Jak leczyć biegunkę u dzieci i dorosłych?

Jako biegunkę określa się stan zdrowotny dziecka lub niemowlęcia, w którym oddaje ono ponad trzy płynne lub półpłynne stolce w ciągu 12 godzin. W przypadku pojawienia się w nich śluzu, krwi lub ropy, już jedno niepokojące wypróżnienie wskazuje na biegunkę [2-4].

Najczęściej u dzieci występuje biegunka ostra. Oznacza to chorobę o dość gwałtownym przebiegu, trwającą od kilku dni do tygodnia. Powszechnymi jej przyczynami są infekcje bakteryjne, wirusowe lub pasożytnicze [1].

Biegunka o ostrym przebiegu może być również konsekwencją:

Rzadszym w przypadku dzieci stanem jest biegunka przewlekła. Diagnozuje się ją, gdy objawy trwają u małego pacjenta 2-4 tygodnie lub dłużej. Podobnie jak ostra biegunka, może być konsekwencją infekcji bakteryjnej, wirusowej lub pasożytniczej.

Niestety, zdarza się, że wskazuje na poważniejszą chorobę o podłożu genetycznym lub autoimmunologicznym, np. celiakię, chorobę Leśniowskiego-Crohna lub zespół jelita drażliwego. Schorzenia te często prowadzą do zahamowania wzrostu i przyrostu masy ciała u małych pacjentów.

Z tego względu w przypadku pojawienia się przewlekłej biegunki u dziecka należy koniecznie skonsultować się z lekarzem specjalistą [1].

Jakie leki można podać dziecku, aby zatrzymać biegunkę?

Dziecku w zasadzie nie powinno się podawać żadnych leków zatrzymujących biegunkę, z wyjątkiem sytuacji, w której lekarz zaleci taki środek. Najważniejsze jest nawadnianie. Należy pamiętać o tym, że im młodsze jest dziecko, tym większe jest ryzyko odwodnienia. Z tego względu w przypadku niemowląt i dzieci przed 3. rokiem życia nie należy zwlekać z wizytą u lekarza [1,4].

W większości przypadków ostra biegunka ustępuje sama, w momencie pokonania infekcji przez organizm. Biegunka w pewien sposób przypomina kaszel w chorobach zakaźnych dróg oddechowych. Pojawia się, gdy jelita próbują wyrzucić na zewnątrz bakterie lub wirusy. Jeżeli podamy dziecku lek blokujący wyróżnianie, patogeny zostaną w środku, nasilając stan chorobowy [1].

W trakcie biegunki dziecku należy podawać małymi porcjami duże ilości niegazowanej wody źródlanej. Dobrym rozwiązaniem poprawiającym nawodnienie organizmu są preparaty apteczne uzupełniające elektrolity.

Pomocne mogą być również probiotyki dostosowane do wieku małego pacjenta. W składzie powinny zawierać bakterie Lactobacillus reuteri lub Lactobacillus rhamnosus.

Ich zadaniem jest przywrócenie naturalnej flory jelitowej oraz wyparcie szkodliwych drobnoustrojów [2-4]

Dzieciom i niemowlętom nie wolno podawać preparatów przeciwbiegunkowych przeznaczonych dla dorosłych oraz węgla lekarskiego.

Leki te nie są dostosowane do organizmów małych pacjentów oraz mogą spowolnić wydalanie toksyn z organizmu, wydłużając tym samym czas choroby.

Węgiel lekarski może również maskować niepokojące objawy, takie jak krew w stolcu [4] (czytaj także: Węgiel aktywny i 5 zasad poprawnego stosowania).

Smektyn dwuoktanościenny (Smecta) jest jedną z nielicznych substancji terapeutycznych, które można podawać dzieciom w trakcie biegunki. Nie wpływa on na naturalne ruchy jelit, czyli nie blokuje mechanicznie wypróżnień. Jego działanie opiera się na zdolności absorpcji toksyn i bakterii [5].

Jakie zioła można podać dziecku?

Jedną z tradycyjnych metod leczenia biegunki u dzieci jest herbatka z suszonych czarnych jagód. Surowiec ten najlepiej kupić w aptece. Napój przygotowuje się, gotując 2-3 łyżki jagód w połowie litra wody. Po ostudzeniu napar odcedza się przez sitko. Gotowy napój należy podawać dziecku trzy razy dziennie [4]. U starszych dzieci pomocny może być również mocny napar z czarnej herbaty.

Z lekarzem w sprawie biegunki u dziecka należy się skonsultować, jeżeli:

  • maluch ma mniej niż 6 miesięcy,
  • zauważyłeś krew w stolcu,
  • dziecko wykazuje oznaki odwodnienia,
  • wymiotuje,
  • ma wysoką gorączkę,
  • ma wzdęcie brzucha,
  • dziecko miało w przeszłości operację brzucha,
  • objawy trwają dłużej niż 2-3 dni [1].

Biegunka przewlekła

Jest to stan chorobowy polegający na oddawaniu większej liczby stolców o luźnej lub wodnistej konsystencji, niekiedy z obecnością krwi lub śluzu, utrzymujący się powyżej 2 tygodni (wg innych autorów – powyżej 4 tyg.), doprowadzający często do niedożywienia. W zależności od przyczyny biegunkę przewlekłą dzieli się na kilka rodzajów.

Rodzaje biegunki przewlekłej

Biegunka osmotyczna powstaje najczęściej w wyniku upośledzenia trawienia składników pokarmowych w jelitach.

Dotyczy to głównie węglowodanów, które po przemieszczeniu do jelita grubego ulegają fermentacji bakteryjnej, tworząc związki, które hamują wchłanianie wody z jelita grubego. To z kolei powoduje oddawanie luźnych lub wodnistych stolców.

Przyczyną takiego rodzaju biegunki najczęściej są wtórne zaburzenia jelitowe po biegunkach infekcyjnych, a także po antybiotykoterapii, w następstwie nietolerancji węglowodanów (fruktoza, sorbitol, laktoza).

Występuje w takich stanach chorobowych, jak celiakia, zespół rozrostu bakteryjnego, zespół krótkiego jelita, zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki. Występuje też przy nadużywaniu leków przeczyszczających osmotycznie czynnych (sól gorzka, laktuloza, makrogole).

Biegunka sekrecyjna (wydzielnicza) powstaje w wyniku zwiększonego wydzielania do światła jelita elektrolitów i wody. Może to być wynikiem defektów wrodzonych (biegunka chlorowa, biegunka sodowa), działania toksyn bakteryjnych (np. E. coli), guzów hormonalnie czynnych (VIP-oma, rakowiak) lub zaburzeń autoimmunologicznych.

Biegunka spowodowana przyspieszoną motoryką jelita występuje w zespole jelita nadwrażliwego, nadczynności tarczycy, podczas stosowania leków prokinetycznych, np. cisaprydu. U dzieci najczęściej występuje jako zaburzenie czynnościowe (biegunka czynnościowa).

Biegunka zapalna występuje w przewlekłych zapalnych chorobach jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna, alergia pokarmowa, lamblioza, zaburzenia odporności).

Jak często występuje biegunka przewlekła?

W zależności od przyczyny występowanie waha się od ułamka procenta (we wrodzonych defektach enzymatycznych) do ponad 20% populacji (nietolerancja laktozy).

Jak się objawia biegunka przewlekła?

Objawy biegunki osmotycznej występują po spożyciu nietolerowanego składnika pokarmowego, np. laktozy, fruktozy. Ustępują po jego wyłączeniu z diety.

Objawy biegunki poinfekcyjnej ustępują po przerwaniu karmienia doustnego. Biegunka sekrecyjna utrzymuje się także po zaprzestaniu karmienia.

Biegunka zapalna lub w zaburzeniach motoryki jelita występuje w łączności z innymi objawami tych chorób lub zaburzeń.

Co robić w razie wystąpienia objawów biegunki przewlekłej?

Jeżeli znany jest związek biegunki z nietolerancją pokarmową, to wystarczy ograniczenie lub wyłączenie tego składnika pokarmowego z diety (np. laktozy lub fruktozy).

Jeżeli przyczyną są leki przeczyszczające lub prokinetyczne, to wystarczy ich ograniczenie lub odstawienie.

W pozostałych stanach, zwłaszcza jeżeli występuje ubytek masy ciała lub zwolnienie tempa rozwoju fizycznego dziecka, zazwyczaj zachodzi konieczność przeprowadzenia badań specjalistycznych w warunkach szpitalnych.

Jak lekarz stawia diagnozę?

Nieocenioną pomocą służy wywiad chorobowy, z którego można dowiedzieć się o podłożu biegunki, jak związek ze spożytymi produktami (mleko, owoce), przebyte ostre biegunki, antybiotykoterapia, objawy współistniejące wskazujące pewne jednostki chorobowe, w których występują biegunki. Ustępowanie biegunki po zaprzestaniu karmienia wskazuje na biegunkę osmotyczną. Oddawanie luźnych stolców tylko w okresie czuwania przy dobrym rozwoju fizycznym dziecka, przy jednoczesnym małym spożyciu tłuszczów może wskazywać na biegunkę czynnościową.

U części dzieci zachodzi konieczność przeprowadzenia jednego lub kilku z niżej wymienionych badań pracownianych:

1. Badanie kału

  • ocena osmolarności kału i jednoczesnego stężenia elektrolitów w stolcu pozwala na rozróżnienie biegunki osmotycznej od sekrecyjnej
  • ocena wydalania tłuszczów w kale może wskazywać na zewnątrzwydzielniczą niewydolność trzustki lub na jelitowe zaburzenie wchłaniania tłuszczów
  • ocena zawartości elastazy lub chymotrypsyny również służy do oceny trzustki
  • zawartość alfa1-antytrypsyny w kale, która jest zwiększona w enteropatii z utratą białka, a także w zapalnych chorobach jelit
  • badanie bakteriologiczne i parazytologiczne kału przy podejrzeniu tła parazytologicznego lub bakteriologicznego biegunki.

2. Test oddechowy po doustnym obciążeniu laktozą, sacharozą lub fruktozą pozwala na wykazanie nietolerancji cukrów, a także może wskazywać na zespół przerostu bakteryjnego w jelicie cienkim.

3. Badania krwi

  • w kierunku obecności przeciwciał przeciw endomysium (EmA) i tkankowej transglutaminazie (tTG)
  • immunoglobulina E i przeciwciała przeciwko alergenom pokarmowym
  • stężenia elektrolitów i badanie gazometryczne w biegunkach sekrecyjnych (np. chlorowa, sodowa)
  • badania hormonalne przy podejrzeniu nadczynności tarczycy lub guzów wydzielających enterohormony.

4. Biopsja jelita cienkiego w celu oceny histologicznej i histochemicznej przy podejrzeniu celiakii, alergii pokarmowej lub defektów enzymatycznych jelita cienkiego.

5. Ocena endoskopowa jelita grubego w celu wykazania zapalnego podłoża biegunki, m.in. wrzodziejącego zapalenia jelita grubego lub choroby Crohna.

Leia também:  Como Saber Quando Guppy Vai Parir?

Jakie są sposoby leczenia biegunki przewlekłej?

Sposoby te zależą od przyczyny.

W nietolerancji laktozy lub fruktozy wystarczy ograniczyć spożycie mleka, soków lub owoców. Jeżeli dziecko toleruje produkty o mniejszej zawartości laktozy, jak kefiry lub jogurty, to należy je uwzględnić w jego diecie jako źródło białka i wapnia.

W udowodnionej alergii wyłącza się produkt wywołujący chorobę, najczęściej mleko, które można zastąpić jego hydrolizatami. Przy zaburzeniu trawienia i wchłaniania tłuszczów konieczne może być zastosowanie w diecie tłuszczów zawierających średniołańcuchowe kwasy tłuszczowe (MCT). Ten rodzaj tłuszczów powinien znajdować się w diecie osób z enteropatią z utratą białka.

W celiakii wprowadza się dietę bezglutenową.

Farmakologiczne leczenie choroby podstawowej, np. wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, choroby Crohna, zespołu przerostu bakteryjnego, lambliozy lub biegunki poantybiotykowej.

Niewydolność zewnątrzwydzielnicza trzustki wymaga substytucji enzymów trzustkowych.

W przypadku biegunki sekrecyjnej (chlorowa, sodowa) należy podawać dziecku odpowiednie mieszanki elektrolitowych wyrównujących ich niedobory w organizmie dziecka.

U wielu dzieci pewną pomoc może przynieść zastosowanie probiotyków.

Leczenie chirurgiczne stosuje się u dzieci z guzami hormonalnie czynnymi (rakowiak, VIP-oma, gastronoma, rak rdzeniasty tarczycy), są to jednak choroby bardzo rzadkie w wieku dziecięcym.

Czy jest możliwe całkowite wyleczenie?

Zależy to od przyczyny biegunki.

Możliwe jest w biegunce poantybiotykowej i w zespole przerostu bakteryjnego, jakkolwiek w tej ostatniej chorobie mogą być nawroty. W alergii pokarmowej u większości dzieci objawy ustępują pomiędzy 2. a 5. rokiem życia.

U pozostałych pacjentów rokowanie zależy od choroby podstawowej.

Co robić po zakończeniu leczenia?

Kontynuować postępowanie dietetyczne oraz leczenie choroby podstawowej.

Co robić, aby uniknąć zachorowania?

Przy antybiotykoterapii dołączenie probiotyków może okazać się pomocne w zapobieganiu biegunce poantybiotykowej.

Nieprzekraczanie tolerowanej ilości laktozy lub fruktozy chroni przed biegunką w przypadku nietolerancji tych cukrów. Osoby z nietolerancją laktozy mogą spożywać mleko z ograniczoną zawartością laktozy albo dodawać preparaty zawierające laktazę.

Tabela. Przyczyny przewlekłej biegunki u dzieci (opr. H. Szajewska)
Częste przyczyny
Niespecyficzna biegunka przewlekła, czyli tzw. biegunka pędraków • Jedna z najczęstszych przyczyn biegunki przewlekłej u dzieci
• Zwykle występuje między 1. a 3. rż.
• Stolce z niestrawionymi resztkami pokarmowymi
• Prawidłowy rozwój fizyczny i psychiczny! • Zwykle samoistne ustąpienie objawów ok. 4. roku życia
• Najczęściej spowodowana jest złym zbilansowaniem diety (nadmiar napojów, zwłaszcza wysoko węglowodanowych oraz zawierających sorbitol, niedobór tłuszczu)
• Leczenie: zwykle niepotrzebne; ew. dieta bogatoresztkowa, wysokotłuszczowa i niskowęglowodanowa z ograniczeniem napojów
Niewydolność trzustki • Przyczyny: mukowiscydoza, zespół Schwachmana, zapalenie trzustki
• Stolce: liczne, cuchnące, obfite, tłuszczowe
Zespół krótkiego jelita Szczegółowe omówienie – patrz tutaj
Celiakia Szczegółowe omówienie – patrz: tutaj
Środki przeczyszczające • W wyniku nadużywania leków przeczyszczających (o działaniu osmotycznym) przez nastolatki pragnące się odchudzić
• Zwykle biegunka wodnista
Biegunka poinfekcyjna • Rozpoznawana w przypadku ostrego epizodu biegunkowego o zakaźnej lub przypuszczalnie zakaźnej etiologii utrzymującego się dłużej niż 14 dni, z towarzyszącymi zaburzeniami trawienia i wchłaniania prowadzącymi do zahamowania prawidłowego przyrostu masy ciała dziecka
• Różny stopień uszkodzenia błony śluzowej jelita cienkiego (aż do całkowitego zaniku kosmków jelitowych)
• Przyczyny: (1) przewlekające się zakażenie przewodu pokarmowego (np. EPEC, EAgEC); (2) powtórne zakażenie innym patogenem; (3) wystąpienie nadwrażliwości na pokarm (najczęściej na białka mleka krowiego lub soi)
Nietolerancja węglowodanów • Pierwotne: autosomalne, recesywne niedobory enzymatyczne (np. wrodzony niedobór laktazy; hipolaktazja ludzi dorosłych; niedobór sacharazy/izomaltazy) • Wtórne: zmniejszenie aktywności enzymów związane z uszkodzeniem błony śluzowej (np. w przebiegu biegunki infekcyjnej, celiakii, alergii pokarmowej); najczęściej stwierdza się wtórny niedobór laktazy (aktywność laktazy jest największa na szczycie kosmków)
• Biegunka fermentacyjna
Zespół jelita drażliwego Szczegółowe omówienie – patrz tutaj.
Przewlekłe nieswoiste zapalenie jelit • Typowe objawy: niewyjaśnione stany gorączkowe, zaburzenia wzrostu, ubytek masy ciała, biegunka, bóle brzucha, stolce ze śluzem i domieszką krwi. Szczegółowe omówienie – patrz tutaj.
Alergia na pokarm Szczegółowe omówienie – patrz tutaj.
Rzadkie przyczyny
Pierwotna nietolerancja węglowodanów • Autosomalne, recesywne niedobory enzymatyczne
Biegunka chlorkowa • Częstość występowania 1:43 000
• Choroba genetycznie uwarunkowana, dziedziczoną autosomalnie recesywnie
• Przyczyna choroby: mutacja genu DRA (down regulated in adenoma) zlokalizowanego na chromosomie VII, a kodującego białko biorące udział w wymianie Cl-/HCO3-. • Objawy choroby ujawniają się już w ciąży u matki pod postacią wielowodzia
• Poszerzone pętle jelitowe w USG płodu • U dziecka zaraz po urodzeniu bardzo charakterystyczna jest wodnista biegunka, z hipochloremią, hiponatremią i zasadowicą metaboliczną (!)
• Stolec: wysokie stężenie Cl- >90 mmol/l • Choroba źle leczona prowadzi zwykle do zahamowania rozwoju somatycznego oraz niewydolności nerek
• Leczenie: nawadnianie, uzupełnianie strat jonowych sodu i chloru; eksperymentalnie stosuje się inhibitory pompy protonowej.
Biegunka sodowa • Defekt wymiany Na+/H+ • Wodnista biegunka od urodzenia • Kwasica metaboliczna
• Stolec: wysokie stężenie sodu (>100 mmol/).
Biegunka niepoddająca się leczeniu
Wrodzony zanik mikrokosmków • Wodnista biegunka od urodzenia • Często rodzinne występowania lub pokrewieństwo pomiędzy rodzicami
• Rozpoznanie na podstawie badania histopatologicznego (mikroskopia elektronowa: nieprawidłowy rąbek szczoteczkowy, mikrogranule)
Dysplazja epitelialna • Wodnista biegunka od urodzenia • Często rodzinne występowania lub pokrewieństwo pomiędzy rodzicami
• Objawem towarzyszącym bywa zarośnięcie nozdrzy tylnych, zapalenie rogówki • Rozpoznanie na podstawie badania histopatologicznego (umiarkowany do znacznego zanik kosmków; obecność „kępek” błony śluzowej; przerost i rozgałęzienia krypt; nieprawidłowa ekpresja α2β1 integryny i desmogleiny.
Biegunka fenotypowa • Początek 1-3 mż. • Biegunka wodnista • Dziecko urodzone za małe w stosunku do wieku płodowego
• Objawy towarzyszące: dysmorfia twarzy; hiperteloryzm; nieprawidłowe włosy.
Enteropatia immunologiczna • Początek 3-12 mż. • Biegunka wodnista • Znaczny zanik kosmków
• Objaw patognomoniczny: Blaszka właściwa, aktywacja limfocytów T, limfocyty T CD25+, ↑HLA-DR
Enteropatia autoimmunizacyjna • Początek 3-12 mż. • Biegunka wodnista, czasami z krwią
• Objawy pozajelitowe (towarzyszące choroby autoimmunologiczne np. cukrzyca, glomerulonephritis, dermatosis)
• Obecność autoprzeciwciał
• Blaszka właściwa, aktywacja limfocytów T, limfocyty T CD25+, ↑HLA-DR
* Postęp w metodach diagnostycznych sprawia, że ta klasyfikacja podlega stałym zmianom.

Biegunka – przyczyny, sposoby leczenia i zapobieganie

  • Bez recepty
  • Kosmetyki i dermokosmetyki
  • Mama, ciąża, dziecko
  • Sprzęt i wyroby medyczne
  • Żywienie medyczne

witaminy, pharmaceris a, łupież, pharmaceris e, ochrona przed słońcem, rzuć palenie, driniki odżywcze, zestawy, resource, pharmaceris h, żywienie specjalistyczne, pharmaceris f, drinki odżywcze, makijaż, siwienie włosów, fluidy intensywnie kryjące, wypadanie włosów

na alergię, kosmetyki do opalania i po opalaniu, rzucanie palenia, przeciw owadom, mleka modyfikowane, ból stawów, leki na niestrawność, witaminy na odporność, preparaty na włosy, zakażenie układu moczowego, koronawirus, witaminy, hemoroidy, grypa, emolienty, ranking

Biegunka przytrafia się dość często. Związana jest ona ze zmianą konsystencji stolca oraz zwiększeniem liczby wypróżnień w ciągu doby.

Jest wiele przyczyn wywołujących rozwolnienie, jednak do najczęstszych należą wirusy i bakterie.

Jak radzić sobie z problemem? Po jakie leki na biegunkę sięgać? Jak powstrzymać jej nawroty? Wszystkiego można dowiedzieć się z poniższego artykułu opracowanego przez naszych Ekspertów.

Oddawanie płynnego lub półpłynnego stolca więcej niż 3 razy na dobę albo nawet 1 wypróżnienie w którym obserwuje się krew lub śluz określane jest jako biegunka. Często towarzyszą jej również dodatkowe objawy jak wzdęcia, ból brzucha, wymioty, nudności, osłabienie czy też gorączka.

W przebiegu biegunki bardzo niebezpieczne jest odwodnienie organizmu. Dlatego też jest ona dość groźna w przypadku niemowląt i osób starszych, które szybko wytracają wodę i elektrolity wraz z kałem. Kiedy biegunka trwa do 14 dni określana jest jako ostra, powyżej uznaje się ją za stan przewlekły.

Bardzo ważne jest ustalenie przyczyny biegunki, ponieważ w zależności od etologii choroby inaczej wygląda jej leczenie.

  • 1. Przyczyny biegunki
  • 2. Leczenie biegunki
  • 3. Domowe sposoby na biegunkę

4. Probiotyki na biegunkę – jak zapobiegać?

Przyczyny biegunki

Zanim odpowiemy na pytanie co na rozwolnienie najlepiej zastosować trzeba poznać ewentualną przyczynę biegunki. Tych natomiast może być bardzo wiele. Biegunka niekiedy pojawia się w wyniku infekcji, ale również na skutek zaburzeń mechanicznych, hormonalnych i psychologicznych.Najczęstsze przyczyny biegunki:

  • Infekcje przewodu pokarmowego
Leia também:  Ochrona skóry przed słońcem

Najczęściej do dysfunkcji dochodzi na skutek zakażenia bakteryjnego (E. coli, Salmonella, Shihella, Camphylobacter jejuni) lub wirusowego (rotawirus, norawirus).  Zdarzają się również biegunki wywołane kolonizacją grzybów w przewodzie pokarmowym lub infekcją pasożytniczą (Giardia lamblia, Entamoeba histolytica).

Wywołane spożyciem pokarmu zawierającego bakterie lub toksyny bakteryjne (intoksykacja), np. zatrucie jadem kiełbasianym.

  • Nietolerancja lub alergia pokarmowa

Często biegunka występuje po zjedzeniu produktu spożywczego zawierającego laktozę lub gluten.

  • Choroby w obrębie przewodu pokarmowego, które powodują zaburzenia trawienia

Najczęściej do tego typu dysfunkcji dochodzi w przebiegu niewydolności trzustki, w zespole utraty kwasów żółciowych czy też w stanach po resekcji żołądka i nowotworach jelita grubego.

Zarówno te o charakterze przewlekłym, jak i nieswoiste (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego – Crohna).

  • Zaburzenia hormonalne (m.in. nadczynność tarczycy)
  • Zespół jelita drażliwego
  • Reakcja polekowa

Biegunka wywołana jest stosowaniem m.in. antybiotyków, metforminy, nadmiernej ilości środków przeczyszczających, moczopędnych, preparatów magnezowych i cytostatyków.

Przy nasilonych objawach nerwicy, lęku oraz w przypadku nadmiernego stresu może wystąpić biegunka.

Rozwolnienie może wystąpić po zjedzeniu dużej ilości świeżych owoców lub produktów słodzonych alkoholami cukrowymi (mannitol, ksylitol, sorbitol).

Tzw. biegunka podróżnych związana jest z kilkoma czynnikami, m.in. stresem towarzyszącym podróży, zmianą diety, ewentualną infekcją. Często ma to związek z wyjazdem do ciepłych krajów.

Leczenie biegunki

Postępowanie w wyniku biegunki polega przede wszystkim na niedopuszczeniu do odwodnienia pacjenta. Dlatego w pierwszej kolejności należy sięgnąć po elektrolity na biegunkę. Są one wskazana również wtedy, kiedy biegunce towarzyszą wymioty. Powinny być jednak podawane małymi porcjami, najlepiej schłodzone, aby nie pogłębiać odruchu wymiotnego.

W przypadku infekcji bakteryjnych bądź wirusowych często pojawiają się również inne objawy oprócz biegunki. Dlatego kiedy wystąpi gorączka czy też ból głowy należy zastosować leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe.  Równie pomocne będą preparaty na wzdęcia oraz leki o działaniu rozkurczowym na ból brzucha.

Co na biegunkę można jeszcze zastosować?

Węgiel aktywny na biegunkę wykazuje dużą zdolność absorpcyjną, przez co działa przeciwbiegunkowo i zapierająco.

Dodatkowo pokrywa śluzówkę przewodu pokarmowego i chroni ją przed działaniem szkodliwych substancji. Aby efekt działania został osiągnięty należy zastosować od 800 – 1200 mg węgla kilka razy na dobę.

Jest to dość duża dawka, problematyczna do przyjęcia, szczególnie kiedy biegunce towarzyszą wymioty.

  • Preparaty na biegunkę o działaniu ochronnym na błonę śluzową jelit – taninian żelatyny, dismektyd

Powlekają śluzówkę jelit, wzmacniając jej barierę ochronną. Łagodzą stan zapalny i przywracają prawidłową funkcjonalność jelit. Co ważne nie wchłaniają się z przewodu pokarmowego, a Taninnian żelatyny może być stosowany już u niemowląt od 6. miesiąca życia.

  • Leki zatrzymujące biegunkę zawierające loperamid

Substancja z grupy opioidów, która działa na receptory opioidowe w jelitach. Szybko i na długo hamuje perystaltykę jelit, zwiększa napięcie zwieracza odbytu oraz zmniejsza utratę wody i elektrolitów.

Mimo wysokiej skuteczności lek ten nie powinien być zbyt często stosowany. Nie zaleca się go w biegunkach ostrych, których przyczyną są zazwyczaj wirusy i bakterie.

Biegunka stanowi naturalny mechanizm obronny organizmu, który ma za zadanie ewakuację z przewodu pokarmowego szkodliwych patogenów oraz toksyn.

Zahamowanie biegunki infekcyjnej zaburza ten naturalny proces, a co za tym idzie bakterie, wirusy i toksyny zostają w jelitach pogłębiając stan zapalny. Loperamid jest to lek, który sprawdza się u osób dorosłych w przypadku biegunki wywołanej stresem lub w przebiegu wielu chorób jelit.

  • Leki przeciwbakteryjne, np. nifuroksazyd

Działa wyłącznie w świetle przewodu pokarmowego i pozbawiony jest działania ogólnoustrojowego. Wykazuje aktywność wobec bakterii gram – dodatnich i gram – ujemnych wywołujących zakażenia w obrębie jelit.

W niektórych przypadkach konieczne jest jednak wykonanie badania bakteriologicznego kału. Wtedy otrzymuje się odpowiedni antybiogram wskazujący na które antybiotyki bakteria występująca w kale jest wrażliwa.

Taki proces diagnostyki oraz leczenia musi odbywać się zawsze pod kontrolą lekarza.

  • Saccharomyces boulardii – probiotyki na biegunkę

Doustny lek przeciwbiegunkowy należący do probiotyków. W świetle jelita wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwdrobnoustrojowe oraz metaboliczne. Może być stosowany zarówno leczniczo jak i w profilaktyce.

Domowe sposoby na biegunkę

Ze względu na to, że biegunka to dość częsta przypadłość to lista domowych sposobów na rozwolnienie jest bardzo długa. Przede wszystkim należy wprowadzić choremu lekkostrawną dietę, a jeśli nie ma on apetytu to nie należy zmuszać go do jedzenia.

Najważniejsze jest nawodnienie pacjenta, najlepiej za pomocą elektrolitów. Jak zatrzymać biegunkę za pomocą innych domowych sposobów?Warto sięgać po ziołowe napary, które załagodzą dolegliwości towarzyszące biegunce, jak i ją samą.

Należy wybierać takie zioła jak nagietek, szałwię oraz rumianek, które działają przeciwzapalnie i antyseptycznie oraz miętę, której picie daje efekt rozkurczowy, a tym samym łagodzi ból brzucha i wzdęcia towarzyszące biegunce.

Dobrze znany jest również napar z liści i owoców borówki brusznicy, który to działa przeciwbiegunkowo, przeciwbakteryjnie i ściągająco. Jest to dobre rozwiązanie dla dzieci.

Kiedy przyczyną biegunki jest stres można wspomóc się stosowaniem ziołowych tabletek uspokajających bądź piciem naparów z melisy lub głogu. Dobrze jest też w miarę możliwości odizolować chorego od negatywnych emocji.

Aby uchronić się przed nawrotami biegunki należy przede wszystkim przestrzegać zasad higieny. Częste mycie rąk oraz surowych warzyw i owoców przed spożyciem powinny być wpajane dzieciom od najmłodszych lat. Co brać na biegunkę już zostało omówione, ale jak można zabezpieczyć się przed biegunką.

Ta kwestia pojawia się bardzo często kiedy w szkole lub w pracy kogoś dopada biegunka, a także w sezonie urlopowym, ponieważ wakacje spędzone w toalecie na pewno nie będą zaliczać się do udanych. Bez wątpienia warto sięgać w takim wypadku po probiotyki. Według badań najlepsze działanie ochronne wykazują szczepy z gatunku Lactobacillus, Bifidobacterium oraz Saccharomyces boulardii.

Dotyczy to zarówno biegunki wywołanej przez wirusy oraz bakterie, ale również związanej z jelitem drażliwym, stresem bądź chorobami czynnościowymi i zapalnymi jelit. Probiotyki mogą być stosowane zarówno u dzieci jak i dorosłych. Preparaty które warto wybierać powinny być dobrej jakości, tzn. zarejestrowane jako leki bądź mające badania i udowodnioną skuteczność.

Bardzo ważne jest, aby szczepy probiotyczne były żywe. Bez tych informacji na opakowaniu podobną skuteczność działania wykaże zakupiony w sklepie jogurt i tym samym nie uzyskamy odpowiedniej ochrony przewodu pokarmowego przed patogenami wywołującymi biegunkę. Sposobem na zabezpieczenie przed ostrą biegunką wywołaną przez rotawirusy jest szczepienie ochronne niemowląt.

Gwałtowny charakter infekcji, z występującymi intensywną biegunką i wymiotami jest częstą przyczyną hospitalizacji, głównie dzieci, z powodu odwodnienia i utraty elektrolitów. Natomiast jak dowodzą badania odporność nabyta po szczepieniu chroni od 90 do 100% dzieci przed ciężką zagrażającą życiu i wymagającą hospitalizacji biegunką wywołaną przez rotwawirusy.

Ze względu na istotne efekty zdrowotne i wysoką skuteczność, stosunkowo niedawno, szczepienie to weszło do harmonogramu szczepień obowiązkowych.

Biegunka to objaw towarzyszący wielu zaburzeniom w obrębie przewodu pokarmowego. Pojawia się ona na skutek niestrawności i problemów trawiennych, ale może mieć też związek ze znacznie poważniejszymi schorzeniami.

Jeśli jest ona jedynym niepokojącym objawem można zahamować ją domowymi sposobami i zastosować probiotyki na biegunkę.

Nie mniej jednak w przypadku dzieci, osób starszych oraz kiedy wystąpią inne symptomy konsultacja ze specjalistą jest konieczna.

Bibliografia:

  1. Kimszal E., Van Damme-Ostapowicz K.; Biegunka podróżnych; DOI: http://dx.doi.org/10.20883/pielpol.2016.16.
  2. Wasielica-Berger J.; Ostra biegunka; Gastroenterologia Kliniczna 2018, tom 10, nr 1: 14–22.

27. Wrzesień, 2021
przez Redakcja
Komentarze: 0

Terapia onkologiczna jest bardzo inwazyjną metodą leczenia podczas której obserwuje się toksyczne zmiany w obrębie skóry, błon śluzowych oraz płytki paznokciowej.

Leia também:  Como Saber Quem Deixou De Seguir No Instagram?

Odpowiednia pielęgnacja po radioterapii i chemioterapii pozwoli ograniczyć powstawanie zmian skórnych i znacznie poprawi komfort życia pacjenta.

Jaki krem po chemioterapii najlepiej zastosować? Jak powinna wyglądać pielęgnacja skóry podczas i po radioterapii?

17. Wrzesień, 2021
przez Redakcja
Komentarze: 0

Zapalenie pęcherza u dzieci i dorosłych to najczęstsza infekcja dróg moczowych. Nieleczona może prowadzić do zakażenia nerek. U kogo częściej pojawia się ta choroba? Po jakie leki odkażające drogi moczowe bez recepty warto sięgnąć w przypadku zachorowania?

10. Wrzesień, 2021
przez Redakcja
Komentarze: 3

Silny układ odpornościowy skutecznie zwalcza zarazki, z którymi dziecko ma częstą styczność po powrocie do szkoły lub przedszkola. Jak wspierać rozwój układu immunologicznego? Jak dbać o odporność dziecka, aby zmniejszyć ryzyko zachorowania? Które preparaty na odporność dla dzieci warto podawać?

03. Wrzesień, 2021
przez Redakcja
Komentarze: 21

U 1 na 10 osób rozwijają się kamienie nerkowe. Objawy najczęściej kojarzą się z silnym bólem, choć u części chorych w ogóle on nie występuje. Jakie się przyczyny kamicy nerkowej? Jakie leki na kamienie nerkowe są skuteczne i po które zioła warto sięgnąć?

26. Sierpień, 2021
przez Redakcja
Komentarze: 23

Potrzeby żywieniowe dziecka są bardzo indywidualne. Ze względu na problemy trawienne i nietolerancje pokarmowe nie każdemu niemowlakowi można podawać klasyczne mleko modyfikowane początkowe, a później mleko następne. W wielu przypadkach pomocne okazują się mleka specjalistyczne. Czym są tego typu produkty i dla kogo są one przeznaczone?

18. Sierpień, 2021
przez Redakcja
Komentarze: 5

Zarówno na etapie planowania jak i samej ciąży zapotrzebowanie na niektóre składniki znacznie się zmienia. Co warto suplementować według aktualnych rekomendacji Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników, aby zadbać o prawidłowy przebieg ciąży i zapewnić dziecku najlepszy rozwój?

15. Sierpień, 2021
przez Redakcja
Komentarze: 2

Dyspepsja, która potocznie nazywana jest niestrawnością to często pojawiający się zespół objawów związanych ze złym trawieniem. Najczęściej niestrawność pojawia się po obfitych, ciężkostrawnych posiłkach, ale może być powodowana również przez nadmierny stres.

Objawy niestrawności jelit i żołądka występują również w przebiegu różnego rodzaju chorób układu pokarmowego, m.in. wrzodów żołądka, dwunastnicy, refluksu, zapalenia żołądka czy też nowotworów przewodu pokarmowego.

Jak objawia się dyspepsja i jak sobie z nią radzić?

08. Sierpień, 2021
przez Redakcja
Komentarze: 3

Sucha skóra to nie tylko problem estetyczny. Czasem nadmierne wysuszenie naskórka może wiązać się z poważnymi zaburzeniami zdrowotnymi. Jak radzić sobie z suchą skórą na co dzień, jak skutecznie ją nawilżyć i na jakie inne objawy zwrócić uwagę?

Objawy koronawirusa u dzieci – co powinno Cię zaniepokoić?

COVID-19, czyli choroba spowodowana przez koronawirusa SARS-CoV-2 cechuje się szerokim spektrum objawów.

Przebieg schorzenia może być bardzo różny, począwszy od zupełnie bezobjawowego, poprzez objawy przypominające przeziębienie czy grypę, aż po ciężkie zapalenie płuc, zespół ostrej niewydolności oddechowej lub sepsę.

W tym artykule znajdziesz więcej informacji na temat symptomów choroby, dowiesz się także czy da się ją odróżnić od przeziębienia i grypy. A jak objawia się koronawirus u dzieci? Na co warto zwrócić uwagę i o czym trzeba pamiętać?

Objawy koronawirusa u dzieci (objawy COVID-19)

Dzieci w każdym wieku, tak jak dorośli, mogą zachorować na COVID-19. Przebieg choroby bardzo często bywa zupełnie bezobjawowy lub symptomy są łagodne i słabo wyrażone. Niemniej jednak, zdarzają się też ciężkie i poważne objawy COVID u dzieci, które mogą wymagać hospitalizacji, intensywnej opieki medycznej czy wentylacji mechanicznej.

 

Koronawirus – objawy u dzieci:

  • gorączka lub stan podgorączkowy,
  • kaszel,
  • uczucie zmęczenia i osłabienie, złe samopoczucie,
  • dreszcze,
  • zablokowany nos lub lejący katar,
  • zaburzenia węchu oraz smaku,
  • ból gardła,
  • duszność lub trudności z oddychaniem,
  • biegunka,
  • nudności lub wymioty,
  • ból brzucha,
  • ból głowy,
  • bóle mięśni,
  • spadek apetytu lub niechęć do jedzenia,
  • wysypki skórne.

Jak widzisz, objawy koronawirusa u dzieci mogą być dokładnie takie same jak u osób dorosłych, choć dzieci częściej przechodzą chorobę łagodnie lub bezobjawowo. U dzieci, dość często pojawiają się objawy ze strony przewodu pokarmowego. Do grupy dzieci narażonych na cięższe zachorowanie zalicza się dzieci w wieku poniżej 1r.ż. i dzieci z chorobami towarzyszącymi, takimi jak: astma, choroby płuc, niewyrównana cukrzyca, wrodzone wady serca, genetyczne schorzenia neurologiczne lub metaboliczne, choroby nowotworowe, choroby nerek, niedobory odporności, otyłość czy choroby wymagające leczenia immunosupresyjnego. Niechęć do jedzenia (spowodowana np. brakiem węchu i smaku), może być szczególnie niebezpieczna dla niemowląt.

Nie zapominaj także o PIMS-TS (ang.p aediatric inflammatory multisystem syndrome temporarily associated with SARS-CoV-2 infection) czyli o wieloukładowym zespole zapalnym u dzieci związanym z zakażeniem SARS-CoV-2.

To nowa, poważna jednostka chorobowa, która może pojawić się około 2-4 tygodnie po przebyciu zakażenia i wymaga leczenia w szpitalu i stałego nadzoru medycznego.

Pamiętaj, że PIMS może wystąpić także u dzieci, które przeszły COVID-19 zupełnie bezobjawowo.

Koronawirus a dzieci – jak rozpoznać chorobę?

Jeśli zauważysz u swojego dziecka objawy infekcji, koniecznie skontaktuj się z lekarzem. Zwróć uwagę na symptomy z przewodu pokarmowego (wymioty, biegunki), gorączkę, bóle głowy i kaszel.

Pamiętaj, że niemowlęta i małe dzieci (do 2 lat) zawsze wymagają zbadania.

Aby potwierdzić zakażenie koronawirusem SARS-CoV-2, konieczne jest wykonanie wymazu z nosogardła i badania molekularnego (wykrywa materiał genetyczny RNA wirusa) lub testu antygenowego (wykrywa antygen wirusa czyli fragment jego białka).

Po uzyskaniu wyniku, na podstawie stanu zdrowia pacjenta i innych czynników (np. wieku czy chorób towarzyszących), lekarz podejmuje decyzję odnośnie dalszego leczenia. Najczęściej może ono zachodzić w warunkach domowych, ale kilkanaście procent chorych dzieci może wymagać hospitalizacji.

Czasami przydatne mogą okazać się także inne badania, np. morfologia krwi, CRP, prokalcytonina, LDH, aminotransferazy czy RTG klatki piersiowej.

Jeśli pozostajesz z chorym na COVID-19 dzieckiem w domu, pamiętaj, że w razie nagłego pogorszenia jego stanu, możesz wezwać karetkę. Koniecznie poinformuj wówczas dyspozytora, że dziecko jest zakażone wirusem SARS-CoV-2.

Koronawirus – dzieci. Jak przebiega leczenie?

Leczenie COVID-19 u dzieci zależy od ich stanu ogólnego i symptomów choroby. Łagodne objawy koronawirusa u dzieci lub bezobjawowy przebieg zakażenia nie wymagają żadnej szczególnej terapii.

Warto pamiętać o prawidłowym nawodnieniu dziecka oraz regularnych pomiarach temperatury ciała, a w razie niepokoju czy pogorszenia stanu – niezwłocznym kontakcie z lekarzem.

Czasami przydatne mogą okazać się leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe, preparaty na ból gardła czy krople do nosa. Zadbaj także o izolację chorego dziecka, by zapobiec transmisji wirusa na inne osoby.

Poważniejsze objawy, niepokojący wynik badania fizykalnego, przedłużająca się choroba czy obecność chorób towarzyszących mogą wymagać skierowania do szpitala, gdzie zostanie podjęte adekwatne leczenie, indywidualnie dostosowane do pacjenta (np. tlenoterapia, leczenie przeciwwirusowe i inne).

Pamiętaj, że podejrzenie PIMS czyli wieloukładowego zespołu zapalnego u dzieci powiązanego z COVID-19 zawsze wymaga hospitalizacji. Zachowaj czujność i bacznie obserwuj swoje dziecko.

Potrzebne badania laboratoryjne, a także badanie molekularne metodą RT-PCR oraz test antygenowy możesz wykonać w Diagnostyce.

W ofercie Diagnostyki znajdziesz także badania serologiczne, ale miej na uwadze, że nie służą one do rozpoznania choroby i nie stosuje się ich w tym celu.

Dodatni wynik przeciwciał może natomiast wskazywać na przebycie COVID-19.

Bibliografia:

  • CDC – COVID-19 in Children and Teens.
  • „Czy każde dziecko z potwierdzonym zakażeniem SARS-CoV-2 powinno być kierowane na oddział chorób zakaźnych?” – L. Stopyra.
  • Postępowanie z dzieckiem z COVID-19 – Zalecenia dla pediatrów oraz lekarzy rodzinnych w Podstawowej Opiece Zdrowotnej oraz dla leczących dzieci zakażone SARS-CoV-2 w warunkach szpitalnych. – M. Marczyńska, M. Figlerowicz, B. Kalicki, E. Kuchar, E. Majda-Stanisławska, M. Pawłowska, M. Pokorska-Śpiewak, A. Sulik, A. Sybilski, L. Szenborn, J. Wysocki, T. Jackowska.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*