Paciorkowcowe zapalenie gardła – objawy i leczenie anginy paciorkowcowej

Angina to ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła. Jest chorobą zakaźną. Roznosi się drogą kropelkową, a to oznacza, że złapać ją możemy, przebywając w pomieszczeniach z osobami już chorymi w: pracy, szkole, komunikacji miejskiej.

Angina u dziecka: bardzo często chorują na nią maluchy, zarażając się od swoich kolegów w przedszkolu. Angina atakuje o każdej porze roku, szczególnie jesienią, zimą i wczesną wiosną.

Angina przyczyny

Angina może mieć kilka przyczyn. Za jej powstanie odpowiadają wirusy, grzybybakterie. Wśród tych ostatnich, najczęściej paciorkowce.

U wielu osób paciorkowiec bytuje na migdałkach w sposób bezobjawowy, ale w przypadku osłabienia odporności staje się bardzo groźny i wywołuję anginę. Uważa się, że odpowiada on za 90-95 proc.

przypadków bakteryjnego zapalenia gardła i migdałków.

Angina objawy

Niezależnie od źródła, angina rozwija się bardzo podobnie. Rozpoczyna się nagle, z dnia na dzień, a nawet z godziny na godzinę, bardzo ostrym bólem gardła, powodującym trudności w przełykaniu. Zwykle bólowi towarzyszy wysoka, sięgająca 38 stopni gorączka.

Chory może zauważyć powiększone węzły chłonne, pojawia się też obrzęk, rozpulchnienie i zaczerwienienie na migdałkach. W przypadku zakażenia bakteryjnego dodatkowo można zaobserwować na nich biały nalot, ale nie zawsze.

Przy anginie wirusowej nie pojawia się wcale. Za to niemal zawsze anginie wirusowej towarzyszy katar, chrypka i kaszel. Chorzy skarżą się na ogólne rozbicie, złe samopoczucie, ból głowy, który może promieniować do uszu. Mogą się również pojawić trudności w oddychaniu oraz nudności i wymioty.

Paciorkowcowe zapalenie gardła – objawy i leczenie anginy paciorkowcowej

Angina bakteryjna czy angina ropna

Te objawy powinny skłonić do wizyty u lekarza. Specjalista stwierdzi, jakie podłoże ma choroba: wirusowe czy bakteryjne, i zastosuje odpowiednie leczenie.

Jest to o tyle ważne, że przebiega ono różnie, w zależności od przyczyny choroby. Lekarz obejrzy jamę ustną, przeprowadzi wywiad, a dla potwierdzenia diagnozy może zlecić wykonanie szybkiego testu.

Takie testy pojawiły się już w latach 80., obecnie zyskują coraz większą popularność.

Pozwalają w krótkim czasie określić, czy za rozwój anginy odpowiada szczep paciorkowca.

Test polega na pobraniu wymazu z gardła i umieszczeniu go na specjalnej płytce lub bezpośrednio na przyrządzie służącym do badania. Po około 10-15 minutach pojawia się wynik.

Czasem lekarz, dla upewnienia, może zlecić wykonanie dokładniejszego badania – posiewu gardła, na którego wyniki czeka się kilka dni.

Angina leczenie

W przypadku anginy wywołanej przez wirusy leczenie jest objawowe. Lekarz przepisze leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Jeśli natomiast anginę wywołały bakterie, konieczne będzie przyjmowanie antybiotyków.

– Sposób leczenia zależy od przyczyny. Anginy wywołane przez bakterie zawsze leczymy antybiotykiem.

Anginy wywołane przez wirusy można leczyć objawowo, bez antybiotyku, przyjmując jedynie leki o działaniu przeciwbólowym, przeciwgorączkowym i przeciwzapalnym.

Odróżnienie anginy wirusowej od bakteryjnej może sprawiać trudności, więc jeżeli mamy podejrzenie, że rozwija się angina, skonsultujmy się z lekarzem

– radzi lek. med. Agnieszka Motyl, specjalista medycyny rodzinnej i epidemiolog.

Angina ile trwa

Leczenie anginy nie powinno trwać dłużej niż 7 do 10 dni. Jeśli jednak objawy nie ustępują, konieczna będzie ponowna wizyta u lekarza. Może się bowiem okazać, że szczepy bakterii są odporne na stosowany antybiotyk i zajdzie potrzeba jego zmiany.

Anginy nie należy leczyć na własną rękę, zwłaszcza dostępnymi w domu antybiotykami. Na anginę wirusową nie zadziałają wcale. A niewłaściwe leczenie antybiotykami anginy paciorkowcowej może prowadzić do groźnych powikłań.

Angina nawracająca

W około 30 proc. przypadków angina nawraca. Jest to najczęściej wynik niestosowania się do zaleceń lekarza lub nieskutecznie dobranego antybiotyku.

Jeśli angina atakuje cztery lub więcej razy w roku, lekarz może zaproponować zabieg usunięcia migdałków. Czasem jest to jedyny sposób na walkę z chorobą.

Zabieg jest szczególnie zalecany w przypadku pojawienia się ropnia okołomigdałkowego i nacieku okołomigdałkowego, przewlekłego charakteru anginy, nieustępującego pomimo leczenia przez kilka miesięcy.

Do wskazań zalicza się również przerośnięte migdałki. Zamiast chronić organizm przed bakteriami i wirusami, są one ich siedliskiem i przyczyniają się do wielokrotnego nawracania infekcji.

Powikłania anginy

Angina, zwłaszcza paciorkowcowa, może być bardzo niebezpieczna. Niedoleczona lub leczona niewłaściwie grozi poważnymi powikłaniami. Może prowadzić do powstania tzw. gorączki reumatycznej, o której, nie bez powodu zresztą, mówi się: liże stawy, kąsa serce.

Gorączka reumatyczna

Gorączka reumatyczna objawia się początkowo bólem i obrzękiem stawów. Pojawia się po około trzech tygodniach od przebytej anginy i przebiega w ostrych rzutach, które trwają około 4–6 tygodni. Później ustępuje, ale może pojawić się niespodziewanie po upływie nawet kilku lat.

Gorączka reumatyczna ma bowiem charakter utajony. Podczas pozornego wygaśnięcia choroby procesy reumatyczne przebiegają w mięśniu sercowym i wsierdziu. Uważa się, że jest jedną z najczęstszych przyczyn nabytych wad serca u dzieci i ludzi młodych. Jej leczenie polega na podawaniu antybiotyku.

Aby zapobiec kolejnemu rzutowi, antybiotyk podaje się co 3–4 tygodnie do 5 lat od ostatniego rzutu, do 30. roku życia. Gdy stwierdzono zapalenie serca lub/i doszło do wady serca, profilaktyka trwa znacznie dłużej.

Angina zapalenie nerek

Angina może też być przyczyną zapalenia nerek. Zwykle rozwija się ono w 2–3 tygodnie po przebytej chorobie. Najgroźniejsze jest zapalenie kłębuszków nerkowych. Może prowadzić do upośledzenia funkcji nerek, a w konsekwencji nawet do ich niewydolności.

Ropień okołomigdałkowy 

Najczęstszym powikłaniem anginy jest ropień okołomigdałkowy. Dochodzi do niego na skutek przejścia zakażenia na ścianę gardła. Objawia się bardzo silnym bólem gardła i nagłym wystąpieniem gorączki. Podniebienie miękkie staje się wtedy niesymetryczne, uwypuklone w miejscu, w którym powstanie ropień. Do powikłania może dojść na skutek źle leczonej anginy lub przerwania leczenia.

Angina zapalenie ucha

Angina może też być przyczyną powstania zapalenia ucha. Już przy pierwszych niepokojących objawach, z których najczęstszym jest ból uszu, należy udać się do lekarza. Ten zaleci odpowiednią antybiotykoterapię.

Sprawdź laryngologów w Warszawie, Krakowie, Wrocławiu lub Poznaniu.

Niewyleczone zapalenie ucha może przejść w stan przewlekły, co prowadzi do niedosłuchu, spowodowanego zaleganiem wydzieliny: śluzu i ropy. Innymi powikłaniami po anginie mogą być: zapalenie węzłów chłonnych szyi, zapalenie zatok, zapalenie płuc i opon mózgowych.

Paciorkowcowe zapalenie gardła – objawy i leczenie anginy paciorkowcowej

Zapobieganie anginie

Aby uniknąć groźnych powikłań i samej anginy, należy przede wszystkim zadbać o odporność. Należy pamiętać, że angina wirusowa atakuje zwłaszcza wtedy, gdy nasz układ odpornościowy jest osłabiony, gdy brakuje nam witamin, ciepła i słońca, a więc głównie jesienią, zimą i wczesną wiosną.

Oszczędźmy w tym okresie gardłu szoku termicznego, ubierajmy się odpowiednio do temperatury: ani zbyt lekko, ani za ciepło. Starajmy się wietrzyć pomieszczenia, w których przebywamy, i dbać o ich odpowiednie nawilżenie.

W profilaktyce niezwykle ważne jest dbanie o higienę jamy ustnej i regularne odwiedzanie dentysty. Choć anginy raczej nie wiąże się z bólem zęba, to właśnie on może być przyczyną jednej z jej odmian.

Bakterie znajdujące się w zepsutych zębach najpierw powodują zapalenie miazgi, a z czasem całkowicie ją niszczą. Jeśli ząb nie zostanie na tym etapie usunięty lub poddany leczeniu kanałowemu, zakażenie będzie rozprzestrzeniało się na całą jamę ustną, prowadząc do powstania stanu zapalnego, a w konsekwencji do tzw. anginy Ludwiga.

Nieleczone zęby mogą być przyczyną jednej z odmian anginy. Najważniejsze w profilaktyce jest dbanie o higienę jamy ustnej i regularne odwiedzanie dentysty.

Dowiedz się więcej

Angina paciorkowcowa – zasady diagnostyki i leczenia

http://psjd.icm.edu.pl/psjd/element/bwmeta1.element.psjd-3ec9900f-b66d-48da-9f73-776810378846;jsessionid=B4D205ACA943A8C72E3E840CDFB57BC3

Anginy – rozpoznawanie, różnicowanie, leczenie i powikłania

https://www.termedia.pl/Anginy-rozpoznawanie-roznicowanie-leczenie-i-powiklania,8,1009,0,1.html

Unstable angina in a young woman with Hodgkin’s lymphoma

https://journals.viamedica.pl/cardiology_journal/article/view/23550

Angina – Przyczyny, Objawy, Diagnostyka

Angina to zapalenia migdałków podniebiennych i/lub zapalenia gardła. Towarzyszy mu zazwyczaj zapalenie węzłów chłonnych szyi oraz objawy ogólnoustrojowe. Jest stosunkowo częstą chorobą, zatem warto wiedzieć, kiedy podejrzewać anginę i jak postępować w przypadku jej wystąpienia.

Przyczyny anginy

Etiologia wirusowa występuje w przypadku 90% zakażeń u dorosłych. Angina ropna wywołana przez bakterie występuje głównie u dzieci.

Czynnikiem chorobotwórczym są głównie bakterie z rodzaju Streptococcus – paciorkowce (z grupy Streptococcus pyogenes, Streptococcus anginosus – są przyczyną 15-30% zachorowań na zapalenie gardła), rzadziej Staphylococcus czy Haemophilius influenzae.

Leia também:  Swędzenie sutków – jakie są przyczyny świądu sutka?

Droga zakażenia

Objawy anginy pojawiają się nagle i są wynikiem:

  • najczęściej – zakażenia drogą kropelkową poprzez kontakt z zakażoną osobą lub z jej wydzielinami; zakaźność trwa do 24 godzin od momentu włączenia skutecznej antybiotykoterapii w przypadku anginy paciorkowcowej. W przypadku anginy wirusowej zakaźność ustępuje wraz z ustąpieniem ostrych objawów.
  • zatrucia pokarmowego (mleko, mąka, lody, wyroby mączne i mleczne).

Z racji że obecność bakterii powodujących anginę nie jest jednoznaczna z wystąpieniem objawów, istnieje także możliwość zarażenia się od nosiciela, czyli zdrowej osoby, u której doszło do skolonizowania gardła przez szczepy tychże drobnoustrojów. Choroba najczęściej dotyczy dzieci i osób młodych, a u starszych najczęściej ogranicza się do miejscowej reakcji zapalnej przy słabym wpływie na ogólny stan zdrowia organizmu.

Angina – objawy

Jest to choroba ogólnoustrojowa, powodująca ogólne osłabienie i złe samopoczucie. Początkowe objawy to:

  • silny ból gardła (często promieniujący do ucha i utrudniający połykanie),
  • wysoka temperatura (39oC),
  • dreszcze,
  • bóle głowy,
  • bóle brzucha (angina u dzieci)- wywolane powiekszeniem węzłów chłonnych krezki.

W anginie toksycznej nasilają się objawy ogólnoustrojowe takie jak:

  • gorączka (do 40oC ),
  • dreszcze,
  • odwodnienie.

Paciorkowcowe zapalenie gardła – objawy i leczenie anginy paciorkowcowej

Nie należy lekceważyć powyższych symptomów, gdyż niewyleczona angina może prowadzić do licznych groźnych powikłań.

Diagnostyka

Objawy choroby są podstawą diagnostyki.

W celu potwierdzenia zakażania paciorkowcem (Streptococcus pyogenes) wykorzystuje się szybki test lateksowy (wynik już po 5 minutach!), badanie bakteriologiczne za pomocą wymazu z gardła i migdałków podniebiennych (nie ma wartości diagnostycznej po podaniu nawet jednej dawki antybiotyku – wynik może być fałszywie ujemny) lub badanie krwi, w którym oznacza się: stężenia białek ostrej fazy, przeciwciał ASO. Szczególnie problematyczne jest rozróżnienie anginy i ostrego zapalenia gardła, spowodowanym przez wirusy. W tym przypadku diagnostyka opiera się na obserwowaniu obecności objawów takich jak: wyraźny stan zapalny tkanek limfatycznych z ropną wydzieliną, wysoka gorączka i przekrwienie migdałków. Objawy te świadczą o anginie. Natomiast u dzieci powyżej 3 roku życia katar, biegunka, chrypka, wysypka, zapalenie spojówek czy zapalenie błon śluzowych jamy ustnej wskazują na wirusowe ostre zapalenie gardła. Innymi jednostkami chorobowymi, które charakteryzują się podobnymi symptomami są:

  • płonica,
  • błonica,
  • mononukleoza,
  • nowotwory,
  • białaczka,
  • agranulocytoza,
  • kiła,
  • gruźlica.

Lekarz na podstawie badania podmiotowego i, w razie potrzeby, dodatkowych badań diagnostycznych może rozróżnić powyższe stany patologiczne, dlatego w razie niepokojących objawów nie warto samemu stawiać diagnostyki, ponieważ nietrudno w takim wypadku o pomylenie jednej z wielu chorób z anginą.

Antybiotykoterapia

  • Czynnikiem chorobotwórczym są bakterie, zatem leczenie anginy bakteryjnej opiera się na antybiotykoterapii, wdrożonej jedynie w razie potwierdzenia zakażenia paciorkowcami (dodatni wynik szybkiego testu diagnostycznego) lub w razie nasilonych objawów do czasu uzyskania wyników badań.
  • Pacjent przestaje zarażać już po 1 dniu stosowania antybiotykterapii.
  • Stosowanie antybiotyku w celu wyleczenia anginy wirusowej jest nieskuteczne, a wręcz szkodliwe dla ogólnego stanu zdrowia, ponieważ powoduje to wyniszczenie naturalnej flory bakteryjnej, której obecność jest pożądana i wiąże się z bardzo niebezpiecznym zjawiskiem narastania lekooporności bakterii.

Paciorkowcowe zapalenie gardła – objawy i leczenie anginy paciorkowcowej

Angina – leczenie i czas trwania

W celu zniwelowania objawów zaleca się stosowanie leków przeciwzapalnych, przeciwgorączkowych i przeciwbólowych (paracetamol; niesteroidowe leki przeciwzapalne np. ibuprofen).

Niezbędne jest także leżenie w łóżku i izolacja od innych, aby pozwolić organizmowi zwalczyć chorobę i jednocześnie zapobiegać jej rozprzestrzenianiu się. Powinno się także przyjmować duże ilości płynów w celu nawilżenia błony śluzowej gardła oraz stosować miejscowo środki odkażające.

Należy stosować dietę płynną, lekkostrawną, bogatoenergetyczną. Poprawa stanu zdrowia powinna nastąpić po 3-5 dniach.

Nie zwalnia to jednak z obowiązku kontynuacji zaleceń lekarskich, ponieważ może to spowodować nawrót choroby i zwiększa ryzyko powikłań, które zwykle są przyczyną zmian w tkankach serca, nerkach i stawach (gorączka reumatyczna), do czego również prowadzi nieleczona angina (przebieg naturalny).

Zaraźliwość w przypadku stosowania antybiotyku trwa do 24 godzin po przyjęciu pierwszej dawki, a jeśli nie podjęto leczenia to do 7 dni po ustąpieniu objawów, co wiąże się z większym prawdopodobieństwem zarażenia się innych. Wysokie ryzyko zachorowania dotyczy domowników chorego, którzy mają aż 25% szans, że również przejdą anginę.

Powikłania

Ponieważ angina jest chorobą ogólnoustrojową, powikłania mogą dotyczyć wielu układów, a bliskie położenie innych struktur anatomicznych sprzyja ich zajęciu. Do możliwych powikłań miejscowych zaliczamy:

  • ropień okołomigdałkowy – najczęstsze powikłanie, które polega na powstaniu nacieku zapalnego i ropnej wydzieliny w okolicach migdałka; metody leczenia obejmują zabieg nacięcia ropnia i antybiotykoterapii, głównie angina u dziecka niewłaściwie leczona lub po przedwczesnym przerwaniu terapii może doprowadzić do tego powikłania; przebycie ropnia jest wskazaniem do wycięcia migdałków,
  • ropień tylnogardłowy – rzadkie powikłanie występujące niemalże wyłącznie u dzieci (węzły chłonne zagardłowe, które są atakowane przez bakterie, zanikają wraz z wiekiem); początkowo bezobjawowe uwypuklenie tylnej ściany gardła, następnie dochodzi do utrudnienia połykania i oddychania; może mieć charakter ostry lub przewlekły,
  • inne rzadko występujące ropnie: przestrzeni przygardłowej, nagłośni, dna jamy ustnej, węzłów chłonnych szyi, ucha środkowego i/ lub wyrostka sutkowatego.

Rzadko występującymi powikłaniami ogólnoustrojowymi mogą być m.in.:

  • u dzieci zazwyczaj: ostre kłębuszkowe zapalenie nerek, gorączka reumatyczna,
  • bakteriemia,
  • zapalenie płuc,
  • zapalenie ucha środkowego,
  • zapalenie wsierdzia,
  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych,
  • krwotok z dużych naczyń szyjnych.

Choć choroba ustępuje samoistnie, to jednak w przypadku paciorkowcowego zapalenia migdałków stosowanie antybiotyków umożliwia zapobiegnięcie powyższym powikłaniom i skraca czas zakażania innych osób.

Profilaktyka

W związku z tym, że angina jest chorobą zakaźną przekazywaną drogą kropelkową, do podstawowych elementów profilaktyki należy unikanie styczności z chorymi, a w kontakcie z osobami wykazującymi objawy anginy należy pamiętać o dystansie i higienie rąk.

Ważne jest dbanie o nasza odporność w czasie późnej jesieni, zimy i wczesnej wiosny.

Umiarkowany systematyczny wysiłek fizyczny, zachowywanie higieny snu i właściwe odżywianie to najprostsze, ale również i najskuteczniejsze formy dbania o dobrą formę organizmu, który wówczas jest zdolny do skutecznego eliminowania patogenów z organizmu, zanim dojdzie do rozwoju infekcji i pojawią się objawy takie jak ból gardła i migdałków.

  1. Autor: Dr Olga Krynicka-Scaringella
    Współautor: Urszula Woźniak, studentka UM we Wrocławiu
  2. Bibliografia:
  3. Kawalec Wanda, Grenda Ryszard, Kulus marek; Pediatria II; Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2018

Kręcicki Tomasz; Zalesska-Kręcicka Maria; Zarys otolaryngologii. Podręcznik dla studentów i lekarzy; Akademia Medyczna im. Piastów Śląskich we Wrocławiu, Wrocław 2008

Latkowski Bożydar, Lukas Witold, Godycki-Ćwirko Maciej; Medycyna Rodzinna; Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2017

Latkowski Jan; Otorynolaryngologia dla studentów medycyny i stomatologii; Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2004

Angina ropna – objawy, skuteczne sposoby leczenia

Paciorkowcowe zapalenie gardła – objawy i leczenie anginy paciorkowcowej

Angina ropna to bardzo ostre zapalenie gardła i migdałków, które zazwyczaj jest konsekwencją zakażenia paciorkowcami. Statystycznie nawet 90% ludzi w trakcie swojego życia chorowało albo zachoruje na tę popularną chorobę górnych dróg oddechowych, dlatego też tym bardziej warto dowiedzieć się o niej nieco więcej.

Jak wspomniano we wstępie za występowanie anginy ropnej najczęściej odpowiadają bakterie – paciorkowce. W dzisiejszych czasach zdecydowana większość angin paciorkowcowych wywołanych jest przez “Streptococcus Pyogenes”.

Mowa tutaj oczywiście o dość popularnych paciorkowcach beta-hemolizującego z grupy A. Angina paciorkowcowa niestety bardzo szybko rozprzestrzenia się pomiędzy ludźmi, dlatego też tak bardzo ważne jest odizolowanie chorego.

Na anginę ropną najczęściej chorują dzieci w przedziale wiekowym od 3 do 14 roku życia. Angina paciorkowa wyróżnia się bardzo gwałtownym początkiem, co jest ściśle powiązane z dość krótkim okresem inkubacji bakterii.

Warto wspomnieć również o tym, że ta choroba niestety ma tendencję do nawrotów, dlatego też po wyleczeniu należy zadbać o swoje zdrowie.

Angina ropna objawy

Objawy anginy ropnej są zazwyczaj bardzo podobne do zwykłego przeziębienia. U chorych migdałki są znacznie powiększone i pojawia się oczywiście stan podgorączkowy.

U pacjentów błona śluzowa gardła i migdałów jest mocno przekrwiona, a co najważniejsze bardzo często pojawia się biały nalot na języku. W niektórych przypadkach mogą pojawić się bolesne czopy ropno-śluzowe.

Leia também:  Como Juntar Duas Pessoas Que Se Gostam?

Angina ropna bardzo często prowadzi do stanu zapalnego w miąższu migdałków, na których pojawiają się charakterystyczne naloty ropne.

Angina ropna ile trwa?

To, ile trwa angina ropna w dużej mierze zależy od odporności pacjenta oraz od sposobu leczenia. Jeżeli chodzi o wysoką gorączkę, to utrzymuje się ona wyłącznie w pierwszej fazie choroby, dlatego też po 3-5 dniach ustępuje.

Bóle gardła powinny ustąpić po tygodniu nawet wtedy, gdy nie są leczone. Pamiętać należy o tym, że angina paciorkowcowa ma etiologię bakteryjną, dlatego też wymaga wdrożenia antybiotykoterapii, która trwa nie krócej niż 10 dni.

Jakie są skuteczne sposoby leczenia?

Najskuteczniejszym i najszybszym sposobem na wyleczenie anginy ropnej jest oczywiście leczenie antybiotykami.

Im szybciej dojdzie do rozpoznania anginy i wprowadzenia leczenia farmakologicznego, tym zdecydowanie szybciej będzie można pozbyć się dokuczliwych objaw. W dużej mierze to właśnie dzięki antybiotykom błyskawicznie ustępuje nie tylko ból gardła, ale również spada gorączka.

Nie można zapominać również o tym, że dzięki antybiotykom znacząco ogranicza się ryzyko powikłań, dlatego też tym bardziej warto jak najszybciej odwiedzić lekarza.

Może Cię zainteresować: Domowe sposoby na ból gardła.

Jakie leki podaje się przy anginie ropnej?

Bakterie paciorkowca najłatwiej zwalczyć fenoksymetylpenicyliną. Penicylina może pochwalić się nie tylko dużą dostępnością i przystępną ceną, ale również wysokim bezpieczeństwem.

Z jej dobrodziejstw bez problemu, mogą skorzystać nawet kobiety w ciąży. Problemy pojawiają się jedynie u osób, które są uczulone na penicylinę. W takiej sytuacji lekarz może przepisać preparaty z grupy makrolidów albo cefadroksylem.

Przy anginie ropnej stosuje się także leczenie objawowe. Pacjentom przepisywane są leki przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwgorączkowe.

Aby zmniejszyć obrzęk oraz zaczerwienienie błon śluzowych gardła warto postawić na pastylki do ssania. Dużym zainteresowaniem cieszą się także specjalne płukanki z rumianku i szałwii.

Zobacz również, jakie mogą być przyczyny przewlekłego bólu gardła. 

UMÓW SIĘ NA WIZYTĘ

Angina paciorkowcowa – przyczyny, objawy, leczenie

Paciorkowcowe zapalenie gardła – objawy i leczenie anginy paciorkowcowej

Angina to ostre zapalenie gardła i migdałków. Choroba ta zaliczana jest do powszechnych – statystycznie 90 proc. ludzi przechodzi ją przynajmniej raz w życiu. Z infekcją najczęściej do czynienia mają dzieci, ale może na nią zapaść każdy, bez względu na wiek. Jakie są przyczyny anginy, czym się ona objawia i w jaki sposób należy ją leczyć?

Angina paciorkowcowa – przyczyny

Za rozwój anginy z reguły odpowiadają wirusy, takie jak rinowirusy, koronawirusy, adenowirusy, EBV, Coxsackie, Herpes simplex oraz wirusy grypy i paragrypy – są one przyczyną od 70 do 90 proc. przypadków infekcji.

Natomiast anginę paciorkowcową  wywołują paciorkowce z grupy A, B, C, G, gronkowce oraz bakteria Haemofilus influenzae. Przyczyną anginy mogą być również grzyby lub pierwotniaki, ale są to dosyć rzadkie przypadki. Angina paciorkowcowa występuje najczęściej w sezonie infekcji, czyli jesienią, zimą i wczesną wiosną.

Z reguły zapadają na nią dzieci w wieku od 3 do 15 lat. Zakażenie najczęściej rozprzestrzenia się drogą kropelkową. Pierwsze symptomy choroby pojawiają się po 2–5 dniach od zainfekowania. Jeśli chory rozpocznie leczenie odpowiednio dopasowanym antybiotykiem, już po mniej więcej dobie przestaje zarażać.

W przypadku anginy paciorkowcowej mało prawdopodobne jest zakażenie się poprzez kontakt z przedmiotami, których dotykała osoba chora. Statystycznie ryzyko zarażenia się od chorego członka rodziny wynosi 25 proc.

Choroba może się także ujawnić u osoby, która jest bezobjawowym nosicielem Streptococcus pyogenes, według szacunków może nimi być 12–23 proc. dzieci i około 5 proc. dorosłych.

Choć najczęściej infekcja pojawia się w okresie największych zachorowań, to anginą paciorkowcową można się zarazić również latem. Wystarczy wyziębić organizm w czasie upalnych dni.

Ze względu na miejsce występowania infekcji wyróżniamy:

  • anginę migdałka podniebiennego,
  • anginę migdałka gardłowego,
  • anginę migdałka językowego.

Angina paciorkowcowa – objawy

Choroba rozpoczyna się nagle. Od razu możesz być osłabiony, najczęściej pojawia się również gorączka. Objawy, jakie mogą wystąpić to:

  • intensywny ból gardła i problemy z przełykaniem,
  • wysoka gorączka,
  • uczucie osłabienia,
  • powiększenie szyjnych węzłów chłonnych,
  • nudności i wymioty,
  • pojawienie się na migdałkach nalotu włóknikowego, a nawet ropnej wydzieliny.

Angina paciorkowcowa ma zdecydowanie bardziej gwałtowny i intensywny przebieg niż wirusowa. O ile anginę wirusową możesz pomylić ze zwyczajnym przeziębieniem, to nie ma takiej możliwości w przypadku anginy paciorkowcowej. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości odnośnie rodzaju infekcji, z jaką się zmagasz, to koniecznie skonsultuj się z lekarzem.

Objawem, który może szczególnie wskazywać na infekcję bakteryjną jest biały lub żółtawy nalot na migdałkach, ale możliwe jest też, że zmiana ta nie będzie widoczna. Nalot pojawia się w pierwszej fazie choroby, wtedy też migdałki są powiększone i przekrwione.

Pamiętaj jednak, że nalot może towarzyszyć również innym infekcjom, takim jak błonica czy zakażenie grzybicze.

Jeśli objawy infekcji nie wskazują jednoznacznie na anginę paciorkowcową, to lekarz może zalecić wykonanie testu na obecność paciorkowców w gardle. Wynik takiego testu poznasz w ciągu kilku minut. Pamiętaj jednak, że możesz być nosicielem paciorkowca, a angina może być wywołana przez inną bakterię, zatem również i wynikowi takiego testu nie do końca można zawierzyć.

Angina paciorkowcowa – leczenie

Być może słyszałeś, że anginę należy leczyć antybiotykami – nie jest to prawda. Jeśli przyczyną infekcji są wirusy, to zastosowanie antybiotykoterapii nie przyniesie żadnych efektów. Natomiast w przypadku anginy paciorkowcowej zastosowanie antybiotyku jest jak najbardziej wskazane.

Przede wszystkim jednak nie oznacza to, że możesz przyjąć resztę antybiotyku, który został ci po leczeniu ostatniej infekcji. Musi to być lek odpowiednio dopasowany.

Dobrze dobrana antybiotykoterapia może zapobiec większości powikłań, uchronić przed gorączką reumatyczną i spowodować, że chory w ciągu doby od rozpoczęcia kuracji przestanie zarażać. Antybiotykiem polecanym na anginę paciorkowcową jest penicylina.

Zastosowanie innego leku powinno być wdrożone wówczas, gdy okaże się, że chory jest uczulony na wspomniany. Uwaga: po rozpoczęciu leczenia należy stosować antybiotyk przez 10 dni lub zgodnie z zaleceniami lekarza. To, że objawy infekcji ustępują, nie oznacza, że można zaniechać dalszego leczenia.

Jest to bardzo ważne przede wszystkim dlatego, że jeśli nie zwalczysz wszystkich przyczyn infekcji w organizmie, to szybko możesz zachorować ponownie. W czasie choroby zostań w domu – nie musisz cały czas leżeć w łóżku, ale nie przemęczaj się i odpoczywaj. Staraj się unikać kontaktu z innymi domownikami, żeby ich nie zarazić.

Podczas leczenia anginy paciorkowcowej przestrzegaj następujących zasad:

  • Pij dużo wody – przy wysokiej gorączce łatwo możesz się odwodnić.
  • Unikaj potraw gorących i pikantnych, staraj się stosować półpłynną dietę.
  • Reaguj na pojawiające się objawy.
  • Nie przegrzewaj ani nie wyziębiaj organizmu.
  • Wietrz pomieszczenia, w których przebywasz.

W przypadku większości pacjentów gorączka ustępuje w ciągu od 3 do 5 dni, a ból gardła po 7 dniach. Jeśli odpowiednio wcześnie zostanie podany antybiotyk, to czas trwania dolegliwości powinien się skrócić.

Dodatkowo maleje również ryzyko powikłań w postaci zapalenia ucha i zatok czy też gorączki reumatycznej. Kolejnym plusem jest to, że krócej będziesz zarażać.

Mimo wprowadzenia antybiotykoterapii, w dalszym ciągu należy stosować leczenie objawowe, dzięki któremu dolegliwości związane z infekcją nie będą tak uciążliwe. Efekt może przynieść:

  • Odpoczynek – w czasie infekcji i antybiotykoterapii nie powinieneś być tak samo aktywny jak na co dzień. W miarę możliwości odpoczywaj jak najwięcej. Złym rozwiązaniem jest pójście do pracy czy szkoły, gdzie możesz zarazić innych i sam zapaść na kolejne infekcje.
  • Leki z aloesu drzewiastego dostępne w aptece – wspomagają nasz system immunologiczny do aktywnej walki z wirusami i bakteriami.
  • Leki ziołowe do płukania gardła. Polecane są mieszanki takich ziół jak: rumianek, tymianek, szałwia, arnika, tatarak, kora dębu, mięta pieprzowa. Płucz gardło przygotowanym roztworem kilka razy dziennie.
  • Leki przeciwbólowe – możesz skorzystać z medykamentów dostępnych bez recepty, ale lekarz prawdopodobnie zapisze ci wszystkie niezbędne farmaceutyki. Pamiętaj, że angina paciorkowcowa wymaga wizyty u lekarza.
Leia também:  Łysienie bliznowaciejące – przyczyny, objawy, leczenie

lek. Michał Dąbrowski

Angina ropna – o objawach i przyczynach choroby

Co to jest angina? Według medycznej definicji angina to ostre zapalenie gardła i migdałków podniebiennych, wywołane zakażeniem wirusowym (u dorosłych aż w 90-95% i jest to po prostu najczęściej tzw. choroba przeziębieniowa) lub zakażeniem bakteryjnym.

W potocznym rozumowaniu przyjęło się jednak, że anginą nazywamy zazwyczaj bakteryjną infekcję, za którą odpowiedzialny jest Streptococcus pyogenes czyli paciorkowiec beta-hemolizujący grupy A (PBHA).

Warto więc doprecyzować: „angina bakteryjna” lub „angina ropna” – wówczas nie ulega wątpliwości, że mamy na myśli anginę o etiologii bakteryjnej.

Paciorkowcowe zapalenie gardła – objawy i leczenie anginy paciorkowcowej

Objawy anginy ropnej

Początki anginy paciorkowcowej są dość charakterystyczne. Choroba zaczyna się gwałtownie i nagle, pojawia się silny ból gardła, utrudniający swobodne połykanie, gorączka przekraczająca 38°C, ból głowy, a czasem także ból brzucha, nudności i wymioty.

Błona śluzowa gardła jest intensywnie czerwona i obrzęknięta, podobnie języczek podniebienny. Na migdałkach podniebiennych odznacza się wyraźny ropny wysięk, na błonie śluzowej podniebienia mogą być widoczne wybroczyny, język jest obłożony.

Węzły chłonne szyjne przednie ulegają powiększeniu, mogą być tkliwe lub bolesne przy dotyku. Kaszel oraz katar typowo nie występują.

Większość takich infekcji ustąpi samoistnie w ciągu kilku dni, warto jednak iść do lekarza, który zdecyduje czy wdrażać leczenie antybiotykiem. Bowiem nieleczona angina paciorkowcowa wiąże się z większym ryzykiem powikłań.

Objawy anginy u dziecka nie różnią się istotnie od tych występujących u dorosłych. Częściej pojawiają się symptomy z przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, uczucie nudności oraz wymioty.

Czy angina ropna jest zaraźliwa? O przyczynach choroby

Patogenem odpowiedzialnym za ropną anginę paciorkowcową jest paciorkowiec beta-hemolizujący grupy A. Zakażenie następuje drogą kropelkową i poprzez bezpośredni kontakt z chorą osobą. Znacznie rzadziej źródłem zakażenia jest bezobjawowy nosiciel PBHA – najczęściej dziecko.

Okres zakaźności wynosi do 24 godzin od rozpoczęcia skutecznego leczenia antybiotykami. Gdy nie podjęto antybiotykoterapii, chora osoba zakaża do tygodnia od ustąpienia objawów. W środowisku domowym ryzyko przeniesienia infekcji szacuje się na około 25%.

Okres wylęgania, czyli czas od kontaktu z patogenem do pojawienia się objawów choroby, wynosi średnio od 12 godzin do 4 dni.

Szczyt zachorowań na anginę ropną można zaobserwować od późnej jesieni do wczesnej wiosny. W okresie letnim infekcje występują rzadziej. Typowy wiek chorych, u których najczęściej występuje angina paciorkowcowa, wynosi od 5. do 15. r. ż.

Diagnoza anginy ropnej

Jeśli zaobserwujesz u siebie początki anginy, koniecznie udaj się do swojego lekarza rodzinnego. Lekarz przeprowadzi z Tobą wywiad i zbada Cię fizykalnie. Informacje uzyskane z wywiadu i badania określą ze znacznym prawdopodobieństwem, czy Twoja choroba ma etiologię bakteryjną, a nie wirusową.

Lekarze w celu oceny stosują skalę Centora w modyfikacji McIsaaca.

Każdej z poniższych cech przypisany jest jeden punkt: gorączka przekraczająca 38°C, brak kaszlu, powiększenie węzłów chłonnych szyjnych przednich, obrzęk migdałków z widocznym wysiękiem oraz wiek 3-14 lat.

Za wiek od 15 do 44 lat przyznawane jest 0 punktów, a powyżej 45 lat odejmowany jest jeden punkt. W zależności od uzyskanej sumy, zalecane jest konkretne postępowanie. 0-1 punktów wskazuje raczej na infekcję wirusową i nie wymaga leczenia przyczynowego.

2-3 punkty oraz 4 punkty, przy niezbyt nasilonych objawach, skłaniają do wykonania „szybkiego testu” na obecność paciorkowca w gardle lub zlecenie posiewu z gardła. 4 punkty i wyraźne, silne objawy kliniczne, mogą być wskazaniem do natychmiastowego rozpoczęcia antybiotykoterapii.

Wspomniane wyżej „szybkie testy” na obecność antygenu PBHA pozwalają w materiale z wymazu gardła wykryć obecność paciorkowca w ciągu kilku minut. Gdy wykonanie szybkiego testu nie jest możliwe lub podejrzewa się zakażenie inną bakterią niż paciorkowcem beta-hemolizującym grupy A, można wykonać posiew wymazu z gardła i migdałków. Wówczas na wynik oczekuje się dłużej – około 1-2 dni.

W przypadku dodatnich wyników szybkiego testu lub posiewu rozpoczyna się leczenie antybiotykiem. Jeśli nie ma możliwości wykonania diagnostyki lub oczekujesz na wynik posiewu, a objawy silnie wskazują na zakażenie bakteryjne, prawdopodobnie również od razu otrzymasz zalecenie antybiotykoterapii.

Powikłania po anginie

Powikłania po anginie paciorkowcowej występują rzadko. Wczesne powikłania ropne obejmują skutki miejscowego szerzenia się infekcji i są nimi m.in.

ropień okołogardłowy, ropne zapalenie ucha środkowego, ropne zapalenie wyrostka sutkowatego, ropne zapalenie węzłów chłonnych czy ropne zapalenie zatok przynosowych.

Późne powikłania immunologiczne takie jak gorączka reumatyczne czy ostre kłębuszkowe zapalenie nerek pojawiają się u dorosłych bardzo rzadko. Inne możliwe, choć rzadkie powikłania, to zapalenie płuc, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy sepsa.

Jeśli zaobserwujesz u siebie początki anginy, udaj się do swojego lekarza. Konieczne może okazać się wykonanie testów diagnostycznych np. wymazu z gardła – badanie w kierunku antygenu Streptococcus pyogenes możesz wykonać w Diagnostyce. Szybkie zastosowanie antybiotyków zminimalizuje ryzyko powikłań, a także zmniejszy prawdopodobieństwo, że zarazisz chorobą swoich bliskich.

Bibliografia:

  • Interna Szczeklika – P. Gajewski, A. Szczeklik
  • Pediatria – T. Lissauer, W. Carroll „Zapalenie gardła i angina” – B. Skotnicka

Angina – jakie są jej objawy, przyczyny i jak ją leczyć?

Angina, czyli ostre zapalenie gardła i migdałków, jest stanem zapalnym błony śluzowej gardła wywołanym zakażeniem wirusowym bądź bakteryjnym lub podrażnieniem. Za anginę u dorosłych najczęściej odpowiedzialne są wirusy.

U dzieci większość zakażeń wywoływanych jest przez bakterię Streptococcus pyogenes, należącą do grupy paciorkowców beta-hemolizujących grupy A (PBHA). Szczyt zachorowań u dzieci i młodzieży przypada na zimę i wczesną wiosnę.

Według najnowszych badań 37% wszystkich zapaleń gardła u osób poniżej 18 r.ż. jest wywoływanych przez tę bakterię. 

Angina jest chorobą zakaźną przenoszoną drogą kropelkową lub przez kontakt bezpośredni. Okres wylęgania dla wirusów wynosi 1-6 dni, z okresem zakaźności 1-2 dni przed wystąpieniem objawów. Dla bakterii okres wylęgania wynosi od 12 h do 4 dni, natomiast zakaźność kończy się 24 godziny po rozpoczęciu antybiotykoterapii. 

Jakie są objawy anginy? 

Głównymi objawami anginy wywołanej paciorkowcem są: 

  • ból gardła podczas przełykania, 
  • powiększone węzły chłonne na szyi,  
  • wybroczyny na podniebieniu,  
  • gorączka >38°C, 
  • czerwone i powiększone migdałki, czasami z białymi plamkami i ropą, 
  • wysypka, 
  • nie występuje katar. 

Produkty na objawy anginy

Głównymi objawami anginy wywołanej wirusem są: 

  • ból gardła (słabszy niż w zakażeniu bakteryjnym), 
  • bóle mięśni, 
  • niewielka gorączka lub prawidłowa temperatura, 
  • katar. 

Jak lekarz stawia diagnozę? 

Lekarz wykonuje badanie przedmiotowe z obserwacją jamy ustnej. Do potwierdzenia zakażenia bakteryjnego konieczny jest „szybki” test na obecność antygenu PBHA na podstawie wymazu z gardła. Dodatni wynik potwierdza zakażenie bakteryjne. U dzieci lub kiedy test jest niedostępny, konieczny może okazać się posiew z wymazu gardła.  

Jak przebiega leczenie anginy? 

Chorym na anginę zaleca się odpoczynek oraz picie dużej ilości wody. Z leków dostępnych bez recepty można zastosować leki przeciwbólowe takie jak paracetamol lub przeciwzapalne (ibuprofen). Tabletki do ssania zawierające środki przeciwzapalne również mogą przynieść ulgę. 

W przypadku potwierdzonej etiologii bakteryjnej lub do czasu uzyskania wyniku w przypadku ostrego przebiegu lekarz przepisuje penicylinę stosowaną przez 10 dni. W przypadku zakażenia wirusowego nie stosujemy antybiotyków

Jakie mogą być powikłania zapalenia paciorkowcowego? 

Do powikłań należą: 

  • zapalenie ucha środkowego, 
  • ostre kłębuszkowe zapalenie nerek, 
  • gorączka reumatyczna, 
  • powikłania ropne. 

Jakie są rokowania w przypadku anginy? 

Angina w większości przypadków ustępuje samoistnie w ciągu 3-7 dni w przypadku zapalenia wirusowego oraz po 3-4 dniach przy zakażeniu bakteryjnym. U dorosłych rzadko występują powikłania. Skuteczna antybiotykoterapia przy anginie o etiologii paciorkowcowej stanowi profilaktykę zachorowania na gorączkę reumatyczną i ostre popaciorkowcowe kłębuszkowe zapalenie nerek. 

Źródło:

Gajewski, P. Interna Szczeklika 2017. Kraków: Medycyna Praktyczna, 2017. S. 671-674. 

Odpowiedzi na pytania naszych czytelników

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*