Hormony płciowe u kobiet i u mężczyzn – funkcje, działanie

Czy hormony rządzą mężczyznami? Ależ oczywiście. I choć niechętnie się do tego przyznajemy, wszyscy, bez względu na płeć, jesteśmy od nich zależni. Niektóre przeważają u jednej płci, inne są uniwersalne dla obu.

Gdy panuje równowaga hormonalna mamy do czynienia z homeostazą; jednak z różnych przyczyn dochodzi do rozchwiania owej równowagi, a zaburzenia hormonalne u mężczyzn powodują szereg bardziej lub mniej widocznych zmian.

Męskie hormony – co warto o nich wiedzieć?

Myśląc o męskich hormonach, siłą rzeczy w pierwszej kolejności kojarzymy testosteron, jako ten kształtujący męskość, biorący udział w budowie mięśni, odpowiadający za popęd płciowy, za odwagę i skłonność do rywalizacji. I rzeczywiście to ten najważniejszy męski hormon, jednak niemniej istotne są również: tyroksyna, melatonina, grelina, kortyzol, insulina, estrogen, luteina, prolaktyna czy progesteron i wiele innych.

Zaburzenia hormonalne dają rozmaite objawy i odbijają się na funkcjonowaniu całego organizmu. Za sprawą niedoboru lub nadmiaru którejś substancji może się okazać, że kaskadowe skutki obejmą wiele organów, rozregulują układ hormonalny i spowodują poważne choroby. Dlatego wszystkie nieprawidłowości w zakresie gospodarki hormonalnej wymagają leczenia.

Zaburzenia hormonalne u mężczyzn – objawy

Ponieważ każdy hormon odpowiada za inne procesy, objawy mogą być bardziej lub mniej charakterystyczne. Oto kilka przykładów hormonów, mających znaczący wpływ na funkcjonowanie organizmu:

Testosteron – męski hormon płciowy odpowiedzialny za popęd seksualny, płodność, skłonność do rywalizacji itd. Jego poziom wpływa na wiele aspektów funkcjonowania organizmu, m.in. na rozwój mięśni, narządów płciowych i układu rozrodczego.

Nadmiar testosteronu spowodowany na przykład guzami nadnerczy lub wrodzonym przerostem nadnerczy powoduje nie tylko zachowania agresywne, ale też osłabienie odporności organizmu – dzieje się tak, dlatego, że komórki odpornościowe giną pod wpływem testosteronu.

Zbyt niski poziom objawia się spadkiem libido i problemami z potencją, jest czynnikiem rozwoju zaburzeń metabolicznych, zwłaszcza cukrzycy i chorób układu krążenia.

Niedobór może być wywołany zespołem feminizujących jąder, zespołem Klinefeltera, niedoczynnością przysadki, niewydolnością jąder, czy stanem po wycięciu jąder.

Jeżeli mężczyzna odczuwa brak energii, spadek popędu płciowego, problemy z erekcją i obserwuje niepokojący przyrost wagi, powinien zrobić badania na zaburzenia hormonalne obejmujące analizę poziomu testosteronu.

Tyroksyna – jest jednym z hormonów produkowanych przez tarczycę (inne to: trójjodotyronina i kalcytonina). Ma wpływ na procesy metaboliczne, zwłaszcza na wchłanianie glukozy czy rozpad tłuszczów.

Niedobór tyroksyny prowadzi do niedoczynności tarczycy, zmniejszenia aktywności psychomotorycznej, obniża nastrój, powoduje senność w ciągu dnia i problemy z koncentracją.

Z nadmiarem tego hormonu mamy do czynienia w nadczynności tarczycy, która objawia się: nadpobudliwością, nerwowością, zwiększoną męczliwością mięśni, spadkiem masy ciała, tachyarytmią.

Melatonina – odpowiada za zdrowy, spokojny sen i za regulację cyklu dobowego. Wytwarzana jest przez szyszynkę pod wpływem ciemności. Zaburzenia hormonalne u mężczyzn polegające na niedoborze melatoniny powodują rozregulowanie trybu snu i czuwania.

Niedobór melatoniny powoduje zaburzenia rytmu snu, bezsenność, problemy z koncentracją, bóle głowy, drażliwość i złe samopoczucie, a także typowo męskie dolegliwości spowodowane są niedoborem snu: spadek libido, problemy z erekcją, brak zainteresowania seksem.

Nadmiar melatoniny występuje rzadko, przede wszystkim po przedawkowaniu syntetycznej melatoniny i może prowadzić do nadmiernej senności i problemów z utrwalaniem wspomnień.

Kortyzol, adrenalina i noradrenalina – te hormony uwalniane są pod wpływem emocji. Na krótką metę pozwalają przetrwać przykre sytuacje. Występują u obu płci, ale u mężczyzn w połączeniu z testosteronem ich działanie jest mocno widoczne.

Wpływają na zwiększenie poziomu glukozy we krwi, pośredniczą w przenoszeniu impulsów ze współczulnego układu nerwowego do tkanek, przyspieszają tętno, poprawiają pracę mięśni i szybkość reakcji. Działanie hormonów stresu jest pozytywne tylko przez krótki okres.

Ich nadmiar w trakcie przedłużającego się stresu powoduje, że organizm cały czas pozostaje w trybie „walki i ucieczki”, rozwijają się nerwice, choroby układu krążenia, zaburzenia tętna czy zaburzenia metaboliczne.

Andropauza i hipogonadyzm – choroby spowodowane niedoborem męskich hormonów

Wraz z wiekiem poziom męskich hormonów spada i rozwijają się pewne zaburzenia hormonalne typowe dla wieku podeszłego. Andropauzę czasami porównuje się do kobiecej menopauzy. Podstawowym męskim hormonem jest testosteron produkowany przez jądra, a jego wydzielanie jest pobudzane przez hormony przysadki mózgowej. Z wiekiem poziomu testosteronu spada o około 1% na rok od 40-60. roku życia. Zmniejsza się także aktywność przysadki mózgowej oraz zwiększa się poziomu białek wiążących androgeny, co ogranicza ich aktywność.

Hipogonadyzm to z kolei zaburzenie hormonalne u mężczyzn będące wynikiem niedoboru hormonów z powodu chorób, zwłaszcza jąder, przysadki mózgowej lub innych struktur mózgu, czy zaburzeń genetycznych. Aby wykryć to zaburzenie hormonalne, wymagane są badania poziomu testosteronu, stężenia hormonów przysadkowych (LH i FSH) oraz oznaczenie prolaktyny.

Objawy zaburzeń hormonalnych – andropauzy i hipogonadyzmu to: zaburzenia funkcji seksualnych, męska niepłodność, wzrost tkanki tłuszczowej, zmniejszenie masy mięśniowej i kostnej, uczucie zmęczenia, zaburzenia snu i objawy depresyjne.

Zaburzenia hormonalne u mężczyzn – leczenie

Leczenie zależy od konkretnego zaburzenia i objawów. W przypadku hipogonadyzmu postępowanie polega przede wszystkim na podawaniu testosteronu lub jego pochodnych w postaci zastrzyków, preparatów doustnych lub przezskórnych.

Bez względu na rodzaj zaburzeń istotne jest dbanie o zrównoważoną dietę bogatą w witaminy i minerały oraz regularna aktywność fizyczna.

Żadnych zmian hormonalnych nie wolno bagatelizować ani leczyć na własną rękę, bez konsultacji z lekarzem.

Źródła:

1. Krzysztof Kula, Jolanta Słowikowska-Hilczer, Hipogonadyzm późny u mężczyzn, Endokry-nologia Polska/Polish Journal of Endocrinology Tom/Volume 63; s. 15-18;

2. Jacek Belowski, Andropauza i hipogonadyzm – niedobór męskich hormonów, portal interne-towy endokrynologia.pl poradnik dla pacjentów

3. Redakcja Men’s Health, Jak hormony rządzą facetami?, portal internetowy menshealth.pl (10.12.2012);

4. Krzysztof Pastewka, Problemy starzejącego się mężczyzny, Postępy Nauk Medycznych s1/2014, s. 43-45;

5. Michał Rabijewski, Postępy w rozpoznawaniu i leczeniu zespołu niedoboru testosteronu, Postępy Nauk Medycznych 3/2008, s. 165-173;

6. Andrzej Lewiński, Ewa Płaczkiewicz-Jankowska. Niedoczynność tarczycy, portal interne-towy mp.pl dział interna (12.08.2019);

Autor:

Jerzy A. Kozłowski – lic. ratownik medyczny, absolwent Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu. Ratownik medyczny z wieloletnią praktyką, copywriter, autor artykułów na tematy związane z medycyną, zdrowiem i zdrowym stylem życia. Prywatnie amator biegania, miło-śnik gór, astronomii i literatury SF.

Estrogeny – Wikipedia, wolna encyklopedia

Estron (E1)
Estradiol (E2)
Estriol (E3)
Estetrol (E4)

Estrogeny – grupa hormonów płciowych, do których zalicza się trzy główne postacie estrogenu naturalnie występujące u kobiet estron (E1), estradiol (E2) i estriol (E3); oraz estrogen wytwarzany tylko w czasie ciąży estetrol (E4).
Estrogeny nazywane są hormonami żeńskimi i najważniejszą rolę odgrywają w organizmie kobiet, ale są też niezbędne dla mężczyzn – ich niedobór w jądrach może powodować bezpłodność.

Budowa chemiczna

Estrogeny są hormonami o budowie sterydowej, cechuje je jednak obecność aromatycznego pierścienia A oraz brak charakterystycznej dla innych steroidów grupy metylowej przy C10 (na styku pierścieni A i B) i podstawnika przy C17. Są zaliczane do steroidów pochodnych estranu. Różnią się między sobą ilością i ustawieniem grup hydroksylowych.

Wydzielanie i wydalanie

Ich produkcja jest regulowana przez hormon folikulotropowy wydzielany przez przysadkę mózgową. Estrogeny są wytwarzane z cholesterolu jak wszystkie hormony steroidowe, a bezpośrednim substratem do ich syntezy przy użyciu aromatazy jest androstendion i testosteron.

Synteza zachodzi w jajnikach oraz w niewielkim stopniu w innych tkankach: łożysku, tkance tłuszczowej, kościach, mózgu. Estron jest wytwarzany przez adipocyty (komórki tkanki tłuszczowej).

W osoczu występują w formie związanej z albuminą lub globuliną wiążącą steroidy płciowe (SHBG).

Najniższe stężenie estrogenów występuje podczas miesiączki, w fazie pęcherzykowej cały czas wzrasta aż do momentu owulacji, a spada w fazie ciałka żółtego. W fazie ciałka żółtego estrogeny wydzielane są w bardzo niewielkiej ilości przez ciałko żółte. Po menopauzie czynność wydzielnicza jajników ustaje, co prowadzi do niedoborów estrogenów.

U mężczyzn estrogeny są w niewielkich ilościach produkowane przez jądra i korę nadnerczy.

Estrogeny są hydroksylowane w wątrobie i sprzęgane z kwasem glukuronowym, a następnie wydalane z żółcią i moczem. Część estrogenów wydalanych z żółcią jest następnie eliminowana z kałem, a część powtórnie wchłaniana w jelicie (krążenie wątrobowo-jelitowe).

Działanie

Wahania poziomów hormonów i temperatury ciała podczas cyklu menstruacyjnego

Estrogeny wpływają na wiele cech i funkcji organizmu, szczególnie kobiecego.

  • W zakresie budowy ciała są odpowiedzialne za:
    • kształtowanie się żeńskich narządów płciowych i piersi w czasie rozwoju płodowego i po urodzeniu (II i III-rzędowe cechy płciowe),
    • rozwój III -rzędowych cech płciowych kobiecych (m.in. budowa ciała, typ owłosienia),
    • kształtowanie się psychiki i popędu płciowego (IV-rzędowe cechy płciowe).
  • W zakresie procesów biochemicznych są odpowiedzialne za:
    • regulację cyklu miesiączkowego. Szczególną rolę odgrywają w pierwszej fazie cyklu, w której stymulują rozrost błony śluzowej macicy i przygotowują ją do implantacji zarodka
    • gospodarkę lipidową – zwiększają poziom “dobrego” cholesterolu HDL, a obniżają poziom “złego” cholesterolu LDL; zwiększają też wydalanie cholesterolu z żółcią; zwiększają poziom α-lipoprotein i fosfolipidów
    • gospodarkę wapniową – zwiększają odkładanie wapnia w kościach, zapobiegając osteoporozie; stymulują wzrost kości i chrząstek
    • zwiększanie przyswajania białek;
    • zwiększanie syntezy białek endogennych, np. białek wiążących hormony tarczycy i hormonów nadnerczy, a także pobudzają syntezę fibrynogenu, ceruloplazminy i angiotensynogenu.
    • zwiększanie krzepliwości krwi;
    • przyrost i zwiększenie pobudliwości mięśni gładkich (macicy i jajowodów).
    • przyrost komórek endometrium i nabłonka piersi, co jest powodem rakotwórczego działania estrogenów
Leia também:  Como Ver Quem Esta A Usar A Minha Net?

Fizjologiczna rola estrogenów

W trakcie cyklu miesiączkowego stężenie estradiolu zmienia się, co wywołuje określone efekty fizjologiczne:

  • w fazie folikularnej cyklu miesiączkowego stymulują rozrost błony śluzowej macicy i odbudowę w niej naczyń krwionośnych;
  • przygotowują błonę śluzową macicy na przyjęcie zapłodnionego jaja;
  • pobudzają gruczoły śluzowe szyjki macicy do wydzielania śluzu;
  • w fazie lutealnej cyklu miesiączkowego powodują rozrost endometrium i ułatwiają zagnieżdżenie jaja;
  • kończą krwawienie miesiączkowe.
  • W trakcie krwawienia ich stężenie wzrasta, co prowadzi do wzrostu krzepliwości krwi i zakończenia krwawienia.
  • Nie mają wpływu na syntezę składników mleka.
  • Estradiol, na zasadzie sprzężenia zwrotnego hamuje wydzielanie FSH.

Mechanizm działania

Estrogeny mogą wywierać wpływ na komórkę za pomocą trzech głównych
mechanizmów:

  1. przez bezpośredni wpływ na ekspresję genów za pomocą jądrowych receptorów estrogenowych
  2. przez pośredni wpływ na ekspresję genów za pomocą jądrowych receptorów estrogenowych
  3. przez oddziaływanie na receptory estrogenowe obecne w rejonie błony komórkowej.

Najlepiej zbadany mechanizm działania żeńskich hormonów płciowych polega na regulacji ekspresji określonych genów, przez ich połączenie z jądrowymi receptorami estrogenowymi.

Połączenie hormonu z receptorem powoduje jego fosforylację, zmianę
konformacji i łączenie się z określonym rejonem DNA (rejonem ERE – ang. estrogen response element).

Kompleks estrogen-receptor stanowi zatem czynnik transkrypcyjny i nasila, lub hamuje, ekspresję genów[1].

Uważa się, że kompleks ten może oddziaływać na komórkę także inaczej, nie
działając bezpośrednio na genom. Badania wskazują, że może stymulować produkcję
innych czynników transkrypcyjnych, np. NF-кB. Tą drogą nasilana jest między innymi
transkrypcja genu IGF-1, którego produkt stanowi czynnik wzrostu, stymulujący rozrost nie tylko zdrowych komórek, ale też guzów nowotworowych[1].

Ponadto estrogeny mogą wywierać wpływ na komórkę, nie oddziałując ani pośrednio, ani bezpośrednio na ekspresję genów. Tego typu szybki efekt działania (ang. rapid effect) przypisuje się receptorom estrogenowym, znajdującym się przy błonie komórkowej.

Pod wpływem odpowiednich czynników wzrostu (w tym estrogenów), aktywowane, przybłonowe receptory estrogenowe powodują uruchomienie wewnątrzkomórkowych systemów przekazywania sygnału.

Następuje gwałtowny wzrost poziomów przekaźników drugiego rzędu (Ca2+, cAMP, IP3, i innych), co prowadzi do aktywacji kinaz[1].

Estrogeny mogą wywierać wpływ tylko na komórki zaopatrzone w receptory estrogenowe. Komórki takie znajdują się głównie w macicy, jajnikach, gruczołach sutkowych i pochwie.

Niedobór

Niedobór estrogenów jest powszechny u kobiet po menopauzie, ponieważ ich jajniki przestają syntetyzować te hormony. Niedobory występują też u młodych kobiet i są przyczyną licznych chorób metabolicznych.

Skutki niedoboru estrogenów

  • zaburzenia miesiączkowania
  • niepłodność
  • zanik (lub ograniczone występowanie) II-rzędowych cech płciowych
    • męska sylwetka
    • hirsutyzm
    • obniżenie barwy głosu
  • zanik III-rzędowych cech płciowych
  • osteoporoza

Nadmiar

Nadmiar estrogenów występuje w schorzeniach związanych z nadmierną ich produkcją (np. nowotwory jajników) oraz podczas przyjmowania zbyt dużych dawek leków zawierających te hormony.

Skutki nadmiaru estrogenów

  • zaburzenia miesiączkowania
  • zwiększone prawdopodobieństwo wystąpienia zakrzepów i zatorów
  • nadmierny przerost błony śluzowej macicy
  • obrzęki, nadmierny zastój wody i jonów Na+
  • przyrost masy ciała
  • powiększenie piersi
  • zaburzenia funkcji wątroby, kamica dróg żółciowych, żółtaczka
  • napady migreny
  • nudności, wymioty, złe samopoczucie

Zastosowanie w lecznictwie

Estrogeny naturalne i syntetyczne stosuje się w celu uzupełnienia niedoborów tych hormonów oraz w antykoncepcji hormonalnej.

Główne zastosowania

  • niektóre zaburzenia miesiączkowania
  • niedorozwój gonad
  • niedoczynność jajników
  • zapalenia atroficzne pochwy
  • po operacyjnym usunięciu jajników
  • hormonalna terapia zastępcza w łagodzeniu dolegliwości związanych z menopauzą
  • hormonalna terapia zastępcza w transseksualizmie typu m/k[2]

Pomocniczo

  • jako składnik tabletek antykoncepcyjnych
  • u mężczyzn w raku prostaty

Działania niepożądane

Występują przy źle dobranych dawkach leku i odpowiadają objawom nadmiaru estrogenów. Egzogenne estrogeny mogą też przyczyniać się do rozwoju nowotworów hormonozależnych.

Leków zawierających estrogeny nigdy nie wolno stosować w czasie ciąży gdyż mają udowodnione działanie teratogenne i embriotoksycznie. Nie należy ich również zażywać jeśli występują krwawienia z dróg rodnych, choroby wątroby, nadmierna krzepliwość krwi, nowotwory zależne od estrogenów.

Ksenoestrogeny

 Osobny artykuł: Ksenoestrogeny.

Ksenoestrogeny to związki chemiczne, które wykazują zdolność interakcji z układem hormonalnym i modulowania jego czynności w sposób charakterystyczny dla estrogenów.

Rozwój przemysłu chemicznego (niektóre herbicydy i pestycydy) i upowszechnienie leków opartych o estrogeny (np. tabletka antykoncepcyjna) skutkuje uwalnianiem do środowiska znacznych ilości tych substancji[3].

Podejrzewane są one o wywoływanie skutków ubocznych wśród ssaków – zaburzeń płodności, niewykształcania cech męskich i inne skutki uboczne – zwłaszcza wśród fauny żyjącej w wodach morskich i śródlądowych[4].

Historia

Pierwszym odkrytym hormonem był estron – żeński hormon płciowy, odkryty w 1929 przez późniejszego profesora Politechniki Gdańskiej Adolfa Butenandta[5]. Za prace nad hormonami płciowymi Butenandt został uhonorowany w 1939 Nagrodą Nobla[6].

Informacje w projektach siostrzanych

 Multimedia w Wikimedia Commons

 Definicje słownikowe w Wikisłowniku

  1. ↑ a b c Y. Yamaguchi. Microenvironmental regulation of estrogen signals in breast cancer. „Breast Cancer”. 14, s. 175-181, 2007. PMID: 17485903 (ang.). 
  2. ↑ E. Moore, A. Wisniewski, A. Dobs. Endocrine treatment of transsexual people: a review of treatment regimens, outcomes, and adverse effects.. „J Clin Endocrinol Metab”. 88 (8), s. 3467-73, 2003. DOI: 10.1210/jc.2002-021967. PMID: 12915619. 
  3. ↑ It's official: Men really are the weaker sex. The Independent, 2008.
  4. ↑ C. Sultan, P. Balaguer, B. Terouanne, V. Georget i inni. Environmental xenoestrogens, antiandrogens and disorders of male sexual differentiation.. „Mol Cell Endocrinol”. 178 (1–2), s. 99–105, 2001. PMID: 11403899. 
  5. ↑ A. Butenandt. Über „Progynon” ein krystallisiertes weibliches Sexualhormon. „Die Naturwissenschaften”. 17 (45), s. 879–879, 1929. DOI: 10.1007/BF01506919. 
  6. ↑ David E. Newton: Steroids and Doping in Sports: A Reference Handbook. Santa Barbara: ABC-CLIO, 2014, s. 169, seria: Contemporary World Issues. ISBN 978-1-61069-314-1. OCLC 828775926.
  • Janiec Waldemar (red.), Kompendium farmakologii Wydanie II, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2006, ​ISBN 83-200-3589-9​

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Kontrola autorytatywna (klasa związków chemicznych o wspólnym zastosowaniu lub funkcji):

  • LCCN: sh85045012
  • GND: 4075616-6
  • BnF: 11935571k
  • BNCF: 5460

Encyklopedia internetowa:

  • БРЭ: 4916517
  • Treccani: estrogeni
  • Britannica: science/estrogen
  • Universalis: estrogenes-oestrogenes

Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Estrogeny&oldid=64502758”

Estradiol – czym jest i za co odpowiada?

Estradiol (E2) jest jednym z hormonów płciowych, który należy do grupy estrogenów. Estradiol m.in. reguluje cykl miesiączkowy i rozwój narządów płciowych u kobiet. Znacznie mniejsze stężenia estradiolu występują u mężczyzn.

Nieprawidłowy poziom tego hormonu może wypływać na płodność zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Jednak to nie wszystko.

Jakie jeszcze funkcje pełni w organizmie człowieka estradiol i jak interpretować badania krwi określające poziom estradiolu?

Estradiol − co to jest?

Co to jest estradiol i jak wygląda zależność „estradiol a estrogen”? Estrogeny to żeńskie hormony płciowe. Estradiol z kolei, jest jednym z 3 hormonów z grupy estrogenów. Oprócz niego w grupie tej znajdują się estron i estriol. Estradiol w niewielkiej ilości jest także wytwarzany u mężczyzn.

Estradiol jest hormonem steroidowym. U kobiet powstaje w jajnikach z udziałem aromatazy, enzymu, bez którego nie jest w stanie wytworzyć się żaden hormon sterydowy. Za produkcję estradiolu odpowiadają też tkanka tłuszczowa, łożysko oraz mózg i kości. Estradiol u mężczyzn produkują jądra oraz kora nadnerczy, a jego działanie reguluje przysadka mózgowa.

Estradiol − funkcje w organizmie kobiety i mężczyzny

Najważniejszą funkcją estradiolu w organizmie kobiety jest kontrolowanie prawidłowego rozwoju narządów układu płciowego i ich budowy. Hormon ten odpowiada za kształtowanie się mniejszych i większych warg sromowych. Wysoki poziom estradiolu wpływa na brunatne przebarwienia ich powierzchni.

Właściwy poziom estradiolu ma wpływ na dojrzewanie komórek nabłonka pochwy i pobudza ich rozwój komórkowy. Estradiol bierze udział w rozroście błony śluzowej macicy i zwiększa jej kurczliwość. Od stężenia estradiolu zależy też dojrzewanie pęcherzyków jajnikowych.

Poza układem płciowym, estradiol reguluje temperaturę ciała, przyczynia się do procesu twardnienia chrząstek kości nasadowych kości długich. E2 ma też wpływ na poziom libido, stan psychiczny i emocjonalny kobiet.

Stężenie estradiolu u kobiet zależy od wieku, fazy cyklu miesiączkowego, stanu zdrowia oraz występujących schorzeń. Najwyższy poziom estradiolu u kobiet można zaobserwować około 12. − 14. dnia cyklu, czyli w okresie owulacji. Badanie stężenia estradiolu może potwierdzić wystąpienie owulacji, co bywa pomocne dla osób, które starają się o dziecko.

Estradiol w formie syntetycznej może być stosowany w hormonalnej terapii zastępczej u kobiet po menopauzie, a to dlatego, że w tym okresie stężenie estradiolu znacznie się zmniejsza. Konieczność przyjmowania syntetycznego estradiolu może występować także przy uszkodzeniu jajnika, np. wskutek przebytej choroby nowotworowej.

Leia também:  Que Continente É Conhecido Como Velho Continente?

Estradiol u mężczyzn, choć produkowany jest w znacznie mniejszych ilościach niż u kobiet, również odgrywa ważną rolę. Odpowiada m.in. za ruchliwość plemników, a więc bezpośrednio wpływa na płodność mężczyzn.

Właściwy poziom estradiolu zapobiega osteoporozie, zmniejsza też ryzyko zachorowania na choroby układu sercowo-naczyniowego. Estradiol łagodzi skutki andropauzy. Niedobór tego hormonu obniża skalę głosu. Może być to sygnał do wykonania odpowiednich badań laboratoryjnych.

Estradiol – zakresy referencyjne

Stężenia estradiolu różnią się od siebie w zależności od płci, wieku, stanu zdrowia oraz przebytych lub czynnych chorób. Materiałem do badania jest surowica. Stężenie estradiolu należy badać na czczo. Podczas badania konieczne jest wskazanie, czy kobieta jest w ciąży, w jakiej jest fazie cyklu oraz czy przyjmuje hormony.

Estradiol oznaczany jest różnymi metodami, co wpływa na różnice w podawanych zakresach referencyjnych i przyjmowanych jednostkach. Zakresy referencyjne mogą być podane w pg/ml, pmol/l lub ng/l.

UWAGA! Obowiązujące dla laboratorium i metody zakresy referencyjne estradiolu są umieszczane na wyniku uzyskanym z laboratorium.

U zdrowej kobiety stężenie estradiolu kształtuje się następująco:

  • w fazie folikularnej 84 − 970 pg/ml
  • w fazie owulacji 13 − 330 pg/ml
  • w fazie lutealnej 73 − 200 pg/ml

Przy analizie wyników badań należy pamiętać, że estradiol w ciąży wzrasta. W tym okresie zakresy estrogenu, którym jest estradiol (normy pg/ml) to:

  • I trymestr: 188 ­− 2497 pg/ml
  • II trymestr: 1278 − 7192 pg/ml
  • III trymestr 6137 − 13460 pg/ml

Estradiol spada po menopauzie i wówczas wynosi 20 − 30 pg/ml. Zupełnie inny zakres referencyjny przyjmuje estradiol u mężczyzn zakresy to 11,2 − 50,4 pg/ml.

Estradiol – jak interpretować wynik?

Nieprawidłowe wyniki badań mogą być wskaźnikiem występowania poważnych chorób. Zbyt wysokie stężenia estradiolu mogą wskazywać na problemy z wątrobą, nadnerczami, a także na nowotwory jajników. Niekiedy wysoki poziom estradiolu oznacza niedoczynność tarczycy.

U mężczyzn zwiększone stężenie estradiolu związane jest z ginekomastią. Jest to łagodny rozrost tkanki gruczołowej sutka. Formuje się w niewielki guzek czy też formę przypominającą kobiecą pierś. Ginekomastia może sprawiać ból przy dotyku i sprawiać duży dyskomfort psychiczny dla chorego.

Wysoki poziom estrogenów może towarzyszyć cukrzycy czy nadciśnieniu tętniczemu. Może mieć też wpływ na zbyt wczesne dojrzewanie płciowe dziewczynek.

Niski estradiol może sygnalizować niedoczynność endokrynną jajników. Niski estradiol to klasyczny objaw choroby Turnera. Jest to choroba genetyczna, która występuje wyłącznie u kobiet i polega na braku lub niedorozwoju chromosomu X. Niski estradiol może też wskazywać na hipogonadyzm, zespół policystycznych jajników oraz niedoczynność przysadki.

W określonych sytuacjach, niski poziom estradiolu może pojawiać się epizodycznie, np. po intensywnym wysiłku fizycznym lub przy zaburzeniach odżywiania takich jak anoreksja czy bulimia. Niezależnie od podejrzewanej przyczyny, gdy wyniki są poza normą, należy zgłosić się do specjalisty w celu wykonania dodatkowych badań i postawienia właściwej diagnozy.

Estradiol – kiedy badać hormony płciowe?

Styl życia oraz sposób odżywiania mają ogromny wpływ na właściwy poziom hormonów w ciele człowieka, a co za tym idzie i płodność. Zgodnie ze statystykami Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego, tylko w Polsce problem bezpłodności dotyka obecnie około miliona par. Światowa Organizacja Zdrowia zakwalifikowała bezpłodność jako chorobę cywilizacyjną (raport 2015).

Wskazaniami do badania poziomu estradiolu mogą być:

  • zaburzenia miesiączkowania
  • obfite miesiączki
  • obrzęki
  • nudności
  • wymioty
  • przyrost masy ciała
  • zatrzymanie wody w organizmie
  • migreny
  • złe samopoczucie i zmiany nastrojów
  • problemy z osteoporozą
  • chorobliwa suchość skóry

O tym, kiedy należy zbadać poziom hormonów płciowych, zadecydować powinien lekarz prowadzący. Ważne jest, aby w przypadku zaobserwowania wymienionych objawów poinformować o tym specjalistę. Następnie, w razie konieczności, udać się na badania laboratoryjne, które wskażą, jaki poziom ma dany hormon. Estrogen w niewłaściwym stężeniu to problemy ze snem, wahania nastroju, a także uderzenia gorąca.

Piśmiennictwo:

Leki i suplementy – układ hormonalny

Nie sposób przecenić roli hormonów w ludzkim ciele. Biorą udział we wszystkich procesach, wpływają na wzrost i rozwój już od pierwszych dni powstawania zarodków. A potem procesy życiowe są regulowane przez hormony przez całe życie. Wiele hormonów odpowiada nie tylko za rozwój fizyczny i zdrowie, ale także za charakter, kształtowanie uczuć.

Funkcje układu hormonalnego

W organizmie hormony odpowiadają za utrzymanie podstawowych funkcji, zapewniają działanie różnych narządów, wpływają na metabolizm i chronią przed chorobami.

Przerwanie funkcji układu hormonalnego często mówi o problemach pokrewnych niż pierwotnych chorobach gruczołów. Na przykład zmiany hormonalne często występują pod wpływem różnych nowotworów.

Ponadto, zaburzenia hormonalne mogą być konsekwencją złych wyborów stylu życia: złego odżywiania, nieodpowiedniego snu, stresu i innych rzeczy.

Hormony płciowe są odpowiedzialne za różnicę między mężczyzną a kobietą i odgrywają kluczową rolę w dojrzewaniu i tworzeniu wtórnych cech płciowych. Są one zazwyczaj podzielone na męskie i żeńskie hormony, jednak obie są obecne u obu płci. Różnica zależy tylko od stężenia określonej substancji biologicznej.

Męskie hormony to androgeny, które wpływają na tworzenie się ciała typu męskiego. Podstawowy męski hormon to testosteron. Jest on jednym z najbardziej znanych hormonów męskich, który jest głównie odpowiedzialny za pożądanie seksualne i styl zachowania.

Ponadto bierze on udział w metabolizmie, przyspieszając procesy metaboliczne i przyczyniając się do powstawania tkanki mięśniowej.

Jeśli poziom się obniży, przejawia się takimi objawami: – Zmniejszona masa mięśniowa; – Otyłość; – Zmniejszenie libido, zaburzenia erekcji; – Drażliwość, podejrzliwość; – Bezsenność; – Depresja;

Kobiece hormony są podzielone na estrogen i progestagen. Te pierwsze są odpowiedzialne za rozwój wtórnych cech płciowych typu żeńskiego – Wzrost gruczołów sutkowych; – Tworzenie kształtów kobiecych; – Ustanowienie cyklu miesiączkowego i tak dalej;

Estrogeny wpływają nie tylko na feminizację ciała i prawidłowy cykl menstruacyjny.

Interakcje z innymi aktywnymi substancjami biologicznymi, w szczególności z hormonami tarczycy, są w stanie obniżyć poziom cholesterolu i wpływać na krzepnięcie krwi.

Progesteron jest hormonem ciążowym, który aktywnie manifestuje się w tym okresie, a także przyczynia się do dojrzewania jajeczka, poczęcia i utrwalenia zapłodnionego jaja w macicy.

Objawy zaburzeń hormonalnych

Ponieważ hormony organizmu są odpowiedzialne za wiele procesów, zaburzenie ich produkcji może objawiać się na różne sposoby. W przypadku takich objawów konieczna jest konsultacja endokrynologa:

– Zaburzenia wzrostu – wzrost u dzieci i młodzieży, ciągły wzrost w dorosłym wieku, ekspansja kości w szerokości, zwiększony wzrost poszczególnych części ciała (dysproporcja rozwoju).

– Nieuzasadniony wzrost lub spadek masy ciała. – Niewspółmierny stosunek tkanki mięśniowej, kostnej i tłuszczowej. Skóra problemowa (zbyt tłusta, z trądzikiem, lub odwrotnie, sucha). – Zmniejszona odporność – częste przeziębienia, powikłania po SARS. Zaburzenia snu – senność w nocy i bezsenność w nocy. – Zmęczenie, niepokój, nerwowość, drażliwość. – Zmniejszenie libido, zaburzenia erekcji, niepłodność. – Zaburzenia miesiączkowania – Zaburzenia układu sercowo-naczyniowego: kołatanie serca, arytmie, duszność i wiele innych.

Leki – układ hormonalny

W przypadku stwierdzenia niedoboru określonego hormonu, jego niedobór może zostać zrekompensowany przez leki. Jest to podstawa leczenia w przypadku chorób takich jak cukrzyca typu 1 (insulina) i niedoczynność tarczycy (hormony tarczycy).

Leki hormonalne mogą być również przepisywane na niektóre objawy, na przykład na bezsenność. Gdy niepłodność jest spowodowana zaburzeniem norm hormonów u kobiet, przyjmowanie estrogenu i progesteronu może przywrócić funkcje rozrodcze.

Przy niewystarczającej pracy kobietom podaje się oksytocynę.

Środki antykoncepcyjne są również tworzone na podstawie hormonów płciowych. Ponadto leki hormonalne można stosować w przypadku innych chorób. Na przykład sterydy anaboliczne (kortyzol i aldosteron) są stosowane w celu przyspieszenia regeneracji tkanek. Takie leki stosuje się, jako gojenie się ran, z poważnymi urazami lub długotrwałymi, niegojącymi się ranami.

Kolejny hormon nadnerczy, adrenalina, pomaga w silnych reakcjach alergicznych, szoku anafilaktycznym, obrzęku krtani, w celu łagodzenia ataków astmy i tak dalej. Skuteczny od bolesnego szoku z ciężkimi obrażeniami.

Leki i suplementy (układ hormonalny) – menopauza

Stopniowe wymieranie funkcji rozrodczej jest procesem całkowicie naturalnym, nie ma tu patologii. Jednak w wielu przypadkach wiąże się to z poważnymi zmianami hormonalnymi, które negatywnie wpływają na zdrowie.

Dla niektórych kobiet początek menopauzy przynosi tylko drobne niedogodności, podczas gdy dla innych jest poważną przyczyną zmian w stylu życia, a nawet pojawieniem się problemów psychologicznych i społecznych.

Leki i suplementy na menopauzę można zamówić w aptece online bez konieczności posiadania recepty.

Zmiany w głównych systemach organizmu spowodowane przez menopauzę: – Krążenie (uderzenia gorąca, uczucie ciepła); – Układ nerwowy (depresja, drażliwość, zaburzenia snu); – Układ moczowy (częste oddawanie moczu, suchość pochwy); – Skóra (suchość, zmarszczki); – Kość (brak wapnia, kruchość kości); – Sercowo-naczyniowe (zwiększone ryzyko zawałów serca i udarów mózgu);

Istnieje wiele leków i suplementów na układ hormonalny zaprojektowanych w celu złagodzenia przebiegu okresu pomenopauzalnego. W wielu przypadkach stosuje się terapię hormonalną, a czasem działania mają na celu zwalczanie indywidualnych objawów.

Leia também:  Como Dizer Ao Namorado Que Não Da Mais?

Terapia hormonalna przy menopauzie jest jednym z najpopularniejszych sposobów radzenia sobie z objawami menopauzy.

Na świecie około 45% kobiet stosuje takie leki, aby opóźnić wystąpienie tego okresu. Istotą tej metody jest przyjmowanie małych dawek brakujących hormonów: estrogenu i progesteronu.

To z ich niedoborem wiąże się najbardziej nieprzyjemne i niebezpieczne dla zdrowia kobiety warunki.

Leki i suplementy roślinne na układ hormonalny – menopauza

Fitoestrogeny to leki, których aktywnymi składnikami są naturalne substytuty hormonów. W przeciwieństwie do leków syntetycznych, fitoestrogeny skutecznie zwalczają objawy zespołu menopauzalnego, nie powodując poważnych skutków ubocznych.

Podstawą tego typu leków stosowanych w okresie menopauzy u kobiet są związki roślinne.

Pomimo mniej wyraźnego, w porównaniu z analogami syntetycznymi, działania, fitoestrogeny mogą: – Znormalizować ciśnienie krwi – Zniwelować bóle głowy, uderzeniami gorąca, nocne poty – Zmniejszyć objawy depresyjne – Zniwelować bezsenność – Zapobiegać osteoporozie.

Istnieją dwa popularne składniki aktywne, które są stosowane w produkcji fitoestrogenów. Lek na układ hormonalny w przypadku menopauzy powstaje z kłącza zioła pluskwica groniasta.

Wpływ, jaki wywiera na organizm, nie jest związany ze stymulacją receptorów estrogenowych.

Ale w tym samym czasie substancja normalizuje termoregulację i przyczynia się do wzmocnienia autonomicznego układu nerwowego.

Genistein to substancja należąca do izoflawonów, jest ekstrahowana głównie z soi, wykazuje maksymalne właściwości estrogenopodobne w porównaniu do innych fitohormonów.

Przy regularnym stosowaniu leków na bazie genisteiny w leczeniu menopauzy u kobiet zmniejsza się objawy uderzeń gorąca, pocenie się, suchość pochwy oraz ryzyko chorób układu moczowo-płciowego i guzów jelita grubego.

Substancja pomaga zwalczać efekt wypłukiwania wapnia z układu kostnego, co pomaga zapobiegać złamaniom. Ponadto, genisteina, podobnie jak inne izoflawony, ma działanie wzmacniające naczynia. Preparaty na bazie tego związku roślinnego mają działanie estrogenowe. Zwalczają szeroki zakres objawów menopauzy, poprawiając krążenie estrogenu.

Złożone leki na łagodzenie objawów menopauzy

Osobną grupą środków do zwalczania zespołu menopauzalnego są aktywne biologicznie leki i suplementy na układ hormonalny, które obejmują kilka kombinacji składników.

Pozwala to wpływać na maksymalną liczbę systemów, które podlegają zmianom podczas regulacji hormonalnej organizmu.

Optymalny skład leku musi być wybrany zgodnie z indywidualnymi potrzebami, ale istnieją również uniwersalne środki.

Na przykład kombinacja składników, takich jak genisteina, witaminy K1 i D3, wapń, ma złożony efekt: zmniejsza częstotliwość i nasilenie uderzeń gorąca o połowę, pomaga wyeliminować depresję, ma korzystny wpływ na sen, wspiera zdrowe stawy, a także pomaga przedłużyć młodość skóry. Stymulowanie produkcji kolagenu. Połączenie witamin i genisteiny pozwala wzmocnić układ kostny, wypełniając niedobór wapnia w organizmie i zapobiegając utracie minerałów, pomaga zapobiegać menopauzalnej osteoporozie i pokrewnym złamaniom.

Niektóre kobiety wolą otrzymywać różne zioła, biorąc pod uwagę, że ta metoda jest bardziej odpowiednia. Brak hormonów w roślinie pozwala usunąć miejscowy objaw, który najbardziej niepokoi kobietę. Takie podejście pozwala zminimalizować liczbę negatywnych reakcji z przyjmowania ziół i wywarów.

Środki uspokajające – ich celem jest ustabilizowanie zaburzeń psychoemocjonalnych. Na przykład z nadmierną drażliwością zalecana jest mięta i melisa, chmiel. Działają uspokajająco, pozwala radzić sobie z lękiem i bezsennością.

Regulowanie pracy określonego układu bez użycia hormonów. Przy problemach z układem sercowo-naczyniowym, zalecany jest głóg, rumianek, melisa, oregano. Głóg jest niezbędny przy nagłym wzroście ciśnienia, bezsenności.

Kwiaty rumianku wzmacniają układ odpornościowy, działają, jako naturalny środek antyseptyczny.

Dziurawiec, nagietek – stosowany w postaci wywarów lub nalewek alkoholowych, które można kupić w aptece. Normalizują wysokie ciśnienie krwi, co jest szczególnie ważne na tle nierównowagi hormonalnej.

Koper powoduje zmniejszenie nasilenia uderzeń gorąca, normalizuje bezsenność. Korzeń arcydzięgla dobrze sobie radzi z przywracaniem funkcji różnych narządów i układów spowodowanych brakiem równowagi hormonów męskich i żeńskich. Jest w stanie przywrócić cykl menstruacyjny we wczesnych stadiach, aby zmniejszyć nasilenie uderzeń gorąca, suchość pochwy. Oregano. Napój herbaciany z tego zioła jest doskonałym stymulantem hormonalnym. Po 45 roku życia niweluje uderzenia gorąca, normalizuje czynność jajników, poprawia stan psychoemocjonalny. Szałwia od dawna znana jest, jako środek odmładzający i regenerujący, posiada korzystny wpływ na układ nerwowy. Szałwia usuwa takie przykre objawy jak: nadmierne pocenie się, uderzenia gorąca. Czerwona koniczyna jest przydatna nie tylko do regulacji organizmu podczas menopauzy, ale także zapobiega rakowi piersi, pomaga wzmocnić układ oddechowy i mięsień sercowy. Koniczyna czerwona zawiera w swoim składzie fosfor, chrom, magnez, wapń, selen i potas, witaminę C, retinol i przeciwutleniacze, tj. wszystkie substancje niezbędne do hormonalnej restrukturyzacji organizmu.

Zaburzenia miesiączkowania

Zaburzenie cyklu miesiączkowego nazywane jest odchyleniem od normy. Główne przyczyny zaburzeń miesiączkowania to: – Hormonalna nierównowaga. Może to być spowodowane nie tylko przez hormony płciowe, ale także przez zaburzenie tarczycy, przysadki, nadnerczy.

Do 70% przypadków hormonalnych zaburzeń miesiączkowania występuje z powodu stanu, w którym zawartość hormonu prolaktyny zwiększa się we krwi. Im większy stres tym większe prawdopodobieństwo zaburzeń hormonalnych i zaburzeń cyklu. – Przewlekły stres lub choroby neuropsychiatryczne.

Część stresu związanego z naruszeniem równowagi hormonalnej. – Infekcyjne i zapalne choroby narządów miednicy. – Wyczerpanie lub nadwaga. Oba stany równie mocno wpływają na prawidłowość cyklu.

– Zaburzenia odżywiania: z powodu braku określonych aminokwasów, witamin i minerałów w diecie zaburzone są procesy owulacji.

Leki uspokajające, przeciwdepresyjne, przeciwzakrzepowe, hormonalne leki zastępcze.

Z reguły we współczesnej medycynie korekta i przywrócenie cyklu rozpoczyna się od zaleceń mających na celu ogólne wzmocnienie organizmu i przywrócenie jego normalnego funkcjonowania: diety, przyjmowanie kompleksów witaminowych, preparatów żelaza. Ginekolog często zaleca przyjmowanie leków i suplementów normalizujących układ hormonalny. Takie produkty dostępne są w aptece.

Rola witamin i ekstraktów roślinnych dla układu hormonalnego

Witaminy i minerały mają ogromne znaczenie w stabilizowaniu poziomu hormonów. Wszakże rolą witamin w organizmie jest regulacja wielu procesów metabolicznych, synteza hormonów i wrażliwość wielu narządów docelowych na nich. Badania wykazały, że niektóre witaminy mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie układu rozrodczego.

Witaminy B1, B2, B6, E, kwas foliowy pobudzają funkcję gruczołów płciowych i uczestniczą w wymianie estrogenu. Witaminy C, E, B6 poprawiają koordynację w układzie rozrodczym.

Często witaminy są stosowane, jako terapia niehormonalna w celu przywrócenia cyklu menstruacyjnego u nastolatków i kobiet, w tym u poddanych operacji jajników.

Suchy wyciąg z niepokalanka mnisiego jest stosowany w przypadku zaburzeń cyklu miesiączkowego, i zespołu napięcia przedmiesiączkowego. Aktywne składniki leku pomagają normalizować poziom hormonów płciowych. Działając na receptory zmniejsza produkcję prolaktyny.

Zmniejszenie poziomu prolaktyny prowadzi do normalizacji cyklu miesiączkowego. Roślina jest zalecana przy zaburzeniach cyklu spowodowanego niedoborem progesteronu, bólu piersi połączonego z ich obrzmieniem.

Ponadto korzystnie wpływają kompleksy ziołowe w postaci tabletek stanowiące zastępczą terapię hormonalną. Takie zioła jak: korzeń maku, żeń-szeń, opuncja, brunatnica, pestki winogron, zielona herbata, imbir, kurkuma, witamina B6 wspomoże normalizację tła hormonalnego kobiety. Dehydroepiandrosteron (DHEA) pozytywnie wpływa na menopauzę i andropauzę

DHEA jest naturalnym hormonem steroidowym, uznawanym za jednego z głównych wrogów starzenia się.

Jest produkowany przez ludzkie gruczoły nadnercza i w rzeczywistości jest prekursorem hormonów płciowych w kobiecym ciele przekształca się w estrogen, a w męskim w androgeny.

Wiadomo, że hormony te mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie całego organizmu, jako całości i określają biologiczny wiek osoby. DHEA jest składnikiem wielu leków i suplementów ( układ hormonalny), które dostępne są bez recepty w aptekach internetowych.

Dehydroepiandrosteron (DHEA) zmniejsza ilość tkanki tłuszczowej, hamuje proces starzenia się organizmu a także ogranicza ryzyko wielu poważnych chorób, w tym raka.

Ponadto pobudza układ odpornościowy, wspiera nawilżenie skóry, zwiększa wytrzymałość kości.

Wskazany jest przy takich schorzeniach jak: depresja, nadwaga, choroby sercowo-naczyniowe, choroba Alzheimera, utrata pamięci i niektóre inne choroby związane ze zmianami zwyrodnieniowymi w mózgu, osteoporoza, cukrzyca, zaburzenia hormonalne.

DHEA dla kobiet

Hormon ten jest szczególnie przydatny dla kobiet, które weszły w okres klimakterium, kiedy praca jajników rzeczywiście zatrzymuje się, a produkcja hormonów płciowych jest znacznie zmniejszona.  Badania kliniczne wykazały, że połączenie suplementów wapnia, witaminy D3 i DHEA znacznie zwiększa gęstość kości.

DHEA dla mężczyzn

Zmniejszenie poziomu naturalnego testosteronu ma negatywny wpływ na układ sercowo-naczyniowy mężczyzn: zwiększa się poziom cholesterolu we krwi, zwiększa się tworzenie płytki w tętnicach, zmniejsza się światło naczyń wieńcowych.

Przyjmowanie leków z DHEA pomaga naturalnie utrzymać wymagany poziom męskich hormonów płciowych u osób starszych i uniknąć wielu chorób sercowo-naczyniowych. Oczywiście, istnieje wiele naturalnych stymulantów testosteronu, takich jak maca peruwiańska, korzeń żeń-szenia.

DHEA poprawia libido, leczy zaburzenia erekcji, opóźnia procesy starzenia, przeciwdziała objawom andropauzy. Artykuł ma charakter informacyjny. Pamiętaj, aby diagnozę i leczenie tego problemu zdrowotnego skonsultować z lekarzem. Źródło: https://www.zaufane-apteki.pl/inofem-60-saszetek-3786.p.html infozdrowie24.pl/temat/zdrowie/zaburzenia+hormonalne+jakie+leki https://oczymlekarze.pl/…/1906-superprodukty-na-zaburzenia-rownowagi-hormonaln.. https://wylecz.to/leki-i-suplementy/leki-na-menopauze-bez-recepty/

www.medonet.pl › Choroby od A do Z › Choroby żeńskich narządów płciowych

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*