pierwotnego guza w piersi na inne, odległe narządy, w których tworzą się przerzuty. Objawy przerzutów zależą od ich lokalizacji i mogą to być np.

bóle kostne (przerzuty do kości), silne bóle i zawroty głowy (przerzuty do mózgu) czy brak apetytu lub ból brzucha (przerzuty do wątroby).

Rak przewodowy sutka – objawy, leczenie i rokowania

Klasyfikacja – rak rakowi nierówny…

Histopatologiczna klasyfikacja raka piersi wprowadzona przez Światową Organizację Zdrowia dzieli zasadniczo nowotwory piersi na raki przedinwazyjne (nienaciekające, in situ) oraz inwazyjne (naciekające) w zależności od ograniczenia zmiany nowotworowej w obrębie komórek nabłonkowych lub jej dalszego rozprzestrzenienia się (naciekania).

Rak piersi wykryty w stadium przedinwazyjnym jest chorobą praktycznie całkowicie wyleczalną. Rokowania w przypadku raków naciekających zależą od ich typu (typu histologicznego i biologicznego, stopnia złośliwości) oraz stopnia zaawansowania.

Postęp wiedzy na temat raka piersi oraz rozwój biologii molekularnej umożliwił wyodrębnienie jego podtypów molekularnych, różnicowanych na podstawie odpowiedniej kombinacji cech immunohistochemicznych i/lub genetycznych. 

Rokowania – kiedy rak piersi jak całkowicie wyleczalny?

Określenie podtypu biologicznego raka piersi pozwala wnioskować o możliwym przebiegu choroby (rokowaniu), a także przepisywać choremu skuteczną, dedykowaną dla poszczególnych podtypów molekularnych terapię. 

Podtyp luminalny A uważany jest za raka piersi o dobrym rokowaniu i powolnym przebiegu. W leczeniu tego podtypu podstawową metodą jest hormonoterapia oraz – jedynie w nielicznych przypadkach masywnego zajęcia węzłów chłonnych lub występowania innych czynników ryzyka – chemioterapia. 

Podtyp luminalny B bardziej agresywny od opisanego poprzednika. W przebiegu stosuje się hormonoterapię lub – w zależności od stopnia nasilenia ekspresji receptorów hormonalnych, stanu czynników ryzyka i preferencji chorych – chemioterapię.

W przypadku podtypu luminalnego B z tak zwaną amplifikacją (zwiększeniem liczby kopii genu) lub nadekspresją (zwiększeniem ilości białka) receptora HER2, wpływającego na rozwój raka piersi, do chemio- i hormonoterapii dołącza się z terapię celowaną anty-HER2, polegającą na zablokowaniu receptora HER2 i dzięki temu hamowaniu rozwoju choroby.

Rak HER2-dodatni, tzn. rak z amplifikacją genu/nadekspresją receptora HER2, cechuje się wysoką agresywnością, silną zdolnością do proliferacji i dawania przerzutów, a co za tym idzie, dużo gorszym rokowaniem.

Terapia ukierunkowana molekularnie anty-HER2 np.

z użyciem trastuzumabu (przeciwciała monoklonalnego anty-HER2), które blokuje aktywność tego receptora, w skojarzeniu z chemioterapią, znacząco poprawia wyniki leczenia chorych na HER2-dodatniego raka piersi.

Rak potrójnie ujemny, jeden z najgorzej rokujących typów nowotworu piersi. Brak receptorów hormonalnych oraz brak amplifikacji/nadekspresji receptora HER2 powoduje, że w jego leczeniu nie jest możliwe zastosowanie terapii dedykowanej zablokowaniu aktywności tych receptorów. W takim przypadku mimo stosowania chemioterapii często szybko następuje nawrót choroby.

Stopnie zaawansowania choroby 

Te, w dużej mierze, są zależne od podtypu biologicznego. Klasyfikacja kliniczna Towarzystwa Nauk Medycznych umożliwia wyodrębnienie 5 stopni zaawansowania (0-IV), zależnych od wielkości guza, przerzutów do węzłów chłonnych pachowych i obecności przerzutów odległych: 

Stopień „0” rozpoznawany jest w przypadku bardzo wczesnej postaci nowotworu piersi, do której kwalifikowane są raki nienaciekające (przedinwazyjne). W tym stadium choroba jest praktycznie całkowicie wyleczalna, a prowadzone postępowanie terapeutyczne ma na celu uzyskanie miejscowego wyleczenia oraz zapobiegnięcie wystąpienia raka inwazyjnego. 

Rak piersi w stopniu I oraz II oznacza inwazyjne stadium choroby, w której lokalizacja komórek nowotworowych jest nadal ograniczona do gruczołu piersiowego lub zaczęły się one rozprzestrzeniać do najbliższych pachowych węzłów chłonnych.

Rak piersi w stopniu III nazywany jest miejscowo zaawansowanymi oznacza przerzuty nowotworu do regionalnych węzłów chłonnych i/lub do okolicznych tkanek, bez obecności przerzutów do odległych narządów i węzłów chłonnych. 

Uogólniony (rozsiany) rak piersi jest najbardziej zaawansowaną postacią tego nowotworu (wg klasyfikacji TNM jest to nowotwór w stopniu IV) i oznacza obecność przerzutów odległych, np.

w kościach, płucach, wątrobie lub w mózgu. Zaawansowany rak piersi to także stadium nawrotu choroby, za które uznajemy zarówno miejscową wznowę, jak i przerzuty w odległych narządach.

Nawrót raka piersi następuje u około 20% chorych po wcześniejszym leczeniu radykalnym.

Stopień zaawansowania choroby w bardzo istotny sposób determinuje rokowanie i szanse przeżycia, przy czym techniki diagnostyczne i dostosowane indywidualnie leczenie powodują, że rak piersi wykryty i leczony we wczesnych stadiach zaawansowania może być całkowicie wyleczalny, dając chorym szanse na normalne życie. 

Metody diagnozowania raka piersi 

Diagnostyka powinna być szybką odpowiedzią na objawy! Ale nie tylko. Diagnostyka to niezbędny element profilaktyki, której przyjrzymy się bliżej w następnym artykule. Odpowiednia diagnostyka onkologiczna powinna pozwolić na ocenę zasięgu nowotworu.

Chodzi o określenie stopnia zaawansowania klinicznego, ocenę stanu sprawności chorego, określenie czynników prognostycznych i predykcyjnych (takich, które będą miały wpływ na decyzję o wyborze adekwatnego rodzaju terapii onkologicznej) oraz na potwierdzenie lub wykluczenie istnienia drugiego nowotworu. 

Na wstępną diagnostykę raka piersi składają się:

Pełne badanie podmiotowe i przedmiotowe 

W diagnostyce raka piersi wciąż duże znaczenie ma badanie fizykalne (przedmiotowe), pozwala ono bowiem na wykrycie około 37% guzów złośliwych .

Prowadzony podczas badania wywiad lekarski w połączeniu z badaniem przedmiotowym umożliwiają ustalenie prawdopodobieństwa wystąpienia u pacjentki choroby nowotworowej oraz postawienie wstępnej diagnozy i, co najważniejsze, wybór odpowiednich badań w celu jej potwierdzenia. Ukierunkowanie dalszych działań często skraca czas do dokładnego rozpoznania i przyspiesza proces wdrożenia leczenia. 

Diagnostyka obrazowa

W diagnostyce raka piersi wykorzystuje się szerokie spektrum badań obrazowych. Pozwalają one na wykrywanie zmian, określanie ich położenia i rozmiarów, ocenę kształtu, wreszcie umożliwiają wykrycie przerzutów w odległych tkankach organizmu. 

Najpopularniejszym i najistotniejszym badaniem obrazowym jest mammografia (MMG), którą stosuje się samodzielnie lub z uzupełniającym badaniem ultrasonograficznym (USG).

Stanowi ona, wedle zaleceń Amerykańskiego Towarzystwa Radiologów, podstawowe narzędzie do badań przesiewowych w kierunku raka piersi u kobiet po 40. roku życia.

Czułość MMG w wykrywaniu zmian nowotworowych wynosi około 85% (zakres 50–90%), przy czym jest mniejsza w przypadku piersi o dużej gęstości, typowych dla kobiet w młodszym wieku. Część guzów piersi, nawet wyczuwalnych w badaniu palpacyjnym, jest niewidoczna w obrazie MMG. 

U młodszych kobiet czułym i dosyć swoistym badaniem jest ultrasonografia (USG), która ze względu na swoje bezpieczeństwo jest zalecana także u kobiet w ciąży. 

Obecnie najczulszym badaniem obrazowym w diagnostyce raka piersi w każdej grupie wiekowej jest rezonans magnetyczny (MR). Rezonans magnetyczny jako badanie przesiewowe zalecany jest u kobiet z wysokim ryzykiem zachorowania na raka piersi.

Do tej grupy należą kobiety z mutacją genów BRCA1, BRCA2 lub obciążone 50-procentowym ryzykiem tych mutacji (mutacja u matki lub siostry) lub ponad 20% ryzykiem zachorowania na raka piersi związanym z wywiadem rodzinnym. Rezonans magnetyczny jest również wskazany u kobiet, które poniżej 30.

roku życia poddane były radioterapii obszaru klatki piersiowej.

Badanie patomorfologiczne

Każda nieprawidłowa masa podejrzana w kierunku rozrostu złośliwego stwierdzana w badaniu palpacyjnym czy obrazowym powinna zostać zweryfikowana w badaniu patomorfologicznym. Badanie mikroskopowe (patomorfologiczne) jest najistotniejszym elementem w diagnostyce nowotworów piersi, ponieważ jako jedyne pozwala na ostateczne postawienie rozpoznania.

Mikroskopowe rozpoznanie raka jest bezwzględnym warunkiem rozpoczęcia leczenia. W celu pobrania materiału do badania stosuje się biopsję gruboigłową lub mammotomiczną. W przypadku braku innych możliwości – aspiracyjną biopsję cienkoigłową. W stadiach zaawansowanych także otwartą biopsję chirurgiczną.

Patomorfolog podczas badania mikroskopowego pobranego materiału określa charakter zmian. Rodzaj komórek – typ histologiczny, ich grading – stopień złośliwości, a w przypadku materiału operacyjnego także wielkość guza, zajęcie węzłów chłonnych – zaawansowanie nowotworu, czy też (za pomocą dodatkowych badań) bardziej specyficzne cechy.

Należą do nich obecność lub brak określonych receptorów i białek na błonach komórek nowotworowych.

Leia também:  O Que Comer Para Como Baixar A Barriga?

Rak przewodowy sutka – objawy, leczenie i rokowania

Czas! To on odgrywa kluczową rolę w diagnostyce raka piersi. Im wcześniej choroba zostanie rozpoznana, tym szybciej uda się wdrożyć odpowiednią terapię, a szanse pacjentki na pełne wyleczenie będą większe. 

Po przeczytaniu tego artykułu poczułaś, że chcesz wykonać badania w celu wykluczenia choroby? A może zdałaś sobie sprawę, że opisane objawy są powiązane z Twoimi aktualnym odczuciami? Porozmawiaj ze swoim ginekologiem! Zleci on odpowiednie badania i doradzi, jak działać w kierunku profilaktyki, diagnozowania i leczenia raka piersi.   

Rak piersi w liczbach >> W kolejnym artykule poruszymy temat płodności w nowotworze piersi oraz kwestie związane z profilaktyką. 

Rak przewodowy sutka – objawy, leczenie i rokowania Nie daj się rakowi, badaj piersi! Zauważyłaś niepokojące zmiany w swoich piersiach? Skonsultuj to ze specjalistą Gyncentrum! Napisz do nas: [email protected] Zadzwoń: 32 506 57 77

Konsultacja merytoryczna:

Rak przewodowy sutka – objawy, leczenie i rokowania dr n. med. Wojciech Szanecki Ginekolog i położnik, onkolog Od wielu lat zawodowo związany z Kliniką Leczenia Niepłodności i Diagnostyki Prenatalnej Gyncentrum. Starszy asystent w Samodzielnym Publicznym Centralnym Szpitalu Klinicznym Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Wykładowca Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Członek polskich i zagranicznych towarzystw ginekologicznych.

Rak piersi – wczesne objawy nowotworu

Rak piersi stanowi dużą grupę zróżnicowanych i heterogennych co do biologii i przebiegu nowotworów. Nowotwór piersi stanowi 25% ogółu wszystkich zachorowań na nowotwory złośliwe wykrywane u kobiet.

W Polsce stwierdza się każdego roku kilkanaście tysięcy nowych przypadków. Częstość występowania choroby związana jest z poziomem cywilizacyjnym społeczeństwa.

Szczyt zachorowań na raka piersi występuje u kobiet w wieku 50-69 lat.

Wiedza na temat nowotworów złośliwych piersi poszerza się i ulega zmianie.

Choć nowe leki i opcje terapeutyczne pozytywnie wpływają na poprawę rokowania, to najważniejsze pozostaje wykrycie choroby na wczesny etapie zaawansowania. Pomóc może w tym zachowanie tzw.

czujności onkologicznej wyrażającej się znajomością potencjalnych objawów raka piersi i metod diagnostyki oraz korzystaniem z badań profilaktycznych i przesiewowych (skrining).

Poniższy poradnik zawiera informacje dotyczące objawów raka piersi, metod wykrywania i diagnostyki nowotworów sutka oraz podstawowe zalecenia związane z leczeniem guzów piersi.

SPIS TREŚCI:

Rak piersi – jakie daje objawy

Symptomy chorobowe i potencjalne objawy raka piersi (guza sutka) zależą przede wszystkim od stopnia jego zaawansowania. Zarówno rak piersi, jak i łagodny nowotwór sutka w początkowym okresie rozwoju przebiegają najczęściej bezobjawowo i wówczas zmiany nowotworowe najczęściej wykrywa się podczas profilaktycznej mammografii lub innego badania diagnostycznego piersi.

Każde niepokojące zmiany, które mogą stanowić potencjalne objawy raka piersi powinien zweryfikować doświadczony lekarz. We wczesnych stadiach rak sutka może być wykryty wyłącznie badaniem specjalistycznym.

W miarę rozrostu guza piersi dochodzą kolejne symptomy takie jak: asymetria piersi, wciągnięcie skóry lub brodawki sutkowej, zaczerwienienie skóry, jednostronny wyciek z brodawki.

Najczęstszym objawem raka sutka jest guz, który nierzadko wykrywa sama chora. Częstość występowania tego objawu szacuje się między 65% a 76%.

Guz w piersi jest zwykle dość twardy, czasami ma nierówną powierzchnię i na ogół dobrze wyczuwalne granice.

Guzek piersi jest najczęściej całkowicie niebolesny, a pacjentki bardzo rzadko zgłaszają towarzyszące mu objawy, takie jak kłucie czy pociąganie.

Innym charakterystycznym objawem jaki daje rak piersi jest wyciek z brodawki sutkowej. Sama brodawka może być wciągnięta, pogrubiała, o zmienionym zabarwieniu lub z owrzodzeniami.

Symptomy raka sutka mogą dotyczyć także skóry. Może ona być zaczerwieniona, zmieniona, z obecnością twardego nacieku, owrzodzenia czy wciągnięcia. Objaw skórki pomarańczowej świadczy zazwyczaj o znacznym miejscowym zaawansowaniu procesu nowotworowego.

Do typowych objawów raka piersi nalezą również powiększenie okolicznych węzłów chłonnych oraz symptomy związane z przerzutami w odległych narządach.

Szczególnie agresywną postacią raka piersi jest zapalny rak sutka, który na szczęście występuje relatywnie rzadko. W badaniu przedmiotowym często nie stwierdza się guza, a objawem zapalnego raka piersi jest obrzęknięta „pomarańczowa” skóra.

ZOBACZ: JAK BADAĆ PIERSI

Najczęstsze objawy raka piersi – lista

  • U kobiet, u których rozwija się rak sutka, zmiany w obrębie skóry piersi mogą obejmować zaciągnięcie skóry nad guzem (czasem bardzo dyskretne), obrzęk skóry, zmiany o charakterze tak zwanej „skórki pomarańczy” (objaw zaawansowanego raka piersi i częsty w raku zapalnym), zaczerwienienie skóry i jej owrzodzenie. Naciek skóry lub jej owrzodzenie to objaw zaawansowanego raka piersi podobnie jak guzki satelitarne.
  • Objawy raka piersi w obrębie brodawki sutkowej charakteryzują się wyciekiem z brodawki sutkowej, który ma charakter surowiczy lub surowiczo-krwisty, wciągnięciem brodawki (rzadki objaw nowotworu piersi), wykwitami o charakterze zmian krostowatych, w sytuacji progresji rakowi sutka może towarzyszyć krwawienie lub owrzodzenie.
  • Ból jest dość rzadkim objawem towarzyszącym pierwotnej zmianie w piersi, natomiast jest częstym symptomem zaawansowanego raka piersi, gdy na przykład obecne są przerzuty raka do kości. Niewielka grupa chorych kobiet z rakiem sutka odczuwa dyskretne dolegliwości w postaci kłucia, krótkotrwałego dyskomfortu i bólu w okolicy guza piersi.
  • Częstym objawem raka piersi jest powiększenie pachowych węzłów chłonnych po stronie guza.
  • U niektórych chorych rak piersi przybiera postać zapalną i objawia się wówczas obrzękiem i zaczerwienieniem skóry, zwiększonym uciepleniem i bolesnością.
  • U kobiet karmiących piersią, rak sutka został opisany jako zjawisko nazywane milk rejection sign, które polega na niechęci dziecka do ssania chorej piersi matki.
  • Charakterystyka objawów choroby nowotworowej piersi z przerzutami do odległych narządów zależy od lokalizacji tych zmian (duszność, bolesność związana ze złamaniem kości, zawrotu głowy i wymioty, niewydolność oddechowa)

Nowotwór piersi – jak wykryć

Rosnąca liczba wykrywanych nowotworów złośliwych w obrębie gruczołu piersiowego u chorych bez charakterystycznych symptomów i objawów raka piersi jest wynikiem prowadzonych na szeroką skalę badań rzesiewowych. Największe znaczenie we wczesnym wykrywaniu raka piersi ma mammografia, która umożliwia wykrycie postaci przedklinicznych.

Do cech sugerujących w badaniu mammograficznym obecność złośliwego procesu i mogących świadczy o rozwoju tak podstępnej choroby jaką jest rak sutka zaliczamy: asymetrię, obecność mikrozwapnień, litą zmianę o intensywnym wysyceniu i zaburzenia struktury gruczołu piersiowego. W przypadku wykrycia wspomnianych zmian konieczna jest dalsza ocena w kierunku diagnozy: rak piersi.

Nie każdy guz piersi jest rakiem, lecz do chwili wyjaśnienia jego natury powinien być traktowany jako potencjalny nowotwór złośliwy.

Warto pamiętać, że podstawą ustalenia ostatecznego rozpoznania w przypadku raka piersi jest zawsze wynik badania patomorfologicznego. Podstawą diagnostyki guza piersi jest biopsja gruboigłowa z oceną typu nowotworu, ekspresji receptorów, oceną stopnia złośliwości G i wskaźnika proliferacji Ki-67.

ZOBACZ: PROFILAKTYCZNA MASTEKTOMIA

Rak sutka – diagnostyka obrazowa

Diagnostyka nowotworów sutka opiera się na mammografii diagnostycznej, badaniu ultrasonograficznemu lub w niektórych przypadkach na badaniu rezonansem magnetycznym.

Klasyczna mammografia jest najważniejszą metodą obrazowania piersi.

Objawy mammograficzne zmiany łagodnej piersi to guzek o wysyceniu równym tkance gruczołowej, zmiana dobrze ograniczona, łagodne zwapnienia, zmiana o kształcie okrągłym, owalnym lub policyklicznym.

Mammografia pozwala na wykrycie zmiany o średnicy zaledwie kilku milimetrów, umożliwia ocenę lokalizacji guza oraz wykonanie biopsji (celowanej lub otwartej)

Badanie USG cechuje się mniejszą czułością i swoistością, ale jest to technika szczególnie przydatna u młodych kobiet, które pragną sprawdzić czy w ich piersiach nie rozwija się tak podstępna choroba jak rak piersi. Ultrasonografia jest badaniem bezpiecznym dla kobiet w ciąży. Nie znajduje zastosowania w badaniach przesiewowych ponieważ rzadko pozwala na wykrycie zmian niewyczuwalnych palpacyjnie.

Rezonans magnetyczny piersi to technika charakteryzująca się wysoką czułością i swoistością. Przeszkodą w powszechnej diagnostyce obrazowej raka piersi z wykorzystaniem MRI jest wysoki koszt procedury. W praktyce wykorzystywany jest w przypadku zmian niejednoznacznych i wymagających pogłębionej diagnostyki.

Rak przewodowy sutka – objawy, leczenie i rokowania

Rak piersi – leczenie

Jak podkreślają eksperci – wczesne wykrycie guza pozwala na szybkie rozpoczęcie leczenia raka piersi. W związku z tym, wszystkie kobiety powinny zachować czujność onkologiczną wyrażającą się znajomością objawów raka piersi oraz przestrzeganiem zasad profilaktyki. Należy również niezwłocznie konsultować z lekarzem wszelkie niepokojące symptomy mogące sugerować rozwój raka piersi.

Rak przedinwazyjny przewodowy piersi (DSCI) wymaga leczenia chirurgicznego lub leczenia oszczędzającego pierś z uzupełniającą radioterapią, albo wykonania mastektomii.

W leczeniu radykalnym wczesnego raka piersi stosuje się: chirurgię, radioterapię, hormonoterapię, chemioterapię oraz leczenie anty-HER2.

Oznacza to, że optymalna strategia leczenia raka piersi powinna uwzględniać wielodyscyplinarną terapią skojarzoną. Wykorzystuje się zarówno metody leczenia miejscowego (zabieg chirurgiczny raka piersi i radioterapię) oraz postępowanie systemowe ( chemioterapia, hormonoterapia, leczenie celowane molekularnie lub immunoterapia).

Podstawą do ustalenia właściwej sekwencji leczenia raka piersi jest wynik badania histopatologicznego, ustalenie czynników prognostycznych i predykcyjnych oraz określenie stopnia zaawansowania choroby.

Leia também:  Como Descobrir Que Tipo De Memoria Eu Tenho?

Zaleca się, aby pacjentki u których zdiagnozowano raka sutka był leczone w wyspecjalizowanych ośrodkach referencyjnych.

W maju 2019 roku Minister Zdrowia Łukasz Szumowski podpisał rozporządzenie wprowadzające w w Polsce system Breast Cancer Unit.

Oznacza to, że w naszym kraju powstaje sieć wyspecjalizowanych szpitali dedykowanym chorym z rakiem piersi. W takich placówkach osiąga się najlepsze wyniki leczenia raka piersi.

Rokowania przy raku piersi zależą od zaawansowania choroby, co podkreśla znaczenie wczesnego wykrycia guza oraz znajomości potencjalnych objawów raka piersi.

ZOBACZ: RAK PIERSI – BAZA WIEDZY

Nowotwory sutka (rak sutka) – rodzaje, objawy i leczenie

Mówiąc o nowotworze sutka trzeba wspomnieć o podziale na zmiany łagodne oraz złośliwe. Rozróżnienie to zależy od naciekania raka na znajdujące się w pobliżu tkanki oraz tworzenia się przerzutów do odległych narządów. Według badań około 80 proc. wszystkich nowotworów powstających w okolicy piersi ma charakter łagodny (są to zwykle włókniaki). Natomiast 20 proc. podzielono na:

1. rak zapalny sutka – nie jest zlokalizowany w jednym konkretnym miejscu, ponieważ jego komórki rozprzestrzeniają się po całym gruczole, z tego powodu rozpoznanie jest znacznie utrudnione. Cechą charakterystyczną jest współistniejący stan zapalny atakujący cały narząd, który objawia się obrzękiem oraz zaczerwienieniem;

2. rak przewodowy sutka – swój początek bierze z nabłonka przewodów wyprowadzających gruczołów mlecznych. Rozrost komórek powoduje zatkanie światła przewodu oraz z czasem zatkanie okolicznych, co w konsekwencji hamuje prawidłowy odpływ wydzieliny gruczołowej i prowadzi do powstawania torbieli;

3. rak zrazikowy sutka – rozwija się z kolei z komórek, które produkują wydzielinę gruczołową. Lokalizacja tego nowotworu nie powoduje zastoju treści, dzięki czemu pierwsze symptomy raka pojawiają się znacznie później.

Istnieje również podział nowotworu sutka według stopnia zaawansowania występujących zmian. Zwykle wyróżnia się pięć stopni zaawansowania raka:

0 – inaczej rak w miejscu, rak in situ. To bardzo wczesne stadium raka, który nie zdążył się rozprzestrzenić poza miejsce powstawania i na nacieka sąsiadujących tkanek oraz nie powoduje przerzutów. Jego średnica jest mniejsza niż dwa centymetry.

I – może to być nowotwór naciekający wyłącznie sąsiednie tkanki lub rak mniejszy niż dwa centymetry, ale nie dający przerzutów do sąsiadujących węzłów chłonnych.

IIa – podobnie jak wyżej, średnica raka jest mniejsza niż 2 centymetry, ale niestety daje on przerzuty do okolicznych węzłów chłonnych. Może to być również nowotwór większy niż dwa centymetry, ale nie większa niż pięć – nie dająca przerzutów.

IIb – nowotwór zajmuje węzły chłonne i ma maksymalnie pięć centymetrów lub zmiana jest większa niż 5 cm, ale nie daje przerzutów na węzły chłonne.

IIIa – średnica nowotworu jest większa niż pięć centymetrów, a dodatkowo występują przerzuty na węzłach chłonnych. Ponadto mogą to być nowotwory, które niezależnie od swojej średnicy atakują okoliczne węzły chłonne oraz otoczenie.

  • IIIb – odpowiada rakowi zapalnemu
  • IV – charakteryzuje się przerzutami to odległych części organizmu.
  • Podstawowymi czynniki zwiększającymi ryzyko powstawania raka sutka są:
  1. płeć żeńska – rak sutka pojawia się u kobiet w 99% przypadków (u mężczyzn ma o wiele gorsze rokowania);

  2. wiek – im kobieta jest starsza tym prawdopodobieństwo choroby jest większe, największy odsetek zachorowań odnotowuje się pomiędzy 50 a 70 rokiem życia;

  3. czynniki genetyczne – związane są z obecnością w organizmie genu BRCA1 oraz BRCA2, które sprzyjają rozwojowi raka sutka;

  4. pojawienie siępierwszej miesiączki przed ukończeniem 12. roku życia i zakończenie jej po 55 rż.;

  5. brak przebytych ciąż;

  6. inne dolegliwości nienowotworowe piersi;

  7. gęsta tkanka gruczołowa piersi;

  8. długotrwała ekspozycja na promieniowanie jonizujące.

Chcesz się zbadać pod kątem obecności mutacji BRCA1 i BRCA2? Przejdź na Medonet Market i zamów wysyłkowe badanie genetyczne w kierunku ryzyka raka piersi i jajników.

Istnieją również czynniki, które w mniejszym stopniu wpływają na powstawanie nowotworu sutka, np. stosowanie doustnej antykoncepcji, zaburzenia gospodarki hormonalnej, przyjmowanie hormonalnej terapii zastępczej, duża zawartość w diecie produktów wysokotłuszczowych, nadwaga, spożywanie w nadmiarze alkoholu oraz brak aktywności fizycznej.

We wczesnym okresie rozwoju u większości pacjentów rak sutka przebiega bezobjawowo i nie istnieją symptomy, które mogą pozwolić na odróżnienie go od innych procesów rozrostowych. Po pewnym czasie stwardnienie lub guzek stają się wyraźniejsze.

Są niebolesne, a ich powierzchnia jest nierówna.

Wszelkie zmiany kształtu sutka, zaciągnięcie skóry bądź spłaszczenie brodawki oraz pojawienie się powiększonych węzłów chłonnych pachowych po stronie guza, mogą sugerować, że mamy do czynienia z zaawansowanym procesem nowotworowym.

Pierwszy symptom, który się pojawia w przypadku nowotworu sutka to guzek w piersi wyczuwalny pod palcami. Zazwyczaj znajduje się on w górnym zewnętrznym kwadrancie piersi i jest bezbolesny. W przypadku zaawansowanej choroby skóra nad guzkiem może przypominać skórkę pomarańczową, czyli pojawiają się charakterystyczne dołki. Guzkowi mogą towarzyszyć dodatkowe objawy w postaci:

  1. powiększonych węzłów chłonnych (pod pachą, w okolicy nad lub pod obojczykiem);

  2. gorączki,

  3. bólu,

  4. obrzęku piersi,

  5. ogólnego osłabienia odpowiadającego poszczególnym stadiom choroby,

  6. u kobiet karmiących piersią pojawia się niechęć dziecka do ssania chorej piersi matki.

Symptomy raka piersi w okolicy brodawki sutkowej często cechują się wyciekiem z brodawki sutkowej treści surowiczej lub surowiczo-krwistej i niekiedy wciągnięciem brodawki, ponadto pojawiają krostkowe zmiany, a w przypadku progresji nowotworowi sutka może towarzyszyć owrzodzenia i krwawienie.

Wraz z rozwojem stopnia zaawansowania nowotworu i jego rozprzestrzenieniem pojawiają się symptomy ze strony narządów wewnętrznych, np. płuc czy drugiej piersi. Ponadto na skórze mogą wystąpić plamy przerzutowe oraz powiększające się owrzodzenie gruczołu. Istnieją skrajne przypadki, w których dochodzi do całkowitego zniszczenia gruczołu.

Najczęstszym objawem, z którym pacjenci zgłaszają się do lekarza jest wyczucie zmiany w obrębie piersi. Ten symptom stanowi podstawę do rozszerzenia diagnostyki o inne badania.

Ważną rolę odgrywa wywiad lekarski z pacjentem oraz oczywiście badania obrazowe w postaci mammografii oraz USG. Należy wykonać oba, ponieważ zmiany rakowe mogą być widoczne tylko w jednym z nich.

Na szczęście w Polsce kobiety, które ukończyły 50 rok życia objęte są bezpłatnym badaniem mammograficznym i konsultacją lekarską. Ma to związek z programem skriningowym raka sutka.

Oprócz wyżej wymienionych badań wykonuje się również rezonans magnetyczny, który pomaga dokładnie analizować ujawnione wcześniej zmiany nowotworowe.

Stuprocentową pewność co do charakteru zmiany można otrzymać po wykonaniu badania patomorfologicznego materiału uzyskane poprzez biopsję.

Natomiast wśród badań dodatkowych, które pomagają ocenić ryzyko rozwoju zmiany wykonuje się badania genetyczne w kierunku nowotworu sutka. Pewne mutacje obecne w naszym organizmie mogą zwiększać ryzyko rozwoju choroby.

Możliwości wyleczenia we wczesnym okresie choroby są całkowite. Dlatego każdy zauważony guzek w obrębie sutka trzeba koniecznie natychmiast pokazać lekarzowi chirurgowi. Kobiety powinny jednak wiedzieć, że oprócz raka istnieje wiele różnorodnych przyczyn tworzenia się zgrubień w sutkach.

Jedynie lekarz może określić rodzaj choroby, zalecając niejednokrotnie biopsję aspiracyjną cienkoigłową lub gruboigłową pod kontrolą ultrasonograficzną i badanie cytologiczne materiału pobranego z chorobowo zmienionej tkanki w celu ustalenia charakteru guza bądź usunięcia w całości guzka i poddania go badaniu mikroskopowemu.

Sprawdź też: Operacje oszczędzające piersi

Jak walczyć z włókniakami?

Każda kobieta powinna nauczyć się badać piersi, aby jakiekolwiek zauważone w nich zmiany niezwłocznie sygnalizować lekarzowi. Piersi należy badać regularnie samej co miesiąc. Najlepiej robić to pod koniec lub kilka dni po miesiączce. Lepiej zgłosić się niepotrzebnie do lekarza, niż dopuścić do rozwoju złośliwego nowotworu, którego leczenie w późnych okresach bywa bardzo trudne.

Treści z serwisu medonet.pl mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny.

Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie. Potrzebujesz konsultacji lekarskiej lub e-recepty? Wejdź na halodoctor.

pl, gdzie uzyskasz pomoc online – szybko, bezpiecznie i bez wychodzenia z domu. Teraz z e-konsultacji możesz skorzystać także bezpłatnie w ramach NFZ.

  • nowotwory sutka
  • nowotwory
  • Bolesne sutki – jakie mogą być przyczyny tej przypadłości? Bolesne sutki to dość częsta przypadłość wśród kobiet ciężarnych lub w trakcie owulacji. Ból sutków może być także objawem różnych chorób. Co jest przyczyną…
  • Odkryto wskaźnik przerzutów raka prostaty i sutka Zmniejszona aktywność genu kodującego białko o nazwie integryna alfa 2 jest wskaźnikiem powstawania przerzutów raka prostaty i piersi oraz złych rokowań dla…
  • Szanse na profilaktyczną szczepionkę przeciw rakowi sutka Profilaktyczna szczepionka skutecznie zapobiega rozwojowi raka sutka u myszy – wynika z amerykańskich badań, o których informuje pismo Nature Medicine.
  • Rak sutka Na sutku prawej piersi wykryłam guzka. Obserwuje tez wydzielinę z sutka, sutek jest chyba zaczerwieniony? Lek. Ewa Zarudzka
  • Pięć nowotworów, na które Polki umierają najczęściej Każdego roku na świecie z powodu chorób nowotworowych umiera 8 mln osób. W Polsce rak zabija ponad 100 tysięcy pacjentów rocznie. Obok nowotworu piersi Polki…
  • Rak jajnika – walka o życie w czasach pandemii Świadomość raka jajnika w okresie pandemii COVID-19, która pochłonęła już wiele tysięcy ofiar, nabiera szczególnego znaczenia. – Epidemia jest groźna nie tylko… Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia
  • Prezent na Dzień Matki. Pomysłowe podarunki dla zapominalskich Jeśli właśnie przypomnieliście sobie o Dniu Matki i wciąż nie macie pomysłu na podarunek, nic straconego. Oto kilka prezentów ostatniej szansy, które sprawią…
  • Testy genetyczne – nowotwory piersi i jajników Testy genetyczne wykonywane pod kątem nowotworów piersi i jajników pozwalają wykryć predyspozycje do zapadnięcia na te choroby. Profilaktyka jest kluczowa,…
  • Raport: coraz więcej kobiet umiera na raka Choć rośnie wskaźnik przeżyć 5-letnich osób chorych na nowotwory, umiera na nie coraz więcej kobiet w średnim wieku – mówili specjaliści podczas konferencji…
  • Rak jajnika – objawy, rokowania, przerzuty. Test ROMA Rak jajnika to podstępna choroba: tak długo nie daje żadnych objawów, że wykrywany bywa, kiedy leczenie jest już bardzo trudne. Dlatego tak ważna jest prawidłowa…
Leia também:  Como Dizer Aos Pais Que Vao Ser Avos?

Rak piersi – czynniki ryzyka, objawy i leczenie

Rak piersi (rak sutka) to nowotwór złośliwy powstający z komórek gruczołu piersiowego, który początkowo rozwija się w obrębie piersi, a w dalszym przebiegu może dawać przerzuty do regionalnych węzłów chłonnych i narządów wewnętrznych (np. płuc, wątroby, mózgu, kości).

Jest to najczęstszy nowotwór złośliwy występujący u kobiet. Rocznie na całym świecie rozpoznaje się ponad 1,5 miliona nowych zachorowań na raka piersi. Szczególnie często występuje on w krajach wysoko rozwiniętych.

W Polsce każdego roku odnotowuje się raka piersi u około 19 tysięcy kobiet i zachorowalność z dekady na dekadę wzrasta.

Spis Treści1. Rak Piersi2. Czynniki ryzyka3. Objawy kliniczne4. Typy raka piersi

Czynniki ryzyka

Przyczyny powstawania raka piersi nadal nie są do końca znane. Zostały jednak zidentyfikowane pewne czynniki zwiększające ryzyko jego wystąpienia. Najważniejszym z nich jest płeć żeńska, aczkolwiek nowotwór występuje także u mężczyzn. Ryzyko zachorowania na raka piersi u mężczyzn jest jednak stukrotnie niższe. Większość zachorowań dotyczy kobiet po 50.

roku życia, rzadziej występuje on w młodszych grupach wiekowych. Ważną rolę w powstawaniu raka piersi odgrywają czynniki genetyczne. Około 10% raków piersi ma charakter dziedziczny. Najpewniejszym kryterium dziedzicznego raka piersi jest stwierdzenie mutacji w genach BRCA1 i BRCA2, zwiększającej ryzyko zachorowania na ten nowotwór.

Dodatkowo w rodzinach z dziedzicznym rakiem piersi wzrasta ryzyko zachorowania na raka jajnika, jelita grubego, trzonu macicy, prostaty i trzustki. Kolejnym czynnikiem zwiększającym ryzyko zachorowania jest wczesna pierwsza miesiączka i późna ostatnia miesiączka.

Wiek urodzenia pierwszego dziecka również odgrywa istotną rolę – im młodszy wiek kobiety w czasie pierwszej ciąży, tym ryzyko jest niższe. Niektórzy autorzy uważają, że karmienie piersią chroni przed zachorowaniem na raka piersi. Natomiast stosowanie antykoncepcji doustnej i wieloletniej hormonalnej terapii zastępczej znacznie zwiększają ryzyko zachorowania na raka piersi.

Kolejnymi czynnikami zwiększającymi prawdopodobieństwo zachorowania są: nadwaga, nadmierne spożycie tłuszczów, alkoholu oraz brak ruchu. Zachorowanie na raka piersi w przyszłości zwiększa także ryzyko zachorowania na raka drugiej piersi.

Objawy kliniczne

Wczesny rak piersi przebiega bezobjawowo. Najczęstszym objawem jest niebolesny guzek, wyczuwalny w badaniu palpacyjnym. Najczęściej rak piersi jest zlokalizowany w kwadrantach zewnętrznych piersi.

Innymi objawami raka piersi mogą być:

  • wyciek z brodawki piersiowej,
  • wciągnięcie brodawki,
  • owrzodzenie brodawki lub skóry piersi,
  • pogrubienie skóry piersi, jej zaczerwienie i nadmierne ucieplenie,
  • guz pod pachą, jako wyraz powiększonych regionalnych węzłów chłonnych,
  • u 5–10% pacjentek rak piersi jest rozpoznawany w stadium przerzutów odległych zlokalizowanych w kościach, mózgu, płucach czy wątrobie.

Typy raka piersi

Rak piersi najczęściej rozwija się z przewodów gruczołów piersiowych, początkowo wewnątrzprzewodowo – jako rak przedinwazyjny, a następnie, naciekając poza przewody – jako rak inwazyjny. Rak piersi nie jest chorobą jednorodną, lecz dzieli się na kilka podtypów biologicznych związanych z ekspresją receptorów steroidowych i receptora HER2 obecnych w komórce raka.

  1. Rak hormonozależny (luminalny) – występuje najczęściej, stwierdza się w nim obecność receptorów hormonalnych.
  2. Rak HER2 dodatni – drugi najczęściej występujący podtyp, stwierdza się w nim ekspresję receptora HER2, z ekspresją receptorów hormonalnych lub jej brakiem.
  3. Rak potrójnie ujemny – brak w nim ekspresji receptorów hormonalnych i receptora HER2.

Leczenie

Terapia chorych z rakiem piersi jest najczęściej leczeniem skojarzonym.

Dzielimy je na leczenie miejscowe (chirurgia i radioterapia) i leczenie systemowe (chemioterapia, hormonoterapia, terapia ukierunkowana molekularnie).

Leczenie systemowe może być stosowane przedoperacyjnie lub/i pooperacyjnie. W zależności od stopnia zaawansowania choroby nowotworowej może być to leczenie radykalne lub paliatywne.

Decyzja o zastosowaniu określonego typu leczenia jest związana z:

  • wiekiem chorej,
  • stopniem zaawansowania raka,
  • podtypem biologicznym raka,
  • preferencjami chorej.

Decyzja o wdrożeniu odpowiedniego leczenia, które powinno być indywidualne dla każdej pacjentki, jest podejmowana przez konsylium, czyli zespół specjalistów, który wspólnie wybiera najkorzystniejszą metodę postępowania.

Leczenie chirurgiczne ma na celu usunięcie guza piersi i ocenę regionalnych węzłów chłonnych. W przypadku braku powiększonych regionalnych węzłów chłonnych wykonuje się tzw. biopsję wartowniczego węzła chłonnego.

Leczenie chirurgiczne może być przeprowadzone w sposób oszczędzający lub z zastosowaniem mastektomii radykalnej, niekiedy z jednoczasową rekonstrukcją z użyciem protezy lub ekspandera. Mastektomia jest stosowana w przypadku braku możliwości leczenia oszczędzającego lub przeciwwskazań do jego przeprowadzenia.

Dodatkowo w trakcie mastektomii należy ocenić stan węzłów chłonnych – poprzez biopsję węzła wartowniczego lub wykonać ich usunięcie – to zabieg limfadenektomii, niezbędny w przypadku stwierdzenia przerzutów w węzłach chłonnych.

Radioterapia, czyli napromienianie, również jest elementem leczenia miejscowego i ma zastosowanie w czasie leczenia oszczędzającego, a także, w przypadku wskazań, po mastektomii. W przypadku stosowania chemioterapii pooperacyjnej radioterapię wykonuje się po zakończeniu leczenia systemowego.

Chemioterapia, czyli leczenie systemowe, polega na podaniu, najczęściej dożylnie, leków cytostatycznych, które mają za zadanie zniszczenie komórek nowotworowych w całym organizmie. Jest ona podawana w odpowiednich odstępach czasu.

Zastosowanie chemioterapii w zaplanowanym czasie jest uwarunkowane prawidłowymi wynikami badań krwi, które mogą odbiegać od normy w trakcie leczenia. Badania krwi są zlecane przez lekarza przed każdym cyklem chemioterapii.

W niektórych podtypach biologicznych (rakach potrójnie ujemnych i HER2 dodatnich) zaleca się stosowanie chemioterapii przed leczeniem operacyjnym.

Wskazaniem do zastosowania chemioterapii przedoperacyjnej (indukcyjnej) jest wysoki stopień zaawansowania miejscowego guza, a celem – spowodowanie zmniejszenia jego rozmiarów i umożliwienie leczenia chirurgicznego.

W przypadku zastosowania leczenia chirurgicznego jako leczenia pierwotnego chemioterapię stosuje się po jego przeprowadzeniu. Z chemioterapią może być kojarzone leczenie celowane za pomocą leków blokujących receptor HER2. Terapię anty-HER2 wprowadza się u pacjentek z rakiem HER2 dodatnim. To agresywna postać raka, który rozwija się dość szybko i daje przerzuty, ale dobrze reaguje na terapię.

Hormonoterapia to także metoda leczenia systemowego polegająca na zablokowaniu lub usunięciu źródeł hormonów płciowych żeńskich, które pobudzają komórki raka do wzrostu.

Możemy ją stosować przedoperacyjnie w przypadku wskazań lub pooperacyjnie, a także kojarzyć tę metodę leczenia z radioterapią. Podaje się ją zazwyczaj doustnie.

O rodzaju chemioterapii, hormonoterapii czy leczenia ukierunkowanego molekularnie decyduje lekarz na podstawie podtypu biologicznego raka, jego stopnia zaawansowania, a także wieku chorej.

Bisfosfoniany to grupa leków stosowana u chorych z przerzutami do kości. Mogą być podawane doustnie, ale formy dożylne są również stosowane. W ostatnim czasie leki te podaje się także chorym bez przerzutów do kości, w celach zapobiegawczych.

Po zakończeniu leczenia onkologicznego chora pozostaje pod kontrolą lekarza onkologa, który zleca odpowiednie badania diagnostyczne sprawdzające jej stan zdrowia oraz informujące, czy nie doszło do nawrotu choroby. W przypadku wznowy choroby nowotworowej lub jej rozsiewu możemy zastosować każdą z wymienionych metod leczniczych.

Użycie konkretnego rodzaju terapii jest związane z przebytym leczeniem przeciwnowotworowym.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*