Opryszczka warg sromowych – objawy i leczenie opryszczki sromu

Opryszczka warg sromowych – objawy i leczenie opryszczki sromu

fot. Fotolia

Opryszczka warg sromowych – objawy i leczenie opryszczki sromu

fot. Fotolia

Opryszczka narządów płciowych to choroba wirusowa i jednocześnie najczęściej diagnozowana choroba weneryczna u osób aktywnych seksualnie. Czynnikiem wywołującym opryszczkę płciową jest wirus HSV. Jednak o ile opryszczkę wargową (na twarzy lub ustach) wywołuje wirus HSV1, który przenoszony jest drogą kropelkową lub przez bezpośredni kontakt, o tyle opryszczkę narządów płciowych powoduje wirus HSV2, który przenosi się poprzez kontakty seksualne lub dotyk. HSV2 występuje średnio u 20–25% osób aktywnych seksualnie.

Spis treści:

Opryszczka narządów płciowych – objawy Opryszczka narządów płciowych u kobiet Opryszczka narządów płciowych u mężczyzn Opryszczka narządów płciowych – przyczyny Opryszczka narządów płciowych – zapobieganie Opryszczka narządów płciowych – leczenie  Opryszczka narządów płciowych – nawrót choroby Opryszczka narządów płciowych u kobiet w ciąży

Opryszczka narządów płciowych – objawy 

Objawem opryszczki narządów płciowych jest mrowienie, swędzenie, czasem ból okolic intymnych. Po kilku dniach od pojawienia się opryszczki genitalnej na skórze pojawiają się pęcherzyki surowicze, z których tworzą się bolesne owrzodzenia skóry, nadżerki i strupy. 

1. Opryszczka narządów płciowych u kobiet

U kobiet opryszczka narządów płciowych występuje:

  • na wargach sromowych (opryszczka warg sromowych, opryszczka sromu),
  • na łechtaczce,
  • przy wejściu do pochwy (opryszczka pochwy),
  • na udach,
  • w okolicy pępka,
  • przy odbycie (opryszczka odbytu).

Dodatkowo mogą wystąpić upławy.  Tak wygląda skóra z objawami opryszczki – widoczne pęcherzyki surowicze Opryszczka warg sromowych – objawy i leczenie opryszczki sromu

2. Opryszczka narządów płciowych u mężczyzn

U mężczyzn pęcherzyki spowodowane opryszczką mogą pojawić się na:

  • żołędzi (opryszczka prącia),
  • napletku i trzonie członka,
  • pośladkach,
  • w okolicy odbytu (opryszczka odbytu),
  • udach.

Dodatkowo może dokuczać ból przy oddawaniu moczu.

  Tak mogą wyglądać objawy opryszczki miejsc intymnych u mężczyzny:Opryszczka warg sromowych – objawy i leczenie opryszczki sromu

Ten rodzaj opryszczki (podbrzusze, rozsiane zmiany) najczęściej występuje u osób chorujących na atopowe zapalenie skóry oraz choroby przewodu pokarmowego np.:

  • choroba Crohna,
  • celiakia,
  • zespół jelita drażliwego.

Opryszczka warg sromowych – objawy i leczenie opryszczki sromu

Pierwsze objawy opryszczki genitalnej (u obu płci) mogą się pojawić nawet kilka lat po tym, jak doszło do zakażenia.

Wciąż nie wiadomo, dlaczego u niektórych osób w przypadku opryszki intymnej pojawiają się objawy wirusa, a u innych nie oraz dlaczego pierwsze objawy występują po tak długim czasie od zakażenia.

Prawdopodobnie ma to związek z indywidualną reakcją układu odpornościowego danej osoby na wirusa. Wiadomo jednak, że najbardziej bolesny jest zwykle pierwszy rzut choroby. Leczenie też trwa wtedy dłużej – nawet do 3 tygodni.

Opryszczka miejsc intymnych – przyczyny zarażania się

Wirus może dostać się do organizmu na różne sposoby:

  • Przez kontakty seksualne. Opryszczka narządów płciowych rozprzestrzenia się głównie poprzez kontakty seksualne – w trakcie stosunku waginalnego, oralnego, analnego z osobą, u której choroba się uaktywniła. 
  • Przez używanie tych samych przedmiotów. Opryszczka genitalna może się również przenieść na narządy płciowe przez używanie wspólnych gadżetów seksualnych, ale także ręczników, ubrań czy innych przedmiotów osobistych.
  • Z matki na dziecko. Wirus HSV może mieć także formę wrodzoną – zakażony zostaje noworodek urodzony przez matkę mającą infekcją narządów płciowych (dużo rzadziej zdarza się to się w przypadku wirusa HSV1, czyli wirusa opryszczki zwykłej). Wyjątkowo zmiany pochodzenia HSV można zaobserwować u dzieci przed rozpoczęciem życia seksualnego w przypadku molestowania seksualnego przez osobę zarażoną wirusem.

Zapobieganie zarażeniu opryszczką genitalną

Profilaktyka opryszczki narządów płciowych polega na unikaniu przygodnych kontaktów seksualnych. Prezerwatywa nie chroni w pełni przed zakażeniem, zmniejsza jedynie ryzyko o około 30%.

Trzeba pamiętać, że opryszczka jest najbardziej zakaźna w okresie występowania objawów (od 2 do 20 dni po kontakcie z zakażoną osobą), ale może również przenosić się w okresie bezobjawowym. Najwięcej przypadków zarażenia odnotowuje się właśnie w okresie, gdy jeszcze nie pojawiły się żadne objawy.

Jeśli wystąpią objawy opryszczki genitalnej trzeba jak najszybciej zgłosić się do lekarza!

Opryszczka genitalna – leczenie

Opryszczki narządów płciowych nie da się skutecznie wyleczyć – nadal nie istnieje na nią skuteczne lekarstwo. Wirus na zawsze pozostanie w organizmie w stanie uśpienia. Wciąż trwają badania nad nowymi lekami, zwłaszcza szczepionkami i preparatami stymulującymi układ odpornościowy.

  Można jednak skutecznie łagodzić objawy opryszczki narządów płciowych. Stosuje się głównie leki przeciwwirusowe, tak do użytku zewnętrznego, jak i doustnego. Im wcześniej zacznie się przyjmować leki (w ciągu 72 godz. od pojawienia się zmian na skórze), tym skuteczniejsze jest ich działanie.

By pęcherzyki i nadżerki zagoiły się szybciej, trzeba:

  • utrzymywać chore miejsca w suchości i czystości
  • nosić bawełnianą, luźną bieliznę. 

Tak wygląda proces gojenia się skóry z objawami opryszczkiOpryszczka warg sromowych – objawy i leczenie opryszczki sromu

Zmiany chorobowe bardzo rzadko pozostawiają przebarwienia i drobne blizny. Dotyczy to jedynie nieleczonych, ciężkich zakażeń trwających powyżej 2 tygodni.

Wirus opryszczki narządów płciowych pozostaje w organizmie w postaci utajonej w zwojach rdzenia kręgowego. Nawroty opryszczki występują z różną częstością u różnych osób i zwykle mają łagodniejszy przebieg niż zakażenie pierwotne. Mogą mieć również charakter bezobjawowych wysiewów cząsteczek wirusa na błony śluzowe jamy ustanej lub narządów płciowych.

Opryszczka genitalna. Co powoduje nawrót choroby?

Owrzodzenia i inne objawy opryszczki narządów płciowych mogą ustąpić po kilku tygodniach, ale wirus pozostaje w organizmie i powoduje, choć nie u wszystkich, co pewien czas nawroty: zwykle po 3–12 miesiącach, często w tych samych miejscach.

Im ostrzejsza była pierwsza infekcja HSV2, tym większe prawdopodobieństwo, że nastąpi nawrót choroby. Pacjenci z nawracającą opryszczką intymną powinni mieć zapas leków i stosować je jak najszybciej w momencie pojawienia się zmian na skórze.

Jeśli opryszczka miejsc intymnych nawraca często, wskazane jest leczenie profilaktyczne (zwykle przez kilkanaście miesięcy, mniejszą dawką dobową leków).

Nawroty opryszczki narządów płciowych są spowodowane obniżoną odpornością organizmu.

Zdecydowanie częściej mają je osoby z niedoborem witamin z grupy B i żyjące w ciągłym napięciu. Nawrotom opryszczki narządów płciowych sprzyjają:

  • stres,
  • inne choroby,
  • uszkodzenia skóry,
  • ciąża,
  • zmiany hormonalne,
  • przegrzanie,
  • przemarznięcie.

Opryszczka miejsc intymnych u kobiety w ciąży

Opryszczka narządów płciowych jest szczególnie niebezpieczna dla kobiet w ciąży ze względu na możliwość przejścia zakażenia noworodkowi podczas porodu.

Wczesne rozpoznanie opryszczki narządów płciowych i wdrożenie odpowiedniego leczenia obniża ryzyko roznoszenia się wirusa, a w przypadku kobiet w ciąży – zakażenia opryszczką noworodka.

Jeżeli przed ciążą kobieta zachorowała na opryszczkę narządów płciowych, powinna o tym poinformować lekarza. Są dostępne testy serologiczne, które pomagają stwierdzić czy jesteśmy nosicielami wirusa opryszczki.

Zgodnie z najnowszymi rekomendacjami Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego dotyczącymi postępowania w przypadku zakażeni wirusem HSV w położnictwie – u kobiet w ciąży, niezależnie od lokalizacji nawracającej opryszczki (genitalna i wargowa) lekarz powinien włączyć leczenie doustnym acyklowirem.

Zobacz też:

 

Opryszczka warg sromowych – objawy i leczenie opryszczki sromu

Opryszczka warg sromowych – objawy i leczenie opryszczki sromu

Opryszczka warg sromowych – objawy i leczenie opryszczki sromu

Opryszczka warg sromowych – objawy i leczenie opryszczki sromu

Opryszczka narządów płciowych – problem, który trzeba leczyć

Opryszczka narządów płciowych to choroba wywoływana przez wirus opryszczki. Przenoszona jest głównie drogą płciową, a jej leczenie stanowi bolesny problem dla kobiet i mężczyzn. Dowiedz się, jakie są główne objawy zarażenia opryszczką narządów płciowych i jak powinno wyglądać leczenie.

Opryszczka genitalna należy do dość częstych chorób przenoszonych drogą płciową. Zarazić się można głównie poprzez kontakty seksualne z nosicielem wirusa bądź osobą chorą.

Rzadziej do przeniesienia wirusa może dojść poprzez używanie tych samych przedmiotów osobistych co nosiciel, takich jak wspólny ręcznik czy korzystanie z toalet publicznych, jednak również taka droga jest prawdopodobna.

Do niebezpiecznego przeniesienia wirusa na dziecko może dojść także podczas porodu naturalnego, poprzez zetknięcie noworodka ze zmianami skórnymi i śluzówkowymi kanału rodnego i zewnętrznych narządów rodnych matki.

Opryszczka warg sromowych – objawy i leczenie opryszczki sromu

Przyczyny opryszczki genitalnej

Opryszczkę narządów płciowych wywołują dwa typy wirusów: wirus typu 1 HSV-1, odpowiedzialny za opryszczkę wargową i połowę przypadków opryszczki narządów płciowych oraz wirus typu 2 HSV-2, główny typ HSV uważany za przyczynę powstawania opryszki genitalnej.

Gdy dojdzie do zakażenia pierwotnego wirusem opryszczki, organizm nie nabywa odporności i staje się na zawsze jego nosicielem. Stąd możliwe są nawroty choroby, a jej całkowite wyleczenie nie jest możliwe.

Wirus umiejscawia się w zwojach czuciowych rdzenia kręgowego i przechodzi w stan uśpienia, aż do ponownej aktywacji.

Do przyczyn aktywujących wirusa należy przede wszystkim stres, a także osłabienie układu odpornościowego, przemęczenie, przegrzanie bądź wyziębienie organizmu, zmiany hormonalne i promieniowanie ultrafioletowe. Zatem aktywacji wirusa może sprzyjać korzystanie z solarium, zmiana środowiska związana z wyjazdem na wakacje, a także miesiączka czy ciąża.

Objawy opryszczki narządów płciowych

Opryszczka narządów płciowych może mieć́ bezobjawowy lub objawowy przebieg. Pierwsze, widoczne objawy opryszczki genitalnej pojawiają po 10-14 dniach. Na 3 dni przed ich pojawieniem pacjent odczuwa mrowienie, pieczenie, przeczulicę.

Na zewnętrznych narządach płciowych, a także na wewnętrznej okolicy ud, pośladkach, kroczu – to jest skóra łącząca zewnętrzne narządy rodne z odbytem i jest zaliczane do zewnętrznych narządów płciowych wymienionych wyżej, skórze odbytu, a u kobiet także na szyjce macicy i w pochwie mogą̨ powstawać́ pęcherzyki, a następnie nadżerki. Zmiany są̨ bardzo bolesne, może towarzyszyć́ im gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, upławy u kobiet, ogólne osłabienie. Zakażenie pierwotne jest najbardziej bolesne. Trwa do 21 dni. Kolejne nawroty mają łagodniejszy przebieg, i trwają̨ krócej, bo zwykle 7-10dni.

Opryszczka warg sromowych – objawy i leczenie opryszczki sromu

Bezobjawowe rozsiewanie wirusa

Między widocznymi i odczuwalnymi nawrotami opryszczki genitalnej, mogą występować bezobjawowe okresy, w których to wirus aktywuje się w zakażonych komórkach zwojów i przemieszcza się do błony śluzowej, nie wywołując objawów klinicznych. Bezobjawowe rozsiewanie wirusa (AVS) sprawia, że chory nieświadomie przenosi wirusa poprzez kontakty seksualne.

AVS jest niezwykle groźny dla noworodków. Objawowa opryszczka genitalna jest wskazaniem do wykonania cesarskiego cięcia i powodem do rozpoczęcia leczenia nowonarodzonego dziecka. W przypadku bezobjawowego rozsiewania wirusa brak wiedzy o posiadaniu wirusa powoduje, że nie ma przeciwwskazań do porodu siłami natury.

Jednak zakażenie u noworodków nie zostaje na czas rozpoznane co grozi poważnymi powikłaniami u dziecka.

Opryszczka warg sromowych – objawy i leczenie opryszczki sromu

Leczenie opryszczki narządów płciowych

Niezbędna jest wizyta lekarska i dobór odpowiedniego leczenia. Opryszczka genitalna dotyczy miejsc intymnych i stanowi równie intymny problem, który wywołuje wiele lęków i barier związanych z chorobą. Jednak nie powinny być one przeszkodą do odbycia wizyty lekarskiej.

Dostępne na rynku: preparaty bez recepty, do leczenia miejscowego, czy domowe sposoby mogą być uzupełnieniem w leczeniu farmakologicznym. Trzeba pamiętać, że takie działania jedynie łagodzą objawy choroby, jednak nie docierają do jej przyczyn.

Podstawą leczenia opryszczki genitalnej stanowią leki przeciwwirusowe, dostępne na receptę, wydawane z przepisu lekarza.

Leia também:  Ropień okołomigdałkowy (ropień w gardle) – przyczyny, objawy, leczenie

Domowe sposoby pielęgnacji i łagodzenia objawów opryszczki

Opryszczka narządów płciowych wymaga szczególnej higieny. Zarażone miejsca powinny być osuszane, wskazana jest bawełniana, przewiewna bielizna. Osoba zarażona może odczuwać silny, piekący ból przy oddawaniu moczu.

Dlatego dla złagodzenia bólu może spróbować oddawać mocz pod strumieniem wody. Ponadto można stosować nasiadówki o działaniu antyseptycznym, na przykład z dodatkiem nadmanganianu potasu lub sody.

Warto jednak pamiętać, że wspomniane domowe sposoby jedynie łagodzą objawy i mają charakter pielęgnacyjny, a nie działają na źródło choroby.

Pomimo prowadzonych badań nad szczepionkami przeciw wirusom wywołującym opryszczkę narządów płciowych, nadal nie można mówić o skutecznym wyleczeniu wirusa a wyłącznie o działaniach profilaktyczno-terapeutycznych.

Do tej pory jedynym skutecznym sposobem na objawy opryszczki genitalnej jest wizyta lekarska i podjęcie leczenia lekami przeciwwirusowymi dostępnymi na receptę.

Warto zatem pokonać bariery i skorzystać z profesjonalnej pomocy lekarskiej.

Konsultacja merytoryczna: dr Joanna Sałkowska-Wanat specjalista dermatolog

Opryszczka narządów płciowych

Opryszczka warg sromowych – objawy i leczenie opryszczki sromu

Jedną z najbardziej zaraźliwych chorób dotyczących narządów płciowych jest opryszczka. Może przenosić się zarówno w okresie, kiedy zauważalne są pierwsze symptomy choroby oraz w okresie bezobjawowym.

Jak objawia się opryszczka narządów płciowych?

Opryszczka narządów płciowych wywoływana jest przez wirusa herpes HSV typu II. Może być zlokalizowana na łechtaczce, wargach sromowych, żołędzi, trzonie penisa, pępku, udach, pośladkach oraz w okolicy odbytu i w kroczu. Zdarza się również, że ten rodzaj wirusa znajdujemy na rękach i języku, czego przyczyną jest zarażenie w trakcie odbywania stosunku płciowego z osoba zakażoną.

O opryszczce narządów płciowych świadczy:

  • swędzenie i mrowienie w okolicy narządów płciowych
  • pojawienie się pękających z czasem pęcherzyków, które wywołują bolesne owrzodzenia skóry
  • rzadko pojawiająca się gorączka, ból przy oddawaniu moczu, powiększenie węzłów chłonnych

Okres trwania opryszczki narządów płciowychNajcięższe zakażenia trwają zazwyczaj około 2-3 tygodni. Nawrót choroby jest wielce prawdopodobny i może pojawić się po 3-12 miesiącach.

Zmiany pojawiają się zazwyczaj w tych samych miejscach ale w większości przypadków objawy są mniej nasilone i trwają krócej zazwyczaj od 3 dni do 2 tygodni. Z reguły im bardziej intensywny jest pierwszy rzut choroby tym większe prawdopodobieństwo nawrotu choroby.

O nawrotach decyduje w dużej mierze spadek odporności, stres.

Jak rozprzestrzenia się opryszczka?

Opryszczką narządów płciowych można zarazić się poprzez kontakt seksualny zarówno oralny, waginalny, analny z osobą, która jest nosicielem choroby pełnoobjawowym (objawy pojawiają się od drugiego do dwudziestego dnia po kontakcie z zakażoną osobą) lub bezobjawowym ale w okresie zakażania.  Zakazić można się również poprzez używanie tych samych gadżetów seksualnych.

Leczenie opryszczki narządów płciowych

Po rozpoznaniu przez lekarza opryszczki narządów płciowych konieczne jest przyjmowanie leków przeciwwirusowych. Są to leki do stosowania doustnego np. Heviran i do podawania miejscowego w postaci kremów np. Zovirax, Hascovir Pro, Antywir. Można stosować również leki osuszające i przeciwzapalne.

Niestety leki te nie dają efektu całkowitego wyleczenia, gdyż wirus jest z nami już na całe życie. Pomagają jednak w szybszym dojściu do siebie i gojeniu się ewentualnych ran.

W leczeniu opryszczki zawsze należy pamiętać, że im wcześniej zaczniemy stosować leki, tym objawy choroby będą mniej nasilone i szybciej ustąpią.

  • Najważniejsze zasady przy opryszczce narządów płciowych
  • Autor: mgr farm. Agnieszka Wojtala 

Nie utrzymuj kontaktów seksualnych, gdy podejrzewasz u siebie opryszczkę. Nie decyduj się na stosunek z kimś kto ma widoczne objawy opryszczki narządów.W przypadku pojawienia się pierwszych symptomów opryszczki zacznij od razu działać. Możesz stosować nasiadówki z kory dębu, kompresy z czarnej herbaty, mącznicy lekarskiej. Do codziennej kąpieli dodaj olejek geraniowy. Stosuj lecznicze kremy lub zgłoś się do lekarza.Do diety wprowadź produkty bogate w witaminy z grupy B oraz cynk – drożdże, mleko, pieczywo, kiełki, otręby. Unikaj jedzenia rzeczy słodkich i zawierających kakao.Dbaj o odporność organizmu, wzmacniaj ją w okresie jesienno-zimowym oraz wczesną wiosną. Staraj się ograniczyć sytuacje stresujące, gdyż to one najczęściej stanowią czynnik wywołujący spadek odporności a poprzez to wystąpienie objawów opryszczki.

Opryszczka narządów płciowych – objawy i leczenie

Za opryszczkę narządów płciowych odpowiada wirus Herpes simplex – HSV, najczęściej typu 2. Do zakażenia dochodzi podczas zbliżeń intymnych. Co jednak istotne, wirus przenosi się drogą bezpośredniego kontaktu ze skórą, dlatego do zarażenia prowadzą nie tylko stosunki pochwowe, lecz także różnorodne praktyki seksualne (oralne, analne).

Opryszczka warg sromowych – objawy i leczenie opryszczki sromu

Opryszczka narządów płciowych – charakterystyka ogólna

Opryszczka narządów płciowych należy do grupy najpowszechniejszych chorób przenoszonych drogą płciową.

Z reguły zakażenie wywołuje wirus HSV-2, lecz ostatnio stwierdza się również przypadki zarażeń HSV-1 (patogen kojarzony dotychczas przede wszystkim z opryszczką wargową).

Opisywany tu wirus wnika do organizmu przez niewielkie uszkodzenia skóry lub błony śluzowej, po czym zaczyna namnażać się w nabłonku i skórze. W konsekwencji niszczy komórki i wywołuje stan zapalny.

W przebiegu infekcji mogą wystąpić zmiany skórne, które przybierają postać pęcherzy na genitaliach i w ich okolicach, np. na wargach sromowych, kroczu, żołędzi prącia – zwykle towarzyszą im nieznaczne dolegliwości bólowe.

Jeśli jednak symptomy cechują się dużą intensywnością, może pojawić się także gorączka, ogólne osłabienie oraz wtórne infekcje bakteryjne.

Zdarza się również, że opryszczce narządów płciowych towarzyszą stany zapalne sromu, pochwy, cewki moczowej czy odbytu. 

Symptomy zazwyczaj utrzymują się kilka tygodni, choć zdarza się, że ustępują znacznie wcześniej. Co istotne, nieraz nawracają, a u niektórych pacjentów dochodzi wręcz do systematycznych nawrotów.

To szczególnie istotne, jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, że u wielu osób infekcja nie daje charakterystycznych objawów lub pojawiają się nieznaczne dolegliwości, które trudno powiązać z opryszczką genitalną.

Skutkiem tego zakażona osoba może nie wiedzieć o zagrożeniu i przekazuje wirus swoim partnerom seksualnym.

Sposoby zakażenia wirusem opryszczki – czynniki zwiększające ryzyko choroby

Dane wskazują, że ryzyko zakażenia wirusem HSV-2 jest większe wśród kobiet niż w przypadku zakażenia mężczyzny przez partnerkę – wskazuje się, że wynosi ono 15-30 proc. w porównaniu do 5 proc.

Jako jedną z hipotez dotyczących tego stanu wskazuje się różnice w budowie anatomicznej – kobiece narządy płciowe mają większą powierzchnię błon śluzowych niż ma to miejsce u panów.

Co więcej, objawy związane z opryszczką genitalną są zazwyczaj u mężczyzn łagodniejsze, co sprawia, że nie zaprzestają oni kontaktów seksualnych – w okresie objawowym choroby, nawet jeżeli symptomy nie są nasilone, ryzyko przekazania wirusa jest jednak największe.  

Biorąc pod uwagę fakt, że opryszczka narządów płciowych jest przenoszona głównie poprzez kontakty seksualne, przede wszystkim z nimi też wiążą się czynniki zwiększające ryzyko infekcji: 

  • wczesny wiek inicjacji seksualnej,
  • posiadanie wielu partnerów seksualnych,
  • współistnienie innych chorób wenerycznych.

Warto zauważyć, że wskazuje się także na możliwość infekcji poprzez używanie tych samych ręczników czy bielizny, co osoba zakażająca wirusem, a także niehigieniczne korzystanie z publicznych toalet – na pewno należy pamiętać o profilaktyce w tym zakresie i unikaniu wymienionych wyżej sytuacji.

Zakażenie pierwotne opryszczką narządów płciowych

Kiedy wirus po raz pierwszy wniknie do skóry, mówi się o zakażeniu pierwotnym, które może objawiać się mocnym zaczerwienieniem skóry z wykwitami.

Czasem poprzedza je ból, świąd, pieczenie. U mężczyzn zmiany obejmują napletek, żołądź, skórę prącia, niekiedy pośladki i okolice odbytu.

U kobiet zajmują wargi sromowe, szyjkę macicy, pochwę oraz (jak u panów) pośladki i okolicę okołoodbytniczą.

Pęcherzyki rozwijają się od kilku do kilkunastu dni, pękają i przybierają postać bolesnych, raczej płytkich owrzodzeń.

Często zakażeniu pierwotnemu towarzyszą symptomy ogólne, jak bóle stawowo-mięśniowe, gorączka, bóle głowy, dreszcze. Powiększają się też węzły chłonne w pachwinie (wyczuwa się charakterystyczne grudki).

Pojawia się ból w czasie oddawania moczu, upławy z pochwy. Epizod pierwotnego zakażenia może trwać od 2 do 4 tygodni.

Nawroty opryszczki narządów płciowych

Ustąpienie dolegliwości nie oznacza wyeliminowania wirusa z organizmu. HSV w postaci nieaktywnej, „uśpionej” umiejscawia się w zwojach nerwowych przy odcinku krzyżowym kręgosłupa. Po pewnym czasie „wybudza się” i wywołuje nawrót objawów w miejscu zakażenia pierwotnego. Zwykle symptomy są mniej dotkliwe niż za pierwszym razem.

Epizody nawrotowego zakażenia utrzymują się krócej, zmiany skórne często ustępują po kilku dniach. Przed ich pojawieniem czasem występują objawy prodromalne (zapowiadające) – np.

łagodne mrowienie lub niewielki świąd narządów płciowych. Jednak w większości przypadków zakażenie nie daje żadnych objawów, ewentualnie pojawiają się nieznaczne symptomy, które pacjenci bagatelizują.

Co ciekawe, nawroty częściej występują u mężczyzn.

Warto również podkreślić, jakie czynniki powodują reaktywację wirusa – ich unikanie pozwala zmniejszyć ryzyko nawrotów. Należą do nich:

  • stres, 
  • obniżona odporność oraz infekcje (zwłaszcza z towarzyszącą im gorączką),
  • zaburzenia hormonalne (u kobiet ciąża, menstruacja), 
  • niektóre rodzaje farmakoterapii (np. glikokortykosteroidy), 
  • przemęczenie organizmu, 
  • ciepło oraz światło słoneczne lub przeciwnie – zimno, 
  • alkohol, 
  • laseroterapie, 
  • urazy w okolicy narządów płciowych.

Wirus HSV a ciąża

Opryszczka narządów płciowych jest szczególnie niebezpieczna dla kobiet w ciąży. Duże zagrożenie stanowi zwłaszcza zakażenie pierwotne, ze względu na brak przeciwciał przeciwko HSV w organizmie matki.

W niektórych przypadkach dochodzi do zakażenia wewnątrzmacicznego, co wpływa na przedwczesny poród lub nieprawidłowy rozwój płodu.

Istnieje też ryzyko (wyjątkowo groźnego) zainfekowania noworodka (okołoporodowego lub poporodowego) – w związku z tym zakażenie HSV bywa wskazaniem do cięcia cesarskiego.

Diagnoza i metody leczenia opryszczki narządów płciowych

Lekarz stawia diagnozę w oparciu o wywiad z pacjentem oraz na podstawie objawów klinicznych. Można pobrać próbkę ze zmian skórnych – badanie laboratoryjne potwierdzi (lub wykluczy) obecność HSV. Czasem wykonuje się badania serologiczne, które wykrywają immunoglobuliny anty HSV-1 i anty HSV-2.

Objawy opryszczki może złagodzić roztwór chlorowodorku benzydaminy. Można wykonać nim irygację pochwy lub zastosować go do przemywania zewnętrznych narządów płciowych. Ulgę przynoszą leki przeciwbólowe (jak paracetamol, ibuprofen), maści znieczulające (np.

z lidokainą) i zimne okłady. Należy zadbać również o prawidłową higienę intymną. W przypadku bólu w czasie oddawania moczu, można wspomagać się ciepłymi kąpielami i polewaniem ujścia cewki moczowej ciepłą wodą.

Pacjent powinien zachować wstrzemięźliwość seksualną do czasu ustąpienia zmian skórnych.

Na obecny moment nie istnieje forma leczenia, która prowadziłaby do całkowitego wyleczenia i wyeliminowania wirusa z organizmu.

Leia também:  Como É Que O Professor Pode Recorrer Da Sua Avaliação?

W epizodach pierwotnych i nawrotowych stosuje się leki przeciwwirusowe (acyklowir), które hamują namnażanie wirusa HSV typu 1 i 2.

Co ważne, niektórym pacjentom cierpiącym z powodu częstych nawrotów opryszczki zaleca się przyjmowanie leku codziennie.

  • Biało-Wójcicka E, Majewski S, Łoza K. Opryszczka genitalna – profilaktyka zakażeń wirusem opryszczki, Przegląd Dermatologiczny. 2015;102(1):1-7 [dostęp: 10.11.2019] https://www.termedia.pl/Prace-specjalne-Opryszczka-genitalna-profilaktyka-zakazen-wirusem-opryszczki,56,24647,1,0.html

Opryszczka narządów płciowych – co ją wywołuje, jak rozpoznać i jak leczyć?

Za opryszczkę miejsc intymnych odpowiada wirus Herpes simplex HSV-2 (w przeciwieństwie do wirusa HSV-1 wywołującego objawy opryszczki wargowej). Wirus ten przenoszony jest drogą płciową, zarówno w czasie klasycznych stosunków seksualnych, jak i seksu analnego lub oralnego.

Do zakażenia może dojść również w wyniku przeniesienia wirusa z matki na dziecko w okresie ciąży lub porodu. Pierwszorazowe zakażenie opryszczką narządów intymnych w okresie ciąży jest szczególnie groźne – może powodować komplikacje położnicze – wywołać poród przedwczesny lub prowadzić do zaburzeń rozwoju płodu.

Opryszczka narządów intymnych jest często występującym schorzeniem, które dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiety. Kobiety są bardziej podatne na zakażenie drogą płciową.

Jakie są objawy opryszczki narządów płciowych?

Objawy opryszczki intymnej mogą być bardzo zróżnicowane z uwagi na miejsce zakażenia, odporność własną pacjenta (prawidłowe funkcjonowanie układu immunologicznego), jak i konkretny szczep wirusa, którym został zainfekowany pacjent. Pierwszy epizod choroby ma zwykle najcięższy przebieg – zmiany pojawiają się w okolicach genitaliów oraz okołoodbytniczo, a poprzedzone są przeczulicą tego obszaru, rzadziej pieczeniem i świądem.

Wykwity początkowo mają charakter rumieniowatych grudek, następnie pojawiają się pęcherzyki wypełnione zakaźnym płynem, które pękając pozostawiają bolesne nadżerki. Zmiany stopniowo ustępują nie pozostawiając blizn ani przebarwień.

Opryszczka genitalna może pojawiać się pod postacią opryszczki warg sromowych, opryszki sromu czy też opryszczki odbytu. Często występują również objawy ogólne: podwyższona temperatura ciała, dreszcze, bóle głowy i mięśni – tak zwane objawy grypopodobne.

Opryszczce pochwy może towarzyszyć niefizjologiczna, śluzowa wydzielina z szyjki macicy lub pochwy.

W drugim tygodniu choroby dochodzi do powiększenia węzłów chłonnych w obrębie pachwin, które występują pod postacią wyczuwalnych i bolesnych guzków. W przypadku zarażenia wirusem opryszczki narządów płciowych drogą oralną może pojawiać się opryszczkowe zapalenie gardła lub jamy ustnej.

Po pierwszym epizodzie choroby dochodzi do utajenia wirusa opryszczki narządów płciowych. Wirus dociera do zwojów nerwowych w okolicy krzyżowej, gdzie pozostaje w stanie latencji (uśpienia), by w sprzyjających okolicznościach ponownie wywołać nawrót choroby.

Kolejne epizody opryszczki miejsc intymnych mogą przebiegać z mniejszymi objawami lub zupełnie bez dolegliwości, co sprzyja przenoszeniu wirusa na osoby zdrowe (chory nie wie o aktywnej postaci choroby). Czynnikami wywołującymi nawrót opryszczki są miesiączka, stres, promieniowanie UV, infekcje bakteryjne lub wirusowe, zmęczenie lub miejscowe urazy skóry.

Aktywna opryszczka na wargach sromowych u kobiety w końcowym okresie ciąży jest wskazaniem do wykonania cięcia cesarskiego.

Rozpoznanie opryszczki narządów płciowych

Diagnostyka opryszczki wenerycznej obejmuje szczegółowo zebrany wywiad z pacjentką oraz badanie ginekologiczne we wzierniku. Typowe dla choroby pęcherzyki z wodnistą treścią występują jednak krótkotrwale, stąd nie zawsze możliwe jest pewne potwierdzenie choroby tą metodą.

Podczas wywiadu lekarz będzie chciał dowiedzieć się m.in. jakie objawy występują u pacjentki, kiedy dokładnie się pojawiły i w jakich okolicznościach (rodzaj stosunku, partner stały czy przygodny), czy stosowana była antykoncepcja i jeżeli tak – jaka, czy podobne dolegliwości występowały już wcześniej.

W razie podejrzenia opryszczki pobiera się wymaz z pochwy, który poddawany jest następnie badaniom diagnostycznym mającym wykryć obecność wirusa HSV-2.

Leczenie opryszczki narządów płciowych

W aktywnej postaci zakażenia stosuje się leki przeciwwirusowe podawane doustnie, rzadziej dożylnie (w ciężkich przypadkach opryszczki u osób z osłabionym układem odpornościowym czy noworodków).

Najczęściej stosowanym lekiem przeciwwirusowym jest acyklowir.

Leki na opryszczkę narządów płciowych nie eliminują wirusa z organizmu, skracają jednak przebieg choroby oraz mogą łagodzić jej objawy.

Leczenie wspomagające opryszczki obejmuje podawanie doraźnie leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych (ibuprofen, paracetamol).

Zaleca się noszenie przewiewnej, nieuciskającej bielizny, stosowanie preparatów odkażających na zmiany nadżerkowe oraz unikanie agresywnych preparatów myjących.

Ulgę mogą przynieść również kąpiele w letniej wodzie lub chłodzenie okolic intymnych za pomocą żelowych okładów czy kostek lodu owiniętych czystym bawełnianym ręcznikiem.

Jak uniknąć opryszczki miejsc intymnych?

Stosowanie prezerwatyw zmniejsza znacząco ryzyko zachorowania i stanowi obecnie najlepszą formę profilaktyki zakażenia. Możliwe jest zakażenie wirusem w czasie aktywnej postaci choroby, pomimo używania prezerwatyw – stąd stosunki seksualne są wówczas przeciwwskazane do czasu wyzdrowienia.

Bibliografia:

  1. Majewska A., Krawczyk E., Łuczak M., Opryszczka narządów płciowych (genital herpes) – obraz kliniczny i możliwe następstwa zakażenia (cz. I). Zakażenia, 2005, 5: 60–67.
  2. Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego dotyczące postępowania w przypadku zakażenia wirusem HSV w położnictwie. Ginekol. Pol., 2015, 86: 715–717.
  3. Serwin A., Musiałkowska E., Chodynicka B., Opryszczka narządów płciowych – nadal istotny problem epidemiologiczny i kliniczny. Przegląd Epidemiol., 2010, 64: 381–385.
  4. https://www.mp.pl/pacjent/dermatologia/choroby/wenerologia/80477,opryszczka-narzadow-plciowych

Jak oceniasz artykuł?

Średnia: 5 (2) Zostaw swoją ocenę.

Dziękujemy!

Opryszczka narządów płciowych – przyczyny, objawy, leczenie

Opryszczka narządów płciowych (herpes genitalis) to zakażenie opryszczkowe wywoływane przez wirus HSV. W przypadku opryszczki tego rodzaju najczęściej przyczyną jest HSV-2, czyli wirus opryszczki typu 2. Jak dochodzi do zakażenia opryszczką narządów płciowych? Jakie są przyczyny i objawy opryszczki? Czym leczyć tę dolegliwość?

U mężczyzn opryszczka narządów płciowych najczęściej dotyczy żołędzi i napletka (rzadziej opryszczka pojawia się na cewce moczowej). U kobiet opryszczka tego rodzaju może pojawić się m.in.

w pochwie, na wargach sromowych i szyjce macicy.

Zarówno u kobiet, jak i mężczyzn opryszczka narządów płciowych – jedna z częściej diagnozowanych chorób wenerycznych – może przenieść się na wewnętrzną część ud oraz skórę okolicy okołoodbytniczej.

Obecność opryszczki narządów płciowych w cewce moczowej może powodować problemy z oddawaniem moczu (lub nawet uniemożliwić oddawanie moczu).

Opryszczka narządów płciowych – przyczyny

Jak dochodzi do zakażenia opryszczką narządów płciowych? To jedna z chorób przenoszonych drogą płciową – wirus opryszczki typu 2. (HSV-2) przenosi się poprzez bezpośredni kontakt ze skórą osoby zakażonej. Do infekcji najczęściej dochodzi poprzez kontakt seksualny (np.

poprzez stosunki analne, orogenitalne, oroanalne). Wirus HSV wnika do skóry, co może skutkować wystąpieniem symptomów zwiastujących chorobę (takich jak ból i pieczenie miejsc intymnych).

Problem w tym, że objawy opryszczki narządów płciowych nie występują u każdej osoby zarażonej – bezobjawowy przebieg choroby sprzyja jej dalszemu przekazywaniu. Warto pamiętać, że kontakty oralne z osobą zakażoną mogą być przyczyną rozwoju m.in.

opryszczkowego zapalenia gardła, z kolei kontakty analne – mogą prowadzić m.in. do zapalenia błony śluzowej kanału odbytnicy.

Objawy opryszczki narządów płciowych

  • ból w okolicy narządów płciowych,
  • swędzenie i pieczenie okolic intymnych,
  • pęcherze w okolicy krocza oraz narządów płciowych.

W pierwszej fazie rozwoju tego rodzaju opryszczki – po zakażeniu, ale przed pojawieniem się zmian miejscowych – mogą wystąpić objawy wskazujące na zakażenie (ból i pieczenie skóry w okolicy miejsc intymnych).

W przypadku opryszczki narządów płciowych mogą wystąpić nie tylko zmiany skórne i objawy miejscowe, ale też objawy ogólne, takie jak:

  • gorączka,
  • ból głowy,
  • osłabienie,
  • bóle mięśni,
  • bóle stawów.

W niektórych przypadkach dodatkowo można zaobserwować powiększenie węzłów chłonnych (pachwinowych).

Nawroty opryszczki narządów płciowych

Nawet jeśli objawy opryszczki narządów płciowych po jakimś czasie ustąpią – wirus opryszczki HSV pozostaje w uśpieniu (w okolicy krzyżowej kręgosłupa – w zwojach nerwowych tej części ciała), a zatem możliwe są nawroty choroby.

Zmiany pojawiające się w momencie nawrotu opryszczki występują w miejscach, w których występowały wcześniej, zaś przebieg nawrotu zakażenia wirusem opryszczki może być łagodniejszy od objawów występujących przy okazji pierwotnego zakażenia.

Opryszczka narządów płciowych w ciąży

W ciąży choroba może być niebezpieczna – zakażenie opryszczką narządów płciowych u kobiet ciężarnych może skutkować przeniesieniem się zakażenia do płodu, co grozi powikłaniami.

Najgroźniejsze jest zakażenie pierwotne opryszczką narządów płciowych w czasie ciąży – organizm kobiety w ciąży nie jest przygotowany na przyjęcie wirusa, nie ma wytworzonych przeciwciał, które mogłyby chronić płód.

Powikłaniami opryszczki narządów płciowych w czasie ciąży mogą być m.in.:

  • zakażenie okołoporodowe,
  • zakażenie poporodowe,
  • nieprawidłowy rozwój płodu,
  • zakażenie wewnątrzmaciczne,
  • przedwczesny poród.

U noworodka zakażenie opryszczką narządów płciowych matki może skutkować m.in.: pojawieniem się zmian w rogówce oka, zapaleniem jamy ustnej, zmianami skórnymi, a w niektórych przypadkach nawet zapaleniem opon mózgowych.

Opryszczka narządów płciowych – leczenie

Jak leczyć opryszczkę narządów płciowych? Przede wszystkim należy udać się do lekarza – domowe metody na opryszczkę nie są wystarczające i mogą jedynie wspomagać leczenie tej dolegliwości.

Jeśli w miejscach intymnych pojawiają się: ból, pieczenie, swędzenie lub występują objawy miejscowe – należy pilnie udać się do dermatologa lub ginekologa.

Wczesne wykrycie i wdrożenie odpowiedniego leczenia opryszczki może znacząco zmniejszyć ryzyko wystąpienia powikłań oraz przeniesienia się opryszczki na okolice pośladków czy ud.

W leczeniu zakażenia wirusem opryszczki stosuje się leki przeciwwirusowe o działaniu ogólnym – ich działanie ma na celu przede wszystkim skrócenie czasu trwania choroby oraz złagodzenie jej przebiegu.

Leczenie domowe opryszczki miejsc intymnych polega na stosowaniu nasiadówek (polecany jest rumianek), łagodzących preparatów do leczenia miejscowego (np. z aloesem) i ciepłych okładów (np.

gaziki nasączone ciepłą wodą mogą łagodzić objawy).

Opryszczka narządów płciowych i zakażenia wirusem HPV: co musisz wiedzieć

  • Pewnie nie raz słyszałeś/słyszałaś o wirusie opryszczki, który pojawia się w okolicy ust czy nosa.
  • Musisz wiedzieć, że ten sam typ wirusa może zakazić także… Twoje miejsca intymne.
  • Brzmi nieprzyjemnie?
  • Niestety możesz to także tak odczuwać, poprzez pieczenie, świąd, ból czy pęcherze w miejscach intymnych.
  • Pamiętaj, że im szybciej wdrożysz leczenie, tym większa szansa na to, że choroba nie rozniesie się po organizmie.
  • Niestety wirusem możesz się zarazić nie tylko będąc aktywnym seksualnie (waginalnie, oralnie i analnie), ale także poprzez kontakt z osobistymi rzeczami nosiciela wirusa opryszczki.
Leia também:  Como Ver O Que Tenho No Icloud?

Dlatego jeśli lubisz przygodny seks – zadbaj o swoje bezpieczeństwo używając mechanicznych środków antykoncepcyjnych, np. prezerwatyw.

Nie zapomnij poinformować swoich partnerów seksualnych o tym, że również mogą być zakażeni, ponieważ wirus wcale nie musi dawać żadnych objawów klinicznych.

Spis treści:Opryszczka narządów płciowych, czyli… ?Jak możesz stać się nosicielem wirusa opryszczki miejsc intymnych?Opryszczka miejsc intymnych u kobietWirus opryszczki narządów płciowych u mężczyznCzy opryszczkę narządów płciowych powinno leczyć się u lekarza?Miejscowe metody walki z wirusem opryszczki (jeśli choroba nie jest mocno zaawansowana)Możliwe powikłania po opryszczce narządów płciowych: czego możesz się spodziewać?Wirus opryszczki w stanie uśpienia

Opryszczka narządów płciowych, czyli… ?

Opryszczka w miejscach intymnych wywołana jest przez wirus opryszczki narządów płciowych, który przede wszystkim dla osoby chorej (za równo kobiety, jak i mężczyzny) jest schorzeniem wstydliwym.

Jest to po prostu choroba weneryczna, czyli choroba, którą możesz zarazić się uprawiając seks z osobą, która jest nosicielem wirusa opryszczki narządów płciowych.

Często wywołuje ją wirus opryszczki typu pierwszego HSV-1, czyli ten sam, który odpowiada za pojawienie się opryszczki np. w okolicy ust czy nosa, ale może także pojawić się w okolicach intymnych.

  1. Drugi typ wirusa HSV-2 odpowiada już tylko za pojawienie się ewentualnej opryszczki w okolicach narządów płciowych i może powodować kłykciny kończyste.
  2. Niestety samo zakażenie może nie dawać żadnych objawów, wszystko uzależnione jest także od Twojej odporności.
  3. Niech Cię to jednak nie zmyli – możesz przekazywać wirusa dalej, mimo, że u Ciebie nie ma objawów.
  4. Jeśli jednak objawy występują, to zazwyczaj jest to mrowienie w miejscach intymnych, a także świądem, bólem nóg i pośladków.
  5. Mogą się pojawić na skórze także pęcherzyki wypełnione płynem, z których (mogą, ale nie muszą) rozwijać się bolesne owrzodzenia.
  6. Niestety opryszczka (mimo leczenia) może nawracać.
  7. Pierwsze objawy mogą trwać nawet do 3 tygodni, przy czym kolejne nawroty (które nie muszą występować) są zazwyczaj łagodniejsze.

Jak możesz stać się nosicielem wirusa opryszczki miejsc intymnych?

Wirusem opryszczki narządów płciowych możesz zarazić się poprzez kontakt seksualny z nosicielem wirusa (za równo waginalny, oralny jak i analny – to ważne!).

Jama ustna, narządy płciowe, a także odbyt to miejsca, które są podatne na infekcje przede wszystkim ze względu na sporą wilgotność, która jest idealnym miejscem do bytowania wirusów (i bakterii).

Jednak nie samym seksem człowiek żyje, bo… możesz zarazić się wirusem opryszczki również poprzez używanie, np. tego samego ręcznika, którego używa nosiciel wirusa.

Choć faktycznie używanie przedmiotów osobistych nosiciela może spowodować, że się zarazisz, to jednak największe prawdopodobieństwo stwarza się podczas aktywności seksualnej.

Jeśli uprawiasz przygodny seks, to nawet mimo używania innych metod antykoncepcyjnych (np. hormonalnych) warto jest się zabezpieczyć mechanicznie, np. poprzez prezerwatywę.

Są także prezerwatywy do seksu oralnego, które w przypadku przygodnego partnera chronią Cię przed ewentualnymi chorobami przenoszonymi drogą płciową.

Opryszczka miejsc intymnych u kobiet

  • U kobiet opryszczka narządów płciowych zwykle pojawia się na wargach sromowych, łechtaczce i przy wejściu do pochwy.
  • Niestety opryszczka może uwidocznić się także w okolicy ust (jeśli doszło do zakażenia podczas seksu oralnego).
  • Innymi objawami, które mogą Cię męczyć są także: gorączka, ból podczas oddawania moczu, upławy z pochwy czy osłabienie.
  • Wirus jest szczególnie niebezpieczny dla kobiet w ciąży.
  • Dlaczego?

Wirus opryszczki narządów płciowych może przejść na płód, powodując u niego poważne powikłania, do których należy m.in. zakażenie wewnątrzmaciczne, okołoporodowe i poporodowe dziecka.

  1. Jeśli zakażona kobieta jest w pierwszym trymestrze ciąży, to istnieje ryzyko poronienia samoistnego, a w drugim trymestrze – przedwczesnego porodu.
  2. Jeśli podejrzewasz, że możesz być zarażona – niezwłocznie skonsultuj się z lekarzem ginekologiem.
  3. Wczesne rozpoznanie choroby (oraz odpowiednie leki) znacznie obniżają możliwość roznoszenia się wirusa a także zmniejszają ryzyko powikłań dla dziecka.
  4. Koniecznie także poinformuj swojego lekarza, jeśli planujesz ciążę, a przeszłaś zakażenie opryszczką narządów płciowych.
  5. Prawdopodobnie zaleci on wykonanie testu na wirusowe choroby weneryczne, który będzie mógł potwierdzić Twoje nosicielstwo wirusa i wdrożyć odpowiednie środki, które zabezpieczą ewentualną ciążę.

Wirus opryszczki narządów płciowych u mężczyzn

  • Mężczyźni cierpią z powodu zmian na żołędziu lub/i trzonie penisa, czasem na pośladkach, odbycie, udach lub w kroczu.
  • Zdarza się, że pęcherzyki występują na dłoniach albo ustach, jeśli uległy one zakażeniu podczas aktywności seksualnej.
  • Czego jeszcze możesz się spodziewać?
  • Do listy nieprzyjemnych symptomów mogą należeć również dolegliwości bólowe w czasie oddawania moczu, gorączkę, osłabienie a nawet powiększenie węzłów chłonnych.

Czy opryszczkę narządów płciowych powinno leczyć się u lekarza?

  1. Leczenie opryszczki narządów płciowych polega w głównej mierze na łagodzeniu nieprzyjemnych objawów choroby, ponieważ współczesna medycyna nie potrafi jeszcze efektywnie pozbyć się wirusa.
  2. Gdy tylko zauważysz pierwsze niepokojące objawy, natychmiast zasięgnij porady lekarza.

  3. Specjaliści zwykle przepisują leki przeciwwirusowe, które przyjmuje się doustnie lub aplikuje się je zewnętrznie (lub jedno i drugie).
  4. Czas rozpoczęcia leczenia ma tu istotne znaczenie, ponieważ aby leki działały skutecznie, należy zażyć je najpóźniej 72 godziny od wystąpienia owrzodzeń.

  5. Choć możesz zakupić w aptece leki przeciwwirusowe bez recepty, to jednak te przepisane na receptę od lekarza są silniejsze i mogą skuteczniej walczyć z wirusem opryszczki.
  6. A jak lekarz będzie Cię diagnozował?
  7. Przede wszystkim ustalając, w jakim momencie mogło dojść do zakażenia a także podczas jakiej formy seksu.

  8. Z reguły wywiad z pacjentem wystarcza, jednak lekarz może zalecić Ci także badania laboratoryjne lub badanie serologiczne, które ustala wykryć odpowiednie przeciwciała w Twoim organizmie.

Miejscowe metody walki z wirusem opryszczki (jeśli choroba nie jest mocno zaawansowana)

Przede wszystkim – zawsze warto skonsultować się z lekarzem, który dobierze spójne leczenie, za równo miejscowe jak i farmakologiczne.

Jeśli jednak choroba nie jest bardzo dokuczliwa, można stosować jedynie leczenie miejscowe.

Pomocne w takiej sytuacji są nasiadówki, np. z rumianku, który ma właściwości łagodzące, kory dębu – działanie przeciwzapalne.

Możesz także wykorzystać nasiadówki z dodatkiem sody.

Innymi ziołami, które możesz użyć do nasiadówek są np. goździki, a owrzodzone miejsca możesz smarować aloesem, który przyspiesza gojenie ran.

  • Podczas kąpieli (choć w tym stanie nie zaleca się długich i gorących) możesz wlewać niewielką ilość olejku geraniowego, który działa antywirusowo.
  • Nie zapominaj o przewiewnej (i w odpowiednim rozmiarze) bieliźnie, która nie będzie Cię dodatkowo podrażniać.
  • Poza tym – Twoja dieta także ma znaczenie.

Produkty bogate w witaminę B oraz cynk (np. mleko, czosnek, jaja) wspomagają odporność Twojego organizmu, a tym samym – walkę z wirusem.

  1. No i na koniec, co nie oznacza, że jest to najmniej ważne, bo wprost przeciwnie – nie podejmuj kontaktów seksualnych w trakcie, kiedy przechodzisz chorobami.
  2. W ten sposób chronisz innych przez zakażeniem.
  3. Nawet wtedy, kiedy chorując użyjesz prezerwatywy, ponieważ jeśli wykwity skórne (owrzodzenia) występują także poza samym penisem czy sromem, mimo wszystko może dojść do zakażenia drugiej osoby.

Możliwe powikłania po opryszczce narządów płciowych: czego możesz się spodziewać?

  • Niestety włączenie leczenia opryszczki miejsc intymnych to nie wszystko.
  • Jeśli na Twoim ciele są już pęcherze lub owrzodzenia, musisz dbać o ich odpowiednią higienę oraz łagodzenie zmian.
  • Dlaczego?
  • Lekarze mówią, że stosunkowo najczęściej dochodzi do dodatkowego zakażenia bakteryjnego lub grzybiczego zmian opryszczkowych, niestety głównie poprzez zaniedbanie higieny osobistej.
  • Takie zmiany skórne mogą przerodzić się w ropne zapalenia, które naprawdę ciężko załagodzić (niestety mogą po nich zostać także blizny).
  • Przekładanie leczenia „na później” może skutkować problemami z oddawaniem moczu i bólem w trakcie współżycia (za równo dla kobiet jak i mężczyzn).
  • Ale to nie wszystko.

Nieleczony lub zaniedbany wirus opryszczki narządów płciowych może doprowadzić nawet do zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenia mózgu, a nawet zapalenia rogówki oka (jeśli przetrzesz oczy po niedokładnym umyciu rąk, np. po wyjściu z toalety).

Wirus opryszczki w stanie uśpienia

Niestety – bardzo dużo osób jest nosicielami wirusa HSV-2, nawet wtedy, kiedy nie ma żadnych objawów nosicielstwa.

Jeśli raz zostało się zarażonym, to jest się nosicielem całe życie a niestety musisz wiedzieć, że wirus lubi nawracać (i atakuje szczególnie wtedy, kiedy jest się na niego najmniej gotowym, np. podczas silnego stresu).

Przechorowanie i wyleczenie opryszczki narządów płciowych sprawia jedynie, że wirus przechodzi w tzw. stan uśpienia (latencji) i może zaatakować Twój organizm ponownie, wtedy kiedy:

  • Twój organizm jest osłabiony;
  • przeżywasz silny stres;
  • przechodzisz zmiany hormonalne;
  • jesteś w ciąży;
  • występuje u Ciebie gorączka;
  • masz ogólny spadek odporności.

Pamiętaj także, że poza opryszczką na narządach płciowych i czerwieni wargowej może wystąpić także:

  • Opryszczka skóry: wykwity poza twarzą i narządami płciowymi występują rzadko. Do pierwotnego zakażenia skóry może dojść przez wtarcie skażonego materiału.
  • Zanokcica opryszczkowa (np. u personelu medycznego nieużywającego rękawiczek) – nagły początek, obrzęk, rumień, ból i zmiany pęcherzykowo-krostkowe na opuszkach palca lub palców.
  • „Opryszczka zapaśników” – u sportowców uprawiających dyscypliny kontaktowe, zwykle na skórze klatki piersiowej, uszu, twarzy i rąk.
  • Wyprysk opryszczkowy – szczególna postać zakażenia u chorych na atopowe zapalenie skóry; uogólniona osutka pęcherzykowa, znaczne nasilenie zmian (może stanowić zagrożenie życia).
  • Opryszczkowe zapalenie mózgu: występuje głównie po udarze mózgu lub uszkodzeniu bariery krew–mózg. Do czynników ryzyka należy też leczenie natalizumabem. Przebiega z zaburzeniami świadomości, afazją, drgawkami, często prowadzi do zmian osobowości i zaburzeń funkcji poznawczych; śmiertelność do 30%.
  • Nawracające zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych powodowane przez HSV-2.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*