Jak leczyć zapalenie wątroby?

Wątroba – funkcje

Wątroba to niezwykle istotny narząd w naszym ciele, gdyż pełni wiele różnych funkcji, bez których nasz organizm nie byłby w stanie sobie poradzić. Przede wszystkim w wątrobie zachodzą wszystkie przemiany najważniejszych składników odżywczych czyli białek, tłuszczów, węglowodanów, witamin i składników mineralnych.

Dzięki wątrobie nasz organizm wykorzystuje składniki odżywcze z pożywienia. Wątroba wytwarza substancję zwaną żółcią, która jest niezbędna w procesie trawienia i wchłaniania tłuszczów w przewodzie pokarmowych. Odgrywa ważną rolę w gospodarce cholesterolowej i trójglicerydowej – ok.

80% cholesterolu jest wytwarzane w wątrobie, ma też kluczowe znaczenie w metabolicznej aktywacji witaminy D. Wątroba to również organ oczyszczający organizm ze szkodliwych substancji (tj. leki czy toksyny).

Jest to także magazyn nie tylko dla podstawowych składników odżywczych jak białka, tłuszcze czy węglowodany, ale także witamin A, D, B12 i ferrytyny (to białko, które magazynuje żelazo w organizmie). Bierze udział w procesach odpornościowych.

WZW – co to jest i czym nam grozi

Wirusowe zapalenie wątroby (WZW) to choroba wywołana przez zakażenie wirusami zapalenia wątroby, charakteryzująca się zmianami martwiczo-zapalnymi w wątrobie.

Może być wywołana wirusami A (HAV) i E (HEV) przenoszących się głównie drogą pokarmową i powodujących prawie zawsze ostre zapalenie oraz wirusami B (HBV) i C (HCV), które mogą przenosić się poprzez zabiegi i kontakty seksualne.

U 75-85% osób zakażonych HCV dochodzi do rozwoju przewlekłej infekcji (stwierdzanej jeśli zapalenie trwa dłużej niż 6 miesięcy), natomiast u ok. 20% pacjentów rozwija się marskość wątroby i ostatecznie rak wątrobowokomórkowy (pierwotny rak wątroby).

Marskość wątroby (to choroba związana z nieodwracalnymi zmianami w strukturze komórek wątroby) wywołana wirusem zapalenia wątroby typu C jest główną przyczyną przeszczepów wątroby w Stanach Zjednoczonych.

Dieta wątrobowa – na czym polega

U osób z rozpoznanym WZW w stanie przewlekłym, dieta nie jest głównym elementem leczenia, gdyż najważniejsza jest tu odpowiednio dobrana przez lekarza farmakoterapia, natomiast, ma ona działanie wspomagające.

Nie ma też jednej dla wszystkich diety wątrobowej, gdyż w zależności od stanu zdrowia pacjenta, w tym stopnia uszkodzenia wątroby czy chorób współistniejących, dietę ustala się indywidualnie.

Dlatego też zaleca się kontakt z dietetykiem, który po przeprowadzeniu wywiadu, dobierze szczegółowe zalecenia dietetyczne – skorzystaj z bezpłatnych konsultacji w Centrum Dietetycznym Online NCEŻ.

Jest natomiast kilka ogólnych zasad zdrowego stylu życia, których przestrzeganie wspomaga funkcjonowanie wątroby i spowalania procesy degeneracyjne powodowane przez toczący się w wątrobie przewlekły stan zapalny.

Po pierwsze – ogranicz/wyklucz spożycie alkoholu

Alkohol, a dokładnie, substancje powstające w wyniku jego metabolizmu w organizmie, mają działanie toksyczne na wątrobę, dlatego osobom z chorobami wątroby zaleca się ograniczenie do minimum, a najlepiej wykluczenie z diety alkoholu. W przypadku wirusowego zapalania wątroby, spożywanie alkoholu przyspiesza postęp choroby, zwiększa ryzyko rozwoju marskości wątroby i nowotworu oraz znacznie utrudnia proces leczenia.

Po drugie – zamień tłuszcze nasycone na nienasycone

Należy ograniczyć spożycie nasyconych kwasów tłuszczowych, których głównym źródłem są produkty pochodzenia zwierzęcego, na rzecz tłuszczów nienasyconych, występujących głównie w produktach pochodzenia roślinnego (poza olejem kokosowym).

Dlatego warto włączyć do diety orzechy, nasiona, oleje roślinne (olej rzepakowy, oliwa z oliwek, olej lniany), awokado czy ryby.

Niektóre osoby z wirusowym zapaleniem wątroby mogą odczuwać nudności po spożyciu tłustych produktów, wtedy należy spożywać tłuszcze jako niewielki dodatek do potraw, a zapotrzebowanie energetyczne (kaloryczne) uzupełnić węglowodanami złożonymi (w przypadku osób z prawidłowa masą ciała lub niedowagą).

Po trzecie – spożywaj codziennie warzywa i owoce

Warzywa i owoce to źródło antyoksydantów (m.in. beta-karotenu, witaminy C) i błonnika wpływających korzystanie na wątrobę. Ważne jest, aby w każdym posiłku znalazły się warzywa lub/i owoce, z przewagą warzyw.

Powinny one stanowić min. połowę każdego posiłku. Szczególnie polecane są zielone warzywa liściaste. U osób z WZW zalecana jest dieta śródziemnomorska i dieta DASH – w obu tych dietach warzywa i owoce są jej podstawą.

Po czwarte – unikaj żywności wysokoprzetworzonej

Produkty wysokoprzetworzone zazwyczaj bogate są w cukry proste, w tym syrop glukozowo-fruktozowy, sól, tłuszcz (często są to tłuszcze trans czy tłuszcze nasycone pochodzące z oleju palmowego czy kokosowego), substancje konserwujące. Wszystkie te składniki działają negatywnie na wątrobę. Dodatkowo, tak jak osoby zdrowe,  osoby z WZW C powinny unikać produktów zepsutych, spleśniałych, zjełczałych czy przygotowanych na przypalonym tłuszczu.

Po piąte – zredukuj masę ciała, ale nie stosuj „cudownych diet”

W przypadku nadmiernej masy ciała, ważne jest odpowiedniej jej zredukowanie, jednak nie należy polegać na dietach „cud”, które zazwyczaj są niskokaloryczne i niedoborowe w składniki odżywcze.

Dieta regeneracyjna dla wątroby powinna opierać się na zasadach zdrowego żywienia.

Ważne jest również tempo chudnięcia – zbyt szybkie nie jest wskazane, gdyż może nasilać zmiany stłuszczeniowe w wątrobie – najlepiej, aby wynosiło 0,5-1 kg/tydzień.

Po szóste – uprawiaj regularną aktywność fizyczną

Osoby z przewlekłym WZW nie mają przeciwskazań do uprawiania aktywności fizycznej. Regularne ćwiczenia przyczyniają się do redukcji masy ciała i poprawiają wydolność fizyczną. Według rekomendacji WHO, zaleca się 150 min/tyg. umiarkowanej aktywności fizycznej

Dodatkowo należy wypijać ok 2 l. wody dziennie. Korzystny wpływ na wątrobę wykazuje również kawa w ilości 3 filiżanek dziennie. Należy pamiętać o odpowiedniej ilości białka, które sprzyja regeneracji komórek wątroby (chude mięso, nabiał, ryby, jaja, nasiona roślin strączkowych) oraz o węglowodanach złożonych (m.in.

grube kasze, pełnoziarniste pieczywo).

Jeśli, z uwagi na występujące objawy, należy zastosować dietę lekkostrawną, warto wybierać drobniejsze kasze, jasne pieczywo i biały ryż, unikać produktów wzdymających (warzywa kapustne, strączkowe, cebulowe) i bogatych w błonnik pokarmowy, a warzywa i owoce spożywać w postaci gotowanej lub rozdrobnionej (musy, pasty, koktajle).

Nie zaleca się również osobom z WZW C suplementowania diety żelazem (chyba że stwierdzona jest niedokrwistość i było to zalecenie lekarza), gdyż wykazano u tych osób nadmierną kumulację żelaza w wątrobie, co przypuszczalnie może przyspieszać jej zwłóknienie.

Jak leczyć zapalenie wątroby?

Piśmiennictwo:

Grzymisławski M (red). Dietetyka kliniczna, PZWL, Warszawa, 2019.

Gupta S., Read SA., Shackel NA., Hebbard L., George J., Ahlenstiel G.  The Role of Micronutrients in the Infection and Subsequent Response to Hepatitis C Virus. Cells, 2019, 17, 8(6):603.

Halota W., Flisiak R., Juszczyk J., Małkowski P., Pawłowska M., Simon K., Tomasiewicz K. Rekomendacje Polskiej Grupy Ekspertów HCV dotyczące leczenia wirusowych zapaleń wątroby typu C w roku 2018. HEPATOLOGIA 2018; 18: 1–9

Hepatitics C Online. Counseling Patients with Chronic Hepatitis C. https://www.hepatitisc.uw.edu/go/evaluation-staging-monitoring/counseling-liver-health/core-concept/all

National Health Service (United Kingdom National Health Service). Dietary Advice if you have Hepatitis C. www.nnuh.nhs.uk

Olubamwo OO., Aregbesola AO., Miettola J., Kauhanen J., Tuomainen TP. Hepatitis C and risk of coronary atherosclerosis – A systematic review. Public Health, 2016, 138:12-25.

Parth M, Anil Kumar Reddy Reddivari. Hepatitis. StatPearls Publishing; 2020 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK554549/

Silva LD., Bering T., Rocha GA. The impact of nutrition on quality of life of patients with hepatitis C. Curr Opin Clin Nutr Metab Care 2017, 20(5):420-425.

The hepatitis C trust. Living with hepatitis. C. http://www.hepctrust.org.uk/information/living-hepatitis-c/diet

Wiercińska M. WZW typu C i przewlekłe zapalenie wątroby. Medycyna Praktyczna, 2015 https://www.mp.pl/pacjent/gastrologia/choroby/watroba/51191,wzw-typu-c-i-przewlekle-zapalenie-watroby

World Health Organization (WHO). Hepatitis C. https://www.who.int/en/news-room/fact-sheets/detail/hepatitis-c

Wirusowe zapalenie wątroby typu c (wzw c) – objawy, leczenie

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest chorobą, która często wykrywana jest przypadkowo. Wynika to z faktu, że choroba ta u wielu chorych przebiega bezobjawowo. Jak jej zapobiegać i jak ją leczyć?

Co to jest wirusowe zapalenie wątroby typu C?

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest schorzeniem wywołanym przez zakażenie wirusem HCV. Zakażenie powoduje stan zapalny rozwijający się w komórkach wątroby (hepatocytach), którego następstwem jest powstanie zmian o charakterze martwiczo-zapalnym.

Zakażenie HCV trwające dłużej niż 6 miesięcy określane jest jako przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C. Około 20-40 % ostrych zakażeń ustępuje samoistnie, natomiast w przypadku przewlekłego WZW C do samowyleczenia dochodzi jedynie u ok. 0,02 % chorych.

Jak można zarazić się wirusowym zapaleniem wątroby typu C?

Do transmisji zakażenia HCV dochodzi na drodze bezpośredniego kontaktu z krwią, bądź wydzielinami ciała osoby zakażonej. W związku z tym, do zakażenia może dojść u osób uzależnionych od dożylnych narkotyków, podczas przetaczania zakażonej krwi, produktów krwiopochodnych, czy przeszczepu narządów – choć zakażenia tą drogą od lat 90. zostały wyeliminowane.

Ryzyko zakażenia HCV zwiększa również ekspozycja zawodowa – przede wszystkim u pracowników ochrony zdrowia. Do zakażenia może dojść również w wyniku inwazyjnych procedur medycznych, bądź niemedycznych, do których użyto nieprawidłowo wysterylizowanych/niewysterylizowanych narzędzi.

Istnieje również ryzyko transmisji zakażenia od zakażonej matki do noworodka podczas porodu.

Rzadziej do zakażenia HCV dochodzi w wyniku wspólnego użytkowania z osobą zakażoną przedmiotów osobistych, które zostały zanieczyszczone zakażoną krwią (np. maszynek do golenia, szczoteczki do zębów).

HCV może być również przenoszone podczas kontaktów seksualnych, jednak jest to nieefektywna droga zakażenia, choć im większa ilość partnerów seksualnych, tym większe ryzyko zakażenia tą drogą.

Objawy WZW typu C

U większości chorych zakażenie WZW C przebiega bezobjawowo. Najczęściej występującym objawem jest odczuwanie silnego zmęczenia, złe samopoczucie oraz obniżenie nastroju. U niektórych chorych może również występować powiększenie wątroby oraz okresowo pojawiająca się żółtaczka.

U osób, u których WZW C przebiega bezobjawowo, pierwszymi symptomami choroby mogą być objawy powiązane z powikłaniami wirusowego zapalenia wątroby typu C, a więc marskością wątroby lub pozawątrobowymi powikłaniami WZW typu C.

Sprawdź też: Objawy wzw typu B

Jakie badanie wykrywa wirusowe zapalenie wątroby typu C – diagnostyka WZW C

W celu diagnostyki WZW C konieczne jest wykonanie badań laboratoryjnych, co jest spowodowane bezobjawowym przebiegiem choroby. Podstawowym badaniem w kierunku WZW C jest oznaczanie przeciwciał anty-HCV, które to pojawiają się we krwi po upływie ok. 7 tygodni od momentu zakażenia.

Leia também:  Kaszel mokry – przyczyny, objawy i leki na mokry kaszel

Wcześniej (1-3 tygodnie po zakażeniu) można oznaczyć we krwi RNA HCV (czyli materiał genetyczny wirusa), jednak nie można wykluczyć zakażenia na podstawie jednorazowego wyniku ujemnego, ponieważ RNA HCV pojawia się we krwi osoby zakażonej okresowo.

Dodatkowo, mogą być oznaczone wskaźniki stanu wątroby – ALT, AST, bilirubina, GGTP.

Jak leczyć zapalenie wątroby?

Czy można wyleczyć wirusowe zapalenie wątroby typu C?

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest chorobą uleczalną. Całkowita eliminacja wirusa z organizmu osiągana jest u ponad 50% chorych.

Leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu C

Leczenie WZW C opiera się na leczeniu farmakologicznym, jak i niefarmakologicznym, a więc obejmującym wprowadzenie zmian w codziennym życiu.

Terapia farmakologiczna opiera się na stosowaniu takich leków, jak interferon, rybawiryna oraz leki o bezpośrednim działaniu przeciwwirusowym.

Schemat terapii oraz wybór leków uzależniony jest od wielu czynników, m.in. genotypu HCV, stopnia zwłóknienia wątroby, chorób współistniejących, jak również dostępności terapii refundowanej.

Jednym z ważniejszych zaleceń co do zmiany w codziennym życiu jest zaprzestanie spożywania alkoholu, co wynika z faktu, że alkohol wykazuje działanie hepatotoksyczne oraz znacznie przyspiesza powstanie marskości wątroby. Alkohol jest często wymieniany jako jeden z głównych negatywnych czynników wpływających na wirusowe zapalenie wątroby. Przykładowo w leczeniu wzw typu A.

Szczepienie na WZW C

Obecnie nie jest dostępne szczepienie przeciwko WZW typu C, dlatego też jedyną metodą zapobiegania zakażeniu jest unikanie czynników ryzyka.

Dieta przy wirusowym zapaleniu wątroby typu C

W przebiegu wirusowego zapalenia wątroby typu C należy zwrócić również uwagę na dietę. Najważniejsze jest unikanie substancji o działaniu hepatotoksycznym – dotyczy to zarówno leków o działaniu hepatotoksycznym, metabolizowanych w wątrobie, jak również alkoholu.

Osoba chora powinna także unikać potraw ciężkostrawnych, smażonych, o dużej zawartości tłuszczu oraz ostro przyprawionych. Większości chorych zaleca się stosowanie diety lekkostrawnej, jednak zmiany w diecie powinny być analizowanie indywidualnie dla danego pacjenta.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C w ciąży

Zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu C nie jest przeciwwskazaniem do zajścia w ciążę. Ryzyko transmisji zakażenia od matki do dziecka w trakcie porodu szacowane jest na 3-5%. Nie ma przeciwwskazań do karmienia piersią przez matkę zakażoną WZW typu C.

Powikłania WZW typu C

Najczęstszym powikłaniem WZW C jest marskość wątroby, która rozwija się, gdy nie jest prowadzone skuteczne leczenie. Czynnikami zwiększającymi ryzyko wystąpienia marskości wątroby są m.in. płeć męska, spożywanie alkoholu, wiek powyżej 40 lat, palenie papierosów, nadwaga i otyłość, współistniejące zakażenie HBV lub HIV.

Istnieje również ryzyko wystąpienia pozawątrobowych powikłań WZW C. Możliwe są powikłania nerkowe, skórne, neurologiczne, reumatologiczne oraz hematologiczne.

Powikłaniem WZW C może być również rak wątrobowokomórkowy. Rozwija się on u ok. 3-5% chorych z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C w ciągu 20 lat od zakażenia.

Profilaktyka zakażeń WZW C

Ponieważ nie istnieje szczepionka przeciwko WZW C, jedyną profilaktyką zakażeń HCV jest unikanie czynników ryzyka zakażeń.

Przede wszystkim należy unikać bezpośredniego kontaktu z krwią osoby potencjalnie zakażonej, chociażby poprzez unikanie zabiegów związanych z przerwaniem ciągłości skóry w miejscach, co do których nie mamy pewności co do właściwej sterylizacji przyrządów.

Mieszkając z osobą zakażoną należy unikać wspólnego użytkowania przedmiotów osobistych, jak maszynki do golenia, czy szczoteczki, a podczas stosunków seksualnych należy używać prezerwatywy, choć jednocześnie warto pamiętać, że są to nieefektywne sposoby przenoszenia zakażenia.

Piśmiennictwo:

Zapalenie wątroby

Zapalenie wątroby może być wywołane przez wirusy, środki chemiczne, narkotyki, alkohol, choroby dziedziczne lub system odpornościowy pacjenta (choroba autoimmunizacyjna). Stan zapalny może być ostry, może nawracać naprzemiennie z okresami remisji, lub być przewlekły i trwać wiele lat.

U chorego z zapaleniem przewlekłym upłynąć może wiele lat zanim wystąpią istotne objawy związane z postępującym uszkodzeniem wątroby, takie jak marskość (włóknienie i niewydolność), nowotwór lub nawet śmierć.Wątroba jest organem wewnętrznym umiejscowionym w prawej górnej części jamy brzusznej.

Pełni ona wiele funkcji w organizmie – jest odpowiedzialna za przetwarzanie składników odżywczych, wytwarzanie żółci wspomagającej trawienie tłuszczów, syntezę wielu istotnych białek, regulację krzepnięcia krwi i rozkład substancji toksycznych, które mogą następnie zostać wykorzystane lub wydalone z organizmu.

Stan zapalny może (w ostrych przypadkach) zakłócić te procesy i spowodować gromadzenie się substancji potencjalnie toksycznych.

Jak leczyć zapalenie wątroby?

  • RODZAJE ZAPALENIA WĄTROBY 
  • Wirusowe zapalenie wątroby (WZW)

Najczęstszą przyczyną zapalenia wątroby jest infekcja wirusowa. Wirusy odpowiedzialne za rozwój tej choroby nazwane są literami alfabetu, w kolejności w jakiej zostały odkryte – A, B, C, D i E.

  • WZW typu A – można zarazić się przez zakażoną wodę i pożywienie skażone odchodami. Dzięki szczepieniu zachorowalność na zapalenie wątroby typu A. Zapalenie wątroby typu A powoduje ostrą infekcję, a nie przewlekłą formę choroby. Objawy WZW typu A mogą być podobne do grypy i często choroba nie zostaje rozpoznana. U większości pacjentów całkowite wyleczenie następuje w ciągu sześciu miesięcy.
  • WZW typu B – to najczęściej występująca forma wirusowego zapalenia wątroby. Może przenosić się przez kontakt z krwią, zakażonymi igłami, poprzez kontakty seksualne lub też matka może zarazić płód podczas porodu. W większości przypadków choroba ustępuje samoistnie, lecz około 1 -3% pacjentów staje się nosicielami, co oznacza, że zakażenie przybiera u nich formę przewlekłą i mogą oni zarażać innych. Noworodki są szczególnie podatne na zakażenie przewlekłe i w około 90% stają się nosicielami. Wraz z wprowadzeniem badań przesiewowych w kierunku WZW typu B u kobiet ciężarnych oraz programu szczepień u noworodków, liczba zakażonych dzieci zmniejszyła się. Obecnie WZW typu B najczęściej występuje u osób urodzonych w Południowej i Wschodniej Azji, Europie Południowej oraz Afryce, gdzie liczba zakażonych noworodków nadal jest bardzo duża.
  • WZW typu C – przenosi się poprzez kontakt z zakażoną krwią, na przykład w wyniku używania wspólnych igieł przez narkomanów; używania zakażonych przyrządów do wykonywania tatuaży i przekłuwania różnych części ciała; poprzez wspólne używanie przedmiotów osobistego użytku, na których znajduje się krew, takich jak maszynki do golenia czy szczoteczki do zębów; u pracowników służby zdrowia w wyniku kontaktu z igłami lub innymi przyrządami medycznymi; w przypadku obtarcia naskórka podczas kontaktów seksualnych; u noworodka, który podczas porodu został zakażony przez matkę lub w wyniku skaleczeń powstałych podczas wykonywania ćwiczeń fizycznych. Wstępuje rzadziej niż WZW typu B, lecz jest najczęstszą przyczyną przewlekłego zapalenia wątroby. Według CDC przewlekła forma choroby rozwija się u 55 – 85% zakażonych, oprócz tego u 60 do 70% dochodzi do przewlekłej choroby wątroby, u około 5 do 20% na przestrzeni lat rozwija się marskość wątroby, a około 1 do 5% chorych umiera w wyniku następstw chorób przewlekłych, takich jak marskość lub rak wątroby. Sporo zachorowań nie zostaje odnotowanych, a wielu chorych nie jest świadomych infekcji ze względu na brak objawów. HCV, rzadziej niż zapalenie wątroby typu B, jest przyczyną ostrego zapalenia wątroby, lecz częściej powoduje zapalenie przewlekłe. Według CDC u 75 do 85% osób mających styczność z wirusem dochodzi do przewlekłego zapalenia wątroby typu C. Trwają prace nad szczepieniami zapobiegającymi zapaleniu wątroby typu C, lecz szczepienia takie nie są jeszcze dostępne. Obecnie najskuteczniejszym sposobem zapobiegania zakażeniu jest ograniczenie ekspozycji na możliwe źródła wirusa – dotyczy to szczególnie wspólnego używania igieł przez narkomanów.
  • WZW typu D i E – występuje rzadko. WZW typu D występuje jedynie w połączeniu z WZW typu B i może zaostrzyć przebieg choroby. Przenosi się zazwyczaj przez kontakt z krwią lub zakażonymi igłami. WZW typu E przenosi się podobnie jak WZW typu A i występuje głównie w Azji, Afryce i Ameryce Południowej.

Objawy wirusowego zapalenia wątroby są podobne do ogólnych objawów zapalenia wątroby. Dalsze informacje znajdują się w sekcji Objawy.

Zapalenie wątroby wywołane przez leki i inne związki chemiczne

Wątroba odpowiada za metabolizm alkoholu, leków i toksyn w organizmie. Rozkłada ona toksyny na substancje nieszkodliwe, które mogą być następnie wykorzystane lub wydalone z organizmu. Niektóre leki lub inne związki chemiczne przyjmowane w dużych ilościach mogą spowodować uszkodzenie wątroby.

Jednym z przykładów jest acetaminofen – substancja obecna w wielu lekach, również tych dostępnych bez recepty. W dawkach leczniczych skutecznie zwalcza ból, lecz przedawkowanie tej substancji lub łączenie jej z alkoholem może spowodować ostrą niewydolność wątroby, która może nawet stanowić zagrożenie życia.

Nadmierne spożywanie alkoholu również prowadzi do uszkodzenia wątroby i jest jedną z najczęstszych przyczyn zapalenia wątroby wywołanego substancjami chemicznymi.

Wiele leków może powodować zapalenie wątroby, które rozwija się w nieprzewidziany sposób. Prawdopodobnie jest to związane z reakcją uczuleniową na pewne substancje, lecz przyczyna nadal nie została do końca poznana. Leki, które mogą spowodować zapalenie wątroby u niektórych pacjentów to środki znieczulające, antybiotyki, steroidy anaboliczne oraz leki przeciwpadaczkowe.

Dziedziczne zapalenie wątroby

Wiele chorób dziedzicznych może spowodować ostre lub przewlekłe zapalenie wątroby. Najczęstszą z nich jest hemochromatoza – choroba dziedziczna związana z przeładowaniem organizmu żelazem. W chorobie tej uszkodzeniu ulega właśnie wątroba, co może doprowadzić do przewlekłego jej zapalenia.

Niedobór alfa-1-antytrypsyny to inna często spotykana choroba dziedziczna, która dosyć często powoduje wystąpienie ostrej lub przewlekłej formy zapalenia wątroby szczególnie u dzieci.

Wykrycie choroby wątroby u dorosłych jest często bardzo trudne, ale marskość i nowotwór wątroby częściej towarzyszą niedoborowi alfa-1-antytrypsyny. Rzadziej występującą chorobą dziedziczną jest choroba Wilsona, związana z odkładaniem się nadmiaru miedzi w wątrobie, mózgu i innych tkankach.

Może ona spowodować ostre lub przewlekłe zapalenie wątroby. Nieleczona choroba Wilsona postępuje i prowadzi do śmierci.

Leia também:  Como Descobrir Quanto Ganha Um Youtuber?

Niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (NAFLD) oraz przewlekłe zapalenie wątroby

Jedną z najczęściej występujących przyczyn przewlekłego zapalenia wątroby jest gromadzenie się nadmiaru tłuszczu w wątrobie.

Stan ten najczęściej występuje u chorych z zespołem metabolicznym, czyli połączeniem kilku czynników ryzyka takich jak otyłość (szczególnie brzuszna), nadciśnienie, wysoki poziom triglicerydów, niski poziom cholesterolu HDL oraz insulinooporność lub cukrzyca typu 2.

Ostra forma zapalenia wątroby jest czasem określana mianem niealkoholowego stłuszczeniowego zapalenia wątroby (NASH). Jedynym dostępnym badaniem w kierunku rozpoznania tych schorzeń jest biopsja wątroby. Choroba ta rozwija się stopniowo, zazwyczaj w ciągu kilku lat, wraz ze spożywaniem zbyt dużej liczby kalorii.

Czasami pierwszym objawem stanu zapalnego wątroby może być jej nieznaczne powiększenie lub nieprawidłowe wyniki badań kontrolnych. Jednak w niektórych przypadkach odkładanie tłuszczu prowadzi do poważnych stanów zapalnych i bliznowacenia wątroby.

Autoimmunizacyjne zapalenie wątroby

Jest to zazwyczaj przewlekła forma zapalenia wątroby, która często prowadzi do postępującego uszkodzenia wątroby. W około 25% przypadków przypomina ostre zapalenie wątroby, występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn.

Z niepoznanych do końca przyczyn układ odpornościowy organizmu atakuje wątrobę. Autoimmunizacyjne zapalenie wątroby może towarzyszyć innym chorobom autoimmunizacyjnym, takim jak cukrzyca typu 1.

, wrzodziejące zapalenie jelita grubego i zespół Sjogrena.

Objawy zapalenia wątroby są takie same niezależnie od przyczyny powstania stanu zapalnego, lecz różnią się osobniczo i mogą zmieniać się z upływem czasu. Ostre zapalenie wątroby może objawiać się podobnie do grypy – zmęczeniem, nudnościami, utratą apetytu, gorączką i bólem brzucha.

U innych pacjentów wystąpić może żółtaczka, świąd, oddawanie moczu o ciemnym kolorze i jasnych stolców. W badaniu fizykalnym stwierdzić można tkliwość i powiększenie wątroby. Przewlekłe zapalenie wątroby może przebiegać bezobjawowo lub objawiać się jedynie osłabieniem i zmęczeniem.

W niektórych przypadkach przewlekłe zapalenie powoduje postępujące uszkodzenie wątroby, a po wielu latach również jej niewydolność. Przewlekła forma choroby zazwyczaj trwa wiele lat i wymaga leczenia.

BADANIA LABORATORYJNE

Dostępnych jest kilka badań laboratoryjnych, które można wykonać w przypadku podejrzenia lub rozpoznania zapalenia wątroby. Można je wykonywać w różnych celach i dzielą się one na następujące kategorie:

  • Ogólne badania chemiczne wykonywane w celu wykrycia stanu zapalnego i/lub uszkodzenia wątroby.
  • Badania przesiewowe wykonywane w celu wykrycia wirusowego zapalenia wątroby, na przykład badania w kierunku zapalenia wątroby typu B lub C można wykonać z uwagi na podwyższone ryzyko wystąpienia choroby (narkomania, wielu partnerów seksualnych) lub podczas oddawania krwi.
  • Badania wykonywane jako pomoc w rozpoznaniu choroby pierwotnej powodującej zapalenie wątroby
  • Badania wykonywane w celu monitorowania postępu choroby i/lub jako pomoc w dostosowaniu leczenia.

Na obecność ostrego zapalenia wątroby zazwyczaj wskazują objawy (gorączka, utrata apetytu, mdłości nudności), często pojawia się również mocz ciemnego koloru, jasne stolce oraz zażółcenie skóry i białek oczu (zwane żółtaczką). Wskaźnikiem przewlekłego zapalenia wątroby są zazwyczaj nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych.

W niektórych przypadkach badanie na obecność WZW typu B lub WZW typu C wykonuje się, jeżeli pacjent jest w grupie podwyższonego ryzyka (na przykład przyjmuje narkotyki, lub utrzymuje kontakty seksualne z wieloma partnerami) lub podczas oddawania krwi w punkcie krwiodawstwa.

Zapalenie wątroby (a szczególnie jego przewlekła forma) niejednokrotnie wykrywane jest w podczas rutynowo wykonywanego panelu badań metabolicznych, w skład którego wchodzą również badania czynnościowe wątroby.

U pacjentów bezobjawowych lub z objawami nieswoistymi, badania te mogą być pierwszą wskazówką istniejącego stanu zapalnego lub uszkodzenia wątroby.

Niżej wymienione badania można wykonać zarówno w celu wykrycia jak i oceny uszkodzeń wątroby:

  • Aminotransferaza alaninowa (ALT) – enzym występujący głównie w wątrobie. Najlepszy test w kierunku wykrycia zapalenia wątroby
  • Aminotransferaza asparginianowa (AST) – enzym występujący w wątrobie i innych narządach, szczególnie w sercu i mięśniach
  • Fosfataza alkaliczna (ALP) – enzym związany z przewodami żółciowymi. Jeżeli są one zablokowane, aktywność stężenie ALP często wzrasta.
  • Bilirubina – produkt rozkładu starych komórek krwi. Jest koloru żółtego, a jej nadmiar w organizmie powoduje zażółcenie skóry i wytwarzanie ciemnego moczu.
  • Albumina – oznaczenie głównego białka wytwarzanego przez wątrobę oraz ocena prawidłowości jego wytwarzania.
  • Białko całkowite – oznaczenie albuminy i innych białek we krwi, w tym przeciwciał pomagających zwalczać infekcje.

INNE BADANIA

Wykonuje się w przypadku podejrzenia lub w celu wykluczenia danego typu zapalenia wątroby. Są to między innymi:

  • Badania na obecność wirusa. Dostępnych jest wiele badań na obecność przeciwciał i antygenów WZW typu A, B i C.
  • Podejrzenie dziedzicznego zapalenia wątroby, jeżeli w rodzinie pacjenta była historia zachorowań. W takim przypadku najczęściej wykonywanymi badaniami jest żelazo w surowicy, całkowita zdolność wiązania żelaza oraz ferrytyna w przypadku hemochromatozy oraz poziom alfa-1-antytrypsyny w przypadku niedoboru alfa-1-antytrypsyny.
  • W rozpoznaniu choroby Wilsona przydatne jest oznaczenie cerulopoazminy oraz miedzi. W prawidłowych warunkach organizm usuwa nadmiar miedzi do żółci, lecz część wiązana jest do enzymu o nazwie ceruloplazmina. W chorobie Wilsona zaburzony zostaje proces wiązania i wydalania, co powoduje obniżony poziom ceruloplazminy we krwi przy jednoczesnym podwyższonym stężeniu wolnej miedzi we krwi, moczu i wątrobie.
  • Zapalenie wątroby wywołane lekami, alkoholem lub innymi substancjami chemicznymi nie jest zazwyczaj bezpośrednio rozpoznawane na podstawie wyników badań krwi. Proces diagnostyczny obejmuje badanie pacjenta, wywiad odnośnie uprzednio przyjmowanych substancji chemicznych, leków i alkoholu oraz – jeżeli jest to niezbędne – ocenę ryzyka zawodowego pacjenta, np. w przypadku, gdy w pracy jest on narażony na ekspozycję na rozpuszczalniki przemysłowe.
  • Autoimmunizacyjne zapalenie wątroby. W tym przypadku można zlecić wiele badań, w tym oznaczenie przeciwciał przeciwjądrowych (ANA), mające na celu zarówno wykrycie autoimmunizacyjnego zapalenia wątroby jak również innych powiązanych chorób autoagresywnych.
  • Czas protrombinowy (PT). Badanie to można zlecić u chorego z zapaleniem wątroby lub podejrzeniem zapalenia wątroby. Białka odpowiedzialne za krzepnięcie krwi wytwarzane są głównie w wątrobie a wydłużony czas protrombinowy pomaga w ocenie stopnia jej uszkodzenia.
  • Biopsja wątroby. Jest to najskuteczniejszy sposób rozpoznania choroby. Podczas nakłucia wątroby pobiera się jej niewielki wycinek, który następnie ocenia się pod mikroskopem. Jest to procedura inwazyjna i z tego powodu stosuje się ją przede wszystkim, jeżeli wyniki innych badań nie są rozstrzygające lub też jeżeli konieczna jest ocena rozległości uszkodzeń wątroby.

BADANIA POZALABORATORYJNE

  • Tomografia komputerowa (TK)
  • Badanie ultrasonograficzne
  • MRI (rezonans magnetyczny)
  • MRCP (cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego)
  • PTC (przezskórna cholangiografia przezwątrobowa)
  • ERCP (endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna)

Leczenie zapalenia wątroby to jednoczesne wprowadzenie środków zapobiegawczych, leczniczych, łagodzenia objawów, leczenia chorób będących przyczyną zapalenia wątroby oraz podawania leków.

Dzięki propagowaniu bezpiecznego seksu (szczególnie istotne w przypadku WZW typu B i C) oraz opracowaniu szczepionek przeciwko WZW typu A i B (nie jest jeszcze dostępna szczepionka przeciwko WZW typu C) odnotowano spadek liczby zachorowań na wirusowe zapalenie wątroby.

Badania krwi oddawanej w punktach krwiodawstwa na obecność WZW typu B i C niemalże całkowicie wyeliminowały ryzyko zakażenia podczas przetoczeń krwi. Program badań przesiewowych w kierunku WZW typu B u kobiet ciężarnych oraz szczepienia niemowląt spowodowały znaczny spadek nowych przypadków WZW typu B.

W przypadku ostrego WZW typu A, B i C często zastosować można jedynie leczenie objawowe. W przypadku zapalenia wątroby wywołanego przez pasożyty lub bakterie podaje się odpowiednie leki zwalczające jego przyczynę. Zapalenie wątroby wywołane substancjami chemicznymi i alkoholem leczy się poprzez unikanie toksyn. W większości przypadków ostre zapalenie wątroby ustępuje z czasem.

Leczenie przewlekłego zapalenia wątroby polega na zapobieganiu dalszym uszkodzeniom wątroby, leczeniu chorób będących przyczyną tego stanu lub go zaostrzających oraz niedopuszczeniu do zarażenia innych, (jeżeli przyczyną jest wirus). Wprawdzie dostępne są metody leczenia przewlekłego WZW typu B i C, lecz nie zawsze są one skuteczne.

Autoimmunizacyjne zapalenie wątroby można leczyć przy pomocy immunosupresantów takich jak prednizon i azatiopryna (Imuran), lecz środki te nie zawsze są skuteczne. Dostępne są metody leczenia ogólnych przyczyn zapalenia wątroby. W przypadku niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby dobre skutki przynosi zazwyczaj zmniejszenie masy ciała (u osób otyłych), a ze wstępnych badań wynika, że skuteczne mogą również okazać się leki obniżające insulinooporność.

Naukowcy stale opracowują nowe sposoby leczenia, szczepienia oraz metody zapobiegania zapaleniu wątroby. Pacjent powinien porozmawiać z lekarzem prowadzącym na temat ryzyka i korzyści płynących z dostępnych obecnie metod.

HCV – Wirusowe Zapalenie Wątroby typu C (WZW C) można już wyleczyć – NFZ

05.09.2019

W województwie zachodniopomorskim są dwa ośrodki, które prowadzą skuteczną terapię w leczeniu HCV  – Wirusowego Zapalenia Wątroby typu C. Są to oddziały zakaźne w szpitalach wojewódzkich w Szczecinie i Koszalinie.

Zakażeni wirusem otrzymują tu bezpłatnie leki, które pozwalają pozbyć się wirusa. WZW C przez wiele lat może nie dawać żadnych charakterystycznych objawów, a jeżeli już się pojawią, to są bardzo nieswoiste (przemęczenie, bóle stawów, osłabienie).

W tym czasie wirus stopniowo niszczy wątrobę, prowadząc do jej włóknienia, a w najcięższych przypadkach do śmierci.

  • Głos Szczeciński. Tego wirusa może mieć każdy. HCV można już wyleczyć – otwórz link

Co to jest HCV i WZW C?

WZW C to skrót od pierwszych liter pełnej nazwy choroby, która brzmi: Wirusowe Zapalenie Wątroby typu C. Jest to choroba zakaźna wywołana przez wirus zapalenia wątroby C HCV (Hepatitis C Virus).

Zakażenie wirusem HCV przebiega w większości przypadków bez charakterystycznych objawów i może ujawnić się dopiero po wielu latach trwania w postaci marskości wątroby lub raka wątrobowokomórkowego.

Leia também:  Como Saber Quando A Guppy Vai Parir?

Zakażenie HCV stanowi obecnie jeden z ważniejszych problemów epidemiologicznych w zakresie chorób zakaźnych w Polsce.

Zakażenie HCV może przez wiele lat przebiegać bezobjawowo lub skąpoobjawowo (aż 80% zakażonych może nie mieć żadnych szczególnych objawów), dlatego o zakażeniu zazwyczaj dowiadujemy się przypadkowo. Tylko co 10 zakażona osoba w Polsce wie o tym, że jest zakażona.

Dopiero po długim czasie dochodzi do rozwoju groźnych następstw zakażenia HCV (marskość wątroby, niewydolność wątroby, pierwotny rak wątroby) i często dopiero wtedy dowiadujemy się o zakażeniu.

Przeciwko HCV (WZW C) nie ma szczepionki, dlatego tak ważne jest zapobieganie, do którego niezbędna jest świadomość problemu i wiedza.

Twoja świadomość to możliwość uniknięcia zakażenia, a jeśli już jesteś zakażony to możliwość szybkiej diagnozy HCV i podjęcia leczenia! SPRAWDŹ SIĘ!

Objawy występują rzadko, ale jeżeli od dłuższego czasu nie czujesz się dobrze i odczuwasz:

  • zmęczenie,
  • bóle stawowe,
  • bóle brzucha,
  • objawy dyspeptyczne,
  • świąd skóry,
  • bóle mięśniowe lub jeśli wystąpiły u Ciebie żółtaczka (lub tylko zażółcenie białkówek oczu), nudności, wymioty i ściemnienie moczu, być może doszło u Ciebie do zakażenia wirusem HCV.

Jak może dojść do zakażenia?

Najczęściej do zakażenia HCV dochodzi tam, gdzie wykonywane są zabiegi z naruszeniem ciągłości tkanek i może dojść do kontaktu uszkodzonej skóry lub błon śluzowych z krwią osób zakażonych:

  • w placówkach ochrony zdrowia (zastrzyki, kroplówki, zabiegi i operacje chirurgiczne, dializy, endoskopie),
  • w gabinetach stomatologicznych (zabiegi stomatologiczne, wszczepianie implantów),
  • w gabinetach kosmetycznych (przekłuwanie uszu, botox, manicure, pedicure),
  • w gabinetach akupunktury,
  • w zakładach fryzjerskich (podgalanie maszynką, brzytwą, zranienie nożyczkami),
  • w studiach tatuażu i piercingu,
  • przy dożylnym lub donosowym przyjmowaniu narkotyków podczas wspólnego korzystania z akcesoriów,
  • przy wspólnym korzystaniu z maszynki do golenia, cążek do manicure a nawet szczoteczki do zębów,
  • przy kontakcie z krwią w związku z wykonywaną pracą bądź przypadkowo, np. podczas wypadku, bójki; również uprawiając sporty kontaktowe – judo, boks),
  • na drodze wertykalnej, kiedy dochodzi do zakażenia dziecka przez matkę w czasie ciąży i porodu,
  • podczas kontaktów seksualnych bez zabezpieczenia, szczególnie wśród mężczyzn uprawiający seks z mężczyznami.

Pamiętaj!

Wirus HCV przenosi się przez krew. Każdy zabieg i sytuacja, podczas których dochodzi do naruszenia ciągłości skóry lub błon śluzowych, stanowi ryzyko zakażenia, jeśli jednocześnie dojdzie do kontaktu z krwią osoby zakażonej.

Nie tylko podczas zabiegów medycznych możemy mieć kontakt z krwią! Wykonując zabiegi kosmetyczne, robiąc tatuaż, zacinając się podczas strzyżenia, a zwłaszcza podczas wstrzykiwania narkotyku lub innej substancji, jeśli sprzęt nie jest jednorazowego użytku lub nie został wysterylizowany po poprzednim użyciu może dojść do kontaktu z cudzą krwią! Jest to ryzyko zakażenia HCV.

Zgłoś się do lekarza, który przeprowadzi z Tobą wywiad i doradzi, czy powinieneś/powinnaś sprawdzić, czy jesteś zakażony wirusem HCV i poddać się testom diagnostycznym.

Zakażenie wirusem HCV można obecnie skutecznie leczyć. Trzeba jednak wykryć je, najlepiej zanim dojdzie do uszkodzenia wątroby.Po więcej informacji zapraszamy na stronę https://www.hcv.pzh.gov.pl oraz http://www.jestemswiadom.org/

Źródło: PZH

Wszystkie aktualności

Wirusowe zapalenie wątroby – objawy, przyczyny i leczenie WZW

Wirusowe zapalenie wątroby (WZW) to choroba zakaźna wątroby o ostrym przebiegu, wywoływana przez wirusy hepatotropowe, które prowadzą do uszkodzenia wątroby. Wyróżnia się sześć różnych typów wirusów zapalenia wątroby, które powodują różne postacie i objawy choroby, a wśród nich:

  • wirusowe zapalenie wątroby typu A (WZW A), popularnie nazywane także żółtaczką pokarmową,
  • wirusowe zapalenie wątroby typu B (WZW B), które określa się mianem żółtaczki wszczepiennej,
  • wirusowe zapalenie wątroby typu C (WZW C), inaczej żółtaczka typu C,
  • wirusowe zapalenie wątroby typu D (WZW D), które powoduje wirus HDV,
  • wirusowe zapalenie wątroby typu E (WZW E), powodowane przez wirusa HEV,
  • wirusowe zapalenie wątroby typu G (WZW G), wywoływane przez wirusa HGV.

Wirusowe zapalenie wątroby – przyczyny

Przyczyny powstania choroby WZW są ściśle powiązane z rodzajem wirusa, który ją spowodował oraz drogą zakażenia.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A, potocznie nazywane także „chorobą brudnych rąk”, pojawia się najczęściej u dzieci i młodzieży.

Szacuje się, że w około 95% wszystkich przypadków do zakażenia wirusem dochodzi drogą pokarmową poprzez spożywanie skażonej wody lub żywności, np. umytych w zakażonej wodzie owoców lub warzyw.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest ostrą chorobą miąższu wątroby, wywołaną przez wirusa HBV przenoszącego się przez krew (pozajelitowo) oraz wydzieliny ludzkiego organizmu – w okresie okołoporodowym lub podczas kontaktu płciowego.

Powszechnie uważa się, że możemy się nią zarazić głównie w szpitalu, jednak jak się okazuje, do kontaktu z wirusem dochodzi również m.in. w salonach tatuażu oraz gabinetach kosmetycznych, podczas zabiegu akupunktury lub piercingu.

Co ważne, wirus WZW typu B przenoszony jest wyłącznie z człowieka na człowieka.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest szczególnie niebezpieczne dla naszego organizmu ze względu na fakt, że zazwyczaj wykrywane jest przypadkowo.

Z tego powodu WZW typu C często zmienia się w postać przewlekłą, prowadząc do marskości lub nowotworu wątroby. Droga zakażenia wirusem jest tu podobna jak w wirusie HBV – w 80% przypadków do zakażenia dochodzi w szpitalu, np.

podczas pobierania krwi, zabiegów endoskopowych lub transfuzji krwi.

Pozostałe trzy rodzaje WZW – typu D, E oraz G – pojawiają się znacznie rzadziej niż poprzednie. Warto zauważyć, że wirusowe zapalenie wątroby typu D występuje zawsze w połączeniu z WZW typu B. Do zakażenia dochodzi równocześnie z wirusem WBV lub w efekcie namnożenia wirusów u osoby zakażonej wirusem WZW B.

Wirusowe zapalenie wątroby typu E to choroba, która nie występuje w Polsce – najczęściej spotyka się je w rejonach Azji Wschodniej oraz Południowej. Do zakażenia dochodzi poprzez kontakt z zanieczyszczoną wodą lub żywnością. Ostatni z typów, wirus HGV, przenosi się drogą płciową lub pozajelitowo (np.

podczas przetaczania krwi).

Wirusowe zapalenie wątroby – objawy

W zależności od typu wirusa choroba wątroby może przybierać formę bezobjawową, skąpoobjawową lub pełnoobjawową. W wielu przypadkach objawy początkowe WZW przypominają te, które są charakterystyczne dla grypy lub przeziębienia (np.

podwyższona temperatura, bóle mięśni i stawów), jednak po okresie inkubacji, który może trwać od kilku tygodni do 6 miesięcy, mogą pojawić się dodatkowe symptomy.

Do najczęściej pojawiających się objawów wirusowego zapalenia wątroby zaliczamy:

  • zażółcenie skóry, błon śluzowych i białkówki oczu, co spowodowane jest nagromadzeniem się bilirubiny w surowicy krwi oraz tkankach naszego organizmu. Żółtaczka jest najczęstszym objawem zakażenia wirusem typu B;
  • osłabienie organizmu, uczucie ciągłego zmęczenia;
  • ból brzucha pod żebrem z prawej strony i powiększenie obwodu brzucha, co związane jest z powiększeniem wątroby;
  • brak apetytu;
  • spadek masy ciała;
  • ciemny kolor moczu i jasny kolor stolca;
  • podwyższony poziom enzymów wątrobowych we krwi.

Diagnostyka wirusowego zapalenia wątroby (WZW)

W przypadku pojawienia się charakterystycznych objawów, które mogą świadczyć o wirusowym zapaleniu wątroby, należy przede wszystkim wykonać badania diagnostyczne w kierunku WZW. Pamiętajmy, że wczesne postawienie diagnozy pozwala na szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia, a także ograniczenie ryzyka wystąpienia potencjalnych powikłań choroby.

W diagnozowaniu wirusowego zapalenia wątroby typu B oraz C niezbędne jest wykonanie dwóch wskaźników: antygenu Hbs, który informuje o wirusowym zapaleniu wątroby typu B, a także przeciwciał przeciw HCV, które stanowią wskaźnik WZW typu C. Oba badania są obowiązkowe u kobiet w ciąży, by ustalić, czy ciężarna nie jest zakażona wirusem WZW.

Powyższe badania laboratoryjne warto połączyć z wykonaniem morfologii krwi, prób wątrobowych, oznaczeniem albumin w surowicy oraz komórek mięśni i wątroby, a także badaniem aktywności układu krzepnięcia. Wszystkie te badania umożliwiają wczesne wykrycie choroby i uniknięcie powikłań.

Leczenie WZW – wirusowego zapalenia wątroby

Wirusowe zapalenie wątroby to choroba, która często ustępuje samoistnie, jednak warto mieć na uwadze, że w wielu przypadkach nieleczone schorzenie może doprowadzić do poważnych powikłań. Czas i sposób leczenia jest tu uzależniony zarówno od typu wirusa, który spowodował chorobę, a także czasu, który upłynął od momentu zakażenia.

Bez względu na to, czy konieczne będzie leczenie szpitalne czy też leczenie domowe, ważne jest, by chory jak najwięcej wypoczywał, co pomaga w zwiększeniu przepływu krwi i regeneracji wątroby.

Niezwykle istotne jest także odstawienie alkoholu i odpowiednia lekkostrawna dieta, która pozytywnie wpłynie na regenerację uszkodzonych komórek wątrobowych.

Posiłki należy przygotowywać ze świeżych produktów, bogatych w witaminę B i witaminę C.

Profilaktyka wirusowego zapalenia wątroby (WZW)

Sposób leczenia wirusowego zapalenia wątroby uzależniony jest od wyników badań pacjenta i wywiadu przeprowadzonego przez lekarza. Jednym z podstawowych elementów leczenia choroby jest jej zapobieganie – stosowane metody mogą się różnić w zależności od typu wirusa.

W przypadku WZW typu A należy zadbać o dokładne przestrzeganie zasad higieny osobistej, natomiast w WZW typu B powinniśmy unikać bezpośredniego kontaktu błon śluzowych i ran skóry z rzeczami, które mogą stanowić źródło zakażenia.

W profilaktyce WZW istotną kwestią jest również troska o higienę i dezynfekcję narzędzi zarówno przez ośrodki służby zdrowia, jak również osoby świadczące usługi m.in. jako fryzjer, kosmetyczka lub tatuażysta.

Warto pamiętać, że najskuteczniejszą formą profilaktyki chorób wirusowych wątroby jest szczepienie przeciwko WZW A (szczepionka zalecana) oraz WZW B, która jest szczepionką obowiązkową dla noworodków, młodzieży, pracowników służby zdrowia oraz osób z bliskiego otoczenia zakażonych. Dla pozostałych grup osób jest to szczepienie zalecane, jednak zapewniające dużą ochronę przed zakażeniem wirusem WZW.

Autor artykułu:tech. farm. Monika Kędzierska

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*