Galwanizacja – leczenie prądem

Galwanizacja – leczenie prądemZabieg elektroterapii z wykorzystaniem prądu stałego

Galwanizacja jest jednym z zabiegów fizjoterapeutycznych z dziedziny elektroterapii wykorzystującym prąd stały. Jest metodą bezpieczną i prostą, często stosowaną w gabinetach rehabilitacyjnych

W artykule znajdziesz:

Zarówno tkanki jak i płyny ustrojowe wykazują różny stopień przewodnictwa prądu. W związku z tym, wpływ zabiegu na organizm jest uzależniony w dużej mierze od miejsca na którym jest wykonywany zabieg.

Dobrymi przewodnikami prądu stałego są krew, tkanka mięśniowa, tkanka łączna czy płyn mózgowo-rdzeniowy. Zdecydowanie gorzej jest przewodzony przez nerwy, kości, ścięgna, tkankę tłuszczową oraz torebki stawowe. Z kolei włosy, paznokcie czy warstwa rogowa skóry nie przewodzą prądu.

Na działanie biologiczne prądu wpływa jego natężenie oraz wielkość i układ elektrod. W przypadku zabiegów galwanizacji kluczowe znaczenie ma także polaryzacja elektrod.

Galwanizacja – rodzaje

Rozróżniamy kilka rodzajów galwanizacji w zależności od różnych kryteriów.

Ze względu na ułożenie elektrod wyróżniamy:

  • poprzeczną – elektrody ułożone są przeciwlegle, a prąd przepływa przez poprzeczny wymiar kończyny. Takie ułożenie skutkuje głęboką penetracja tkanek.
  • podłużną – elektrody są ułożone w jednej płaszczyźnie, a prąd przepływa przez podłużny wymiar kończyny, następuje płytka penetracja tkanek.

Dodatkowo galwanizacja podłużna może mieć charakter wstępujący lub zstępujący. Jest to uzależnione od ułożenia elektrody czynnej.

Galwanizację wstępującą stosuje się w celu zwiększenia pobudliwości, np. przy niedowładach i porażeniach. Natomiast galwanizację zstępującą aby obniżyć pobudliwość, rozluźnić mięśnie czy zmniejszyć ból.

W zależności od sposobu wykonywania zabiegu galwanizacji wyróżniamy:

  • stabilną –elektrody przymocowywane są za pomocą opaski elektrycznej, a ich ułożenie w czasie zabiegu nie ulega zmianie
  • labilna – elektroda bierna umiejscowiona jest na stałe, natomiast druga (czynna) zmienia swoje położenie w trakcie zabiegu

Obierając za kryterium połączenie elektrody czynnej z biegunem prądu, galwanizacja dzieli się na:

  • katodową – kiedy podczas zabiegu jest wykorzystywana elektroda ujemna czyli katoda. Powoduje ona wzrost napięcia mięśniowego oraz zaczerwienienie się skóry. Galwanizacja katodowa działa pobudzająco, zwiększa pobudliwość nerwów oraz likwiduje obrzęki. Stosuje się ją w leczeniu porażeń wiotkich, odmrożeniach czy zaburzeniach krążenia obwodowego.
  • anodową – kiedy wykorzystywana jest anoda, elektroda o ładunku dodatnim. Ma działanie przede wszystkim przeciwzapalne, zmniejsza pobudliwość i obniża napięcie mięśniowe. Wykonywana jest miedzy innymi przy migrenach, rwie kulszowej, leczeniu trądziku różowatego.

Prąd stały – wskazania

  • zespoły bólowe związane z zapaleniem nerwów, splotów i korzeni nerwowych,
  • zmiany zwyrodnieniowe stawów kończyn i kręgosłupa,
  • utrudnione zrosty kostne,
  • zaburzenia krążenia obwodowego,
  • porażenia wiotkie,
  • prąd o małej mocy wpływa na zakrzepy naczyniowe,
  • porażenia nerwu twarzowego,
  • owrzodzenia, trudno gojące się rany,
  • stany pourazowe(obrzęki, krwiaki),
  • przeciążenia mięśni,
  • bolesne napięcie mięśni,
  • odmrożenia,
  • migreny,
  • trądzik różowaty,
  • rwa kulszowa, rwa ramienna.

Prąd stały – przeciwwskazania

  • ropne stany zapalne skóry i tkanek miękkich,
  • wypryski i owrzodzenia skóry,
  • nowotwory,
  • zapalenie żył,
  • zagrożenie zatorami,
  • wszczepione implanty lub rozrusznik serca,
  • metalowe elementy w okolicy poddawanej zabiegowi (np. płytki zespalające, gwoździe, endoprotezy itp.),
  • ostre procesy zapalne i infekcje ogólne,
  • zaawansowana niewydolność układu krążenia,
  • zakrzepy,
  • utrudniony kontakt z pacjentem (np. zaburzenia świadomości),
  • stany gorączkowe,
  • zaburzenia czucia,
  • choroby tarczycy,
  • porażenie spastyczne,
  • ciąża,
  • czynna gruźlica.

Prąd galwaniczny – metodyka

W jaki sposób przeprowadzić  galwanizację w fizjoterapii?

W zabiegu galwanizacji wykorzystuje się dwie płaskie elektrody. W celu lepszego przewodzenia prądu – elektrody umieszcza się na specjalnie nasączonych podkładach wiskozowych. Podczas przeprowadzania zabiegu, pacjent powinien siedzieć bądź leżeć nieruchomo – aby nie doprowadzić do przesunięcia się elektrod.

Oprócz standardowych elektrod prostokątnych

Galwanizacja – leczenie prądemElektroda Bergoniego

bądź kwadratowych, stosowane są również elektrody o innych kształtach. Przykładem może być maska Bergoniego – wykorzystywana przy porażeniu nerwu twarzowego.

Wraz z zwiększaniem natężenia prądu przez fizjoterapeutę – pacjent powinien odczuwać delikatne mrowienie. Wskutek przepływu prądu następuje zwężenie naczyń krwionośnych, a następnie ich rozszerzenie. Taki proces wspomaga procesy regeneracyjne tkanek, co przyspiesza między innymi gojenie się ran.

Podczas zabiegu stosuje się jedną z technik:

  • jednobiegunową – jedna z elektrod jest mniejsza od drugiej
  • dwubiegunową – elektrody są tej samej wielkości, jedna z nich stanowi katodę, natomiast druga anodę

Następstwem zabiegu galwanizacji jest powstanie w miejscu zabiegu – rumienia galwanicznego. Utrzymuje się on do kilkudziesięciu minut.

Galwanizacja – ilość zabiegów

Ile zabiegów prądem stałym wykonać? Zabieg galwanizacji przynosi korzystne wyniki bardzo szybko.  Ilość zabiegów ustala fizjoterapeuta w zależności  od stanu chorobowego (wyróżniamy stan ostry, podostry, przewlekły).

Czas zabiegu to zwykle od 15 do 30 minut wykonywanych codziennie. Zabieg prądem galwanicznym wykonuje się w serii od 10 do 20 zabiegów.

Prąd galwaniczny – obliczanie dawki

Dawka prądu stałego jest uzależniona od czasu trwania zabiegu, od powierzchni elektrody oraz dodatkowo od rodzaju schorzenia i okolicy ciała na której wykonuje się zabieg. Ważny jest także aspekt wrażliwości pacjenta na prąd.

Dawka jest zależna od gęstości prądu. Aby obliczyć dawkę,  obliczamy natężenie prądu na 1 cm2 elektrody czynnej.

  • dawka mała 0,01 – 0,1 mA/cm2 (powierzchni elektrody czynnej)
  • dawka średnia 0,1 – 0,3 mA/cm2 (powierzchni elektrody czynnej)
  • dawka duża 0,3 – 0,5 mA/cm2 (powierzchni elektrody czynnej)
  • Przykład dawkowania:
  • Dawka duża – elektroda o wymiarze: 7x7cm i prądzie 0,5 mA/cm2:
  • 7×7 cm = 49 cm2
    49 cm2 x 0,5 mA = 24,5 mA prądu całkowitego
  • W praktyce wartość natężenia prądu w obwodzie ustala się do odczuć pacjenta.

UWAGA!! Wyliczonej powyżej dawki nie należy przekraczać!

Pacjent w trakcie zabiegu powinien odczuwać mrowienie. Wartość graniczna prądu w trakcie zabiegu galwanizacji ma bardzo istotne znaczenie gdyż prądem stałym można doprowadzić do poparzenia pacjenta. W konsekwencji powstają bardzo trudno gojące się rany.

Galwanizacja – aparatura

Przykładowymi urządzeniami do wykonywania zabiegu prądem galwanicznym jest PhysioGo 100A.

Galwanizacja – leczenie prądemPhysioGo 100A

Na temat pozostałych prądów możesz poczytać w artykułach:

Galwanizacja w fizykoterapii i kosmetyce

Porady eksperta

Lecznicze właściwości prądu odkryto już dawno i do dziś są one cenione przez specjalistów. Galwanizacja to tylko jedna z wielu metod elektroterapii. Na czym dokładnie polega? Kiedy się ją stosuje? Do czego służy galwanizacja w kosmetyce, a do czego w fizjoterapii? Na te i wiele innych pytań odpowiadamy poniżej.

Co to jest galwanizacja?

Galwanizacja to jeden z zabiegów elektroterapeutycznych (prądoleczniczych), wykorzystujący prąd stały, który dzięki odpowiednio zamocowanym elektrodom przebiega przez chory obszar. W zależności od kierunku przepływu prądu terapia ma inne działanie.

  • Galwanizacja zstępująca działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i rozluźniająco.
  • Galwanizacja wstępująca daje efekt pobudzający – napina mięśnie, poprawia krążenie, a przez to dotlenia komórki i stymuluje ich regenerację.

Dodatkowo oba zabiegi mają działanie rozgrzewające. Od ułożenia elektrod zależy, czy prąd będzie oddziaływać na tkanki powierzchowne czy głębsze.

Terapia jest bezbolesna (odczuwa się jedynie mrowienie)  i szybko przynosi efekty. Zwykle składa się z serii 10-20 zabiegów trwających po 5-20 minut (w zależności od partii ciała i konkretnego problemu). Najczęściej przeprowadza się je codziennie lub co drugi dzień. Po zabiegu może pojawić się tzw. rumień galwaniczny, który znika w ciągu kilkudziesięciu minut.

Galwanizacja – leczenie prądem

Galwanizacja a jonoforeza – różnice

Bardzo podobnym do galwanizacji zabiegiem jest jonoforeza.

Ona także wykorzystuje prąd stały, jednak zasadniczą różnicą między tymi rodzajami terapii jest fakt, że galwanizacja skupia się na samym działaniu prądu na organizm, podczas gdy jonoforeza służy skuteczniejszemu wprowadzeniu substancji aktywnych leku w zmienione chorobowo miejsce. O wszystkich najpopularniejszych typach elektroterapii piszemy w artykule: Leczenie prądem elektrycznym – najpopularniejsze rodzaje prądów w fizjoterapii i polecany sprzęt.

Zastosowania galwanizacji – fizykoterapia

Galwanizacja, dzięki swojej uniwersalności, znalazła zastosowanie w leczeniu wielu różnych schorzeń. Fizykoterapia wykorzystuje ją najczęściej w przypadkach:

  • nerwobóli,
  • porażenia nerwu,
  • zapalenia w obrębie układu nerwowego,
  • zaburzeń układu krążenia,
  • chorób zwyrodnieniowych stawów,
  • zwyrodnień kręgosłupa,
  • powikłań po złamaniach (utrudnionego zrostu kostnego),
  • przeciążenia i bólu mięśni.

Można ją stosować w dowolnym obszarze ciała, zarówno w stanach przewlekłych, jak i ostrych.

Zastosowanie galwanizacji – kosmetyka

Równie popularne jest stosowanie galwanizacji w kosmetyce. Nie jest to bardzo zaskakujące, specjaliści od poprawy wyglądu często korzystają z tych samych lub bardzo podobnych metod, co fizjoterapeuci.

Galwanizacja – leczenie prądem

Galwanizację kosmetologia ceni za ujędrnianie i poprawę napięcia skóry, dotlenianie jej oraz poprawę krążenia. Dlatego zabiegi galwanizacji przydają się, kiedy pacjent ma problemy z:

  • różnymi odmianami trądziku, w tym trądzikiem różowatym,
  • rozszerzonymi porami,
  • łojotokiem skóry,
  • rozszerzonymi i pękającymi naczynkami,
  • ziemistą, poszarzałą i niedotlenioną cerą,
  • zmarszczkami,
  • cellulitem i rozstępami.
Leia também:  Como Ajudar Alguem Que Tem Depressao?

Ze względu na inne cele, zabiegi kosmetyczne mogą odbywać się rzadziej niż podczas rehabilitacji – najlepsze rozwiązanie zaproponuje specjalista, rozpatrując każdy przypadek indywidualnie.

Galwanizacja – przeciwwskazania

Niestety istnieją także pewne ograniczenia w stosowaniu galwanizacji. Kosmetolog czy fizjoterapeuta nie może wykonać zabiegu, jeśli:

  • mamy wszczepione urządzenia elektroniczne (np. rozrusznik serca) lub w okolicy chorego miejsca elementy metalowe (np. zespolenia ortopedyczne, endoprotezy),
  • jesteśmy w ciąży,
  • cierpimy na chorobę nowotworową,
  • mamy stan zapalny, zmiany dermatologiczne lub po prostu uszkodzenie skóry w miejscach przykładania elektrod,
  • mamy gorączkę,
  • borykamy się z problemami z układem krążenia (niewydolność, skłonność do zakrzepów i zatorów, zapalenie żył),
  • mamy zaburzenia czucia.

Jeśli któreś z tych schorzeń u pacjenta wyklucza galwanizację, fizjoterapia i kosmetologia na pewno mają wartościową alternatywę, którą zaleci specjalista.

Polecany sprzęt do galwanizacji w kosmetyce i fizjoterapii

Do realizacji takiej terapii doskonale posłużą profesjonalne urządzenia z naszej oferty – Enraf-Nonius Endomed 482 oraz aparat do elektroterapii BARDOMED E1. Oba umożliwiają przeprowadzenie nie tylko galwanizacji i jonoforezy, ale także wielu innych zabiegów z zakresu elektroterapii, wykorzystujących prąd zmienny. Dodatkowo sprzęt ten pozwala na obsługę dwóch pacjentów równocześnie.

Warty uwagi jest również aparat Multitronic MT-8, który oprócz elektroterapii, daje możliwość prowadzenia zabiegów laseroterapii, terapii ultradźwiękami oraz magnetoterapii. Przy węższej specjalizacji gabinetu sprawdzą się też niższe modele tego sprzętu, oferujące tylko wybrane z wymienionych terapii.

Galwanizacja – leczenie prądem

  • Wykonujemy między innymi zabiegi z użyciem prądów TENS (Transcutaneus Electrical Nerve Stimulation), EMS ( Electrical Muscle Stimulation), prądu galwanicznego czy też prądów o zmiennej częstotliwości. Funkcja masażu wykorzystująca różne długości i częstotliwości fal dla imitowania podstawowych technik masażu
  • Zasada działania stymulatora opiera się na indukowaniu bodźców elektrycznych, które są przenoszone za pomocą elektrod w skórę do nerwów i mięśni.
  • Odczucia jakie mogą towarzyszyć: to mrowienie, wibracja
  • Prądy TENS są metodą dowiedzioną klinicznie i wartą wykorzystania wspomagająco w przypadkach:
  • bólu pleców;
  • bólu stawów;
  • bólu głowy;
  • dolegliwości miesiączkowania;
  • bólu pourazowego;
  • bólu pooperacyjnego;
  • bólu przy zaburzeniach krążenia krwi;
  • przewlekłego bólu różnego pochodzenia.

EMS są typem prądów wykorzystywanych do pobudzania mięśni zdrowych. Celem treningu EMS jest uzupełnienie konwencjonalnego treningu mięśni, podniesienie ich wydolności oraz poprawa proporcji ciała. Zamierzone efekty uzyskuje się dwutorowo  – jako działanie aktywujące wzmacniające muskulaturę  oraz działanie tonizujące mające na celu przyspieszenie odnowy biologicznej, zarówno w zakresie sportu, rekreacji, jak i rehabilitacji.

Do głównych zastosowań pobudzających należy trening mięśni zwiększający wytrzymałość, oraz siłę mięśniową. Natomiast w działaniu obniżającym napęcie uzyskuje się  relaksację mięśni, zmniejszenie ich zmęczenia oraz przyspieszenie regeneracji po dużym wysiłku np. biegu maratońskim.

Galwanizacja – leczenie prądem

W Naszym drugim aparacie posiadamy m.in.:

  1. Prąd galwaniczny
  2. Jest to zabieg z zakresu elektroterapii w którym wykorzystywany jest prąd stały – jako źródło przepływu prądu w ciele pacjenta
  3. Do wyboru są 2 elektrody czynne:
  4. Anoda (+), która ma działanie przeciwbólowe, zmniejsza pobudliwość nerwów , wpływa rozluźniająco na mięśnie;
  5. Katoda (-), która ma działanie pobudzające, silnie przekrwienne, zwiększa pobudliwość nerwów i tkanki mięśniowej;
  6. Możliwe są 2 sposoby ułożenia elektrod:
  7. – podłużnie – gdy problem pacjenta jest usytułowany bardziej powierzchownie lub na przebiegu mięśnia, nerwu itp.
  8. – poprzecznie – gdy problem pacjenta zlokalizowany jest w tkance położonej głębiej – zazwyczaj ułożenie stosowane w okolicy stawów
  9. Czas zabiegu uzależniony od okolicy:
  10. – 15-30minut w obrębie kończyn i tułowiu
  11. – 5-15 minut w obrębie głowie i szyi
  12. Cykl leczenia zawiera się między 10 a 20 zabiegów, zazwyczaj wykonywanych codziennie
  13. Ogólne wskazania do zabiegu galwanizacji:
  14. – nerwobóle
  15. – przewlekłe zapalenia nerwów, splotów, korzeni nerwowych
  16. – zespoły bólowe w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów obwodowych i kręgosłupa
  17. – porażenia wiotkie
  18. – utrudniony zrost kostny
  19. – zaburzenia krążenia obwodowego
  20. Ogólne Przeciwwskazania do zabiegu galwanizacji:
  21. – metal na drodze przepływu prądu, wszczepiony rozrusznik serca
  22. – ostre stany zapalne, gorączka
  23. – ropne stany zapalne i tkanek miękkich
  24. – wypryski i owrzodzenia na skórze
  25. – choroby nowotworowe
  26. – zaburzenia czucia
  27. – ciąża
  28. – zakrzepy, zagrożenie zatorami
  29. – zapalenie żył
  30. Przykładowe zabiegi galwanizacji:
  31. – galwanizacja głowy
  32. – galwanizacja nerwów podpotylicznych
  33. – galwanizacja mięśni twarzy w porażeniu nerwu twarzowego ( z użyciem specjalnej elektrody specjalnej – maski Bergoniego)
  34. – galwanizacja n. trójdzielnego lub jednej z jego gałązek w przypadku jego neuralgii
  35. – galwanizacja u pacjenta z porażeniem mięśni krtani
  36. – galwanizacja w zapaleniu krtani
  37. – galwanizacja w nadczynności /niedoczynności tarczycy
  38. – galwanizacja podłużna/ poprzeczna kończyny górnej / dolnej w celu przeciwbólowym, przekrwiennym, przeciwzapalnym
  39. – galwanizacja nerwu kulszowego
  40. – galwanizacja u pacjenta z porażeniem nerwu strzałkowego
  41. – galwanizacja rdzenia kręgowego w porażeniu wiotkim lub spastycznym
  42. – galwanizacja nerwów międzyżebrowych
  43. Jonoforeza
  44. Jest to zabieg z zastosowaniem prądu stałego, który umożliwia wprowadzenie do zmienionych chorobowo tkanek substancji czynnej z wybranego leku.
  45. Aktywny składnik leku wnika poprzez jony ujemne lub dodatnie na zasadzie odpychania się ładunków jednoimiennych , a przyciągania różnoimiennych
  46. Zabieg trwa średnio 10-20 minut
  47. Terapia obejmuje zazwyczaj 10-15 zabiegów wykonywanych codziennie lub co drugi dzień
  48. Ogólne wskazania do wykonania jonoforezy:

Wskazania wynikające z działania prądu pokrywają się z zabiegiem galwanizacji. Dodatkowe specyficzne wskazania wynikają z zastosowania leku z zawartymi w nim jonami leczniczymi.

  • – blizny
  • – przykurcze
  • – stany po urazach mięśni i stawów
  • – utrudniony zrost kostny
  • – zaburzenia krążenia obwodowego
  • – zapalenia tkanek miękkich i mięśniobóle
  • – zapalenia okołostawowe
  • – zespoły bólowe stawów kończyn i kręgosłupa
  • Przeciwwskazania do zabiegu jonoforezy:
  • Pokrywają się z przeciwskazaniami w zabiegu galwanizacji + specyficzne reakcje dla danego leku – uczuleniowa, alergie, odczyn ogólny itp.
  • Przykładowe zabiegi jonoforezy:
  • – jonoforeza przeciwbólowa stawów
  • (ustawienie poprzeczne elektrod) ramiennego, łokciowego, promieniowo-nadgarstkowego, kolanowego , biodrowego, kręgosłupa
  • – jonoforeza w zapaleniu stożka rotatorów
  • – jonoforeza po złamaniu wyrostka łokciowego
  • – jonoforeza po złamaniu rzepki
  • – jonoforeza w przykurczu ścięgna Achillesa
  • – jonoforeza kręgosłupa np. w ZZSK
  • – jonoforeza (jodowo-wapniowa) w porażeniu nerwu twarzowego
  • – jonoforeza w nerwobólu nerwu trójdzielnego
  • – jonoforeza w przewlekłym zapaleniu zatok
  • Prądy małej częstotliwości
  • Zabieg: Prądy diadynamiczne (Bernarda) „DD”
  • Francuski Badacz Bernard wyróżnił 6 rodzajów prądów (MF, DF, CP, LP, RS i MM), które zastosowane w odpowiedniej kolejności wykazują działanie terapeutyczne
  • Prądy DF, CP, LP – oddziałują głównie przeciwbólowo
  • Prądy DF, MF , CP – mają zastosowanie przekrwienne i odżywcze
  • Prądy DF, CP i LP – pomagają w zmniejszeniu napięcia mięśniowego
  • Prądy RS i MM są wykorzystywane do mięśni w zaniku prostym ( np. po zdjęciu gipsu) lub mięśni z nieznacznym niedowałem
  • Zabieg trwa 6-15 minut – co jest uzależnione od zastosowanej kombinacji prądów

Zabiegi wykonywane są w serii 6-10 zabiegów wykonywanych codziennie lub co drugi dzień. Można stosować 1,2,3 serie, stosując tygodniowe przerwy.

  1. Wskazania do stosowania prądów DD:
  2. – zespoły bólowe stawów kończyn i kręgosłupa
  3. – stany pourazowe narządu ruchu – przewlekłe
  4. – nerwobóle
  5. – mięśniobóle
  6. – zaniki mięśniowe wynikające z unieruchomienia
  7. – zaburzenia krążenia obwodowego
  8. – zaburzenia troficzne
  9. Przeciwwskazania do stosowania prądów DD:
  10. – pokrywają się z przeciwwskazaniami dotycznacymi zabiegów z użyciem prądu stałego – galwanizacji i jonoforezya
  11. Zabieg :Prąd Traeberta,(Ultra-Reiz,2-5) „UR”
  12. Zabieg: Prąd Faradaya i neofaradyczny.
  13. Zabieg: prądy TENS (przezskórna elektrostymulacja nerwów)
  14. Prądy średniej częstotliwości
  15. Zabieg :Rosyjska stymulacja (prąd Kotza) –
  16. Zabieg: elektrostymulacja i elektrodiagnostyka mięśni unerwionych prawidłowo oraz porażonych wiotko
  17. Prąd Leduca
  18. Mikroprądy
  19. Fale o średniej częstotliwości (z modulacją amplitudową)
  20. Tonoliza wg Hufschmidta (stymulacja spastyczna)
  21. Terapia wysokonapięciowa HVT (High Voltage Therapy)
  22. Praca z aparatem może stać się jeszcze bardziej efektywna dzięki
  23. prądowi HVT.
  24. Ten prąd impulsowy o bardzo krótkich impulsach,
  25. niskim natężeniu i wyższemu napięciu wywołuje wyjątkowo
  26. pozytywne działanie myorelaksacyjne i analgetyczne. Często jest
  27. zalecany w leczeniu mięśni hipertonicznych i zmian patologicznych
  28. reakcji mięśniowych.
  29. Prądy interferencyjne 2 i 4-polowe
  30. Fale H
  31. Fale H to rodzaj dwubiegunowego prądu (o wartościach dodatnich
  32. i ujemnych), który wykorzystuje “niską” częstotliwość (2 Hz)
  33. do stymulacji mięśni oraz “wysoką” częstotliwość (60 Hz) do
  34. skutecznego uśmierzania bólu. Wzrost przepływu limfy i krwi
  35. przyśpiesza odpływ toksyn i zmniejsza obrzęk (częstotliwość
  36. “niska”). “Wysoką” częstotliwość stosowaną do uśmierzania bólu są
  37. w stanie znieść nawet bardzo wrażliwi pacjenci.
Leia também:  O Que É Zona E Como Se Trata?

Galwanizacja (elektroterapia) – rodzaje, przebieg zabiegu

Rwa kulszowa, bóle mięśni, porażenia i zaniki mięśni, choroby neurologiczne – na te i wiele innych dolegliwości pomaga galwanizacja. Porozmawiaj ze swoim lekarzem i zapytaj czy elektroterapia  jest dla ciebie odpowiednim sposobem leczenia.

Galwanizacja, znana także jako elektroterapia to zabieg fizjoterapeutyczny wykorzystujący przepływ prądu stałego między dwiema elektrodami umieszczonymi na ciele. Galwanizacja jest dość prostym zabiegiem, dlatego z powodzeniem można ją odnaleźć w prawie każdej jednostce rehabilitacyjnej czy sanatorium.

Reklama

Galwanizacja – działanie

Galwanizacja ma dobroczynny wpływ na funkcjonowanie całego organizmu. Wynika to z przepływu prądu między anodą – elektrodą o niższej wartości potencjału (oznaczana jako ujemna) oraz katodą – elektrodą o wyższym potencjale (oznaczana jako dodatnia).

W zależności od rodzaju elektrody czynnej, uzyskuje się galwanizację wstępującą lub zstępującą. Prąd wstępujący jpowoduje obniżenie pobudliwości nerwowej, rozluźnienie mieśni i zmniejszenie bólu. Przepływ prądu zstępujący zwiększa pobudliwość i napięcie mieśni. 

Dzięki temu poprawia się krążenie obwodowe co sprawia, że zwiększa się dotlenienie tkanek i usprawnia się działanie metabolizmu. Pobudzone tkanki szybciej się regenerują co wspomaga gojenie się ran.

Galwanizacja pobudza działanie układu nerwowego przyspieszając gojenie stanów zapalnych i działając przeciwbólowo. Ponadto elektroterapia stymuluje mięśnie do pracy, co pomaga zapobiegać zanikom.

Po zabiegu może pojawić się rumień galwaniczny, który ustępuje po około godzinie. To normalna reakcja skóry i nie jest to powód do niepokoju.

Galwanizacja – rodzaje

Wyróżniania jest galwanizacja anodowa i katodowa. Rozróżnienie wynika z użycia odpowiedniej elektrody, które mają odmienne działanie:

  • galwanizacja anodowa – ma działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne,
  • galwanizacja katodowa – poprawia krążenie obwodowe rozszerzając naczynia krwionośne.

Rodzaj elektroterapii dobierany jest przez specjalistę na podstawie potrzeb pacjenta.

Elektroterapia – wskazania

Wskazaniami do stosowania galwanizacji są:

Należy pamiętać, że każdy tego typu zabieg powinien być zalecany przez lekarza. Wykonywanie ich bez konsultacji lekarskiej może wywołać wiele komplikacji zdrowotnych.

Elektroterapia – jak przebiega zabieg galwanizacji?

Przygotowanie do zabiegu jest bardzo ważnym elementem. Należy zdjąć wszystkie metalowe elementy z ciała np. biżuterię. Są one przewodnikami prądu, przez co zaburzają działanie zabiegu.

Niezbędne jest usunięcie z ciała zrogowaciałego naskórka, balsamów oraz maści. Jeśli w miejscu zabiegu występuje gęste owłosienie najlepiej je wydepilować, gdyż mogą one utrudniać przewodzenie prądu.

Elektrody najczęściej przykładane są do ciała na specjalnych gąbkach nasączonych wodą, co wzmacnia przewodnictwo prądu. Pacjent przyjmuje pozycję leżącą lub siedzącą, w zależności od miejsca poddawanemu zabiegowi. Nie należy jej zmieniać, aby nie dopuścić do przemieszczenia elektrod.

Fizjoterapeuta stopniowo zwiększa natężenie prądu, aż do momentu odczuwania przez pacjenta przyjemnego mrowienia. Wszelkie dolegliwości bólowe powinny być natychmiast zgłaszane.

Zabieg galwanizacji trwa od kilku do maksymalnie 20 minut w zależności od leczonego schorzenia. Najczęściej zalecane jest wykonanie około 10 galwanizacji. Zabieg stosuje się codziennie.

Galwanizacja a fizykoterapia

Galwanizacja to skuteczny i nieskomplikowany zabieg, który bardzo chętnie wybierany jest przez fizjoterapeutów. Elektroterapia dostępna jest w większości placówek fizjoterapeutycznych, a także ośrodkach uzdrowiskowych.

Galwanizacja stosowana jest w obrębie:

  • tułowia,
  • kończy,
  • szyi,
  • twarzy.

Dzięki temu ma bardzo szerokie zastosowanie. Ponadto może być stosowana w stanach zaostrzonych, jak i przewlekłych.

Reklama

Elektroterapia – przeciwwskazania

Nie należy stosować galwanizacji w przypadku:

  • nowotworów,
  • gorączki,
  • zaburzeń świadomości,
  • ostrych infekcji,
  • wszczepionego rozrusznika,
  • obecności w ciele metalowych elementów (np. zespoleń ortopedycznych),
  • poważnej niewydolności krążeniowej,
  • skłonności do tworzenia zakrzepów,
  • endoprotezy,
  • pompy insulinowej,
  • uszkodzenia skórne w obrębie miejsca zabiegu.
  • Wszelkie dolegliwości i występowanie powyższych przeciwwskazań należy zgłosić lekarzowi, aby mógł dobrać odpowiedni sposób leczenia.
  • Czytaj też:
  • Autor: Dominika Rusek
  • Biliografia 
  • “Encyklopedia Balneologii i Medycyny Fizykalnej” pod redakcją prof. dr hab. n. med. Ireny Ponikowskiej wyd. z 2015 roku

Elektroterapia

Galwanizacja

Galwanizacja jest zabiegiem rehabilitacyjnym z użyciem prądu o niskim natężeniu. Wysyłane do leczonych części ciała impulsy elektryczne poprawiają metabolizm komórkowy, odżywiają tkanki i przyspieszają leczenie. Zabieg galwanizacji stosowany jest także w kosmetyce – redukuje zmarszczki i poprawia wygląd skóry.

Wskazania

Galwanizację stosuje się przy zaburzeniach krążenia obwodowego i utrudnionych zrostach kostnych. Zabieg łagodzi nerwobóle i pomaga w leczeniu neuropatii. Zalecany jest także w zespołach bólowych choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa – zmniejsza bóle pleców i stawów.

Przeciwwskazania

Zabiegi galwanizacji nie są wskazane dla osób cierpiących na ropne stany zapalne, wypryski, stany gorączkowe i porażenia kurczowe mięśni. Z leczenia prądem nie mogą korzystać także osoby z wszczepionym rozrusznikiem serca lub metalowymi implantami.

Jonoforeza

Zabieg jonoforezy polega na dostarczeniu do głębszych warstw skóry substancji aktywnych o leczniczych właściwościach. Jest to zabieg elektroleczniczy, który wykorzystuje prąd galwaniczny o różnorodnym natężeniu. Dzięki niemu tkanki ciała są bardziej odżywione, a skóra prezentuje się zdrowo.

Wskazania

Zabiegi jonoforezy polecane są w szczególności w celu poprawiania wyglądu skóry twarzy. Leczy się nimi stany zapalne, zespoły bólowe, nerwobóle i owrzodzenia. Jonoforeza pomaga także w utrudnionych zrostach kostnych.

Prądy interferencyjne (prądy Nemeca)

Prądy interferencyjne to rodzaj elektroterapii, która wykorzystuje ładunki o zmiennej – średniej i małej – częstotliwości. Impulsy działają wybiórczo, skutecznie stymulując nerwy i tkanki ciała.

Zabieg prądem zmniejsza ból, obrzęki i stany zapalne, przyspieszając powrót do zdrowia. Impulsy nazywane prądami Nemeca zmniejszają potrzebę stosowania środków przeciwbólowych. Dlatego elektrostymulacja jest wskazana w szczególności do leczenia bólu przewlekłego.

Zabiegi prądami działają także na skurcze mięśni szkieletowych i usprawniają krążenie obwodowe.

Prądy diadynamiczne (DD tzw. Bernarda)

Prądy diadynamiczne to prądy małej częstotliwości, które wykazują silne działanie przeciwbólowe. Impulsy energetyczne wywołują rozszerzenie naczyń krwionośnych, co poprawia ukrwienie i odżywienie tkanek.

Wskazania

Prądy diadynamiczne ułatwiają leczenie zespołów bólowych i nerwobólów. Stosowane są w łagodzeniu bólów pleców w chorobach zwyrodnieniowych kręgosłupa, zapaleniach okostnych i zanikach mięśni. Stymulują mięśnie zdrowe i ułatwiają rehabilitację tych nieznacznie uszkodzonych. Ten rodzaj metody elektroterapii stosowany jest także w leczeniu półpaśca.

  • Przeciwwskazania
  • Stany zapalne skóry, ubytki naskórka w miejscu zabiegu, nadmierna wrażliwość na prąd elektryczny, rozruszniki serca.
  • Prądy TRÄBERTA

Prądy Träberta oddziałują zarówno na ruchowy, jak i wegetatywny układ nerwowy. Rehabilitacja prądem wg Träberta rozluźnia napięte mięśnie i łagodzi ból. Stosuje się ją w różnych zespołach bólowych i zaburzeniach krążenia obwodowego, w szczególności w leczeniu schorzeń i bólów mięśni przykręgosłupowych.

Prądy TENS

Terapia TENS to stymulacja nerwów impulsami elektrycznymi (TENS – Transcutaneus Electrical Nerve Stimulation). Stanowi skuteczną metodę leczniczą z zakresu elektroterapii w schorzeniach, których głównym objawem jest ból.

Prądy TENS blokują bodźce i stymulują wydzielanie endorfin. Są metodą leczenia analgetycznego, co oznacza, że działają na ból i efektywnie go zmniejszają. Elektrostymulator TENS znajduje zastosowanie również w terapii trudno gojących się ran i owrzodzeń oraz zaburzeń zrostu kostnego.

Dzięki niemu możliwa jest stymulacja mięśni szkieletowych. Wkorzystuje się do tego zdolność prądu impulsowego, który wywołuje relaksację w przypadku zespołów bólowych z komponentem spastycznym (czyli nadmiernym napięciem mięśni). Elektrostymulacja TENS przynosi również dobre efekty w leczeniu bólu psychogennego i pochodzenia ośrodkowego.

  1. Przeciwwskazania
  2. Wyniszczenie organizmu, gorączka, ostre stany zapalne, choroby zakaźne, nowotwory, metalowe elementy w ciele, zmiany dermatologiczne w obszarze aplikacji, oparzenia, odmrożenia, choroba nadciśnieniowa w III i IV okresie, schorzenia naczyń obwodowych III i IV w skali Fountaina, zaburzenia czucia, cukrzyca, ciąża i menstruacja.
  3. Stymulacja wg Kotza (tzw. rosyjska)

Prądy Kotza służą do odbudowy napięcia mięśniowego, które utracone zostało w wyniku urazu lub operacji. Tak zwana stymulacja rosyjska zwiększa siłę mięśniową i jest często stosowaną metodą w rehabilitacji sportowej. Zmniejsza ból i poprawia wytrzymałość mięśni.

Elektrostymulacja mięśni

W elektrostymulacji mięśni wykorzystywany jest prąd stały o impulsowym działaniu. Elektrody umieszcza się na skórze w miejscach zwanych punktami elektromotorycznymi. Celem zabiegu jest pobudzenie mięśni do skurczu, podczas których mięśnie kurczą się i odpoczywają w rytm impulsów elektrycznych.

Elektrostymulację stosuje się w leczeniu zarówno mięśni porażonych (z uszkodzonymi nerwami doprowadzającymi impulsy), jak i zdrowych – w celu ich wzmocnienia. Zabieg poprawia również krążenie obwodowe i ułatwia powrót do zdrowia. Metoda przynosi efekty w ortopedii, neurologii i reumatologii oraz medycznej rehabilitacji stanów chorobowych mięśni i nerwów.

Przeciwwskazania

Nowotwory, niewydolność krążenia, stany gorączkowe, stany zapalne skóry i tkanek miękkich, wypryski, obecność w tkankach ciał obcych metalicznych, ciąża.

Leia também:  Tudo O Que Como Me Da Diarreia?

Galwanizacja: leczenie energią elektryczną. Co to za zabieg?

Galwanizacja to zabieg fizjoterapeutyczny, który polega na leczeniu prądem. Wykorzystuje się go do uśmierzania bólu, łagodzenia stanów zapalnych, poprawienia krążenia. Na czym polega i jakie są wskazania do elektroterapii?

Galwanizacja – co to za zabieg?

Galwanizacja to inaczej elektroterapia, zabieg fizjoterapeutyczny, który polega na wykorzystaniu energii elektrycznej. Może działać przeciwbólowo i łagodzić dolegliwości wywołane np. urazami kończyn czy zwyrodnieniami stawów, a może również pobudzać mięśnie do pracy.

Jak działa elektroterapia?

Prąd przepływający przez tkanki stymuluje do pracy układ nerwowy. Pobudza mięśnie, łagodzi ból, obrzęki, stany zapalne, dlatego stosuje się go w leczeniu urazów kończyn oraz chorób zwyrodnieniowych stawów i kręgosłupa.

Dzięki stymulacji krążenia galwanizacja pomaga zapobiegać chorobom naczyniowym, takim jak zakrzepica. Pomaga również dotlenić komórki, co wpływa na lepszą kondycję organizmu.

Galwanizację stosuje się również w kosmetyce, by poprawić kondycję skóry. Zwiększa napięcie, ujędrnia ją, uelastycznia, stymuluje włókna kolagenowe do pracy. Działa również przeciwzapalnie i oczyszczająco, dzięki czemu można ją wykorzystać do leczenia trądziku.

Rodzaje terapii

Wyróżnia się dwa rodzaje galwanizacji, które różnią się między sobą w zależności od tego, jakiej elektrody używa fizjoterapeuta. Jedna z nich obniża napięcie mięśniowe, a druga je pobudza, co pozwala uzyskać różne efekty i zadziałać na inne schorzenia.

  • Galwanizacja anodowa – wykorzystuje anodę, elektrodę ujemną, obniżając pobudzenie komórek
  • Galwanizacja katodowa – wykorzystuje katodę, elektrodę dodatnią, stymulując mięśnie do pracy

Na czym polega zabieg?

Elektroterapia polega na umieszczeniu na ciele dwóch elektrod: anody (elektrody ujemnej) oraz katody (elektrody dodatniej). Przepływający między nimi prąd obniża napięcie mięśni, działając przeciwbólowo lub zwiększa je, stymuluje mięśnie do pracy.

Pacjent, który chce skorzystać z galwanizacji, musi się przygotować do zabiegu. Przede wszystkim powinien wydepilować, oczyścić oraz osuszyć skórę (nie może stosować wcześniej żadnych kosmetyków pielęgnujących ani balsamów). Konieczne jest też zdjęcie biżuterii i pozbycie się wszystkich metalowych przedmiotów, które mogą zaburzyć przebieg zabiegu.

Sam zabieg trwa od kilku do 20 minut, do czas, aż pacjent zacznie odczuwać delikatne mrowienie. Nie jest ono bolesne. O zakończeniu zabiegu decyduje fizjoterapeuta. Po elektroterapii może pojawić się lekkie zaczerwienienie skóry w obszarze, w którym znajdowała się elektroda. Nazywane jest ono rumieniem galwanicznym i dość szybko mija.

Polecane jest skorzystanie z kilku sesji terapeutycznych, które odbywają się w ramach jednego cyklu, np. 7 zabiegów przez 7 dni.

Gdzie można go wykonać?

O tym, czy pacjent może skorzystać z zabiegu elektroterapii, powinien zdecydować lekarz. Przed zabiegiem przeprowadza wywiad medyczny z pacjentem, dowiadując się, jaki jest jego stan zdrowia, na jakie cierpi schorzenia, jakie leki przyjmuje na stałe.

Konieczne jest również uzyskanie wiedzy o tym, czy w przeszłości pacjent nie był poddawany skomplikowanym operacjom, w wyniku których w jego ciało wszczepiono metalowe implanty. Są one bezwzględnym przeciwskazaniem do skorzystania z tego typu fizjoterapii.

Jeśli z wywiadu medycznego wynika, że pacjent może poddać się galwanizacji, lekarz kieruje go do fizjoterapeuty, który dokona zabiegu. Elektroterapię wykonuje się w przychodniach rehabilitacyjnych i sanatoriach.

Wskazania do terapii prądem

Wskazaniem do wykonania elektroterapii są:

  • urazy kończyn
  • choroby zwyrodnieniowe stawów i kręgosłupa
  • rwa kulszowa
  • zaniki mięśni
  • choroby neurologiczne
  • choroby układu krążenia
  • cellulit
  • poprawa kondycji cery

Przeciwskazania do elektroterapii

Nie każdy może skorzystać z elektroterapii. Przeciwskazaniami do wykonania zabiegu są:

  • ciąża
  • karmienie piersią
  • infekcje wirusowe i bakteryjne
  • choroby zakaźne
  • poważne stany zapalne skóry
  • rany na skórze

Ile kosztuje terapia?

Jeśli lekarz wystawi pacjentowi skierowanie na galwanizację, zabieg będzie bezpłatny i refundowany przez NFZ. W innym przypadku trzeba za niego zapłacić. Nie kosztuje jednak dużo, za jeden zabieg zapłacimy około 10 złotych.

Czytaj też:Krioterapia. Na co pomaga leczenie zimnem?Czytaj też:Lipoliza iniekcyjna: pomaga pozbyć się oponki na brzuchu i boczkówCzytaj też:Drenaż limfatyczny na cellulit i obrzęki. Jak działa masaż limfatyczny?

Galwanizacja. Jak wygląda przebieg leczenia prądem oraz jakie są efekty?

Galwanizacja jest wliczana do zabiegów z rodzaju elektroterapii. Jak sama nazwa wskazuje, leczenie odbywa się tutaj przy pomocy prądów, które przepływają przez ciało. Do schorzeń, które z powodzeniem leczy się przy pomocy galwanizacji zaliczyć można choroby neurologiczne i choroby układu ruchu.

Głównym celem elektroterapii jest zmniejszenie bólu wynikającego z wyżej wymienionych dolegliwości, a także poprawienie ukrwienia tkanek poddanych działaniu prądu.

Jeżeli chodzi natomiast o prądy, to w galwanizacji używa się prądu stałego modulowanego średniej częstotliwości oraz prądu impulsowego małej i średniej częstotliwości. Jest to zabieg dosyć prosty i może być wykonywany nawet u małych dzieci.

Galwanizację zazwyczaj przepisuje lekarz i można ją wykonać w większości gabinetów fizjoterapeutycznych.

Ważną kwestią, o której należy pamiętać bezpośrednio przed udaniem się na zabieg, jest czystość miejsca, w którym będą przykładane elektrody.

W skład tego zalecenia wchodzi oczyszczenie skóry ze wszystkich kosmetyków, które mogą się na niej znajdować, a także depilacji w przypadku mocno owłosionego miejsca.

Przed galwanizacją trzeba również pozbyć się biżuterii i innych metalowych przedmiotów, które mogłoby negatywnie wpłynąć na przepływ prądu.

Samą galwanizację przeprowadza się przy pomocy dwóch zaokrąglonych elektrod wykonanych najczęściej z cyny. Przykłada się je bezpośrednio do skóry pacjenta w okolicy miejsca dotkniętego schorzeniem.

Istotną kwestią jest również rozmiar samych elektrod, ponieważ definiuje on rozkład prądów w ciele.

Osoba przeprowadzająca zabieg układa pacjenta w wygodnej pozycji i zaleca, aby nie wykonywał on żadnych ruchów, które mogłyby spowodować przesunięcie się elektrod w inne miejsce.

W trakcie zabiegu fizjoterapeuta stopniowo zwiększa napięcie na elektrodach, aby po chwili osoba poddawana zabiegowi czuła wyraźne mrowienie i kłucie.

Po tym kroku następuje zmniejszanie natężenia prądu i usunięcie elektrod z ciała. Warto pamiętać, że mocniejszy ból podczas zabiegu może oznaczać, że coś idzie nie tak. W takich przypadkach należy niezwłocznie przerwać zabieg.

Jeżeli chodzi o czas jego trwania to jest to zazwyczaj 10 – 20 minut.

Głównymi wskazaniami do przeprowadzenia zabiegu galwanizacji są:

  • zaburzenia krążenia obwodowego,
  • porażenia wiotkie,
  • zanik mięśni,
  • ból na tle chorób zwyrodnieniowych stawów kończyn i kręgosłupa,
  • problemy ze zrastającymi się złamaniami kości.

W kosmetyce galwanizację zaleca się osobom pragnącym poprawić wygląd skóry. Prąd, który przenika w głąb skóry, pobudza produkcję kolagenu, co przekłada się bezpośrednio na jej kondycję. Skóra jest lepiej ukrwiona, staje się bardziej jędrna i elastyczna. Zabieg pomaga również pozbyć się pierwszych zmarszczek oraz zredukować cellulit i rozstępy.

Galwanizację stosuje się również wspomagająco przy odchudzaniu, ponieważ wspomaga przemianę materii i usuwanie jej produktów z organizmu. Zastosowanie prądu może być też korzystne przy redukcji fałdów skórnych po odchudzaniu.

Mimo że galwanizacja uznawana jest za zabieg dosyć prosty i bezpieczny, to posiada pewne przeciwwskazania, które z pewnością zostaną wzięte pod uwagę przez lekarza zalecającego zabieg. Do głównych aspektów ograniczających stosowanie galwanizacji zalicza się:

  • stany zapalne żył,
  • zakrzepica,
  • ciąża i okres karmienia piersią,
  • nowotwór,
  • stany zapalne skóry,
  • rozrusznik serca,
  • zaburzenie czucia,
  • metalowe elementy na drodze przepływu prądu (np. druty wiążące odłamy kostne).

Warto również wspomnieć, że sam zabieg może przyczynić się do powstania rumienia galwanicznego. Nie jest to nic groźnego i zanika on kilkadziesiąt minut po zabiegu.

Galwanizacja w pierwszej kolejności powoduje skurcz naczyń krwionośnych w obrębie miejsca przepływu prądu, a następnie ich nagły rozkurcz.

Ten proces powoduje dotlenienie komórek, a także dostarczenie do nich większej ilości substancji odżywczych niż zazwyczaj. Galwanizacja przyczynia się również do redukcji obrzęków i krwiaków.

Zbawiennym efektem leczniczym jest przyspieszenie gojenia się ran, co wynika z lepszego i efektywniejszego podziału komórkowego.

Częstotliwość zabiegów zależy od stanu zdrowia pacjenta i poziomu zaawansowania jego dolegliwości. Zazwyczaj jedna sesja galwanizacji trwa nawet 2 tygodnie z codziennymi zabiegami. Cena zabiegu może nieznacznie różnić się, ale średnio jeden zabieg kosztuje około 20 złotych.

To również może cię zainteresować:

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*