Najczęstsze przyczyny zaburzeń słuchu

Najczęstsze przyczyny zaburzeń słuchu 29 października 2018Niedosłuch i aparaty słuchowe

Słuch jest jednym z najważniejszych zmysłów. Czasem nie zdajemy sobie sprawy jak ważnym, dopóki nie zaczynamy go tracić i oddalać się od ludzi. Prowadzenie zwykłej rozmowy zaczyna być dla nas trudne. Z artykułu dowiesz się, jakie mogą być przyczyny niedosłuchu i czy da się zapobiec postępującemu niedosłuchowi.

Dobre słyszenie a przyczyny niedosłuchu

Niedosłuch (ICD10  H90-H91) to ubytek słuchu, który polega na nieprawidłowym przewodzeniu lub odbiorze dźwięków. W zależności od tego, czy mamy do czynienia z problemami ze słuchem u dorosłego, czy też obserwujemy niedosłuch u dzieci, przyczyny mogą być odmienne.

W celu rozróżnienia rodzajów oraz przyczyn niedosłuchu, warto zrozumieć, jak wygląda droga słuchowa, jaką przebywa dźwięk do wywołania wrażenia słuchowego w mózgu. Jedynie sprawne działanie wszystkich elementów umożliwia nam dobre słyszenie.

Jak słyszymy?

Najczęstsze przyczyny zaburzeń słuchu

Przyczyny niedosłuchu mogą pojawić się na każdym etapie drogi słuchowej, jaką pokonuje dźwięk

5 etapów, które pokonuje dźwięk do wywołania wrażenia słuchowego w mózgu:

  1. W pierwszej kolejności dźwięk rejestrowany jest przez ucho. Nasza małżowina uszna działa przy tym jak lejek. Dźwięk jest skupiany i kierowany do przewodu słuchowego.
  2. Następnie fala dźwiękowa trafia na błonę bębenkową i wprawia ją w drgania. Błona bębenkowa porusza 3 kosteczki w uchu środkowym: młoteczek, kowadełko i strzemiączko. Ten fragment drogi słuchowej nazywamy częścią przewodzeniową. Wszystko to dzieje się mechanicznie.
  3. W części trzeciej – w ślimaku – rozpoczyna się etap odczuwania dźwięku. Drgania wprawiają w ruch znajdującą się w nim ciecz. Przy tym podrażniane są komórki włosowate w narządzie Cortiego w uchu wewnętrznym i powstają impulsy bioelektryczne.
  4. W części czwartej nerw słuchowy przewodzi informacje w postaci impulsów bioelektrycznych do mózgu.
  5. Dopiero na tym etapie, w centralnym systemie nerwowym – w mózgu – powstaje wrażenie słuchowe. Właśnie w mózgu jest interpretowane jako muzyka, mowa lub inny dźwięk.

Główne przyczyny niedosłuchu

Najczęstsze przyczyny zaburzeń słuchu

Główne przyczyny niedosłuchu

Co wywołuje niedosłuch u dzieci?

Niedosłuch u najmłodszych – dzieci czy noworodków – może być uwarunkowany genetycznie (niedosłuch wrodzony), a także spowodowany schorzeniami. Problemy ze słuchem wywołują m.in.

 choroby zakaźne występujące u ciężarnej, przede wszystkim różyczka, bywają także efektem ubocznym stosowania przez kobietę niektórych leków.

Wada słuchu u dziecka nierzadko wiąże się z wcześniactwem czy też urazem doznanym w czasie porodu.

Od kilku lat prowadzone są badania przesiewowe u noworodków, aby jak najszybciej wykluczyć lub wykryć ewentualne wady słuchu u dzieci i podjąć odpowiednie kroki.

Przyczyny ubytku słuchu u dorosłych

Głównymi przyczynami niedosłuchu u osób starszych są: hałas, proces starzenia się, wypadek, działanie leków ototoksycznych. Do uszkodzenia słuchu może prowadzić także choroba, np.:

  • choroba Ménière’a – schorzenie ucha wewnętrznego, któremu, poza problemami ze słuchem, towarzyszą zawroty głowy i zaburzenia równowagi;
  • otoskleroza – choroba kosteczek słuchowych wywołująca m.in. szumy uszne, określane przez pacjentów jako nieprzyjemne dzwonienie w uszach;
  • zapalenie ucha wewnętrznego – pojawia się ból, wrażenie pulsowania, zatkania ucha, przytłumiony słuch w jednym uchu lub występujący obustronnie;
  • zapalenie ucha zewnętrznego – do kłopotów ze słyszeniem dołącza swędzenie i bolesne kłucie w uchu, gorączka.

Niedosłuch może powodować również zalegający w przewodach słuchowych korek woskowinowy, uraz twarzoczaszki czy ciało obce w uchu. Zdarza się, że u pacjenta utrzymuje się niedosłuch po infekcji, zwłaszcza wirusowej.

Na część z wymienionych czynników odpowiadających za częściową utratę słuchu nie mamy wpływu, jednak odpowiednia reakcja czy regularne badania słuchu, zwłaszcza po 50. roku życia znacznie zmniejszają ryzyko całkowitej utraty słuchu (głuchoty).

Rodzaje niedosłuchu – przewodzeniowy, odbiorczy, mieszany

Niezależnie od przyczyn, zasadniczo niedosłuch dzieli się na 3 rodzaje.

Niedosłuch odbiorczy (sensoryczno-odbiorczy)

Może być to uszkodzenie ślimaka lub nerwu słuchowego czy przewlekłe stany zapalne. Ubytek słuchu odbiorczy polega na tym, że dźwięk jest doprowadzany do ucha wewnętrznego, ale nieprawidłowo przekształcany jest na impulsy nerwowe. Przez co dźwięki nie są prawidłowo rozpoznawane.

Niedosłuch przewodzeniowy

Ubytek słuchu przewodzeniowy może być spowodowany problemami związanymi z uchem zewnętrznym oraz uchem środkowym, takimi jak: nadmierne wydzielanie gruczołów woszczynowych (czop woszczynowy, tzw.

korek w uchu), ubytek błony bębenkowej, otoskleroza (rodzaj zwapnienia kosteczki słuchowej – strzemiączka). Polega na tym, że zaburzone zostaje przenoszenie dźwięków od małżowiny usznej przez ucho środkowe do ucha wewnętrznego.

Niezależnie od wysokości, dźwięki nie są prawidłowo przenoszone do ucha wewnętrznego.

Niedosłuch mieszany

Stanowi połączenie ubytku słuchu spowodowanego złym przewodzeniem oraz ubytku sensoryczno-odbiorczego.

Jak rozpoznać niedosłuch – objawy ubytku słuchu

Osoby dotknięte niedosłuchem, często nie zauważają pierwszych objawów osłabionego słyszenia. To osoby z bliskiego otoczenia są zazwyczaj pierwszymi, od których dowiadujemy się, że mamy problem.

Przy niedosłuchu odbiorczym oznakami niedosłuchu są m.in.

  • gorsze rozumienie mowy (prosimy rozmówcę o powtórzenie zdania),
  • utrudniona rozmowa z wieloma osobami, lub w hałaśliwym otoczeniu (irytujemy się, że nie słyszymy, przeszkadza nam hałas, prosimy o mówienie głośniej).

W przypadku przewodzeniowej utraty słuchu słyszymy wszystko znacznie ciszej. Mamy wrażenie, że inni cicho mówią. To też sprawia, że unikamy rozmów, prosimy o głośniejsze mówienie, pogłaśniamy telewizor, czy radio itp.

Jeśli sam nie zauważasz, że Twój słuch mógł ulec pogorszeniu, zalecamy wykonanie prostego testu – odpowiedz sobie szczerze na poniższe pytania.

  • Czy ktoś zgłaszał mi uwagę, że za głośno słucham muzyki, telewizji czy radia?
  • Czy często proszę rozmówcę o powtórzenie zdania?
  • Czy mam wrażenie, że ludzie mówią niewyraźnie?
  • Czy rozmowa w grupie ludzi wymaga ode mnie więcej uwagi, koncentracji i wysiłku?
  • Czy czuję się zmęczony po rozmowach w większej grupie ludzi?
  • Czy chodząc do kościoła, czy na koncert, spotkania, gdzie osoby mówią przez mikrofon mam wrażenie, że jest zła akustyka, źle słyszę?
  • Czy zdarzyło mi się nie usłyszeć przejeżdżającego auta, pukania do drzwi, czy dzwonka?

Jeśli na choć jedno z tych pytań odpowiedziałeś twierdząco, koniecznie umów się na badania słuchu. Lepiej wcześniej odpowiednio zareagować na pogarszający się słuch, aby nie stracić go bezpowrotnie. Badanie pozwoli określić, jak bardzo problem jest u nas zaawansowany. Zasadniczo wyróżnia się 4 stopnie niedosłuchu:

  • mały – 20–40 dB,
  • średni – 41-65 dB,
  • duży – 65-90 dB,
  • głęboki – 91 dB.

Jak zapobiegać utracie słuchu?

Prewencja jest zawsze lepsza niż leczenie. W części przypadków na pewno możemy podjąć środki, aby zapobiec niedosłuchowi bądź opóźnić jego wystąpienie. Unikając na przykład głośnego słuchania muzyki czy hałasu, lub stosując odpowiednie ochronniki słuchu, możemy zapobiec utracie słuchu spowodowanej hałasem.

Dbanie o uszy, odpowiednie czyszczenie, unikanie przeciągów, zimna (noszenie czapek), chroni nas częściowo przed różnymi zapaleniami, które mogą doprowadzić do osłabienia słuchu.

Najczęstsze przyczyny zaburzeń słuchu

Nie pozwól, aby niedosłuch odebrał Ci radość z życia

W przypadku uwarunkowań genetycznych, wypadków, działania leków czy naturalnego procesu starzenia się, nie mamy wpływu na wystąpienie objawów pogorszenia słuchu.

W takich sytuacjach możemy jedynie opóźniać lub zatrzymać proces postępowania niedosłuchu, stosując aparaty słuchowe, które pomagają w odzyskaniu zrozumienia mowy i zdolności słyszenia, niezależnie, czy mamy do czynienia z niedosłuchem na jedno ucho, czy też obustronnym.

Według przeprowadzonych w 2015 roku badań EuroTrak oraz MarkeTrak9, aż 8 na 10 użytkowników aparatów słuchowych potwierdza jak ważny i pozytywny wpływ mają aparaty słuchowe na ich życie, zarówno rodzinne, jak i zawodowe.

Jeśli chcesz się cieszyć dobrym słyszeniem i rozumieniem mowy nie lekceważ objawów niedosłuchu. Zapisz się na bezpłatne badania słuchu, porozmawiaj o wynikach z protetykiem słuchu, a w przypadku diagnozy niedosłuchu dowiedz się, jakie aparaty słuchowe będą dla Ciebie odpowiednie.

5 rzeczy, które powinieneś wiedzieć przed zakupem aparatów słuchowych

  1. Bezpłatne badania słuchu / testy słuchu prowadzą niemal wszystkie firmy zajmujące się protetyką słuchu, a wykonane badanie nie zobowiązuje do zakupu aparatu słuchowego w danej firmie.

  2. Do otrzymania refundacji zakupu aparatów słuchowych – w kwocie 700 zł dla osób dorosłych do każdego z aparatów – niezbędna jest wizyta u lekarza laryngologa (w celu uzyskania zlecenia na zaopatrzenie).

    UWAGA! Nie musi być to lekarz posiadający umowę z NFZ, ale każdy laryngolog z ważnym prawem wykonywania zawodu.

  3. Nie jesteś związany wskazaniami lekarza co do producenta aparatów słuchowych oraz firmy zajmującej się zaopatrzeniem.

    Wyłączny wybór Świadczeniodawcy należy do Ciebie!

  4. W oddziałach Narodowego Funduszu Zdrowia są dostępne pełne listy Świadczeniodawców (firm z aparatami słuchowymi), czyli miejsca, gdzie możesz kupić aparaty słuchowe z dofinansowaniem z NFZ.

  5. Różnice w cenach aparatów słuchowych (takich samych lub porównywalnych klas) mogą sięgać nawet kilku tysięcy złotych. Zalecamy korzystanie z Internetu, w celu weryfikacji lub porównania cen!

Jeśli nadal nie wiesz, jaki aparat wybrać, zapoznaj się z naszą publikacją na ten temat. Przejdź do artykułu Jak wybrać aparat słuchowy i nie przepłacić.

Bibliografia:

  1. Greg R. Licameli, David E. Tunkel, red. wyd. pol. Jarosław Szydłowski, Otorynolaryngologia dziecięca – diagnostyka i leczenie, Warszawa 2015, wyd.1
  2. Jurek Olszewski, Piotr Pietkiewicz, Otorynolaryngologia dla lekarzy POZ, Medical Tribune Polska,
    Warszawa 2016, wyd.1.
  3. Edward Hojan, Protetyka słuchu, Poznań 2014, wyd.1.

Wady słuchu i inne zaburzenia – przyczyny medyczne

Najczęstsze przyczyny zaburzeń słuchu

Wady słuchu objawiają się niedokładnym rozumieniem mowy, złą słyszalnością dźwięków i tym samym – problemem w komunikacji. Zaburzenia słuchu dotyczą dzieci, ale także dorosłych. Mogą towarzyszyć nam od urodzenia lub pojawić się w ciągu życia. Obniżają nie tylko samoocenę, powodują dyskomfort, ale także znacznie utrudniają codzienne funkcjonowanie. Problemy ze słuchem mogą być niezależne od nas lub wręcz przeciwnie – wynikać z podejmowanych działań. Dowiedz się jakie są najczęstsze przyczyny pogorszenia słuchu. Menu:

Co w medycynie nazywamy wadą słuchu?

Wady słuchu to różnego rodzaju zaburzenia funkcji narządu ucha oraz zmysłu słuchu. Schorzenia ucha powodują problemy w komunikacji – pogarszają zdolność słyszenia. Mogą skutkować nieprawidłowym odbiorem dźwięków z otoczenia, ale także zaburzeniem przewodzenia ich do mózgu.

Wady słuchu są mniej i bardziej zaawansowane, objawiają się lekkim niedosłuchem lub w poważniejszych przypadkach – nawet całkowitą głuchotą. Słuch jest niezbędny do komunikacji – umożliwia odbiór dźwięku, jego interpretację. Każdy etap rozwoju człowieka, związany jest z nabywaniem określonych umiejętności mowy, dlatego tak ważny jest czas powstania zaburzenia słuchu.

W zależności od tego, kiedy powstają, powstała następująca klasyfikacja uszkodzeń słuchu:

  • głuchota prelingwalną – wyodrębnia się przed opanowaniem języka, do 2-3 roku życia
  • głuchota perilingwalną – powstaje w okresie opanowania języka, w wieku 3-5 lat
  • oraz głuchotę postlingwalna – powstaje, gdy język jest już ukształtowany, po 5 roku życia.

W jaki sposób dzielimy zaburzenia słuchu?

Uszkodzenie słuchu objawy ma zależnie od przyczyny powstałego defektu, czyli:

  • Wyróżnia się niedosłuch przewodzeniowy, zlokalizowany w uchu zewnętrznym lub środkowym – chory ma problem z odbiorem niskich dźwięków.
  • Osoby, które borykają się z problemem niedosłuchu odbiorczego, odwrotnie – błędnie przyswajają wysokie dźwięki. W tym przypadku schorzenie zlokalizowane jest w nerwie ślimakowym, zwoju spiralnym lub narządzie Cortiego.
  • Często pojawiają się przypadki niedosłuchu mieszanego – jednocześnie występują oba zaburzenia, zarówno niedosłuchu przewodzeniowego i odbiorczego.
  • Jeżeli osoba ma problem z wyodrębnieniem w zdaniu, wyrazów, a w nim głosek i sylab – cierpi na zaburzenie słuchu fonematycznego. Taka wada słuchu związana jest z nieprawidłowym rozwoej umiejętności komunikacyjnej – mowy.

Choroby słuchu – te popularne i te mniej znane

Do najczęstszych chorób narządu słuchu, które powodują utratę lub ułomność tego ważnego zmysłu, należą: głuchota, tympanoskleroza, ostokleroza, zapalenie ucha środkowego.

  • Głuchota jest całkowitą utratą zdolności odbierania dźwięków – może być wrodzona lub nabyta w wyniku choroby. Jest uznawane za całkowite upośledzenie słuchu.
  • Tympanoskleroza związana jest z twardnieniem ucha środkowego – chory odczuwa dyskomfort, który wywołuje szum w uszach. Dodatkowo może powodować halucynacje słuchowe.
  • Ostokleroza poza tym, że objawia się słyszeniem szumu, wpływa na wystąpienie u chorego gorączki i zawrotów głowy.
  • Podobne objawy doskwierają osobom z zapaleniem ucha środkowego, które powoduje dodatkowo ból ucha, biegunkę i brak łaknienia. Niekiedy bardzo zaawansowane stany prowadzą do tego, że chory może cierpieć na omamy słuchowe.

Neuropatia słuchowa

Zaburzenia synchronizacji neuronalnej, czyli w skrócie neuropatia słuchowa objawia się występowaniem niedosłuchu o stopniu nasilenia zależnym od konkretnego pacjenta. Problem z odpowiednim rejestrowaniem i przetwarzaniem dźwięku skutkuje słabszym słyszeniem dźwięków czy rozumieniem mowy.

Przyczyny neuropatii należy szukać w różnych schorzeniach genetycznych (zespół Guillain-Barre). Bywa ona spowodowana także występowaniem obciążeń okołoporodowych, a także cukrzycą lub mocznicą. Diagnoza neuropatii polega na przeprowadzeniu szeregu testów tj.

: otoemisja akustyczna, audiometria impedancyjna, elektrokochleografia czy badanie słuchu ABR.

Agnozja słuchowa

Na skutek uszkodzenia obszaru płatów skroniowych może dojść do agnozji słuchowej. Wówczas rozpoznawanie dźwięków, melodii i jej tonów, czy ogólnie rozumianej mowy przysparza choremu wiele trudu.

Agnozji słuchowej towarzyszy często amuzja – niezdolność do odwzorowywania dźwięków, czy ich oceniania. Leczenie schorzenia, jakim jest agnozja słuchowa jest możliwe i często uwzględnia leczenie farmakologiczne lub zaawansowane leczenie logopedyczne.

Problemy ze słuchem  przyczyny mogą mieć zupełnie różne

Zaburzenia słuchu mają różnorodne podłoże i zaawansowanie, co wywołuje zmiany funkcjonowania narządu słuchu innego stopnia dla każdego przypadku. Do najczęściej pojawiających się przyczyn problemów ze słuchem należą:

  • czynniki dziedziczne – uwarunkowania genetyczne, nieprawidłowy przebieg ciąży w wyniku np. choroby matki, przedwczesny poród
  • choroby dziecka w okresie niemowlęcym lub wczesnym dzieciństwie, wśród nich – zapalenie opon mózgowych, zapalenia ucha środkowego, choroby i powikłania po nich.

Zmysł słuchu może drastycznie pogorszyć się również z powodu:

  • zaburzenia ucha wewnętrznego,
  • uszkodzenie słuchu przez hałas – gwar uliczny, dźwięk maszyn produkcyjnych, zbyt głośne odtwarzanie muzyki.
  • dużą rolę odgrywa również wiek – osoby starsze coraz częściej słyszą gorzej wraz z upływem lat.

Wśród częstych objawów złego słyszenia jest występujący zarówno u dzieci, jak i dorosłych przytłumiony słuch w jednym uchu. Może on być wynikiem zatkania ucha, które powodują nadmiar woskowiny, ale także towarzyszący przeziębieniu, grypie – katar, który poprzez wywoływane nadmierne ciśnienie w kanaliku powoduje słaby słuch.

Bibliografia

  1. Polski, Bartosz, et al. “Rola lekarza rodzinnego w procesie wczesnej wykrywalności niedosłuchu u dzieci, realizowanej w ramach Powszechnego Programu Przesiewowych Badań Słuchu u Noworodków.” Family Medicine & Primary Care Review 2 (2014): 148-149.
  2. Wiśniewska, Barbara. “Dzieci z wadą słuchu–specjalne potrzeby edukacyjne,[w:] E.” Woźnicka (red.), Tożsamość społeczno-kulturowa głuchych, Łódź: Polski Związek Głuchych Oddział Łódzki (2007).
  3. Domagała-Zyśk, Ewa. “Metoda fonogestów w Stanach Zjednoczonych iw Polsce. Wspomaganie rozwoju językowego dzieci i młodzieży z uszkodzonym słuchem.” (2009).

Przyczyny i objawy utraty słuchu

Najpowszechniejsze przyczyny utraty słuchu to ekspozycja na głośne hałasy oraz normalny proces starzenia. Główne rodzaje utraty słuchu to odbiorcza i konduktywna. 

Co powoduje utratę słuchu?

Starzenie 

Wiele osób doświadcza pewnego stopnia utraty słuchu w wieku powyżej 50 lat. Dzieje się tak z powodu „zużycia eksploatacyjnego” ucha, w szczególności komórek ucha środkowego i układu słuchowego.

Używane przez całe życie komórki ucha środkowego często doznają uszkodzeń i zmniejsza się ich liczebność. Komórki ucha środkowego odpowiadają za przekształcanie dźwięków na sygnały elektryczne, które może interpretować mózg. Kiedy zadaniem tym zajmuje się mniejsza liczba komórek, słuch zostaje ograniczony.

Ekspozycja na hałas 

Długotrwała ekspozycja na wysokie poziomy hałasu również powoduje uszkodzenia włosowatych komórek w uchu środkowym. Jeżeli zatem Twoim miejscem pracy była fabryka, budowa, lotnisko, głośny bar lub inne hałaśliwe miejsce, możesz mieć większą szansę, aby cierpieć na utratę słuchu.

Jeżeli dużo słuchałeś/-aś bardzo głośnej muzyki lub pracowałeś/-aś jako muzyk, również istnieje szansa, że możesz cierpieć na utratę słuchu.

Ekspozycja na hałas wybuchu jednokrotnie lub wielokrotnie może również powodować utratę słuchu. Jest to w szczególności istotne w odniesieniu do osób pracujących w wojsku lub policji.

Jeżeli spędzasz dużo czasu w środowisku, gdzie panuje wysoki poziom hałasu, ważne jest, aby ograniczać ryzyko utraty słuchu, korzystając w miarę możliwości ze środków ochrony słuchu. 

Inne przyczyny utraty słuchu

  • Pewne choroby i lekarstwa również mogą powodować utratę słuchu, podobnie jak obrażenia głowy i strukturalne problemy w uchu.
  • Jeżeli zastanawiasz się, czy pewne z tych przyczyn dotyczą Twojej sytuacji, skonsultuj się ze swoim lekarzem lub protetykiem słuchu.
  • Trzy łatwe kroki w kierunku lepszego słuchu

Zaburzenia słuchu u noworodków i dzieci. Przyczyny i leczenie

Opublikowano: 2019-07-03

W pierwszych latach życia słuch jest kluczowym elementem rozwoju społecznego, emocjonalnego i poznawczego dzieci. Nawet jego łagodny lub częściowy ubytek może wpływać na zdolność dziecka do prawidłowego rozwoju mowy i języka. Utrata słuchu w różnym stopniu dotyczy pięciu na sto dzieci poniżej osiemnastego roku życia.

Ucho jest bardzo złożone i składa się z wielu części, w tym z ucha: zewnętrznego, środkowego i wewnętrznego, a także z nerwu słuchowego (akustycznego) i układu słuchowego.

Kiedy te poszczególne składniki działają poprawnie, dziecko jest w stanie słyszeć i przetwarzać dźwięki swojego otoczenia.

Zaburzenia słuchu u dzieci lub utrata słuchu może wystąpić, gdy którakolwiek z tych części nie działa.

Istnieją dwie podstawowe kategorie zaburzenia słuchu u noworodków i dzieci, wrodzone (obecne przy urodzeniu) i nabyte (występujące po urodzeniu). Te ubytki słuchu, ze względu na lokalizację uszkodzenia, mogą być zmysłowo-nerwowe, przewodzeniowe lub mieszane.

Przyczyny genetycznej utraty słuchu u dzieci nie zawsze są łatwe do zidentyfikowania. Występują zarówno czynniki niegenetyczne, jak i genetyczne, do czynników niegenetycznych należą:

  • Zakażenia, które matka przekazuje dziecku w łonie matki (w tym: obecność opryszczki, wirusa cytomegalii różyczki, toksoplazmozy lub innej poważnej infekcji);
  • Powikłania podczas porodu, brak tlenu lub konieczność transfuzji krwi u noworodka;
  • Przedwczesne narodziny. Niemowlęta o niskiej wadze urodzeniowej lub wymagające leków podtrzymujących życie z powodu wcześniactwa są zagrożone utratą słuchu;
  • Niski wynik uzyskany przez noworodka podczas oceny skalą Apgar (niższy niż 5 po 1 minucie lub niższy niż 7 po 5 minutach po urodzeniu);
  • Zakażenia, które mogą uszkodzić mózg po urodzeniu, takie jak zapalenie opon mózgowych lub odra;
  • Stosowanie leków ototoksycznych (uszkadzających słuch) przez matkę w czasie ciąży;
  • Cukrzyca matki;
  • Nadużywanie narkotyków lub alkoholu przez matkę lub palenie papierosów w czasie ciąży.

Czynniki niegenetyczne stanowią około 30 – 40 procent wrodzonej utraty słuchu. Eksperci zgadzają się, że czynniki genetyczne – co oznacza, że utrata słuchu jest dziedziczna – powodują około 50- 60 procent wszystkich ubytków słuchu u dzieci. Czynniki genetyczne, które mogą powodować wrodzoną utratę słuchu, obejmują:

  • Autosomalną recesywną utratę słuchu – jest to najbardziej powszechny rodzaj genetycznej wrodzonej utraty słuchu. Oznacza to, że żaden z rodziców nie ma ubytku słuchu, ale każdy rodzic nosi gen recesywny, który zostaje przekazany dziecku;
  • Autosomalny dominujący ubytek słuchu – jeden rodzic niosący dominujący gen utraty słuchu przekazuje go potomstwu. Ten rodzic może mieć ubytek słuchu lub nie, ale może mieć inne objawy lub oznaki zespołu genetycznego;
  • Zespoły genetyczne: Ushera (charakteryzuje się uszkodzeniem słuchu oraz postępującą dysfunkcją narządu wzroku), Treachera Collinsa (deformacje w obrębie twarzy i głowy), Waardenburga, (grupa kilku, genetycznie uwarunkowanych zespołów wad, charakteryzujących się różnego stopnia niedosłuchem, zaburzeniami pigmentacyjnymi, a także jasnymi, niekiedy różnobarwnymi tęczówkami), Downa (niepełnosprawność intelektualna w stopniu lekkim lub średnim), Crouzona (nieprawidłowe kostnienie czaszki) i zespół Alporta (genetyczna choroba nerek).

Maluszki mogą być również dotknięte nabytą utratą słuchu u dzieci, co oznacza, że utrata słuchu występuje, mimo że miały one normalny słuch podczas narodzin. Wśród przyczyn wymienia się:

  • Perforację błony bębenkowej;
  • Postępujące choroby otosklerozy (dolegliwość błędnika kostnego powodująca upośledzenie słuchu) lub Meniere (choroba ucha wewnętrznego, objawiająca się szumami usznymi, zawrotami głowy i na późniejszym etapie utratą zdolności słyszenia);
  • Zakażenia, takie jak zapalenie opon mózgowych, odrę, świnkę lub koklusz;
  • Przyjmowanie leków ototoksycznych;
  • Poważny uraz głowy;
  • Narażenie na głośny hałas (np. słuchanie bardzo głośnej muzyki, zwłaszcza przez słuchawki lub wkładki douszne);
  • Nieleczone lub częste zapalenie ucha środkowego (trwała utrata słuchu z powodu infekcji ucha jest jednak rzadka);
  • Narażenie na bierne palenie.

Często zaburzenie słuchu u dziecka ma charakter tymczasowy i jest spowodowana zalegającą w uchu woskowiną lub infekcjami ucha środkowego. Ten rodzaj utraty słuchu zazwyczaj mija samoistnie. Jednak częste, nieleczone infekcje ucha środkowego mogą powodować kumulację uszkodzeń kości, błony bębenkowej lub nerwu słuchowego, tworząc trwały, odbiorczy ubytek słuchu.

Utrata słuchu może być zlokalizowana w uchu zewnętrznym, środkowym lub wewnętrznym. Ze względu na lokalizację uszkodzenia niedosłuch dzieli się na: 

  • Przewodzeniowy – jest spowodowany problemem w uchu zewnętrznym lub środkowym, co powoduje, że dźwięk nie jest w stanie prawidłowo dotrzeć do ucha wewnętrznego. Infekcje ucha są najczęstszą przyczyną tego typu utraty słuchu u niemowląt i małych dzieci, wśród innych powodów wymienia się nadmiar woskowiny w kanale usznym, płyn w uchu środkowym lub perforacje błony bębenkowej. Ta utrata jest zwykle łagodna, tymczasowa i możliwa do leczenia lekami lub zabiegami chirurgicznymi;
  • Odbiorczy (zmysłowo-nerwowy) – spowodowany problemem w uchu wewnętrznym. Przyczyną mogą być zakażenia wirusowe i bakteryjne, urazy mechaniczne, choroby metaboliczne lub neurologiczne. Ten rodzaj utraty słuchu jest zwykle stały i przeważnie nie można go wyleczyć lekami lub zabiegami chirurgicznymi, jednak aparaty słuchowe lub implanty ślimakowe mogą pomóc w większości przypadków;
  • Mieszany – będący połączeniem przewodzeniowego i zmysłowo-nerwowego ubytku słuchu (dominuje jeden z nich). 

Na szczęście jest bardzo niewiele ubytków słuchu, które nie mogą być wsparte nowoczesną technologią. Najskuteczniejsze leczenie zaburzenia słuchu u dziecka osiąga się dzięki wczesnej interwencji. Metoda leczenia zależy od rodzaju ubytku słuchu, jego nasilenia i potrzeb dziecka. Typowe zabiegi obejmują lekarstwa, operacje, aparaty słuchowe lub inne wspomagające urządzenia słuchające, które podkreślają głosy i pomagają dzieciom lepiej słyszeć w hałaśliwym otoczeniu. Dzięki wczesnemu leczeniu większość dzieci będzie mogła normalnie słyszeć oraz rozwijać prawidłowo mowę. Jeśli dziecko ma nawarstwianie się wosku, infekcję ucha lub inny problem powodujący czasową utratę słuchu, audiolog lub laryngolog dziecięcy zalecą leczenie. Najczęstsze metody leczenia zapalenia ucha środkowego obejmują:

  • Obserwację – stan często ustępuje samoczynnie;
  • Leki – pediatra może przepisać antybiotyki lub inne leki;
  • Drenaż ucha – jeśli problem nie ustąpi i wydaje się, że wpływa na słuch dziecka, lekarz może zasugerować założenie tubek wentylacyjnych. Umożliwiają one odpływ płynu i mogą zapobiegać infekcjom. 

W zależności od charakteru zaburzenia słuchu u dziecka może być konieczny aparat słuchowy lub inne urządzenie wzmacniające.

Aparaty słuchowe pomagają zwiększyć głośność dźwięków, a nawet odbierać dźwięki, dzięki czemu to, co dzieci słyszą, jest wyraźniejsze.

Istnieje kilka modeli urządzeń do wyboru, w tym zauszne aparaty słuchowe lub bardziej dyskretne, prawie całkowicie umieszczone w przewodzie słuchowym.

U niektórych dzieci, które nie słyszą ani nie rozumieją słów nawet przy pomocy aparatów słuchowych, pomocne może okazać się urządzenie nazywane implantem ślimakowym. Jest to urządzenie, które chirurgicznie zostaje umieszczone w uchu wewnętrznym, aby wysłać dźwięk bezpośrednio do nerwu słuchowego. 

W przypadku dzieci, które miały ubytek słuchu, który wpłynął na ich mowę, konieczna może okazać się terapia mowy prowadzona przez logopedę, po uzyskaniu aparatów słuchowych lub implantu ślimakowego, aby pomóc mu nadrobić opóźnienia w mowie.

Problemy ze słuchem można przezwyciężyć, zwłaszcza jeśli zostaną wykryte wcześnie. Dlatego ważne jest, aby regularnie monitorować słuch dziecka. Jeśli Twoje dziecko ma problemy ze słuchem lub jego rozwój mowy wydaje się nieprawidłowy lub trudny do zrozumienia, zapraszamy do naszej Kliniki. Sprawdź też jakie mogą być przyczyny głuchoty starczej.

Problemy ze słuchem? Przyczyn może być kilka! – Klinika Vitalea Katowice

Jak podają badania naukowe, zaburzenia słuchu dotykają 75% osób po 70 roku życia i liczba ta rośnie wraz z wiekiem. Niestety problem coraz częściej dotyczy także dzieci i młodzieży szkolnej, spośród których 1/5 cierpi na zaburzenia słuchu.

Czynnikiem warunkującym prawidłowe odbieranie dźwięków jest ruchomość łańcucha kosteczek słuchowych, nieuszkodzona błona bębenkowa oraz drożność przewodów słuchowych.

Brak spełnienia przynajmniej jednego z tych warunków może skutkować pojawieniem się zaburzeń słuchu.

Objawy niedosłuchu

Pogorszenie i utrata słuchu najczęściej jest procesem powolnym, którego pierwsze objawy łatwo zignorować. Najczęściej zaczyna się od szumów usznych i problemów ze zrozumieniem słów wypowiadanych przez inne osoby, zwłaszcza w hałasie. Osoba dotknięta problemem zaczyna głośniej słuchać telewizji i radia oraz mówić głośniej, czego często nie jest świadoma.

Nie słyszy tykania zegarka, źle znosi rozmowę telefoniczną, a dźwięk dzwonka staje się nieprzyjemny. Gubi fragmenty rozmowy i często potrzebuje, aby powtórzyć wypowiedź. Wkłada wyraźnie większy wysiłek podczas słuchania rozmówcy, ma trudności ze zrozumieniem przekazu.

Pogorszeniu ulega zdolność rozumienia szeptu oraz cichych i wysokich dźwięków, a także niektórych głosek.

  • Chcesz dowiedzieć się jak poradzić sobie z problemem?
  • Zadzwoń i dowiedz się więcej!
  •  888 888 708
  •  32 428 52 00

Najczęstsze przyczyny niedosłuchu

Zaburzenia słuchu mogą być wrodzone, co najczęściej związane jest ze stylem życia kobiety ciężarnej.

Wpływ na to ma zażywanie przez kobietę niektórych leków, mutacje genetyczne, konflikt serologiczny między matką a dzieckiem, a także choroby, na które cierpi przyszła matka.

Wymienia się tu głównie różyczkę, toksoplazmozę oraz kiłę, które mogą uszkodzić rozwijający się płód. Na prawidłowy słuch wpływa także przebieg akcji porodowej – jeśli nastąpiło niedotlenienie dziecka lub wystąpił uraz mechaniczny, słuch może zostać uszkodzony.

Przeczytaj także: Toksoplazmoza

Poza czynnikami wrodzonymi, jest wiele innych przyczyn, które wpływają na upośledzenie słuchu u zdrowych osób.

Mogą to być schorzenia bakteryjne, grzybicze lub powikłane infekcje wirusowe, takie jak świnka, różyczka, półpasiec, ospa czy grypa.

Spośród chorób mogących upośledzać słuch wymienia się także zapalenie opon mózgowych, ropne zapalenie ucha wewnętrznego, boreliozę, a także stwardnienie rozsiane, którego przebieg uszkadza nerw słuchowy.

Przeczytaj także: Borelioza Neurologiczna

Osobną grupę osób niedosłyszących stanowią chorzy na cukrzycę, hipercholesterolemię, miażdżycę lub nadciśnienie. W przebiegu tych chorób dochodzi do usztywnienia ścian naczyń krwionośnych i zaburzenia przepływu krwi, co prowadzi do niedotlenienia narządu słuchu i upośledzenia jego funkcjonowania. 

Inną grupę czynników ryzyka stanowi stosowanie leków z rodzaju ototoksycznych, czyli takich, które wywołują działanie uszkadzające narząd słuchu. Należą do nich m.in. leki 

z grupy NLPZ, cisplatyna, furosemid, chinina, pochodne kwasu acetylosalicylowego, niektóre antybiotyki.

Przyczynę może stanowić także uraz mechaniczny lub akustyczny. Chodzi tu głównie o przebicie błony bębenkowej (np.

podczas czyszczenia uszu patyczkami kosmetycznymi), urazy powstałe na skutek gwałtownej zmiany ciśnień (nurkowanie głębinowe, skoki ze spadochronem), a także przy długotrwałej ekspozycji na hałas.

Czynnikiem powodującym ciągłe obniżanie się progu wiekowego, przy którym obserwuje się występowanie pierwszych objawów niedosłuchu, jest głośne słuchanie muzyki, zwłaszcza na słuchawkach dousznych, co prowadzi do sukcesywnego pogorszenia słuchu u ludzi młodych.

Zatkanie ucha woskowiną

Zatkanie ucha woskowiną należy do najczęstszych dolegliwości ucha zewnętrznego. Jednym z głównych objawów jest stopniowa utrata słuchu, którą pacjent zgłasza w wywiadzie. Pojawia się również dyskomfort w obrębie ucha, uczucie pełności, zatkanie, szum a nawet ból spowodowany uciskiem wosku na błonę bębenkową.

Należy wówczas ustalić, czy w ostatnim czasie była próba samodzielnego oczyszczenia uszu, do której najczęściej w warunkach domowych używa się patyczków kosmetycznych. Są one powodem przepychania nagromadzonej woskowiny głębiej do przewodu słuchowego, gdzie wysycha i twardnieje, zatykając ucho jak korek.

Procedura ta dodatkowo upośledza proces samooczyszczania się ucha, co paradoksalnie skutkuje jeszcze większą produkcją woskowiny i nasileniem problemu.

Świecowanie uszu

Jedną z metod, których zadaniem jest utrzymanie drożności i czystości przewodu słuchowego, zapobieganie tworzenia się czopów woskowinowych oraz profilaktyka zaburzeń słuchu wynikających z zatkania, jest świecowanie uszu. Świecowanie, zwane również konchowaniem, stosowane jest m.in.

w celu oczyszczenia kanałów słuchowych z zalegającej wydzieliny, z którą nie radzą sobie domowe sposoby pielęgnacyjne. Zabieg polega na włożeniu do ucha specjalnej świecy wykonanej z bawełnianego płótna nasączonego woskiem pszczelim, którą następnie się podpala.

Podczas procesu spalania powstaje podciśnienie, które wyciąga z przewodów słuchowych zalegającą woskowinę oraz inne zanieczyszczenia. Świecowanie zalecane jest osobom zmagającym się z szumami usznymi oraz niedosłuchem, a także cierpiącym na choroby zatok, nawracające uporczywe anginy, katar, przerost trzeciego migdałka, bóle głowy i migreny.

Świecowanie jest także idealnym zabiegiem profilaktycznym, dlatego polecany jest każdemu, a zwłaszcza osobom pracującym w środowisku o dużym zapyleniu, przebywającym w nadmiernym hałasie, a także często podróżującym samolotami.

Zabieg: Świecowanie Uszu

Rodzaje wad

Wady narządu słuchu (wrodzone lub nabyte) są to uszkodzenia słuchu towarzyszące różnego rodzaju uszkodzeniom struktur przewodzących dźwięk. Schorzenia te mogą być genetycznie uwarunkowane, mogą być wynikiem uszkodzeń wystepujących w okresie życia płodowego i noszą wówczas nazwę niedosłuchów wrodzonych.

Druga grupą są wady słuchu pojawiające się po urodzeniu zwane niedosłuchami nabytymi. Pojawiają się one po urodzeniu (urazy, uszkodzenia toksyczne, infekcje), w okresie wczesnego dzieciństwa w przebiegu chorób zakaźnych (świnka, odra, płonica, półpasiec).

Powstałe na skutek różnych przyczyn w okresie dorosłego życia. Najczęściej są one jednak wynikiem starzenia jako naturalnego procesu, podczas którego elementy naszego ucha ulegają stopniowemu zużywaniu.

Na świecie obserwuje się stały wzrost odsetka ludzi w starszym wieku, u których bardzo często stwierdzany jest niedosłuch.

Wady słychu wrodzone

Według różnych statystyk znacznego stopnia uszkodzenie słuchu lub głuchotę stwierdza się średnio u 1 dziecka na 1000 urodzeń. Około połowa tych zaburzeń uwarunkowana jest genetycznie.

Wrodzone wady słuchu mogą występować, jako niedosłuch lub głuchota dziedziczna i wady rozwojowe uwarunkowane genetycznie oraz jako niedosłuch lub głuchota wrodzona (czyli nie spowodowana wadą genetyczną odziedziczoną po przodkach).

Niedosłuchy dziedziczne występują, jako cechy dominujące lub recesywne. W przypadku cechy dominującej wszyscy potomkowie rodzica obciążonego tą cechą, będą miały niedosłuch, w przypadku cechy recesywnej wada może się nie ujawnić lub wystąpić w niepełnym zakresie.

Niedosłuch dziedziczny występuje, jako pojedyncza wada i jest wtedy nazywany niedosłuchem izolowanym lub bywa połączony z innymi nieprawidłowościami (występuje w zespole wad wrodzonych).

Mogą to być różnego rodzaju zaburzenia metaboliczne, endokrynologiczne, zaburzenia wzroku, zaburzenia rozwojowe w obrębie twarzoczaszki i inne.

Opisano wiele takich zespołów, które zazwyczaj nazywa się od nazwisk lekarzy i naukowców, którzy je opisali po raz pierwszy (np. zespół Ushera, zespół Waardenburga, itd.).

Przyczynami wystąpienia głuchoty wrodzonej mogą być choroby matki w czasie ciąży, czynniki toksyczne działające w czasie ciąży oraz zaburzenia hormonalne. Najbardziej niebezpieczne są uszkodzenia, które wystąpią w 3 pierwszych miesiącach ciąży, są to najczęściej zakażenia wirusowe.

Jeżeli uszkodzenie wystąpi we wczesnym okresie życia płodowego, może dojść do niedorozwoju narządu słuchu, w przypadku uszkodzeń, które następują później może wystąpić uszkodzenie narządu słuchu już prawidłowo rozwiniętego.

Wśród chorób wirusowych mogących negatywnie wpłynąć na narząd słuchu najczęściej wymieniane są opryszczka, półpasiec, ospa wietrzna, świnka, odra oraz najpoważniej uszkadzająca narząd słuchu – różyczka.

Wśród chorób matki w okresie ciąży, które mogą potencjalnie doprowadzić do uszkodzenia słuchu płodu, należy wymienić cukrzycę oraz schorzenia nerek matki. Choroby te mogą doprowadzić do zmian zwyrodnieniowych w narządzie słuchu dziecka.

Również czynniki toksyczne, z którymi matka ma kontakt podczas ciąży mogą być przyczyną uszkodzenia słuchu u dziecka. Należy do nich wiele leków, w tym pewne grupy antybiotyków, preparaty hormonalne, niedobór, ale również nadmiar witamin. Ogromne znaczenie ma także nikotyna i alkohol spożywane przez matkę w czasie ciąży.

Wady słuchu nabyte

Niedosłuchy lub głuchota nabyta w zależności od okresu, w którym powstało uszkodzenie opisywana jest, jako uszkodzenie okołoporodowe lub nabyte bezpośrednio po porodzie. Do tego rodzaju zaburzeń prowadzą zwykle urazy porodowe i niedotlenienie, które mogą być przyczyną znacznych uszkodzeń zarówno w obrębie mózgowia jak i ucha wewnętrznego.

Drugą grupą przyczyn nabytych wad słuchu są uszkodzenia powstałe w okresie wczesnego dzieciństwa w przebiegu chorób zakaźnych (świnka, odra, płonica, półpasiec) oraz jako powikłanie po zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych (najczęstsza przyczyna głuchoty nabytej).

Kolejną przyczyną nabytych zaburzeń słuchu jest oddziaływanie związków ototoksycznych (uszkadzających słuch). Należą do nich antybiotyki ototoksyczne, chinina, arsen, sole metali ciężkich.

Znaczny odsetek przyczyn zaburzeń słuchu występujących u dzieci w wieku szkolnym stanowią choroby zapalne ucha środkowego, które nieodpowiednio leczone mogą doprowadzić do trwałych, czasem znacznych ubytków słuchu.

Choroby przewlekłe, takie jak cukrzyca, zapalenie nerek, niedoczynność tarczycy mogą również wywierać niekorzystny wpływ na stan narządu słuchu.

Dlatego w wybranych przypadkach, zgodnie z indywidualnymi sugestiami lekarza, należy monitorować jego stan czynnościowy.

Omawiając przyczyny niedosłuchów nabytych należy również wspomnieć o urazach czaszki, które w niektórych przypadkach mogą być przyczyną niedosłuchu, a nawet głuchoty.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*