Magnetoterapia (pole magnetyczne) – wskazania, działanie i przeciwwskazania

Luty 04, 2019 Magnetoterapia (pole magnetyczne) – wskazania, działanie i przeciwwskazania

Magnetoterapia jest działem fizykoterapii wykorzystującym lecznicze działanie pól magnetycznych i elektromagnetycznych o różnej częstotliwości. Leczenie magnesami znane już było w Starożytności, a obecnie wraz z rozwojem technologii i powstaniem urządzeń generujących pole magnetyczne, znajduje zastosowanie w ogromnej grupie schorzeń.

Magnetoterapia wykorzystywana jest w leczeniu schorzeń aparatu ruchu, w tym także tkanek miękkich i skóry oraz w dysfunkcjach układu nerwowego.

W fizjoterapii, poza bardzo powszechnym zabiegiem pola magnetycznego małej częstotliwości (potocznie nazywanym magnetronikiem) wykorzystywane są także zabiegi bazujące na polu elektromagnetycznych wielkiej częstotliwości.

W dalszej części artykułu omówimy wpływ leczenia polem magnetycznym na ludzki organizm, wskazania oraz przeciwwskazania, a także różnice pomiędzy poszczególnymi zabiegami.

Pole magnetyczne w rehabilitacji – trochę historii

Początki magnetoterapii datuje się już na czasy starożytne, wykorzystywano wówczas lecznicze działanie magnesów (Starożytny Egipt). Magnetoterapia znana nam pod postacią urządzeń generujących pole magnetyczne, jest metodą współczesną. Zarówno w przypadku magnesów jak i nowszych urządzeń, cel był podobny – wpływ na naturalne pole magnetyczne.

Wykorzystanie pola magnetycznego w lecznictwie związane jest z występowaniem w organizmie naturalnego pola magnetycznego. Jest ono wynikiem oddziaływania na ludzki organizm naturalnego pola magnetycznego Ziemi, a także generowane jest ono przez komórki nerwowe człowieka.

W przypadku chorób bądź urazów, ale także w stanach wyczerpania zarówno psychicznego jak i fizycznego, dochodzi do zaburzeń naturalnego pola magnetycznego.

Celem magnetoterapii, od początku powstania metody, była i jest normalizacja zaburzonego pola magnetycznego.

Działanie biologiczne pola magnetycznego i elektromagnetycznego na ludzki organizm

  • Działanie przeciwbólowe
  • Działanie przeciwzapalne
  • Działanie pobudzające mikrokrążenie
  • Intensyfikacja procesów oddychania tkankowego
  • Działanie przeciwobrzękowe
  • Stymulacja krążenia obwodowego
  • Przyśpieszenie procesów zrostu kostnego
  • Zwiększenie zdolności wychwytywania tlenu przez tkanki
  • Działanie immunostymulacyjne
  • Pobudzenie i przyśpieszenie procesów regeneracji tkanek miękkich
  • Działanie pobudzające synapsy nerwowe 

Pole magnetyczne i elektromagnetyczne – rodzaje zabiegów

Magnetoterapia

Magnetoterapia (pole magnetyczne) – wskazania, działanie i przeciwwskazania

W magnetoterapii stosuje się wartości indukcji w granicach 1-15 mT oraz częstotliwość w przedziale 1-100 Hz. Dobór parametrów zabiegu (indukcja i częstotliwość) jest uzależniony od nasilenia dolegliwości bólowych oraz czasu ich trwania:

  • stan ostry – częstotliwość 1-5 Hz, indukcja 0,5-3 mT
  • stan podostry – częstotliwość 5-20 Hz, indukcja 3-5 mT
  • stan przewlekły – częstotliwość 20-50 Hz, indukcja powyżej 5 mT

Czas zabiegu jest różny w zależności do schorzenia i mieści się w przedziale 5-60 minut. Zabieg wykonywany jest najczęściej w seriach od 5 do 15 zabiegów.

Diatermia krótkofalowa

Magnetoterapia (pole magnetyczne) – wskazania, działanie i przeciwwskazania

Diatermię krótkofalową dzieli się na dwa rodzaje:

  • diatermia kondensatorowa – w zabiegu wykorzystywane są dwie elektrody, pomiędzy którymi przepływa pole elektromagnetyczne (przewaga pola elektrycznego). Nagrzewaniu ulegają tkanki położone płytko, takie jak skóra i tkanka podskórna.
  • diatermia indukcyjna – w zabiegu wykorzystywana jest jedna elektroda, nazywana monodą (elektroda indukcyjna), pod którą kumuluje się wirowo pole elektromagnetyczne (przewaga pola magnetycznego). Dochodzi do przegrzania tkanek położonych głęboko, np. mięśni, nerwów.

Absorpcja fal elektromagnetycznych zależna jest od kilku czynników, w tym parametrów pola elektromagnetycznego (częstotliwość, natężenie, czas), ale także od miejsca zabiegu (stopień nawodnienia tkanek ma istotny wpływ na poziom absorpcji).

Istotnym czynnikiem przy ustalaniu dawek natężenia jest wielkość i sposób ułożenia elektrod.

W związku z powyższym dobierając dawki trzeba wziąć pod uwagę stan pacjenta, okolicę zabiegową, a także odczucia pacjenta  (natężenie ustawia się na podstawie subiektywnych odczuć pacjenta).

Wg Schliephiego zastosowanie mają 4 dawki:

  • dawka atermiczna – nie wywołująca wrażeń cieplnych (bardzo małe natężenie)
  • dawka oligotermiczna – wywołująca progowe wrażenie ciepła (małe natężenie)
  • dawka termiczna – wywołująca przyjemne wrażenie cieplne (średnie natężenie)
  • dawka hipertermiczna – wywołująca duże wrażenie cieplne, ale mimo wszystko przyjemne w odczuciu (duże natężenie)

Stosowane dawki są ściśle powiązane z czasem trwania zabiegu oraz stanem pacjenta. Przyjmuje się, że dawki atermiczne i oligotermiczne znajdują zastosowanie w stanach ostrych. Zabiegi wykonywane są wówczas codziennie, a ich czas jest krótki – około 2-5 minut.

Dawki termiczne i hipertoniczne wykorzystywane są w stanach przewlekłych. Częstotliwość zabiegów jest mniejsza, około 2-3 zabiegów tygodniowo, ale czas trwania pojedynczej sesji wydłuża się do około 10-20 minut.

Zabiegi wykonywane są w seriach około 10-15 zabiegów, po których następuje co najmniej 7-dniowa przerwa.

Wskazania do stosowania zabiegów wykorzystujących pole magnetyczne i impulsowe pole elektromagnetyczne

Wśród najczęstszych wskazań do terapii wykorzystującej pole magnetyczne i elektromagnetyczne, wymienia się:

  • stany po złamaniach kości (opóźniony zrost kostny)
  • osteoporoza
  • reumatoidalne zapalenie stawów
  • przewlekłe choroby zwyrodnieniowe stawów
  • zapalenie płuc
  • stwardnienie rozsiane
  • stany po udarze mózgu
  • owrzodzenia i zmiany troficzne skóry
  • infekcje bakteryjne skóry i tkanek miękkich
  • nadciśnienie tętnicze
  • bóle głowy pochodzenia naczynioruchowego
  • migreny
  • bliznowce
  • zaburzenia czynności nerwów czaszkowych i obwodowych
  • choroba niedokrwienna serca
  • przewlekłe zapalenie zatok obocznych nosa, ucha, migdałków
  • nerwobóle
  • zespoły bólowe aparatu ruchu
  • odmrożenia
  • stany niedokrwienne tkanek

Przeciwwskazania

Wśród przeciwwskazań do stosowania zabiegów wykorzystujących pole magnetyczne małej częstotliwości oraz pole elektromagnetyczne wielkiej częstotliwości wymienia się:

  • nowotwory oraz stany po przebytych operacjach nowotworowych
  • ciąża
  • gruźlica
  • nadczynność tarczycy
  • padaczka
  • stan po przeszczepach narządów
  • ostra niewydolność wieńcowa
  • zaburzenia ukrwienia kończyn dolnych
  • zakrzepowo-zarostowe zapalenie żył
  • miesiączka
  • choroba wrzodowa żołądka (ze skłonnością do krwawień)
  • rozrusznik serca lub inny metalowy implant
  • zaburzenie rytmu serca (migotanie przedsionków, częstoskurcze)
  • choroby zakaźne
  • ropne stany zapalne

Autor: mgr Katarzyna Kumor, fizjoterapeutaBibliografia:

  • Bauer A., Wiecheć M.- „Przewodnik Medyczny Po Wybranych Zabiegach Fizykalnych” Markmed Rehabilitacja S.C.
  • Mika T., Kasprzak W.,  „Fizykoterapia”, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006
  • Straburzyński G., Straburzyńska-Lupa A.,  „Medycyna Fizykalna” Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1997

Magnetoterapia czyli zastosowanie pola magnetycznego niskiej częstotliwości w medycynie

Już w starożytności próbowano stosować magnes w celach leczniczych. Z biegiem lat i postępu cywilizacyjnego, od XIX wieku w medycynie zaczęto wykorzystywać impulsowe pole magnetyczne. Zmysły ludzkie nie rejestrują pola magnetycznego i elektromagnetycznego jakie występują ze zmienną intensywnością na całej kuli ziemskiej.

Nie odczuwamy na co dzień, wytwarzanego przez znajdujące się wewnątrz ziemi prądy elektryczne, magnetyzmu ziemskiego. W porównaniu do pola magnetycznego wytwarzanego przez specjalne urządzenia, stosowane w terapii, magnetyzm ziemski jest bardzo mały.

Pole magnetyczne spotkać można także w życiu codziennym, podczas korzystania z urządzeń elektrycznych emitujących w gospodarstwach domowych pole magnetyczne o częstotliwości 50Hz i sile od kilka do 50 Gaussów, czyli bardzo niewielkie. Dla porównania siła ziemskiego pola magnetycznego wynosi ok 0,5 Gaussa.

W fizykoterapii stosowane jest natomiast zmienne pole magnetyczne o sile od 0 do 10 mT (1T=100000 Gaussów).

Biologiczne działanie pola magnetycznego na organizm ludzki

Bardzo istotną cechą pola magnetycznego z punktu widzenia medycyny jest jego możliwości przenikania przez całe ciało, co daje szansę na dotarcie do każdej komórki ludzkiego organizmu.

Próbując zgłębić sens oddziaływania pola magnetycznego na tkanki, należy wiedzieć, że znajdujące się w organizmie komórki, tkanki, substancje czy jony będą w różny sposób reagować na działanie zewnętrznego pola magnetycznego, tym samym wywołując zmiany w swoich strukturach.

 Wszystkie substancje (również te, z których zbudowane jest ciało człowieka) podzielić można na diamagnetyki (osłabiające działanie pola magnetycznego), paramagnetyki (w niewielkim stopniu wzmacniające działanie pola) oraz ferromagnetyki (wytwarzające dodatkowe pole magnetyczne wzmacniające działające pole zewnętrzne).

Przykładem diamagnetyków będzie oksyhemoglobina czy witaminy (z wyjątkiem witaminy B12), paramagnetyki to hematyna, mioglobina czy enzymy, do ferromagnetyków zaliczymy związki będące składowymi ludzkiego ustroju np. żelazo wchodzące w skład hemoglobiny.

Umieszczenie ciała w obszarze działania pola magnetycznego spowoduje więc jego oddziaływanie na wymienione substancje.

Przykłady oddziaływania pola magnetycznego na tkanki

  • Pobudzenie wzrostu kości – działające na ciało zmienne pole magnetyczne indukuje w tkankach prądy elektryczne. Tym samym może wpływać na systemy piezoelektryczne, których przykładem jest kolagen, dentyna, keratyna i inne białka. Na skutek obciążenia jednej powierzchni kości dochodzi do polaryzacji ładunków jej przeciwległej powierzchni. W ten sposób powstaje prąd piezoelektryczny stymulujący wzrost kości. 
  • Działanie bakteriobójcze (wody) – na skutek działania pola magnetycznego dochodzi do zmian właściwości fizykochemicznych wody, będącej głównym budulcem  środowiska wewnętrznego organizmu człowieka. Wzrost szybkości krystalizacji, stężenia gazów, koagulacji i sedymentacji zawiesin to zmiany, dzięki którym woda uzyskuje działanie bakteriobójcze.
  • Zmiany przepuszczalności błon biologicznych – wiele struktur organizmu człowieka zbudowanych jest z ciekłych kryształów, są to m.in. rdzeń kręgowy, jajniki, hormony płciowe, DNA, wewnętrzne warstwy błon biologicznych. Działanie pola magnetycznego wywołuje wiele zmian strukturalnych do skutkuje między innymi zmianą przepuszczalność błon, a co za tym idzie szereg reakcji w tkankach tj. zmianę w zakresie wnikania Ca2+,K+, Na+ do komórek lub z komórek, zwiększenie absorpcji białek,  zwiększenie zawartości DNA, a przede wszystkim zwiększenie ogólnego transportu przez błony komórkowe.

Efekty terapeutyczne działania pola magnetycznego na organizm człowieka

Pulsujące pole magnetyczne, wywołujące szereg zmian na poziomie komórkowym powoduje szereg korzystnych zmian w tkankach działając terapeutycznie i przyspieszając procesy leczenia. Do najczęściej wymienianych skutków oddziaływania pola magnetycznego należą:

  •          działanie przeciwbólowe,
  •          działanie uspokajające,
  •          działanie przeciwzapalne,
  •          działanie przeciwobrzękowe,
  •          wzrost przepływu krwi w naczyniach krwionośnych,
  •          przyspieszenie procesów regeneracji i gojenia.

Jak wygląda zabieg? Technika wykonania terapii z użyciem pola magnetycznego

W terapii z wykorzystaniem pulsującego pola magnetycznego niskiej częstotliwości wykorzystywane są specjalne aplikatory, wchodzące w skład aparatów do magnetoterapii. Aplikatory te mogą być płaskie lub mieć kształt cewki.

Na rynku dostępna jest duża liczba rozmiarów cewek oraz płaskich aplikatorów dzięki czemu do leczenia poszczególnych obszarów ciała można z powodzeniem dopasować najkorzystniejszy pod względem terapii i wygodny w użyciu aplikator. Pozycja pacjenta w trakcie zabiegu powinna być wygodna i komfortowa.

Osoba leczona może leżeć lub siedzieć, ciało pacjenta ustawione jest w taki sposób aby część ciała poddawana zabiegowi znajdowała się w obszarze działania pola – wewnątrz cewki, na macie lub pomiędzy aplikatorami płaskimi. Ważne jest odpowiednie przygotowanie pacjenta do zabiegu.

Należy usunąć z pola zabiegu (i bliskiej okolicy) wszystkie przedmioty mogące oddziaływać z polem magnetycznym tj. zegarki, karty magnetyczne, automatyczne kluczyki samochodowe, aparaty słuchowe.

Zaleca się również usunięcie metalowych fragmentów odzieży i dodatków. Nie ma potrzeby rozbierania się, ponieważ pole magnetyczne przenika przez odzież (pod warunkiem, że wykonana jest z materiałów naturalnych).

Dodatkowym atutem pola magnetycznego jest jego możliwość przenikania przez opatrunki, także gipsowe, dzięki czemu już w trakcie unieruchomienia można wykonywać zabiegi.

Czas trwania zabiegu to od 10 do nawet kilkudziesięciu minut.

Reakcja organizmu na działanie pola magnetycznego

Większość pacjentów nie zgłasza nieprzyjemnych odczuć związanych z uczęszczaniem na zabiegi. Zdarza się jednak, i jest to normalną reakcją organizmu, że początkowe sesje zabiegowe wywołują zaburzenia snu, koncentracji. Można odczuwać także uczucie ciepłoty (mimo braku składowej cieplnej) czy drętwienia okolicy eksponowanej.

Istnieje także możliwość zaostrzenia dolegliwości w pierwszych dniach, podobna sytuacja ma miejsce również w przypadku innych zabiegów fizykalnych i nie oznacza nieprawidłowego przebiegu terapii.

Warto rozpocząć zabiegi od mniejszej dawki i stopniowo zwiększać ją w kolejnych dniach tak aby dopiero trzeciego dnia uzyskać 100% zalecanej dawki oddziaływania pola magnetycznego.

Ze względu na rytm biologiczny oraz możliwe wystąpienie bezsenności (szczególnie u osób starszych) zaleca się wykonywanie zabiegów każdego dnia o tej samej porze, nie później niż o godzinie 17.00. Pierwsze zabiegi zaleca się wykonywać codzienne. Kolejne zabiegi (od 10 zabiegu w serii) można już realizować z kilkudniowym odstępem między pojedynczymi wizytami.

Wskazania do stosowania

Pole magnetyczne wykorzystuje się w medycynie do leczenia wielu schorzeń. Do najważniejszych i najczęściej spotykanych należą:

  •          urazy i stany pourazowe w obrębie narządu ruchu (złamania, zwichnięcia, skręcenia,                 stłuczenia, stawy rzekome)
  •          ostre i przewlekłe skutki urazów narządu ruchu (uszkodzenie ścięgien, więzadeł, torebki             stawowej, krwiaki, obrzęki)
  •          choroba zwyrodnieniowa stawów
  •          osteoporoza
  •          miażdżyca
  •          nadciśnienie tętnicze i choroba niedokrwienna serca
  •          choroby neurologiczne (migrena, przewlekłe bóle głowy, w okresie poudarowym)
  •          choroby dermatologiczne
  •          choroby przewodu pokarmowego (choroba wrzodowa)
  •          choroby pulmonologiczne (zapalenie oskrzeli, zatok)
  •          choroby układu rodnego

Przeciwwskazania do stosowania pola magnetycznego

Mimo braku badań naukowych potwierdzających szkodliwość oddziaływania pola magnetycznego przyjmuje się niektóre choroby i stany jako przeciwwskazanie do stosowania tego rodzaju zabiegów ze względu na możliwość wystąpienia zaburzeń lub efektów ubocznych. Są to:

  •          cukrzyca u osób młodych
  •          choroby nowotworowe
  •          nadczynność tarczycy
  •          gruźlica
  •          ostre infekcje
  •          ciężkie i nie unormowane choroby serca i układu krążenia
  •          choroby układu pokarmowego z ryzykiem krwawienia
  •          obecność elektronicznych implantów (np. rozrusznik serca).

Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do stosowania pola magnetycznego u kobiet w ciąży. Dotyczy to zarówno pacjentów jak i terapeutek, które nie powinny wykonywać tego rodzaju zabiegów i narażać się na obecność w obszarze działania pulsującego pola magnetycznego.

Magnetoterapia (pole magnetyczne) – wskazania, działanie i przeciwwskazania Autor: mgr Kaja Kwiatkowska

Fizjoterapeutka, absolwentka Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie. Posiada 7-letni staż w zawodzie fizjoterapeutki oparty na pracy z pacjentami ortopedycznymi, urazowymi oraz sportowcami. Ukończyła liczne szkolenia z zakresu terapii manualnej oraz specjalistycznych form ćwiczeń ruchowych.

Zobacz artykuły tego autora

Rehabilitacja – Fizykoterapia

Krioterapia

  • – Zabiegi z krioterapii miejscowej- Zabiegi w komorze krioterapeutycznej
  • Krioterapia miejscowa polega na przyłożeniu przy pomocy specjalnego aplikatora bardzo niskiej temperatury, która dostarczana jest do miejsca zmienionego chorobowo.
  • Wskazania:
  • zapalenia stawów
  • zmiany zapalne stawów o podłożu metabolicznym
  • przewlekłe zapalenie kręgosłupa szyjnego
  • zespół bolesnego barku
  • zapalenie okołostawowe ścięgien torebki stawowej i mięśni
  • zespół fibromialgia (choroby reumatyczne tkanek miękkich)
  • zwichnięcie i skręcenie urazowe stawów
  • uszkodzenie łąkotki
  • naderwanie ścięgien i mięśni
  • zwalczanie przewlekłego i patologicznego bólu (metoda zachowawcza)
  • zwalczanie odruchowej i ośrodkowej spastyczności mięśni w procesie rehabilitacji   neurologicznej
  • ostre i zadawnione urazy sportowe i pooperacyjne oraz dla odnowy biologicznej
  • u przemęczonych fizycznie i psychicznie osób dorosłych
  • u sportowców wyczynowych
  • zespoły bólu mięśniowo-powięziowego

Przeciwwskazania:

  • krioglobulinemia
  • kriofibrynogemiaa
  • agammaglobulinemia
  • nocna napadowa hemoglobinuria
  • ropno-zgorzelinowe zmiany na skórze
  • neuropatie układu współczulnego
  • niedoczynność tarczycy
  • znaczna niedokrwistość
  • stosowanie niektórych leków (neuroleptyki i alkohol)
  • wyniszczenie i wychłodzenie organizmu
  • schorzenia mięśnia sercowego lub aparatu zastawkowego serca w okresie niewydolności krążenia
  • przecieki żylno-tętnicze w płucach
  • ciężkie postacie dusznicy bolesnej wysiłkowej i dusznicy bolesnej spontanicznej
  • różnego pochodzenia ostre schorzenia dróg oddechowych
  • miejscowe zaburzenia ukrwienia
  • zaawansowana miażdżyca
  • choroba nowotworowa
  • zespół Prinzmetala
  • obecność miejscowych odmrożeń
  • uszkodzenia skóry
  • nadciśnienie tętnicze znacznego stopnia
  • klaustrofobia
  • wiek powyżej 65 lat
  • zaburzenia rytmu serca przy jego częstości wyższej od 100/min.
  • przebyte zakrzepy żylne i zatory tętnic obwodowych
  • nadwrażliwość na zimno
  • zespół Raynauda

Zabiegi polem magnetycznym wielkiej częstotliwości

– Diatermia krótkofalowa

– Impulsowe pole magnetyczne wielkiej częstotliwości (terapuls)

Diatermia Krótkofalowa – zabieg z wykorzystaniem pola elektromagnetycznego wielkiej częstotliwości. Stosowanie jej daje dobre wyniki we wszystkich schorzeniach, w których celowe jest stosowanie ciepła. Tak więc znajduje ona zastosowanie w leczeniu różnego rodzaju podostrych i przewlekłych stanów zapalnych.

Impulsowe pole elektromagnetyczne wielkiej częstotliwości (Terapuls) – działanie terapeutyczne tego zabiegu polega na dostarczeniu do organizmu dużej ilości energii o bardzo dużej częstotliwości (27,12 MHz) przy krótkim czasie trwania (60 lub 100 ms). Następująca po każdym impulsie przerwa powoduje prawie całkowite wyeliminowanie komponenty termicznej.

Wskazania:

  • zmiany zwyrodnieniowe stawów kończyn i kręgosłupa
  • podostre i przewlekłe zapalenie stawów i mięśni
  • nerwobóle i przewlekłe zapalenie nerwów
  • złamania (zabieg może być wykonywany przez opatrunek gipsowy)
  • przewlekłe zapalenie zatok obocznych nosa, ucha, migdałków podniebiennych i krtani
  • odmrożenia
  • przewlekłe zapalenie przydatków i gruczołu krokowego
  • przewlekły nieżyt oskrzeli
  • zaburzenia krążenia obwodowego

Przeciwwskazania:

  • nowotwory  złośliwe i łagodne oraz stan po operacji nowotworu
  • wszczepiony rozrusznik serca
  • ciąża
  • krwawienia
  • ostry okres choroby
  • choroby zakaźne
  • ropne stany zapalne
  • gruźlica,
  • wiek dziecięcy.

Zabiegi polem magnetycznym niskiej częstotliwości

Pole magnetyczne niskiej częstotliwości (potocznie Magnetronik) polega na stosowaniu zmiennego pola magnetycznego.

Pod jego wpływem jony znajdujące się w komórkach ciała ulegają przemieszczeniom, powodując hiperpolaryzację błony komórkowej i tym samym wzmagają przemianę materii.

Poprawione ukrwienie w komórce poprzez działanie pola magnetycznego wywołuje podniesienie ciśnienia parcjalnego tlenu, co powoduje lepsze wykorzystanie tlenu przez komórkę.

Zalety magnetoterapii:

  • pole magnetyczne przenika równomiernie przez wszystkie części ciała ludzkiego
  • zabiegi mogą być dokonywane przez ubranie, gips, bandaże itp., które nie stanowią przeszkody dla pola magnetycznego
  • metal nie stanowi przeciwwskazań do stosowania zabiegu
  • szeroki zakres wskazań wraz z możliwością oddziaływania na tkankę łączną
  • magnetoterapia jest metodą nietermiczną
  • w magnetoterapii nie znane są działania uboczne

Główne oddziaływanie magnetoterapii:

  • uśmierzanie bólu
  • zapobieganie stanom zapalnym
  • rozluźnienie napiętych mięśni

Wskazania:

  • choroba zwyrodnieniowa stawów kończyn i stawów kręgosłupa
  • zapalenie stawów i tkanek okołostawowych
  • pourazowe choroby narządu ruchu: złamania, zwichnięcia, uszkodzenie mięśni, torebki stawowej i więzadeł
  • utrudnione gojenie się ran
  • zaburzenia krążenia obwodowego
  • stany zapalne nerwów
  • osteoporoza
  • zaburzenia przemiany materii
  • zapalenie oskrzeli i zatok obocznych nosa        
  • zapalenie jajników
  • owrzodzenia i zmiany troficzne podudzi

Przeciwwskazania:

  • ciąża
  • choroba nowotworowa
  • okres naświetlań promieniowaniem jonizującym i okres badań radiologicznych
  • elektroniczne implanty np. rozrusznik serca
  • czynna gruźlica
  • ostre infekcje bakteryjne i wirusowe
  • grzybica
  • zarostowo-zakrzepowe zapalenie żył
  • ciężkie choroby serca i układu krążenia
  • skłonność do krwawień

Zabiegi elektroterapeutyczne (elektroterapia)

  • Galwanizacja
  • Jonoforeza
  • Prądy diadynamiczne
  • Prądy KOTZA, TRAUBERTA, TENS
  • Elektrostymulacja
  • Prądy interferencyjne
  • Tonoliza

Galwanizacja – zabieg wykorzystujący stały prąd galwaniczny w celach terapeutycznych

Wskazania:

  • Nerwobóle
  • przewlekłe zapalenia nerwów, splotów i korzeni nerwowych
  • zespoły bólowe w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów kończyn i stawów kręgosłupa
  • porażenia wiotkie
  • utrudniony zrost kostny
  • zaburzenie krążenia obwodowego

Przeciwwskazania:

  • metal na drodze przepływu prądu
  • ostre stany zapalne
  • ropne stany zapalne skóry i tkanek miękkich
  • wypryski i owrzodzenia na skórze
  • nowotwory złośliwe i łagodne
  • gorączka
  • porażenia spastyczne
  • zaburzenia czucia
  • ciąża
  • wszczepiony rozrusznik serca
  • zakrzepy
  • zagrożenie zatorami
  • zapalenie żył
  1. Jonoforeza-  zabieg w którym prąd galwaniczny jest wykorzystany do wprowadzenia w tkanki jonów leków.
  2. Wskazania:
  3. –        przykurcze
  4. –        blizny
  5. –        stany pourazowe stawów i mięśni
  6. –        utrudniony zrost kostny
  7. –        zespoły bólowe stawów kończyn i stawów kręgosłupa
  8. –        zapalenia okołostawowe
  9. –        nerwobóle
  10. –        stany zapalne tkanek miękkich i mięśniobóle
  11. –        zaburzenia krążenia obwodowego
  12. Przeciwwskazania:
  13. W jonoforezie są takie same jak w galwanizacji, należy jednak zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia uczulenia na lek.
  14. Prądy diadynamiczne –to prądy modulowane małej częstotliwości (50 i 100 Hz), powstałe przez nałożenie na prąd stały prądu sinusoidalnego.
  15. Wskazania:
  16. –        zespoły bólowe stawów kręgosłupa i kończyn
  17. –        stany po urazach narządu ruchu
  18. –        nerwobóle
  19. –        mięśniobóle
  20. –        zaniki mięśni z nieczynności
  21. –        zaburzenia krążenia obwodowego
  22. –        zaburzenia troficzne
  23. Przeciwwskazania:

Zasadniczym przeciwwskazanie do stosowania prądów diadynamicznych jest przepływ prądu przez mózg i serce. Pozostałe przeciwwskazania są takie jak w innych zabiegach elektroleczniczych.

Prądy KOTZA – są prądami średniej częstotliwości modulowanymi w małą częstotliwość. Modulacja zachodzi w aparacie a nie w ciele pacjenta tak jak ma to miejsce w klasycznej interferencji. Prądy służą do stymulowania mięśni w zanikach prostych.

Prądy Tens – przezskórna stymulacja elektryczna nerwów. Zabieg do zwalczania bólów ostrych jak i przewlekłych.

  • Przeciwwskazania:
  • –        nowotwory
  • –        rozrusznik serca
  • –        zabieg w okolicy serca
  • –        epilepsja
  • –        ciąża, szczególnie w pierwszym trymestrze
  • –        okolica zatoki szyjnej
  • –        świeże rany, ubytki na skórze, stany zapalne skóry
  • –        metal na drodze przepływu prądu
  • –        okolica śluzówki i gałek ocznych
  • –        zaburzenia czucia

Elektrostymulacja – to zabieg, którego celem jest wywołanie skurczu mięśnia za pomocą prądu impulsowego.

Impulsy trójkątne służą do stymulowania mięśni, w których doszło do zaburzenia przewodnictwa nerwowego. Podczas działania prądu skurczowi poddane zostaną tylko mięśnie odnerwione, gdyż zdrowe ulegną akomodacji.

Impulsy prostokątne służą do stymulacji mięśni zdrowych (w zaniku prostym) lub nieznacznie odnerwionych.

Prądy interferencyjne – są prądami sinusoidalnie zmiennymi średniej częstotliwości, modulowanymi w amplitudzie w małą częstotliwość. Powstają one w ciele pacjenta w wyniku interferencji dwóch prądów średniej częstotliwości, płynących w dwóch niezależnych obwodach zabiegowych.

  1. Wskazania:
  2. –        zespoły bólowe narządu ruchu pourazowe i zwyrodnieniowe
  3. –        nerwobóle
  4. –        zaburzenia krążenia obwodowego
  5. –        mięśniobóle
  6. –        zaparcia
  7. Przeciwwskazania:
  8. –        zabiegi w okolicy serca
  9. –        rozrusznik serca
  10. –        ostre procesy zapalne
  11. –        metal w tkankach
  12. –        uszkodzenie i choroby skóry
  13. –        świeże naderwanie mięśni i ścięgien

Tonoliza – to stymulacja mięśni porażonych spastycznie. Wskazana przy stanie po udarze i urazie mózgu, po urazie rdzenia kręgowego, przy stwardnieniu rozsianym, mózgowiu porażenia dziecięcego.

Zabiegi ultradźwiękami

Ultradźwięki – to drgania mechaniczne o częstotliwości wyższej niż 20 000 Hz. Ultradźwięki są rodzajem mechanoterapii. W fizykoterapii zazwyczaj stosowane są częstotliwości od 0,8 do 3 MHz.

  • Posiadają następujące właściwości terapeutyczne:
  • –        przeciwbólowe
  • –        przeciwzapalne
  • –        przyśpieszenie przepływu limfy w naczyniach limfatycznych i zwiększenie procesu wchłaniania
  • –        wytworzenie w tkankach ciepła i stanu przekrwienia czynnego
  • –        zmniejszenie napięcia mięśni
  • –        hamowanie układu współczulnego
  • –        zwiększenie rozciągliwości tkanki łącznej w bliznach, przykurczach, zwłókniałych mięśniach i torebkach stawowych
  • –        przyśpieszenie gojenia ran (zarówno tkanek miękkich jak i kostnej)

Ultradźwięki mogą być również zastosowane z użyciem leku. Zabieg taki nazywa się fonoforezą.

  1. Przeciwwskazania:
  2. –        choroba nowotworowa
  3. –        ostre objawy zapalne
  4. –        zaawansowane zwapnienie naczyń
  5. –        zakrzepowe zapalenie żył, żylaki, zakrzepica
  6. –        zaburzenia krzepnięcia krwi
  7. –        zmiany skórne zwłaszcza w przebiegu chorób zakaźnych
  8. –        stan ogólnego wyniszczenia organizmu
  9. –        rozrusznik serca
  10. –        metal w miejscu zmian chorobowych
  11. –        okolica nasad kości u dzieci
  12. –        ciąża

Laseroterapia dokładniej biostymulacja laserowa, to reakcja tkanek na naświetlanie słabą wiązką laserową o długości fali świetlnej od 630 do 1100 nm, co odpowiada barwom od jaskrawej czerwieni, do niewidzialnej podczerwieni.

W tym właśnie przedziale absorbcja wody i barwników zawartych w tkankach jest najmniejsza, co umożliwia głębokie (nawet do 6 cm) wnikanie światła do wnętrza organizmu i tym samym pozwala uzyskać pożądany efekt terapeutyczny.

Biostymulację prowadzi się wyłącznie laserami o małej i średniej mocy, zwykle od 2 do 200 mW. Terapia laserowa może być stosowana jako monoterapia lub terapia uzupełniająca przy leczeniu farmakologicznym, fizjoterapii i innych metodach leczenia.

W naszej przychodni do zabiegów wykorzystuje się laser podczerwony o długości fali 830 nm.

  • Wskazania:
  • –         choroba zwyrodnieniowa stawów
  • –         zespoły bólowe w przebiegu dyskopatii w lędźwiowym i szyjnym odcinku kręgosłupa
  • –         zapalenia okołostawowe
  • –         zespoły powstałe w wyniku przeciążeń mięśni i tkanek miękkich okołostawowych
  • –         zapalenie ścięgien, powięzi, pochewek ścięgnistych i kaletek stawowych
  • –         utrudniony zrost kości
  • –         przewlekłe stany zapalne
  • –         nerwobóle nerwów obwodowych
  • –         neuropatia cukrzycowa
  • –         trudno gojące się rany i owrzodzenia
  • Przeciwwskazania:
  • –         choroba nowotworowa (bezwzględnie)
  • –         ciąża (bezwzględnie)
  • –         zaburzenia wydzielania gruczołów dokrewnych, szczególnie nadczynność i niedoczynność tarczycy
  • –         nie ustabilizowana cukrzyca
  • –         arytmia
  • –         stany ostrej niewydolności krążenia
  • –         ciężkie zakażenia wirusowe i grzybice
  • –         wysoka gorączka
  • –         nadwrażliwość na światło
  • –         przyjmowanie leków światłouczulających
  • –         choroby umysłowe

Zabiegi ze światłolecznictwa

    • Sollux
    • Promienie ultrafioletowe (UV)
    • Promienie podczerwone(IR)
  1. Lampa sollux – zabieg ciepłoleczniczy długość promieniowania użytego do zabiegu zależy od zastosowanego filtru czerwonego, bądź też niebieskiego.

  2. Wskazania:
  3. –         przewlekłe procesy zapalne i reumatyczne stawów
  4. –         stany pourazowe kończyn
  5. –         przewlekłe stany zapalne jamy nosowej, zatok przynosowych, ucha zewnętrznego i stawów żuchwy
  6. –         przewlekłe i podostre stany zapalne nerwów obwodowych
  7. –         mięśniobóle
  8. –         zapalenie nerwów czaszkowych II i VII
  9. –        półpasiec
  10. –        odmrożenia
  11. –        oparzenia
  12. –        przykurcze
  13. –        trudno gojące się rany
  14. –        trądzik różowaty, młodzieńczy
  15. –        stany po zapaleniu bakteryjnym i uszkodzeniu skóry promieniami RTG.
  16. –        przygotowanie do masażu, kinezyterapii i zabiegów z zastosowaniem prądu
  17. Przeciwwskazania:
  18. –         czynna gruźlica płuc
  19. –         niewyrównane wady zastawkowe
  20. –         skłonność do krwawień, miesiączka
  21. –         nadciśnienie tętnicze
  22. –         ciąża
  23. –         zaawansowana miażdżyca naczyń krwionośnych oraz niewydolność krążenia (bezwzględnie przeciwwskazane)
  24. –         niskie ciśnienie krwi
  25. –         nowotwory
  26. –         nadczynność tarczycy
  27. –        obrzęki pochodzenia krążeniowego
  28. –        zakrzepowe zapalenie żył
  29. –        ostre stany zapalne

Lampa UV – to zabieg z wykorzystaniem światła ultrafioletowego o długości fali poniżej 400 nm. Wykazuje działanie bakteriobójcze. Ma też wpływ na wytwarzanie w organizmie ciał przeciwkrzywiczych.

Lampa IR – naświetlanie promieniowaniem podczerwonym (długość fali powyżej 760 nm). Dzięki lampie uzyskuje się efekt głębokiego przegrzania tkanek.

Szczegółowe informacje dotyczące poszczególnych zabiegów z zakresu fizykoterapii uzyskają Państwo w poniższych placówkach:

  • Przychodnia lekarska w Bełchatowie, ul. Czapliniecka 93/95 rej. tel. 44 635 29 30
  • Przychodnia lekarska w Bogatyni ul. Pocztowa 13  rej. 75 77 70 630
  • Przychodnia lekarska w Opolu ul. Elektrowniana 24 rej. 77  423 51 76 lub  77  423 51 66
  • Przychodnia lekarska w Nowym Czarnowie rej. 91 316 50 32 i Gryfinie tel. 91 414 10 21
  • Przychodnia lekarska w Piotrkowie Tryb. ul. Polna 13/13A rej. 44 647-58-77

Magnetoterapia w fizjoterapii

Magnetoterapia jest jedną z form fizykoterapii. Zabieg wspiera prawidłowe funkcjonowanie tkanek.

Promieniowanie magnetyczne przenika przez wszystkie komórki ciała ludzkiego, dlatego ma zastosowanie w leczeniu różnego rodzaju schorzeń.

Magnetoterapia stosowana jest w leczeniu chorób kości i stawów, osteoporozy, chorób skóry i dolegliwości kobiecych. Zabieg działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo.

Magnetoterapia – wskazania:

  • Złamania kości
  • Osteoporoza
  • Dyskopatie
  • Choroby zwyrodnieniowe
  • Zwichnięcia i skręcenia
  • Przewlekłe stany zapalne w obrębie tkanek miękkich, kości i stawów
  • Rekonwalescencja po zabiegu wszczepienia endoprotezy
  • Choroby kardiologiczne
  • Migreny
  • Niepłodność
  • Zapalenie oskrzeli
  • Astma
  • Zapalenie zatok

Magnetoterapia – przeciwwskazania:

  • Ciąża
  • Miesiączka
  • Choroby nowotworowe
  • Rozrusznik serca
  • Infekcje i choroby zakaźne
  • Poważne choroby serca i układu krążenia

Magnetoterapia – działanie:

  • Wzmacnia układ odpornościowy
  • Poprawia krążenie krwi
  • Działa przeciwzapalnie i przeciwbólowo
  • Zmniejsza obrzęki
  • Przyspiesza gojenie ran
  • Zmniejsza napięcie mięśniowe
  • Regeneruje tkankę nerwową
  • Przyspiesza regenerację kości

Magnetoterapia – jak wygląda zabieg?

Rehabilitacja z użyciem pola magnetycznego nie wymaga specjalnego przygotowania. Nie trzeba odsłaniać zmienionego chorobowo miejsca. Podczas zabiegu można być w ubraniu. Przed zabiegiem należy jednak pamiętać o zdjęciu biżuterii, zegarka i odłożeniu urządzeń elektronicznych. Nie należy mieć przy sobie telefonu komórkowego, smartwatcha i innych tego typu urządzeń.

Zabieg najczęściej wykonywany jest w pozycji leżącej. Pacjent kładzie się na kozetce, która umieszczona jest w specjalnej obręczy. Podczas zabiegu emitowane jest pole magnetyczne, które działa na zmienione chorobowo miejsce. Zabieg trwa najczęściej kilkanaście minut, a Pacjent odczuwa przyjemne ciepło lub mrowienie w miejscu aplikacji.

Czasami zabieg odbywa się w pozycji siedzącej, jeśli terapii poddawana jest kończyna górna lub dolna. Wtedy średnica obręczy jest znacznie mniejsza.

Magnetoterapia – skutki uboczne

Skutki uboczne występują niezwykle rzadko. Jeśli ewentualnie się pojawią, to mają charakter chwilowy i samoistnie ustępują, a mogą to być: spadek ciśnienia tętniczego, nieostre widzenie, rozdrażnienie i problemy z koncentracją. W przychodni Kal-Med zabieg magnetoterapii wykonujemy z użyciem aparatu BTL

Magnetoterapia (magnetronik) – rehabilitacja, skutki uboczne

Magnetoterapia, czyli leczenie za pomocą pola magnetycznego wykorzystywane do terapii wielu chorób. Zabieg dostępny jest w placówkach rehabilitacyjnych, ośrodkach uzdrowiskowych, a także można wykonywać ją samodzielnie w domu. Magnetoterapia jest bezpieczna i nie wywołuje żadnych skutków ubocznych.

Magnetoterapia to najczęściej wykorzystywana forma fizykoterapii. Polega na oddziaływaniu pola magnetycznego o niewielkiej częstotliwości, które ma działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, a także przyspieszające metabolizm.

Reklama

Pole magnetyczne – działanie

Pole magnetyczne sprawia, że jony gromadzą się w błonach komórkowych, co przyśpiesza mieszanie się ich między przestrzenią zewnątrzkomórkową a wnętrzem komórki. Dzięki temu poprawia się przekaźnictwo nerwowe i procesy metaboliczne, natomiast tkanki stają się lepiej odżywione. Ponadto pole magnetyczne ma działanie:

  • przeciwbólowe i przeciwzapalne,
  • przyśpiesza regenerację komórek,
  • zapobiega obrzękom,
  • stymuluje wytwarzanie kolagenu,
  • przyspiesza zrost i regenerację kości,
  • poprawia krążenie krwi,
  • wzmacnia odporność.

Dzięki temu, że magnetoterapia ma tak szerokie działanie bardzo często jest wykorzystywana jako element rehabilitacji.

Pole magnetyczne – rehabilitacja

Magnetronik dostępny jest w większości placówek rehabilitacyjnych, a także w sanatoriach. Ważne jest, aby był wykonywany po wcześniejszej konsultacji lekarskiej dla lepszej skuteczności.

Pole magnetyczne jest elementem leczenia:

  • złamań kości,
  • osteoporozy,
  • urazów – skręceń, stłuczeń, uszkodzeń ścięgien i więzadeł,
  • owrzodzeń i trudno gojących się ran,
  • chorób krążenia np. nadciśnienie tętnicze,
  • schorzeń neurologicznych np. stwardnienie rozsiane,
  • chorób układu pokarmowego np. zespół jelita wrażliwego i przewlekłe zapalenie trzustki,
  • chorób układu oddechowego np. zapalenie płuc,
  • zwyrodnień stawów i kręgosłupa,
  • zespołu Sudecka,
  • reumatoidalnego zapalenie stawów,
  • stanów zapalnych dróg rodnych, a przede wszystkim zapalenia jajników,
  • migreny

Pole magnetyczne może być stosowane jako samodzielna terapia lub uzupełnienie prowadzonego leczenia.

Magnetronik – zabieg

Przygotowując się do zabiegu pacjent musi zdjąć wszystkie metalowe elementy z ciała, ponieważ zakłócają one działanie pola magnetycznego. Pacjent przyjmuje pozycję leżącą lub siedzącą w zależności od miejsca napromieniowania.

Zabieg trwa około 10-20 minut i powinien być kilkukrotnie powtórzony. O długości i częstotliwości magnetoterapii decyduje lekarz.

Magnetronik nie wywołuje żadnego dyskomfortu w czasie zabiegu, dlatego pacjent może się dodatkowo wyciszyć i zrelaksować.

Magnetoterapia w domu

Leczenie polem magnetycznym można stosować także w domu. Na rynku dostępne są różnorodne aparaty do magnetoterapii. To bardzo dobry sposób na kontynuowanie terapii rozpoczętej w placówce rehabilitacyjnej lub uzdrowisku.

  • Przed zakupem warto skonsultować się z lekarzem i ustalić z nim dawkę i częstotliwość napromieniowania, aby terapia była jak najbardziej skuteczna.
  • Aparaty często mają zdolność zapamiętywania ustalonego programu, dzięki czemu obsługa staje się jeszcze prostsza.

Pole magnetyczne – przeciwwskazania

Przeciwwskazaniami do stosowania pola magnetycznego są:

  • rozrusznik serca
  • pompa insulinowa
  • ciąża
  • menstruacja
  • miastenia
  • nowotwory
  • gruźlica
  • padaczka
  • ostra niewydolność wieńcowa
  • nadczynność tarczycy
  • cukrzyca u młodych ludzi
  • choroby układu pokarmowego zagrożone krwawieniem
  • infekcje wirusowe, bakteryjne i grzybicze
  • przeszczepy narządów

Przed wykonaniem zabiegu niezbędna jest konsultacja lekarska, ponieważ niewłaściwie zastosowany zabieg może mieć poważne konsekwencje dla zdrowia.

Reklama

Magnetronik – skutki uboczne

Magnetronik nie wywołuje skutków ubocznych ze względu na niskie wartości napromieniowania, które są zbliżone do tego, które oddziałuje cały czas na ludzi.

Może być stosowany jako uzupełnienie terapii np. farmakologicznej lub samodzielnie. Pole magnetyczne nie ma ograniczeń wiekowych.

  1. Należy jednak pamiętać o przeciwwskazaniach, które wykluczają możliwość leczenia polem magnetycznym.
  2. Autor: Dominika Rusek
  3. Czytaj też:

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*