Przełyk Barretta – przyczyny, objawy i leczenie

Przełyk Barretta to stan chorobowy błony śluzowej przełyku. Polega on na wystąpieniu w dolnej części przełyku ognisk metaplazji jelitowej. Zespół Barretta często pojawia się jako powikłanie refluksu.

Komórki znajdujące się w dolnych partiach przełyku są zniszczone z powodu zbyt dużego narażenia na zarzucanie kwasu żołądkowego z powrotem do przełyku. Przełyk Barretta może prowadzić do przewlekłych podrażnień przełyku i być przyczyną choroby nowotworowej.

Zagadnienie przełyk Barretta a rak jest bardzo powszechne w literaturze. Dolegliwość ta jest bowiem uznawana za przednowotworową formę gruczolakoraka przełyku. Ryzyko powstania nowotworu jest stosunkowo niskie, może rozwinąć się jednak tkanka przedrakowa zwana dysplazją.

Ważne, aby dysplazja była odpowiednio wcześnie leczona, zanim rozwinie się w tkankę rakową. Ciekawostką jest, że choroba przełyku Barretta pochodzi od brytyjskiego chirurga Normana Barretta, który odkrył metaplazję jelitową w przełyku.

Przełyk Barretta – przyczyny

Przełyk Barretta spowodowany jest występowaniem przewlekłego stanu zapalnego wywołanego najczęściej przez refluks. Warto zwrócić uwagę na to, że nie wszystkie osoby, które cierpią na chorobę refluksową mają zespół Barretta i odwrotnie.

Podejrzenie przełyku Barretta może pojawić się także u osób, którym towarzyszą objawy stanu zapalnego w postaci odbijania, zgagi, wymiotów czy zaburzenia w przełykaniu. Dolegliwość ta występuje średnio u 10–20% osób. Częściej metaplazja przełyku pojawia się u starszych mężczyzn, którzy przewlekle cierpią na chorobę refluksową.

Zespół Barretta diagnozowany jest także u osób młodych, u których nie do końca występują powyższe objawy. Prawdopodobnie pojawiające się zmiany w błonie śluzowej mogą być także uwarunkowane genetycznie. Jednoznaczna przyczyna powstawania choroby przełyku Barretta nie została określona.

Zespół Barretta/choroba ESEM zwykle nie prowadzi do poważnych następstw. Jeśli przełyk Barretta przebiega bez dysplazji nabłonka, należy obserwować ewentualne zmiany co 3-5 lat za pomocą gastroskopii.

Przełyk Barretta – objawy

Osoby cierpiące na chorobę przełyku Barretta często nie odczuwają żadnych dolegliwości. Zazwyczaj są one mylone z objawami refluksu żołądkowo-przełykowego. Brak wyraźnych objawów jest niebezpieczny, gdyż choroba rozwija się w utajeniu i nie możemy szybko z nią walczyć.

U pozostałych pacjentów z zespołem Barretta głównie pojawiają się takie symptomy jak: ból gardła, suchy kaszel, duszności, trudności w połykaniu, cofanie się treści żołądkowych, nudności, wymioty, ból brzucha.

Do najbardziej niepokojących zaliczyć można pojawienie się czarnego, smolistego stolca oraz wymioty z domieszką krwi.

Przełyk Barretta uznawany jest za stan przedrakowy, w związku z tym alarmujące dla pacjenta powinny być takie objawy jak: krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego oraz duża utrata masy ciała w krótkim odstępie czasu.

Przełyk Barretta – przyczyny, objawy i leczenie

Przełyk Barretta – leczenie

W przypadku choroby przewodu Barretta bardzo ważne jest postawienie odpowiedniej diagnozy a następnie wdrożenie planu leczenia. Rozpoznanie przełyku Barretta odbywa się przez lekarza specjalistę, który przeprowadzi gastroskopię.

Podczas takiego badania możliwe jest obejrzenie błony śluzowej i pobranie wycinków tkanek w celu potwierdzenia zmian, które zachodzą w przełyku. Po przeprowadzeniu biopsji możliwe jest określenie stadium dysplazji. Po uzyskaniu szczegółowych informacji można oszacować rokowania przełyku Barretta u pacjenta oraz zacząć odpowiednie leczenie.

Wdrożenie właściwego planu leczenia jest uwarunkowane od obecności i stopnia dysplazji w badanych komórkach. Jeśli mamy do czynienia z przełykiem Barretta bez dysplazji leczenie będzie polegać głównie na zmianie stylu życia, odpowiedniej diecie oraz przyjmowaniu lekarstw, które pozwolą kontrolować chorobę refluksową żołądka.

Niestety, współczesna medycyna często nie jest w stanie odwrócić zmian w komórkach powstałych w wyniku przełyku Barretta.

U niektórych pacjentów leczenie przełyku Barretta jest możliwe poprzez zastosowanie odpowiednich terapii i zniszczenie zaatakowanej tkanki. Wśród nich wymienić warto techniki endoskopowe (np. endoskopowa resekcja błony śluzowej), leczenie wysokimi temperaturami, krioterapia, wykorzystanie światła i specjalnych substancji chemicznych (np. terapia fotodynamiczna).

Skuteczność leczenia przełyku Barretta powyższymi metodami jest stosunkowo wysoka. Jednak jak każdy zabieg niesie ze sobą ryzyko. Warto podkreślić znaczenie we współczesnej medycynie nowego i najmniej inwazyjnego sposobu leczenia przewodu Barretta, czyli metoda o nazwie Halo. To innowacyjna i skuteczna metoda leczenia, a przy tym bezpieczna dla chorego.

Metoda Halo w leczeniu przełyku Barretta polega na działaniu prądem o częstotliwości radiowej na chorą tkankę przełyku. Zabieg nie jest wyczerpujący i trwa nie dłużej niż 30 minut. W przypadku, gdy za pierwszym razem nie powstanie prawidłowa śluzówka przełyku, zabieg jest powtarzany nawet kilkukrotnie, w odstępie jednego lub dwóch miesięcy.

W Polsce metoda ta jest uznawana za nowoczesną formę leczenia. W innych krajach wykorzystuje się ją zaledwie od kilku lat. Z dotychczasowych obserwacji tej metody wynika, że jej skuteczność sięga nawet 80-90%.
Oprócz powyższych metod, również osteopatia pomaga w efektywny sposób na dolegliwości związane z przełykiem Barretta.

Dzięki wykorzystaniu terapii manualnej przez specjalistę osteopatę, pozwali to na rozluźnienie u pacjenta często napiętych mięśni. Podobnie jak w przypadku leczenia refluksu, który w dzisiejszych czasach często ma podłoże związane z szybkim trybem życia i stresem.

Za pomocą terapii manualnej osteopata jest w stanie pomóc nam wyleczyć także dolegliwości kręgosłupa, zwyrodnienia stawów, bóle mięśni, głowy oraz napięcia wynikające z przemęczenia. Co więcej, podczas wizyty u osteopaty uzyskamy rzetelne informacje dotyczące odpowiedniej pozycji w czasie snu i odpoczynku.

Ma to bowiem kluczowe znaczenie w leczeniu choroby przełyku Barretta jak i w przypadku leczenia refluksu. Postępowanie zgodnie z zaleceniami specjalisty przynosi pożądane efekty zwłaszcza wśród osób z przepukliną rozworu przełykowego.

Przełyk Barretta – dieta

Dieta przy przełyku Barretta polega głównie na zmniejszeniu objawów choroby refluksowej przełyku. Zmiana stylu życiu oraz wdrożenie odpowiedniej diety może pomóc w ograniczeniu dyskomfortu i poprawie jakości życia. W pierwszej kolejności warto przyjrzeć się swojej wadze i nie dopuścić do nadwagi.

Otyłość jest jednym z czynników ryzyka wystąpienia refluksu żołądkowo-przełykowego oraz nadżerek przełyku. Dużą uwagę powinno się przykładać do wielkości oraz tempa spożywanych posiłków. Zbyt szybkie jedzenie grozi wystąpieniem refluksu i wzrostem ciśnienia wewnątrzbrzusznego.

Pacjenci borykający się z chorobą przełyku Barretta zdecydowanie powinni także rzucić palenie, które wzmaga wystąpienie refluksu i podrażnia błonę śluzową przełyku.

Oprócz zmiany stylu życia, kluczową rolę w łagodzeniu dolegliwości związanych z zespołem Barretta pełni wdrożenie właściwej diety.

W przypadku występowania refluksu należy unikać ciężkostrawnych, smażonych potraw, tłustego jedzenia, ostrych przypraw, owoców cytrusowych, pomidorów, kawy, alkoholu, napojów gazowanych oraz czekolady.

Posiłki powinny być raczej lekkostrawne, aby dodatkowo nie podrażniać śluzówki.

Przełyk Barretta – przyczyny, objawy, leczenie

Przełyk Barretta to dolegliwość, która może przekształcić się nawet w raka przełyku. Pierwszym symptomem choroby może być zgaga i nieprzyjemne pieczenie w przełyku.

Przełyk Barretta diagnozuje się wtedy, gdy naturalna granica między nabłonkami ulega zniszczeniu i nabłonek wielowarstwowy płaski zostaje zastąpiony przez nabłonek walcowaty (tkanka przełyku przejmuje cechy tkanki żołądka). Dolegliwość występuje u około 20% osób, które cierpią na przewlekły refluks żołądkowo-przełykowy oraz zapalenie błony śluzowej przełyku.

Mimo, iż szansa rozwoju nowotworu jest niewielka, to u niektórych pacjentów rozwija się dysplazja – tkanka przedrakowa. Po rozpoznaniu przełyku Barretta konieczne są dalsze badania na obecność nowotworu.

Przełyk Barretta często jest reakcją organizmu na chorobę refluksową. Może objawiać się m.in.:

  1. zgagą,

  2. wymiotami,

  3. odbijaniem,

  4. zaburzeniami w przełykaniu.

Istnieje prawdopodobieństwo, że przełyk Barretta częściej pojawi się u mężczyzn rasy białej, którzy cierpią na refluks przełyku od dłuższego czasu. Wielu pacjentów nigdy wcześniej nie miało do czynienia ze zgagą ani refluksem, dlatego nie do końca wiadomo co powoduje powstanie przełyku Barretta.

W naszym przełyku istnieje granica pomiędzy różnymi komórkami (gruczołowymi i nabłonkiem płaskim) określana linią Z. W zależności od tego, jak długi fragment uległ metaplazji wyróżniamy przełyk Baretta w postaci:

  1. przełyku krótkiego – zmiany mają długość do 3 cm,

  2. przełyku długiego – zmiany mają długość ponad 3 cm,

  3. przełyku ultrakrótkiego – zmiany poniżej 1 cm (bardzo trudne do zdiagnozowania).

Przełyk Barretta dzielimy również na:

  1. typ I (okrężny) – na całym obwodzie przełyku dochodzi do koncentrycznego uniesienia linii Z,

  2. typ II (językowaty) – linia Z przypomina wyglądem nieregularne wypustki.

Pacjenci z przełykiem Barretta często nie doświadczają żadnych objawów, a jeśli już – uważane są one za symptomy refluksu żołądkowo-przełykowego. Wśród nich wyróżniamy:

  1. ból w klatce piersiowej,

  2. suchy kaszel,

  3. częstą zgagę,

  4. ból brzucha,

  5. puste odbijanie,

  6. kłopoty z przełykaniem,

  7. utratę masy ciała w krótkim czasie,

  8. poranną chrypkę,

  9. cofanie się treści żołądkowej do przełyku,

  10. krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego (może sugerować nowotwór).

Innymi symptomami, które wykraczają poza refluks a wskazują na poważniejsze schorzenia, są:

  1. krwawy stolec,

  2. smolisty stolec,

  3. wymiotowanie krwią.

Powyższe objawy są koniecznością do konsultacji z lekarzem.

Przełyk Barretta może zostać zdiagnozowany jedynie przez specjalistę, który wykona gastroskopię.

Badanie to ujawnia zmiany znajdujące się w wyściółce przełyku, jednak ostateczna diagnoza wymaga wykonania biopsji tkanek (potwierdzeniem zmian w komórkach przełyku).

Leia também:  Como Fazer Com Que O Bebe Durma A Noite Toda?

Wycinki powinny być pobrane z każdej zmiany makroskopowej: widocznego owrzodzenia, nadżerki, grudki czy zwężenia. Ponadto obowiązuje pobranie wycinków co 2 cm ze wszystkich 4 kwadrantów obwodu przełyku.

Biopsja pomocna jest również w rozpoznaniu czy mamy do czynienia z komórkami dysplastycznymi oraz ich stopniem zaawansowania. Komórki o wyższym stopniu są bardziej skłonne do przekształcenia w nowotwór, w przeciwieństwie do komórek o niższym stopniu dysplazji.

Po przeprowadzeniu wszystkich badań możliwe jest wdrożenie odpowiedniego leczenia.

Gorące płyny mogą zwielokrotnić ryzyko raka przełyku

Leczenie przełyku Barretta zależy od tego w jakim stopniu dysplazji są komórki dotknięte chorobą. Jeżeli u pacjenta nie doszło do dysplazji, leczenie ogranicza się do zwykłej kontroli refluksu przełyku. Wówczas pacjent powinien zmienić styl życia oraz przyjmować odpowiednie preparaty. Niekiedy wymagana jest operacja chirurgiczna.

W leczeniu przełyku Barretta stosuje się głównie inhibitory pompy protonowej (omeprazol, pantoprazol, lansoprazol) – są one najskuteczniejsze, ponieważ najsilniej hamują wydzielanie kwasu żołądkowego; H2 blokery (zmniejszają produkcję kwasu solnego w żołądku) oraz leki prokinetyczne. Te ostatnie są rzadko używane ze względu na mniejszą skuteczność. Jeśli leczenie farmakologiczne jest nieskuteczne w ostateczności wykonuje się operacyjne wycięcie przełyku. Istnieją terapie, które niszczą zaatakowaną tkankę (chociaż nie eliminują ryzyka nowotworu). Są to:

  1. terapie wysokimi temperaturami – np. ablacja prądem o częstotliwości fal radiowych (wykorzystuje elektrody zamontowane na balonie lub endoskopie doprowadzające energię cieplną do chorobowo zmienionej śluzówki przełyku);

  2. operacja endoskopowa – np. resekcja błony śluzowej.Metoda stosowana gdy śluzówka jestuniesiona lub zapadnięta, co stwarza podejrzenie raka;

  3. terapia fotodynamiczna – przy użyciu światła oraz specjalnych środków chemicznych (wskazana wyłącznie w leczeniu stanów ostrzejszych przełyku Barrett'a).W trakcieendoskopii, światło lasera jest doprowadzane do przełyku Barrett'a przez cewnik wprowadzony do przełyku;

  4. krioterapia – rozpylenie bardzo zimnego płynu lub gazu na zmienioną chorobowo śluzówkę przełyku.

Wymienione wyżej zabiegi niosą ze sobą pewne ryzyko i nie przynoszą skuteczności u każdego pacjenta. Analizy i doboru odpowiedniej metody powinien dokonać specjalista gastroenterolog. Połączenie terapii lekami i leczenia endoskopowego daje możliwość całkowitego lub częściowego zastąpienia nabłonka walcowatego prawidłowym nabłonkiem wielowarstwowym płaskim

Uwaga: Stan przedrakowy!

Przełyk Barretta to stan, którego konsekwencją może być nowotwór przełyku. Bardzo ważna jest systematyczna obserwacja stanu zapalnego oraz regularne wykonywanie badań diagnostycznych. Lekarz indywidualnie ustali terminy badań kontrolnych w kierunku rozpoznania dysplazji.

Treści z serwisu medonet.pl mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny.

Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.

Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie.

  • NeoBianacid – w ochronie błony śluzowej żołądka i przełyku NeoBianacid jest wyrobem medycznym o właściwościach ochronnych i przeciwzapalnych. Można go stosować jako środek profilaktyczny do ochrony błony śluzowej u…
  • 3 pytania o przełyk Barretta Utrzymująca się przewlekle zgaga, uczucie pieczenia, palenia albo cofanie się pokarmu do przełyku oraz częste wymioty, ból za mostkiem i trudności podczas… Ireneusz Marciniak | Żyjmy dłużej
  • Przełyk z mufką, czyli refluks przełykowo-żołądkowy Zgaga, pieczenie, kwaśne odbijanie nie zawsze są skutkiem łakomstwa czy ciężkostrawnej diety. Jeśli pojawiają się po każdym posiłku oraz między nimi – wymaga to… Anna Jarosz
  • Grzybica przełyku – objawy, diagnostyka, leczenie Zgaga, odbijanie i nieprzyjemne wrażenie, że coś ciągle tkwi w przełyku… Kto by pomyślał, że takie objawy może dawać grzybica? Jeśli wystąpią – pędź do lekarza….
  • Rak przełyku Rak przełyku podobnie jak większość nowotworów, prawdopodobnie występuje na skutek niekorzystnych wpływów środowiskowych oraz sposobu odżywiania się. Nowotwór… Kazimierz Janicki
  • Zapalenie wątroby – jakie są znaki ostrzegawcze? Zapalenie wątroby to stan zapalny, który najczęściej wywołuje obecność wirusów, alkohol czy nieprawidłowa dieta. Wyodrębniamy ostre i przewlekłe zapalenia… Kazimierz Janicki
  • Kolka wątrobowa (żółciowa) Kolka wątrobowa (żółciowa) objawia się nagłym i bardzo silnym bólem pod żebrami, trwającym nawet kilka godzin. Jest to następstwo zaburzonej pracy woreczka… Kazimierz Janicki
  • Cholestaza wewnątrzwątrobowa Cholestaza wewnętrzwątrobowa jest dolegliwością, na którą składają się objawy wywołane czynnikami prowadzącymi do zastoju żółci lub upośledzenia pracy wątroby…. Matylda Mazur
  • Wirusowe zapalenie wątroby Wirusowe zapalenie wątroby to choroba narządu wywołana przez wirusy hepatotropowe i niehepatotropowe. WZW jest martwicą wątroby, która najczęściej jest…
  • Lipoatrofia Syn.: Lipoatrophia.
    Def.: Ścieńczenie lub zanik tkanki tłuszczowej.

Przełyk Barretta: przyczyny, objawy, leczenie

Przełyk Barretta rozwija się u 10–20 procent osób cierpiących na przewlekły refluks żołądkowo-przełykowy i zapalenie błony śluzowej przełyku. Ta mało znana choroba może być groźna w skutkach – często jest stanem poprzedzającym powstanie nowotworu przełyku. Pierwszym symptomem choroby może być  zgaga – często lekceważona i uważana za codzienną, niezbyt groźną przypadłość.

Przełyk Barretta to schorzenie, które może przekształcić się w raka przełyku. Najpierw jest zgaga – nieprzyjemne pieczenie w przełyku.

Gdy zgaga  pojawia się często i regularnie może doprowadzić do refluksu i, towarzyszącemu cofającej się treści pokarmowej z żołądka, stanu zapalnego przełyku.

Długotrwały stan zapalny może z kolei doprowadzić do powstania blizn i zmienić zdrowy, wyściełający przełyk nabłonek płaski w zwyrodniały nabłonek cylindryczny.

Refluks- groźna przypadłość z licznymi konsekwencjami

Refluks oznacza cofanie się treści żołądka do przełyku. Znajduje się w niej nie tylko pokarm, ale również kwas solny i enzymy trawienne.

W przeciwieństwie do odpornych na agresywne działanie silnych kwasów ścian żołądka, śluzówka wyściełająca przełyk poddaje się jego żrącemu działaniu.

To między innymi dlatego zarzucaniu treści żołądkowej oprócz uczucia pieczenia towarzyszą też inne przykre dolegliwości:

  • ból w klatce piersiowej promieniujący do pleców, barków lub szyi
  • problemy z przełykaniem
  • krwawienie z przełyku, czyli tzw. fusowate wymioty.

Choroba refluksowa ma nie tylko wpływ na stan żołądka i przełyku, ale również na pracę innych narządów. Cofająca się treść żołądkowa może przedostać się do krtani i oskrzeli, co może doprowadzić do astmy oskrzelowej, zapalenia oskrzeli i uporczywego kaszlu. Niektórzy chorzy mają też chrypkę, zapalenie gardła lub krtani, a nawet stany zapalne dziąseł.

Refluks: przyczyny

Przyczyny refluksu żołądkowo-przełykowego nie zostały do końca poznane. Lekarze podejrzewają, że przyczyniają się do niego nieprawidłowości w budowie układu pokarmowego (np. przepuklina rozworu przełykowego), a także szybkie tempo życia, zła dieta, zażywanie niektórych leków, otyłość, ciąża, palenie papierosów.

Refluks: leczenie

W leczeniu refluksu stosuje się metody farmakologiczne: objawy mogą być zmniejszone przez stosowanie leków zobojętniających kwas żołądkowy lub grupę leków stosowanych w terapii schorzeń górnego odcinka przewodu pokarmowego (inhibitory pompy protonowej).

Dolegliwości związanych z refluksem nie wolno lekceważyć. Uporczywe, powtarzające się ataki zgagi powinny skłonić do wizyty u specjalisty. Niezbędne są również specjalistyczne badania endoskopowe, dzięki którym można ocenić zmiany w obrębie górnego odcinka przewodu pokarmowego.

Dokładna diagnostyka pozwala wykluczyć istnienie niebezpiecznych powikłań refluksu.

Przełyk Barretta jako powikłanie refluksu

Jednym z powikłań refluksu może być tzw. przełyk Barretta.

Mówimy o nim, gdy rozwijający się w przełyku stan zapalny doprowadza do powstawania blizn i zastąpienia normalnego nabłonka płaskiego, nabłonkiem cylindrycznym.

Przełyk Barreta jest stanem przedrakowym – u pacjentów z tym schorzeniem zagrożenie rakiem przełyku jest kilkadziesiąt razy wyższe niż u osób zdrowych.

Leczenie przełyku Barretta: metoda Halo

W leczeniu przełyku Barretta stosowane są metody niechirurgiczne. Jedną z najskuteczniejszych jest ablacja falami radiowymi (system Halo). Jest to terapia endoskopowa, która polega na fotodynamicznej resekcji błony śluzowej.

Jak przeprowadzany jest zabieg metodą Halo? Lekarz wprowadza endoskop do przełyku pacjenta w celu identyfikacji tkanki przełyku Barretta. Następnie dokonuje ablacji chorych tkanek prądem. Cały zabieg trwa zwykle około 30 minut. Pacjent tego samego dnia może wrócić do domu. Technologia ablacji jest stosowana w medycynie od dawna.

Wykorzystuje się ją do zapobiegania krwawieniom wewnętrznym i usuwania tkanek zmienionych chorobowo. System Halo jest unikalny, ponieważ usuwa komórki przedrakowe nie niszcząc sąsiednich zdrowych komórek.

Tym, co wyróżnia system Halo jest również to, że możliwe jest kontrolowanie głębokości ablacji (działania fal na tkanki), przez co odsetek powikłań jest znikomy, a skuteczność metody wysoka. Technologię Halo można wykorzystywać przy bardzo zaawansowanych stadiach przełyku Barretta, a nawet we wczesnym stadium raka.

Badania kliniczne prowadzone w USA i Europie dowiodły, że u 70 proc. chorych w rok po zabiegu nie stwierdzono nawrotu stanu przednowotworowego. Zabiegi metoda Halo są refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Czy artykuł był przydatny?

Przełyk Barretta – GASTROMED Toruńskie Centrum Gastrologii, gastroskopia kolonoskopia w znieczuleniu

Przełyk Barretta jest stanem chorobowym, który pojawia się kiedy komórki dolnej części przełyku są zniszczone w wyniku zbyt dużego narażenia na zarzucanie (refluks) kwasu żołądkowego z powrotem do przełyku.

Leia também:  Leczenie niestrawności – domowe sposoby na niestrawność

Schorzenie to charakteryzuje się zmianami w komórkach wyściełających przełyk – stają się one podobne do tych wyściełających jelito cienkie.

Przełyk Barretta pojawia się często u ludzi z przewlekłą chorobę refluksową przełyku, chociaż zaledwie niewielki odsetek chorujących na chorobę refluksową ma przełyk Barretta.

Diagnoza przełyku Barretta niesie za sobą zagrożenia gdyż wraz z nią wzrasta ryzyko zachorowania na raka. Właściwie stan ten jest przednowotworową formą gruczolakoraka przełyku.

Mimo, że ryzyko nowotworu pozostaje niewielkie (poniżej jednego procenta), w niektórych przypadkach rozwija się tkanka przedrakowa zwana dysplazją.

Dysplazja może być leczona zanim stanie się tkanką rakową, więc przy zdiagnozowanym przełyku Barretta potrzebne będą częstsze badania na obecność nowotworów.

Objawy przełyku Barretta

Jeśli chorujesz na przełyk Barretta możesz nie mieć żadnych objawów lub objawy, które masz mogą zostać uznane za wynik refluksu żołądkowo-przełykowego. Symptomy te to między innymi suchy kaszel, częsta zgaga, ból w klatce piersiowej, problemy z przełykaniem oraz ból brzucha.

Objawy wykraczające poza chorobę refluksową przełyku, które mogą wskazywać na poważniejszy problem to między innymi czarny, smolisty lub krwawy stolec i wymiotowanie krwią. W wypadku zaobserwowania tych dodatkowych objawów zalecana jest konsultacja medyczna.

Przyczyny przełyku Barretta

Najczęściej spotykaną teorią jest ta, że przełyk Barretta powstaje w wyniku przewlekłego zapalenia spowodowanego chorobą refluksową. Jednak nie każdy chorujący na refluks żołądkowo-przełykowy ma przełyk Barretta i nie każda osoba z przełykiem Barretta cierpi na chorobę refluksową przełyku. Przewlekła choroba refluksowa jest w tym wypadku pewnym wskazaniem, podobnie jak palenie papierosów.

Jest bardziej prawdopodobne, że przełyk Barretta pojawi się u starszych mężczyzn rasy białej, którzy mają ataki choroby refluksowej przełyku od długiego czasu. Kolejnym potencjalnym wskazaniem jest zdiagnozowanie choroby refluksowej w młodym wieku. Nikt do końca nie wie co powoduje powstanie przełyku Barretta, gdyż wielu chorujących nigdy nie doświadczyło problemów z refluksem ani zgagą.

Diagnozowanie przełyku Barretta

Obecnie właściwa diagnoza przełyku Barretta może być postawiona wyłącznie przez lekarza specjalistę, który potwierdza ją w trakcie gastroskopii. Podczas badania lekarz widzi zmiany w wyściółce przełyku – ostateczna diagnoza wymaga zwykle biopsji tkanek w celu potwierdzenia zmian w komórkach wyściełających przełyk.

Biopsja może również określić czy obecne są komórki dysplastyczne i w jakim są stadium (dysplazja małego lub dużego stopnia). W komórkach dysplastycznych wyższego stopnia prawdopodobieństwo przekształcenia w komórki nowotworowe jest większe niż w tych o niższym stopniu dysplazji. Dopiero po uzyskaniu dokładnych informacji można rozpocząć właściwe leczenie.

Leczenie przełyku Barretta

Leczenie przełyku Barretta jest uzależnione od obecności i stopnia dysplazji w dotkniętych chorobą komórkach. W przypadku braku dysplazji leczenie polega na kontroli choroby refluksowej przełyku, która zwykle opiera się na zmianach w stylu życia, przyjmowaniu lekarstw oraz czasami operacji chirurgicznej.

Pomimo tego, że nic nie jest w stanie odwrócić zmian w komórkach powstałych w wyniku przełyku Barretta ani wyeliminować ryzyka choroby nowotworowej, niektóre terapie mogą zniszczyć zaatakowaną tkankę. Poniższe sposoby leczenia mogą obniżyć ryzyko raka u niektórych pacjentów:

  • techniki endoskopowe (np. endoskopowa resekcja błony śluzowej)
  • leczenie wysokimi temperaturami / ciepłem (np. ablacja prądem o częstotliwości fal radiowych)
  • używanie światła i specjalnych substancji chemicznych (np. terapia fotodynamiczna)

Jako, że każdy z powyższych zabiegów niesie ze sobą ryzyko i nie będą one skuteczne u każdego pacjenta zaleca się przeanalizowanie dostępnych opcji podczas wizyty u specjalisty gastroenterologa.

WAŻNE: Informacje tu zawarte stanowią jedynie wskazówki, a nie porady medyczne. Prosimy skonsultować się z odpowiednim lekarzem odnośnie swojego stanu zdrowia, gdyż tylko wykwalifikowany i doświadczony specjalista może dokonać trafnej diagnozy i zalecić odpowiednie leczenie.

Przełyk Barretta – przyczyny, objawy, diagnoza, leczenie

Przełyk Barretta to stan zapalny w dolnym odcinku przełyku, powstały w wyniku zastąpienia nabłonka wielowarstwowego płaskiego (prawidłowego dla tej okolicy) nabłonkiem walcowatym (charakterystycznym dla żołądka). Następuje wtedy przesunięcie granicy pomiędzy nabłonkami przełyku i żołądka. Choroba występuje osiem razy częściej u białych mężczyzn niż u białych kobiet i pięć razy częściej niż u ciemnoskórych mężczyzn.

1. Przełyk Barretta – przyczyny

Przyjmuje się, że główną przyczyną przełyku Baretta jest najprawdopodobniej adaptacja do długotrwałego kontaktu z kwasem spowodowanego refluksem przełykowym. W ciągu ostatnich 40 lat liczba przypadków przełyku Barretta w społeczeństwie zachodnim zaczęła wyraźnie rosnąć.

Dolegliwość jest diagnozowana u 5-15% pacjentów, którzy zgłaszają się do lekarza ze zgagą, ale u przeważającej grupy przełyk Barretta przebiega bezobjawowo. Ryzyko dolegliwości jest większe u osób z otyłościąbrzuszną, ale dokładny mechanizm nie jest znany. Wiadomo jedynie, że przełyk Barretta ma związek z przewlekłym stanem zapalnym.

2. Przełyk Barretta – objawy i diagnoza

Przełyk Barretta może nie dawać objawów – tak się dzieje w 80% przypadków.

Jednak jeśli pojawiają się one, mamy do czynienia z długotrwałą i uporczywą zgagą, wymiotami, odbijaniem, a także z zaburzeniami w przełykaniu.

Wymioty krwią i odczuwanie bólu w miejscu, w którym przełyk łączy się z żołądkiem – to objawy u niektórych chorych. Ze względu na fakt, że jedzenie sprawia ból, wielu chorych traci na wadze.

Rozpoznanie przełyku Baretta następuje po przeprowadzeniu endoskopii i pobraniu wycinka żołądka lub przełyku do badań histopatologicznych.

Komórki badane pod mikroskopem dzieli się na dwa rodzaje: gastryczne (zbliżone do tych znajdujących się w żołądku) oraz koloniczne (podobne do komórek w jelitach). Biopsja **z odcinka dotkniętego stanem zapalnym zwykle wykazuje obecność obydwu rodzajów komórek.

Jeśli w próbce znajdują się tylko komórki koloniczne**, może to oznaczać większe ryzyko wystąpienia nowotworu u osób genetycznie podatnych na choroby nowotworowe. Komórki pobrane w wyniku biopsji są klasyfikowane pod względem ryzyka wystąpienia raka.

Wyróżnia się cztery kategorie, z czego w przypadku dwóch zaleca się profilaktycznie coroczne badania endoskopowe. Dwie pozostałe postaci komórek zwykle wymagają leczenia chirurgicznego.

3. Przełyk Barretta – rokowanie i leczenie

Leczenie przełyku Baretta polega na przyjmowaniu inhibitorów pompy protonowej (omeprazol, pantoprazol, lanzoprazol). Możliwe jest również leczenie endoskopowe. W ostateczności wycina się przełyk.

Przełyk Barretta jest stanem przedrakowym (czyli może się z niego rozwinąć nowotwór przełyku), dlatego ważne jest systematyczne wykonywanie kontroli (badanie endoskopowe z pobraniem wycinka do badania histopatologicznego). Jeśli w dwóch kolejnych badaniach nie stwierdzono dysplazji (nieprawidłowy nabłonek), kolejne badanie należy wykonać za 3 lata.

U osób, u których przełyk Barretta przekształcił się w nowotwór przełyku, śmiertelność wynosi ponad 85%. Większość chorych umiera w ciągu jednego roku.

Potrzebujesz konsultacji z lekarzem, e-zwolnienia lub e-recepty? Wejdź na abcZdrowie Znajdź Lekarza i umów wizytę stacjonarną u specjalistów z całej Polski lub teleporadę od ręki.

Przełyk Barretta – objawy, leczenie, dieta

Traktowana zazwyczaj jako mało niebezpieczna i przytrafiająca się od czasu do czasu niemal każdemu dolegliwość – zgaga – to często pierwszy symptom schorzenia o nazwie przełyk Barretta.

Jest ono diagnozowane u średnio od 5 do 15 procent pacjentów zgłaszających się do gabinetów lekarskich i uskarżających się na uczucie palenia w przełyku (nazywane właśnie popularnie zgagą). Przełyk Barretta to choroba niebezpieczna, ponieważ często przekształca się w nowotwór przełyku. Najbardziej narażeni są nią biali mężczyźni.

Według najnowszych badań, chorują na nią aż ośmiokrotnie częściej w porównaniu z białymi kobietami i aż pięciokrotnie częściej w porównaniu z ciemnoskórymi mężczyznami.

Źródło: 123RF

Przełyk Barretta to schorzenie dotyczące wyłącznie dolnej części przełyku. Występuje wówczas, kiedy kwaśna zawartość żołądka cofa się do przełyku, podrażniając go i powodując powstawanie blizn.

Kiedy taki stan zapalny utrzymuje się przez dłuższy okres czasu, wyściełający zdrowy przełyk nabłonek wielowarstwowy płaski (który ma blady kolor) zamienia się w nabłonek walcowaty (cylindryczny), czyli typowy dla żołądka (jest on dla odmiany mocno czerwony). Między żołądkiem, a przełykiem znajduje się granica, nazywana często linią Z. Przebiega ona w miejscu, gdzie stykają się ze sobą oba rodzaje nabłonka. Wystąpienie przełyku Barretta oznacza przesunięcie tej granicy wyżej w stosunku do miejsca, w którym prawidłowo powinna się ona znajdować.

Przełyk Barretta może przerodzić się z czasem w raka przełyku. Ocenia się, że u osób, u których stwierdzono to schorzenie, ryzyko zachorowania na nowotwór przełyku zwiększa się z każdym rokiem o 0,5 procent.

Sprawdź też: Dysfagia – leczenie, objawy, przyczyny

Wyróżnia się kilka rodzajów przełyku Barretta, w zależności od tego, jak dużym zmianom uległ nabłonek przełyku. I tak mamy:

  • przełyk Barretta krótki – w przypadku, kiedy zmiany w nabłonku wyściełającym przełyk nie są dłuższe niż 3 cm;
  • przełyk Barretta długi – w przypadku, kiedy zmiany w nabłonku wyściełającym przełyk są dłuższe niż 3 cm;
  • przełyk Barretta ultrakrótki – w przypadku kiedy zmiany w nabłonku wyściełającym przełyk mają nie więcej niż 1 cm długości (tego typu sytuacje sprawiają największe problemy w wykryciu schorzenia i postawieniu jednoznacznej i prawidłowej diagnozy).
Leia também:  Como Fazer Quando O Telemovel Cai Na Agua?

Według jeszcze innej klasyfikacji, wyróżnia się z kolei tylko dwa rodzaje przełyku Barretta:

  • typ I (okrężny) – w przypadku, kiedy zmiany w nabłonku wyścielającym przełyk występują na danym jego odcinku, na całym jego obwodzie;
  • typ II (językowaty) – w przypadku kiedy zmiany w nabłonku wyścielającym przełyk występują w formie nieregularnych wypustek.

Przełyk Barretta – przyczyny

Powody, z których u części osób dochodzi do powstania przełyku Barretta, a u pozostałych schorzenie to nie występuje, nie są do końca znane. Pod tym względem choroba ta jest dla lekarzy nadal tajemnicza. Medycy wymieniają jednak okoliczności, które sprzyjają jej pojawieniu się. Należą do nich:

  • przewlekły refluks żołądkowo-przełykowo  (zgodnie z najnowszymi szacunkami, przełyk Barretta pojawia się u od 10 do 20 procent pacjentów borykających się z tym problemem);
  • przepuklina rozworu przełykowego;
  • wiek powyżej 50 lat;
  • nadwaga i otyłość (zwłaszcza – otyłość brzuszna);
  • palenie papierosów;
  • nieodpowiednia dieta;
  • życie w ciągłym stresie i nerwach;
  • przyjmowanie niektórych leków.

Przełyk Barretta – objawy

U zdecydowanej większości pacjentów przełyk Barretta przebiega bezobjawowo, w szczególności w początkowym stadium choroby. Dopiero z czasem organizm może wysyłać symptomy świadczące o występowaniu schorzenia. Do objawów tych zalicza się m.in.:

  • regularnie pojawiająca się zgaga (uczucie pieczenia w przełyku),
  • odbijanie się,
  • problemy z przełykaniem,
  • wymioty (często z krwią),
  • ból w klatce piersiowej,
  • ból brzucha,
  • chrypka występująca zwłaszcza po przebudzeniu,
  • suchy kaszel,
  • dość znaczny spadek masy ciała w stosunkowo krótkim okresie czasu (bez jakiejkolwiek diety i innych sposobów odchudzania się),
  • stolec – smolisty i zawierający bardzo często krew.

Podejrzenie przełyku Barretta

W przypadku zaobserwowania u siebie objawów charakterystycznych dla występowania przełyku Barretta, niezbędna jest wizyta u lekarza, który to, w celu postawienia rzetelnej diagnozy, skieruje pacjenta na specjalistyczne badania. Konieczne w takiej sytuacji jest wykonanie badania endoskopowego przełyku.

Przełyk Barretta – leczenie

Istnieje kilka metod leczenia przełyku Barretta. Ostatecznego wyboru tej najskuteczniejszej w danym przypadku dokonuje lekarz, który, posiadając wyniki przeprowadzonych wcześniej badań, wie, w jakim stadium choroba występuje u danego pacjenta. Do tych najczęściej stosowanych sposobów leczenia należą:

  • leczenie farmakologiczne polegające na przyjmowaniu leków zmniejszających wydzielanie kwasu solnego w żołądku, który wraz z cofającym się pokarmem, podrażnia przełyk;
  • zabieg z wykorzystaniem wysokich temperatur (m.in. ablacja prądem o częstotliwości fal radiowych);
  • zabieg z zastosowaniem światła lasera, jak również specjalnych środków chemicznych (ten sposób praktykuje się zazwyczaj w przypadku występowania ostrzejszych i zaawansowanych stadiów choroby);
  • krioterapia z wykorzystaniem płynu lub gazu (o bardzo niskiej temperaturze) podawanego na zmienione warstwy naskórka w przełyku;
  • operacja endoskopowa;
  • operacja wycięcia przełyku (stosowana w przypadkach ostatecznych, kiedy inne metody okazały się nieskuteczne).

Poza leczeniem przełyku ustalonym i zleconym przez lekarza pomocne w pokonaniu tego schorzenia jest kilka dodatkowych i prostych w zastosowaniu metod:

  • zaprzestanie palenia papierosów,
  • podniesienie wezgłowia łóżka nieco do góry (wystarczy 10 – 20 cm); taka pozycja sprzyja łatwiejszemu i sprawniejszemu oczyszczaniu przełyku w trakcie snu,
  • aktywność fizyczna – wyłącznie umiarkowana, ponieważ objawy schorzenia nasilają się po zmęczeniu; całkowicie odradzana jest poza tym jakakolwiek aktywność fizyczna bezpośrednio po spożyciu posiłku,
  • w przypadku osób z nadwagą lub otyłością zaleca się także schudnięcie; z nadwagą i otyłością wiąże się często wzrost ciśnienia, a on przyczynia się do nasilenia dolegliwości  związanych z przełykiem Barretta.

Zobacz również: Ropień okołomigdałkowy – objawy i leczenie ropnia migdałka

Przełyk Barretta – dieta

Ogromną rolę w leczeniu przełyku Barretta odgrywają nawyki żywieniowe oraz sama dieta. Osoby, u których zdiagnozowano to schorzenie powinny zmienić więc swoje dotychczasowe przyzwyczajenia, by w ten sposób złagodzić objawy choroby i nie doprowadzić do jej dalszego rozwoju. Zaleca się im:

  • spożywanie około pięciu-sześciu posiłków dziennie o niewielkich porcjach (zgodnie z zasadą – lepiej mniej, a częściej); należy jeść spokojnie i bez pośpiechu;
  • spożywanie ostatniego posiłku najpóźniej dwie lub trzy godziny przed pójściem spać.
  • ograniczenie, a najlepiej całkowita rezygnacja ze spożywania alkoholu, kawy, jak również innych napojów mających w składzie kofeinę (tzw. napoje energetyzujące);
  • wykluczenie z codziennego jadłospisu potraw tłustych i smażonych na głębokim oleju, a także podsmażonych i duszonych w sosach na bazie masła, śmietany lub innego tłuszczu; tłustych mięs, smalcu, wysokotłuszczowego mleka (także jego przetworów), owoców i soków cytrusowych, niektórych warzyw oraz ich przetworów (pomidorów, szparagów i karczochów), czekolady i wyrobów czekoladowych, kakao, tortów, ciast z kremem, mocnej herbaty, herbaty miętowej, napojów gazowanych oraz ostrych przypraw (m.in. pieprzu, ostrej papryki, chilli, curry, octu i musztardy);
  • by zmniejszyć uczucie pieczenia w przełyku, czyli zgagę warto pić chude mleko, napoje mleczne lub wodę z dużą zawartością jonów wapniowych.

Przełyk Barretta – leczenie ziołami

W leczeniu przełyku Barretta, jak i refluksu przełykowo-żołądkowego pomocne są również zioła, najlepiej w postaci herbat zaparzanych z tych ziół.

Dobrze sprawdzają się w tym przypadku takie zioła jak: majeranek, anyż, lukrecja, koper włoski, korzeń  prawoślazu, rumianek, siemię lniane, pokrzywa oraz ostropest plamisty.

  • Zdrowie
  • Domowe sposoby na ból gardła, migdałków i anginę
  • Przeczytaj artykuł

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!

Rak przełyku – przyczyny, objawy i leczenie

W Polsce rozpoznaje się rocznie około 1300 nowych przypadków raka przełyku, co oznacza, że jest to dość rzadko występujący nowotwór. Najczęstsze typy histologiczne to rak płaskonabłonkowy przełyku oraz gruczolakorak.

Częstość zachorowań na gruczolakoraka przełyku rośnie, a mężczyźni chorują znacząco częściej niż kobiety. Rak przełyku to nowotwór, który cechuje się złym rokowaniem, a jego leczenie jest trudne.

Poniższy artykuł zawiera informacje na temat przyczyn, objawów oraz metod leczenia raka przełyku.

Rak przełyku – przyczyny

Do głównych przyczyn i czynników ryzyka mających wpływ na podwyższone ryzyko rozwoju raka przełyku należą palenie tytoniu i spożywanie wysokoprocentowego alkoholu. Do czynników zwiększonego ryzyka zaliczamy również:

  • otyłość (w przypadku raka gruczołowego przełyku)
  • długotrwałe zapalenie błony śluzowej przełyku, achlazja, zapalenie zanikowe języka i przełyku
  • przełyk Barretta
  • przebyte oparzenie przełyku substancjami chemicznymi
  • narażenie zawodowe na produkty wulkanizacji, azbest i pyły metali
  • czynniki dietetyczne – niedobory witamin i mikroelementów, częste spożywania gorących i marynowanych pokarmów

Objawy raka przełyku

Wczesne objawy raka przełyku mają najczęściej charakter niespecyficzny i przypominają chorobę refluksową.

W przebiegu nowotworu dochodzi najczęściej do stopniowego zwężania światła przełyku powodującego utrudnienie w przełykaniu pokarmów stałych, a później również płynów (dysfagia).

Nowotwór złośliwy przełyku szerzy się najczęściej miejscowo, naciekając sąsiadujące narządy i zajmując regionalne węzły chłonne – w obrębie śródpiersia i nadbrzusza.

  • zaburzenia połykania, uczucie przeszkody w przełyku
  • nudności i wymioty
  • spadek masy ciała, utrata apetytu
  • ból w klatce piersiowej i nadbrzuszu
  • postępujące wyniszczenie
  • krwawienie z przewodu pokarmowego

Podejrzenie raka przełyku – diagnostyka

U Pacjenta zgłaszającego wspomniane objawy zaleca się diagnostykę za pomocą badania endoskopowego oraz badania radiologicznego przełyku i żołądka. W ustaleniu stopnia klinicznego zaawansowania choroby pomocna może być ultrasonografia endoskopowa, która umożliwia ocenę głębokości nacieku nowotworowego ściany przełyku.

W badaniu endoskopowym rak przełyku może mieć wygląd guza lub owrzodzenia w świetle przełyku. Wykryta zmiana wymaga pobrania wycinków do badania histopatologicznego.

Badanie radiologiczne przełyku polega na doustnym podaniu kontrastu i obserwowaniu pasażu w przełyku i żołądku.
 

Nowotwór złośliwy przełyku – leczenie

Leczenie pacjentów z rakiem przełyku powinno odbywać się w wyspecjalizowanych ośrodkach z dużym doświadczeniem oraz być prowadzone przez wielodyscyplinarny zespół specjalistów.

Kluczowe znaczenie – oprócz stopnia zaawansowania choroby i jej lokalizacji – mają ogólny stan sprawności chorego i jego odżywienia oraz choroby współistniejące. Te czynniki decydują o możliwości zastosowania leczenia o charakterze radykalnym (zabieg operacyjny lub radiochemioterapia).

U Pacjentów z rakiem przełyku in situ oraz zmianami ograniczonymi do błony śluzowej można zastosować miejscową resekcję endoskopową.

Zmiany nowotworowe o wyższym stopniu zaawansowania (wykraczające poza błonę śluzową) stanowią wskazania do leczenia operacyjnego. W niektórych przypadkach stosuje się przedoperacyjną chemioradioterapię.

U Pacjentów nie kwalifikujących się do zabiegu chirurgicznego zaleca się zastosowanie radykalnej chemioradioterapii.

Celem leczenia paliatywnego w nieoperacyjnym bądź rozsianym raku przełyku jest umożliwienie odżywiania naturalną drogą, zwolnienie postępu choroby oraz poprawa jakości życia. W celu udrożnienia przełyku można zastosować protezowanie, laserowe udrażnianie przełyku lub brachyterapię śródprzełykową.

Skuteczność paliatywnej chemioterapii jest większa u chorych na raka gruczołowego przełyku, jednak nie wiąże się z istotnym wydłużeniem czasu całkowitego przeżycia pacjentów.

W niektórych przypadkach zaawansowanego raka przełyku konieczne może być założenie odżywczej gastrostomii lub jejunostomii. Możliwe jest również prowadzenie żywienia pozajelitowego.
 

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*