Hipersomnia (nadmierna senność) – które choroby ją powodują?

Hipersomnia (nadmierna senność) – które choroby ją powodują?Reklama
Hipersomnia (nadmierna senność) – które choroby ją powodują?Reklama

Na problemy ze snem cierpi już 35% Polaków. Najczęściej są to problemy związane z zasypianiem lub częstymi przebudzeniami w ciągu nocy. Skarżą się na zmęczenie, złe samopoczucie, trudności z koncentracją. Na szczęście wiele problemów związanych z bezsennością można już dzisiaj wyleczyć i prowadzić normalne życie. Sprawa jest trudniejsza w przypadku tych, którzy po przespanej nocy nadal odczuwają nadmierną senność i zmęczenie. Takich osób, które cierpią na hipersomnię jest już 5%. To bardzo dużo biorąc pod uwagę, że jest to bardzo niebezpieczna choroba.

Hipersomnia (nadmierna senność) – które choroby ją powodują?

Co to jest hipersomnia

Każdemu od czasu do czasu zdarza się “zarwać” noc, zwłaszcza wtedy, gdy musi w terminie ukończyć jakiś projekt. Na drugi dzień jest senny, zmęczony i najchętniej poszedł by się przespać choć na krótko. To sytuacja całkiem naturalna i nie oznacza kłopotów zdrowotnych.

Niektóre osoby mimo przespania całej nocy, już rano czują się zmęczone i mogą zasnąć w każdej chwili. Po kilkunastominutowym śnie tylko przez dwie lub trzy godziny nie czują się zmęczone.

Potem sytuacja się powtarza i nie ma znaczenia czy są w pracy, oglądają ciekawy film, czy uczestniczą w rozmowie. Uczucie senności jest tak silne, że nie potrafią nad nim zapanować.

O hipersomnii możemy mówić wtedy, gdy nadmierna senność trwa ponad miesiąc mimo normalnego snu podczas nocy.

Hipersomnia najczęściej pojawia się w okresie dojrzewania lub ok. 40 roku życia i po zdiagnozowania wymaga leczenia do końca życia.

To bardzo niebezpieczna choroba, zwłaszcza dla kierowców i osób obsługujących różnego rodzaju urządzenia. Hipersomnia może stanowić zagrożenie dla nich i ich otoczenia, nie pozwala na prowadzenie ustabilizowanego trybu życia.

Hipersomnia (nadmierna senność) – które choroby ją powodują?

Rodzaje hipersomnii

Ze względu na przyczyny, medycyna snu rozróżnia dwa rodzaje hipersomnii. Różnią się one także objawami i sposobem leczenia.

Hipersomnia wtórna

Ten rodzaj hipersomnii występuje częściej i jest następstwem innych chorób. W takich przypadkach hipersomnia może współistnieć z innymi zaburzeniami nocnego odpoczynku. Nadmierna senność najczęściej występuje przy:

  • stosowaniu silnych leków nasennych
  • stanach depresyjnych,
  • schizofrenii, afektywnej chorobie dwubiegunowej,
  • padaczce,
  • zapaleniu mózgu oraz zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych,
  • udarze mózgu,
  • stwardnieniu rozsianym,
  • niedoczynności tarczycy,
  • obturacyjnym bezdechu sennym,
  • zespole niespokojnych nóg.

Leczenie hipersomnii wtórnej wymaga równocześnie leczenia choroby pierwotnej. Zespół bezdechu sennego oraz zespołu niespokojnych nóg przyczyniają się do nagłej senności pojawiającej się w ciągu dnia, która jest spowodowana problemami ze snem w nocy.

Osoby cierpiące na te dwie choroby budzą się po kilka razy podczas nocnego spania, nie zawsze mając tego świadomość. Efektem tych zaburzeń są ataki senności w ciągu dnia. Im dłużej one trwają , tym bardziej zwiększa się prawdopodobieństwo zaśnięcia w ciągu dnia. Organizm nie zdążył się w pełni zregenerować i odpocząć.

Znacznie częściej zdarza się jednak, że sen trwający 8 godzin nie przynosi odpoczynku i w ciągu dnia występuje nadmierna senność.

W takiej sytuacji hipersomnia wymaga rozpoczęcia jak najszybszego leczenia w specjalistycznym gabinecie medycyny zajmującym się zaburzeniami snu.

Hipersomnie pierwotne

Hipersomnia pierwotna jest chorobą samoistną o nie do końca poznanych przyczynach. Do hipersomnii pierwotnej należą:

  • narkolepsja,
  • hipersomnia idiopatyczna.

Narkolepsja jest najlepiej rozpoznanym rodzajem hipersomnii. Jej pojawienie się związane jest z niskim poziomem hipokretyny odpowiedzialnej za stabilność snu.

Do typowych objawów należy nie tylko nadmierna senność, ale także gwałtowne jej ataki. Następuje krótka utrata napięcia mięśni po obu stronach ciała, co prowadzi do upadków. Chory podczas ataku jest świadomy, ale nie może się poruszać.

Bezwiednie może opaść mu szczęka, głowa, traci kontrolę nad kończynami. Mogą także pojawić się także omamy wzrokowe lub słuchowe.

W przypadku narkolepsji zdarza się też paraliż przysenny, pojawiający się podczas zasypiania lub budzenia się, na krótki czas chory traci możliwość poruszania się i mówienia.

Hipersomnia (nadmierna senność) – które choroby ją powodują?Reklama Hipersomnia (nadmierna senność) – które choroby ją powodują?Reklama

Leczenie narkolepsji polega na stosowaniu leków i regularnym śnie nocnym oraz kilku drzemek w ciągu dnia. Godziny dziennych drzemek dostosowane są do potrzeb i trybu życia pacjenta.

Hipersomnia idiopatyczna jest chorobą o nieznanych przyczynach, z tego względu jest trudna do rozpoznania i do leczenia. Nocny sen przebiega bez zaburzeń, ale mimo tego chory odczuwa nadmierną senność w trakcie dnia i musi zrobić sobie 2-3 drzemki.

Hipersomnii idiopatycznej nie towarzyszą jakieś typowe objawy, jak w przypadku narkolepsji. Poza uczuciem nadmiernej senności, chory nie odczuwa żadnego innego dyskomfortu. To bardzo utrudnia rozpoznanie choroby, ponieważ przyczyną problemów ze snem mogą być inne choroby.

Jak leczyć hipersomnię

Objawów nadmiernej senności nigdy nie należy lekceważyć, jeżeli utrzymują się powyżej miesiąca. Przede wszystkim dlatego, że bardzo utrudniają wykonywanie codziennych czynności, po drugie mogą być efektem hipersomnii lub innych chorób.

Często zaburzenia snu wynikają z nieregularnych godzin spania, długiej drzemki po obiedzie lub na przykład niewłaściwych warunków panujących w sypialni. Lekarz rodzinny na podstawie bardzo szczegółowego wywiadu dokona wstępnej diagnozy i ewentualnie skieruje do kliniki medycyny snu.

Diagnoza hipersomnii jest bardzo trudna i czasami trwa kilka miesięcy. Badaniem wstępnym jest test Epwortha. Pacjent musi odpowiedzieć na 8 pytań w skali od 0 do 3 punktów. Pytania dotyczą sytuacji, z powodu których mógłby najszybciej zasnąć. Uzyskanie powyżej 10 punktów jest wskazaniem do wykonania kolejnych badań.

Lekarz przede wszystkim za pomocą polisomnografii bada jakość nocnego odpoczynku w trakcie zasypiania, czuwania i w czasie snu głębokiego. Na podstawie uzyskanych danych często zaleca zmianę godzin snu, wprowadzenie kilku drzemek w ciągu dnia trwających po 15 minut oraz odpowiednie leki.

Najczęściej po miesiącu następuje ponowna analiza objawów nadmiernej senności. Jeżeli nie nastąpiła wyraźna poprawa i objawy występują z takim samym natężeniem, najczęściej zmienia lek i kieruje na konsultacje specjalistów z innych dziedzin, zwłaszcza psychologii i psychiatrii. To właśnie choroby psychiczne lub różnego rodzaju fobie mogą powodować hipersomnię wtórną.

Leia também:  Como Descobrir Os Drivers Que Faltam No Pc?

Hipersomnia pierwotna najczęściej jest chorobą nieuleczalną i wymaga przyjmowania leków do końca życia. Poprawiają one komfort życia i pozwalają na normalne funkcjonowanie w pracy i społeczeństwie.

Wszystkie zaburzenia snu powinny budzić niepokój. Można nie przespać jedną lub dwie noce w tygodniu, ale więcej powoduje już uczucie ciągłego zmęczenia.

Brak snu powoduje rozdrażnienie, osłabienie układu odpornościowego i układu nerwowego. Wszystkie czynności dnia codziennego wykonujemy znacznie wolniej lub w ogóle ich nie wykonujemy.

Podobnie jest w przypadku nadmiernej senności pojawiającej się w trakcie dnia, mimo przespanej nocy.

W przypadku wszystkich zaburzeń ważne jest ich zdiagnozowanie i określenie przyczyny. To pozwala lekarzowi na zastosowaniu odpowiedniego leczenia, które polega na zastosowaniu leków wyciszających lub stymulujących oraz ustaleniu zasad dobrego spania.

Jest to szczególnie ważne w przypadku kierowców, nagłe zaśnięcie za kierownicą może spowodować groźne sytuacje na drodze, nie tylko dla nich, ale także dla innych. Leczenie może przynieść znaczną poprawę i zapobiec zagrożeniu.

Artykuł sponsorowany

Hipersomnia (nadmierna senność) – które choroby ją powodują?

Reklama

Hipersomnia (nadmierna senność) – które choroby ją powodują?

Reklama

Hipersomnia – przyczyny, objawy i leczenie hipersomnii

Hipersomnia (nadmierna senność) – które choroby ją powodują?Nadmierna senność w ciągu dnia może być sklasyfikowana jako hipersomnia. Źródło: shutterstockHipersomnia to taki stan, w którym odczuwa się nadmierną senność w ciągu dnia, stan ten stale się utrzymuje i występuje nawet po normalnym, regularnym śnie w nocy. Inna nazwa hipersomnii to właśnie „nadmierna senność w ciągu dnia”. Takie schorzenie utrudnia normalne funkcjonowanie, ponieważ wiąże się z dużym zmęczeniem, brakiem koncentracji, spadkiem energii. Czasami każdy człowiek doświadcza przejściowych problemów ze snem, które powodują potem nadmierne zmęczenie, ale zazwyczaj taki stan mija po całonocnym odpoczynku i przywróceniu odpowiedniej higieny życia. Jednak gdy taka nadmierna senność nie jest spowodowana jednorazowymi zaburzeniami snu w nocy, można ją czasem sklasyfikować właśnie jako centralne zaburzenie hipersomnii.Hipersomnia może być „pierwotna” lub „wtórna”. O pierwotnej mówimy wtedy, gdy występuje samodzielnie, a nie jako objaw czy skutek innych schorzeń czy chorób. Jedynym objawem jest wtedy nadmierne zmęczenie w ciągu dnia.

Z kolei hipersomnia wtórna jest spowodowana innymi schorzeniami, takimi jak np. bezdech senny, choroba Parkinsona, niewydolność nerek, epilepsja, zespół chronicznego zmęczenia, a czasami także otyłość. Te choroby powodują gorszy sen w nocy, a w konsekwencji – duże, nadmierne zmęczenie w ciągu dnia. Bywa, że hipersomnia może być spowodowana lekami.

Dobrze podkreślić, że hipersomnia to nie jest to samo, co narkolepsja, która jest stanem neurologicznym i oznacza nagłe ataki snu, których nie można powstrzymać. Różnica polega na tym, że osoby cierpiące na hipersomnię nie zasypiają, ale czują się bardzo zmęczone. Inna sprawa, że hipersomnia może narkolepsji towarzyszyć.

OBJAWY HIPERSOMNII
  • Niepokój      
  • Duże zmęczenie w ciągu dnia      
  • Trudności z koncentracją, spadek energii      
  • Problemy z pamięcią i powolna mowa      
  • Trudności z przebudzeniem się      
  • Bardzo głęboki sen      
  • Brak odczuwania ulgi po długotrwałym śnie    
  • Halucynacje    

Tabela przedstawia przykładowe objawy hipersomnii. Źródło: opracowanie własne.

Jak już wiemy, hipersomnia powoduje nadmierną senność. Osoba, która cierpi na to schorzenie, jest senna nie tylko w nocy, ale także w dzień, często objawom towarzyszy również trudność z wybudzeniem rano, nawet przy ustawionym budziku. Trudno tę chorobę zdiagnozować i niestety dzieje się tak, że osoby cierpiące na hipersomnię często obwiniają się za te objawy, żyją bez diagnozy, co utrudnia im utrzymanie trwałej pracy, studiów i związków. Jasne myślenie i wykonywanie nawet podstawowych zadań może być trudne, a sen nie daje odprężenia i czystości umysłu.

Długotrwała hipersomnia powoduje niepokój, podrażnienie, zmęczenie, trudności z klarownym myśleniem i koncentracją, zmniejszony apetyt i utratę masy ciała, problemy z pamięcią, powolną mowę, czasami też halucynacje. Niestety, hipersomnia utrudnia codziennie życie społeczne i zawodowe. Sen osób dotkniętych hipersomnią jest zwykle opisywany jako „głęboki”, a wybudzenie jest zawsze trudne.

Prawdopodobnie najprostsza przyczyna hipersomnii występuje, gdy człowiek po prostu…  nie dostarcza organizmowi wystarczającej ilości snu! Zła higiena życia, snu, czasem praca na nocną zmianę, mogą powodować chroniczne problemy, które w konsekwencji trzeba leczyć.

Warto przypomnieć sobie różnice między pierwotną a wtórną wersją hipersomnii; uważa się, że pierwotna hipersomnia jest spowodowana problemami w układach mózgowych, które kontrolują funkcje snu i czuwania, natomiast wtórna hipersomnia jest wynikiem stanów, które powodują zmęczenie lub niewystarczającą ilość snu.

We wtórnej hipersomnii przyczyną może być na przykład bezdech senny, który powoduje nadmierną senność, ponieważ może powodować problemy z oddychaniem w nocy, zmuszając ludzi do wielokrotnego budzenia się.

Inne przyczyny to leki, które powodują nadmierną senność; niekorzystne jest także częste używanie narkotyków i alkoholu, słaba czynność tarczycy i mechaniczny uraz głowy.

Tak naprawdę warto wiedzieć, że dokładne przyczyny tego schorzenia nie są znane, ale do tej pory naukowcy zbadali szereg potencjalnych czynników, które mogą się przyczyniać do jej powstawania i rozwoju. Badania sugerują, że częściowo odpowiedzialne za tę hipersomnię mogą być także geny, ponieważ historia choroby w rodzinie występuje u 26% do 39% pacjentów z tym schorzeniem.

Hipersomnia (nadmierna senność) – które choroby ją powodują?

Hipersomnia może utrudniać codzienne funkcjonowanie, np. w pracy. Źródło: shutterstock

O tym schorzeniu nie słyszy się zbyt często, a częstotliwość jego występowania jest tak naprawdę niemożliwa do dokładnego określenia, ponieważ trudno o trafną diagnozę. Objawy hipersomnii mogą pojawić się w każdym wieku.

Leia também:  Como Evitar Que Seu Cachorro Faça Necessidades No Lugar Errado?

Diagnozowanie zaczyna się od ustalenia, czy hipersomnia jest wtórna czy pierwotna. Jeśli nie można znaleźć konkretnej przyczyny tej choroby, rozpoznanie odbywa się na podstawie indywidualnych objawów i – przede wszystkim – w oparciu o wyniki testów snu.

Żeby schorzenie mogło być zaklasyfikowane jako hipersomnia, pacjent musi spełnić kilka kryteriów: nadmierna senność utrzymuje się przez co najmniej trzy miesiące; nie ma dowodów na istnienie katapleksji lub nagłego osłabienia mięśni; całkowity czas snu wynosi 11 lub więcej godzin, a czas zasypiania jest mniejszy niż 8 minut; gdy można wykluczyć inne choroby, takie jak zespół niewystarczającego snu, hipersomnię spowodowaną inną chorobą, lekami, substancjami lub zaburzeniami psychicznymi.

Leczenie hipersomnii odbywa się na różne sposoby, a decyduje o tym lekarz, który indywidualnie ocenia każdy przypadek. Takie leczenie może obejmować np. terapię behawioralną. Celem takiej terapii jest poprawa jakości i ilości snu. Lekarze mogą również zalecać różnego rodzaju zmiany w stylu życia, na przykład życie w zgodzie z rytmem dobowym, unikanie pracy w nocy, powstrzymywanie się od aktywności towarzyskich w późnych godzinach wieczornych itp. Nie jest jednak jasne, czy terapia behawioralna skutecznie leczy hipersomnię. Czasami lekarze przepisują do leczenia specjalne lekarstwa, a czasami stosują i jedno, i drugie. Warto pamiętać, że hipersomnia ma wiele różnych możliwych przyczyn, np. jest to skutek uboczny innych chorób lub nawet urazów mechanicznych (jak uderzenie głowy), tak więc ścieżki leczenia będą się na pewno od siebie różnić.

Na ogół to odpowiednio dobrane leki są pierwszą opcją leczenia hipersomnii. Istnieją trzy klasy leków stosowanych w jej leczeniu: są to niestymulujące leki pobudzające, hydroksymaślan sodu, bupropion i leki pobudzające. Niektóre mają wpływ na chemię mózgu i zwiększają w nim ilość dopaminy.

Hydroksymaślan sodu jest z kolei np. lekiem przyjmowanym przed zaśnięciem oraz w nocy, pomaga wejść w głęboki i przede wszystkim w regenerujący sen, który może zmniejszać nadmierne zmęczenie w ciągu dnia.

Co prawda nie stwierdzono skuteczności większości leków przeciwdepresyjnych w leczeniu hipersomnii, ale jeden z nich, czyli bupropion, ma właściwości pobudzające, co sprawia, że lekarze czasami go przy tym schorzeniu przepisują.

Istnieje również kilka leków stymulujących hipersomnię; stymulanty pobudzają uwalnianie dopaminy w mózgu, co jest kluczowe przy próbie pobudzania organizmu. Wszystkie leki mogą mieć jednak skutki uboczne, takie jak uzależnienie, bezsenność, problemy z sercem i gwałtowne lub fizycznie szkodliwe zachowanie.

Przy leczeniu warto szukać przede wszystkim przyczyn pojawienia się hipersomnii. Bywa, że lekarz wraz z pacjentem wypróbowuje różnych form leczenia zanim znajdzie taką, która jest dla niego skuteczna.

Hipersomnia (nadmierna senność) – które choroby ją powodują?

O problemach z nadmierną sennością warto porozmawiać z psychologiem i z kimś bliskim. Źródło: shutterstock

Leczenie (ale i zapobieganie) hipersomnii polega przede wszystkim na stosowaniu zasad zdrowego, zrównoważonego życia. Oprócz stałego kontaktu z lekarzem prowadzącym, należy przede wszystkim unikać wszystkiego, co może doprowadzić organizm do złego, wycieńczonego stanu: a więc nadmiaru alkoholu, kofeiny, narkotyków. Należy także zachować ostrożność podczas prowadzenia samochodu, ponieważ w niektórych przypadkach może być to ryzykowne. Żeby poradzić sobie z objawami hipersomnii, trzeba unikać wszelkich czynności, które powodują opóźnienia snu, takie jak: nocne zmiany, praca do późnych godzin wieczornych i spotkania towarzyskie wieczorami. Warto wdrożyć wtedy proste zasady, np. chodzenie codziennie spać o tej samej porze, nawet w weekendy, ponieważ może to zminimalizować męczące objawy.Uważa się też, że w przypadku hipersomnii ​​pomocna jest rozmowa z psychologiem lub grupą wsparcia, ponieważ choroba ta utrudnia codzienne, normalne funkcjonowanie. Warto porozmawiać z pracodawcą, rodziną i przyjaciółmi, by dostosować swój styl życia i miejsce pracy do aktualnych warunków zdrowotnych.

Co prawda nie ma sposobu, który skutecznie zapobiega niektórym rodzajom hipersomnii. Można jednak zmniejszyć ryzyko jej występowania, dbając o jakość snu, unikając alkoholu, nadmiernego spożywania leków wywołujących senność, pracy nocą. Higiena życia i ustabilizowany sen – to podstawa zdrowia każdego człowieka.

Ekologia.pl (Magdalena Karwat)

Nadmierna senność (hipersomnia)

lek. Magda Kaczor1

lek. Magdalena Szczęsna2

Do zaburzeń z grupy nadmiernej senności należą:

  • narkolepsja typu 1
  • narkolepsja typu 2
  • hipersomnia idiopatyczna
  • zespół Kleinego-Levina
  • hipersomnia związana z chorobami somatycznymi
  • hipersomnia wynikająca ze stosowania leków lub innych substancji
  • hipersomnia towarzysząca zaburzeniom psychicznym
  • zespół niedoboru snu.

Ta grupa zaburzeń charakteryzuje się nadmierną sennością w ciągu dnia, która nie jest spowodowana zaburzeniem przebiegu snu nocnego ani zaburzeniem rytmów okołodobowych.

Należy zaznaczyć, że nadmierna senność jako dolegliwość najczęściej ma charakter wtórny.

Senność w ciągu dnia polega na niemożności czuwania w trakcie podstawowej dziennej aktywności, co skutkuje niepohamowaną potrzebą snu albo niezamierzonym zapadnięciem w senność lub sen.

Wariantem normy jest fizjologiczna potrzeba długiego snu (tzw. long-sleeper).

Objawy

U dzieci nadmierna senność objawia się nadmiernie długim snem nocnym albo nawrotem dziennych drzemek.

Do dziennych objawów należą:

  • zaburzenia uwagi
  • labilność emocjonalna
  • zachowania hiperaktywne (szczególnie u młodszych dzieci)
  • apatia
  • problemy w nauce.

Rodzice, nauczyciele i lekarze mogą przeoczyć nadmierną senność dziecka w ciągu dnia – senne dziecko często jest postrzegane jako leniwe i może być obiektem negatywnych komentarzy.

Dolegliwość budzi niepokój dopiero wtedy, gdy powoduje zaburzenia nastroju, zachowania lub problemy w nauce. Badania ujawniają depresyjny nastrój oraz obniżoną jakość życia dzieci cierpiących na nadmierną senność.

Trudno dokładnie określić, czy te zaburzenia są bezpośrednim skutkiem nadmiernej senności w ciągu dnia, zakłócenia snu nocnego czy obu równocześnie.

Powikłania

Wśród powikłań wymienia się zwiększenie ryzyka wypadków (w domu, szkole lub pracy, na drodze) i wycofanie społeczne.

Epidemiologia

Nadmierna senność w ciągu dnia zwiększa się z wiekiem – od 4% przed okresem dojrzewania do niemalże 20% wśród uczniów liceum.

Leia também:  Dlaczego żylaki są groźne? Jakie są skutki żylaków?

Należy przypomnieć, że w większości przypadków ma ona charakter wtórny (szczególnie z powodu zbyt małej ilości snu).

Częstość występowania poszczególnych jednostek należących do tej grupy zaburzeń, jeżeli jest znana, została opisana przy konkretnych jednostkach chorobowych.

Ponieważ nadmierna senność jest przewlekłym problemem, zanim zostanie postawiona diagnoza, powinny minąć co najmniej 3 miesiące od pojawienia się dolegliwości.

Diagnostyka

Wywiad

W procesie diagnostycznym podstawą jest wywiad:

  • ocena całkowitej ilości snu
  • stwierdzenie, czy nadmierna senność rzeczywiście istnieje
  • czy senność ma charakter przewlekły, czy epizodyczny
  • identyfikacja różnych czynników związanych z nadmierną sennością bądź ją wywołujących
  • identyfikacja innych towarzyszących zaburzeń snu.

Nadmierna senność – przyczyny, leczenie, badania

Nadmierna senność to ogromny problem, który dotyka w dużej mierze społeczeństwa krajów wysoko rozwiniętych. Poprawa jakości życia, łatwy dostęp do jedzenia oraz medycyna na wysokim poziomie, nie są w stanie zapobiec postępującej hipersomnii. Czego objawem jest nadmierna senność?

Nadmierna senność, a niedobór snu 

Najbardziej prozaicznym powodem nadmiernej senności jest deficyt snu. Jednorazowe epizody zaburzonej nocnej regeneracji, nie powinny mieć wpływu na funkcjonowanie organizmu. Często obserwowana jest nadmierna senność u nastolatków.

Młodzi ludzie odbierają bardzo dużo informacji ze świata zewnętrznego. Dostęp do multimediów i wirtualnego świata może u tych osób zaburzać rytm dobowy.

Dodatkowo stymulacja niebieskim światłem, które jest emitowane przez monitor komputera, czy tabletu hamuje produkcję melatoniny. 

Senność u dziecka świadczy o niezaspokojonej potrzebie regeneracji, a ta ma bezpośrednie przełożenie na tempo wzrostu i prawidłowy rozwój młodego organizmu. 

Nadmierna senność i zmęczenie w ciągu dnia jest także częstym zjawiskiem u osób dorosłych, które w świadomy sposób rezygnują z nocnej regeneracji na rzecz obowiązków zawodowych. Należy pamiętać, że praca w nocy nie jest tak efektywna, jak wysiłek umysłowy po ośmiu godzinach snu.

Dodatkowo w tej sytuacji zwykle dochodzi wysoki poziom stresu, który wpływa na wzmożoną produkcję kortyzolu, co uniemożliwia zaśnięcie. Pobudzanie organizmu wysokimi dawkami kofeiny następnego dnia powoduje wzrost ciśnienia tętniczego i przyspieszoną akcję serca.

Przy obciążonym układzie sercowo-naczyniowym wzrasta ryzyko zawału lub udaru.  

Nadmierna senność w infekcjach

Walka z patogenami chorobotwórczymi jest dla organizmu dużym obciążeniem, dlatego jednym z objawów występujących przy infekcji jest nadmierna senność.

Towarzyszące dolegliwości bólowe – gorączka, ból głowy, ból zatok, ból gardła i kaszel sprawiają, że pacjent czuje się zmęczony, a ukojenie i odpoczynek przychodzi wraz ze snem. Wzmożona praca układu immunologicznego także generuje wydatek energetyczny i spalanie kalorii.

Towarzyszący zwykle w chorobie brak apetytu powoduje, że podaż energii jest niewspółmierna do zapotrzebowania. Osłabienie organizmu, apatia i nadmierna senność, które są obserwowane podczas choroby, uniemożliwiają podejmowanie jakichkolwiek aktywności. Jest to mechanizm, dzięki któremu organizm może skupić się na walce z infekcją.

Podczas snu, zachodzą także wszelkie procesy naprawcze i regeneracyjne, stąd tak ważne w trakcie trwania infekcji jest zapewnienie organizmowi odpowiedniej do stanu fizjologicznego, najlepiej większej niż zazwyczaj ilości snu. 

Hipersomnia – Objawy i leczenie – PsychoCare Warszawa

Hipersomnia to zaburzenie snu, które objawia się zwiększoną sennością i zapotrzebowaniem na sen, w porównaniu z regularnym funkcjonowaniem. Jest odwrotnością bezsenności. Może to oznaczać zarówno zwiększoną senność w ciągu dnia, jak i wydłużony czas spędzony na spaniu.

Osoba cierpiąca na hipersomnię ma trudności w podtrzymaniu swojego stanu obudzenia. W zależności od stopnia zaawansowania zaburzenia, człowiek chorujący na hipersomnię może zasnąć np. w trakcie pracy lub jazdy autem.

W wyniku hipersomnii możne również doświadczać szeregu innych związanych ze snem problemów, takich jak utrata energii oraz kłopoty z koncentracją. Leczenie hipersomnii jest możliwe- warto szukać pomocy u specjalistów.

Hipersomnia- co ją powoduje?

Trudno określić jednoznaczną przyczynę, co może powodować hipersomnię, jednakże naukowcy wyróżniają kilka potencjalnych czynników. Hipersomnia może być połączona z występowaniem innego zaburzenia snu, np. narkolepsji.

Także niewystarczająca ilość jakościowego snu w nocy, otyłość, nadużywanie alkoholu i narkotyków lub problemy neurologiczne mogą powodować hipersomnię. Jako dodatkowy czynnik związany z większym prawdopodobieństwem wskazywane jest także genetyczne uwarunkowanie.

Oznacza to, że jeśli ktoś z bliskich cierpiał na to zaburzenie, szanse na nasze zachorowanie również rosną.

Istotną kwestię stanowi także występowanie innych zaburzeń psychicznych- szczególnie depresja jest potencjalnie silnym czynnikiem wyzwalającym możliwość wystąpienia hipersomnii.

Szybki, stresujący tryb życia, bycie w stałej gotowości do akcji i praca w pędzie z pewnością przyczyniają się do znacznego wzrostu zachorowania na hipersomnię wśród ludzi. Brak odpowiedniej higieny pracy, nieodpowiednie formy odpoczynku (np.

oglądanie telewizji i przeglądanie telefonu zamiast spaceru na świeżym powietrzu) są czynnikami, które wspierają rozwój zaburzeń snu.

Jednakże leczenie hipersomnii może wymagać kuracji, która będzie wymagała więcej, niż tylko zmiana nieodpowiednich nawyków.

Diagnozowanie hipersomnia

Jeśli niepokoi Cię Twoja nadmierna senność w ciągu dnia, a wykluczone zostały czynniki fizjologiczne, które mogłyby do tego doprowadzać, warto zwrócić się o pomoc do psychologa.

Będzie on w stanie, na podstawie szczegółowego wywiadu, ocenić, czy problem wynika z natury psychologicznej, a także doradzić, w jaki sposób zminimalizować te objawy, a także sprawdzić, co może być ich przyczyną.

Wsparcie psychologiczne ma nieocenioną wartość w przypadku leczenia hipersomnii.

Zwykle przy diagnozowaniu takiego rodzaju zaburzenia jest wykorzystywana tzw. skala senności Epworth. Wymaga ona określenia przez badanego, jak wysokie jest jego prawdopodobieństwo zaśnięcia w różnych sytuacjach życia codziennego, m.in. w czasie:

– Oglądania telewizji lub czytania
– Przebywania w miejscu publicznym (praca, kino, spotkanie)
– jazdy jako pasażer auta

– podczas postoju na światłach jako kierowca

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*