Przyczyny zaparć – co powoduje zaparcia? Co nasila problemy z wypróżnianiem?

Przyczyny zaparć – co powoduje zaparcia? Co nasila problemy z wypróżnianiem?

Zaparcie spowodowane przez stres związany z jednorazowym wydarzeniem, takim jak rozmowa o pracę, ślub czy śmierć bliskiej osoby, zwykle ustępuje samo w ciągu kilku dni. Natomiast długotrwały stres, powodujący regularne zaparcia, wymaga często konsultacji z lekarzem.

Zaparcie może mieć przyczynę tak prostą, jak zbyt intensywne zajęcia i brak czasu na pójście do toalety czy brak prywatności (np. brak zamka w drzwiach toalety). Dlatego postaraj się znaleźć czas i nie ignoruj uczucia parcia, bo może się to przyczyniać do występowania zaparć.

Radzenie sobie ze stresem

Jeśli cierpisz na zaparcia związane z długotrwałym stresem, może warto rozważyć ograniczenie stresu w swoim życiu lub znalezienie lepszego sposobu na radzenie sobie z nim.

Zaparcia a radzenie sobie ze stresem

Poniżej zebraliśmy kilka sposób na zmniejszenie stresu i wyleczenie zaparć nim powodowanych:

  • Naucz się relaksować. Ważne jest, żeby umieć się wyłączyć i odseparować od źródeł stresu i napięć, które wypełniają nasze życie. Codziennie wygospodaruj czas dla siebie, podczas którego będziesz mógł/mogła się po prostu zrelaksować i odprężyć.
  • Pomocne może być słuchanie muzyki relaksacyjnej lub praktykowanie terapii ciała i umysłu, takich jak joga. Relaksująca gorąca kąpiel lub wcześniejsze udanie się do łóżka z dobrą książką czy ulubionym czasopismem również może okazać się pomocne.
  • Jeśli cierpisz na IBS (zespół jelita drażliwego) i masz objawy, takie jak kurcze jelit, wzdęcia czy biegunka, powinieneś/powinnaś poradzić się lekarza lub farmaceuty.
  • Ogranicz stres związany z pracą. Jeśli odczuwasz napięcie z powodu przepracowania, spróbuj porozmawiać ze swoim szefem. Możesz zdecydować się na pracę w niepełnym wymiarze godzin, pracę w domu przez jakąś część tygodnia, ustalenie priorytetów w pracy lub delegowanie części obowiązków.
  • Porozmawiaj z kimś o swoich problemach. Jeśli jesteś zestresowany/a z powodu napięć i konfliktów w jakiejś relacji, porozmawiaj z tą osobą o tym, jak się czujesz i zasugeruj omówienie problemów i znalezienie wspólnego rozwiązania. Możesz też porozmawiać ze swoimi przyjaciółmi lub rodziną, albo zwrócić się o pomoc do terapeuty.
  • Jeśli cierpisz na przytłaczający niepokój, udaj się do lekarza. Może być on objawem depresji i możesz potrzebować leczenia farmakologicznego lub terapii poznawczo-behawioralnej (obejmującej rozmowę, która pomoże Ci zobaczyć Twoje problemy w innym świetle).
  • Nie pozwól, żeby zaparcie stało się dla Ciebie źródłem stresu! Wiele osób martwi się, że nie wypróżnia się codziennie, podczas gdy za prawidłowe uważa się zarówno trzy wypróżnienia dziennie, jaki i trzy tygodniowo. Stresowanie się zaparciami może nasilać problem.

Hobby

Na obniżenie stresu może wypływać uprawianie swojego ulubionego zajęcia, które przynosi nam przyjemność, odpręża ale również daje poczucie spełnienia2.

Bliskie relacje

Porozmawiaj z kimś o swoich problemach. Szczera rozmowa z przyjacielem, który nas wysłucha i wesprze, może się okazać niezwykle przydatna w ochronie przed stresem. Nie wmawiaj sobie, że musisz samemu rozwiązać swoje problemy. Poszukaj pomocy u bliskich Ci osób2.

Wysiłek fizyczny

Praktycznie każda forma ćwiczeń pozytywnie wpływa na nasze ogólne samopoczucie, dodaje wigoru na każdy dzień, ale również może korzystnie wpłynąć na zredukowanie stresu.

Podczas uprawiania sportu następuje zwiększona produkcja endorfin – potocznie hormonów „szczęścia”, które wywołują stan euforii.

Ponadto, regularny wysiłek fizyczny może podnieść naszą pewność siebie jak i pomóc odprężyć się3.

Relaks

Ważne jest, żeby umieć się wyłączyć i odseparować od źródeł stresu i napięć, które wypełniają nasze życie. Codziennie wygospodaruj czas dla siebie, podczas którego będziesz mógł/mogła się po prostu zrelaksować i odprężyć.

Pomocne może być słuchanie muzyki relaksacyjnej lub praktykowanie terapii ciała i umysłu, takich jak joga, tai chi lub praca z oddechem. Najważniejsze abyś znalazł/a czas dla siebie, idź na masaż, obejrzyj komedię bądź spędź trochę czasu w otoczeniu natury.

Wykorzystaj wszystkie metody, które uważasz że pomogą Ci się zrelaksować4.

Ograniczenie stresu

Jeśli stres w Twoim życiu może być przyczyną występowania zaparć, warto rozważyć ograniczenie go lub znalezienie lepszego sposobu na radzenie sobie z nim. Jeśli odczuwasz napięcie z powodu przepracowania, spróbuj porozmawiać ze swoim szefem.

Możesz zdecydować się na pracę w niepełnym wymiarze godzin, pracę w domu przez jakąś część tygodnia, ustalenie priorytetów w pracy lub delegowanie części obowiązków.

Pamiętaj, że długotrwały stres, powodujący zaparcia, wymaga często konsultacji z lekarzem1.

Niepokój

Jeśli cierpisz na przytłaczający niepokój, udaj się do lekarza. Może być on objawem depresji i możesz potrzebować leczenia farmakologicznego lub terapii poznawczo-behawioralnej (obejmującej rozmowę, która pomoże Ci zobaczyć Twoje problemy w innym świetle).

Nie pozwól, żeby zaparcie stało się dla Ciebie źródłem stresu! Wiele osób martwi się, że nie wypróżnia się codziennie, podczas gdy za prawidłowe uważa się zarówno trzy wypróżnienia dziennie, jaki i trzy tygodniowo5. Stresowanie się zaparciami może nasilać problem.

Zaparcia a dieta

Pokarmy

Staraj się jeść więcej wymienionych niżej, bogatych w błonnik pokarmów:

  • Surowe owoce i warzywa,
  • Ryż brązowy,
  • Makaron razowy,
  • Pieczywao razowe,
  • Orzechy i ziarna,
  • Owies

Staraj się jeść mniej więcej pięć porcji owoców i warzyw dziennie oraz pokarmy bogate w błonnik – takie, jak chleb razowy i makaron razowy, kaszę gryczaną.

Jeśli zwiększasz ilość błonnika w swojej diecie, nie zapominaj o wypijaniu większej ilości płynów 7.

Ważne jest też stopniowe wprowadzanie zmian w diecie, ze względu na to, że Twój organizm potrzebuje czasu na przystosowanie.

Przyjmowanie zbyt dużej ilości błonnika może doprowadzić do skutku odwrotnego od zamierzonego. Efekt zwiększenia ilości błonnika w diecie możesz zauważyć już w ciągu kilku dni, ale może to trwać nawet cztery tygodnie.

Jeśli nic się nie zmieni od razu – nie poddawaj się za szybko. Informacje na temat składników odżywczych, umieszczane na etykietach produktów spożywczych, zawierają dokładną zawartość błonnika, więc staraj się to sprawdzać.

Postaraj się, żeby w Twojej diecie znalazło się ok. 20–30 g błonnika dziennie 6 (Porcja 30 g płatków żytnich zawiera ok. 4 g błonnika, garść migdałów 4 g, a woreczek ryżu brązowego aż 8,7 g).

Jeśli cierpisz na zaparcia, pomocą w regularnym wypróżnianiu może się okazać 8:

  • Jedzenie suszonych owoców, w tym najlepiej się sprawdzają suszone śliwki
  • Dodawanie otrąb pszennych do posiłków, np. do zup lub sałatek
  • Unikanie słodyczy, ciast, czekolady

Pamiętaj aby zapytać o zalecaną ilość błonnika swojego lekarza lub dietetyka.

Płyny

  • Wypijaj minimum 2 – 2,5 litra płynów dziennie – pozwala to unikać odwodnienia i zapewnia odpowiednio miękki stolec. Pamiętaj o zwiększeniu tej ilości, jeśli ćwiczysz lub gdy robi się cieplej. Chociaż nieprzyjmowanie wystarczającej ilości wody może powodować zaparcia, zwiększenie ilości wypijanych płynów nie zawsze przynosi zamierzony efekt.
  • Zwiększ ilość warzyw i owoców w swojej diecie. Owoce i warzywa mają zazwyczaj dużą zawartość wody, dlatego warto jeść je regularnie.
  • Pamiętaj o zwiększeniu ilości przyjmowanych płynów, jeśli zaczynasz jeść więcej błonnika. Błonnik pochłania wodę i musi być zrównoważony większą ilością płynów.
  • Postaraj się pić sok z suszonych śliwek, aby ułatwić regularne wypróżnianie. Zawiera on sorbitol i pobudza pracę jelita.

Długotrwały stres, powodujący zaparcia, wymaga często konsultacji z lekarzem. Skonsultuj się z nim również wtedy, gdy zastosowanie kroków opisanych na tej stronie nie przyniosło rezultatów. Być może konieczne będzie zastosowanie leku.

Przyczyny zaparć – co powoduje zaparcia? Co nasila problemy z wypróżnianiem?

  • Autor: Dział Medyczny Sanofi
  • SAPL.DULC1.18.03.0398e

Zaparcia: przyczyny, objawy, diagnostyka i leczenie zatwardzenia. Co na zaparcia, czyli na problemy z wypróżnianiem?

Przyczyny zaparć – co powoduje zaparcia? Co nasila problemy z wypróżnianiem? Zaparcia są najczęściej nieprzyjemnym skutkiem stosowania diety ubogiej w błonnik. 123rf

Zaparcia (zatwardzenie) charakteryzuje się oddawaniem stolca rzadziej niż 3 razy w tygodniu, trudnościami w defekacji i poczuciem niepełnego wypróżnienia. Szacuje się, że przewlekłe zaparcia dotyczą nawet 14 procent ludzi na całym świecie. Przyczyną zatwardzenia jest przeważnie dieta uboga w błonnik pokarmowy, rzadziej problemy natury psychicznej lub poważne choroby układu pokarmowego. Zaparcia w ciąży dotyczą wielu kobiet. Ten problem jest powszechny także wśród niemowląt oraz osób starszych. Co na zaparcia? Pomocne mogą okazać się domowe sposoby!

Zaparcia to problemy z wypróżnianiem się regularnie. Zdrowy dorosły człowiek powinien oddawać stolec 1-2 razy w ciągu dnia.

Częstotliwość zależy od różnych indywidualnych czynników, takich jak sposób odżywiania się, regularność spożywania posiłków, wiek, stan zdrowia, czy poziom aktywności fizycznej.

O zaparciu mówi się, gdy oddawanie stolca jest utrudnione, sprawia ból, wymaga dużego wysiłku (parcia), a sama defekacja występuje rzadziej niż 3 razy w tygodniu.

Stolec oddawany w czasie zaparcia charakteryzuje się kilkoma cechami.

Najczęściej jego konsystencja jest wyjątkowo twarda, zbita i grudkowata, ponieważ masa kałowa została bardzo odwodniona w jelicie grubym.

Stolec jest nadmiernie suchy, drobny, wydziela odmienny niż zazwyczaj odór. Samo oddawanie stolca jest przy tym utrudnione, może wymagać dużego wysiłku mięśni brzucha oraz trwać bardzo długo.

Zaparcia to problem z prawidłową pracą układu pokarmowego, a precyzyjnie, funkcjonowaniem jelita cienkiego i grubego. Najczęstszą przyczyną zatwardzenia jest niewłaściwa dieta, czyli odżywianie się pokarmami ubogimi w błonnik pokarmowy.

Zgodnie z zaleceniami Instytutu Żywności i Żywienia dzienna podaż błonnika powinna wynosić minimum 25 gramów na dobę.

Problem z zapewnianiem takiej dawki wynika ze stosowania diety ubogiej w produkty z pełnego ziarna, warzywa i owoce, nasiona strączków, orzechy, nasiona i pestki, natomiast opartej o produkty zbożowe oczyszczone i żywność wysoko przetworzoną.

Drugą przyczyną zatwardzenia jest przyjmowanie zbyt małej ilość płynów w ciągu dnia. Zapotrzebowanie na wodę to kwestia indywidualna, ale za minimum uważa się 1,5 litra wody dziennie. Zaparcia powodowane są również siedzącym trybem życia.

Tłumaczy to fakt częstych problemów z wypróżnianiem u osób, których każdy dzień pozbawiony jakiejkolwiek formy aktywności fizycznej (nawet spaceru!). Zaparcia mogą pojawiać się u osób, które sypiają nieregularnie i odżywiają się niesystematycznie.

Dotyczą tych, którzy przyjmują w ciągu dnia zbyt małą objętościowo ilość jedzenia, co ma miejsce m.in. w anoreksji, ale zaparcia są również problem osób przejadających się.

Do grupy osób szczególnie narażonych na występowanie zaparć, należą także noworodki i niemowlęta z powodu nie w pełni wykształconego przewodu pokarmowego, oraz kobiety w zaawansowanej ciąży. Obecność płodu uciskać na jelita utrudniając przemieszczanie się masy kałowej.

Zaparcia mogą występować u osób w podeszłym wieku z powodu zmian starczych w budowie układu pokarmowego i obniżonego apetytu. Gdy zaparcia zdarzają się sporadycznie – najprawdopodobniej ich przyczyną jest chwilowa zmiana diety, lub stres.

Alarmujące są zaparcia pojawiające się nagle, bolesne, które trwają długi okres czasu.

Zaparcia a choroby przewodu pokarmowego

Zaparcia są powodowane nie tylko niewłaściwymi nawykami żywieniowymi i niską aktywnością fizyczną. Przyczynami zatwardzenia mogą być zmiany chorobowe w budowie lub działaniu układu trawiennego.

Wymienić należy przede wszystkim hemoroidy, nowotwory w obrębie jamy brzusznej, niedrożność jelit, obecność blizn, zwężenie jelita lub ucisk powodowany na przykład ciałem obcym.

Ponadto u dzieci i niemowląt mechaniczną przyczyną zaparć może być choroba Hirschsprunga.

Jatrogenne zaparcia, czyli powodowane przyjmowaniem określonych leków. Zatwardzenie mogą powodować następujące środki lecznicze:

  • preparaty żelaza,
  • leki moczopędne,
  • leki przeciwdrgawkowe,
  • leki przeciwkaszlowe,
  • opiaty,
  • antydepresanty,
  • leki na chorobę Parkinsona,
  • leki neutralizujące kwasy żołądkowe.
Leia também:  Como Ver Os Veiculos Que Estao Em Meu Nome?

Zaparcia pojawić mogą się u osób uczulonych na konkretne składniki żywności. U osoby z alergią na białko mleka krowiego, dolegliwości pojawią się po przypadkowym spożyciu mleka krowiego lub mlecznych przetworów. Dotyczy to zwłaszcza najmłodszych.

Zaparcia mogą być powodowane zaburzeniami natury psychicznej. Do najczęstszych należą długotrwały stres, depresja, stany lękowe oraz jadłowstręt psychiczny (anoreksja). Zespół jelita drażliwego w postaci zaparciowej to choroba powodująca przewlekłe zaparcia.

Przyczynami zatwardzenia mogą być również niedoczynność tarczycy, cukrzyca oraz hiperkalcemia.

Zaparcia można zdiagnozować u gastroeneterologa, a pomoc w dobraniu odpowiedniej diety to specjalizacja dietetyka.

Najczęściej podejmowanym badaniem jest badanie próbki kału, morfologia krwi, a także różne badania palcypacyjne (w tym także obrazowe) przeprowadzane przez odbyt.

Ważnym elementem diagnostyki przyczyny zaparć jest wnikliwy wywiad z pacjentem, na temat stylu życia, poziomu aktywności fizycznej i stosowanej diety, ponieważ te czynniki są najpowszechniejszymi przyczynami zatwardzenia.

Przyczyny zaparć – co powoduje zaparcia? Co nasila problemy z wypróżnianiem?

Doskwierają ci wzdęcia brzucha i gazy? Lepiej unikaj tych produktów

Zaparcia można leczyć objawowo: stosując leki na zaparcia, ale fundamentem jest trwała zmiana nawyków żywieniowych. Na zatwardzenia polecana jest dieta bogatoresztkowa, czyli o wysokiej zawartości błonnika pokarmowego, który należy do diety wprowadzać stopniowo! Szybkie zwiększenie udziału włókna pokarmowego w diecie może nasilić zaparcia!

Dieta bogatoresztkowa dostarcza ponad 40 gramów błonnika pokarmowego dziennie.

Ten zawarty jest w pełnoziarnistym pieczywie, różnorodnych kaszach, ciemnym makaronie, zbożowych płatkach, brązowym, czarnym, dzikim i czerwonym ryżu.

Dobrym źródłem włókna pokarmowego są nasiona roślin strączkowych, orzechy (uwaga, bo są kaloryczne!), oraz świeże i suszone warzywa i owoce. Na wyróżnienie zasługują suszone śliwnki pełne pektyn regulujących funkcje jelit.

Należy pamiętać, że zwiększając w diecie udział błonnika, trzeba równocześnie zwiększyć ilość przyjmowanych płynów do 2-3 litrów na dobę. W przeciwnym razie problem nasili się

Korzystnymi produktami na zaparcia, które wspomagają funkcje jelit, są fermentowane napoje mleczne. Zaliczane do nich są kefir, maślanka, jogurt oraz mleko acidofilne i zsiadłe. Pozytywne działanie mają również fermentowane warzywa, z których najpopularniejsze to kapusta kiszona, ogórki kiszone i kimchi.

Najczęściej przyjmowanym rodzajem środków są leki na zaparcia o działaniu przeczyszczającym, czyli powodującym przyspieszenie wypróżnienia. Do nich zaliczają się zarówno te zwiększające objętość stolca, jak i zmiękczające jego konsystencję.

Leki na zaparcia zawierają sproszkowany senes, który przyspiesza pasaż jelitowy, ale też szybko uzależnia, dlatego nie można stosować go dłużej niż 2 tygodnie. Często stosowanymi są sole przeczyszczające oraz środki hiperosmotyczne, które zaczynają działać stosunkowo szybko.

Zazwyczaj pierwsze objawy „ulgi” następują już w ciągu trzydziestu minut od momentu ich przyjęcia.

  • Co na zaparcia? Jak działają środki przeczyszczające?

Zaparcia w ciąży może mieć, nawet co druga kobieta. Częstotliwość ich występowania nasila się głównie w czasie drugiego oraz trzeciego trymestru ciąży. Fakt ten wiąże się z dwoma grupami czynników.

Po pierwsze, w organizmie kobiety dochodzi wówczas do zmiany funkcjonowaniu układu hormonalnego, co przekłada się także na działanie narządów trawiennych.

Po drugie – zwiększająca swoją objętość macica wywołuje ucisk na inne organy obecne w jamie otrzewnej, w tym także na jelita. W rezultacie wydalanie stolca może być w tym okresie znacząco utrudnione.

  • Czarny stolec – jakie są przyczyny i co oznacza?

Zatwardzenia występujące w czasie ciąży są o tyle niekorzystne, że nie można z nimi walczyć, stosując standardowe środki przeczyszczające. Z tego powodu przyszłe matki poszukują alternatywnych rozwiązań. Do najczęściej wykorzystywanych należą:

  • picie dużej ilości wody mineralnej,
  • spożywanie świeżych owoców i warzyw oraz soków z miąższem,
  • zwiększenie udziału w diecie produktów zbożowych pełnoziarnistych,
  • rezygnacja ze spożywania mocnej herbaty, a także innych płynów moczopędnych,
  • rezygnacja ze spożywania produktów zapierających takich jak ryż, banany, jagody, marchew, kakao i czekolada,
  • spożywanie suszonych owoców oraz kompotu z suszu,
  • regularnie spożywanie jogurtów probiotycznych, kefiru, maślanki, mleka acidofilnego, w których składzie znajdują się szczepy bakterii przeciwdziałającym zaparciom.

Sprawdź, jakie właściwości mają śliwki

Biblioteka Zdrowia

Zaparcia to zbyt rzadkie wypróżnienia, czyli 2 razy w tygodniu lub rzadziej. Stolce są wtedy twarde, oddawane z wysiłkiem i często towarzyszącym uczuciem niepełnego wypróżnienia. Problem ten dotyczy 20-30% populacji i zdecydowanie częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn.

Na zaparcia cierpią głównie osoby starsze i pacjenci z ograniczoną zdolnością do poruszania się oraz osoby stosujące leki, które zwalniają perystaltykę jelit – np. morfinę.

Podział zaparć

Zaparcia można podzielić na trzy grupy, w zależności od przyczyny:

  • zaparcia czynnościowe, inaczej nazywane nawykowymi
    • atoniczne – ich przyczyną jest zwolnienie perystaltyki jelit, w wyniku czego dochodzi do nadmiernego wchłaniania wody w jelicie grubym i zagęszczenia mas kałowych. Stają się one zbite i twarde, a stolec oddawany jest w postaci suchych wałków.
    • spastyczne – ich przyczyną jest zaciskanie się jelita wokół mas kałowych. Prowadzi to do stanów zapalnych błony śluzowej, a w wyniku tego zaparcia mogą występować naprzemiennie z wolnymi stolcami. Kał oddawany jest w postaci małych grudek lub cienkiego ołówka.
  • zaparcia organiczne – ich przyczyną są fizyczne utrudnienia w przejściu stolca np. w zwężeniu światła jelita przez guz nowotworowy.
  • zaparcia idiopatyczne – ich podłoże nie jest znane. Jest to najczęstszy typ zaparć, występuje u ponad 90% chorych zgłaszających się z tym problemem do lekarza. Występuje u ludzi w każdym wieku, ale wyraźnie częściej diagnozuje się go u kobiet i osób powyżej 65. roku życia.

Przyczyny zaparć

Główne przyczyny zaparć to m.in.:

  • nieregularne odżywianie
  • nieprawidłowa dieta – o dużej zawartość tłuszczów i węglowodanów prostych, z małą zawartością błonnika
  • mała ilość wypijanych płynów
  • siedzący tryb życia
  • mała aktywność fizyczna
  • częste powstrzymywanie potrzeby wypróżnienia
  • niefizjologiczna pozycja defekacyjna (wypróżniać się powinno w pozycji kucznej, a nie siedzącej)
  • nadużywanie środków przeczyszczających
  • ciąża
  • niektóre leki, np. opiaty
  • niektóre choroby – np. choroba Hirschprunga, w której brak jest zwojów nerwowych w ścianie jelita; hemoroidy; rak jelita grubego; choroba uchyłków1; niedoczynność tarczycy; cukrzyca; choroba Leśniowskiego-Crohna2; depresja; guzy jajnika i macicy; endometrioza

Objawy zaparć 

Zmiana rytmu wypróżnień u osoby, która dotychczas nie miała problemów z oddawaniem stolca, może być ważnym sygnałem alarmowym organizmu i objawem wielu różnych chorób. Do kontroli lekarskiej powinno skłonić cię szczególnie:

  • wystąpienie objawów ogólnych – niezamierzona utrata ponad 10% masy ciała w ciągu 3-6 miesięcy, osłabienie, gorączka
  • wystąpienie objawów świadczących o utracie krwi – niedokrwistość, smoliste stolce, dodatni wynik testu na krew utajoną w stolcu
  • gdy w twojej rodzinie występował rak jelita grubego
  • gdy masz więcej niż 45 lat

Rozpoznanie zaparć 

Diagnostyka zaparć i ich przyczyny opiera się na:

  • dokładnej rozmowie, podczas której lekarz spyta o częstotliwość wypróżnień, wygląd stolca, czas trwania zaparcia, objawy towarzyszące i stan psychiczny
  • badaniu przedmiotowym, nazywanym badaniem fizykalnym
  • badaniu proktologicznym, czyli badaniu palcem per rectum (przez odbyt)
  • badaniach laboratoryjnych – przede wszystkim morfologii krwi, ale czasami również stężeniu glukozy, wapnia i TSH we krwi
  • badaniu endoskopowym jelita grubego – kolonoskopia jest niezbędna u osób powyżej 50. roku życia lub młodszych, jeżeli występują u nich objawy mogące wskazywać na raka jelita grubego lub inną poważną chorobę jelit

Zaparcia idiopatyczne można rozpoznać u chorego, który nie zgłasza objawów alarmowych i wykluczono u niego przyczyny organiczne.

Leczenie zaparć

Głównym sposobem leczenia zaparć jest zmiana diety – w zależności od rodzaju zaparcia obejmuje ona różne produkty. Jeżeli zmiana diety i stylu życia (zwiększenie wysiłku fizycznego i dbanie o regularne wypróżnienia) nie daje efektów to do leczenia zaparć włącza się leki. W rzadkich przypadkach stosuje się również treningi defekacyjne i leczenie operacyjne.

Dieta przy zaparciach atonicznych

Podstawową rzeczą jest zwiększenie spożycia błonnika do 40-50 g dziennie oraz wypijanie 2,5–3 l płynów, najlepiej wody. Dobrze działa również wypijanie szklanki ciepłej wody rano, na czczo.

Dieta powinna zawierać:

  • pieczywo żytnie, grube kasze, makaron razowy, brązowy ryż, otręby pszenne, siemię lniane
  • dużo, nawet 1 kg dziennie, warzyw i owoców ze skórką i jadalnymi pestkami, surówki, suszone owoce – śliwki, rodzynki, figi
  • miód
  • jogurt, kefir, 1-dniowe mleko ukwaszone, śmietanka
  • prawdziwa kawa, woda gazowana, kompot z suszonych śliwek, soki owocowe zawierające kwasy organiczne
  • masło, oliwa, oleje
  • bulion, rosół
  • potrawy ostro przyprawione

Produkty, których należy unikać, to m.in.:

  • kluski, białe pieczywo, biały ryż, kasza manna, mąka ziemniaczana, ciasta z kremem
  • banany, suszone czarne jagody
  • mocna herbata, wytrawne czerwone wino
  • pokarmy powodujące wzdęcia – groch, fasola, bób, warzywa kapustne

Dieta przy zaparciach spastycznych

Jest to przeciwieństwo diety w zaparciach atonicznych. Dieta ta powinna być łatwostrawna, żeby nie drażnić przewodu pokarmowego. Błonnik powinien pochodzić z warzyw i owoców gotowanych i rozdrobnionych. Jedzone potrawy nie powinny być gorące.

Dieta ta powinna zawierać:

  • produkty z mąki pszennej, drobne kasze
  • cukier buraczany i cukier mleczny
  • woda z miodem, soki owocowe i warzywne, zsiadłe mleko, jogurt, kefir, wody mineralne
  • masło, oliwa, olej, suszone śliwki namoczone w wodzie – jedzone na czczo

Przyczyny zaparć – co powoduje zaparcia? Co nasila problemy z wypróżnianiem?

Produkty, których należy unikać to m.in.:

  • białka zwierzęce
  • pieczywo razowe, grube kasze
  • warzywa i owoce powodujące wzdęcia (nasiona roślin strączkowych, warzywa kapustne i cebulowe, ogórki, czereśnie) oraz niedojrzałe owoce ze skórką
  • sery dojrzewające
  • potrawy smażone, pieczone i ostro przyprawione

Leki dostępne bez recepty

Leki pomocne w leczeniu zaparć to: 

  • Preparaty ziołowe z liśćmi senesu – działanie przeczyszczające liści senesu polega na pobudzaniu perystaltyki jelit oraz hamowaniu wchłaniania wody w jelicie grubym, co zmiękcza i ułatwia wydalanie stolca. Preparaty te przyjmuje się doustnie, najczęściej w formie herbatek. Poza działaniem przeczyszczającym liście senesu powodują silne skurcze brzucha, dlatego nie powinny przyjmować ich kobiety w trakcie miesiączki i kobiety w ciąży. Ponadto nie zaleca się ich dzieciom poniżej 12. roku życia oraz kobietom karmiącym piersią. Nie przekraczaj maksymalnej dawki dziennej (30 mg), ponieważ nie zwiększy to skuteczności terapii, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu. Czas stosowania preparatu nie powinien przekraczać 10 dni. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania leku to przeczytaj ulotkę lub skonsultuj się z farmaceutą.
  • Preparaty z laktulozą – laktuloza to rodzaj cukru (a dokładnie połączenie dwóch różnych cukrów – galaktozy i fruktozy). Jej działanie przeczyszczające polega na zwiększeniu ilości wody w jelicie grubym, pobudzeniu jego perystaltyki oraz zmiękczeniu kału. Preparaty te stosuje się doustnie, najczęściej w formie syropu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania leku to przeczytaj ulotkę lub skonsultuj się z farmaceutą.
  • Preparaty z makrogolami – zwiększają one ilość wody w jelicie grubym oraz upłynniają masy kałowe. Preparaty te stosuje się doustnie, najczęściej w formie roztworu do picia. Leku nie powinny stosować dzieci poniżej 8. roku życia i kobiety w ciąży oraz karmiące piersią. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania leku to przeczytaj ulotkę lub skonsultuj się z farmaceutą.
  • Preparaty z bisakodylem – ich działanie przeczyszczające polega na pobudzeniu perystaltyki jelit i zwiększeniu zawartości wody w kale, co ułatwia oddanie stolca. Preparaty te stosuje się doustnie (w formie tabletek) lub doodbytniczo (w formie czopków). Bisakodylu nie można stosować u niemowląt i kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Należy również unikać długotrwałego i regularnego ich stosowania, ponieważ prowadzi to do nasilenia zaparć. Nie powinno się popijać tych leków mlekiem, ponieważ osłabia ono ich działanie. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania leku to przeczytaj ulotkę lub skonsultuj się z farmaceutą.
  • Preparaty z gliceryną – stosować je można doustnie lub doodbytniczo (w formie czopków). Czopki pobudzają perystaltykę jelit i ułatwiają wypróżnienie. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania leku to przeczytaj ulotkę lub skonsultuj się z farmaceutą.
Leia também:  Como Ver Quem Esta A Usar A Minha Net Cmd?

Rokowanie i powikłania zaparć

Niektórzy ludzie całe życie zmagają się z zaparciami i u nich nie jest to stan chorobowy.

Długotrwałe zaparcia nie tylko są uciążliwe i sprawiają dyskomfort, ale mogą też zwiększać ryzyko zachorowania np. na raka jelita grubego.

Zapobieganie zaparciom

Profilaktyką zaparć jest codzienna dbałość o zdrową dietę, włączanie do niej pokarmów zawierających błonnik (np. otręby pszenne) i picie dużej ilości płynów.

Zalecane postępowanie w zaparciach 

  • Jedz regularnie i dopasuj dietę do przyczyny zaparć, na jakie cierpisz.
  • Pij dużo płynów, nawet 2,5-3 l dziennie.
  • W wolnym czasie ruszaj się, ćwicz, uprawiaj sporty, bądź aktywny.
  • Nie powstrzymuj niepotrzebnie potrzeby wypróżnienia.
  • Podczas wypróżniania staraj się przyjąć jak najbardziej kuczną pozycję (siedząc na muszli klozetowej możesz podstawić sobie pod stopy niski stołeczek).
  • Nie używaj zbyt często środków przeczyszczających.

Źródła: 

Zaparcia u dzieci. – Kiedy wystarczy zapobiegać a kiedy trzeba leczyć

Jeśli Twoje dziecko wypróżnia się rzadziej niż 1 na 2 dni, niech Ci się zapali czerwona lampka! Przeciwdziałaj zaparciom zanim będziesz mieć poważny kłopot.

  •  Artykuł kierowany do rodziców dzieci mających problemy  z prawidłowym oddawaniem stolca.
  • Celem nadrzędnym jest przekazanie wiedzy o  tym:
  • – w jaki sposób zapobiegać występowaniu zaparć, jak uniknąć chorowania
  • –  jak za pomocą żywienia wyregulować krótkotrwałe czynnościowe zaparcia o przebiegu łagodnym
  • – kiedy zasięgnąć porady lekarskiej i podjąć leczenie
  • – jakich decyzji nie wolno podejmować samemu
  • Kiedy mówimy o zaparciu?
  • NORMA: Oddawanie stolca  odbywa się 2 razy dziennie, raz dziennie lub co drugi dzień.
  • ZAPARCIE –  gdy defekacja następuje 2 lub mniej razy w tygodniu.
  • ZAPARCIE O PRZEBIEGU CIĘŻKIM – stolec jest oddawany 2 lub mniej razy w miesiącu.

PRZYCZYNY: Podłoże czynnościowe (tzn. zaparcie niezwiązane z żadną chorobą organiczną) występuje u ok. 95% dzieci, tylko 5% zaparć ma podłoże organiczne (m.in.

choroba Hirshsprunga, hiperkalcemia, niedoczynność tarczycy, choroby układu nerwowego i mięśniowego, w tym mózgowe porażenie dziecięce, zespół Downa, alergia pokarmowa i celiakia – tu postępowanie zawsze należy ustalić z lekarzem , zawsze musi być prowadzona prawidłowo dobrana dieta)

Nie spotkałam się w literaturze medycznej z CZR, Autyzmem i zaburzeniami pokrewnymi podawanymi jako przyczyna zaparć. Zatem należy uważać, że zaparcia u dzieci z zaburzeniami rozwoju mają podłoże takie samo jak w całej populacji. Najczęstszą przyczyną zaparć czynnościowych jest zbyt małe spożycie wody i błonnika z dietą.

 ZAPOBIEGANIE (stosujemy u dzieci zdrowych i przy pierwszych, krótkotrwałych problemach):

  • Edukacja rodziców na temat prawidłowego wprowadzania pokarmów dzieci karmionych piersią i preparatami sztucznie (pomóc może lekarz pediatra lub dietetyk, poradniki i strony internetowe napisane przez lekarzy, dietetyków, żywieniowców).
  • Edukacja rodziców na temat prawidłowo skomponowanego jadłospisu i potrzeb żywieniowych dzieci (jw.)
  • Prawidłowa podaż płynów w ciągu dnia (ze szczególnym uwzględnieniem wody)
  • Prawidłowa dieta – ograniczenie słodyczy, pokarmów mącznych, wprowadzenie odpowiedniej ilości błonnika z żywnością (zwykle pomaga: jedzenie warzyw i owoców, jogurtów naturalnych,  jedzenie zup warzywnych klarownych (bez mąki, zasmażki i tłustej śmietany),  jedzenie grubych kasz, ryżu brązowego, pieczywa pełnoziarnistego; ale tu uwaga czasami dieta zbyt bogata w błonnik również może zaszkodzić, lepiej wprowadzać błonnik z żywnością. Preparaty zawierające błonnik wprowadza lekarz tylko u dzieci unikających błonnika w diecie.
  • Pilnowanie dobowego rytmu wypróżnień – pomocne może się okazać prowadzenie dzienniczka wypróżnień
  • Odpowiednie wybranie momentu odpieluchowania dziecka, najlepiej gdy wypróżnienia odbywają się regularnie i bez trudności. Odpieluchowywanie dziecka mającego trudności z oddaniem stolca może pogłębić trudności, najpierw zatem należy doprowadzić do regularności wypróżnień
  • Regularne ćwiczenia, aktywność fizyczna 

Kiedy koniecznie zgłosić się do lekarza?

Jeśli obserwujecie u swojego dziecka :

  1. ≤ 2 wypróżnień na tydzień
  2. ≥ 1 popuszczania stolca na tydzień
  3. świadome unikanie defekacji
  4. bolesne wypróżnienia lub twarde stolce
  5. duża ilość mas kałowych w obrębie rectum (odbytnica)
  6. duża średnica stolca, który może zatkać toaletę.
  7. gdy obserwujemy  krew w kale

Należy pamiętać, że najważniejszym objawem zaparcia u dzieci nie musi być zbyt rzadkie oddawanie stolca, może to być ból lub lęk przed jego oddaniem (niechęć do siadania na nocniku/toalecie, krzyżowanie nóg przed aktem defekacji). Zdarza się, że rodzice obserwują u dziecka brudzenie bielizny i błędnie je interpretują jako biegunkę.

Przed wizytą należy przygotować opis problemu, pomocna może tu być również „Bristolska skala uformowania stolca”.

Zaparcia mogą znacząco wpływać na jakość życia dziecka poprzez:

– szkodliwe substancje odciągane wraz z wodą z zalegających mas kałowych – w jelicie grubym następuje resorpcja wtórna wody z mas kałowych.

Jeżeli te masy kałowe zalegają tam zbyt długo to wraz z wodą zostaną odciągnięte substancje, które w warunkach prawidłowego wydalania nie przedostałyby się do organizmu dziecka.

Przy prawidłowej diecie prawidłowe bakterie i i błonnik pokarmowy ułatwiają nam usuwanie tych związków z organizmu.

– podrażnienie odbytu przy oddawaniu suchych „zapieczonych, bobkowatych” mas kałowych – może to doprowadzić do powstania stanu zapalnego w odbycie, uczucia bólu i pieczenia przy oddawaniu stolca, co z kolei jest najczęstszą przyczyną  zaparć nawykowych, dziecko wstrzymuje oddanie stolca bo boi się związanego z tym bólu, to z kolei może wywołać-

bóle brzucha powodowane zalegającymi masami kału –  pogarszają jakość życia, utrudniają uczenie się dziecku i wykonywanie ćwiczeń.

Wielokrotnie słyszałam i czytałam spostrzeżenia rodziców i terapeutów, że wyczuwalne masy kałowe palcami w jamie brzusznej dziecka uniemożliwiały wykonywanie masażu, ćwiczeń a nawet normalnych czynności codziennych.

Jeśli masy kałowe są wyczuwalne przez przez powłoki brzuszne postępowanie należy zawsze rozpocząć z lekarzem. Nie wolno samemu w takiej sytuacji podawać przeczyszczających środków doustnych. W takiej sytuacji lekarz zaleci odpowiednie postępowanie:

Etap I: Opróżnienie przepełnionej odbytnicy z zalegających mas kałowych a następnie stosowanie środków zmiękczających stolec na 1-2 tygodnie (stosowane tylko pod nadzorem lekarza!),

Etap II: Stosowanie przeczyszczających środków doustnych w dużych dawkach (oczywiście na zlecenie lekarza!). Jest to czas gdy należy wyregulować dietę oraz podaż płynów, pomóc powinien lekarz i/lub dietetyk w ustaleniu diety.

W miarę zmniejszania ilości środków przeczyszczających powinno się coraz staranniej pilnować prawidłowego żywienia, odstępstwa od zaleceń mogą znowu powodować podrażnienia odbytu i nasilić obawy przed wypróżnianiem.

 Postępowanie w takim przypadku jest długotrwałe  i może zająć nawet kilka miesięcy do nawet kilku lat. Czasami w czasie leczenia konieczna jest pomoc psychologa.

 Leczenie zaparcia zatem jest zależne od przyczyny i może wymagać jednej lub kilku z poniższych metod:

  • dietetycznej
  • modyfikacji stosowanego leczenia
  • farmakologicznej
  • psychologicznej, np. ćwiczenie sprawnej defekacji metodą bio-feedback
  • rzadko: operacyjnej

Odpowiednie żywienie:

  • dieta bogato resztkowa (o odpowiedniej zawartości błonnika) – błonnik zwiększa objętość mas kałowych, rozluźnia ich konsystencję i przyspiesza motorykę przewodu pokarmowego. Zalecane spożycie błonnika pokarmowego u dzieci wynosi ok. 0,5 g/kg masy ciała/24 h (maks. 35 g/24 h).
  • wypojenie organizmu – odpowiednia ilość wody, wypitej przez dziecko, w jelicie rozluźnia konsystencję stolca oraz umożliwia działanie leków osmotycznie czynnych i błonnika. Podawanie preparatów błonnika przy zbyt małej ilości wypijanych płynów jest błędem.
  • przeprowadzenie treningu wypróżnień: zachęcanie do siadania na nocniku/toalecie 5-10minut po posiłkach, minimum 1-2 razy dziennie; ma to na celu przyzwyczajanie dzieci do regularnego rytmu oddawania stolca i wzmocnienie naturalnych odruchów wywołujących potrzebę oddania stolca po spożyciu posiłku. U dzieci przedszkolnych lepiej trening przeprowadzać w godzinach popołudniowych w domu np. po obiedzie i kolacji

Bardzo pomocne w okresie gdy stolce są już prawidłowo i bez bólu oddawane jest STOSOWANIE NAGRÓD, np. pochwała, naklejki, wspólna zabawa.

Osobiście uważam za bardzo szkodliwe nagradzanie dziecka za oddanie stolca gdy dziecko wypróżnia się raz na kilka dni, w dużym napięciu z bólem i wysiłkiem! (tzw.

postawa retencyjna -dziecko przerywa zabawę, zastyga w bezruchu, zaciska pośladki, krzyżuje nogi, a po ustąpieniu uczucia parcia wraca do zabawy)– to nie jest stan jaki należy nagradzać, to jest stan w którym powinniśmy dziecku okazać współczucie i rozpocząć postępowanie zapobiegające zaparciom i/lub zgłosić się do lekarza  by ułatwić i uprzyjemnić dziecku życie. Nagradzajmy proszę wszystkie czynności, które będą prowadziły do wyregulowania defekacji opisane wyżej.

Dzieci z CZR częściej i silniej przyzwyczajają się do określonych produktów i potraw, silniej reagują na smak, zapach i teksturę posiłków, postępowanie przy zaparciach jest długotrwałe, wymaga od rodziców cierpliwości, regularności i rzetelności postępowania.

Zaniechanie leczenia przedwcześnie może spowodować nawrót choroby. Dobranie odpowiednich metod leczenia i nauki prawidłowego żywienia, postępowania przy wsparciu lekarza, doświadczonego dietetyka i/lub psychologa w najtrudniejszych przypadkach uważam za konieczne.

– Aneta Wasilewska

Literatura:

Lissauer T., Clayden G, Malinowski A. (red. wyd. I polskiego), Pediatria, Elsevier Urban&Partner, Wrocław 2009

Jarosz M., Bułhak-Jachymczyk B., Normy żywienia człowieka. Podstawy prewencji otyłości i chorób niezakaźnych, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa, 2008

http://pediatria.mp.pl/choroby/ukladpokarmowy/show.html?id=70979

http://pediatria.mp.pl/lista/show.html?id=65370

http://pediatria.mp.pl/lista/show.html?id=61946

http://www.1000dni.pl/

http://pl.wikipedia.org/wiki/Ka%C5%82

Oceń artykuł (aktualna ocena 3.75 przy 16 głosach):

Leczenie zaparć- 16 spektakularnie skutecznych sposobów!

„Leczenie zaparć jest proste, jeśli wiesz jakich sposobów możesz użyć aby im zapobiegać.”

Powtarzam to zdanie wszystkim moim pacjentom. Poniżej wyjaśnię Ci jak skutecznie pozbyć się zaparć. Od dnia kiedy wprowadzisz w życie te zalecenia, zaparcia przestaną być uciążliwym problemem. Poniżej znajdziesz 16 sprawdzonych i skutecznych sposobów na zaparcia.

Wypróżnienie jest dla ciebie źródłem przykrych doznań i dyskomfortu? Masz problem z zaparciami?

Musisz wiedzieć, że mniej niż trzy wypróżnienia w tygodniu to już zaparcie. Niewiele jednak osób zdaje sobie sprawę, że zaparcia mogą manifestować się na wiele różnych sposobów. Wymienione niżej objawy zaparcia, powinny Cię zaalarmować.

  • odczuwasz duży wysiłek podczas parcia
  • masz poczucie niepełnego wypróżnienia
  • stolec jest przeważnie twardy i grudkowaty
  • masz uczucie zablokowania odbytu lub przeszkody
  • odczuwasz pieczenie odbytu podczas lub po wypróżnieniu
  • stolec jest skąpy
  • potrzebujesz ręcznej manipulacji przy defekacji
  • odczuwasz parcie na stolec lecz nie występuje wypróżnienie „fałszywy alarm”
  • wypróżnienia występują rzadziej niż 2 razy w tygodniu

WSKAZÓWKA

O występowaniu zaparć świadczą nie tylko rzadkie wypróżnienia, ale również towarzyszący im dyskomfort.

Powodów dla których doświadczamy zaparć jest bardzo dużo. Jednak już sam fakt ich pojawienia się w określonych okolicznościach może nam dużo powiedzieć o ich potencjalnej przyczynie. Możemy podzielić je na zaparcia ostre i przewlekłe.

Leia também:  Como Perceber Que Ele Gosta De Mim?

O ostrym zaparciu mówimy gdy problem z oddaniem stolca pojawia się nagle.

Jego przyczynami mogą być:

  • przeszkoda mechaniczna w jelicie np.guz
  • odwodnienie
  • głodówka

O przewlekłych zaparciach mówimy jeśli problemy z wypróżnieniem utrzymują się co najmniej przez kilka tygodni. Przyczyn przewlekłych zaparć może być bardzo dużo.

Skupie się tutaj głównie na przewlekłych zaparciach związanych ze stosowaniem leków przeciwbólowych oraz na zaparciach związanych z leczeniem nowotworu.

Ponieważ te aspekty są najważniejsze dla pacjentów leczących się w mojej poradni leczenia bólu.

WSKAZÓWKA

Wiele czynników może prowadzić do wystąpienia zaparć. Przyjmowane leki mają w tej kwestii ogromne znaczenie.

Oczywiście, że tak. Zaznaczę, że wiele leków może mieć takie działanie. Często zaparcia powodują suplementy żelaza czy wapnia. Ponadto leki przeciwwymiotne, leki przeciwdepresyjne, furosemid, niektóre leki nasercowe lub przeciwhistaminowe. Jednak w szczególności objaw ten towarzyszy stosowaniu leków przeciwbólowych.

Jeśli stosujesz leki przeciwbólowe to leczenie zaparć, a w zasadzie profilaktykę, powinieneś stosować już na samym początku leczenia.

WSKAZÓWKA

Im więcej leków stosujesz, tym silniejszych zaparć możesz doświadczyć.

Zdecydowana ich większość. Możesz nawet nie zdawać sobie sprawy w jak dużym stopniu jest to utrapieniem dla osób je stosujących. Co to oznacza w praktyce?

  • Podczas stosowania leków przeciwbólowych należy zadbać o właściwe nawyki, które pomogą zapobiegać wystąpieniu zaparć.
  • Jeśli jeden ze stosowanych leków powoduje u Ciebie silne zaparcia, pomogę Ci zmienić go na taki abyś był zadowolony z prowadzonej terapii.

WSKAZÓWKA

Leki przeciwbólowe w różnym stopniu wywołują zaparcia.

Podczas stosowania leków przeciwbólowych (szczególnie pochodnych opioidowych) zaparcia nie muszą niestety być jedynym problemem. Często pojawiają się również inne objawy np.:

  • zaburzenia apetytu
  • skurcze w jamie brzusznej, uczucie ściskania, dyskomfort
  • refluks
  • suchość jamy ustnej
  • wzdęcia
  • nudności
  • wymioty
  • a nawet nasilenie bólu!

WSKAZÓWKA

Skontaktuj się ze mną jeśli zauważysz działania niepożądane ze strony przewody pokarmowego po zastosowaniu leków przeciwbólowych. Pomogę ci pozbyć się ich szybko i skutecznie.

Badanie przeprowadzone w 2010 roku porównało leki stosowane przeciwbólowo pod kątem częstości występowania podczas ich stosowania zaburzeń funkcji jelit.

Zaburzenia funkcji jelit występowały odpowiednio u następującego procenta osób stosujących te leki:

  • NLPZ (czyli np ketonal, naproksen, diklofenak) 32,9%
  • tramadol 66,3%
  • preparaty łączone tramadolu z paracetamolem 42%
  • kodeina 55,5%
  • preparaty łączone kodeiny z paracetamolem 68,1%
  • oksykodon 59,3%
  • Fentanyl w plastrach transdermalnych (np. Matrifen) 74,1%
  • Buprenorfina w plastrach transdermalnych (np. Melodyn, Transtec) 59,1%
  • Morfina 89,6%

WSKAZÓWKA

Morfina powoduje najsilniejsze zaparcia.

Jeśli zauważyłeś, że stosowanie leków przeciwbólowych nasiliło Ci zaparcia, koniecznie skontaktuj się ze mną. Odpowiednio zmodyfikuję Twoje leczenie i podpowiem jak uniknąć takiej sytuacji w przyszłości.

Wróć na stronę główną, aby dowiedzieć się jakie metody wykorzystuję w poradni leczenia bólu.

U pacjentów cierpiących z powodu przewlekłego bólu, wiele czynników może mieć wpływ na rozwinięcie się kłopotliwych zaparć. Przyjrzyj się im dokładnie. Zamieściłam tu kilka praktycznych wskazówek jak postępować w takich sytuacjach, aby uniknąć kłopotliwych zaparć.

Pacjent, który większość czasu spędza w łóżku lub siedząc w fotelu doświadcza zaparć z uwagi na długotrwałe unieruchomienie. Nie bez powodu utarło się powiedzenie „ruch to zdrowie”. Dotyczy to każdego aspektu naszego życia. Zwiększona aktywność ruchowa pozwala na uzyskanie regularnych wypróżnień.

WSKAZÓWKA

Jeśli większość czasu spędzasz w domu postaraj się choć o odrobinę ruchu każdego dnia. Pomocne mogą być np. przysiady przy krześle, wymachy kończynami.

Jeśli nie opuszczasz łóżka w dalszym ciągu możesz wykonywać ćwiczenia w jego obrębie! Po szczegółowe wskazówki jak to robić udaj się do fizjoterapeuty.

Warto również wykonywać masaże brzucha w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara.

Niewielka ilość przyjmowanych w ciągu dnia płynów stanowi jedną z głównych przyczyn twardego stolca i problemów związanych z jego wydaleniem. W skrajnych przypadkach może prowadzić do rozwoju kamieni kałowych, szczeliny odbytu lub hemoroidów.

WSKAZÓWKA

Po pierwsze możesz zwiększyć kontrolę nad ilością przyjmowanych w ciągu doby płynów. Ustal z góry ile płynów musisz przyjąć. Powinno to być nie mniej niż 2 L/dobę. Rozstaw np.

w całym domu (w każdym pomieszczeniu) butelki z wodą niegazowaną lub taką, która smakuje Ci najbardziej.

Takie rozwiązanie pozwoli Ci „popijać wodę” niezależnie od tego co w danej chwili będziesz robić.

Jeśli opiekujesz się osobą starszą najlepiej odlej wcześniej wodę do większego bidonu z podziałką. Pozwoli Ci to bezbłędnie ocenić ile wody wypił Twój podopieczny.

Upewnij się również koniecznie czy ma on możliwość bezproblemowego oddania moczu, jeśli tylko będzie miał taką potrzebę.

Niestety konieczność częstego korzystania z toalety to jeden z częstych powodów dla których osoby starsze nie przyjmują zalecanej ilości płynów.

U osób starszych lub przewlekle chorych często występują problemy z wypróżnianiem natury psychicznej. Kiedy zażenowani muszą załatwiać swoje potrzeby w obrębie łóżka. A brak samodzielności prowadzi do zależności od osób trzecich. Górę biorą emocje. Skrępowanie, lęk i dyskomfort powodują zaparcia nawykowe, wstrzymywanie stolca i gazów, co w konsekwencji nasila zaparcia.

WSKAZÓWKA

Postaraj się zapewnić maksymalny komfort i poczucie intymności. Nie twórz presji czasu. Nie ponaglaj. Wykaż zrozumienie.

Jeśli to tylko możliwe postaraj się, aby wypróżnienie przebiegało w pozycji siedzącej, z lekko uniesionymi stopami. Doskonale sprawdzają się krzesełka toaletowe, które można postawić przy łóżku chorego.

Leczenie onkologiczne może również generować zaparcia. Np. niektóre chemioterapeutyki jak winblastyna, winkrystyna.

WSKAZÓWKA

Pamiętaj, że niektóre typowe sposoby na zaparcia nie mogą być stosowane podczas leczenia onkologicznego. Dlatego zawsze ustalaj tą kwestię z lekarzem.

Niewłaściwie skomponowana dieta może nasilić zaparcia. np. zbyt częste spożywanie mięsa.

WSKAZÓWKA

Po pierwsze, zadbaj o odpowiednią ilość pokarmu.

Jeśli dietetyk kliniczny (i stosowane leczenie na to pozwolą) wprowadź więcej warzyw i owoców. Suplementacja błonnika może pomóc. Choć nie należy z nim przesadzać, bo może to również nasilić problemy.

Po drugie, wprowadź do diety suszone owoce morele, śliwki, figi oraz orzechy.

Po trzecie, wprowadź do codziennej rutyny: jogurty, kefiry, maślanki. Zawierają naturalne probiotyki. Możesz je również suplementować.

Popijaj dobrze posiłki. Kompoty z owoców sprawdzą się znakomicie.

Oto kilka sprawdzonych domowych sposobów na zaparcia.

  1. Przygotuj kompot z suszonych śliwek. Koniecznie użyj tych ekologicznych. Taki napój nie tylko doskonale gasi pragnienie, nawadnia ale pomaga również z kłopotliwymi zaparciami.
  2. Wprowadź do diety kiszoną kapustę lub sok z kiszonej kapusty. Zawarte w nim dobre bakterie wspomogą pracę twoich jelit.
  3. Często jadaj buraki. Doskonała jest sałatka z buraków z dodatkiem oleju z siemienia lnianego, octu balsamicznego posypana orzechami.
  4. Lekko rozgniecione siemię lniane (2-3 łyżki stołowe) zalej ciepłą wodą. Odstaw na 2 godziny i wypij.
  5. Rozpuść 2 łyżki miodu w letniej wodzie i wypij.
  6. Możesz również przygotować napary z ziół: ostropestu, melisy, mięty, lukrecji, rumianku, kminku

Poniżej znajdziesz najczęściej stosowane preparaty na zaparcia. Sporą część z nich dostaniesz w aptece bez recepty. Zwróć baczną uwagę jak stosować dany preparat.

  • Babka płesznik -preparat Colon C
    • stosuj 5 g 2 razy dziennie, przed śniadaniem i kolacją, popijaj go obficie
    • pierwsze efekty zobaczysz po kilku-kilkunastu dniach
    • czasem może powodować wzdęcia
  • Dokuzan sodowy–Ulgix laxi-kapusłki, Laxol czopki.
    • stosuj 1-4 kapsułki na dobę lub 1 czopek 2 razy na dobę.
    • pierwsze efekty zobaczysz po 1-3 dniach.
    • Uwaga!
      • organizm może się „przyzwyczaić” do tego leku po 7-10 dniach stosowania
      • nie stosować łącznie z parafiną
      • może zmniejszać skuteczność leków doustnych przeciwzakrzepowych, obniżać poziom magnezu i potasu, zmniejsza skuteczność tetracykliny.
  • Parafina ciekła–Mentho-paraffinol
    • stosuj 15-45 g na noc lub przed śniadaniem
    • pierwsze efekty zauważysz po 1-3 dniach
    • Uwaga!
      • upośledza wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach,
      • może podrażniać okolice odbytu
  • Senes, aloes, kora kruszyny, szakłak amerykański rzewień, lukrecja
    • np. xenna extra
    • pierwsze efekty zauważysz po kilkunastu godzinach
    • Uwaga!
      • Tolerancja na te leki wytwarza się bardzo szybko. Co czyni je mało przydatnymi w przewlekłym stosowaniu.
  • Bisakodyl-tabletki lub czopki
    • stosuj 1-2 tabletki na dobę lub 1 czopek na dobę
    • pierwsze efekty zobaczysz po kilku-kilkunastu godzinach, w przypadku czopku w ciągu godziny.
  • Czopki glicerolowe
    • pierwsze efekty zobaczysz po w ciągu godziny.
  • Lactuloza
    • stosuj po 15 ml 3 razy dziennie
    • efekty po 24-48 godzinach
    • Uwaga!
      • Może powodować silne wzdęcia i bóle brzucha,
      • nasila działanie doustnych środków przeciwzakrzepowych, zmniejsza stężenie magnezu i potasu we krwi.
  • Makrogole np. Forlax, Moxalole, Oloped.
    • stosuj 1-2 saszetki na dobę.
    • saszetkę rozpuść w szklance wody, 25 ml koncentratu na 100 mg wody 2-3 razy na dobę
    • pierwsze efekty po 24-48 godzinach
    • bardzo wysoka skuteczność po 2 tygodniach stosowania.
    • dawka 68 gram zapewnia niezawodne wypróżnienie.

WSKAZÓWKA

W aptece znajdziesz wiele leków na zaparcia dostępnych bez recepty. Aby utrzymać ich stałą skuteczność stosuj je zamiennie.

Wśród leków na receptę stosowanych w celu poprawy perystaltyki przewodu pokarmowego często wypisywane są: metoklopramid lub itopryd.

Skuteczność środków przeczyszczających lub leków poprawiających perystaltykę w zapobieganiu zaparciom poopioidowym jest niestety słaba. Bywa, że leki te zawodzą. W takich sytuacjach skutecznym rozwiązaniem są preparaty ochraniające przewód pokarmowy przed działaniem opioidów.

Występują one w gotowych połączeniach lekowych np.

  • oksykodon + nalokson, (dostępne w Polsce)
  • morfina +naltrekson, (dostępne w USA)
  • lub jako nowa grupa leków tzw. PAMORA.

WSKAZÓWKA

Leki chroniące przewód pokarmowy przed działaniem opioidów mają najwyższą skuteczność.

W ostatnim czasie pojawiły się nowe leki leczące zaparcia poopioidowe. W tym przypadku leczenie zaparć ma charakter przyczynowy. Jest więc spektakularnie skuteczne. Są to następujące preparaty: naldemedyna, metylonaltrekson, naloksegol. Dlaczego właśnie tą terapię zaleca się w niezwykle wymagających przypadkach? Dzieje się tak ponieważ:

  • Leki te stosowane przez wiele miesięcy pozostają bezpieczne. Nie wchodzą w interakcje z innymi preparatami.
  • Są dobrze tolerowane. Mają mało działań niepożądanych.
  • Nie zmniejszają siły działania przeciwbólowego opioidów.

WSKAZÓWKA

Od 2021 roku leczenie to będzie refundowane u pacjentów z rozpoznaniem choroby nowotworowej.

W przypadku braku skuteczności powyższych metod i występowania uporczywych zaparć można zastosować metody interwencyjne.

  • Ręczne opróżnienie odbytnicy
  • Wlewka doodbytnicza z ciepłej wody lub z fosforanów, siarczanów np.enema, rectanal-w postaci wlewek 120-150 ml.

WSKAZÓWKA

Zabiegi te nie należą do przyjemnych i mogą wiązać się z wieloma powikłaniami.

Niestety tak. Niewłaściwie leczone zaparcia prowadzą do wytworzenia kamieni kałowych. Co skutkuje zaczopowaniem przewodu pokarmowego i w konsekwencji do jego perforacją.

WSKAZÓWKA

Leczenie zaparć jest kluczowe dla utrzymania zdrowia.

Mam nadzieję, że wdrożysz zamieszczone powyżej wskazówki. Pamiętaj im więcej się uda tym lepiej i tym lepsze efekty zaobserwujesz.

Jeśli stosujesz leki przeciwbólowe i masz problem z zaparciami skonsultuj się ze mną. Ponieważ mogę pomóc Ci pozbyć się tego krępującego problemu.

???? Masz swoje sprawdzone sposoby na zaparcia. Koniecznie podziel się nimi w komentarzu!

Jeśli chcesz dowiedzieć się jakie inne zespoły bólowe leczę w poradni leczenia bólu, wróć na stronę główną.

Jeśli stosujesz leki opioidowe to polecam również Twojej uwadze następujące wpisy:

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*