Łysienie łojotokowe – przyczyny, objawy, leczenie

  • 1. Przyczyny
  • 2. Objawy
  • 3. Badania
  • 4. Leczenie
  • 5. Domowe sposoby

Łojotokowe zapalenie skóry to choroba, w której gruczoły łojowe są nadaktywne i produkują zbyt dużo sebum.

Łojotok może pojawić się u osób w każdym wieku (u dzieci jest to tzw. ciemieniucha) i bez względu na płeć.

Łojotokowemu zapaleniu skóry głowy często towarzyszą zrogowacenia i odrywające się strupy, które powodować mogą nadmierne wypadanie włosów.

Przyczyny

Istnieje kilka przyczyn, mogących wpływać na pojawienie się łojotokowego zapalenia skóry głowy. Dużą rolę odgrywają drożdżaki z rodzaju Malassezia furfur oraz Pityrosporum ovale. Ich nadmierna ilość stanowi jedną z przyczyn pojawiania się choroby.

Wspomniane grzyby są obecne na powierzchni skóry każdego człowieka, ale gdy ich ilość drastycznie wzrasta, mogą pojawiać się stany zapalne oraz choroby skóry głowy – w tym łojotokowe zapalenie skóry. Ważnym elementem jest również nadaktywność gruczołów łojowych. To właśnie łój stanowi pożywienie dla drożdżaków.

Na łojotokowe zapalenie skóry głowy mogą też wpływać czynniki hormonalne. Mowa tu przede wszystkim o zaburzeniach poziomu androgenów oraz progesteronu oraz inne czynniki- ujęto je w tabeli.

Czynniki wywołujące i przyczyniające się do wywołania łojotokowego zapalenia skóry głowy
Bezpośrednie Pośrednie
Nadmierne namnożenie się drożdżaków z rodzaju Malassezia furfur Skłonności genetyczne
Nadmierne namnożenie się drożdżaków z rodzaju Pityrosporum ovale Zaburzenia hormonalne
Bakteria Staphylococcus epidermidis Nieodpowiednia dieta
Nadaktywność gruczołów łojowych Nieodpowiednia pielęgnacja skóry głowy
Osłabienie odporności
Nadwaga
Stres
Łuszczyca

Objawy

Łojotokowe zapalenie skóry głowy charakteryzuje się zmianami w obrębie zainfekowanej tkanki. Najbardziej charakterystycznym symptomem jest łuszczenie się naskórka, któremu towarzyszy rumień. Łuski mogą mieć barwę od białawej po żółtą.

U niektórych pacjentów pojawia się też świąd. Co ważne, symptomy nasilają się w okresie jesienno – zimowym.

Łysienie łojotokowe – przyczyny, objawy, leczenieKosmetolog trycholog oraz dermatolog trycholog są w stanie zdiagnozować łojotokowe zapalenie skóry już na podstawie wywiadu z pacjentem. Jednakże w celu upewnienia się, że nie mamy do czynienia z inną chorobą skóry głowy, a także w celu pozyskania bardziej szczegółowych informacji, wykonuje się specjalistyczne badania trychologiczne. Jedną z podstawowych metod jest Trichoskopia. Polega ona na obejrzeniu na kilkudziesięciokrotnym powiększeniu skóry głowy. Wykorzystuje się do tego specjalne urządzenie z kamerą. Podczas badania wykonane zostają także zdjęcia, które następnie podlegają ocenie laboratoryjnej. Kluczowe jest również badanie Trichogram, podczas którego pobiera się do badań włosy wraz z cebulkami. Próbki wysyła się do laboratorium i tam poddaje szczegółowej analizie.

Leczenie

Nowoczesna trychologia daje możliwość skutecznego leczenia wypadania włosów, spowodowanego łojotokowym zapaleniem skóry. Skorzystać można z takich innowacyjnych zabiegów, jak:

  • Karboksyterapia Reology2: to jeden z ciekawszych zabiegów. Polega na podaniu podskórnie i śródskórnie dwutlenku węgla, co prowadzi do rozszerzenia naczynek oraz do powstania nowych,
  • mezoterapia: polega na wprowadzeniu do skóry odpowiednio dobranego koktajlu odżywczego. Rozróżnia się mezoterapię igłową, mikroigłową i bezigłową. Podczas mezoterapii igłowej substancje odżywcze podaje się za pomocą igły – kaniuli. W przypadku mikroigłowej za pomocą specjalnego urządzenia Dermapen/Mezopen, a do wykonania bezigłowej wykorzystuje się Dermojet. Najczęściej stosuje się osocze bogatopłytkowe, wcześniej pozyskane od pacjenta lub specjalny preparat Kenalog,
  • Dr.CYJ Hair Filler: to nowoczesny preparat bazujący na mieszance siedmiu peptydów oraz kwasu hialuronowego,
  • Kriomasaż Cryo-S: to propozycja wykorzystująca podtlenek azotu. Poprzez jego podanie dochodzi do zamrożenia tkanek. Proces ten pobudza odnowę biologiczną,
  • terapia UVA/UVB/PUVA: polega na naświetlaniu skóry promieniami UV. Zabiegi stosuje się przede wszystkim u osób z łysieniem plackowatym.

Wszystkie wymienione zabiegi stosuje się w seriach. Ilość i częstotliwość wizyt zawsze ustala kosmetolog trycholog lub dermatolog trycholog. Terapia zawsze musi zostać dostosowana do szeregu indywidualnych uwarunkowań. Łojotokowe zapalenie skóry jest chorobą, której leczenie powinno zawsze przebiegać pod kontrolą specjalisty.

Domowe sposoby

Łysienie łojotokowe – przyczyny, objawy, leczenieW przypadku łojotokowego zapalenia skóry oraz wynikającego z niego łysienia, kluczową rolę pełni profesjonalne leczenie. Jednakże specjalistyczna terapia może zostać uzupełniona poprzez dietę, która pomoże w walce z tą dolegliwością. Warto zwrócić szczególną uwagę na produkty zawierające witaminy z grupy B oraz cynk. Wymienić tu można nasiona, pestki, kaszę gryczaną, drób, jagnięcinę, wołowinę oraz ryby. Jednocześnie osoby zmagające się z łojotokowym zapaleniem skóry powinny unikać produktów z dużą zawartością cukru. Nie należy też spożywać alkoholu, ostrych potraw oraz serów pleśniowych. Te produkty mogą przyczyniać się do wzmożonego rozwoju drożdżaków oraz pobudzenia produkcji łoju.

Specjalistyczne zabiegi trychologiczne powinny być także uzupełnione codzienną, delikatną pielęgnacją skóry głowy. Jednak osoby z łojotokowym zapaleniem skóry głowy kosmetyki do pielęgnacji powinny dobierać ze szczególną starannością.

W składzie kosmetyku unikać substancji, które wysuszają i podrażniają, bo to nasili objawy łojotokowego zapalenia skóry głowy. Należy więc wyeliminować kosmetyki, które zawierają: alkohol, spieniające SLS-y, parabeny czy silikony.

To chemiczne dodatki, które najczęściej maskują problemy, lecz realnie nie pielęgnują skóry.

Dużo lepiej będzie, gdy wybierzemy kosmetyki naturalne dedykowane do skalpu i włosów z problemem łojotokowego zapalenia skóry głowy.

Kosmetyki naturalne są oparte o wyciągi z roślin o potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwie stosowania. Dlatego łagodzą objawy choroby i podtrzymują efekty terapii trychologicznej.

Preparaty powinny zawierać substancje przeciwzapalne, przeciwgrzybiczne i keratolityczne (złuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka).

Łojotokowe zapalenie skóry głowy to przewlekłe schorzenie dermatologiczne. Nie rozumiemy do końca jego patogenezy i nie znamy skutecznego leku – leczymy objawowo. Częściej chorują na nie mężczyźni, a choroba nasila się w okresie jesienno-zimowym.

Charakterystyczne dla niej są rumień i tłusta łuska, która swędzi. W zaawansowanym stadium choroby łój i łuską tworzą na głowie chorego twardą skorupę.

Choroba ma przebieg nasilający się i nawrotowy, dlatego nawet w remisji stosujemy miejscowe preparaty lecznicze – mówi Milena Nalbandian, kosmetolog Clinica Cosmetologica

Podsumowanie

Łojotokowe zapalenie skóry głowy to uporczywa dolegliwość, która może prowadzić do nadmiernej utraty włosów. Jednakże istnieją sposoby na poradzenie sobie z tym problemem. Najważniejsze, aby jak najszybciej zgłosić się do odpowiedniego specjalisty – kosmetologa trychologa lub dermatologa trychologa.

FAQ

1. Jak leczy się łojotokowe zapalenie skóry głowy?

Dermatolodzy rekomendują szampony przeciwgrzybiczne na łojotokowe zapalenie skóry głowy (zawierające np. ketokonazol), szampony z cyklopiroksolaminą, siarczkiem selenu, pirotynianem cynku oraz dziegcie.

Jednak efekty działania tych preparatów są najczęściej krótkotrwałe. Stałą poprawę przyniosą zabiegi trychologiczne, które zapobegną również wypadaniu włosów: np.

mezoterapia,, kriomasaż czy terapia promieniami światła UV.

2. Jakie badania należy wykonać, aby zdiagnozować łojotokowe zapalenie skóry głowy?

Należy skonsultować się z trychologiem, który przeprowadzi wywiad i zleci badania: trichoskoię lub/i trichogram.

3. Czy łojotokowe zapalenie skóry występuje tylko na skalpie?

Nie, łojotokowe zapalenie skóry głowy to tylko jedna z jego odmian. To schorzenie może występować także na twarzy, na klatce piersiowej, zgięciach stawowych czy okolicach intymnych. Nie, zmiany chorobowe mogą pojawić się także na twarzy i tułowiu oraz powiekach.

Podsumowanie

Łojotokowe zapalenie skóry głowy to uporczywa dolegliwość, która może prowadzić do nadmiernej utraty włosów. Jednakże istnieją sposoby na poradzenie sobie z tym problemem. Najważniejsze, aby jak najszybciej zgłosić się do odpowiedniego specjalisty – kosmetologa trychologa lub dermatologa trychologa.

Łysienie łojotokowe – przyczyny, objawy, leczenie

Łysienie plackowate: przyczyny, objawy i leczenie

Gęste i bujne włosy to marzenie wielu osób. Jednak kiedy włosy nadmiernie wypadają, a na skórze głowy pojawiają się miejsca szczególnie przerzedzone, zaczynamy się niepokoić.

Nic dziwnego, ponieważ włosy to bardzo ważna część naszego wyglądu, a niejednokrotnie fryzura odzwierciedla też osobowość. Dlatego kiedy zauważymy, że nadmiernie wypadają włosy, warto skontaktować się z lekarzem. Obecnie szacuje się, że u ponad połowy osób przed 30.

rokiem życia przyczyną wypadania włosów jest łysienie plackowate.

Czym jest wywoływane łysienie plackowate?

Łysienie plackowate to bardzo częsta przyczyna nadmiernej utraty włosów. Jest to przewlekły stan zapalny, który powoduje, że mieszki włosów zostają uszkodzone. W efekcie włosy się przerzedzają, aż w końcu wypadają. Za przyczynę łysienia plackowatego i wywołanego stanu zapalnego uważa się czynniki autoimmunologiczne.

Oznacza to, że układ odpornościowy atakuje mieszki włosowe, ponieważ uznaje je za element obcy. To prowadzi do ich uszkodzenia oraz osłabienia.

Łysienie plackowate powodowane stanem zapalnym często towarzyszy również innym chorobom, takim jak atopowe zapalenie skóry, zapalenie tarczycy, jelita grubego lub chorobom wynikającym z autoagresji.

Łysienie łojotokowe – przyczyny, objawy, leczenie

Ponadto łysienie plackowate może mieć podłoże genetyczne i może być dziedziczne. Niewątpliwie duży wpływ na pojawienie się łysienia plackowatego ma również przewlekły stres oraz silne napięcia nerwowe i wpływ hormonów. Warto również wiedzieć, że łysienie plackowate pojawia się zarówno u kobiet, mężczyzn jak i u dzieci.

Objawy łysienia plackowatego

Łysienie plackowate daje dosyć jednoznaczne objawy. W wyniku stanu zapalnego włosy wypadają z danego obszaru skóry głowy – najczęściej jest to pojedyncze ognisko w kształcie przypominającym monetę. Z czasem na skórze głowy pojawia się więcej ognisk bez włosów, które swoim kształtem przypominają plamy.

Zazwyczaj ogniska posiadają średnicę od 5 do 10 centymetrów i nie pojawiają się na całej głowie, ale na ograniczonej powierzchni. Ponadto w przypadku łysienia plackowatego zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn występują włosy wykrzyknikowe.

Pojawiają się wokół ognisk zapalnych i są krótkie oraz ciemniejsze i grubsze u nasady.

Łysienie łojotokowe – przyczyny, objawy, leczenie

Mimo, że łysienie plackowate u kobiet i mężczyzn oraz dzieci najczęściej pojawia się w wyniku stanu zapalnego, to nie obserwuje się objawów, które są typowe właśnie dla stanu zapalanego. Zatem na skórze głowy nie pojawia się charakterystyczny rumień czy złuszczanie.

Leia também:  Como Apagar Apps Que Ja Vem No Android?

W niektórych przypadkach osoby cierpiące na łysienie plackowate skarżą się na swędzenie, a w ostrych przypadkach dostrzega się patologiczne zmiany na paznokciach. Warto również mieć na uwadze, że łysienie plackowate u mężczyzn może pojawić się na obszarze brody.

W przypadku najmłodszych, łysienie plackowate u dzieci daje takie same objawy i przyczyny jak w przypadku osób dorosłych.

Rodzaje łysienia plackowatego

Jako że łysienie plackowate może przyjmować kilka form, rozróżnia się je na:

  • całkowite,
  • ogniskowe,
  • uogólnione,
  • złośliwe,
  • wężykowate,
  • pasmowate,
  • rozlane.

W przypadku łysienia plackowatego całkowitego utrata włosów następuje z całego obszaru głowy, z kolei łysienie ogniskowe związane jest z utratą włosów z jednej partii ciała. Natomiast łysienie plackowate uogólnione dotyczy utraty włosów z obszaru całego ciała.

W przypadku, kiedy włosy nie odrastają w ogóle, mówi się o łysieniu plackowatym złośliwym, a kiedy ich brak pojawia się w okolicy potylicy, czoła i skroni mamy do czynienia z łysieniem wężykowatym. Łysienie plackowate pasmowate charakteryzuje się tym, że włosy zanikają od czubka głowy w kierunku zewnętrznym.

Jeśli nie można wyodrębnić poszczególnych ognisk łysienia, wtedy mowa o łysieniu plackowatym rozlanym.

Jak leczyć?

Leczenie łysienia plackowatego nie należy do łatwych i wymaga systematyczności i czasu. Dlatego nie warto zwlekać z wizytą u specjalisty, tylko jak najszybciej podjąć leczenie. Im szybciej łysienie plackowate zostanie zdiagnozowane, tym większe szanse na skuteczne wyleczenie. Lekarz po wykonaniu badania dobierze odpowiednią metodę leczenia.

Leczenie łysienia plackowatego w Klinice OT.CO w Warszawie

Do wyboru jest terapia oparta o preparaty zawierające minoksydyl, który stosuje się miejscowo na skórę głowy. Jego zadaniem jest pobudzenie włosów do wzrostu.

Inną metodą leczenia jest terapia doustna w postaci leków takich jak cyklosporyna lub kortykosteroidy. Należy je przyjmować regularnie, według zaleceń lekarza.

Ponadto w leczeniu łysienia plackowatego stosuje się terapię światłem UVA, UVB lub PUVA, a także krioterapię oraz immunoterapię miejscową. Równie skuteczną i popularną metodą na leczenie łysienia plackowatego u mężczyzn i kobiet jest metoda Dr.

CYJ Hair Filler, która polega na wprowadzeniu w miejsce dotknięte łysieniem plackowatym koktajlu odżywczego. Zabieg odbywa się za pomocą iniekcji i zawiera 7 wyjątkowych substancji o bardzo korzystnym wpływie na porost włosów.

Łysienie plackowate u dzieci również wymaga szybkiego podjęcia leczenia. Jednak nie wyróżnia się szczególnych metod leczenia tego schorzenia u dzieci. Lekarz indywidualnie dobierze metodę leczenia, w zależności od wieku pacjenta oraz stopnia zaawansowania schorzenia.

Hair Medica – Klinika Włosów, Centrum Trychologii

Spis treści

Łojotokowe zapalenie jest chronicznym i uporczywym stanem cechującym się złuszczaniem skóry zlokalizowanym głównie w obrębie skóry owłosionej oraz miejscach bogatych w gruczoły łojowe. Łojotokowe zapalenie skóry głowy to powszechnie występujące, przewlekłe schorzenie, które dotyka zarówno kobiety jak i mężczyzn w różnym wieku.

Najczęściej swój początek ma w okresie dojrzewania z największym nasileniem u młodych dorosłych. Szacuje się, że do 3% naszej populacji, a do 5% spośród dzieci dotyka ten problem.

Jest to stan zapalny skóry charakteryzujący się nawrotowym przebiegiem, z zaostrzeniami w okresie jesienno – zimowym, w obrębie owłosionej skóry głowy, w okolicach łojotokowych. Ta uporczywa choroba przedstawia się zmianami złuszczającymi o podłożu rumieniowym wraz z wysiękami.

Może zajmować skórę całego ciała, na co również należy zwracać uwagę podczas różnicowania i stawiania diagnozy. Najczęstsze występowanie zmian: fałdy nosowo-wargowe, policzki, powięki, w obrębie brwi, małżowiny uszne, klatka piersiowa, okolicę międzyłopatkowa.

Przyczyny łojotokowego zapalenia skóry głowy

Bardzo ważną informacją jest, że schorzenie to nie zawsze występuje u osób z problemem łojotoku.

Jest to bardzo ważne ponieważ łojotokowe zapalenie skóry jest błędnie rozpoznawane przez brak łojotoku, zapewne przez nazwę schorzenia, która wskazuje, że łojotok jest niezbędnym elementem. Patogeneza jest wieloaspektowa.

Za główne czynniki uważa się zaburzenie pracy gruczołów łojowych, ich wzmożoną pracę wraz ze zmodyfikowanym składem sebum, wzrost kolonizacji Malassezia spp., czynniki środowiskowe i immunologiczne.

Istotna jest interwencja już przy stwierdzeniu łupieżu tłustego, ponieważ jest on uważany jako wczesne stadium łojotokowego zapalenia skóry.

Oprócz nadmiernej produkcji łoju przy ŁZS obserwuje się także nadprodukcje cholesterolu, redukcję wolnych kwasów tłuszczowych oraz skwalenu. Na zaburzenia pracy gruczołów wpływają też androgeny. Potwierdza to między innymi fakt, że ŁZS rzadko pojawia się przed okresem dojrzewania.

Czym jest niewłaściwy skład sebum?

Wielu ekspertów twierdzi, że nadprodukcja sebum i jego niewłaściwy skład to główne przyczyny powstawania łojotokowego zapalenia skóry. Zamiast skwalenu i wolnych kwasów tłuszczowych obserwuje się wzrost cholesterolu i triglicerydów. Ważnym aspektem jest również oddziaływanie androgenów na zaburzenie pracy gruczołów łojowych.

Malassezia – lipofilny drożdżak

Rola tego drobnoustroju przy ŁZS jest niepodważalna. Grzyb ten występuje u każdego w składzie mikroflory jednak u osób z ŁZS obserwuje się jego znaczy wzrost.

Malassezia jest lipofilnym drożdżakiem, którego wzmożona kolonizacja jest odpowiedzialna za nasilenie zmian podczas nawrotów, co powoduje nieprawidłową odpowiedź układu immunologicznego komórek organizmu gospodarza na obecność komórek drożdżaka.

Malessezia wykazuje właściwości toksyczne i zapalne.

Czynniki nasilające zmiany skórne

  • nieprawidłowa dieta
  • nieprawidłowa higiena osobista
  • stres
  • zanieczyszczone środowisko
  • obniżona odporność
  • zaburzenia neurologiczne
  • alkoholizm

Objawy łojotokowego zapalenia skóry głowy i przebieg

Charakterystyczne są koliste ogniska rumieniowe często pokryte żółtymi strupami, którym silne towarzyszy złuszczanie naskórka, wysięki wyraźnie odgraniczone od zdrowej skóry. Przez to, że zmianom towarzyszy świąd nierzadko pojawiają się przeczosy, nadżerki i strupy.

Łojotokowe zapalenie skóry cechuje sezonowość, nasilenie zmian występuje jesienią i zimą z zajęciem skóry twarzy: małżowiny uszne, fałdy nosowo – wargowe, brwi oraz okolicy mostowej i przykręgosłupowej.

Podczas długo utrzymujących się zmian w obrębie skóry głowy dochodzi do przerzedzenia włosów, dlatego tak ważna jest szybka reakcja dla zachowania dużej ilości zdrowych włosów. Całkowita remisja zmian jest niemożliwa ze względu na przewlekłość schorzenia.

Rozpoznanie

W rozpoznaniu łojotokowego zapaleniu skóry pomocne będzie wykonanie badania mikologicznego oraz biopsji skóry.

W diagnostyce różnicowej uwzględnić należy:

  • dermatozy o podłożu alergicznym
  • łuszczycę
  • grzybicę

Leczenie łojotokowego zapalenia skóry głowy

Łysienie łojotokowe – przyczyny, objawy, leczenie

Choroba może być mylona z innymi schorzeniami, dlatego ważne jest postawienie właściwej diagnozy, bez tego nie będzie możliwe osiągnięcie pożądanego efektu. Leczenie łojotokowego zapalenia skóry ma charakter miejscowy i w głównej mierze powinno opierać się na stosowaniu preparatów wykazujących działanie keratolityczne, cytostatyczne, przeciwgrzybicze. Zawarcie tych 3 elementów w recepturze preparatu powinno natychmiastowo zredukować zalegającą na skórze łuskę, wyregulować proces regeneracji naskórka oraz zahamować rozwój bakterii i grzybów. Bardzo ważne jest szybkie działanie ponieważ nieleczone łojotokowe zapalenie skóry może doprowadzić do trwałego łysienia.

Usunięcie objawów łojotokowego zapalenia skóry głowy z trychologicznego punktu widzenia jest bardzo łatwe, to kwestia właściwego rozpoznania, doboru odpowiedniej kuracji, odstawienie innych preparatów oraz systematyczność pacjenta.

Zadowalające efekty widać już po pierwszym zastosowaniu indywidualnie dobranych preparatów dostosowanych do obecnego stanu skóry. Leczenie każdego schorzenia przebiega bowiem inaczej, jedynie spersonalizowana kuracja pozwala osiągnąć 100 – procentowy skutek, jakim jest zdrowa skóra głowy.

W tym przypadku często diagnozę przeprowadzamy w gronie kilku specjalistów – dermatologów, trychologów.

Po pewnej diagnozie przechodzimy do dobrania odpowiedniej kuracji. Prawidłowa metodyka oraz preparaty bazujące na naturalnych, niewywołujących skutków ubocznych substancjach będą regulować pracę gruczołów łojowych i usuwać nagromadzoną łuskę z przywróceniem komfortu skórze.

Kuracje trychologiczne można przeprowadzać w domu lub podczas większego problemu – dodatkowo w gabinecie trychologicznym. Główną zasadą działania będzie usunięcie nagromadzonej łuski odpowiednim preparatem jak np. lotion peelingujący na bazie kwasu salicylowego, azelainowego, mlekowego lub peeling na bazie olejków i ekstraktów roślinnych.

Bez tej czynności żadna substancja aktywna nie przedostanie się do skóry, a więc złuszczanie specjalnymi peelingami umożliwia absorpcję preparatu leczniczego bez wywołania podrażnień, a wręcz z intensywnym nawilżeniem, co jest odczuwalne od pierwszego zastosowania.

Preparaty stosowane nastepnie, które wykazują działanie kompatybilne eliminują stany zapalne, w trosce o komfort pacjenta, przywracają skórze gładkość, właściwy proces keratynizacji i florę bakteryjną. Zabiegi i intensywne kuracje domowe eliminują objawy w ciągu kilku tygodni.

Schemat postępowania

Schemat postępowania jest bardzo podobny jak w przypadku łupieżu tłustego.

Celem szybkiego i skutecznego usunięcia objawów – łuski oraz stanu zapalnego, prócz peelingów będzie stosowanie specjalistycznych szamponów zawierających najwyższej jakości składniki aktywne w odpowiednich ilościach i stężeniach.

Szampon powinno się stosować codziennie lub co drugi dzień dwukrotnie myjąc skórę głowy dwa razy, z pozostawieniem na 2 – 3 minuty przy drugim myciu. Środek złuszczający – peeling należy aplikować przed myciem.

W walce z łojotokowym zapaleniem skóry składniki aktywne muszą wykazywać działanie:

  • keratolityczne – usuwanie łuski (siarka, kwas salicylowy, mocznik)
  • cytostatyczne – regulacja procesu regeneracji komórek naskórka, działanie antyproliferacyjne (siarczek selenu, dziegcie mineralne)
  • przeciwgrzybicze, przeciwbakteryjne – hamowanie rozwoju bakterii grzybów (siarczek selenu, pirytionian cynku, siarczek selenu)

Najskuteczniejsze składniki aktywne:

  • piroctone olamine
  • kwas salicylowy
  • ekstrakt z tymianku
  • ekstrakt łopianu
  • ekstrakt i olejek z lawendy
  • ekstrakt z aloesu
  • ekstrakt z brzozy
  • ekstrakt z pokrzywy
  • ekstrakt z rozmarynu
  • olejek eukaliptusowy
  • olejek szałwiowy
  • olejek z mięty pieprzowej
  • mentol
  • siarczek selenu
  • pirytionian cynku
  • siarka
  • dziegdzie
Leia também:  Como Se Chama A Arvore Que Dá Clementinas?

inne:

  • kremy zawierające pochodne witaminy D3
  • inhibitory kalcyneuryny
  • fototerapia
  • terapia PUVA
  • retinoidy
  • antybiotyki
  • prepararty imidazolowe
  • glikokortykosteroidy
  • ketokonazol, flukonazol, intrakonazol, terbinafina
  • pochodne witaminy A

Należy pamiętać, że w walce z objawami łojotokowego zapalenia skóry niezbędna jest systematyczność, stosowanie się do zaleceń trychologa oraz przeprowadzenie pełnej około 3 miesięcznej kuracji. Nie należy zaprzestać zbyt szybko, nawet jeśli widoczna jest poprawa. Łojotokowe zapalenie skóry musi być potraktowane preparatami wysokiej jakości, o sprawdzonym składzie, bez sztucznych dodatków. Formuła musi być skuteczna, mocna, jeśli chodzi o usunięcie grubej, tłustej łuski, a jednocześnie bardzo łagodna, nawilżająca by zagwarantować właściwy płaszczy hydrolipidowy oraz pH.

Stworzenie takiej receptury jest trudne, dlatego pacjenci długo borykają się z problem stosując wciąż nowe, nieskuteczne produkty, w istocie jest to jedno z łatwiejszych schorzeń do usunięcia w gabinecie trychologicznym.

Peelingi i nie tylko

Lecznicze peelingi, szampony, kremy lotiony, ampułki są to główne preparaty wykorzystywane do leczenia łojotokowego zapalenia skóry głowy. Peelingi mogą być wodne oraz tłuszczowe. Dobór właściwego rodzaju oraz niezbędnych składników aktywnych jest uzależniony od stanu skóry głowy pacjenta.

Zazwyczaj bazują na kwasach salicylowych, owocowych, ekstraktach i olejkach roślinnych. Szampony należy stosować naprzemiennie – najlepiej zmieniać szampon co pół miesiąca (stosować 2 szampony naprzemiennie).

Do wyregulowania flory bakteryjnej i pracy gruczołów łojowych służą płyny wykazujące działanie antyseptyczne, antybakteryjne, które nie obciążają skóry, a mocno ją odświeżają.

Porady, zmniejszające objawy łojotokowego zapalenia skóry:

  • Regularnie myj skórę głowy i dokładnie spłukuj szampon
  • Unikaj agresywnych środków myjących
  • Unikaj produktów zawierających alkohol, mogą one powodować nasilenie zmian
  • Unikaj drapania, może zwiększyć podrażnienie i ryzyko infekcji (kiedy czujesz świąd zastosuj specjalistyczny preparat, który wykazuje natychmiastowe działanie przeciwświądowe)
  • W przypadku ciemieniuchy u dziecka, skórę głowy myj nawet raz dziennie, zawsze masując
  • Unikaj stresu i używek
  • Prowadź zdrowy tryb życia

Leczenie – krok po kroku

Kuracja domowa

Podstawowym elementem w leczeniu łojotokowego zapalenia skóry jest kuracja domowa indywidualnie dobranymi preparatami trychologicznymi. Bez wdrożenia działań domowych nie ma możliwości mówić o sukcesie – zdrowej skórze głowy.

Należy postępować według schematu: oczyszczanie – wstępne usunięcie łuski, mycie skóry głowy – szamponem, aktywizacja – działanie zapobiegające nawrotom.

Do etapu pierwszego – oczyszczania należy użyć albo lotionu na bazie kwasu salicylowego, mlekowego i azelainowego o płynnej formule lub serum, emulsję na bazie olejków, ekstraktów roślinnych. Dopiero po wstępnym zmiękczeniu łuski można kontynuować przejście do następnych etapów.

Proces mycia w zależności od ilości, jakości łuski oraz istniejących stanów zapalnych, stopnia podrażnienia jest przy użyciu olejowego preparatu roślinnego lub klasycznego szamponu pozbawionego szkodliwych substancji podrażniających. Skórę głowy myjemy zawsze wtedy kiedy tego wymaga, codziennie lub co drugi dzień.

Częstsze mycie bezpiecznymi produktami nie doprowadzi do powstania żadnych szkód. Skórę głowy powinniśmy myć dwukrotnie, zawsze delikatnie masując. Podczas drugiego mycia z pozostawieniem preparatu na około 2 – 3 minuty i obfitym spłukaniem wodą.

Na delikatnie osuszoną skórę głowy zakraplamy i wmasowujemy preparat o formule bez spłukiwania, jest to bardzo ważne by substancje aktywne o działaniu keratolitycznym, antybakteryjnym, przeciwgrzybicznym, regulującym pracę gruczołów łojowych pozostały na skórze głowy i przeciwdziałały pojawieniu się świądu oraz łuski.

Już po pierwszym użyciu tłusta łuska zostaje w znacznym stopniu usunięta, co poprawia walory estetyczne i hamuje proces łysienia. Kuracja domowa powinna trwać około 3 miesięcy.

Profesjonalne zabiegi trychologiczne

Celem szybszego usunięcia objawów łojotokowego zapalenia skóry jest przeprowadzenie serii zabiegów w gabinecie trychologicznym.

Poza leczniczym charakterem zabiegi są świetną formą aromaterapii ze względu na zawartości wysokiej jakości olejków eterycznych zazwyczaj pozyskiwanych z upraw organicznych. Połączone są z masażem relaksacyjnym, który koi zakończenia nerwowe co w połączeniu z zapachem wprawia w błogi relaks.

Zabiegi trwają zazwyczaj 30 – 60 minut. Można przeprowadzać je raz w tygodniu lub co dwa tygodnie, zazwyczaj w serii 6 – 10 zabiegów, do pełnej regulacji naturalnych właściwości skóry.

Zabiegi przeprowadzane w gabinecie różnią się w zależności od intensywności problemu oraz oczekiwań czy upodobań pacjenta. Można przeprowadzać je z myciem skóry głowy lub bez, z wykorzystaniem aparatury, jak np. technologia infuzji tlenowej, lub bez. Wszystkie formy są skuteczne. Podczas obrazowego badania skóry głowy oraz obejrzenia jej pod trychoskopem specjalista dobiera najlepszą.

Efekty są widoczne po pierwszym zabiegu. Po wykonaniu serii zabiegów zalecane są zabiegi przypominające raz na 2 – 3 miesiące.

Gabinetowe zabiegi trychologiczne muszą być zawsze połączone z kuracją domową.

Czas leczenia

Kuracja domowa wraz z profesjonalną w gabinecie trychologicznym trwa zazwyczaj około 1 – 3 miesięcy. Jest to uzależnione od skali problemu.

Efekty leczenia

Efekty są widoczne natychmiastowo już po jednorazowym zabiegu lub zastosowaniu leczniczych preparatów w domu. Całkowity proces przywrócenia naturalnych właściwości skóry trwa dłużej przez co ostateczne efekty widać po zakończonej 1 – 3 miesięcznej pełnej kuracji.

Skóra głowy jest przede wszystkim pozbawiona łuski, podrażnień, właściwie nawilżona, ma odpowiedni płaszcz hydrolipidowy i barierę ochronną, nie swędzi, gruczoły łojowe wyregulowane

Czy łojotokowe zapalenie skóry powraca?

Z uwagi na przewlekły charakter choroby łojotokowe zapalenie skóry głowy może nawracać. Warto więc jest mieć pod ręką sprawdzone preparaty i używać natychmiast po pojawieniu zmian.

Co może powodować nieleczone łojotokowe zapalenie skóry?

Niezbędnym elementem dla wzrostu zdrowych włosów w dużej ilości jest zdrowa skóra.

Wszelkie anomalia na niej występujące jak sucha czy tłusta łuska, łojotok, zaczopowane ujścia mieszków włosowych, istniejący stan zapalny to elementy zakłócające prawidłowy wzrost włosa.

Nieleczone łojotokowe zapalenie skóry może być czynnikiem sprzyjającym powstaniu łysienia, nie należy bagatelizować tego problemu czy liczyć, że objawy same znikną, a mogą zniknąć również włosy.

Zapraszamy na badania osoby o różnym natężeniu problemu. Stosowane przez nas kuracje w szybkim czasie łagodzą i leczą nawet najintensywniejsze stadia choroby. Prawidłowe rozpoznanie i szybka reakcja gwarantują przywrócenie komfortu i dobrego wyglądu.

Rezerwacja finansowanej wizyty u Trychologa

Do końca października badanie skóry głowy finansowane z programu Zdrowe Włosy

lub sprawdź nasze zabiegi na łojotokowe zapalenie skóry głowy Sprawdź >>

Łysienie androgenowe – przyczyny, objawy i leczenie

Walka z łysieniem androgenowym niestety nie jest wyrównana. Choroba dotyczy co najmniej połowy mężczyzn poniżej 50 roku życia, z kolei powyżej 70 lat – aż co najmniej 7 na 10 panów cierpi na tę przypadłość.

W związku z tym, że łysienie androgenowe wiąże się – jak nazwa wskazuje – z androgenami, czyli męskimi hormonami płciowymi, znacznie rzadziej występuje ono u kobiet. Nie oznacza to jednak, że one wcale nie chorują. Średnio łysienie androgenowe u kobiet poniżej 30 roku życia występuje u 3-6 na 100 pań.

Po 50 roku życia choruje na nie 30-40% kobiet – prawdopodobnie dlatego, że po menopauzie charakteryzują się one dużo niższą aktywnością estrogenów.

Łysienie androgenowe – przyczyny

Androgeniczne wypadanie włosów może mieć bardzo różne przyczyny, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. U obu płci głównym powodem występowania nadmiernego wypadania włosów tego rodzaju są kwestie genetyczne.

Specyficzny układ genów powoduje w konsekwencji, że mieszki włosowe w okolicach receptorów wrażliwych na androgeny, stają się coraz słabsze i mniejsze, aż w końcu zanikają.

Proces niszczenia mieszków włosowych w łysieniu androgenowym jest dodatkowo wzmacniany wysokimi stężeniami testosteronu, które między innymi także zależy od czynników genetycznych.

Ponadto patogeneza łysienia androgenowego bierze pod uwagę takie czynniki, jak procesy zapalne oraz podwyższenie aktywności tak zwanej 5-alfa-reduktazy – jednego z enzymów, który może odpowiadać za wrażliwość komórek na męskie hormony płciowe (androgeny).

Przyczyny łysienia androgenowego u kobiet również obejmują kwestie genetyczne, a dodatkowo ryzyko rozwoju tej choroby zwiększa okres menopauzy. Wtedy to w naturalny, fizjologiczny sposób mamy do czynienia u kobiet z obniżeniem stężeń żeńskich hormonów płciowych, nierzadko przebiegającym z kolei ze zwiększeniem ilości androgenów w organizmie. U kobiet, które mają predyspozycje genetyczne do łysienia androgenowego, istnieje więc wyższe ryzyko pojawienia się go w okresie menopauzy i po nim.

Łysienie androgenowe – objawy

O łysieniu mowa zwykle, gdy utracimy około 30% objętości włosów. W łysieniu androgenowym mamy do czynienia z tak zwanym niebliznowaciejącym wypadaniem włosów w nadmiarze, w którym postępuje przesuwanie się linii włosów od czoła w tył. Ponadto występuje też łysienie na czubku głowy.

U kobiet łysienie androgenowe polega bardziej na ogólnym przerzedzeniu włosów, rozlanym na całej lub na większości powierzchni owłosionej skóry głowy. Czasami występuje u nich objaw tak zwanego szerokiego przedziałka, w którym największa utrata włosów u kobiet następuje na środku głowy.

Sprawdź też łysienie telogenowe – objawy tego rodzaju wypadania włosów są podobne do tych charakteryzujących łysienie androgenowe, nie jest to jednak taka sama jednostka chorobowa.

Łysienie androgenowe – jakie badania?

Aby rozróżnić łysienie androgenowe od innych typów łysienia, warto wykonać podstawowe badania krwi. Gdy podejrzewamy właśnie łysienie androgenowe – jakie badania warto wykonać? Otóż są to zwłaszcza: morfologia krwi z rozmazem, żelazo, ferrytyna, ewentualnie transferryna, OB.

Leia também:  Como Saber O Que Seguir Na Universidade?

, CRP, TSH, anty-TPO, anty-TG, prolaktyna, progesteron, białko całkowite i glukoza na czczo. Ważne jest też poznanie stężeń hormonów, takich jak estradiol, androstendion, testosteron i DHEA-S.

Jednakże łysienie typu androgenowego jest dla specjalisty na tyle charakterystyczne, że zwykle prawidłowe i dokładne zebranie wywiadu lekarskiego oraz ocena wizualna (ewentualnie trichoskopia – badanie owłosionej skory głowy) są wystarczające do diagnozy.

Zazwyczaj trichoskopię wykonuje się raczej u kobiet. W bardziej złożonych sytuacjach dodatkowo można wykonać ocenę histopatologiczną biopsji z owłosionej skóry głowy.

Łysienie łojotokowe – przyczyny, objawy, leczenie

Trichoskopia ocenia takie kryteria dotyczące włosów i skóry głowy, jak:

  • Więcej niż 4 żółte kropki w okolicy czołowej liczone z 4 pól widzenia na 70-krotnym powiększeniu,
  • Mniejsza średnia grubość włosów w okolicy czołowej niż potylicznej,
  • Więcej niż 10% cienkich włosów (< 0,03 mm) w okolicy czołowej,
  • Odsetek jednostek włosa z pojedynczą łodygą,
  • Liczba włosów meszkowych,
  • Odsetek jednostek włosowych z przebarwieniem okołomieszkowym.

Czy łysienie androgenowe można wyleczyć?

Wielu pacjentów zastanawia się, czy istnieją skuteczne leki na łysienie androgenowe. Terapii do wyboru jest wiele i mówiąc obiektywnie – łysienie tego rodzaju jest wyleczalne, a przynajmniej można je zahamować i do pewnego stopnia cofnąć zmiany chorobowe.

Do terapii należą przede wszystkim: leczenie konwencjonalne (farmakoterapia), zabiegi trychologiczne, zabiegi pielęgnacyjne, przeszczep włosów, różne formy leczenia wspomagającego – na przykład gdy dopada nas łysienie androgenowe, dieta może być jednym z rozwiązań.

Jak leczyć łysienie androgenowe?

Leczenie konwencjonalne łysienia androgenowego polega na podawaniu leków ogólno działających oraz miejscowych. Najczęściej stosowane leki na łysienie androgenowe to: minoksydyl, spironolakton, cyproteron, finasteryd, Alpicort, Alpicort E.

Natomiast wiele z tych środków farmakoterapeutycznych może prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych, w tym: zaburzeń seksualnych, problemów z nastrojem, ginekomastii, bólu jąder, a u kobiet w ciąży leki te są zupełnie odradzane.

Mogą być bowiem teratogenne, czyli szkodliwe dla płodu, co ciekawe – zwłaszcza dla płodu męskiego.

Łysienie androgenowe – leczenie naturalne

Różnego rodzaju suplementy diety, sama dieta oraz dermokosmetyki mogą w pewien sposób działać na leczenie łysienia androgenowego. Na pewno kwestiami, które w badaniach są niejednokrotnie potwierdzane jest szkodliwy wpływ wysokiego BMI (wskaźnika masy ciała) oraz palenia papierosów na stan owłosionej skóry głowy.

Aktywność fizyczna może mieć pewien wpływ na polepszenie ukrwienia skóry głowy, przez co do mieszków włosowych może docierać więcej składników odżywczych.

Natomiast w przypadku łysienia androgenowego, które jak wspomniano, jest głównie powodowane kwestiami genetycznymi – niestety naturalne metody leczenia, dieta i aktywność fizyczna są tylko wspomaganiem właściwej terapii.

Leki na łysienie androgenowe

Jak wcześniej wspominano, leczenie łysienia androgenowego opiera się w dużej mierze na terapii środkami farmaceutycznymi. Warto natomiast wspomnieć o dodatkowych terapiach, które są stosowane albo eksperymentalnie, albo też poza właściwym wskazaniem rejestracyjnym – jednak z powodzeniem dla objawów łysienia androgenowego. Są to zwłaszcza:

  • lek dutasteryd,
  • analogi prostaglandyn,
  • stosowanie hormonów – estrogenów,
  • osocze bogatopłytkowe,
  • mikronakłucia (dermaroller, mezoterapia),
  • toksyna botulinowa.

Preparat na łysienie androgenowe?

Choć łysienie androgenowe można wyleczyć, to głównie trzeba polegać tu na środkach farmaceutycznych i bardziej złożonych terapiach – nierzadko w zaawansowanych przypadkach konieczne jest też dodanie metod chirurgicznych.

Nie można cofnąć łysienia tego rodzaju w zupełności, gdy dojdzie do objęcia około 2/3 owłosionej skóry głowy. Natomiast do tego momentu istnieje wiele metod, by albo cofnąć, albo spowolnić rozwój choroby.

Warto dodać, że głównie zaburzenie to wiąże się z wizualnymi konsekwencjami i nie oznacza w żaden sposób, że w organizmie człowieka dzieje się coś nieprawidłowego.

Bibliografia:

1. Wcisło-Brzezińska L. i wsp.: Androgenetic alopecia. Diagnostic and therapeutic recommendations of the Polish Dermatological Society. Dermatol Rev/Przegl Dermatol 2018, 105,1–18.2. Kubasik P.

: Ocena skuteczności leczenia łysienia androgennego przy użyciu śródskórnego ostrzykiwania autologicznym osoczem bogatopłytkowym w porównaniu z terapią za pomocą naświetlania światłem LED. UNIWERSYTET MEDYCZNY IM. KAROLA MARCINKOWSKIEGO W POZNANIU.3. Miękoś-Zydek B. i wsp.: Łysienie androgenowe – postępy w diagnostyce i leczeniu.

DERMATOLOGIA Vol 15 No 3–4.Styczeń P.: Włosom na ratunek. [dostęp online: http://drstyczen.pl/upload/drstyczen/wlosom_na_ratunek_trychologia_art_of_beauty.pdf dn. 6.05.2020 r.]

Łojotokowe zapalenie skóry głowy – leczenie, domowe sposoby

Łojotokowe zapalenie skóry głowy to przewlekłe schorzenie dermatologiczne. Jego objawami są rumieniowo-złuszczające zmiany, często pokryte tłustą, nawarstwioną łuską. Czym jeszcze charakteryzuje się łojotokowe zapalenie skóry głowy? Jaki szampon i domowe sposoby na tę chorobę zalecają specjaliści?

Łojotokowe zapalenie skóry może wystąpić u osób w każdym wieku – od niemowląt do seniorów. Nieco częściej pojawia się u płci męskiej. Schorzenie ma nawrotowy przebieg. Do jego zaostrzeń dochodzi zazwyczaj w miesiącach jesienno-zimowych. Choroba wpływa na znaczne obniżenie jakości życia.

Łojotokowe zapalenie skóry głowy – objawy u niemowląt

Łojotokowe zapalenie skóry u niemowląt najczęściej występuje pod postacią tzw. ciemieniuchy, która pojawia się w pierwszych miesiącach życia. Cechują ją rumieniowe zmiany pokryte białożółtymi, tłustymi łuskami. Są one zlokalizowane na owłosionej skórze głowy. U niektórych dzieci wykwity mogą występować też na szyi czy uszach. Zdarza się, że objawy pojawiają się również na tułowiu, rękach i nogach, pod pachami i w okolicy pieluszkowej. W rzadkich przypadkach może dojść do erytrodermii. Tak nazywany jest stan zapalny skóry, który obejmuje ponad 90 proc. powierzchni ciała. Jednak zazwyczaj łojotokowe zapalenie skóry u niemowląt ustępuje przed ukończeniem 1. roku życia.

Łojotokowe zapalenie skóry głowy – objawy u młodzieży i dorosłych

Łojotokowe zapalenie skóry początkowo objawia się złuszczaniem naskórka i mało nasilonym rumieniem. Wraz z postępem choroby zmiany przekształcają się w nieregularne plamy rumieniowe z żółtymi strupami. Symptomy choroby dotyczące skóry głowy również mogą być różnie nasilone.

Część chorych ma tylko łupież. U innych występują rozlane zmiany zapalne, obejmujące całą powierzchnię owłosionej skóry głowy. W zaawansowanych przypadkach wyschnięta warstwa martwego naskórka i łoju tworzą skorupę. Ponadto chorzy uskarżają się na swędzenie.

Czasem dochodzi również do przerzedzenia włosów. Objawy łojotokowego zapalenia skóry mogą pojawiać się także na twarzy, za uszami, na klatce piersiowej, plecach, pod pachami czy w zgięciach stawowych.

W niektórych przypadkach (zwłaszcza u osób starszych) choroba prowadzi do – wspomnianej wyżej – erytrodermii.

Łojotokowe zapalenie skóry głowy – przyczyny

Przyczyny łojotokowego zapalenia skóry głowy nie są do końca poznane.

Według hipotez powodem wystąpienia choroby jest zwiększona produkcja łoju i niewłaściwy skład sebum, grzyb drożdżopodobny Malassezia furfur (wcześniejsza nazwa: Pityrosporum ovale) i wywołany przez te czynniki stan zapalny.

W badaniu z 2017 roku potwierdzono, że wpływ na rozwój schorzenia ma bakteria Staphylococcus epidermidis oraz zaburzenia funkcji barierowej skóry.

Łojotokowe zapalenie skóry głowy – czynniki ryzyka

Ustalono również czynniki, które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia łojotokowego zapalenia skóry. Wśród nich wymieniane są m.in.

• schorzenia neurologiczne (np. choroba Parkinsona, padaczka) i zaburzenia psychiczne;

• stres;

• osłabiony układ odpornościowy (m.in. w związku z HIV/AIDS czy niektórymi nowotworami);

  • • stosowanie wybranych leków (np. haloperidol, lit, psolareny, sole złota, buspiron);
  • • niewłaściwa dieta (alkohol i niedobory pokarmowe, np. cynku, selenu czy witamin z grupy B);
  • • błędy w pielęgnacji skóry i nadużywanie kosmetyków.

Łojotokowe zapalenie skóry głowy – diagnoza

W typowych przypadkach lekarz diagnozuje łojotokowe zapalenie skóry na podstawie badania dermatologicznego. W przypadku wątpliwości może zlecić dodatkowe testy. Zazwyczaj robi to, by wykluczyć inne choroby o podobnych objawach, np. łuszczycę, grzybicę czy schorzenia alergiczne.

Łojotokowe zapalenie skóry głowy – leczenie

U niemowląt łojotokowe zapalenie skóry głowy zazwyczaj przebiega łagodnie i samoistnie mija. W pozostałych grupach wiekowych choroba ma charakter nawracający. Nie dysponujemy jednym lekiem przynoszącym trwałe wyleczenie.

W terapii najczęściej stosuje się miejscowe preparaty przeciwgrzybicze, przeciwzapalne, keratolityczne (rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka) i alternatywne. Niektóre z nich można zaliczyć do kilku wymienionych kategorii.

Środki te dostępne są w postaci szamponów, kremów, żeli czy płynów.

Szampon – łojotokowe zapalenie skóry

Jako tzw. leczenie z wyboru w łojotokowym zapaleniu skóry głowy eksperci Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego rekomendują szampon z cyklopiroksolaminą. Przy łagodnej postaci łojotokowego zapalenia skóry głowy na co dzień można stosować szampon przeciwłupieżowy zawierający siarczek selenu, pirotynian cynku czy dziegcie. Jednak efekt działania tych preparatów jest krótkotrwały. Długotrwałą kontrolę objawów zapewni szampon przeciwgrzybiczy zawierający ketokonazol, flutrimazol lub klotrimazol. W części przypadków zalecane są specyfiki miejscowe, w których skład wchodzą leki z grupy glikokortykosteroidów. Czasem konieczne jest zastosowanie leczenia doustnego. W okresie bezobjawowym chorzy również powinni profilaktycznie stosować szampon z cyklopiroksolaminą lub ketokonazolem.

Łojotokowe zapalenie skóry głowy – domowe sposoby na ciemieniuchę

Łojotokowe zapalenie skóry głowy u niemowląt można zazwyczaj usunąć domowymi sposobami.

W tym celu trzeba codziennie smarować skórę na głowie dziecka oliwką, oliwą z oliwek czy peelingiem z rozmoczonych w wodzie płatków owsianych lub otrębów pszennych, a potem myć główkę niemowlaka.

Grube łuski należy zmiękczyć ciepłymi kompresami z oliwą salicylową, następnie umyć włosy szamponem dla dzieci i wyczesać łój.

Źródła:

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*