Krwawienie śródcykliczne i plamienie śródcykliczne – jakie mogą być przyczyny?

Krwawienie śródcykliczne i plamienie śródcykliczne – jakie mogą być przyczyny? Autor: Getty images

U jednych kobiet miesiączka trwa 3 dni, u innych 7, u wszystkich jednak prawidłowym jest ten stan, gdzie krwawienie pojawia się tylko raz w trakcie cyklu. Wszystkie krwawienia międzymiesiączkowe uznawane są za nieprawidłowe i gdy pojawiają się u pacjentki, następuje konieczność skonsultowania się z lekarzem. Brązowe plamienia mogą być spowodowane zarówno stosowaniem tabletek antykoncepcyjnych, jak i wystąpieniem nowotworu narządów rozrodczych.

Kobiecy cykl miesiączkowy rządzi się swoimi prawami – ma on ściśle ustalony przebieg, długość czy też to, jak długie i obfite są u danej kobiety krwawienia. Miesiączka – jak sama nazwa wskazuje – powinna występować zasadniczo raz w miesiącu.

Wtedy gdy krwawienie pojawia się częściej – np. w postaci brązowych plamień, występujących pomiędzy właściwymi miesiączkami – pojawia się przede wszystkim konieczność przeanalizowania, co mogło doprowadzić do takiego zjawiska. Potencjalnych przyczyn dodatkowych krwawień u kobiet jest zaś tak naprawdę wyjątkowo wręcz dużo.

Spis treści:

Przyczyny krwawień międzymiesiączkowych

O przebiegu cyklu miesiączkowego oraz o tym, kiedy u kobiety pojawiają się krwawienia, decydują żeńskie hormony płciowe – estrogeny oraz progestageny. Nieprawidłowości dotyczące ich poziomów w organizmie stanowią podstawową przyczynę dodatkowych, brązowych plamień – takowe mogą wynikać z:

Szerszego omówienia wymaga ostatnie z wymienionych, czyli występowanie plamień międzymiesiączkowych po lekach zawierających żeńskie hormony płciowe.

W rzeczywistości jest bowiem tak, że brązowe plamienia pojawić się mogą niezależnie od metody antykoncepcji: mogą wystąpić zarówno u pacjentek stosujących doustne tabletki antykoncepcyjne, jak i u tych, które korzystają z plastrów hormonalnych czy zawierających hormony wkładek domacicznych.

W tym przypadku krwawienia międzymiesiączkowe nie są wcale rzadkim zjawiskiem – pojawiać się mogą one szczególnie w ciągu pierwszych trzech miesięcy od rozpoczęcia stosowania któregoś z wymienionych środków.

Plamienia międzymiesiączkowe a ciąża

Czasami krwawienie międzymiesiączkowe związane jest z ciążą – w końcu dość często, szczególnie w krótkim czasie po zapłodnieniu, pacjentka wcale nie jest świadoma tego, że doszło u niej do zapłodnienia. W takiej sytuacji brązowe plamienie może oznaczać implantację zarodka, ale może również wynikać z poronienia czy z ciąży ektopowej.

Plamienia międzymiesiączkowe a inne problemy

Przyczyną brązowych plamień mogą być zakażenia narządów rozrodczych (takie jak np. chlamydioza). Zdarza się pojawianie tego problemu u kobiet, które mają mięśniaki lub polipy w jamie macicy.

Jedną zaś z groźniejszych przyczyn tego zaburzenia są kobiece nowotwory – krwawienie międzymiesiączkowe może być objawem zarówno raka jajnika, jak i raka szyjki macicy, endometrium czy pochwy.

Wśród zdecydowanie rzadszych przyczyn plamień międzymiesiączkowych wymienia się:

  • znaczne wahania masy ciała (zarówno jej nagłe zwiększenie, jak i spadek),
  • silny stres,
  • urazy okolic intymnych (mające miejsce zarówno w trakcie kontaktów seksualnych, jak i np. w związku z wprowadzeniem do pochwy jakichś przedmiotów),
  • inne choroby somatyczne (takie jak np. cukrzyca).

Niepokojące objawy przy brązowych plamieniach

Prawda jest taka, że krwawienia międzymiesiączkowe, które pojawiają się u pacjentki często, powinny zawsze zostać skonsultowane z lekarzem. Istnieją jednak pewne dolegliwości, których wystąpienie wskazuje na pilną konieczność odwiedzenia ginekologa. Takimi są m.in.:

  • silne bóle brzucha,
  • gorączka,
  • zawroty głowy,
  • nudności.

Lekarza powinny odwiedzić również te pacjentki, u których brązowe plamienia pojawiły się po rozpoczęciu korzystania przez nie z hormonalnych środków antykoncepcyjnych i problem ten utrzymuje się przez czas dłuższy niż wspomniane wcześniej trzy miesiące.

W takiej sytuacji istnieje bowiem możliwość, że zastosowana metoda antykoncepcji nie jest dla danej kobiety odpowiednia i konieczne może być zamienienie jej na inną.

Badania zlecane przy krwawieniach międzymiesiączkowych

Różne badania mogą być zlecane w celu wykrycia przyczyny krwawień międzymiesiączkowych – ich wybór uzależniony jest od tego, jakie dokładnie podłoże problemu podejrzewa lekarz. Zawsze jednak pierwszym etapem diagnostyki jest zebranie z pacjentką wywiadu.

  1. Podczas niego pytana jest ona m.in. o to, od kiedy występują u niej brązowe plamienia
  2. Jaka jest ich objętość
  3. Czy w ostatnim czasie kobieta zażywała nowe leki 
  4. Czy podejmowała się prób zajścia w ciążę
  5. Jaki jest przebieg cyklu miesiączkowego pacjentki – z tego względu przed wizytą u ginekologa warto zastanowić się nad tym, co ile dni pojawiają się miesiączki, jak długo trwają, czy są regularne i czy towarzyszą im jakieś dolegliwości (np. silne bóle brzucha).

Kolejnym etapem diagnostyki krwawień międzymiesiączkowych jest badanie ginekologiczne – już ono samo umożliwia wykrycie pewnych nieprawidłowości, takich jak np.

urazy pochwy czy stwierdzenie objawów, które sugerowałyby zakażenie okolic intymnych.

Wykonywane mogą być również i USG przezpochwowe oraz cytologia, czasami – szczególnie przy podejrzeniu infekcji – pobierane od pacjentki mogą być wymazy z pochwy, które później przekazywane są do analiz mikrobiologicznych.

Przy podejrzeniu, że za brązowe plamienia odpowiadają zaburzenia hormonalne, pacjentce może być zlecane wykonanie oznaczeń poziomów różnych hormonów w organizmie (nie tylko hormonów płciowych, ale i innych, np. prolaktyny czy hormonów tarczycy).

4 najczęściej występujące zaburzenia miesiączkowania – WIDEO

Leczenie krwawień międzymiesiączkowych

Nie wyróżnia się jednej, uniwersalnej metody leczenia krwawień międzymiesiączkowych – postępowanie zależne jest od przyczyny zaburzeń. Wtedy gdy brązowe plamienia związane są z infekcją, stosowanie leków przeciwdrobnoustrojowych i zwalczenie zakażenia doprowadza zwykle do ustąpienia krwawień.

W sytuacji zaś, kiedy za problem odpowiadają mięśniaki macicy czy polipy, ich resekcja może być wystarczająca do tego, aby u pacjentki przestały się pojawiać plamienia międzymiesiączkowe.

Na sam koniec warto podkreślić jeden aspekt – krwawień międzymiesiączkowych zdecydowanie bagatelizować nie wolno, ponieważ mogą one stanowić nawet objaw nowotworu, w przypadku którego wczesne rozpoczęcie leczenia wpływa zdecydowanie korzystnie na rokowania pacjentek.

Krwawienie śródcykliczne i plamienie śródcykliczne – jakie mogą być przyczyny? lek. Tomasz Nęcki

Krwawienie międzymiesiączkowe – jakie są najczęstsze przyczyny plamienia śródcyklicznego?

Krwawienie śródcykliczne i plamienie śródcykliczne – jakie mogą być przyczyny?

Fot: F8studio / fotolia.com

Krwawienie międzymiesiączkowe może być wynikiem stanów zapalnych dróg rodnych, co wiąże się z pieczeniem i świądem okolic intymnych. Przyczynami takich plamień są często polipy, mięśniaki lub torbiele jajników.

Regularna miesiączka jest oznaką zdrowia kobiety. Niepokojące są za to krwawienia międzymiesiączkowe, które nie powinny wystąpić.

Są one często determinowane zaburzeniami hormonalnymi, zażywaniem niektórych leków, silnym stresem lub nabytymi zaburzeniami krzepnięcia. Niewielkie i cykliczne plamienia w połowie każdego cyklu związane są z owulacją.

Stanowią też jedno z działań niepożądanych zażywania tabletek antykoncepcyjnych.

Krwawienie międzymiesiączkowe przy tabletkach antykoncepcyjnych

Krwawienie międzymiesiączkowe podczas brania tabletek antykoncepcyjnych może być wynikiem nieprawidłowo dobranej dawki hormonów. Może się utrzymywać przez 3–4 pierwsze opakowania tabletek.

Jest to skutek uboczny przyzwyczajania się organizmu do hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Podobnie śródcykliczne krwawienia może wywołać wewnątrzmaciczna wkładka antykoncepcyjna.

Wówczas są one reakcją na obecność ciała obcego w macicy.

Kobieta stosująca doustną antykoncepcję hormonalną może zauważyć występowanie krwawienia z odstawienia lub pominięcia zażycia tabletki.

Jest to reakcja organizmu na niedostarczanie mu hormonów blokujących zapłodnienie. Pojawia się ono jeden lub dwa dni od rozpoczęcia przerwy.

Jest to zjawisko jak najbardziej naturalne i przyjmuje zazwyczaj postać skąpego, delikatnego plamienia lub brązowych upławów.

Krwawienie międzymiesiączkowe a stres

Krwawienie międzymiesiączkowe a stres – to silna zależność, gdyż dodatkowe plamienie może pojawić się z powodu działania silnego stresora. Nie należy to do rzadkości i jeśli ustąpi samo, nie manifestując się w kolejnych cyklach, nie powinno niepokoić.

Krwawienie międzymiesiączkowe – przyczyny

Krwawienie międzymiesiączkowe ma różne przyczyny.

Występujące w okolicy połowy cyklu menstruacyjnego, zazwyczaj jedno- lub dwudniowe, z niewielką ilością krwi świadczyć może o owulacji i towarzyszących jej zmianach hormonalnych.

W tym przypadku doskwierać mogą ból brzucha po stronie owulującego jajnika i podwyższona temperatura ciała. Ustaje z chwilą wzrostu poziomu progesteronu.

Niekiedy krwawienie międzymiesiączkowe to plamienie implantacyjne, które towarzyszy osadzaniu się zarodka w macicy. Zdarza się również w trakcie menopauzy, gdy w organizmie występuje obniżony poziom estrogenów. Znacznie szerzej na ten temat piszą Bradshaw i Tait w pracy „Krwawienia w wieku pomenopauzalnym”.

U młodych dziewcząt, które zaczęły miesiączkować, krwawienia menstruacyjne są często nieregularne. Wówczas nadprogramowe plamienia są po prostu nieregularnymi miesiączkami, które mogą się pojawić nawet w dwutygodniowych odstępach. Nie można w tej sytuacji mówić o krwawieniach śródcyklicznych.

Plamienie poprzedzające okres u kobiet regularnie miesiączkujących może oznaczać tzw. niedomogę lutealną – niewydolność ciałka żółtego, czego konsekwencją jest niedostateczne wydzielanie progesteronu.

Leia também:  Curcuma Para Que Serve E Como Usar?

Za dodatkowe krwawienia mogą też odpowiadać: nadmierny wysiłek fizyczny, silne osłabienie organizmu, odchudzanie i stany zapalne narządu rodnego.

Krwawienie międzymiesiączkowe może się pojawić także po stosunku. Jego główną przyczyną są otarcia z powodu nadmiernej suchości pochwy, co w trakcie współżycia sprzyja powstawaniu niewielkich ranek na ściankach pochwy i sączenia się krwi.

Krwawe upławy, silny świąd i pieczenie w okolicach pochwy, silne bóle podbrzusza, gorączka czy wymioty mogą oznaczać rzeżączkę – dokuczliwą chorobę weneryczną.

Lekkie krwawienie po stosunku może powodować zbyt agresywny seks lub wiąże się z przerwaniem błony dziewiczej

Jakie schorzenia mogą wywoływać krwawienia międzymiesiączkowe?

Krwawienia pojawiającego się między jedną a drugą menstruacją nigdy nie należy lekceważyć. Może być ono przyczyną poważnych chorób, jak:

  • mięśniaki macicy – najczęstsze nowotwory niezłośliwe macicy; rozwijają się w jej trzonie; powstają z tkanki mięśniowej macicy; duże mięśniaki mogą wywoływać nawet krwotok wymagający hospitalizacji;
  • polip – guzowaty twór patologiczny wyrastający z błon śluzowych szyjki i trzonu macicy wysłanych nabłonkiem gruczołowym;
  • zespół policystycznych jajników – zaburzenie hormonalne i przyczyna niepłodności; rozwija się, gdy jajniki stymulowane są przez nadmierną ilość męskich hormonów (zwłaszcza testosteronu) i uwalnianie hormonu luteinizującego (LH) oraz wysoki poziom insuliny we krwi;
  • nadżerka szyjki macicy – ubytek nabłonka lub błony śluzowej w szyjce macicy; przyczyną może być stan zapalny pochwy i szyjki macicy;
  • zaburzenia krzepnięcia (koagulopatie) – krwawienia pozamiesiączkowe mogą być związane z przyjmowaniem leków przeciwkrzepliwych, jak heparyna, doustne antykoagulanty, aspiryna w dużych dawkach;
  • endometrioza – gruczolistość zewnętrzna, gdzie błona śluzowa macicy obecna jest poza jamą macicy;
  • dysplazja szyjki macicy – choroba wywołana wirusem HPV (brodawczaka ludzkiego); diagnozowana często jako stan przedrakowy; oprócz krwawienia powoduje silne bóle brzucha i pleców;
  • choroby nowotworowe w obrębie narządów rodnych (rak szyjki i trzonu macicy, endometrium lub jajnika).

Krwawienie międzymiesiączkowe ze skrzepami

Krwawienie międzymiesiączkowe dające skrzepy tłumaczy się utrudnionym obkurczaniem naczyń i regeneracją złuszczonego po miesiączce endometrium.

Bibliografia:

Bręborowicz G.H., Położnictwo i ginekologia, Warszawa, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006.

Ecochard R., Gougeon A., Side of ovulation and cycle characteristics in normally fertile women, “Human reproduction”, 2000; 4(15): 752–755.

Miller L., Hughes J.P., Continuous combination oral contraceptive pills to eliminate withdrawal bleeding: a randomized trial, “Obstetrics & Gynecology”, 2003; 101: 653–661.

https://edraurban.pl/layout_test/book_file/301/Marshburn-rozdział185-204.pdf


Czy artykuł okazał się pomocny?

O czym świadczą krwawienia międzymiesiączkowe?

Nieprawidłowe, nieregularne krwawienie występujące między okresami nazywane jest krwawieniem międzymiesiączkowym, plamieniem lub bardziej fachowo – metrorrhagią.

Krwawienia międzymiesiączkowe mogą mieć wiele przyczyn. Czasami są spowodowane złuszczaniem się błony śluzowej macicy, podobnym jak w przypadku miesiączki, ale występującym poza nią.

Źródłem krwawienia mogą być też: pochwa, szyjka macicy lub jajnik.

U niektórych kobiet krwawienia takie są zjawiskiem całkowicie normalnym i są związane z owulacją. Występują mniej więcej w połowie cyklu i może im towarzyszyć ból podbrzusza lub pleców. Krwawienia mogą być także związane z zażywaniem leków antykoncepcyjnych, a częściej z ich odstawieniem.

Niektóre przyczyny nieprawidłowych krwawień są proste do wyleczenia, podczas gdy inne mogą wskazywać na poważną chorobę.

Przyczynami krwawień międzymiesiączkowych mogą być:

  • zaburzenia hormonalne: rozpoczynanie lub przerywanie stosowania leków antykoncepcyjnych, choroby tarczycy, zaburzenia funkcji jajników, a także stosowanie diety ketogennej;
  • stany zapalne i infekcje, w tym niektóre choroby przenoszone drogą płciową;
  • nieprawidłowości błony śluzowej macicy: przerost endometrium, polipy, mięśniaki, endometrioza;
  • zaburzenia krzepliwości krwi;
  • urazy, samookaleczenie, przemoc seksualna;
  • przyczyny związane z ciążą: zagnieżdżenie się zarodka, ciąża ektopowa, poronienie.

Rodzaje krwawienia

Przeciętny cykl miesięczny trwa od 21 do 35 dni. Prawidłowe krwawienie miesięczne trwa od kilku dni do tygodnia. Każde krwawienie występujące poza tym czasem jest potencjalnie nieprawidłowe. Niektóre cechy plamienia, takie jak czas trwania, wygląd czy objawy towarzyszące mogą sugerować jego przyczynę. Należy zwracać uwagę na szczegóły i poinformować o nich lekarza w trakcie badania.

Prawidłowa krew menstruacyjna ma kolor jasnoczerwony. Może też zawierać ciemniejsze, brunatne lub nawet czarne grudki – są to skrzepy krwi.

Im krew jest ciemniejsza, tym jest starsza lub zawiera więcej komórek nabłonka. W pierwszych dniach okresu dochodzi do intensywnego złuszczania się i odpadania komórek błony śluzowej macicy.

Biorąc to pod uwagę, krew może być ciemniejsza w pierwszych i ostatnich dniach okresu.

Plamienia ciemną, brunatną krwią w drugiej połowie cyklu to jedna z oznak zagnieżdżenia się zarodka i początku ciąży.

Jeśli podobne plamienia wystąpią już w trakcie trwania ciąży, może to świadczyć o komplikacjach związanych z ciążą lub o ciąży pozamacicznej. Obecność ciemnoczerwonej lub brunatnej krwi już po zakończonej ciąży to tzw. odchody połogowe.

Mogą one wystąpić nawet przez kilka pierwszych miesięcy po porodzie. Warto pamiętać, że pierwsze miesiączki po rozwiązaniu mogą być nieregularne ze względu na zmiany hormonalne.

Jeśli krew zbyt długo przebywa w macicy, przybiera czarny kolor. Może się tak stać kiedy utrudniony jest odpływ krwi menstruacyjnej, np. w wyniku guzów, zarośniętej błony dziewiczej lub wad anatomicznych miednicy.

Jeśli krew jest jasnoczerwona, oznacza to, że jest świeża. Zazwyczaj ma taki wygląd w trakcie okresu. Plamienia jasnoczerwoną krwią występujące poza menstruacją mogą być objawem choroby przenoszonej drogą płciową, np. rzeżączki lub zakażenia chlamydią. Bardzo rzadko takie krwawienia mogą być też objawem raka szyjki macicy.

Krew zmieszana z dużą ilością śluzu przybiera różowy kolor. Objaw taki może wystąpić w przypadku stosowania środków antykoncepcyjnych, znacznej utraty masy ciała, niezdrowej diety lub niedokrwistości. Większa ilość śluzu jest także produkowana pod wpływem podniecenia lub w trakcie stosunku.

Wypływająca z pochwy krew może mieć także kolor pomarańczowy. Zwykle jest to oznaka infekcji, np. rzęsistkiem pochwowym lub waginozy bakteryjnej. Występują wówczas także inne, charakterystyczne objawy. Waginoza bakteryjna może także zmieniać kolor krwi na szary.

Objawy towarzyszące krwawieniom międzymiesiączkowym

Objawy towarzyszące krwawieniom mogą niejednokrotnie wskazywać prawdopodobną przyczynę. Częstym objawem podczas okresu są bóle menstruacyjne. Ból, którego źródłem są narządy wewnętrzne, może być zlokalizowany czasami w zupełnie innych miejscach.

U niektórych kobiet dolegliwości podczas menstruacji mogą objawiać się bólem pleców lub nóg. Nierzadko podobne objawy występują także przy krwawieniach międzymiesiączkowych.

Bardzo charakterystycznym symptomem pękniętej ciąży pozamacicznej jest ostry ból brzucha promieniujący do ramienia.

W przypadku obecności czarnej krwi występowanie dodatkowo nieprzyjemnego zapachu, gorączki oraz swędzenia i obrzęku w okolicach pochwy wskazują na niedrożność w obrębie dróg rodnych. Jeśli przyczyna niedrożności jest bardzo zaawansowana, dodatkowo mogą wystąpić także problemy z oddawaniem moczu lub stolca.

Patologie zlokalizowane w macicy, takie jak przerost endometrium, polipy lub mięśniaki mogą powodować krwawienia świeżą krwią. Jest to przyczyna zarówno zbyt obfitych krwawień, jak i krwawień międzymiesiączkowych. Utrata jasnoczerwonej krwi i zbyt obfite miesiączki mogą być także symptomem raka szyjki macicy. Do innych występujących wówczas objawów należą także:

  • ból podczas stosunku,
  • bóle podobne do menstruacyjnych,
  • utrata apetytu i nieuzasadniona utrata masy ciała w krótkim czasie.

W przypadku infekcji intymnych typowemu kolorowi krwi lub upławów towarzyszą także objawy, takie jak:

  • świąd w okolicach krocza,
  • nieprzyjemny, czasami „rybi” zapach,
  • bolesne oddawanie moczu.

Prawidłowo okres powinien trwać nie dłużej niż 7 dni, a łączna ilość utraconej krwi nie powinna przekraczać 80 ml.

Można to łatwo policzyć biorąc pod uwagę, że jeden tampon jest w stanie wchłonąć około 3 ml płynu, a podpaska około 5 ml. Jeśli krwawienia przedłużają się lub są zbyt obfite, może rozwinąć się anemia.

Wówczas pojawią się objawy, takie jak osłabienie, przyspieszone tętno czy zawroty głowy.

Leia também:  Como Parar A Menstruação Que Ja Desceu?

Krwawienia międzymiesiączkowe – kiedy iść do lekarza?

Zaleca się skonsultowanie z lekarzem rodzinnym lub ginekologiem w przypadku gdy pojawią się nowe, inne niż zazwyczaj krwawienia lub upławy. Do dalszej diagnostyki skłania także obecność objawów towarzyszących, takich jak swędzenie, gorączka, nieprzyjemny zapach wydzieliny z pochwy, utrata masy ciała.

Istotny jest również fakt, iż u kobiet, u których wystąpiła ostatnia miesiączka (czyli menopauza) krwawienie nie ma prawa wrócić. Każde krwawienie po osiągnięciu klimakterium należy uznać za nieprawidłowe i starać się znaleźć jego przyczynę.

Sygnałem alarmującym powinny być także jakiekolwiek krwawienia lub upławy w trakcie ciąży.

Bibliografia:

  1. Bręborowicz G. H. (red.), Położnictwo i ginekologia, Tom II, Wydanie 2. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2015.
  2. Kaunitz A. M., Approach to abnormal uterine bleeding in nonpregnant reproductive-age women. UpToDate, 2019, 5.
  3. American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) Committee on Practice Bulletins – Gynecology, Diagnosis of abnormal uterine bleeding in reproductive-aged women. Obstetrics Gynecol., 2012, 120: 197.

Jak oceniasz artykuł?

Średnia: 4 (5) Zostaw swoją ocenę.

Dziękujemy!

Plamienie przed okresem – jakie mogą być jego przyczyny?

Plamienie to wydzielina z pochwy z domieszką krwi, która jeszcze nie oznacza rozpoczęcia się miesiączki. Pojawia się najczęściej parę dni przed jej rozpoczęciem.

Nie należy się niepokoić, w sytuacji, kiedy zauważymy jej małe ilości, którym nie będą towarzyszyły niepokojące dolegliwości typu bóle brzucha, gorączka czy nudności.

Jednak plamienie, które powtarza się nazbyt często z uporczywymi boleściami, może sygnalizować o kilku poważnych zmianach, dokonujących się w kobiecym organizmie. Jakich?

Najczęstsze przyczyny plamienia przed okresem

Przed planowanym terminem pojawienia się miesiączki, najczęściej około 14. dnia cyklu menstruacyjnego może dojść do plamienia. Mówimy wtedy o krwawieniu okołoowulacyjnym, które wynika z nagłego spadku stężenia żeńskich hormonów – estrogenów – w czasie jajeczkowania, czyli owulacji.

Plamienie takie trwa do 4 dni, jest zazwyczaj mało obfite i ustaje w momencie wzrostu stężenia kolejnego hormonu, jakim jest progesteron. Zazwyczaj nie powinno to wzbudzać niepokoju, ponieważ proces ten jest uwarunkowany fizjologicznie, jednak każdy organizm jest inny, dlatego do sprawy należy podejść bardzo indywidualnie i obserwować zmiany, które w nim zachodzą.

Ważną kwestią jest tutaj długość trwania plamienia oraz jego częstotliwość.

Plamienie może pojawić się również po przeprowadzonych badaniach ginekologicznych, bądź odbytym stosunku seksualnym. Powodem może okazać się także nadżerka szyjki macicy.

Foto: Shutterstock Wizyta u ginekologa

Zaburzenia hormonalne

Kolejną przyczyną pojawienia się plamienia przed okresem jest niewydolność ciałka żółtego, nazywane inaczej jako niedomaga lutealna. Wskazuje ona na zbyt małą ilość lub zbyt krótki czas produkcji progesteronu.

Progesteron jest hormonem wydzielanym przez jajniki, odpowiadający między innymi za regulowanie cyklu miesiączkowego, przygotowanie błony śluzowej macicy do przyjęcia zapłodnionej komórki jajowej oraz w późniejszym czasie – podtrzymania ciąży.

Zbyt mała ilość progesteronu, która wywołuje plamienie przed miesiączką jest uzasadnionym powodem zaplanowania wizyty u ginekologa, który zleci odpowiednią suplementację w celu wyregulowania gospodarki hormonalnej.

Plamienie, które pojawia się przed nastąpieniem miesiączki, może sygnalizować zupełnie coś innego, mianowicie, że następny okres pojawi się dopiero za… 9 miesięcy, ponieważ jesteś w ciąży! W takiej sytuacji mówi się o krwawieniu implantacyjnym, czyli zagnieżdżeniu zarodka w macicy, które to spowodowało plamienie. Plamienie to znacznie różni się od miesiączki.

Trwa do 3 dni i jest zdecydowanie mniej obfite. Warto dodać, że nie występuje ono u każdej kobiety – spowodowane jest uszkodzeniem naczynia krwionośnego w momencie zagnieżdżania się zarodka. Często jednak krwawienie implantacyjne mylone jest przez kobiety z rozpoczęciem menstruacji, a kobieta zaczyna podejrzewać ciążę dopiero, gdy pojawią się inne, charakterystyczne objawy.

Z drugiej strony, plamienie, które pojawi się u kobiety spodziewającej się dziecka, może wskazywać na przedwczesną utratę ciąży, czyli poronienie.

Foto: istock Plamienie implantacyjne to objaw, który może zwiastować ciążę, a często mylony jest z miesiączką.

Brązowe krwawienie przed okresem

Brunatne upławy przed pojawieniem się okresu mogą świadczyć o wystąpieniu stanów zapalnych w obrębie macicy. Zaliczamy do nich: polipy szyjki macicy, mięśniaki czy nadżerki.

Mogą one świadczyć również o zakażeniu chlamydią – bakterią, która przenoszona jest drogą płciową.

Kolejnym możliwym powodem plamienia o brązowym kolorze może być zbliżająca się menopauza – czas licznych zmian w organizmie kobiety, prowadzący do zaniku miesiączkowania, a w konsekwencji do braku możliwości rozmnażania się. Brunatną wydzielinę mogą również zaobserwować kobiety, które stosują antykoncepcje w postaci tabletek.

Brązowemu plamieniu towarzyszyć mogą objawy chorobowe, takie jak ostre bóle w dole brzucha, nudności, wymioty, bóle głowy oraz wysoka gorączka. Nie można ich lekceważyć, ponieważ mogą świadczyć o poważnym stanie zapalnym lub zmianie nowotworowej w obrębie macicy.

Plamienie a nadżerka

Bezpośrednim powodem pojawiających się krwawień śródcyklicznych może okazać się nadżerka szyjki macicy. Jest to malutki, zaczerwieniony obszar, przypominający rankę. Statystyki pokazują, że problem nadżerek jest bardzo powszechny – zmaga się z nim już co 3. kobieta.

Co może być przyczyną pojawienia się nadżerek? Jest ich kilka. Najczęściej pojawiają się u kobiet, które przebyły wiele porodów, straciły dziecko w wyniku poronienia bądź nie zaleczyły infekcji czy stanu zapalnego.

Może być ona również spowodowana tak zwanym uszkodzeniem mechanicznym, do którego dojść może w trakcie współżycia lub dużą ilością partnerów seksualnych.

Plamienie przed okresem a stosowanie antykoncepcji

Antykoncepcja hormonalna jest częstym uzasadnieniem pojawiającego się plamienia. Pierwszy powód może wynikać z procesu przystosowywania się organizmu do przyjmowania tabletek czy też innych form antykoncepcji, takich jak plastry czy wkładka domaciczna.

Plamienie może również wynikać z pominięcia tabletki lub odklejenia się plastra. Tak czy inaczej, należy udać się do ginekologa i zaczerpnąć specjalistycznej porady.

Taki sygnał od organizmu może oznaczać potrzebę zmiany antykoncepcji, szczególnie jeżeli plamienie śródcykliczne trwa więcej niż 6 miesięcy.

Foto: Africa Studio / Shutterstock Antykoncepcja

Niepokojące plamienie – kiedy udać się do lekarza?

Należy udać się na konsultację z lekarzem, jeżeli plamieniu towarzyszą dolegliwości bólowe lub gorączka. Kolejnym niepokojącym sygnałem jest nieprzyjemny zapach wydzieliny, która może świadczyć o pojawieniu się nadżerki. Z wizytą u ginekologa nie należy również zwlekać, w momencie, kiedy krwawienie śródcykliczne trwa więcej niż 3 dni.

Warto pamiętać o tym, że organizm każdej kobiety jest inny. Bardzo ważne jest to, aby słuchać sygnałów, jakie wysyła i odpowiednio interpretować objawy, które się pojawiają.

Plamienie międzymiesiączkowe

Plamienie międzymiesiączkowe zdarza się od czasu do czasu u niemal każdej kobiety. Może być zarówno objawem oznaczającym, że właśnie nastąpiła owulacja, jak i objawem niektórych schorzeń. Lekkie plamienie w środku cyklu nie wymaga konsultacji lekarskiej, chociaż przy wizycie trzeba o nim wspomnieć. Trzeba pójść do lekarza, jeśli krwawienie jest obfite i towarzyszy mu silny ból.

1. Przyczyny plamień międzymiesiączkowych

Niewielkie plamienie w środku cyklu najczęściej jest objawem owulacji, więc jest najzupełniej naturalne. Może mu towarzyszyć ból owulacyjny, czyli lekkie kłucie w okolicy jajnika lub ból podobny do menstruacyjnego.

Jeśli jednak w poprzednim miesiącu doszło do niezabezpieczonego współżycia, niewielkie plamienie może oznaczać implantację zarodka.

Jeśli kobieta nie jest pewna, czy mogła zajść w ciążę, powinna zrobić sobie test ciążowy, który można dostać w każdej aptece.

Wiele kobiet skarży się na plamienia międzymiesiączkowe i inne zaburzenia miesiączkowania ze względu na przyjmowane hormonalne środki antykoncepcyjne.

Krwawienia w czasie przyjmowania pigułek (poza krwawieniami z odstawienia) pojawiają się częściej u kobiet, które przyjmują minipigułki niż pigułki dwuskładnikowe (chociaż w zależności od osoby, mogą pojawić się zarówno u jednych, jak i u drugich).

Wiąże się to z zawartym w tabletkach dwuskładnikowych etynyloestradiolem (syntetycznym hormonem udającym estrogen, który ma także negatywne działanie, na przykład zwiększające ryzyko zakrzepów). Minipigułka zawiera tylko progestagen (syntetyczny hormon mający swoje zalety, ale także i wady).

To on powoduje czasem nieprzewidziane krwawienia w środku cyklu, tycie, wymioty i zatrzymywanie wody w organizmie. To działanie bywa łagodzone właśnie estrogenami. Jednak w większości przypadków objawy niepożądane zanikają po kilku miesiącach stosowania.

Inną grupą przyczyn krwawień międzymiesiączkowych są schorzenia narządów rodnych kobiety. Krwawienia między miesiączkami pojawiają się w przebiegu nadżerek, mięśniaków, polipów, endometriozy oraz nowotworów. Jeśli chodzi o nowotwory, to krwawienia wywołuje rak szyjki macicy, rak macicy lub rak jajnika.

Leia também:  Foi Como Foi E O Que Se Passou Passou?

2. Co robić w przypadku krwawień międzymiesiączkowych?

Krwawienie międzymiesiączkowe wywołane działaniem pigułki antykoncepcyjnej nie musi oznaczać, że pigułki są „do wymiany”. Przez pierwsze kilka miesięcy takie nieregularności w cyklu są normalne. Jeśli jednak krwawienia między miesiączkami utrzymują się, pigułkę trzeba zmienić.

Jeśli krwawienie zdarza się niepokojąco często, jest bardzo obfite lub towarzyszy mu silny ból czy gorączka – wymaga jak najszybszej wizyty u lekarza. Uciążliwe krwawienia mające swoją przyczynę w różnego rodzaju schorzeniach muszą być zdiagnozowane i wyleczone.

Nadżerki są usuwane za pomocą elektrokoagulacji lub leków dopochwowych. Mięśniaki i polipy zazwyczaj się usuwa operacyjnie (możliwe jest także leczenie hormonalne). Endometrioza może być leczona za pomocą wyłyżeczkowania jamy macicy.

Nowotwory narządów rodnych leczy się tak jak pozostałe choroby nowotworowe – za pomocą chemioterapii, radioterapii lub usunięcia chirurgicznego.

Krwawienie podczas brania tabletek antykoncepcyjnych – przyczyny

Krwawienie podczas brania tabletek antykoncepcyjnych może być normalnym objawem na początku stosowania tej formy antykoncepcji. Gdy jednak pojawia się i nasila później, każde krwawienie i plamienia w trakcie cyklu powinny być skonsultowane z ginekologiem, który dobierze inny rodzaj tabletek i wykluczy możliwość wystąpienia groźnych chorób układu rodnego.

Krwawienie menstruacyjne występujące u kobiety co 25-35 dni. W ciągu 3-7 dni traci ona około 30-80 ml krwi. Krwawienia i plamienia, które pojawiają się w połowie cyklu zawsze stanowią dyskomfort dla kobiety i są częstym powodem jej lęków.

 Trudno się dziwić, bo plamienia śródcykliczne mogą z jednej strony być naturalnym objawem, który często występuje na początku stosowania antykoncepcji hormonalnej, a z drugiej strony nigdy nie ma pewności, że nie są pierwszymi sygnałami groźnych chorób układu rodnego kobiety.

Dlatego nie tylko krwawienie podczas brania tabletek antykoncepcyjnych, ale także zwykłe plamienie podczas antykoncepcji powinny zostać skonsultowane z lekarzem ginekologiem.

Krwawienie podczas brania tabletek antykoncepcyjnych – przyczyny

Antykoncepcja hormonalna to wygodna i skuteczna forma zapobiegania ciąży. Jednak, jak każda metoda ma swoje wady i zalety.

Jedną z tych wad jest możliwość występowania krwawień i plamień śródcyklicznych, zwłaszcza na początku stosowania tabletek antykoncepcyjnych.

Każda pacjentka rozpoczynająca stosowanie antykoncepcji hormonalnej powinna być poinformowana o takim ryzyku. Problemy powinny ustąpić, gdy organizm przyzwyczai się do stałej regularnie dostarczanej dawki hormonów.

Jeśli w ciągu trzech pierwszych miesięcy brania tabletek antykoncepcyjnych nie ustąpią plamienia i krwawienia śródcykliczne, ginekolog może zdecydować o zmianie rodzaju tabletek, czy też metody antykoncepcji hormonalnej.

 Pamiętajmy bowiem, że krwawienia podczas antykoncepcji mogą zdarzyć się również, gdy kobieta ma założoną domaciczną spiralę hormonalną np. Mirena.

 Zazwyczaj miesięczne krwawienia są efektem przejściowym i trwają do 6 miesięcy, z upływem czasu powinny być też mniej uciążliwe, po roku może ich nie być wcale – jest to bowiem efekt hormonu wydzielanego np. z Mireny, który bezpośrednio działa na błonę śluzową macicy.

  • Krwawienia i plamienia podczas brania tabletek antykoncepcyjnych mogą wynikać także z innych czynników, takich jak:
  • ●      pominięcie codziennej dawki 
  • ●      biegunka i wymioty, które zmniejszają stężenia hormonów w surowicy krwi
  • ●      przyjmowanie leków lub ziół, które osłabiają działanie hormonów zawartych w tabletkach
  • ●      palenie papierosów
  • ●      nieodpowiednio dobrana dawka hormonów w tabletkach (czasem trzeba zmienić tabletki na takie, które mają większą dawkę estrogenów)

Jeśli krwawienie w trakcie przyjmowania tabletek antykoncepcyjnych jest związane jedynie z tym, że kobieta ma kłopoty z regularnym przyjmowaniem preparatu, warto rozważyć inne formy antykoncepcji hormonalnej, które są długoterminowe. Dobrym rozwiązaniem może tu być np. plaster antykoncepcyjny, który nakleja się co tydzień na ramię, plecy, pośladek bądź udo.

Sprawdź też: Kiedy wystąpi okres po odstawieniu tabletek antykoncepcyjnych?

Rodzaj tabletek antykoncepcyjnych a krwawienia

Zazwyczaj kobiety decydują się na stosowanie tabletek antykoncepcyjnych dwuskładnikowych jednofazowych (proporcje między estrogenem a progestagenem są stałe w każdej tabletce), które niosą ze sobą mniejsze ryzyko plamień i krwawień po ustabilizowaniu się pracy układu hormonalnego.

Inaczej sytuacja wygląda w przypadku tabletki jednoskładnikowej, która zawiera tylko niskie dawki progestagenu. Ten rodzaj antykoncepcji zalecany jest kobietom, które nie mogą przyjmować estrogenów, czyli kobietom karmiącym piersią, paniom uzależnionym od nikotyny i zagrożonym wystąpieniem choroby zakrzepowo-zatorowej.

 Główną wadą jednoskładnikowych preparatów jest możliwość wystąpienia nieregularnych plamień podczas brania tabletek antykoncepcyjnych jednoskladnikowych tzw. minipigułek (ang. minipill). Miesiączki są bardzo nieregularne, jeśli kobieta nie przyjmuje tabletki o stałej porze.

Również takie czynniki jak stres, palenie papierosów czy wahania masy ciała  mogą wpłynąć na nasilenie plamień.

Jeśli plamienia przy tabletkach antykoncepcyjnych są delikatne, nie ma powodu do obaw, raczej trzeba przypilnować stałej godziny ich przyjmowania. Gdy jednak krwawienie przy tabletkach się nasilają i istnieje ryzyko wystąpienia utraty żelaza, które może grozić anemią, konieczna jest wizyta u lekarza. 

  1. Do innych wad jednoskładnikowych pigułek można zaliczyć:
  2. ●      brak krwawień,
  3. ●      problemy z trądzikiem,
  4. ●      zmiany nastroju,
  5. ●      obniżenie libido,
  6. ●      tkliwość piersi,
  7. ●      nudności,
  8. ●      zwiększenie masy,
  9. ●      uczucie zmęczenia,
  10. ●      łagodne torbiele jajników.

Plamienie podczas brania tabletek antykoncepcyjnych a ciąża

Krwawienia podczas brania tabletek antykoncepcyjnych, choć są niepokojące i źle wpływają na samopoczucie kobiety, nie wpływają na dawki hormonów, jakie dostarczane są organizmowi, oczywiście pod warunkiem, że tabletki były przyjmowane regularnie i nie występowały u kobiety ostatnio biegunki i wymioty. Dlatego skuteczność tabletek jest taka sama, jak w sytuacjach, gdy krwawienia nie występują.

Jeśli krwawienie podczas brania pigułek występuje po kilku miesiącach przyjmowania tabletek, to najprawdopodobniej jest to spowodowane zmianami błony śluzowej pod wpływem działania progestagenów – efekt hormonalny.

 Endometrium i naczynia krwionośne są wtedy bardziej kruche i podatne na złuszczanie, co objawia się nieregularnymi krwawieniami, które mogą ustąpić lub nie – wtedy wskazane jest rozważenie zastosowania innej metody antykoncepcyjnej – przejście na tabletkę dwuskładnikową – jeśli nie ma przeciwwskazań – lub plastry antykoncepcyjne.

Zastrzyki antykoncepcyjne z Medroksyprogesteronem (duża dawka hormonu) mogą również rozwiązać problem nieregularnych plamień przy stosowaniu minipigułki.

Jeśli podczas stosowania tabletki dwuskładnikowej plamienia śródcykliczne występują po okresie ‘przystosowania się do hormonów‘ –  do 3 miesięcy od rozpoczęcia stosowania tej metody antykoncepcyjnej to zawsze powinno zgłosić się ten problem lekarzowi, wymaga to bowiem diagnostyki – zobacz poniżej.

Zobacz też: Stosunek przerywany a ciąża – jakie jest ryzyko?

Plamienie i krwawienie w trakcie cyklu – inne przyczyny

  • Krwawienia i plamienia mogą być sygnałem nie tylko wpływu hormonów przyjmowanych w tabletkach antykoncepcyjnych na organizm kobiety, ale niestety także zwiastunem groźnych chorób układu rodnego. Mniej uciążliwe plamienia w czasie brania tabletek antykoncepcyjnych mogą wynikać z:
  • ●      nadżerek szyjki macicy
  • ●      polipów szyjki macicy
  • ●      stanów zapalnych pochwy
  • ●      infekcji o podłożu bakteryjnym
  • ●      chorób przenoszonych drogą płciową (chlamydioza, rzęsistkowica)
  • ●      mięśniaków macicy
  • ●      ogniska endometriozy (raczej rzadko, gdyż tabletki antykoncepcyjne są zalecane w leczeniu endometriozy)
  • Obfite krwawienia przy tabletkach antykoncepcyjnych są niepokojącym sygnałem, który może świadczyć o jeszcze groźniejszych chorobach, takich jak:
  • ●      rak szyjki macicy
  • ●      rak macicy
  • ●      rak jajnika

Wątpliwości co do przyczyny krwawień i plamień może rozwiać jednak tylko lekarz, po dokładnej diagnostyce. Oprócz wywiadu i badania wziernikiem szyjki macicy wykona także badanie USG transwaginalne i cytologię. W dalszej kolejności diagnostykę można rozszerzyć o badania endokrynologiczne, jeśli jest podejrzenie, że krwawienia są wynikiem zaburzeń hormonalnych.

Czytaj też: Brak okresu po odstawieniu tabletek antykoncepcyjnych – przyczyny

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*