Masaż piersi – sposób na ból i obrzęk piersi w PMS, ciąży i w czasie karmienia

Biust, zwłaszcza zdrowy i zadbany jest prawdziwą ozdobą kobiecego ciała. Często jest również źródłem kompleksów, co skłania kobiety do skorzystania z interwencji chirurga. Problemy estetyczne stają się jednak nieistotne, gdy pojawiają się obawy o zdrowie.

Dolegliwości, takie jak ból, zaczerwienienie, czy zgrubienie piersi lub wyciek z brodawki sutkowej mogą być objawem poważnej choroby, dlatego warto wiedzieć, kiedy należy zasięgnąć porady lekarza. Trzeba pamiętać o regularnym samobadaniu piersi i badaniach kontrolnych.

Nie wolno lekceważyć niepokojących objawów, ponieważ wczesne rozpoznanie choroby nowotworowej umożliwia skuteczne leczenie.

Wielkość piersi 

Powiększanie piersi

Żadne ćwiczenia, masaże ani kremy nie powiększają piersi. Czasem obserwuje się zwiększenie ich objętości w ciąży lub podczas leczenia hormonalnego. Jedyną skuteczną metodą jest jednak operacja powiększająca z użyciem implantów. U większości kobiet piersi różnią się wielkością, czasem dysproporcja ta jest tak znaczna, że wymaga korekcji chirurgicznej.

Implant (zawierający żel silikonowy lub roztwór soli) jest umieszczany za tkanką gruczołową, a przed mięśniami ściany klatki piersiowej. Nie dochodzi więc do zaburzenia czynności piersi i możliwe jest ewentualne karmienie niemowlęcia. Po zabiegu w fałdzie skórnej pod piersią pozostaje blizna, która blednie zazwyczaj w ciągu roku.

Po operacji często występuje ból lub dyskomfort, zwłaszcza podczas ruchów kończyną górną, który mija po 1-2 tygodniach. Implanty produkowane są w różnych rozmiarach, możliwe jest więc wyrównanie dysproporcji piersi oraz dobór rozmiaru do danej sylwetki.

Należy pamiętać, że podczas badania mammograficznego implant jest widoczny jako zacienienie, utrudniając ocenę sutka.

Duże piersi

Nieproporcjonalnie duże piersi mogą być źródłem problemów estetycznych, a także zdrowotnych. Mogą powodować ból pleców, uniemożliwiać uprawianie sportów i sprawiać problemy z doborem ubrania.

W przypadku dużego rozmiaru piersi podstawą jest dobrze dopasowany biustonosz, a jeżeli to nie rozwiązuje problemu – można rozważać przeprowadzenie zabiegu ich pomniejszania.

Operacja ta jest znacznie bardziej skomplikowana niż wszczepienie implantów, polega bowiem na usunięciu tkanki gruczołowej. Po zabiegu pozostają blizny wokół brodawki, w fałdzie pod piersią oraz w linii łączącej te dwa miejsca.

Nacięcia te mogą się długo goić, sprawiając znaczne dolegliwości bólowe. Karmienie piersią po zabiegu często jest niemożliwe.

Zmiana kształtu piersi

Z wiekiem, kiedy tkanki stają się mniej elastyczne, piersi tracą swój pierwotny kształt i stają się obwisłe. Piersi nie zawierają żadnych mięśni, więc ćwiczenia nie poprawiają ich wyglądu.

Preparaty ujędrniające napinają tylko skórę, więc efekt działania jest krótkotrwały.

Jedynym skutecznym sposobem poprawy wyglądu biustu jest zabieg chirurgiczny, polegający na wycięciu skóry i  tkanki podskórnej.

Zaczerwienienie pod piersiami 

Czerwona, bolesna lub swędząca wysypka pod biustem to tzw. wyprzenie. Zwykle jest spowodowana obecnością drożdżaków Candida. Szczególnie często schorzenie to pojawia się w przypadku nadwagi, dużych piersi lub uszkodzenia skóry.

Leczenie polega na noszeniu bawełnianego, dobrze unoszącego biust stanika, dokładnym osuszaniu fałdu skórnego pod piersiami.

W razie utrzymywania się zmian należy udać się do lekarza, który przepisze miejscowo działający środek przeciwgrzybiczy.

Ból piersi

U wielu kobiet przed miesiączką piersi stają się obrzęknięte, ciężkie i bolesne. Spowodowane jest to wrażliwością sutków na zmiany hormonalne.

Ulgę w dolegliwościach może przynieść zakładanie miękkiego biustonosza na noc, unikanie przed miesiączką intensywnych ćwiczeń fizycznych oraz odstawienie leków hormonalnych (doustnych środków antykoncepcyjnych lub hormonalnej terapii zastępczej). Spotyka się opinie, że kofeina nasila ból piersi, warto więc unikać kawy i coca-coli.

Bardzo nasilony ból piersi można leczyć hormonalnie, obniżając stężenie prolaktyny (hormonu stymulującego wzrost tkanki gruczołowej piersi). Jednak terapia ta wiąże się z nieprzyjemnymi skutkami ubocznymi (nudności, bóle i zawroty głowy). Istnieją doniesienia, że wcieranie w piersi żelu z ibuprofenem (niesterydowy lek przeciwzapalny) prowadzi do znacznego zmniejszenia dolegliwości.

Ból piersi pojawiający się bez związku z cyklem miesiączkowym, o charakterze ostrym, piekącym jest zazwyczaj wynikiem urazu, infekcji (ropień, półpasiec), zapalenia stawów żebrowo-mostkowych (zespół Tietza), zapalenia opłucnej i innych chorób. Istnieje niewielkie prawdopodobieństwo, że taki ból jest związany ze zmianami nowotworowymi, ale warto wówczas zasięgnąć porady lekarza.

Wyciek z brodawki sutkowej

Wydzielina z brodawki sutkowej pojawiająca się u kobiety po okresie karmienia nie zawsze jest oznaką choroby, ale wymaga konsultacji z lekarzem.

Małe ilości wydzieliny o wyglądzie mleka lub surowicy często pojawiają się u kobiet przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne lub inne leki, w tym uspokajające.

Najczęściej mlekotok jest spowodowany hiperprolaktynemią, która jest objawem mikrogluczolaka przysadki mózgowej. Krwisty wyciek z brodawki jest najczęściej objawem brodawczaka lub raka.

Brązowa lub zielona wydzielina zdarza się wśród kobiet z torbielowato-włóknistą chorobą sutka.

W razie wycieku z brodawki sutkowej konieczna jest wizyta u lekarza ginekologa i ustalenie przyczyny dolegliwości oraz rodzaju leczenia.

Zapalenie gruczołu sutkowego

Schorzenie to pojawia się najczęściej w pierwszych tygodniach karmienia noworodka.

Bakterie wnikające w głąb piersi przez uszkodzenia brodawki sutkowej, przy równoczesnym zaleganiu mleka, doprowadzają do rozwoju stanu zapalnego. Pojawia się gorączka, ból, zaczerwienienie i  obrzęk piersi.

Leczenie polega na podawaniu antybiotyku. W  przypadku powstania ropnia lub ropowicy piersi konieczne jest nacięcie i drenaż ropnia.

Zmiany łagodne w sutku 

Nie każdy guz piersi jest rakiem, tj. nowotworem złośliwym. Na jeden nowotwór złośliwy przypada dziesięć innych łagodnych i  niegroźnych. Łagodne zmiany w sutku są bardzo częste i pojawiają się już o kobiet przed dwudziestym rokiem życia.

Jedną z najczęstszych zmian łagodnych są gruczolakowłókniaki, które powstają w wyniku rozrostu tkanki gruczołowej i włóknistej. Zmiany te umiejscowione są najczęściej w górnych kwadrantach sutka.

Mają postać dobrze odgraniczonego, elastycznego, bezbolesnego, łatwo przesuwalnego guzka o średnicy 1-3 cm.

Gruczolakowłókniaki nie zwiększają ryzyka zachorowania na raka piersi, jednak zaleca się ich usunięcie, ponieważ mogą osiągnąć wielkość 10-20 cm (w czasie ciąży lub przyjmowania środków antykoncepcyjnych).

U kobiet w wieku 45-55 lat często występuje dysplazja torbielowato-włóknista, charakteryzująca się występowaniem licznych lub pojedynczych torbieli w  miąższu sutka.

Większość z nich jest bezobjawowa, niektóre mogą objawiać się niewielkimi dolegliwościami bólowymi lub wzmożoną tkliwością piersi przed miesiączką.

Choroba ta jest efektem przewlekłych zaburzeń hormonalnych, stąd konieczne jest wykonanie badań stężenia hormonów (m.in. estradiolu, progesteronu, testosteronu, prolaktyny, hormonów tarczycy).

W sutku mogą również pojawiać się torbiele, które są wyczuwalne zazwyczaj jako elastyczny guz. W razie potwierdzenia obecności torbieli badaniem USG, należy ją nakłuć, a  uzyskaną treść zbadać pod kątem obecności komórek nowotworowych. W zmianach drobnotorbielkowych, jak i w dużych torbielach może rozwijać się rak sutka.

Rak piersi

Rak piersi jest jednym z najczęstszych i najgroźniejszych nowotworów złośliwych u kobiet. Ryzyko zachorowania na raka piersi wzrasta wraz z wiekiem, a najwięcej zachorowań występuje pomiędzy 50 a 70 rokiem życia.

Główne czynniki ryzyka zachorowania na raka piersi to:

  • mieszkanie w mieście,
  • wczesny wiek pierwszej miesiączki (przed 12 r.ż.),
  • późny wiek menopauzy (po 55 r.ż.),
  • wysoki status socjoekonomiczny,
  • pierwszy poród po 30 r.ż.,
  • otyłość,
  • łagodne zmiany w sutku,
  • niezachodzenie w ciążę,
  • rak sutka u najbliższych krewnych,
  • napromienianie.

Przed rozwojem raka piersi chroni karmienie (nawet krótkotrwałe) piersią.

Stosowanie hormonalnej terapii zastępczej zwiększa ryzyko zachorowania na raka piersi o około 6% a przy okresie stosowania ponad 10 lat ryzyko wzrasta do 30%.

Diagnostyka guzów piersi

  • Mammografia jest metodą badania sutka promieniami rentgenowskimi wykorzystującą różnicę pochłaniania promieniowania przez tkankę gruczołową i tłuszczową stosowaną w celu wykrycia i rozpoznawaniu zmian w piersi. Za pomocą mammografii można wykryć guzki lub inne zmiany i nieprawidłowości w piersi w bardzo wczesnym etapie.

Przesiewowe badania mammograficzne wykonuje się u kobiet:

  • w wieku 35 – 50 lat co 2 lata,
  • po 50 r.ż. co roku,
  • jeśli rak piersi wystąpił u krewnej pierwszego stopnia przed 35. r.ż.- mammografię należy wykonać wcześniej,
  • otrzymujących hormonalną terapię zastępczą – mammografia co rok.

W przypadku stwierdzenia w mammografii podejrzanej zmiany w sutku należy wykonać nakłucie (biopsję) guzka.

  •  Badanie USG –  pozwala na odróżnienie litego guzka od torbieli i jest przydatne w przypadku trudności w zlokalizowaniu guzka, kiedy tkanka gruczołu piersiowego jest zbyt gęsta, aby można było wykonać mammografię.

USG sutków zalecane jest:

  • u kobiet młodych, z obfitym utkaniem gruczołowym piersi,
  • u kobiet w ciąży, w okresie laktacji (w celu uniknięcia napromieniowania),
  • u chorych, u których wyczuwalny palpacyjnie guz piersi nie uwidocznił się w badaniu mammograficznym,
  • jako badanie pomocnicze w różnicowaniu między guzem litym a torbielą sutka,
  • przy wykonywaniu biopsji sutka,
  • Samobadanie piersi.

Badanie palpacyjne powinno obejmować zawsze oba sutki i węzły chłonne po obu stronach ciała. Szczególną uwagę należy zwrócić na górny i  boczny kwadrant gruczołu piersiowego, ponieważ około 50% złośliwych nowotworów sutka jest zlokalizowanych właśnie tam. Najlepiej (u  kobiet miesiączkujących) badać piersi w  pierwszym tygodniu po zakończeniu miesiączki.

Szczególną uwagę podczas badania piersi należy zwrócić na:

  • bardziej niż dotychczas widoczne przez skórę naczynia żylne,
  • zmiany w kolorze lub strukturze skóry,
  • zmiany wielkości lub kształtu jednej z piersi,
  • dołki, zaciągnięcia lub owrzodzenia brodawki bądź skóry na piersi,
  • zmiany kształtu lub zarysu brodawki,
  • zmiany w wyglądzie brodawek, takie jak np. zaczerwienienia, strupki, wciągnięcia, łuszczenia naskórka,
  • krwawienie lub wyciek wydzieliny z brodawek,
  • obrzęk ramienia,
  • skóra podobna do „skórki pomarańczy”,
  • obecność nowego guzka, który nie znika po miesiączce i nie reaguje na zmiany hormonalne cyklu menstruacyjnego
Leia também:  Penso Nisto Não Como Quem Pensa Mas Como Quem Nao Pensa?

wróć do bloga czytaj kolejny

  • Masaż piersi – sposób na ból i obrzęk piersi w PMS, ciąży i w czasie karmienia maść, otarcia, podrażnienie, stan zapalny, dla kobiet karmiących, dla kobiet w ciąży, bez parabenów, bez konserwantów, bez substancji zapachowych 17.99 zł
  • Masaż piersi – sposób na ból i obrzęk piersi w PMS, ciąży i w czasie karmienia tabletka, miesiączka, pms 39.99 zł

Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym.

Zgłoś uwagi

  • Masaż piersi – sposób na ból i obrzęk piersi w PMS, ciąży i w czasie karmienia Choroby jamy ustnej występują dość powszechnie, ale ich niekorzystne następstwa są zazwyczaj bagatelizowane. Tymczasem zmiany te mają wpływ na zdrowie całego organizmu.
  • Masaż piersi – sposób na ból i obrzęk piersi w PMS, ciąży i w czasie karmienia Pielęgnując ciało za pomocą kosmetyków, często zapominamy o stopach. A przecież ściśnięte skarpetkami lub rajstopami i uwięzione w niewygodnych butach, ciężko pracują przez cały dzień pokonując wiele kilometrów.
  • Masaż piersi – sposób na ból i obrzęk piersi w PMS, ciąży i w czasie karmienia Zespół jelita drażliwego to jedna z najczęstszych dolegliwości układu pokarmowego. Szacuje się, że jest on diagnozowany u około 20 proc. ludzi. Ten zespół zaburzeń funkcji jelit polega na występowaniu przez okres co najmniej 12 tygodni zmian rytmu wypróżnień z towarzyszącymi wzdęciami oraz uczuciem niepełnego wypróżnienia. 
  • Masaż piersi – sposób na ból i obrzęk piersi w PMS, ciąży i w czasie karmienia Nietrzymanie moczu polega na jego niekontrolowanym wycieku z pęcherza moczowego. Może to być kilka kropel, stałe kapanie lub nawet strumień. Dolegliwość ta dotyczy ludzi w każdym wieku, ale jest najczęstsza u starszych kobiet.
  • Masaż piersi – sposób na ból i obrzęk piersi w PMS, ciąży i w czasie karmienia Ból brzucha zazwyczaj budzi niepokój, zwłaszcza jeżeli jest ostry i silny. Należy pamiętać, że nie każdy nagły ból brzucha spowodowany jest schorzeniem wymagającym leczenia w szpitalu. Dlatego warto umieć odróżnić błahą dolegliwość (wywołaną np. wzmożonymi ruchami robaczkowymi jelit) od objawów sugerujących poważną chorobę.
  • Wprowadzenie kilku zmian w pozycji ciała w stosunku do monitora wyeliminuje wiele przyczyn fizycznego i umysłowego napięcia całodziennej pracy w biurze. Proste techniki zapewniające odpoczynek oczom mogą zapobiec kłopotom ze wzrokiem i dokuczliwym bólom głowy.
  • Schorzenia prostaty występują głównie u mężczyzn w wieku dojrzałym. Rozrost gruczołu krokowego, który doprowadza do zaburzeń w oddawaniu moczu dotyczy znacznej części populacji mężczyzn po 50 roku życia. Regularne badania profilaktyczne przeprowadzane u mężczyzn w tym wieku umożliwiają wczesne wykrycie stanów nowotworowych prostaty.

Trudne emocje po odstawieniu dziecka od piersi – Wymagajace.pl – Magdalena Komsta

Masaż piersi – sposób na ból i obrzęk piersi w PMS, ciąży i w czasie karmienia

Mam wrażenie, że emocje przeżywane przez matki, które odstawiły dziecko od piersi, to zbyt rzadko poruszany temat. Zwykle skupiamy się na metodach, JAK zakończyć karmienie szybko i łagodnie. Znacznie rzadziej pojawiają się artykuły, które zachęcają do refleksji, CZY w ogóle kończyć drogę mleczną (bo na przykład moment adaptacji do żłobka lub powrotu mamy do pracy nie musi być z automatu wiązany z odstawieniem od piersi), a już zupełnym wyjątkiem są teksty skupiające się na tym, CO dzieje się z ciałem i psychiką odstawiającej mamy. A dzieje się całkiem sporo.
Intuicyjnie czujemy, że zaprzestanie karmienia w pierwszych tygodniach po porodzie może być trudnym doświadczeniem, zwłaszcza jeśli kobieta chciała karmić niemowlę piersią, a obiektywne przeszkody lub brak odpowiedniego wsparcia uniemożliwiły jej realizację laktacyjnych planów. Warto pamiętać, że takie mamy są w grupie ryzyka depresji poporodowej i otoczenie powinno objąć je szczególną opieką.

Matki, które karmiły dziecko dłużej, czasem bardzo długo, zwykle oczekują, że zakończenie drogi mlecznej przyjmą z ulgą i radością – w końcu były już zmęczone, niewyspane, potrzebowały zmian. Czasem okazuje się, że emocje, które się pojawiają, są zgoła inne.

Po odstawieniu od piersi, mimo zaplanowania i bez względu na wiek dziecka, mogą się pojawić u mamy: smutek, żal, poczucie straty, braku, winy, tęsknota, złość, szybkie zmiany nastroju, płaczliwość, poirytowanie, problemy z zasypianiem.

Kobiety, u których powrócił już cykl menstruacyjny, czasem zauważają, że miesiączki mogą stać się bardziej bolesne, a PMS bardziej dokuczliwy. Pojawiają się myśli: „jestem bezwartościowa”, „dziecko już mnie nie potrzebuje”, „już jest takie duże”, „popełniłam błąd”.

Czasem emocje, których doznają są sprzeczne: z jednej strony cieszą się, że już po wszystkim, z drugiej strony odczuwają smutek i obwiniają się o podjętą decyzję.

Zresztą, posłuchajcie matek, które zgodziły się anonimowo opowiedzieć o tym, jak to wyglądało:

Córka odstawiła się po 3 latach i 3 miesiącach. Po prostu wieczorem do snu powiedziała, że ona nie chce mleczka, tylko chce się przytulić. Nooo myślałam zawsze, że się ucieszę, jak w końcu się odstawi, a tu myślałam, że mi serce pęknie. Było mi przykro, trochę smutno, nawet łezka mi się w oku zakręciła, że tak nagle nie chce, a z drugiej strony, że to już taka duża dziewczynka jest.

Kiedy synek pierwszy raz zasnął bez piersi rozpłakałam się…Chciałam go już odstawić, wiedziałam, że będzie za tym tęsknił, ale nie spodziewałam się, jak bardzo ja będę tęsknić… Najgorsze były wyrzuty, że przecież mogłabym go jeszcze karmić, dawać mu to co najlepsze, przecież tak szybko rośnie…

Odstawiłam córkę, bo już miałam dość ciągania, drapania, szczypania, po prostu ciężko mi już było psychicznie. Chodziłam wściekła, każde karmienie było dla mnie udręką po pewnym czasie. Bardzo chciałam już mieć to za sobą i byłam tego pewna. Mała miała 18 miesięcy. Odstawiła się bez żadnego problemu, bo ona zwyczajnie się bawiła, a nie jadła.

Zasypiała bez problemu, odstawienie trwało krótko. Tak jak się martwiłam, że ona nie da rady, tak to ja nie dawałam. Czułam się niepotrzebna, załamana, czułam się złą mamą, że z własnego widzimisię odbieram córce wszystko co najlepsze. Płakałam po nocach. To co przeżywałam było okropne.

Ciężki to był czas dla mnie, całe szczęście, że nie dla mojego dziecka.

Moja córka odstawiła się sama, gdy byłam w połowie drugiej ciąży – pewnie mleka było mało czy też zmienił się smak.

Dla niej było to kompletnie bezbolesne, choć to ogromna przylepa i cycoholik ???? Ja miałam poczucie, że to zdecydowanie za wcześnie, choć karmienie w ciąży sprawiało mi ból, nie chciałam jej odstawiać i marzył mi się tandem.

Choć z perspektywy czasu myślę, że dobrze się wszystko złożyło, wtedy mi było smutno i musiałam tak w sobie dokonać pewnego rodzaju zamknięcia, przemyśleć wszystko i przepracować, no i cóż, popłakać w nocy w tajemnicy w kuchni.

Planowałam karmić córkę rok. Córka pewnego wieczoru podziękowała za pierś i już więcej nie chciała. Z jednej strony radość, a z drugiej… Przepłakałam pół nocy, później wcale lepiej nie było… Było mi źle, nie mogłam się odnaleźć, czegoś mi strasznie brakowało, zrobiłam się emocjonalnym wrakiem człowieka. Było mi smutno, nic nie sprawiało mi radości.

Jestem właśnie trzecią dobę po ostatnim karmieniu. Mieszanka zupełnie ambiwalentnych emocji – póki co jest wybuchowa. Zadowolenie? Tak, tak poniekąd czuję się jakbym odzyskała część wolności… To miesza się z poczuciem pustki, straty.

Jest mi przykro, że bezpowrotnie straciłam kawałek więzi z synkiem. Staję przed lustrem, patrzę na siebie i łzy same lecą wąską stróżką po twarzy. Czuję się niezrozumiana przez rodzinę, w szczególności męża. Dla nich to takie naturalne, normalne, że kobieta odstawia dziecko.

A ja czuję, że ta sytuacja „ryje mi beret”.

Jeśli widzisz w powyższych opisach cząstkę swoich przeżyć, to być może właśnie się uspokoiłaś. Nie zwariowałaś, wiele kobiet to przeżywa. Matki często obwiniają się, że to efekt ich nadopiekuńczości, że mają „zbyt bliską” więź z dzieckiem, ale mechanizm stojący za spadkiem nastroju jest uniwersalny bez względu na cechy osobowościowe matki i ma podłoże hormonalne.

Zakończenie laktacji wiąże się ze spadkiem poziomu prolaktyny i oksytocyny – dwóch hormonów, które nie tylko wpływają na karmienie piersią, ale także  na funkcjonowanie mózgu.

Prolaktyna, która odpowiada za produkcję pokarmu, ma działanie relaksujące i uspokajające, a oksytocyna, odpowiadająca za wypływ mleka z piersi, ułatwia tworzenie więzi i poprawia nastrój.

Nie powinno więc dziwić, że odstawienie karmień, skutkujące obniżeniem się poziomów tych dwóch hormonów, wiąże się czasem z przeżywaniem silnych i trudnych emocji [1].

Ile to może potrwać? Zwykle od kilku dni do około dwóch tygodni. Jeśli objawy trwają dłużej niż dwa tygodnie, ich natężenie nie zmniejsza się, uniemożliwiają normalne funkcjonowanie, dobrze jest porozmawiać z lekarzem, aby wykluczyć istnienie depresji, zwłaszcza jeśli mama miała w przeszłości epizody depresyjne [2].

Im wolniejsze odstawianie od piersi, tym większa szansa, że przebiegnie ono łagodniej dla dziecka oraz dla matki, zarówno w sferze emocjonalnej, jak i fizycznej. Nagłe zaprzestanie karmień może skutkować  przepełnieniem piersi, obrzękiem, zastojami.

W razie bolesności należy odciągać ręcznie lub laktatorem niewielkie ilości mleka, tylko do odczucia ulgi. Niektóre mamy wspomagają się piciem naparu z szałwii lub mięty. Po jakimś czasie pokarm będzie się produkować coraz wolniej (choć nadal na przykład na dźwięk płaczu obcego dziecka może wypływać z piersi).

Mleko nie znika z gruczołów z dnia na dzień – nieduże ilości pokarmu mogą być obecne w piersi nawet kilka miesięcy po odstawieniu karmień.

Leia também:  Como Colocar Um Fecho Que Saiu?

Co mogę zrobić, by się lepiej poczuć?

Przede wszystkim daj sobie przyzwolenie na przeżywanie trudnych emocji. Poszukaj osoby, która wysłucha Cię z empatią, której możesz szczerze powiedzieć o tym, co odczuwasz, jakie masz wątpliwości.

Czasem dopiero otwarcie się przed innymi matkami, która również karmiły swoje dzieci, uświadamia nam, jak powszechne są te odczucia, mimo że nie mówi się o nich publicznie.

Jeśli nie znasz nikogo takiego, pomocne może być zapisywanie swoich przeżyć i przemyśleń.

Niektórzy nazywają czas po odstawieniu dziecka „żałobą”, bo kończy się jakiś etap w życiu, etap bycia mamą karmiącą i tak jak w żałobie po kimś bliskim, warto dać sobie czas na przeżycie tej straty.

Coś się kończy, coś się zaczyna – po doświadczeniu karmienia nadchodzi kolejny etap, wcale nie gorszy, po prostu inny.

Taki, w którym bliskość będzie można wyrażać i umacniać w inny niż przystawianie do piersi sposób.

Bądź dla siebie dobra – nie planuj zbyt wielu zmian na raz, odmawiaj wobec zobowiązań, które mogą poczekać, odpuść tyle, ile możesz. Warto dać sobie chwilę na oswojenie z nową sytuacją, bez presji, aby teraz-zaraz wszystko było „tak jak wcześniej”.

Jeśli odstawienie było dość szybkim procesem, to zarówno dziecko, jak i Ty uczycie się siebie w tej nowej sytuacji i to wymaga czasu. Wielu kobietom w przeżyciu i zaakceptowaniu własnych uczuć pomaga kontakt z własnym ciałem: rozpoczęcie ćwiczeń fizycznych, pójście na masaż, taniec, joga, bieganie, treningi relaksacji.

Czasami wiele ułatwia rozmowa ze specjalistą, który pomoże uporządkować myśli i emocje.

Bez względu na to, kiedy i w jaki sposób odstawiłaś lub planujesz odstawić dziecko od piersi, pamiętaj o jednym: podejmujemy najlepszą decyzję, jaką w danej chwili możemy podjąć. Ani długość karmienia, ani sposób jego zakończenia, ani emocje temu towarzyszące nie definiują Cię jako matki. Przesyłam Ci serdeczne pozdrowienia, trzymaj się ciepło, Mamo!

Korzystałam także z książki: „Healing breastfeeding grief” Hilary Jacobson, Rosalind Press 2016.

Jeśli zastanawiasz się nad łagodnym zakończeniem karmienia piersią, zobacz kurs online, którego jestem współautorką:

Masaż piersi – sposób na ból i obrzęk piersi w PMS, ciąży i w czasie karmienia

Planujesz powrót do pracy? Zapraszam na szkolenie „Mama wraca do pracy”:

Masaż piersi – sposób na ból i obrzęk piersi w PMS, ciąży i w czasie karmienia

Przeczytaj także:

Zmiany w piersiach pomiędzy ciążą a odstawieniem

Ekspert wyjaśnia, jak piersi zmieniają się w okresie ciąży i karmienia piersią aż do odstawienia oraz radzi, jak najlepiej je pielęgnować

Masaż piersi – sposób na ból i obrzęk piersi w PMS, ciąży i w czasie karmienia

Już od momentu poczęcia Twoje ciało zaczyna przygotowywać się na narodziny dziecka. Przemiany zachodzą jednak nie tylko w macicy − radykalnie zmieniają się też Twoje piersi. Przeczytaj nasz artykuł, aby dowiedzieć się, czego spodziewać się w kolejnych trymestrach ciąży, w okresie karmienia oraz po odstawieniu.

Wiele kobiet zauważa zmiany piersi już we wczesnym stadium ciąży − często jest to jeden z jej pierwszych symptomów.

Burza hormonów oraz zmiany w strukturze piersi oznaczają, że Twoje brodawki i piersi mogą stać się wrażliwe nawet w trzecim lub czwartym tygodniu.

Niektóre przyszłe mamy borykają się z bolesnością piersi przez cały okres ciąży, jednak w większości przypadków dyskomfort mija po pierwszym trymestrze.

„Piersi mogą rosnąć gwałtownie we wczesnych tygodniach albo zwiększać swój rozmiar stopniowo” − wyjaśnia dr Jacqueline Kent, wiodąca badaczka w dziedzinie laktacji z Uniwersytetu Australii Zachodniej. „Każda kobieta jest inna.

Być może Twoje piersi powiększą się dopiero bezpośrednio przed porodem, lub nawet po nim.

Jeżeli jednak zastanawiasz się, o ile zwiększą się Twoje piersi w czasie ciąży, oto odpowiedź: w momencie napełnienia się mlekiem mogą one być nawet o połowę większe niż przed ciążą!”1

Kiedy zauważysz, że Twoje biustonosze stają się zbyt ciasne − co zazwyczaj następuje około 12. tygodnia − oznacza to, że czas kupić biustonosz ciążowy. Większość kobiet za najwygodniejsze uznaje modele bezszwowe z szerokimi paskami, wykonane z miękkiej i oddychającej tkaniny. Najlepiej jest unikać fiszbinów, ponieważ mogą one uciskać rozwijające się kanaliki mleczne.

Dokładnie zdejmij miarę, aby dobrać idealnie pasujący biustonosz. Ponadto mierz się regularnie w okresie ciąży − w miarę wzrostu dziecka i Twoich piersi zmieniać się także będzie Twój rozmiar.

Około 15. tygodnia ciąży aktywują się nowe komórki produkujące mleko, które zaczynają wytwarzać pokarm około 22. tygodnia.1 Nie obawiaj się jednak − większość mleka zostanie ponownie zaabsorbowana przez Twój organizm, a hormony ciążowe zapobiegną gromadzeniu się oraz wyciekaniu pokarmu.

„W drugim trymestrze możesz zaobserwować powiększanie się oraz ciemnienie brodawek sutkowych i otoczek” − mówi dr Danielle Prime, asystentka badań ds. karmienia piersią w firmie Medela. „Poza tym niewielkie bruzdki na otoczce mogą stać się bardziej widoczne.

Są to gruczoły Montgomery’ego, które wytwarzają nawilżające sebum chroniące przed bolesnością i infekcjami po rozpoczęciu karmienia piersią.

Naukowcy podejrzewają, że woń tej substancji przypomina zapach wód płodowych, co pomaga noworodkowi znaleźć brodawkę po narodzinach”.2

Nie pozbawiaj więc piersi tej naturalnej ochrony, używając silnego mydła lub wycierając je do sucha ręcznikiem. Wystarczy, że umyjesz je ciepłą wodą i osuszysz poprzez delikatne przyłożenie ręcznika. A jeżeli ktokolwiek doradzi Ci „hartowanie” brodawek poprzez szczypanie lub pocieranie, nie słuchaj!

Jeśli masz płaskie lub wklęsłe brodawki i jesteś co najmniej w 32. tygodniu prawidłowo rozwijającej się ciąży, możesz zacząć wkładać do biustonosza osłony formujące. Delikatnie wyciągną one Twoje brodawki, co ułatwi noworodkowi chwytanie piersi. Aby dowiedzieć się więcej, porozmawiaj ze specjalistą lub przeczytaj nasz artykuł dotyczący wklęsłych oraz płaskich brodawek.

Gwałtownemu wzrostowi piersi podczas ciąży może towarzyszyć uczucie swędzenia oraz powstawanie rozstępów. Swędzenie złagodzić może delikatny krem nawilżający. Rozstępy często zależą jednak od uwarunkowań genetycznych oraz rodzaju skóry; jeżeli masz do nich predyspozycje, raczej nie będziesz w stanie im zapobiec − na szczęście w miarę upływu czasu staną się one mniej widoczne.

W ostatnim trymestrze Twoje piersi mogą stać się ciężkie lub obolałe. W nocy ulgę przyniesie Ci biustonosz do spania; podczas aktywności fizycznej warto natomiast zakładać podtrzymujący biustonosz sportowy, który pozwoli uniknąć bólu piersi oraz urazów więzadeł.

Pamiętaj, aby już na miesiąc przed porodem zaopatrzyć się w kilka biustonoszy do karmienia. W miarę możliwości rób zakupy w sklepie, którego personel ma doświadczenie w dobieraniu biustonoszy dla matek karmiących. Możesz także skorzystać z internetowego poradnika doboru.

Każda kobieta jest inna, jednak w większości przypadków piersi rosną podczas ciąży o jeden lub dwa rozmiary miseczki. Najprawdopodobniej zwiększy się również obwód pod biustem, ponieważ Twoja klatka piersiowa poszerzy się, by zrobić miejsce dla dziecka.

Ekspedientka powinna doradzić Ci rozmiar z uwzględnieniem dodatkowego wzrostu piersi po porodzie i napełnieniu się mlekiem. Model z zapięciami odpinanymi jedną dłonią ułatwi Ci odpowiednie ułożenie dziecka.

Co zdumiewające, mleko w piersiach jest już gotowe nawet przed narodzinami dziecka. W związku z tym zaobserwować możesz wycieki niewielkich ilości siary − pierwszego mleka o gęstej i kleistej konsystencji.

Czasami dochodzi do nich już nawet w 14. tygodniu, jednak zjawisko to jest powszechniejsze w późniejszym stadium ciąży.

Możesz włożyć do biustonosza wkładki laktacyjne, które zapobiegną powstawaniu wilgotnych plam.

Problemy z piersiami

Tagi: karmienie piersią | laktacja

Jak sobie poradzić z problemami z laktacją?

Nawał pokarmu W pierwszych dniach po porodzie nagle możesz obudzić się z piersią sięgającą od pachy aż po brodę. Dzieje się tak, gdy zwiększa się ilość krwi przepływającej przez pierś, a produkcja mleka jest jeszcze nie unormowana. Przystawiaj dziecko do piersi jak najczęściej.

Na obrzmiałą pierś przyłóż chłodny, lekko zgnieciony liść białej kapusty lub chłodny ręcznik. Pij też napar z szałwii, która hamuje nieco laktację i działa przeciwzapalnie – ok. 2 szklanki dziennie. W ciągu kilku dni obrzmienie minie, a piersi zaczną produkować tyle mleka, ile potrzebuje dziecko.

Zastój pokarmuPrawidłowe postępowanie w nawale pokarmu powinno prowadzić do stabilizacji laktacji, brak wsparcia ze strony personelu medycznego lub rodziny oraz nieprawidłowa technika karmienia prowadzić może  natomiast do obrzęku i zastoju.  Zastój można podejrzewać gdy, odruch wypływu pokarmu stał się słaby lub w ogóle go brak, a piersi są bolesne, obrzmiałe i twarde. Skóra na piersiach jest zaczerwieniona, piersi są ucieplone. Nie powinnaś mieć gorączki (choć czasem zdarza się podwyższona temperatura >38° C). Powinnaś czuć się ogólnie dość dobrze, choć sytuacja ta może powodować niepokój i rozdrażnienie.

Popękana brodawka

Najczęściej dzieje się tak, gdy dziecko niewłaściwie, zbyt płytko chwyta pierś (powinno łapać brodawkę razem z otoczką, a usta mieć wywinięte jak u ryby). Sprawdź, czy prawidłowo przystawiasz dziecko do piersi. Karmienie zaczynaj od zdrowej piersi. Po każdym karmieniu rozsmaruj kilka kropli mleka na brodawce i otoczce i zostaw do wyschnięcia. Wietrz piersi, nie noś wkładek do stanika, bo utrudniają gojenie. Nie myj piersi przed i po karmieniu, a do codziennej toalety zamiast wody z mydłem używaj naparu z nagietka. Gdy te sposoby nie dają rezultatów, smaruj brodawki cienką warstwą maści do tego przeznaczonej (na rynku jest wiele preparatów). Nie stosuj silikonowych kapturków, gdyż nie poprawiają one sytuacji, a zaburzają mechanizm ssania u dziecka. Jeśli na brodawce jest dość duża rana, a mleko wypływa wraz z krwią zrób przerwę w karmieniu tą piersią, do czasu podgojenia brodawki.

Leia também:  Como Posso Saber Quem É O Meu Anjo Da Guarda?

Twardy guzek

Pojawia się dość nagle i może boleć przy naciśnięciu. Zazwyczaj jest objawem zastoju pokarmu, do którego dochodzi, gdy z któregoś fragmentu piersi mleko nie może odpływać – z powodu nowego stanika, ugniecenia piersi podczas snu, kopnięcia przez dziecko. Przypilnuj, aby dziecko jadło przede wszystkim z tej piersi i zmieniaj często pozycje do karmienia.

Ból w piersi

Jeżeli bolesność (bez dotykania) jest silna, towarzyszy jej zaczerwienienie, łamanie w kościach jak przy grypie i temperatura do 40°, jest to zapalenie sutka, najczęściej konsekwencja nie wyleczonego zastoju pokarmu.

Stosowanie antybiotyku konieczne jest tylko w wyjątkowych przypadkach, najprawdopodobniej poradzisz sobie z tym sama. Nie przemęczaj się, pij tyle, ile masz ochotę. Jak najczęściej przystawiaj dziecko do piersi. Jeśli wydaje Ci się, że mleko z trudem wypływa, przed karmieniem zrób ciepły okład. W czasie karmienia możesz wykonać bardzo delikatny masaż, który pomaga w rozluźnieniu kanalików. Po karmieniu obłóż piersi chłodnym, ale nie lodowatym, lekko zgniecionym liściem białej kapusty (ma działanie przeciwzapalne i ściągające). Gdy liść zwiędnie, wyrzuć go i przyłóż kolejny, w temperaturze pokojowej. Jeżeli bardzo przeszkadza Ci gorączka, możesz wziąć paracetamol.

Zaczerwieniona, bolesna brodawka

Może oznaczać zakażenie drożdżakami. Jeśli na brodawce pojawią się białe plamki, skóra zaczerwieni się lub będzie lśniąca sprawdź, czy dziecko nie ma pleśniawek. Jeśli tak, to smaruj mu buzię w środku oraz własną brodawkę i otoczkę wodnym roztworem gencjany lub Aphtinem. Inną przyczyną może być przebyte leczenie antybiotykiem.

Zakończenie karmienia

Gdy Twoje dziecko zrezygnuje z karmienia piersią lub sama postanowisz zakończyć karmienie, znowu może dochodzić do nadmiernego przepełnienia piersi. Rób wtedy okłady z kapusty i pij codziennie kilka szklanek naparu z szałwii. Jeżeli odczuwasz nadmierne napięcie w piersiach, odciągnij odrobinę mleka, ale tylko tyle, żeby poczuć ulgę.

Jak rozpoznać obrzęk piersi – BebiProgram

Twoje piersi mogą być obrzmiałe, twarde, ciepłe i bolesne. Możesz mieć podwyższoną temperaturę (do 38,4 st. C). Skóra na piersiach staje się błyszcząca, zaczerwieniona, a spłaszczone brodawki chowają się w obrzękniętych otoczkach. Możliwe, że zauważysz też słabsze wypływanie mleka z piersi. 

Błędy popełniane w pierwszych dniach karmienia. To główna z przyczyn występowania obrzęku piersi. Wśród najczęstszych błędów wymienia się nieprawidłową technikę karmienia oraz nieprawidłowe ssanie piersi przez dziecko.

Aby dowiedzieć się, jak uniknąć błędów podczas karmienia piersią, obejrzyj materiał wideo:

Przyczyną obrzęku piersi mogą być też zbyt rzadkie (mniej niż 8 razy na dobę) i zbyt krótkie karmienia (poniżej 10 minut), pomijanie karmienia nocnego, a także stosowanie smoczka czy dokarmianie dziecka.

Błędy popełniane w pierwszych dniach karmienia to główna z przyczyn występowania obrzęku piersi.

Zaburzenia wydzielania oksytocyny. Na skutek silnego stresu, bólu, długotrwałego napięcia lub przemęczenia może nastąpić zablokowanie dostarczania do piersi hormonu stymulującego laktację – oksytocyny. Na szczęście zdarza się to bardzo rzadko.

Uszkodzenia piersi. Obrzęk piersi, które są teraz bardzo delikatne, może wystąpić także wskutek zastojów pokarmu wywołanych urazami (np. uderzeniem lub zbyt mocnym ściśnięciem piersi).

Obrzęk piersi może powodować słabsze wypływanie mleka, co powoduje niepokój dziecka podczas karmienia. Niekiedy mleko nie wypływa wcale – jest to tzw. zastój pokarmu, najpoważniejsza postać obrzęku piersi. Dlaczego dochodzi do zastoju pokarmu?

Zastój pokarmu to najpoważniejsza postać obrzęku piersi. Dochodzi do niego w wyniku błędów w karmieniu – gdy piersi są nieprawidłowo opróżniane.

Stają się wówczas przepełnione, a to spowalnia przepływ krwi i limfy. Płyn z wnętrza naczyń przesiąka do gruczołu tworząc obrzęk. To dodatkowo utrudnia dotarcie hormonu zwanego oksytocyną do mięśni.

Odruch uwalniania pokarmu z piersi zostaje zahamowany.

Jeśli obserwujesz u siebie niepokojące objawy, porozmawiaj z lekarzem albo swoim doradcą laktacyjnym, by wspólnie wypracować właściwe techniki karmienia. 

  • Zadbaj o to, by przystawiać dziecko do piersi prawidłowo. Równie ważne jest przyjęcie właściwej pozycji podczas karmienia.
  • Jeśli masz problem z wypływaniem pokarmu, postaraj się zrelaksować, zastosuj ciepłe okłady lub weź ciepłą kąpiel (ciepło pomaga pobudzać wypływ pokarmu).
  • Nie ograniczaj liczby karmień – nadal karm na żądanie, czyli ok. 8-12 razy na dobę, przynajmniej raz w ciągu nocy.
  • Przystawiaj dziecko, gdy czujesz, że piersi się przepełniają. Jeśli są bardzo pełne i dziecku trudno jest uchwycić otoczkę, pomóż mu, odciągając odrobinę pokarmu. Jeżeli dziecko odmawia jedzenia, odciągnij pokarm.
  • Staraj się nie podawać dziecku smoczka.
  • W przerwach między falami przepływu pokarmu, delikatnie masuj piersi w kierunku brodawki.
  • Ulgę mogą przynieść ci chłodne okłady, ponieważ zimno zmniejsza wytwarzanie mleka. Między karmieniami możesz stosować okłady ze schłodzonych liści kapusty lub schłodzone kompresy żelowe.

Mastalgia (ból piersi) – przyczyny, objawy, leczenie. Jak sobie radzić z bólem piersi?

Mastalgia, czyli ból piersi, może mieć rożny charakter. Jeśli dolegliwości pojawiają się cyklicznie, zwykle mają związek ze zmianami hormonalnymi zachodzącymi w organizmie kobiety w rytmie cyklu miesiączkowego.

Za ból piersi odpowiadają hormony płciowe, ściślej mówiąc estrogeny, progesteron i prolaktyna. Gruczoły reagują na wahania ich poziomu, stąd mastalgia dokucza najczęściej w drugiej połowie cyklu, przed menstruacją i ustępuje zwykle wraz z pojawieniem się miesiączki.

To klasyczny objaw zespołu napięcia przedmiesiączkowego.

Zdarza się, że mastalgia ma charakter niecykliczny. Wówczas przyczyną są zmiany morfologiczne w sutku, takie jak poszerzenie przewodów mlekowych, torbiele piersi czy zwyrodnienia, włókniaki czy guzy, głównie te położone w pobliżu nerwów, które uciska. W najgorszym przypadku mastalgia spowodowana jest rakiem piersi (choć ten rzadko, zwłaszcza w początkowym stadium, daje dolegliwości bólowe).

Bóle piersi może być także związany z noszeniem zbyt ciasnego biustonosza, dźwiganiem ciężkiej torby lub plecaka, z urazami mechanicznymi, ze zbyt dużą ilością tkanki gruczołowej bądź sporym wysiłkiem.

Zdarza się, że mastalgia pojawia się w pierwszych tygodniach ciąży oraz u kobiet, które karmią dziecko piersią. Daje o sobie znać podczas nawału i zastoju pokarmu lub gdy w kanalikach mlecznych rozwinie się stan zapalny. Mastalgia dotyka również kobiety po menopauzie. Wywołują ją zmiany hormonalne, powodujące starzenie się piersi i stopniowy zanik tkanki gruczołowej.

Choć mastalgia najczęściej dotyczy kobiet pomiędzy 35. a 50. rokiem życia, tak naprawdę może pojawić się u wszystkich kobiet, bez względu na wiek.

Ból piersi może mieć rożny stopień nasilenia, dotyczyć tak jednej, jak i dwóch piersi, mieć charakter uogólniony bądź dotyczyć fragmentu piersi. Najczęściej piersi są opuchnięte, napięte i wrażliwe na dotyk, guzkowate i twarde, a ich brodawki – obrzmiałe.

Zazwyczaj mastalgia nie jest szczególnie dokuczliwa, ale bywa, że utrudnia codzienne funkcjonowanie. Wiele zależy od natężenia i charakteru dolegliwości. Ból piersi może pojawiać się wyłącznie przy wykonywaniu szybkich i gwałtownych ruchów lub po zdjęciu biustonosza. Bywa, że towarzyszy stale.

Ból piersi nie zawsze jest objawem niepokojącym, niemniej zawsze warto skonsultować się z lekarzem. Sytuacjami, które uznaje się za alarmujące to towarzyszące mastalgii:

  • wyciek wydzieliny z brodawek,
  • zaczerwienienie i obrzęk piersi,
  • wciągnięcie się sutka,
  • wyczuwalny guzek w piersi,
  • powiększone węzły chłonne.

Diagnostyka mastalgii zależy od wielu czynników, takich jak wiek pacjentki, stan jej zdrowia oraz natężenie czy charakter dolegliwości. Nie każdy przypadek wymaga wykonania specjalistycznych badań (np.

ból, który pojawia się przed miesiączką), choć w wielu wymagana jest wizyta u endokrynologa czy ginekologa. Pomocne są badania laboratoryjne, np. oznaczenie stężenia hormonów oraz obrazowe, np.

ultrasonografia czy mammografia.

Leczenie bólu będzie uzależnione od tego, czy jest on cykliczny czy też nie, a także od przyczyny, która go wywołuje. Do leczenia mastalgii stosuje się różne metody.

W uzasadnionych wypadkach włącza się leczenie hormonalne polegające na zażywaniu leków osłabiających czynność jajników (zarówno w formie doustnej, jak i żelu lub roztworu). Jeśli przyczyną bólu są np.

torbiele, jedynym sposobem jest odessanie z niej płynu.

Większość przypadków mastalgii, które nie są związane z nowotworem czy zmianami morfologicznymi, można złagodzić samemu. Co robić?

Po pierwsze wyeliminować czynniki, które wywołują bądź nasilają ból. Należy ograniczyć ilości wypijanej kawy oraz mocnej herbaty i zjadanych tłustych potraw czy czekolady. Pomocna może być dieta niskotłuszczowa, bezsolna, z dużą zawartością błonnika.

Warto wspierać równowagę hormonalną – dobry wpływ na nią ma suplementacja witamin z grupy B oraz E (zmniejszają syntezę prolaktyny). Warto stosować zimne lub ciepłe okłady na piersi oraz delikatne masaże (wykonując okrężne ruchy).

Kobiety cierpiące z powodu mastalgii powinny nosić usztywniane biustonosze, dobrze podtrzymujące biust (stanik musi być dobrze dobrany). Miejscowo lub doustnie można stosować niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Wszelkie dolegliwości bólowe piersi, zarówno związane ze zmianami, jak i nie, powinny być zweryfikowane przez lekarza.

Przeczytaj także:

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*