Odwarstwienie (odklejenie) siatkówki – objawy, przyczyny, rodzaje, badania, leczenie

Data dodania: 01.02.2021 Odwarstwienie (odklejenie) siatkówki – objawy, przyczyny, rodzaje, badania, leczenie

Oko to precyzyjnie zbudowany narząd, na którego prawidłowe działanie składa się wiele elementów. Wśród nich na szczególną uwagę zasługuje siatkówka, ponieważ to właśnie ona pozwala na odbieranie bodźców wzrokowych. Wszelkie uszkodzenia tej struktury są zatem niezwykle groźne i wymagają jak najszybszego leczenia. Wśród nich za najgroźniejsze należy uznać odwarstwienie siatkówki.

Siatkówka znajduje się w tylnej części gałki ocznej i ma postać cienkiej błony, a dochodzący do niej nerw wzrokowy łączy się z mózgiem.

Jej najważniejszymi elementami są światłoczułe receptory – czopki i pręciki, odpowiadające za zdolność widzenia. Ze względu na położenie wydawać by się mogło, że jest ona chroniona przed uszkodzeniami.

Mimo to czasem zdarza się, że dotyka ją wspomniane wcześniej schorzenie, jakim jest odwarstwienie siatkówki. W jaki sposób powstaje?

Rodzaje odwarstwienia siatkówki

Ciało szkliste, które szczelnie wypełnia gałkę oczną i ściśle przylega do siatkówki, pod wpływem wieku lub też działania chorób czy też wystąpienia urazów może stracić część swojej objętości. W związku z tym oddziela się od siatkówki.

W wyniku tego procesu może dojść do powstania w niej otworów, które znacznie osłabiają jej strukturę i powodują przedostawanie się cieczy podsiatkówkowej. To z kolei sprawia, że siatkówka odrywa się od znajdującej się za nią błony naczyniowej. W takiej sytuacji mówimy o przedarciowym odwarstwieniu siatkówki.

Objawia się ono najczęściej nagłym pogorszeniem widzenia, błyskami i metami w oku, a także problemami z polem widzenia.

Drugi rodzaj schorzenia nosi nazwę nieprzedarciowego odwarstwienia siatkówki i następuje wtedy, gdy fragment siatkówki oddziela się od nabłonka barwnikowego w wyniku kurczenia się błony szklistkowo-siatkówkowej. Jest to trudniejsze do dostrzeżenia przez pacjenta, ponieważ nie wiąże się z występowaniem błysków i mętów, a ubytki w polu widzenia pojawiają się znacznie wolniej.

Leczenie odwarstwienia siatkówki

Odwarstwienie siatkówki jest bardzo niebezpiecznym schorzeniem, a nieleczone może doprowadzić nawet do utraty wzroku. Z tego powodu nie należy bagatelizować objawów, jakimi najczęściej są męty i błyski w oku, a także ubytki w polu widzenia.

Tego typu problemy powinny być sygnałem, aby jak najszybciej zgłosić się do poradni okulistycznej. Najczęściej trzeba się liczyć z koniecznością leczenia operacyjnego i wykonaniem tzw. witrektomii.

Jest to rodzaj mikrochirurgicznego zabiegu, który leczy schorzenia siatkówki i ciała szklistego. 

Odpowiednio szybka reakcja daje duże szanse na uniknięcie poważnych problemów ze wzrokiem.

Odklejenie siatkówki oka – przyczyny i objawy. Jak wygląda leczenie odwarstwienia siatkówki?

Odwarstwienie (odklejenie) siatkówki – objawy, przyczyny, rodzaje, badania, leczenie Schorzenie polegające na tym, że warstwa siatkówki oddziela się od struktur oka określanych nabłonkiem barwinkowym, nazywa się odwarstwieniem siatkówki. Gdy dochodzi do niego, wymagana jest natychmiastowa interwencja lekarza. gajus (123rf.com)

Odklejenie siatkówki, czy też jej odwarstwienie jest bardzo poważnym schorzeniem, które może doprowadzić nawet do utraty wzroku. Dlatego też, wszelkie niepokojące objawy należy jak najszybciej konsultować z okulistą, który w razie potrzeby wdroży odpowiednie leczenie.

Siatkówka to najbardziej wewnętrzna warstwa gałki ocznej, która jest zbudowana z komórek nerwowych oraz barwnikowych. To właśnie na niej skupiają się promienie świetlne, które dostając się do oka przechodzą kolejno przez rogówkę, soczewkę oraz ciało szkliste.

Światło to jest następnie przekształcane w impulsy elektryczne, które przedostają się przez poszczególne warstwy siatkówki aż do nerwu wzrokowego i w końcu do naszego mózgu. Ten natomiast, w ostatnim etapie całego procesu przetwarza otrzymany impuls w obraz, jaki ostatecznie widzimy.

Prawidłowe funkcjonowanie siatkówki, dzięki której tak naprawdę cokolwiek widzimy, zależy od ścisłego przylegania do siebie jej warstw oraz do błony naczyniowej. To ona dostarcza bowiem do siatkówki tlen oraz substancje odżywcze.

Odwarstwienie siatkówki następuje w wyniku oddzielenia się jej od błony naczyniowej. Samo rozwarstwienie jest odnotowywane na poziomie jednej z warstw siatkówki, którą jest nabłonek barwnikowy.

Co prawda nie jest on odpowiedzialny za sam proces widzenia, ale pełni szereg innych funkcji, takich jak chociażby udział w procesach naprawy komórek oraz w transporcie produktów do oraz z głębszych warstw siatkówki. Oddzielenie siatkówki od błony naczyniowej oznacza, iż zostaje ona pozbawiona tlenu oraz substancji odżywczych, przez co nie może właściwie funkcjonować.

Aby zatem nie doszło do nieodwracalnych zmian, skutkujących przede wszystkim utratą wzroku, konieczne jest natychmiastowe podjęcie odpowiedniego leczenia.

Odwarstwienia siatkówki mogą być spowodowane między innymi:

  • urazami;
  • ogólnym starzeniem się organizmu;
  • zwyrodnieniem siatkówki;
  • zabiegami chirurgicznymi na gałce ocznej;
  • guzami nowotworowymi;
  • chorobami układowymi, jak na przykład cukrzyca.

Istnieją również pewne czynniki, które sprawiają, że poszczególni pacjenci mogą znaleźć się w grupie ryzyka odklejenia siatkówki oka. Co zatem może predysponować konkretne osoby do tego schorzenia? Są to między innymi:

  • przypadek odwarstwienia siatkówki w drugim oku;
  • występowanie schorzenia wśród członków najbliższej rodziny;
  • wiek powyżej 40. roku życia;
  • tępy uraz oka;
  • wysoka krótkowzroczność;
  • występowanie zespołów chorobowych, które wpływają na wiele układów i narządów.

W sytuacji, gdy uznamy, iż znajdujemy się w grupie zwiększonego ryzyka, warto skonsultować się ze specjalistą. Regularne poddawanie się kontrolom jest w tej sytuacji szczególnie ważne. Istnieją bowiem pewne metody, które mogą uchronić nas przed odwarstwieniem siatkówki. Wykorzystanie ich w odpowiednim czasie może więc nam pomóc uniknąć tego schorzenia.

W związku z tym, że przyczyny odklejenia siatkówki mogą być różne, stworzono również podział tego schorzenia na trzy rodzaje.

1. Przedarciowe odwarstwienie siatkówki

Ten rodzaj odklejenia siatkówki jest wynikiem jej przerwania oraz powstania w związku z tym otworu. To właśnie prze niego dochodzi następnie do przedostania się płynu podsiatkówkowego z upłynnionego ciała szklistego do przestrzeni podsiatkówkowej.

Przedarciowe odwarstwienie siatkówki najczęściej jest rezultatem różnego typu urazów oka, ale może ono także występować u pacjentów z krótkowzrocznością, bezsoczewkowością, chorobami układowymi, afakią czy pseudoafakią.

Schorzenie to występuje także w retinopatii wcześniaków oraz u osób z zaburzeniami genetycznymi.

2. Trakcyjne odwarstwienie siatkówki

Trakcyjne odwarstwianie siatkówki jest spowodowane pojawianiem się błon lub pasm w ciele szklistym oka, które w wyniku kurczenia się, jednocześnie pociągają siatkówkę i tym samym odciągają ją od nabłonka barwnikowego.

Ten rodzaj odklejania siatkówki występuje przede wszystkim u osób z retinopatią cukrzycową proliferacyjną. Schorzenie to może być jednak również wynikiem pojawienia się ciała obcego w oku pacjenta. Jeśli natomiast chodzi o przypadki trakcyjnego odwarstwienia siatkówki u najmłodszych pacjentów, zazwyczaj wywołuje je retinopatia wcześniacza.

3. Wysiękowe odwarstwienie siatkówki

Wysiękowe odwarstwienie siatkówki pojawia się w rezultacie uszkodzenia naczyń albo też komórek nabłonka barwnikowego. W związku z tym, do przestrzeni podsiatkówkowej przedostaje się płyn pochodzący z naczyniówki i gromadzi się w tym miejscu.

Do wystąpienia tego rodzaju schorzenia może dojść w wyniku istnienia guzów naczyniówki, powstawania zmian zapalnych, ale także chorób wrodzonych oraz układowych. Wysiękowe odklejenie siatkówki może także mieć swoje źródło w przebytych zabiegach i operacjach.

Odklejenie siatkówki – objawy

Samo odwarstwienie siatkówki nie wywołuje żadnych dolegliwości bólowych, w związku z czym pacjenci często lekceważą objawy tego schorzenia i nie udają się do specjalisty.

Do tych najbardziej charakterystycznych objawów odklejenia siatkówki zalicza się między innymi wszelkiego typu kształty, mroczki czy też błyski, które pojawiają się w polu widzenia pacjenta.

Z czasem zaczynają się one występować coraz częściej, co powinno nas już zaniepokoić.

  • Mroczki przed oczami. Dlaczego się pojawiają?

Specjaliści bardzo często dokonują podziału poszczególnych objawów odwarstwienia siatkówki na dwie grupy, czyli objawy podmiotowe, które może zauważyć sam pacjent oraz przedmiotowe, które mogą być już stwierdzone podczas badania przez specjalistę.

Leia também:  Como E Onde Registrar Uma Marca?

Odwarstwienie siatkówki – objawy przedmiotowe:

  • przedarcie siatkówki – czerwony otwór na powierzchni pęcherza, nazywany również dziurą w siatkówce;
  • zaniżone ciśnienie wewnątrzgałkowe – tzw. hipotonia gałki ocznej, która jest wynikiem odpływu cieczy wodnistej do przestrzeni podsiatkówkowej, a następnie jej wchłonięcia;
  • barwniki rozproszone w ciele szklistym;
  • pofałdowany pęcherz uniesionej siatkówki o szarobiałej barwie, który znajduje się na dnie oka.

Odwarstwienie siatkówki – objawy podmiotowe:

  • nagłe pogorszenie się ostrości widzenia;
  • fotopsje – jeden z najwcześniejszych objawów odwarstwienia siatkówki. Jest to wrażenie pojawiania się w polu widzenia charakterystycznych błysków podczas ruchu oka. Zwykle zjawisko to jest obserwowane w części skroniowej pola widzenia pacjenta;
  • męty w ciele szklistym – obiekty, które poruszają się w momencie ruchu oka pacjenta. Męty rzucają cień na siatkówkę i często są określane jako pajęczynki lub obrączkowate zmętnienia, ale mogą także przypominać czarne lub czerwone kropki, czy też pył tytoniowy. Takie zmiany są już dowodem na przerwanie ciągłości siatkówki sensorycznej;
  • ubytki w polu widzenia – często nazywane również zasłoną przed okiem lub ciemną chmurą, która początkowo może nie przeszkadzać szczególnie w dobrym widzeniu, jednak z czasem zaczyna się rozrastać. Często zdarza się, że taka zasłona znika rano, po czym pojawia się później w ciągu dnia. Zazwyczaj taki ubytek powstaje w skrajnych obszarach widzenia i jest tak zwanym objawem patognomonicznym, czyli świadczy o odklejeniu siatkówki oka.
  • Dobry wzrok – co jeść, by o niego dbać?

Pojawienie się któregokolwiek z wyżej wymienionych objawów podmiotowych, powinno skłonić pacjenta do udania się na konsultacje ze specjalistą. Zwłaszcza jeśli znajdują się oni w grupie podwyższonego ryzyka, tego typu kontrole okulistyczne powinny być regularne.

Rzeczywistość pokazuje jednak, że w bardzo wielu przypadkach, osoby doświadczające niepokojących dolegliwości po prostu je bagatelizują sądząc, iż przeminą samoistnie.

Niestety, nawet jeśli objawy na chwilę ustąpią, zwykle oznacza to, że odwarstwienie siatkówki postępuje i doprowadza do coraz większych zniszczeń, które mogą prowadzić do całkowitej utraty wzroku.

Z tego powodu, w razie jakichkolwiek wątpliwości co do kondycji naszego wzroku, powinniśmy szybko skontaktować się ze specjalistą. Na tego typu wizycie, przeprowadza on wywiad z pacjentem, a następnie wykonuje badanie fizykalne.

Robi się je przede wszystkim przy użyciu oftalmoskopu, który posiada mocne źródło światła oraz soczewkę powiększającą.

Dzięki niemu, lekarz może dokładnie obejrzeć siatkówkę oka i ocenić czy znajdują się w niej jakiekolwiek otwory, przedarcia czy odwarstwienia.

W sytuacji, gdy ciało szkliste okazuje się być nieprzezroczyste, co może być spowodowane na przykład wylewem krwi, wykonywane jest badanie USG. Na uzyskanym w ten sposób obrazie siatkówki, można zauważyć zmiany świadczące o ewentualnym jej odwarstwieniu. Jeśli diagnoza będzie jednoznaczna, lekarz zaleci wdrożenie odpowiedniego leczenia.

Leczenie odwarstwienia siatkówki polega przede wszystkim na znalezieniu wszystkich istniejących otworów i przedarć siatkówki, a następnie na ich zamknięciu i ponownym przyłączeniu warstw siatkówki do nabłonka barwnikowego. Najczęściej stosuje się w związku z tym laseroterapię oraz leczenie operacyjne. Specjaliści korzystają z takich metod leczenia jak:

1. Wszczepy w postaci gąbki lub taśmy silikonowej

Zabieg ten pozwala na wgłobienie ściany gałki ocznej, dzięki czemu można zbliżyć do siebie nabłonek barwnikowy oraz odwarstwioną część siatkówki. Kiedy to nastąpi, możliwe jest zamknięcie otworów poprzez kriokoagulację. 

2. Pneumatyczna retinopeksja

W przypadku tego zabiegu, zbliżenie oddzielonych od siebie warstw jest możliwe dzięki pęcherzykom gazu, który podaje się do ciała szklistego poprzez iniekcję. Następnie przeprowadza się procedurę zamknięcia otworów siatkówki poprzez kriokoagulację lub laserokoagulację.

3. Witrektomia

Witrektomia jest zabiegiem, który polega na usunięciu ciała szklistego, a następnie na zastąpieniu go gazem. Wypełnia on zatem gałkę oczną i pozwala na utrzymanie we właściwej pozycji odwarstwionej siatkówki.

Metoda ta jest stosowana w przypadkach odwarstwień trakcyjnych i u niektórych pacjentów z odwarstwieniem przedarciowym. Ale zabieg ten może być wykorzystany również w leczeniu osób, które zmagają się zapaleniem gałki ocznej.

Oprócz tego, witrektomia bywa stosowana w przypadkach wewnątrzgałkowych ciał obcych.

Odwarstwienie (odklejenie) siatkówki

Siatkówka w swojej budowie jest niezwykle skomplikowana. Składa się z komórek nerwowych, których zadaniem jest odbiór bodźców wzrokowych i ich dalsza transmisja nerwem wzrokowym do ośrodkowego układu nerwowego. Wiele patologii siatkówki możne mieć bardzo poważne skutki z utartą widzenia włącznie. Co warto wiedzieć na temat odwarstwienia siatkówki?

Odklejenie siatkówki oka

Bez wątpienia odwarstwienie siatkówki należy do poważnych stanów w okulistyce. Zagrożony jest bowiem proces widzenia, który jest jednym z pięciu podstawowych zmysłów człowieka.

Wyróżniamy trzy rodzaje odwarstwienia siatkówki oka – przedarciowe, trakcyjne oraz wysiękowe.

Podobnie jak w przypadku innych schorzeń, właściwe rozpoznanie rodzaju odwarstwienia siatkówki ma kluczowe znaczenie dla wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Przedarciowe odwarstwienie siatkówki oka

Część pacjentów może nazywać odwarstwienie siatkówki odklejeniem siatkówki. Przedarciowa forma odwarstwienia występuje najczęściej u mężczyzn, po 60 roku życia.

Z patofizjologicznego punktu widzenia do sytuacji tej dochodzi na skutek odłączenia się ciała szklistego od siatkówki – części te w warunkach fizjologicznych przylegają do siebie. U niektórych osób na skutek pewnych procesów dochodzi do utraty integralności ciała szklistego z siatkówką.

Do przyczyn zaliczamy między innymi starzenie ciała szklistego, procesy zapalne, urazy czy operacje – na przykład zabieg usunięcia zaćmy.

Przedarciowe odwarstwienie siatkówki oka – objawy

Objawy, które towarzyszą chorym z przedarciowym odwarstwieniem siatkówki to fotopsje, czyli tak zwane błyski w oku. Pacjenci skarżą się także na męty oku, nazwane również latającymi muszkami. To nic innego jak pojawiające się ruchome punkty w oku. W końcu dochodzi do ubytku w polu widzenia.

Trakcyjne odwarstwienie siatkówki oka

Czynniki ryzyka trakcyjnego odklejenie siatkówki są zupełnie inne niż w przypadku przedarciowego rodzaju. Główne przyczyny to cukrzycowa retinopatia proliferacyjna, uraz przenikający czy retinopatia wcześniaków. Objawy, które najczęściej zgłaszają pacjenci to postępująca utrata wzroku. W odróżnieniu od przedarciowego odwarstwienia siatkówki rzadko występują męty oraz fotopsje.

Dowiedz się więcej o chorobach siatkówki

Wysiękowe odwarstwienie siatkówki oka

Przyczyny wysiękowego odwarstwienia siatkówki są różne. Możemy zaliczyć do nich chorobę Coats’a, która polega na wrodzonym uszkodzeniu naczyń siatkówki.

To rzadka choroba, która oczywiście nie jest jedyną przyczyną tego stanu chorobowego. Do pozostałych przyczyn możemy zaliczyć powikłania pooperacyjne, stany zapalne, choroby onkologiczne czy zapalenia naczyń.

W przypadku tego schorzenia, pacjenci narzekają na szybko pojawiające się ubytki pola widzenia.

Odwarstwienie siatkówki oka – leczenie

Z uwagi na konsekwencje jakie niesie za sobą odklejenie siatkówki pojawia się pytanie o skuteczne sposoby leczenia. Bardzo często odwarstwienie siatkówki wiąże się z operacją chirurgiczną. Jednym ze sposobów terapii jest witrektomia czyli usunięcie ciała szklistego.

Oczywiście efekt leczenia zależy od postaci odwarstwienia siatkówki oraz stopnia zaawansowania tej nieprawidłowości. W wielu przypadkach terapia przynosi dobre efekty i pacjentom udaje się odzyskać prawidłowe widzenie. Po przeprowadzonej operacji również istnieje ryzyko, że odwarstwienie siatkówki powróci.

Konieczne są zatem kontrole u lekarza okulisty oraz ścisłe przestrzeganie zaleceń pozabiegowych. Dla powodzenia leczenia niezwykle ważny jest czas jaki upływa od pojawienia się objawów do przeprowadzenia zabiegu operacyjnego.

Bardzo ważne jest także leczenie choroby podstawowej, która może przyczyniać się do występowania objawów ze strony gałki ocznej – w tym wypadku odwarstwienia siatkówki.

Leia também:  Como Limpar Bijuteria Dourada Que Escureceu?

Odwarstwienie (odklejenie) siatkówki – objawy, przyczyny, rodzaje, badania, leczenie“Występujące zaburzenia widzenia nie zawsze muszą oznaczać odklejenie siatkówki – często powody są zupełnie inne i mogą towarzyszyć chorobom zagrażającym życiu chorego (odklejenie siatkówki do nich nie należy – zagrożony jest jednak wzrok chorego).”

Autor: lek. med. Agata Kurzawa 

Odwarstwienie siatkówki – objawy, diagnostyka i leczenie

Odwarstwienie siatkówki to nagły i bardzo groźny stan okulistyczny wymagający pilnej konsultacji u lekarza okulisty. Polega na odwarstwieniu lub rozerwaniu siatkówki od znajdującej się pod nią naczyniówką. Nieleczona choroba może prowadzić do utraty widzenia.

Siatkówka jest to światłoczuła błona ,,wyścielająca” oko od środka, pełniąca kluczową funkcję w procesie widzenia.


Na odwarstwienie siatkówki bardziej narażone są osoby:

  • powyżej 50 roku życia
  • cierpiące na cukrzycę
  • z wadami wzroku (krótkowzroczność, astygmatyzm)
  • urodzone przed terminem (tzw. wcześniaki)

Przyczyny

Do najczęstszych przyczyn odwarstwienia siatkówki należą:

  • zwyrodnienia obwodowe- m.in.: szroniaste, kraciaste, typu ,,ślad ślimaka”, otwory i przedarcia siatkówki i trakcje siatkówkowo-szklistkowe
  • ostre, tylne odłączenie ciała szklistego
  • urazy głowy i oczu
  • cukrzyca
  • predyspozycje genetyczne
  • wysoka krótkowzroczność

Objawy

Bezpośrednim objawem odwarstwienia siatkówki jest pojawiające się znaczne pogorszenie widzenia pod postacią ,,zasłony” zachodzącej z różnych stron (w zależności od przyczyny odwarstwienia).

Ponadto większość pacjentów z odwarstwioną siatkówką zgłasza wcześniej zbagatelizowane objawy, takie jak:

  • błyski/ flesze w polu widzenia- głównie od skroni- zauważane najczęściej podczas przechodzenia z pomieszczenia jasnego do ciemnego
  • latające ,,muszki, mgiełki, mroczki, zagęszczenia” w polu widzenia
  • bóle głowy i uczucie ciągnięcia w oczodołach

Diagnostyka

  • badanie w lampie szczelinowej- po rozszerzeniu źrenic
  • badanie OCT
  • badanie USG

Leczenie

Jednym z najbardziej skutecznych metod leczenia odwarstwionej siatkówki jest witrektomia– czyli operacyjne usunięcie ciała szklistego. Zastępuje się je gazem, płynem lub olejem oraz przyłożeniem siatkówki do naczyniówki i jej zalaserowaniem.

W przypadku przedarć, zwyrodnień i lokalnych odwarstwień siatkówki bardzo skuteczną metodą jest laseroterapia- baraż laserowy. Wykonuje się go w warunkach ambulatoryjnych. Jest krótki i niebolesny, daje ogromną szansę na uratowanie siatkówki przed całkowitym odwarstwieniem.

PAMIĘTAJ!

  • W przypadku wystąpienia objawów takich jak: błyski, muszki, flesze, mgiełki, uczucia pociągania w środku oka należy pilnie skonsultować się z lekarzem okulistą.
  • Nieleczone odwarstwienie siatkówki prowadzi do nieodwracalnej utraty wzroku.

5 najczęściej występujących chorób oczu – przyczyny, objawy, leczenie

Choroby oczu dotykają coraz więcej osób na świecie. Niestety często w początkowych fazach są ignorowane lub pozostają niezauważone.

Powodują ból, błyski, zamglenia, zaburzenia lub zmniejszanie się pola widzenia, a nieleczone często pogłębiają się i prowadzą do całkowitej utraty wzroku.

Mogą dotyczyć elementu budowy oka, nerwu wzrokowego lub być objawem innych chorób ogólnoustrojowych. Dowiedz się, jakie są najczęściej występujące choroby narządu wzroku.

Zapalenie rogówki, twardówki, tęczówki

Zapalenie to stan zapalny umiejscowiony na rogówce, twardówce (ściance gałki ocznej) lub tęczówce.

U większości chorych borykających się z zapaleniami twardówki, nie stwierdza się konkretnej przyczyny.

Przeważnie występują one w stanach obniżonej odporności lub na skutek chorób autoimmunologicznych i ogólnoustrojowych. Nie bez znaczenia pozostają także czynniki zewnętrzne np. środki chemiczne. 

W przypadku zapaleń rogówki przyczyną często są drobnoustroje chorobotwórcze – choroby oczu bakteryjne, grzybicze, pierwotniakowe lub wirusowe. Tego rodzaju zapalenia mogą być zaraźliwe. Podłoża zapaleń tęczówki są najbardziej zróżnicowane. Należą do nich między innymi przyczyny alergiczne, urazowe, czy chorobowe. 

Do objawów zapaleń oka należy ból, często niezlokalizowany w jego okolicy i promieniujący.

Oprócz tego gałka oczna, szczególnie w przypadku zapalenia twardówki, może być zaczerwieniona lub przyjmować niebieskie, albo zielonkawe zabarwienie.

Wśród innych objawów zapaleń można wyróżnić uczucie ciała obcego w oku, zaczerwienienie, wydzielinę, łzawienie, pęcherzyki w okolicy oka, światłowstręt, wytrzeszcz i obniżenie ostrości widzenia. 

Odpowiednie leczenie dobiera okulista, po wykryciu przyczyn i rodzaju zapalenia. Najczęściej stosuje się jednak leki podawane na oko lub doustnie. Ignorowane zapalenia mogą prowadzić do owrzodzeń, perforacji i zmętnień. Niestety nawet leczone mają często tendencję do nawracania.

Odwarstwienie siatkówki

Odwarstwienie siatkówki jest jednym z najgroźniejszych problemów, ponieważ może powodować całkowitą utratę wzroku. Każdorazowe podejrzenie odwarstwienia, należy natychmiast konsultować z lekarzem okulistą. Do czasu konsultacji nie należy podejmować wysiłku fizycznego oraz wykonywać gwałtownych ruchów głową, ani gałką oczną. 

Odwarstwienie siatkówki polega na oddzielaniu się siatkówki od struktury oka. Objawia się najczęściej mętami w oku, przebłyskami, zamgleniem i stopniowym zmniejszaniem pola widzenia. Nie zawsze daje jednak takie objawy.

Czasami rozwija się powoli, nie dając początkowo wyraźnych sygnałów o rozwoju choroby. Wśród czynników ryzyka powodujących odwarstwienia siatkówki wymienia się głównie wiek, ale również urazy, choroby zwyrodnieniowe siatkówki, zespoły wysiękowe i zapalenia siatkówki.

Jeśli choroba występuje u kogoś z rodziny, warto regularnie odbywać wizyty kontrolne u okulisty. 

Odwarstwienie można leczyć laserowo lub operacyjnie. Na przebieg leczenia duży wpływ ma czas interwencji od pierwszych objawów. Podjęcie szybkich działań, umożliwia zachowanie widzenia.

Zwyrodnienie plamki żółtej

Zwyrodnienie plamki żółtej dotyczy centralnej części siatkówki, która odpowiada za równe i wyraźne widzenie. Dzięki niej widziany obraz postrzegamy bez zniekształceń.

Zwyrodnienie plamki żółtej pojawia się najczęściej wraz z wiekiem, a wśród jego objawów można wymienić: pogorszenie widzenia, zniekształcenia linii prostych, dyskomfort przy czytaniu i pisaniu oraz w przypadkowych momentach, a także mroczek centralny.

Czynnikami ryzyka zwyrodnienia jest palenie papierosów, cukrzyca, nadciśnienie i otyłość. 

Wyróżnia się postać suchą i wysiękową zwyrodnienia plamki żółtej, leczenie AMD uzależnione jest od postaci choroby. Postać sucha rozwija się stosunkowo powoli i łagodnie. Stanowi ona zdecydowaną większość przypadków. Niestety występuje również postać wysiękowa, która nawet w ciągu kilku dni może prowadzić do znacznej utraty widzenia.

Leczy się je za pomocą iniekcji środka zatrzymującego rozwój choroby do wnętrza oka. Środki stosowane w leczeniu zwyrodnienia plamki żółtej, wykazują się dobrą skutecznością. Stosuje się je w znieczuleniu miejscowym, zatem nie wywołują dolegliwości bólowych u pacjentów.

Dzięki nim osoby chore mogą zachować wzrok lub polepszyć widzenie, utracone w wyniku choroby.

Jaskra

Jaskra również jest bardzo poważną chorobą narządu wzroku, ponieważ z czasem prowadzi do całkowitej jego utraty. W początkowym stadium rozpoznajemy ją po stopniowym pogorszeniu widzenia, dostrzeganiu świetlistych obręczy wokół źródeł światła i zawężeniu pola widzenia. 

W przypadku ostrego przebiegu choroby dochodzi także ból, nudności, wymioty i zaczerwienienie oka. Jaskra często początkowo nie daje żadnych objawów, rozwija się powoli i stopniowo. Pacjenci często nie dostrzegają pierwszych symptomów, a do lekarza zgłaszają się dopiero przy znacznej utracie wzroku.

Zmian zanikowych wywołanych przez chorobę nie da się odwrócić. Jaskrę leczy się farmakologicznie, z pomocą kropli do oczu, laserowo lub operacyjnie. Chociaż nie pozbędziemy się uszkodzeń, do których już doszło, można przez długi czas zatrzymywać rozwój choroby.

Istnieją dwa typy jaskry i to od diagnozy, zależy dobór leczenia przez lekarza. 

Wśród czynników ryzyka jaskry wyróżnia się między innymi wiek, predyspozycje genetyczne, krótkowzroczność, zbyt wysoki poziom ciśnienia w oku i zaburzenia gospodarki tłuszczowej organizmu.

Zaćma

Zaćma stanowi przyczynę prawie połowy przypadków całkowitej utraty wzroku na świecie. Polega na zmętnieniu soczewki oka. Soczewka stopniowo staje się coraz mniej przejrzysta, a Pacjent wraz z upływem czasu traci zdolność widzenia. Zaćma może być wrodzona lub nabyta, podobnie jak większość chorób oczu. 

Leia também:  Como Saber Que Tipo De Pele Tenho?

Zaćma wrodzona charakteryzuje się białą źrenicą i uciskaniem przez to gałek ocznych. Najczęściej mamy jednak do czynienia z postacią nabytą, która pojawia się po 50. roku życia.

Wśród czynników ryzyka, oprócz wieku można wymienić cukrzycę, zaburzenia metaboliczne, krótkowzroczność, urazy i stany zapalne oczu, a także przyjmowanie niektórych leków zbyt długo.

Pierwszymi jej objawami jest najczęściej obniżenie ostrości widzenia, zarówno z bliska, jak i z daleka. Tych zmian nie da się skorygować za pomocą okularów. Pacjenci często skarżą się również na podwójne widzenie, przymglenie lub oślepiające światło.

Pojawiają się także zaburzenia związane z prawidłową oceną odległości. Zaćmę podobnie jak jaskrę leczy się odpowiednio dobranymi kroplami do oczu lub za pomocą leczenia operacyjnego.

Odwarstwienie siatkówki i cukrzyca – rozpoznanie i leczenie w praktyce – przypadek 1

Do gabinetu okulistycznego zgłosił się 41-letni mężczyzna z cukrzycą typu 1, chorujący od 31 lat, leczony z powodu klinicznie znamiennego obrzęku plamki oka prawego w wieku 31 lat.

Pacjent w wieku 35 lat miał wykonaną panfotokoagulację siatkówki oka prawego, gdy stwierdzono małą NVE w sektorze skroniowym, dolno-nosowym, górnym i górno-nosowym siatkówki. Zastosowano laser argonowy 2022 impakty, moc 170 – 200 mW, wielkość 200 mikronów rozłożone na trzy sesje z tygodniowymi interwałami.

W dniu poprzedzającym wizytę, tuż po przebudzeniu zauważył ciemną owalną plamę w dolnej części pola widzenia oka prawego, a wieczorem przed pójściem spać (dzień poprzedzający powstanie owalnej plamy) spostrzegł kilka „błysków” przed okiem prawym.

W chwili badania w gabinecie okulistycznym plama rozmyła się a czynność wzrokowa oka prawego 0.2 na tablicach Snellena do dali. Co podejrzewasz z przeprowadzonego wywiadu z pacjentem?

Instrukcja zabawy edukacyjnej “Wirtualny pacjent”

  1. Aby wziąć udział w quizie, zaloguj się.
  2. Aby odebrać certyfikat, rozwiąż test wiedzy .
  3. Możliwość wygenerowania certyfikatu pojawi się, gdy uzyskasz co najmniej 60% poprawnych odpowiedzi w postaci przycisku “Wygeneruj certyfikat”.
  4. Jeśli Twoje odpowiedzi będą nieprawidłowe, na stronie pojawi się przycisk “Odpowiedz jeszcze raz”. Możesz ponownie przystąpić do programu i poprawić wynik.
  5. Aktualnie dostępne odcinki:
  • CYKL 1
  • Odwarstwienie siatkówki i cukrzyca – Przypadek 1 >>>
  • Odwarstwienie siatkówki i cukrzyca – Przypadek 2 >>>
  • Odwarstwienie siatkówki i cukrzyca – Przypadek 3 >>>
  • CYKL 2
  • Torbielowaty obrzęk plamki – Przypadek 1 >>>
  • Torbielowaty obrzęk plamki – Przypadek 2 >>>
  • Torbielowaty obrzęk plamki – Przypadek 3 >>>

Transkrypcja

Chcąc mówić o odwarstwieniu siatkówki nie sposób nie zaakcentować, że takowe jest  poważną chorobą okulistyczną, grożącą całkowitą i nieodwracalną utratą wzroku.

Przy pojawieniu się pierwszych objawów choroby – najważniejsza jest szybka interwencja, zachowawcza (laser argon) bądź operacyjna w zależności od wskazań przy badaniu przedmiotowym w lampie szczelinowej.

Z uwagi na to, że tylko natychmiastowa pomoc okulistyczna może zachować bądź przywrócić czynność wzrokową pacjenta. 

Odwarstwienie siatkówki jest spowodowane oddzieleniem się sensorycznej siatkówki od nabłonka barwnikowego. Siły jej przylegania zależą w warunkach fizjologicznych od wydolności tego drugiego.

Nabłonek barwnikowy między innymi wytwarza ujemne ciśnienie w przestrzeni podsiatkówkowej co w efekcie przekłada się na ścisłe przyleganie siatkówki do RPE i naczyniówki oka.

Jeżeli pomiędzy siatkówką a ciałem szklistym istnieje silne połączenie, odłączenie ciała szklistego może spowodować pociągnięcie siatkówki.

Jeżeli siła połaczenia jest większa niż wytrzymałość siatkówki w tym miejscu, może to doprowadzić do jej rozerwania, co z kolei umożliwi płynowi z żelu ciała szkistego przedostawanie się pod siatkówkę – zassanie go w wyniku dążenia do zrównoważenia ciśnienień w przestrzeni podsiatkówkowej i wewnątrz komory ciała szklistego i spowoduje jej odwarstwienie.

Odwarstwieniu siatkówki towarzyszy wiele objawów, które możemy podzielić na objawy podmiotowe (które pacjent sam zauważa, subiektywne) oraz przedmiotowe (obiektywne, stwierdzane w badaniu lekarskim).

Do objawów podmiotowych zagrażającego odwarstwienia siatkówki należą: 

  • fotopsje – wrażenie błysków światła, „iskierek, błyskawic” w polu widzenia, należą do klasycznych wczesnych symptomów zagrażającego odwarstwienia siatkówki, czasem ruchy oczu prowokują ich powstawanie, najczęściej występują w części dolno-nosowej pola widzenia,
  • „męty” w ciele szklistym, czyli obiekty poruszające się podczas ruchów oka i rzucające cień na siatkówkę, mogą one przypominać: „obrączkowate zmętnienie”,, „pajęczynki”.

Do objawów podmiotowych odwarstwienia siatkówki należą:

  • „pył tytoniowy” – liczne, drobne, czarne kropki (świadczące o przerwaniu ciągłości siatkówki sensorycznej),
  • „zasłona przed okiem”, „transparentna chmura” – stanowiąca ubytek pola widzenia, może ona zmniejszać się rano i pojawiać się ponownie w ciągu dnia, jest objawem patognomonicznym (jednoznacznie wskazującym na odwarstwienie siatkówki), „zasłona” zwykle powstaje w skrajnych obszarach widzenia i ma tendencję do szybkiego zwiększania się, chory z obwodowym odwarstwieniem siatkówki może mieć dobre widzenie centralne,
  • gwałtowny spadek czynności wzrokowej.

Do objawów przedmiotowych odwarstwienia siatkówki należą:

  • w badaniu oftalmoskopowym widoczny szarobiały, pofałdowany pęcherz uniesionej siatkówki, czasami falujący przy ruchach oka, kontrastujący z pomarańczową barwą prawidłowej części dna oka lub pomarszczenie powierzchni siatkówki,
  • widoczny otwór na powierzchni pęcherza (przedarcie siatkówki),
  • rozproszone w ciele szklistym skupiska barwnika, tzw. „pył tytoniowy”.

Do najczęstszych przyczyn powodujących odwarstwienie siatkówki należą:

  • ostre tylne odłączenie ciała szklistego,
  • zwyrodnienia szklistkowo-siatkówkowe (zwyrodnienie kraciaste – stwierdzane w ponad 30% przypadków odwarstwienia siatkówki, zwyrodnienie szroniaste, rozwarstwienie siatkówki),
  • krótkowzroczność,
  • uraz,
  • guzy naczyniówki,
  • tylne zapalenie twardówki,
  • zespół wysiękowy błony naczyniowej,
  • Afakia, czyli bezsoczewkowość zwiększa ryzyko odwarstwienia siatkówki
  • cukrzyca (retinopatia proliferacyjna).

Cukrzyca stanowi jeden z największych problemów medycznych współczesnego świata. Powikłania cukrzycowe narządu wzroku obejmują m.in. uszkodzenie siatkówki, nazywane retinopatią cukrzycową, wraz z jej centralną częścią nazywaną plamką (cukrzycowy obrzęk plamki).

Retinopatia oraz obrzęk plamki stanowią u chorujących na cukrzycę jedną z najczęstszych przyczyn utraty wzroku. Retinopatia cukrzycowa w początkowym okresie rozwoju pozostaje zupełnie bezobjawowa. Nie powoduje ona ani pogorszenia widzenia, ani tym bardziej dolegliwości bólowych.

Jej rozpoznanie możliwe jest wyłącznie w trakcie specjalistycznego badania okulistycznego.

Należy pamiętać, że w zapobieganiu rozwojowi powikłań cukrzycy w narządzie wzroku najważniejszą rolę ma do odegrania sam pacjent, a zapobieganie rozwojowi powikłań jest znacznie ważniejsze niż ich leczenie.

Prawidłowa kontrola hemoglobiny glikowanej (HbA1c) przynosi korzystne efekty w każdym stadium retinopatii cukrzycowej, opóźniając pojawianie się zmian w siatkówce i spowalniając prędkość ich postępowania.

Konieczne jest zatem przestrzeganie zaleceń dotyczących diety jak i aktywności ruchowej i wytrwałe dążenie do redukcji masy ciała w przypadku otyłości. Należy leczyć choroby współistniejące z cukrzycą, jak nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia czy choroby nerek. Konieczne jest zaprzestanie palenia tytoniu.

Nie wolno lekceważyć pojawienia się objawów ze strony oczu i zgłaszać je prowadzącemu okuliście. Z uwagi na postępujący charakter choroby konieczne jest przestrzeganie regularnych wizyt kontrolnych i badania dna oka.

W przypadku wykrycia cukrzycowych zmian w dnie oka wykonuje się zabiegi laserowe (jest to tzw. laserokoagulacja siatkówki), polegające na ogniskowym zniszczeniu za pomocą lasera wybranych regionów nieprawidłowo utlenowanej siatkówki. W przypadku retinopatii proliferacyjnej wykonuje się panfotokoagulację siatkówki bądź kieruje się pacjenta na zabieg operacyjny witrektomii.

Jeśli mamy do czynienia z obrzękiem plamki lub pojawienia się niewielkiej neowaskularyzacji proliferującej do żelu szklistkowego wykonuje się iniekcje do wnętrza gałki, które hamują rozwój nieprawidłowych naczyń i zmniejszają nieprawidłową przepuszczalność naczyń. Należą do nich tzw. przeciwciała przeciw śródbłonkowemu czynnikowi wzrostu (anty-VEGF), lub kortykosteroidy.

 

W zaawansowanych stadiach choroby gdzie rusztowanie włóknisto-proliferacyjne powoduje okresowe znaczne krwawienia do komory ciała szklistego bądź zaczyna lokalnie unosić siatkówkę przeprowadza się zabiegi chirurgiczne nazywane witrektomią.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*