Jak leczyć zespół niespokojnych nóg (RLS)?

Zespół niespokojnych nóg (restless legs syndrome – RLS) to zaburzenie ruchowe związane ze snem, dla którego typowe są następujące objawy:

Jak leczyć zespół niespokojnych nóg (RLS)?
Fot. pixabay.com

  • potrzeba poruszania nogami, zwykle połączona z nieprzyjemnymi doznaniami czuciowymi w obrębie nóg,
  • niepokój ruchowy,
  • pogarszanie się objawów lub ich występowanie wyłącznie podczas spoczynku,
  • przynajmniej częściowa poprawa objawów podczas aktywności, poruszania się,
  • nasilanie się objawów wieczorem i w nocy.

Objawy niepokoju ruchowego oraz nieprzyjemne doznania czuciowe (parestezje) w kończynach chorzy odczuwają na ogół jako mrowienie, cierpnięcie, drętwienie, rzadko jako ból. Pojawiają się one w spoczynku, najczęściej wieczorem, np. podczas oglądania telewizji lub gdy osoba dotknięta tym zespołem udaje się do łóżka i próbuje zasnąć.

Odczuwane parestezje i niepokój zmuszają chorego do poruszania nogami lub ich masowania. Prowadzi to do przynajmniej częściowego złagodzenia dolegliwości. Ustąpienie objawów po wykonaniu ruchu nogami jest jednak tylko chwilowe – parestezje nawracają z taką samą siłą wkrótce po zaprzestaniu aktywności.

Niekiedy objawy zespołu są tak nasilone, że chory, by doznać ulgi w cierpieniu, musi wstać z fotela lub łóżka i chodzić po pokoju.

Podczas snu u ponad 90% osób z zespołem niespokojnych występują okresowe ruchy kończyn (periodic limb movements in sleep – PLMS).

Są to powtarzające się, występujące w seriach (po 4 i więcej), bardzo regularne ruchy kończyn, przede wszystkim nóg, składające się z wyprostu palucha i grzbietowego zgięcia stopy, często z towarzyszącym zgięciem w stawach kolanowym i biodrowym.

Czas trwania pojedynczego ruchu wynosi 0,5–5 s, a odstępy pomiędzy pojedynczymi ruchami w serii najczęściej 20–40 s. Osoby śpiące z chorym na zespół niespokojnych nóg w jednym łóżku często mówią, że chory „kopie przez sen”.

Odczuwanie parestezji przed zaśnięciem oraz występowanie w czasie snu okresowych ruchów kończyn prowadzi u większości chorych na zespół niespokojnych nóg do przewlekłych zaburzeń snu, najczęściej bezsenności, a w efekcie do uczucia ciągłego zmęczenia, wyczerpania, rzadziej senności podczas dnia.

Skargi pacjentów na trudności z zaśnięciem i przespaniem nocy (utrzymaniem ciągłości snu) znajdują potwierdzenie w obrazie architektury snu uzyskiwanym w badaniu polisomnograficznym.

W porównaniu z osobami zdrowymi w tym samym wieku sen osób dotkniętych tym zespołem cechuje znacznie wydłużona latencja snu (czas od momentu położenia się do łóżka i zgaszenia światła do chwili zaśnięcia), zwiększona ilość czasu czuwania oraz zwiększona ilość snu płytkiego (stadia N1 i N2) kosztem zmniejszenia ilości snu z szybkimi ruchami gałek ocznych (rapid eye movement – REM) i snu głębokiego (stadium N3). Niekiedy dochodzi do całkowitej fragmentacji snu i zniesienia cyklicznego charakteru profilu snu.

Częstość występowania

Zespół niespokojnych nóg występuje z częstością 5–8% w populacji osób dorosłych. W grupach szczególnego ryzyka (osoby w podeszłym wieku, z niedokrwistością z niedoboru żelaza, z niewydolnością nerek, kobiety w ciąży) częstość jego występowania może wynosić nawet od kilkunastu do kilkudziesięciu procent.

Pierwsza manifestacja idiopatycznych (czyli niezwiązanych z innymi chorobami) postaci zespołu niespokojnych nóg może nastąpić w każdym wieku, najczęściej jednak około 20. roku życia.

Choroba ma charakter przewlekły z możliwymi długimi remisjami, a objawy zwykle narastają z wiekiem. Pacjenci zgłaszają się do lekarza najczęściej po 50.

roku życia, kobiety dodatkowo często szukają pomocy w okresie ciąży.

Przyczyny

Zespół niespokojnych nóg w niemal 50% przypadków jest związany z innymi zaburzeniami somatycznymi lub neurologicznymi, stosowanymi lekami albo przyjmowanymi substancjami.

Najczęstsze przyczyny wtórnych postaci zespołu niespokojnych nóg to: niedobór żelaza i magnezu, niewydolność nerek, polineuropatie i przyjmowanie leków lub substancji mogących wywoływać albo nasilać jego objawy.

Niedobór żelaza i związana z nim niedokrwistość jest najczęstszą przyczyną wtórnych postaci tego zaburzenia. Niedoborem żelaza tłumaczy się również częste jego występowanie u kobiet w ciąży.

W idiopatycznych postaciach zespołu niespokojnych nóg nierzadko stwierdza się dodatni wywiad rodzinny, wskazujący na autosomalny dominujący sposób dziedziczenia. W tych postaciach zespołu badanie neurologiczne i neurofizjologiczne (elektromiografia [EMG], neurografia), a także badania laboratoryjne nie wykazują odchyleń od normy.

Mimo licznych badań nad patogenezą idiopatycznej postaci zespołu niespokojnych nóg jego przyczyny pozostają nieznane. Z wielu hipotez dotyczących patomechanizmu tego zaburzenia za najbardziej prawdopodobne uznaje się te zakładające udział układów dopaminowego i opioidowego, co mają potwierdzać dobre wyniki terapii z użyciem substancji dopaminergicznych oraz agonistów receptorów opiodiowych.

Zespół niespokojnych nóg może być również wywołany przez wdrożoną farmakoterapię, zwłaszcza lekami oddziałującymi na ośrodkowy układ nerwowy.

Ze względu na stosowane dawki oraz zazwyczaj długi okres podawania postacie zespołu niespokojnych nóg indukowane lekami obserwowano głównie podczas terapii lekami przeciwpsychotycznymi, przeciwdepresyjnymi i normotymicznymi, zwłaszcza mirtazapiną, mianseryną i solami litu, oraz po nagłym odstawianiu leków nasennych i pochodnych benzodiazepiny.

Inne grupy leków o działaniu ośrodkowym, które mogą wywoływać to zaburzenie, to leki przeciwpadaczkowe (zwłaszcza fenytoina) oraz leki przeciwhistaminowe I generacji (np. cymetydyna). Objawy obserwowano również u osób nadużywających alkoholu, nikotyny i kofeiny.

Diagnostyka

Rozpoznanie jest diagnozą kliniczną i ustala się je na podstawie występowania charakterystycznych objawów choroby.

Należy wykonać badania krwi, które mają na celu wykluczenie cukrzycy (oznaczenie stężenia glukozy na czczo), chorób nerek (oznaczenie stężenia kreatyniny i jonogram), chorób wątroby (oznaczenie aktywności aminotransferaz), przewlekłych chorób zapalnych (morfologia krwi i OB), niedoboru żelaza (morfologia krwi, stężenie żelaza i ferrytyny) oraz niedoboru magnezu (oznaczenie stężenia magnezu). W celu wykluczenia polineuroapatii i innych chorób neurologicznych pacjenta należy poddać badaniu neurologicznemu. Lekarz powinien zebrać również wywiad dotyczący przyjmowanych leków.

Leczenie

We wtórnych postaciach zespołu niespokojnych nóg należy leczyć przede wszystkim choroby podstawowe. U pacjentów z niedokrwistością i niedoborem żelaza oprócz stosowania diety bogatej w żelazo należy podawać żelazo w tabletkach.

Trzeba dążyć do tego, by stężenia żelaza i ferrytyny we krwi mieściły się w górnym przedziale prawidłowych wartości. Żelazo należy przyjmować na czczo, godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po nim, najlepiej łącznie z witaminą C, co zapewnia lepsze jego wchłanianie.

W przypadku niedoboru magnezu należy również przyjmować preparaty zawierające magnez.

W idiopatycznej postaci zespołu niespokojnych nóg oraz w tych jego postaciach wtórnych, w których leczenie choroby podstawowej nie doprowadziło do wystarczającej poprawy, należy rozważyć terapię lekami dopaminergicznymi. W Polsce najczęściej stosuje się lewodopę, ropinirol i pramipeksol.

Leczenie powinien prowadzić neurolog lub lekarz z poradni leczenia zaburzeń snu. Co kilka miesięcy warto zmniejszyć dawkę leku, a nawet przerwać leczenie, ponieważ idiopatyczny zespół niespokojnych nóg ma przebieg falujący. W pewnych okresach leczenia konieczne może być zwiększenie dawki leków, ale będą również okresy, kiedy przyjmowanie leków nie będzie konieczne.

Należy podkreślić, że terapia osób z tym zespołem jest leczeniem objawowym, tzn. łagodzi objawy choroby, nie umożliwia jednak wyleczenia. Sama choroba nie prowadzi do uszkodzenia mózgu ani neurologicznych objawów ubytkowych, nie stanowi również zagrożenia dla życia czy sprawności pacjenta.

Jeśli dolegliwości mają niewielkie nasilenie, a objawy nie przeszkadzają w życiu, pacjent się wysypia lub ma tylko nieznaczne zaburzenia snu, podawanie leków dopaminergicznych nie jest wskazane. W przypadku złej odpowiedzi na leki dopaminergiczne lub działań niepożądanych tych leków w leczeniu tego zburzenia można stosować niektóre leki przeciwpadaczkowe, np.

gabapentynę i pregabalinę. W ciężkich, opornych na leczenie postaciach zespołu niespokojnych nóg zaleca się natomiast małe dawki leków opioidowych, np. kodeiny.

Zobacz wypowiedź ekspertaJak leczyć zespół niespokojnych nóg (RLS)?

Zespół niespokojnych nóg RLS – przyczyny, objawy, sposoby leczenia

Syndromem niespokojnych nóg (RSL – ang. Restless Legs Syndrome) nazywamy zestaw charakterystycznych objawów dotykających pozostające w bezruchu nogi.

Symptomy pojawiają się najczęściej podczas snu zakłócając wypoczynek, a powstające w jego konsekwencji zmęczenie i brak energii są równie dokuczliwe co same objawy ociężałych nóg.

RLS zalicza się do zaburzeń neurologicznych, dlatego to lekarzy psychiatrzy są tą grupą specjalistów, która może udzielić najbardziej dokładnych porad w tej materii. Inna nazwa syndromu to zespół Wittmaacka-Ekboma.

Jakie są przyczyny schorzenia? Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Część specjalistów przypisuje mu tło genetyczne, co nie zawsze potwierdzają statystki.

Inne teorie za jego powstanie obwiniają problemy w układzie połączeń między rdzeniem kręgowym a mózgiem, a więc kłopoty z dopaminą, która pełni rolę neuroprzekaźnika. Zespół niespokojnych nóg może wynikać także z deficytu żelaza, które uczestniczy w syntezie dopaminy, oraz niedoboru magnezu.

Za przyczyną objawów może stać także przyjmowanie niektórych leków (np. antydepresantów lub leków przeciwpsychotycznych i histaminowych) oraz inne choroby, o czym mowa poniżej.

Grupy ryzyka RLS

Szacuje się, że na zespół niespokojnych nóg schorzenie cierpi ok. 5% społeczeństwa. Choć może pojawić ono praktycznie w każdym wieku, zagrożenie jego wystąpieniem wzrasta wraz z upływem lat, a w grupie seniorów po 60. roku zachorowalność może dochodzić nawet do 10%.

Leia também:  Como Tirar A Musica Do Telemovel Quando Alguem Liga?

Nieznacznie częściej RLS zgłaszają panie: 6 na 10 chorych to kobiety. Z problemem często zmagają przyszłe mamy, szczególnie w ostatnim trymestrze ciąży, oraz osoby, które chorują na inne dolegliwości (np.

niewydolność nerek, niedobór żelaza, polineuropatie, cukrzycę), a objawy niespokojnych nóg mają u nich charakter wtórny.

Objawy syndromu niespokojnych nóg

Pacjenci, u których podejrzewa się chorobę Wittmaacka-Ekboma zgłaszają najczęściej następujące symptomy: drętwienie, mrowienie, drganie, swędzenie, pieczenie, cierpnięcie nóg. Objawy te mają najczęściej charakter opisowy, a pacjenci mogą mieć problemy ze sprecyzowaniem tego, co im dolega.

Dyskomfort pojawia się w obu nogach jednocześnie i obejmuje praktycznie całą powierzchnię kończyn dolnych. W bardziej zaawansowanych przypadkach dolegliwości mogą występować również na wysokości tułowia, a nawet kończyn górnych. Co charakterystyczne, objawy pojawiają się podczas bezruchu, np.

w czasie snu, przez co mogą powodować komplikacje z zaśnięciem, a nawet bezsenność. Jednak dolegliwości nie ograniczają się jedynie do snu – mogą również towarzyszyć podczas siedzenia: na kanapie, w kinie, teatrze, samolocie czy pociągu. Zazwyczaj uczcie ustępuje w momencie wykonania ruchu.

Intensywność i częstotliwości symptomów RLS różni się od siebie w zależność od długości trwania choroby. Im później podjęte leczenie, tym bardziej uciążliwe dla pacjenta będą dolegliwości i terapia.

Jak leczyć zespół niespokojnych nóg (RLS)?

Preparaty na syndromy niespokojnych nóg

Diagnoza i leczenie

Stwierdzenie RLS bazuje przede wszystkim na dokładnym wywiadzie przeprowadzonym z pacjentem oraz wykluczeniu innych chorób (na drodze badań laboratoryjnych) i zaburzeń neurologicznych.

W przypadku pozytywnej diagnozy lekarze zalecają stosowanie suplementów witaminowych uzupełniających dawki: żelaza, magnezu, witamin C oraz B6 (pirydoksyny) i B12 (kobalamina). Ważne jest, żeby sięgnąć po preparat rekomendowany przez lekarza – nie każdy bowiem suplement zawiera pożądane proporcje składników.

W niektórych przypadkach terapia witaminowa może okazać się niewystarczająca. Można wtedy sięgnąć po medykamenty przepisywane na receptę, np. leki dopaminergiczne, opioidowe, przeciwpadaczkowe lub benzodiazepiny. Trzeba jednak pamiętać, że ich przyjmowanie może mieć skutki uboczne, a ich dawkowanie musi być bezwzględnie konsultowane z lekarzem.

Osobom borykającym się z RLS zaleca się także ćwiczenia relaksacyjne oraz odstawienie używek – kawy i alkoholu. Syndrom niespokojnych nóg nie jest leczony u kobiet w ciąży, a jego objawy ustępują po porodzie.

Zespół Niespokojnych Nóg (RLS) (art by krzykacz) | Kulturystyka.pl

Jak leczyć zespół niespokojnych nóg (RLS)?

Źródło zdjęcia

“Gdy nadchodzi noc, odczuwam w nogach niesamowite pieczenie oraz ostre mrowienie w stopach i do połowy łydek. Dolegliwości te nie dają mi spać, muszę wstawać z łóżka, aby choć na chwilę zmniejszyć ból. Bez środków nasennych nie jestem w stanie zasnąć. Nie pomaga witamina B12 ani środki przeciwbólowe”

Osoba cierpiąca na Zespół Niespokojnych Nóg [3].

Zespół Niespokojnych Nóg – historia

Zespół Niespokojnych Nóg (ang. Restless Legs Syndrome), określany w piśmiennictwie medycznym – RLS po raz pierwszy opisał już w 1685 roku Anglik Willis, natomiast systematyczny opis podany został przez szwedzkiego badacza Ekboma w 1945 roku [2].

Zespół Niespokojnych Nóg – co to jest

Jest to zaburzenie neurologiczne objawiające się przymusem poruszania nogami. Przymus ten wywołany jest uciążliwymi, często trudnymi do opisania dolegliwościami w nogach. Objawy te przypominają nieprzyjemne drętwienie, mrowienie, a czasem powodują nawet ból w nogach. Bardziej obrazowo chorzy opisują je jako “mrówki biegające pod skórą” czy “krew pieniąca się w żyłach”.

Te nieprzyjemne doznania pojawiają się zazwyczaj podczas odpoczynku, dłuższego przebywania w bezruchu, najczęściej wieczorem i w nocy. Charakterystyczne dla tego schorzenia jest również to, że objawy częściowo lub całkowicie ustępują podczas aktywności fizycznej np. podczas poruszania nogami lub chodzenia [1].

Zespół Niespokojnych Nóg – objawy

W RLS chorzy odczuwają nieodpartą potrzebę poruszania kończynami dolnymi (znacznie rzadziej kończynami górnymi), szczególnie w pozycji siedzącej i/lub leżącej.

Zwykle są one opisywane jako dyskomfort, parestezje (“kłucia”, “igły” lub odczucie ciężkości) w obrębie kończyn dolnych, zlokalizowane głęboko, w obrębie mięśni i kości, zwykle na łydkach, podudziach.

Często jednak chorzy nie potrafią dokładnie nazwać charakteru dolegliwości, czy znaleźć odpowiednich dla nich słów [2].

Objawy te w znacznym stopniu zmniejszają się lub wręcz ustępują całkowicie, kiedy chory porusza kończynami lub zaczyna chodzić. Ponieważ objawy zazwyczaj pojawiają się przy kładzeniu się do łóżka wieczorem (niekiedy nawet w dzień podczas drzemki) są przyczyną bezsenności, zarywania nocy i niedosypiania [2].

Zespół Niespokojnych Nóg – występowanie

Jest to schorzenie stosunkowo łatwe do rozpoznania, ale paradoksalnie bardzo rzadko rozpoznawane, szczególnie podczas pierwszej wizyty u lekarza. Niektóre doznania opisywane przez chorego oraz pewna dziwaczność objawów mogą sugerować nerwicowy charakter dolegliwości. Dlatego istnieją tak duże rozbieżności w publikacjach i opracowaniach danych, dotyczących występowania tej choroby [2].

Według różnych autorów częstość występowania Zespołu Niespokojnych Nóg waha się w populacji ogólnej od 0,65% w Singapurze do 10-15% w Europie. Jeszcze inne dane mówią o rozpowszechnieniu od 2% aż do 29% [2]. W Polsce na tą chorobę cierpi prawdopodobnie 8-10% mieszkańców [1]. Oznaczałoby to, że tak mało znany zespół chorobowy jest częstszy od np. doskonałe znanej choroby Parkinsona [2].

Schorzenie to częściej dotyka kobiety niż mężczyzn. Zespół Niespokojnych Nóg może wystąpić w każdym wieku, chociaż częściej dotyczy osób w wieku średnim i starszym.

Zwykle jednak występuje po 30-tym roku życia i staje się częstszy w miarę starzenia się chorego [3]. Badania wykazują, że w 1/3 przypadków objawy zaczynają się pojawiać poniżej 20 roku życia.

Samoistne ustąpienie objawów chorobowych jest rzadkie i dotyczy zaledwie ok. 10-15% chorych [2].

Zespół Niespokojnych Nóg – przyczyny

Jak podaje jedno ze źródeł Zespół Niespokojnych Nóg może być dziedziczny w około 50-60% przypadków i to zarówno w niektórych rodzinach w sposób tzw. autosomalnie dominujący, jak i rzadziej recesywny.

Szczególnie często rodzinne występowanie notuje się w przypadkach o wczesnym, tj.

około 30-35 roku życia, początku choroby, a u chorych po 40-45 roku życia nie stwierdza się zazwyczaj rodzinnego występowania [2].

Zespół ten może mieć także charakter objawowy lub towarzyszyć innym schorzeniom. Dlatego tak istotne wydaje się właściwe i szybkie jego rozpoznanie, szczególnie w tych przypadkach, które z uwagi na przykry charakter dolegliwości wysuwają się na pierwszy plan lub wręcz poprzedzają występowanie objawów innych schorzeń.

Do chorób, którym może towarzyszyć Zespół Niespokojnych Nóg, należą: uszkodzenia rdzenia kręgowego i korzeni nerwowych (tzw. mieloradikulopatie) na różnym tle, uszkodzenia nerwów obwodowych (tzw.

polineuropatie, szczególnie te dotyczące cienkich włókien czuciowych, powodujące tzw.

zespół piekących stóp), niewydolność nerek (aż do 40% przypadków, także u chorych dializowanych), reumatoidalne zapalenie stawów, stwardnienie rozsiane, stwardnienie zanikowe boczne, choroba Friedreicha, niedobór witaminy B12. Zespół może także wystąpić w przebiegu ciąży [2].

Ważne jest także – w czasie rozmowy lekarza z pacjentem – wykluczenie nocnych kurczów mięśniowych, które mogą pojawiać się po zmęczeniu, przy niedoborze elektrolitów (a czasami towarzyszą także Zespołowi Niespokojnych Nóg), i które zwykle są leczone lekami rozluźniającymi mięśnie. To chyba jest najczęstsze źródło pomyłek diagnostycznych, a leki rozluźniające mięśnie nie przynoszą tutaj poprawy.

Zespół Niespokojnych Nóg może być także spowodowany stosowaniem leków, np. przeciwdepresyjnych (zarówno starszego, jak i nowszego typu) czy neuroleptyków (stosowanych w leczeniu psychoz), przeciwpadaczkowych lub odstawieniem leków (np. barbituranów czy benzodwuazepin – np. relanium) [2].

Szczególnie interesujące są natomiast obserwacje dotyczące niedoboru żelaza.

Już w 1960 roku Ekbom stwierdzał niedobór żelaza u 24% chorych z Zespołem Niespokojnych Nóg, co potwierdziły badania O’Keeffe, który znalazł niedobór żelaza aż u 31% chorych.

Wtedy też próbowano leczyć chorych, podając im preparaty żelaza. W dobie rezonansu magnetycznego dokonano odkrycia zmniejszenia ilości żelaza w mózgu w miejscu znanym jako tzw. istota czarna.

Potwierdziły to badania autopsyjne opublikowane w ubiegłym roku. Struktura ta stanowi bardzo ważne źródło przekaźnika chemicznego – dopaminy. Jego niedobór prowadzi np. do rozwoju objawów choroby Parkinsona. Do produkcji dopaminy niezbędna jest odpowiednia ilość żelaza, i tu dochodzimy do wytłumaczenia, dlaczego objawy Zespołu Niespokojnych Nóg pojawiają się właśnie wieczorem.

Dopamina wydzielana jest w mózgu, podlegając rytmom dobowym. Jej poziom jest najniższy właśnie wieczorem, co przy niedoborze żelaza może powodować pojawienie się objawów właśnie w tym czasie, a ich ustępowanie w ciągu dnia. Informacja ta jest niezwykle ważna również z punktu widzenia leczenia [2].

Zespół Niespokojnych Nóg – leczenie

Leia também:  Como Fazer Aviao De Papel Que Voa 100 Metros?

Istnieją metody, które skutecznie łagodzą i wspomagają konwencjonalne leczenie RLS. Objawy Zespołu Niespokojnych Nóg u większości osób można złagodzić lub nawet całkowicie zlikwidować za pomocą terapii farmakologicznej. Dostępne leki nie zlikwidują jednak przyczyny RLS, ponieważ jest ona nieznana. Dzięki odpowiedniemu leczeniu chory może pozbyć się dolegliwości i normalnie funkcjonować [1].

Jednakże warunkiem skutecznego leczenia jest zawsze postawienie właściwego rozpoznania. W przypadkach tzw. wtórnego (czy objawowego) Zespołu Niespokojnych Nóg często powinniśmy leczyć najpierw schorzenia podstawowe (np. polineuropatię, niewydolność nerek czy niedobór witaminy B12). Dlatego tak istotne jest ustalenie trafnego rozpoznania [2].

Leczenie pozostałych przypadków obecnie polega na wyrównaniu niedoboru dopaminy. Niedobór dopaminy możemy wyrównać, podając choremu przed snem preparat tzw. L-dopy, powszechnie również stosowany w leczeniu choroby Parkinsona.

Inną metodą jest podawanie leków, które nie są prekursorami dopaminy (jak preparaty L-dopy), ale działają bezpośrednio na receptory dopaminowe (miejsca, poprzez które dopomina wywiera działanie na inne komórki mózgu). W leczeniu opornych przypadków poleca się opioidy – jak np. kodeina [2].

Istnieją również poza farmakologiczne metody leczenia. Przy wyborze tego rodzaju metod radzenia sobie z tym schorzeniem nacisk kładzie się głównie na zmianę trybu życia.

Przede wszystkim warto zadbać o higienę snu, unikać środków mogących nasilać objawy RLS np. kawy, alkoholu i nikotyny [1].

Dużej liczbie chorych pomaga wzmożona aktywność fizyczna w ciągu dnia – jazda na rowerze, siłownia, gimnastyka, biegi oraz spacer.

W momencie wystąpienia objawów wieczorem lub w nocy, chorzy posiłkują się też spięciami mięśni nóg, zginaniem nóg, wstawaniem i chodzeniem po mieszkaniu, dotykaniem stopami miejsc bardzo zimnych – np. płytek oraz zlewaniem stóp/nóg zimną wodą. Bardzo częstym znanym sposobem jest również masaż nóg w ciągu dnia jak i tuż przed snem.

Literatura:

[1] [www.niespokojnenogi.pl]
[2] J. Sławek, Zespół niespokojnych nóg, “Vilcacora” 2003, nr 3
[3] S. Mistygacz, Co w XXI wieku wiemy o zespole niespokojnych nóg (RLS)?, “Twoja Zdrowa Medycyna” 2004, nr 2

Autor: krzykacz (sfd)

Aby wejść na forum kliknij TUTAJ

Zespół niespokojnych nóg (RLS)

sen

Dowiedz się o objawach, samopomocy i leczeniu zespołu niespokojnych nóg

Co to jest zespół niespokojnych nóg (RLS)?

czy dziwne i nieprzyjemne odczucia w nogach nie dają Ci spać w nocy? Czy przeszkadza ci niemal nieodparta chęć poruszania nogami podczas leżenia lub relaksu? Jeśli tak, możesz mieć zespół niespokojnych nóg (RLS), zaburzenie neurologiczne., Mrowienie, ból i swędzenie RLS może trwać wiele godzin i uniemożliwić uzyskanie snu, którego potrzebujesz.

każdy może mieć zespół niespokojnych nóg, ale częściej występuje u osób starszych i kobiet. Łagodne objawy RLS mogą rozpocząć się we wczesnej dorosłości, a następnie nasilać się wraz z wiekiem. Po 50 roku życia objawy RLS często nasilają się i znacznie zakłócają sen. Zespół niespokojnych nóg występuje również często w czasie ciąży(występuje u około 40% kobiet w ciąży).

eksperci uważają, że niski poziom żelaza w mózgu może być odpowiedzialny za RLS., Uważa się, że przyczynia się do tego brak równowagi dopaminy. Około 60% osób z niespokojnymi nogami ma członka rodziny z chorobą, co wskazuje na silny składnik genetyczny.

Niezależnie od przyczyny zespołu niespokojnych nóg, choć ważne jest, aby wiedzieć, że pomoc jest dostępna.

W ostatnich latach eksperci odkryli lepsze sposoby zarządzania i łagodzenia objawów-w tym proste zmiany stylu życia i środki samopomocy można ćwiczyć w domu, aby wyciszyć niespokojne nogi i cieszyć się spokojnym, orzeźwiającym snem.,

Zespół Niespokojnych Nóg: szukanie pomocy

badania szacują, że jedna na 10 osób cierpi na niespokojne nogi, ale nie zawsze jest łatwo znaleźć pomoc i wsparcie. Wiele osób z RLS nigdy nie otrzymują właściwego leczenia.

Część problemu polega na tym, że trudno to wyjaśnić, a chorzy są często odrzucani jako ” zdenerwowani.”Ci, którzy nie doświadczyli niepokojących objawów, mogą nie rozumieć, jak poważnie mogą wpłynąć na jakość Twojego życia.

Nawet lekarze nie mogą wziąć niespokojne nogi poważnie, rozpoznać objawy, lub uświadomić sobie, że wskazują one na prawdziwy stan zdrowia.,

dobrą wiadomością jest to, że ostatnie badania zwiększyły nasze zrozumienie zespołu niespokojnych nóg, co prowadzi do bardziej skutecznych metod leczenia. Jednocześnie RLS staje się coraz bardziej rozpoznawalny. Jeśli ty lub twój partner cierpi na niespokojne nogi, nigdy nie było lepszego czasu, aby znaleźć ulgę.

Jeśli masz zespół niespokojnych nóg, typowa noc może wyglądać tak: kładziesz się w łóżku, gotowy do snu, a gdy twoje ciało zaczyna się relaksować, zaczyna się pełzanie, mrowienie lub swędzenie w nogach.

, Starasz się ignorować niewygodne odczucia, mając nadzieję, że odejdą, ale w końcu chęć poruszania się jest zbyt duża. Wstajesz z łóżka, aby rozciągnąć i przyspieszyć podłogę i przez chwilę znajdujesz ulgę.

Ale kiedy znowu się położysz, niespokojne odczucia w twoich nogach zaczynają się od nowa.

objawy zespołu niespokojnych nóg

nie tylko objawy zespołu niespokojnych nóg różnią się od osoby do osoby, ale mogą być trudne do opisania.

, Typowe opisy obejmują:” creepy-crawly ” uczucie, mrowienie, swędzenie, kłucie, pieczenie, ciągnięcie, szarpanie i ból.

Niektórzy ludzie powiedzieli, że czuje się jak robaki pełzają po nogach, gazowana soda bulgocze w ich żyłach lub mają ” głęboki swędzenie kości.”Czasami objawy są bolesne, ale zazwyczaj są po prostu niewygodne i niepokojące.

częste objawy RLS

dyskomfort nóg połączony z silną chęcią poruszania się. Niewygodne odczucia głęboko w nogach, którym towarzyszy silna, często nieodparta chęć poruszania nimi.,

odpoczynek wywołuje objawy. Niewygodne odczucia nóg zaczynają się lub pogarszają, gdy siedzisz, leżysz lub próbujesz się zrelaksować.

objawy nasilają się w nocy. RLS zazwyczaj rozbłyski w nocy. W cięższych przypadkach objawy mogą rozpocząć się wcześniej w ciągu dnia, ale stają się znacznie bardziej intensywne przed snem.

objawy ustępują podczas chodzenia lub poruszania nogami. Ulga trwa tak długo, jak będziesz się poruszać.

drżenie nóg lub kopanie podczas snu., Wiele osób z RLS również okresowe zaburzenia ruchu kończyn (PLMD), który obejmuje powtarzające się skurcze lub Szarpanie nóg podczas snu.

objawy RLS mogą wahać się od łagodnie irytujących do poważnie wyłączania. Mogą wystąpić objawy tylko raz na jakiś czas, takich jak czasy wysokiego stresu, lub mogą one plagą każdej nocy. W ciężkich przypadkach RLS, mogą wystąpić objawy w ramionach, jak również nogi.

RLS Self-help Wskazówka 1: unikaj wyzwalaczy

unikanie znanych wyzwalaczy RLS jest inteligentnym pierwszym krokiem do przezwyciężenia problemu.

opanuj stres., Objawy RLS nasilają się, gdy jesteś niespokojny i przytłoczony. Wszystko, co możesz zrobić, aby utrzymać stres w ryzach, pomoże, w tym techniki relaksacyjne, takie jak medytacja i głębokie oddychanie.

Ogranicz lub wyeliminuj alkohol. Wiadomo, że alkohol pogarsza objawy niespokojnych nóg, więc należy zachować ostrożność podczas picia wieczorem. Alkohol zakłóca również sen, więc jesteś bardziej prawdopodobne, aby obudzić się w środku nocy i przeszkadza objawy RLS.

nie przesadzaj z ćwiczeniami. Chociaż umiarkowane codzienne ćwiczenia mogą znacznie złagodzić objawy RLS, ważne jest, aby nie przesadzać., Forsowne ćwiczenia mogą czasami zaostrzyć objawy RLS, zwłaszcza przed snem, więc unikać ćwiczeń do punktu, w którym stawy lub mięśnie stają się bolesne lub ból.

Przestań palić. Nikotyna jest stymulantem, który upośledza przepływ krwi do mięśni i może pogorszyć niespokojne nogi, więc najlepiej unikać papierosów, waporyzerów i e-papierosów.

eksperymentuj z kofeiną. Dla niektórych osób z RLS kofeina jest wyzwalaczem. Jednak ostatnie badania pokazują, że może to rzeczywiście przynieść korzyści innym., Aby zobaczyć, w którym obozie wpadniesz, spróbuj wyciąć kawę, herbatę i napoje bezalkoholowe i monitorować swoje objawy.

Sprawdź swoją apteczkę

istnieje wiele typowych leków—zarówno na receptę, jak i bez recepty-które mogą wywołać objawy RLS lub je pogorszyć. Do leków, na które należy uważać, należą:

  • leki nasenne dostępne bez recepty.
  • leki na przeziębienie i alergie zawierające leki przeciwhistaminowe (takie jak Benadryl, NyQuil i Dimetapp).
  • leki przeciw nudnościom (takie jak Antyvert, Compazine i Dramamine).,
  • blokery kanału wapniowego (stosowane przy wysokim ciśnieniu krwi, migrenach i problemach z sercem).
  • leki przeciwdepresyjne (takie jak Prozac, Effexor i Lexapro).
  • leki przeciwpsychotyczne (stosowane w chorobie afektywnej dwubiegunowej i schizofrenii).

szereg niedoborów witamin i minerałów wiąże się z zespołem niespokojnych nóg.

żelazo. Niedobór żelaza (niedokrwistość) jest dobrze znaną przyczyną RLS, więc poprosić lekarza, aby przetestować na niedokrwistość. Jednak uzupełnienie żelaza może również poprawić objawy RLS u tych, którzy nie są anemiczne.,

Leia também:  Como Saber A Que Escalao Pertenço?

magnez. Magnez może poprawić sen, a niektóre badania wykazały, że jest korzystny dla niespokojnych nóg. Spróbuj poeksperymentować z suplementem magnezu (250 do 500 mg) przed snem, aby sprawdzić, czy twoje objawy ulegną poprawie.

witamina D. ostatnie badania pokazują, że objawy RLS są częstsze i cięższe u osób z niedoborem witaminy D. Lekarz może łatwo sprawdzić poziom witaminy D lub po prostu można zrobić to punkt, aby uzyskać więcej na słońcu.

folian (kwas foliowy)., Niedobór kwasu foliowego jest związany z RLS, co może wyjaśniać, dlaczego niespokojne nogi są tak powszechne u kobiet w ciąży (kwas foliowy odgrywa kluczową rolę w zdrowym rozwoju płodu). Gdy kwas foliowy jest niski, B12 jest często również niski, więc możesz spróbować uzupełnić witaminą B-complex.

Porada 2: codzienne ćwiczenia

codzienna aktywność, w tym ćwiczenia aerobowe i trening oporu dolnej części ciała, może znacznie zmniejszyć objawy zespołu niespokojnych nóg u większości ludzi. Wybierz zajęcia, które lubisz, zwłaszcza te, które podkreślają korzystanie z nóg., Staraj się ćwiczyć przez co najmniej 30 minut w większości dni, chociaż nie zbyt blisko czasu snu.

ćwiczenia nie muszą być intensywne. Proste codzienne czynności, takie jak chodzenie, często zapewniają wszystkie korzyści, których szukasz. W rzeczywistości bardzo energiczne ćwiczenia-takie jak trening do maratonu-mogą czasami wystrzelić Wstecz i pogorszyć objawy RLS.

rozciąganie na RLS

proste rozciąganie może pomóc zatrzymać objawy zespołu niespokojnych nóg w ich utworów., Oto garść, która pomoże Ci zacząć:

Calf stretch – rozciągnij ramiona, aby dłonie były płaskie o ścianę, a łokcie były prawie proste.

Lekko ugnij prawe kolano i krok lewą nogę do tyłu o stopę lub dwie, pozycjonując piętę i stopę płasko na podłodze. Przytrzymaj przez 20 do 30 sekund.

Teraz zegnij lewe kolano, jednocześnie utrzymując piętę i stopę płasko na podłodze. Aby uzyskać głębszy odcinek, przesuń stopę nieco dalej. Zmień nogi i powtórz.,

przedni odcinek uda – stojąc równolegle do ściany dla równowagi, chwyć i pociągnij jedną z kostek w kierunku pośladka, utrzymując drugą nogę prosto. Przytrzymaj przez 20 do 30 sekund. Zmień nogi i powtórz.

Rozciąganie bioder-umieść oparcie krzesła na ścianie w celu podparcia i stań twarzą do krzesła. Unieś lewą stopę do góry i oprzyj ją płasko na krześle, z ugiętymi kolanami.

(Lub spróbuj umieścić stopę na schodach, trzymając balustradę dla równowagi.,) Utrzymując możliwie neutralny kręgosłup, delikatnie dociskaj miednicę do przodu, aż poczujesz rozciągnięcie w górnej części prawego uda.

Twoja miednica przesunie się trochę do przodu. Przytrzymaj przez 20 do 30 sekund. Zmień nogi i powtórz.

według badań opublikowanych w Journal of Alternative and Complementary Medicine, kobiety z RLS, które praktykowały jogę zmniejszyły swoje objawy i doświadczyły mniej stresu, podwyższonego nastroju i lepszych nawyków snu.,

Porada 3: Popraw swój sen

objawy zespołu niespokojnych nóg mogą utrudnić zasypianie. Kiedy jesteś pozbawiony snu, nie tylko czujesz się okropnie, ale jesteś bardziej podatny na stres. Stres i zmęczenie może pogorszyć RLS, co błędne koło, więc robi to, co trzeba, aby uzyskać wystarczającą ilość snu jest kluczowa.

spróbuj spać z poduszką między nogami. Może zapobiegać uciskaniu nerwów w nogach i powodować mniej objawów RLS w nocy.

trzymaj się regularnego harmonogramu snu., Wspieraj naturalne rytmy snu Twojego ciała, kładąc się spać i wstając codziennie o tej samej porze (w tym w weekendy).

zoptymalizuj swoją sypialnię do snu. Upewnij się, że pokój jest ciemny( bez świateł z urządzeń elektronicznych), cichy i chłodny.

odpręż się relaksującą rutyną przed snem. Spróbuj zwijać się w łóżku z książką, słuchać uspokajającej muzyki lub wziąć gorącą kąpiel (ciepło ma dodatkowy bonus łagodzenia niespokojnych nóg).

Wyłącz elektronikę na 1-2 godziny przed snem., Niebieskie światło z ekranów (telewizorów, telefonów, tabletów, komputerów) tłumi hormony promujące sen i stymuluje mózg.

rejestrowanie zmian w diecie, stylu życia, nawyków snu i rutyny może pomóc w nawiązaniu przydatnych połączeń między codziennymi czynnościami a jakością snu w nocy.Kliknij tutaj, aby pobrać dziennik snu HelpGuide.

Łagodzenie niespokojnych nóg w tej chwili

czasami, pomimo najlepszych wysiłków samopomocy, objawy niespokojnych nóg nasilają się., Poniższe wskazówki pomogą Ci znaleźć szybką ulgę:

  1. wstań i chodź. Walka z chęcią poruszania się może pogorszyć uczucia.
  2. nałóż gorące lub zimne opakowania na nogi.
  3. spróbuj rozciągania łydek, pozycji jogi, zgięć kolan lub prostej rotacji kostki lub stopy.
  4. rozluźnij mięśnie masażem lub gorącą kąpielą.
  5. ciśnienie może pomóc złagodzić dyskomfort związany z zespołem niespokojnych nóg. Spróbuj nosić skarpety kompresyjne lub pończochy lub owinąć nogi w bandaże(ale nie tak mocno, że będziesz odciąć krążenie).,

unikaj dłuższych okresów bezczynności

zbyt długie siedzenie może pogorszyć objawy RLS, więc staraj się zerwać okresy siedzenia z ruchem lub rozciągnięciami.

  • Znajdź lub utwórz ustawienie pracy, w którym możesz być aktywny. Jeśli pracujesz w biurze, zajrzyj do biurka, które pozwala ci stać i pisać lub chodzić podczas rozmowy przez telefon.
  • powiedz przyjaciołom, rodzinie i współpracownikom, dlaczego musisz poruszać się bardziej niż inni. Prawdopodobnie będą starali się pomieścić i chcą pomóc stworzyć zdrowe środowisko.,
  • Zaplanuj czynności, które mogą wymagać długich okresów siedzenia—takich jak podróże samochodem, loty lub oczekiwanie na spotkania-rano, a nie późno w ciągu dnia.
  • Wybierz miejsce przy przejściu w kinie i w samolocie, aby móc wstać i poruszać się.
  • daj sobie przerwy na rozciąganie w pracy i podczas długich przejażdżek samochodem.

,

diagnozowanie zespołu niespokojnych nóg

żaden test laboratoryjny nie może potwierdzić rozpoznania zespołu niespokojnych nóg. Aby zdiagnozować RLS, lekarz będzie potrzebował:

  • pełnej historii medycznej.
  • Wywiad diagnostyczny, aby wykluczyć inne schorzenia.
  • badanie krwi na niski poziom żelaza.
  • Lista przyjmowanych leków i suplementów.
  • ankieta, aby sprawdzić, czy ktoś w twojej rodzinie ma podobne objawy.,

Jeśli stan chorobowy, taki jak niedobór żelaza, cukrzyca lub uszkodzenie nerwów powoduje niespokojne nogi, leczenie podstawowego problemu może złagodzić objawy. Jeśli nie, możesz skorzystać z leków lub innych metod leczenia.

  • niedobór żelaza (niedokrwistość).
  • ciąża.
  • cukrzyca.
  • choroby nerek.
  • reumatoidalne zapalenie stawów.
  • choroba Parkinsona.
  • problemy z tarczycą.
  • zmiany neurologiczne (guzy rdzenia kręgowego, uszkodzenia nerwów obwodowych lub uszkodzenia rdzenia kręgowego).,
  • bezdech senny lub narkolepsja.
  • żylaki lub problemy z nerwami w dłoniach lub stopach.
  • alkoholizm.

zabiegi niefarmakologiczne

istnieje wiele zabiegów niefarmakologicznych, które okazały się obiecujące w leczeniu zespołu niespokojnych nóg.

Podkładka wibracyjna Relaxis. Zatwierdzony przez FDA wkład Relaxis Pad jest umieszczony pod nogami i wibruje z różną intensywnością przez 30 minut, aby zapewnić przeciwdziałanie stymulacji niespokojnych nóg.

, Chociaż nie działa dla wszystkich, urządzenie wydaje się pomóc niektórym cierpiącym na RLS lepiej spać bez nieprzyjemnych skutków ubocznych leków.

W Stanach Zjednoczonych urządzenie jest oferowane tylko na receptę i można je wypożyczyć lub kupić.

przezskórna elektryczna stymulacja nerwów (TENS). Piętnaście do 30 minut codziennej terapii TENS (przy użyciu niskonapięciowego prądu elektrycznego) wydaje się pomóc ludziom, którzy doświadczają wielu skurczów mięśni. Możesz kupić przenośne, nocne urządzenie TENS online. Są stosunkowo tanie i nie wymagają recepty.,

manipulacja pozycjonowaniem. Małe badanie medyczne w Wielkiej Brytanii wykazało, że osteopatyczna technika ćwiczeń znana jako pozycyjna manipulacja uwalnianiem (PRM) może przynieść korzyści osobom z zespołem niespokojnych nóg. PRM polega na trzymaniu różnych części ciała w pozycji, która zmniejsza uczucie dyskomfortu i bólu.

alternatywne terapie, takie jak akupunktura, masaż, hipnoterapia i refleksologia mogą również pomóc złagodzić objawy RLS.,

leki

Jeśli masz poważne objawy RLS, które nie poprawiły się wraz ze zmianami stylu życia lub innymi metodami leczenia, możesz skorzystać z leków. Jednak żaden pojedynczy lek nie działa dla wszystkich z RLS.

W rzeczywistości, lek, który łagodzi niespokojne nogi jednej osoby może faktycznie pogorszyć objawy.

Ponadto leki stosowane w leczeniu RLS pochodzą z poważnych skutków ubocznych, więc ważne jest, aby rozważyć korzyści wobec ryzyka.

następujące rodzaje leków są najczęściej stosowane w leczeniu RLS:

  • leki Parkinsona, które wpływają na dopaminę.,
  • benzodiazepiny (rodzaj leków przeciwlękowych).
  • leki przeciwbólowe na receptę (opiaty).
  • leki przeciwpadaczkowe.

Wiele osób z zespołem niespokojnych nóg stwierdza, że leki, które początkowo działają, stają się mniej skuteczne w czasie, więc eksperci zalecają również prowadzenie środków samopomocy, aby dać sobie najlepszą szansę na skuteczne łagodzenie objawów w dłuższej perspektywie.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*