Opieka nad osobą chorą na Alzheimera

Alzheimer to choroba, na którą cierpią głównie seniorzy.

To zwyrodnienie mózgu, które charakteryzuje się zaburzeniami pamięci oraz występowaniem różnych zachowań, które często uniemożliwiają chorym egzystencję w społeczeństwie.

Rodzina seniora, u którego zdiagnozowano Alzheimera, powinna podjąć kroki, by zadbać o krewnego. Jak zapewnić odpowiednie warunki życia osobie starszej, która choruje na otępienie?

Opieka nad osobą chorą na Alzheimera

W mózgu seniora, u którego zdiagnozowano Alzheimera, odkładają się białka o patologicznej strukturze. Ich pojawienie się prowadzi do śmierci komórek nerwowych, czyli neuronów, które produkują substancje przekaźnikowe. Im więcej niepożądanych białek w mózgu, tym mniej jest produkowanych substancji niezbędnych do jego prawidłowego działania.

Wczesne rozpoznanie choroby szansą na leczenie

Wielu seniorów obawia się, że problemy z pamięcią mogą być początkiem choroby Alzheimera. Warto mieć na uwadze, że jednym z pierwszych objawów tego schorzenia jest utrata pamięci epizodycznej.

Chory nie pamięta, co przed chwilą powiedział, jaki rozmowy telefoniczne przeprowadził, a wieczorem nie umie powiedzieć, co robił w ciągu dnia. Senior zaczyna również tracić orientację w terenie, gubi się w nowym dla siebie otoczeniu.

Jednocześnie jest w stanie odtworzyć w najdrobniejszych szczegółach wydarzenia sprzed kilku czy kilkudziesięciu lat.

Takie zachowanie powinno wzbudzić niepokój rodziny i zachęcić do umówienia wizyty kontrolnej u specjalisty. Wczesne rozpoznanie Alzheimera umożliwia wdrożenie odpowiedniego leczenia.

Czy Alzheimera można wyleczyć?

Na obecnym etapie rozwoju medycyny nie jest możliwe wyleczenie choroby Alzheimera. Lekarze przepisują najczęściej tabletki lub plastry, które pacjent stosuje w domu.

Pamiętajmy, że tylko szybkie rozpoznanie schorzenia i wdrożenie odpowiedniego leczenia, hamuje postęp choroby.

Czas, jaki zyska w ten sposób senior oraz jego najbliżsi, pozwoli odpowiednio przygotować otoczenie do postępujących zaników pamięci i zadbać o opiekę dla krewnego.

Codzienne życie z chorobą Alzheimera

Seniorzy, którzy chorują na Alzheimera, potrzebują regularnego planu dnia. Chorzy powinni ograniczyć podróżowanie lub z niego zrezygnować, by unikać nowych dla siebie miejsc i dużej ilości bodźców.

Powtarzanie tych samych zadań sprawi, że w mózgu zostanie utrwalony schemat – ciąg następujących po sobie czynności. To zapewni choremu niezbędne poczucie bezpieczeństwa, gdy Alzheimer zacznie się rozwijać.

Dzień powinien być spokojny, poukładany, ale niezbyt intensywny. W codziennym planie warto uwzględnić: higienę osobistą, posiłki, spacery, czytanie oraz spokojne spotkania towarzyskie.

Najbliżsi powinni jak najdłużej angażować dotkniętego chorobą seniora do podejmowania codziennych aktywności. Udział w ulubionych domowych obowiązkach lub realizowanie swojego hobby wspomaga pracę mózgu i poprawia samopoczucie.

Można również wprowadzić niewielkie zmiany w mieszkaniu osoby chorej, które ułatwią jej codzienne funkcjonowanie.

Jak urządzić mieszkanie chorego na Alzheimera?

Po zdiagnozowaniu choroby u seniora jego krewni odczuwają potrzebę natychmiastowej pomocy. Decyzja o reorganizacji mieszkania osoby starszej zapada bardzo szybko.

Przed rozpoczęciem remontu trzeba pamiętać, że mózg osób chorych na Alzheimera nie lubi gwałtownych zmian.

Dlatego należy je wprowadzać ostrożnie i bardzo powoli za zgodą chorego, dbając jednocześnie o jego dobre samopoczucie.

Warto pamiętać, że najważniejsze są bezpieczeństwo i komfort seniora, dlatego w miarę postępowania choroby samodzielne mieszkanie może okazać się niemożliwe. Rodzina będzie musiała podjąć decyzję o zamieszkaniu z seniorem, skorzystaniu z całodobowej pomocy lub z oferty domów opieki. Wybierając trzecie rozwiązanie, warto szukać ośrodka dostosowanego do potrzeb osób cierpiących na Alzheimera.

Senior, u którego zdiagnozowano chorobę Alzheimera, może cieszyć się dobrym zdrowiem i samopoczuciem.

Zadbanie o to, by zażywał leki oraz ułożenie planu dnia i zachęcanie go do samodzielności to dobre sposoby na utrzymanie jego mózgu w dobrej kondycji.

Warto jednak pamiętać, że Alzheimera nie można wyleczyć, więc wraz z rozwojem choroby, senior będzie potrzebował coraz więcej wsparcia, by jego codzienne życie było bezpieczne i komfortowe.

Opieka nad chorymi na Alzheimera

Godne starzenie się to marzenie każdego Seniora. Chcielibyśmy żyć długo, ale tylko świadomie, ciesząc się dobrym zdrowiem i czerpiąc radość z każdego dnia, aż do późnej starości.

Opieka nad osobą chorą na Alzheimera

Jak się zaczyna choroba Alzheimera i kiedy stanowi to problem?

Choroby neurodegeneracyjne (naczyniopochodne uszkodzenia mózgu) rozwijają się podstępnie, całymi latami mogą nie dawać żadnych objawów, a pierwsze symptomy bywają najczęściej przez chorego bagatelizowane.

Drobne kłopoty z koncentracją, zapominanie nazwisk albo tego, gdzie leżą klucze, niewielkie kłopoty z poruszaniem się, niezgrabność ruchów – to wszystko najczęściej zrzucamy na garb roztargnienia, przepracowania, czy starzenia się.

Jeśli zauważysz, że chory nie potrafi się skutecznie komunikować, ma problem z wyartykułowaniem zdania, czy na przykład chowa klucze do lodówki, należy zgłosić się jak najszybciej do specjalisty neuropsychologa.

Odpowiednio wczesne wykonanie diagnozy psychologicznej przez neuropsychologa pokaże, czy może to być początek choroby Alzheimera, czy inny problem. W przypadku złej diagnozy psychologicznej niezbędna jest wizyta u neurologa celem dalszej diagnostyki.

Im wcześniej choroba zostanie rozpoznana i wdrożona odpowiednia terapia tym lepsze rokowanie. Nieleczona może postępować w galopującym tempie.

W wyniku takiego postępu osoba chora zaczyna mieć problemy z wykonaniem najprostszych czynności, takich jak zrobienie zakupów, przygotowanie posiłków i ich spożywanie, załatwianie potrzeb fizjologicznych. Zapomina kim jest, traci orientację co do miejsca i czasu, ma problem z rozpoznaniem swoich bliskich. W takim przypadku należy choremu wykonać szczegółową diagnostykę radiologiczną, czasem z obserwacją na oddziale neurologicznym, czy psychiatrycznym, celem dobrania odpowiedniej terapii farmakologicznej.

Jak zapobiegać chorobie Alzheimera?

Nie da się na sto procent zapobiec wystąpieniu choroby, jednak można obniżyć ryzyko jej szybkiego postępu. Dotyczy to zwłaszcza choroby Alzheimera, w przypadku której neurolodzy mówią o zapobiegawczym działaniu poprzez aktywność intelektualną (np.

uczestniczenie w zajęciach dla seniorów, kursach językowych, czy nawet rozwiązywaniu krzyżówek), regularnych ćwiczeniach fizycznych, pojeniu mózgu od 1 do 2 litrów wody, stosowaniu diety bogatej w witaminy i kwasy tłuszczowe omega-3 oraz utrzymywaniu niskiego poziomu cholesterolu.

Z badań wynika też, że osoby samotne są dwa razy bardziej narażone na rozwój demencji występującej w przypadku choroby Alzheimera, niż osoby, które pozostają w związkach lub innych bliskich relacjach.

Czy należy leczyć chorobę Alzheimera?

Choroba Alzheimera jest chorobą neurodegeneracyjną mózgu, im wcześniej rozpoznana i wdrożono odpowiednie leczenie, tym wolniejszy jej postęp. Nieleczona postępuje w galopującym tempie.

Współczesna medycyna próbuje dziś coraz skuteczniej leczyć problemy wynikające z postępu tej choroby, jednak żadna z nowoczesnych terapii nie pozwala na całkowite zatrzymanie postępującej degeneracji mózgu.

Leia também:  Como Saber Qual O Tarifario Que Tenho Meo?

Można natomiast skutecznie zapobiegać i opóźniać te procesy poprzez stosowanie odpowiedniego stylu życia, dietę, aktywność i kreatywność własną.

Co powinien wiedzieć opiekun o chorobie i opiece nad osobą chorą?

Problemy związane z chorobą Alzheimera w równym stopniu dotykają zarówno chorego, jak i jego opiekuna. Codzienność bywa trudna do zniesienia nie tylko dla osoby chorej, ale również dla całej rodziny.

Opiekun musi mieć dużą wiedzę o chorobie Alzheimera, znać objawy, jakie pojawiają się w miarę postępu choroby, aby radzić sobie z nimi w przyszłości.

Ważne jest to, aby odpowiednio przygotować mieszkanie tak, żeby osoba chora była bezpieczna, przeorganizować swoje życie na tyle, by pomóc osobie bliskiej, która w chorobie Alzheimera z czasem zapomina, jak się nazywa, nie wie kim jest, czy ma dzieci oraz jak trafić do domu.

Opiekunowie nie mający wiedzy i doświadczenia na temat tej choroby doświadczają silnego stresu, czasem depresji. Warto korzystać z grupy wsparcia prowadzonej przez rodziny, opiekunów takich chorych celem wymiany doświadczeń.

Czy agresywne, złośliwe zachowanie osoby chorującej na Alzheimera jest świadome?

Chorzy na Alzheimera często zachowują się irracjonalnie, agresywnie, ich zachowanie często staje się przyczyną konfliktów. Musimy zdać sobie sprawę z faktu, że ich działanie nie jest świadome, lecz wynika z postępu choroby.

Najbliżsi na początku choroby źle odczytują intencje chorego. Skarżą się, że specjalnie robi im na złość, wyzywa od złodziei, używa niecenzuralnych słów.

A on po prostu nie rozumie tego wszystkiego, co się z nim dzieje albo się boi, że opiekun wciąż czegoś wymaga, a choremu się nie udaje temu sprostać.

Świat zewnętrzny staje się dla chorego obcy, budzi w nim lęk o swoje bezpieczeństwo, a to jest przyczyną zamykania się we własnym świecie opartym na wspomnieniach.

Jakie warunki należy zapewnić choremu?

Jeśli chodzi o warunki lokalowe, mieszkanie osoby chorej na Alzheimera powinno być dla niego bezpieczne (możliwość wyłączenia gazu, zabezpieczone okna, drzwi, prąd itp.

) Tak pokoje, jak i kuchnia, czy łazienka, muszą być pomieszczeniami możliwie jak najbardziej funkcjonalnymi oraz wygodnymi w użytkowaniu. Sprawdzają się karteczki z napisami opisujące pomieszczenia czy urządzenia.

Osoba chora nie tylko traci bowiem zdolności zapamiętywania, lecz i jej sprawność fizyczna jest o wiele gorsza niż dawniej. Czasem trzeba będzie zamówić nowe meble, by nie miały ostrych kantów, albo poprzestawiać je nieco, żeby osoba chora nie obijała się o nie, lecz mogła swobodnie się poruszać.

Najważniejsze jest aby chory na Alzheimera posiadał własny pokój, w którym będzie stale przebywać, nie wolno zmieniać pokoju ani zmieniać w nim mebli, ponieważ chory może czuć się zagubiony. Będzie miał problem z nową topografią.

Konieczne składniki opieki nad chorym:

  • Podawanie leków – osoba chora może niestety zapomnieć o ich zażyciu, zażyć zbyt mało, za dużo, albo przyjąć w ogóle niewłaściwe lekarstwa. Dlatego tak istotne jest czuwanie nad tym procesem – tym bardziej, że odpowiednie zażywanie leków pozwala złagodzić objawy choroby lub zahamować jej rozwój.
  • Pomoc w czynnościach dnia codziennego – porannej toalecie, myciu zębów. Pomoc w odpowiednim dobraniu ubioru do pory roku, przypilnowanie aby chory spożywał przygotowane posiłki, pił odpowiednią ilość napoi, wychodził na spacery, lub zachęcanie do innej aktywności.
  • Zapewnienie bezpieczeństwa – stan chorego uzależniony jest od stopnia zaawansowania choroby, jednak w pewnym momencie może być konieczny stały nadzór. Osoba chora przestaje kojarzyć pewne rzeczy, ich zastosowanie, sposób zachowania bezpieczeństwa. Nie pamięta nazwisk, twarzy, zapomina gdzie mieszka. Trzeba nad tym wszystkim zapanować, żeby chory mógł czuć się bezpiecznie. Konieczne jest oznakowanie ubrań chorego imieniem i nazwiskiem oraz adresem gdzie mieszka, osobie chorej można założyć bransoletkę na rękę z takimi danymi.
  • Ćwiczenie pamięci i ciała – Alzheimer jest chorobą, która na pewno będzie postępować, jednak w dużej mierze od sposobu wdrożonego leczenia zależy jak szybko będzie to następować. Leczenie polega również na wykonywaniu odpowiednich ćwiczeń pamięciowych, terapii zajęciowej i rehabilitacji. Wszystko po to, by zapewnić choremu sprawność i opóźnić wystąpienie kłopotów z funkcjonowaniem.
  • Wysiłek opiekuna – niestety, opieka nad chorym na Alzheimera jest bardzo trudna. Im wcześniejsze stadium choroby, tym objawy są łagodniejsze (a zatem i chory wymaga mniejszego zakresu pomocy), jednak z czasem opiekun musi włożyć wiele wysiłku w odpowiednie działanie. Musi dla odmiany pamiętać o dodatkowych rzeczach zamiast chorego.

Oferta: Elderis proponuje program profilaktyki oraz opieki w chorobie Alzheimera

Zapraszamy na turnus do naszych ośrodków do Centrum Aktywnego Seniora w Ustroniu, lub do Sanatorium Zacisze w Szczawnie Zdroju gdzie za pomocą ćwiczeń z kinezjologii mózgu nasi specjaliści nauczą Państwa jak wspomagać procesy poznawcze, w tym pamięć. Dzięki ćwiczeniom, przystosowaniu otoczenia do potrzeb osób chorych, jak i stosowaniu odpowiednich środków bezpieczeństwa można zdecydowanie podnieść jakość ich życia. Nie można chorych we wszystkim wyręczać, gdyż konieczność wykonywania pewnych czynności samodzielnie jest jednym ze składników terapii. Organizując różne formy zajęć i warsztatów wspieramy naszych chorych w rozwijaniu ich zainteresowań i motywujemy do twórczej aktywności. Nigdy nie jest za późno na działania wspomagające procesy poznawcze: kojarzenia, pojmowania, uczenia się, czy zapamiętywania.

Pobyt w naszym ośrodku to gwarancja bezpieczeństwa

dla Twoich bliskich!

Opieka nad chorym na Alzheimera –wskazówki

Bliscy i opiekunowie osoby chorej na Alzheimera w każdym etapie choroby stają przed wieloma wyzwaniami i trudnymi decyzjami.

To, co najcenniejszego może dać rodzina choremu to swoją obecność, wsparcie oraz zrozumienie, które przychodzi z czasem – wraz z nabywanym doświadczeniem i wiedzą.

Poniżej zamieszczamy wskazówki, które pomogą zrozumieć i dodadzą pewności w opiece nad osobą chorą.

Spis treści:

Spokój opiekuna

Niezwykle ważna jest cierpliwość i wyrozumiałość względem zachowań chorego. Zawsze kiedy rozmawiasz z bliskim lub kierujesz w jego stronę polecenia, pamiętaj o spokojnym tonie głosu.

Wszelka nerwowość, agresja, pretensja czy zniecierpliwienie mogą zostać źle odebrane przez podopiecznego i mieć na niego negatywny wpływ. Tak, jak chory nie rozumie czasami znaczenia niektórych słów czy zwrotów, tak bardzo dobrze rozumie i odczytuje ton naszego głosu.

Leia também:  Como Fazer Com Que Uma Pessoa Sonhe Comigo?

Jeżeli będziemy rozdrażnieni czy agresywni, podopieczny może się przestraszyć lub zdenerwować i zamknąć w sobie, tym bardziej nie reagując na nasze prośby.

Regularny plan dnia

Istotne jest zapewnienie choremu regularnego planu dnia. Poprzez stałą powtarzalność czynności utrwalony zostanie przez niego stały schemat dnia.

Dzięki temu chory będzie bardziej spokojny i chętniej będzie wykonywał obowiązki czy poddawał się określonym zabiegom. Dlatego podawaj posiłki choremu o tych samych godzinach, niech w ciągu dnia będzie czas obowiązków i rekreacji, np.

spacery oraz rozrywki – oglądaj z chorym rodzinne fotografie czy programy telewizyjne.

Samodzielność i aktywność

Dopóki stan chorego będzie na to pozwalał, angażuj chorego w życie rodzinne, zachęcaj do wykonywania codziennych czynności. Ważne, aby osoba z chorobą Alzheimera jak najdłużej była stymulowana do samodzielności – codzienna toaleta, spożywanie posiłków, ubieranie się. Zadbaj o to, żeby miała obowiązki dostosowane do swoich upodobań, możliwości i stanu zdrowia.

Zaburzenia snu

Zdarza się, że u osób chorych na Alzheimera występują zaburzenia snu, w związku z tym rozregulowaniu ulega cały rytm dnia. Obserwuje się wówczas wzmożoną aktywność w nocy. Chory przygotowuje sobie posiłki, chce wychodzić z domu, aby załatwić codzienne sprawy.

Aby znormalizować taką sytuację, należy zorganizować choremu odpowiednią ilość obowiązków i aktywności w ciągu dnia.

Jeżeli takie rozwiązania nie przynoszą efektów, należy skonsultować się z lekarzem, który określi, czy nie jest konieczne zastosowanie leczenia farmakologicznego.

Mieszkanie chorego na Alzheimera

Mieszkanie, w którym przebywa osoba chora powinno być przede wszystkim bezpieczne i możliwie jak najbardziej funkcjonalne.

Urządzając mieszkanie, należy mieć na uwadze, że chory z czasem będzie coraz bardziej tracił nie tylko pamięć i zdolność kojarzenia, ale również sprawność fizyczną. Nie reorganizuj całego mieszkania już na samym początku.

Adaptację przestrzeni przeprowadzaj etapami, aby chory miał możliwość stopniowego przyzwyczajania się do zmian i akceptowania ich.

Osobie z chorobą Alzheimera należy w miarę możliwości zapewnić własną przestrzeń. Jeżeli nie masz możliwości wygospodarowania oddzielnego pokoju, wydziel ze wspólnego pokoju czy salonu kącik, w którym chory będzie mógł odpoczywać i czuć się swobodnie.

Ustaw w nim wygodny fotel czy małą sofę, obok powinien znaleźć się mały stoliczek, a na nim ulubione przedmioty chorego, np. ramka ze zdjęciem bliskiego, ulubione książki, album. Niezbędne jest także umieszczenie przy łóżku chorego lampki, dającej jasne, przyjemne światło.

W pokoju chorego zawieś duży, czytelny kalendarz oraz zegar z dużą tarczą i cyframi.

Poprzyczepianie podpisów pomieszczeń lub określonych sprzętów ułatwi choremu orientację. Na zdjęciach przedstawiających bliskich umieść imiona. W widocznym miejscu przy telefonie zamieść również wykaz ważnych numerów telefonów. Istotne, aby podpisy i numery były łatwe do odczytania.

Z uwagi na to, że z czasem koordynacja ruchowa chorego będzie znacząco się pogarszała, musisz pamiętać o tym, aby w taki sposób ustawić meble w domu, aby bliski mógł poruszać się w miarę swobodnie. Najlepiej poustawiać je pod ścianą, zostawiając dużo wolnej przestrzeni.

W łazience i toalecie zainstaluj specjalne poręcze, które ułatwią wychodzenie z brodzika lub wanny oraz podnoszenie się z toalety. Warto na powierzchni wanny lub brodzika przymocować specjalne taśmy lub wykładziny antypoślizgowe. Poukrywaj korki od wanny czy umywalki, aby uchronić mieszkanie przed ewentualnym zalaniem.

Zdarza się, że chory źle reaguje na swoje odbicie w lustrze, dlatego lepiej pozdejmować i poukrywać (np. zasłonić) wszystkie lustra w domu.

Wraz z postępem choroby chory przestanie sygnalizować swoje potrzeby fizjologiczne, dlatego zrezygnuj z dywanów czy wykładzin w domu. Dzięki temu będzie łatwiej zachować czystość.

Bezpieczeństwo przede wszystkim

Zabezpiecz wszystkie okna i drzwi balkonowe przed możliwością otworzenia ich przez chorego.

Usuń klucze z drzwi wejściowych, jak również wewnętrznych, aby chory nie miał możliwości zamknięcia się od środka tak w samym mieszkaniu, jak i w określonym pomieszczeniu.

Dobrym rozwiązaniem jest zainstalowanie przy drzwiach wejściowych sygnalizatora alarmującego o każdym wejściu do lub wyjściu z mieszkania. Dzięki temu zminimalizujesz prawdopodobieństwo niezauważonego wyjścia z domu osoby chorej.

Schowaj wszystkie niebezpieczne przedmioty tak, aby chory nie miał do nich dostępu, m.in. noże, widelce, zapalniczki, zapałki.

Poukrywaj wszelkiego rodzaju kable – przedłużacze, kable od oświetlenia, telewizora, komputera itd. Wszystkie gniazdka elektryczne w mieszkaniu powinny zostać zabezpieczone specjalną osłoną.

Zabezpiecz wszelkie sprzęty elektryczne t. j. suszarka, robot kuchenny, czajnik elektryczny.

Kuchenka gazowa powinna mieć możliwość odcięcia dopływu gazu – zawsze jak wychodzisz z domu i pozostawiasz bliską osobę bez opieki, pamiętaj o wyłączeniu kuchenki. Oczywiście taka sama zasada dotyczy kuchenek elektrycznych. Zabezpiecz miejsca, w których przetrzymujesz przedmioty, stanowiące zagrożenie dla chorego, np. środki czystości, ostre narzędzia, zastawę kuchenną.

Pamiętaj o sobie

Opiekowanie się osobą chorą na Alzheimera jest niezwykle angażujące i wyczerpujące – tak psychicznie, jak i fizycznie. Zazwyczaj zmianie i przewartościowaniu ulega całe życie osoby czy rodziny mieszkającej z chorym.

Pamiętaj, że masz prawo do własnego życia. Jeżeli nie odnajdziesz w natłoku zajęć chwili dla siebie, będziesz wciąż zmęczony i poddenerwowany, ucierpi na tym również osoba chora. Nie bój się poprosić o pomoc.

Zaangażuj w opiekę nad chorym rodzinę, przyjaciół, zaufanych sąsiadów. Pamiętaj o sobie.

Demencja i Alzheimer – Warszawa, opieka nad chorymi

Kiedy demencja lub Alzheimer dotyka bliską osobę, wraz z postępem choroby, coraz trudniej się nią opiekować samemu.

Przeżywasz to na co dzień? Obawiasz się, że bliski może wyjść z domu i się zgubić? Nie jesteś w stanie być przy nim i czuwać 24 godziny na dobę?

Pozwól sobie pomóc. Możemy zapewnić wsparcie opiekunki w domu podopiecznego lub całodobową opiekę personelu opiekuńczo-pielęgniarskiego, opiekę psychologa, lekarza, bogaty program rehabilitacji i terapii zajęciowej w naszym wyspecjalizowanym domu opieki Józefina.

  • pobyty długoterminowe
  • opieka czasowa/wytchnieniowa, poszpitalna
  • kompleksowa i całodobowa opieka opiekunów i pielęgniarek
  • strefa wzmożonej opieki dla osób w zaawansowanym stadium choroby
  • stały nadzór lekarski i opieka psychologa
  • indywidualny program terapii dostosowany do potrzeb pacjenta
  • rehabilitacja grupowa i indywidualna
  • bogaty program terapii zajęciowej
  • wyżywienie przygotowywane zgodnie z zaleceniami dietetycznymi
  • opieka w Domu Pacjenta (DP) lub w Domu Opieki Dziennej (DOD)
  • opieka całodobowa (DP) i lub dzienna (DOD, DP)
  • pomoc doświadczonego personelu pielęgniarsko-opiekuńczego
  • konsultacje psychologa (DP, DOD)
  • bogaty program terapii zajęciowej (DOD)
  • pełen zakres usług pielęgnacyjnych (DP)
  • usługi pielęgniarskie (DP) (kroplówki, iniekcje, cewnikowanie itp.)
  • podawanie przyjmowanych przez pacjenta leków
  • stały nadzór lekarski (DOD) oraz wizyty domowe (DP)

Chcesz dowiedzieć się więcej?

  • Korzystając z opiekunki, która będzie przychodzić na kilka godzin, odpoczniesz fizycznie i psychicznie, nabierzesz dystansu i nowych sił, mając poczucie, że bliska Ci osoba jest pod dobrą opieką.
  • Jeśli zdecydujesz się na Dom Opieki Józefina, Twój bliski będzie miał opiekę zespołu fachowców. Nawet przy najlepszych chęciach sam nie jesteś w stanie przeprowadzić profesjonalnej rehabilitacji czy terapii zajęciowej.

W Domu Opieki Józefina Twój bliski cierpiący na demencję lub chorobę Alzheimera, niezależnie od wieku i stopnia zaawansowania choroby, otrzyma kompleksową i całodobową opiekę zespołu pielęgniarsko-opiekuńczego, a także wsparcie lekarzy, pielęgniarek, psychologa, terapeutów oraz opiekunów.

Nasz Dom Opieki Józefina w Józefowie pod Warszawą jest pierwszym w Polsce, który przeprowadził certyfikację zgodnie z wytycznymi Swedish Care International i standardami fundacji Stiftelsen Silviahemmet, założonej przez Jej Wysokość Królową Szwecji Sylwię. Uzyskanie certyfikatu daje Ci gwarancję, że wiedza i umiejętności w zakresie opieki nad osobami z otępieniem są u nas na najwyższym poziomie.

Alzheimer jest nieuleczalną chorobą i rozwija się często długo przed ostateczną diagnozą. Wczesne wykrycie choroby Alzheimera i rozpoczęcie leczenia przy minimalnych objawach może spowolnić jej rozwój.

Wykonujemy badania przesiewowe (analiza wybranej indywidualnie mutacji genu PSEN1, APP lub PSEN2), głównie w przypadku klinicznego podejrzenia choroby Alzheimera o wczesnym początku, a także 3 etapy pogłębionej diagnostyki, na którą kieruje po konsultacji neurolog.

Zapytaj o szczegóły: 22 88 777 00

Strona Główna / Usługi / Demencja i Alzheimer

Opieka nad osobą z chorobą Alzheimera w trudnym czasie pandemii

Jeszcze pięć lat temu w Europie było ok. 10,5 miliona osób z chorobą Alzheimera. Prognozy mówią, że w ciągu 10 najbliższych lat, ta liczba wzrośnie do 13,5 milionów, a w 2050 r. do prawie 19 milionów.

W Polsce będzie wtedy milion osób borykających się z tym schorzeniem, trzy razy więcej niż obecnie. Problem dotyczy grupy wiekowej 65+. Ryzyko zachorowania wzrasta wraz z wiekiem: pomiędzy 65-69 rokiem życia na chorobę zapada 2 proc.

populacji, podczas gdy wśród 90-latków choruje już 40 proc.

Okres pandemii dotknął praktycznie każdego z nas – izolacja, niepewność, strach, natłok informacji – to wszystko może przytłoczyć.

Jak poinformowali lekarze uczestniczący w niedawnej Konferencji na temat wpływu pandemii na sytuację osób z chorobą Alzheimera, wśród większości pacjentów nasiliły się takie objawy jak: pogorszenie stanu psychicznego, zaburzenia zachowania i świadomości (głównie z powodu odwodnienia organizmu), depresja, niepokój.

Na pytanie: jak obecna sytuacja wpływa na podopiecznych domów opieki odpowiada psycholog Maja Juśkiewicz-Duda z wrocławskiego domu opieki Rezydencja Na Dyrekcyjnej Grupy ORPEA we Wrocławiu, gdzie działa Centrum Alzheimera, udzielając jednocześnie kilku porad rodzinom, opiekującym się bliskim z chorobą Alzheimera w domu.

Jak pandemia wpływa na stan podopiecznych w Centrum Alzheimera w domu opieki?

Choć ze względu na swój stan poznawczy podopieczni domu opieki nie rozumieją dokładnie co się dzieje lub zapominają o tym dość szybko, te wszystkie trudne emocje z nimi zostają.

Podopieczni Centrum Alzheimera wyczuwają ogólnie panujące napięcie, dlatego bywają mniej spokojni i bardziej zagubieni.

Brak bezpośredniego kontaktu z bliskimi (wstrzymane odwiedziny w związku ze stanem epidemicznym) i tęsknota są niestety zauważalne w ich niespokojnym zachowaniu. Niektórzy przyjmują postawę lękową, która manifestuje się często stanami obniżonego nastroju.

W jaki sposób zespół Centrum Alzheimera minimalizuje te lęki i trudne emocje?

Chcemy, by pomimo trudnej sytuacji nasi mieszkańcy mieli komfort spokojnego życia. Dlatego naszym podstawowym celem w działaniach jest zbudowanie u nich poczucia bezpieczeństwa i stabilizacji.

Po pierwsze, staramy się ograniczyć dostęp do niepewnych i trudnych informacji płynących z mediów, które niezrozumiane we właściwy sposób mogą wzbudzić duży niepokój.

Staramy się również aby personel – a jest to stały zespół opiekunów i terapeutów – w miarę możliwości, nie mówił zbyt wiele o koronawirusie, nie wprowadzał dodatkowej atmosfery strachu. Zamiast tego, dbamy o pozytywny nastrój mieszkańców organizując im czas i starając się, aby pandemia nie przeszkodziła w ich stałym harmonogramie.

Dlatego życie w naszym Centrum toczy się stosunkowo normalnie. Stosując się do zaleceń sanitarnych, nasi mieszkańcy dalej mają prowadzone zajęcia grupowe, mogą korzystać z większości proponowanych aktywności, spędzają dużo czasu na świeżym powietrzu oraz na wspólnych zajęciach.

Największą trudnością, która się pojawia, jest brak możliwości odwiedzin. Dlatego dbamy, aby osoby które kontaktu z rodziną potrzebują, miały taką możliwość. Proponujemy rozmowy telefoniczne, rozmowy przez tablet (wideokonferencje) lub też odwiedziny przez szybę.

Wiadomo, że nie zastąpi to bezpośredniego kontaktu, jednak nasi mieszkańcy bardzo dobrze przyjmują takie formy spotkań z bliskimi.

Co radzimy opiekunom osób z chorobą Alzheimera, którzy opiekują się bliskim w domu?

Opiekunowie, którzy pomimo pandemii muszą sprawować opiekę nad swoimi bliskimi w domach, borykają się z podobnymi trudnościami.  Pamiętajmy, że zdolność do odczuwania emocji innych osób, nawet w zaawansowanych stadiach choroby, u osób chorujących na Alzheimera jest naprawdę dobra.

Dlatego też najważniejszym zadaniem jest zadbanie w tym czasie o spokój swój i swojego podopiecznego. Oczywiście warto słuchać oficjalnych komunikatów, dotyczących aktualnej sytuacji, ale nie ma potrzeby skupiania swojej uwagi tylko na tym.

Istotne jest także to, aby chory trudnych informacji z mediów otrzymał jak najmniej. Do tego bardzo przydatne będą wszelkie działania, które budują poczucie bezpieczeństwa. Trzeba ułożyć taki plan dnia, który w jak najmniejszym stopniu wpłynie na samopoczucie chorego.

Ważne, żeby pomimo pandemii, ten harmonogram był stały i niezmienny. Warto zająć czas choremu, aktywizować go, zaangażować do pomocy w czynnościach dnia codziennego i zadbać o jego dobry nastrój.

Jeśli ze względu na izolację chory nie ma kontaktu ze swoimi bliskimi i pojawia się tęsknota, postarajmy się umożliwić mu podtrzymanie relacji w inny sposób – przez telefon, rozmowy przez Skype, wideorozmowy.

Pamiętajmy też, że to opiekunowie odpowiedzialni są za zachowanie środków ostrożności takich jak dystans społeczny czy częste mycie rąk. Warto jednak tłumaczyć te dodatkowe potrzeby w bardzo prosty sposób, nie wchodząc w szczegóły.

Podczas tego trudnego czasu bardzo ważne jest, aby opiekun zadbał też o siebie, dał sobie możliwość na odpoczynek – w miarę możliwości poprosił o pomoc w opiece.

Całkowicie naturalnymi emocjami będą smutek, strach i złość – warto sobie na nie pozwolić, zawsze pamiętając by poszukać wsparcia wśród innych członków rodziny czy przyjaciół, nie u swojego podopiecznego, aby dodatkowo go nie obciążać.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*