Częste zapalenie pęcherza – dlaczego nawraca?

Zapalenie pęcherza moczowego postrzegane jest jako schorzenie głównie kobiece, ponieważ to panie głównie na nie chorują. Jest najczęstszą infekcją dróg moczowych. U niektórych kobiet występuje wielokrotnie w ciągu życia.

Częste zapalenie pęcherza – dlaczego nawraca?

Spis treści:

Zapalenie pęcherza objawy

Do najbardziej charakterystycznych objawów należą przede wszystkim: ból, pieczenie lub kłucie podczas oddawania moczu, częste oddawanie moczu bardzo małymi porcjami, parcie na mocz, dyskomfort w dolnej części brzucha, a także towarzyszące uczucie pełnego pęcherza.

Obserwuje się także zmiany w wyglądzie moczu, może być on ciemny lub mętny, o zmienionym zapachu.

Zapalenie pęcherza może dawać również objawy ogólne, głównie stany podgorączkowe oraz gorączka, a także ogólne złe samopoczucie. U niektórych osób występują bóle pleców, zlokalizowane głównie w okolicy lędźwiowej.

Częste zapalenie pęcherza – dlaczego nawraca?

Zapalenie pęcherza przyczyny

  • Do zakażenia układu moczowego dochodzi w wyniku wniknięcia, najczęściej przez cewkę moczową, i namnażania się drobnoustrojów (najczęściej bakterii) w drogach moczowych.
  • Przyczyną zakażenia układu moczowego w prawie w 90% jest bakteria Escherichia coli, występująca w jelicie grubym.
  • U kobiet, z  powodu małej odległości ujścia cewki moczowej od przedsionka pochwy i odbytu, bakterie łatwiej przedostają się do pęcherza moczowego.

Rzadziej przyczyną zapalenia pęcherza moczowego jest np. reakcja na niektóre leki, radioterapię lub potencjalne czynniki drażniące, takie jak spray do higieny intymnej.

Zapalenie pęcherza moczowego może również występować jako powikłanie innej choroby.

Zapalenie pęcherza ile trwa

To, ile trwa choroba zależy w dużym stopniu od nasilenia objawów i stanu pacjenta, a także zastosowanego leczenia. Zapalenie pęcherza może przybierać formę przewlekłą oraz ostrą, a objawy mogą utrzymywać się nawet przez kilka tygodni.

Zapalenie pęcherza w ciąży

W ciąży ryzyko wystąpienia zapalenia pęcherza zwiększa się. Dzieje się tak dlatego, że rozwijający się w macicy płód uciska na moczowody, przez co odpływ moczu z nerek staje się utrudniony.

Ponadto duże znaczenie mają również zachodzące w organizmie kobiety zmiany hormonalne. Czynniki te sprawiają, że obniża się napięcie mięśni pęcherza moczowego oraz moczowodu.

Obserwowane są także zmiany w pH moczu.

Zapalenie pęcherza u dzieci

Zapalenie pęcherza jest chorobą, która może dotyczyć również dzieci. U dzieci objawy choroby mogą różnić się nieco od tych, które występują u dorosłych.

Wśród niepokojących objawów znajduje się zwiększenie częstotliwości oddawania moczu, ból i pieczenie podczas oddawania moczu, uczucie parcia na mocz. Zdarza się, że dzieci popuszczają mocz w ciągu dnia.

Chorobie towarzyszyć mogą także objawy ogólne, jak osłabienie, drażliwość, obniżony apetyt czy wymioty.

Leczenie zapalenia pęcherza

Leczenie farmakologiczne polega na podawaniu leków przeciwbakteryjnych, a okres leczenia zależy od tego, jaki preparat zostanie podany.

W przypadku wystąpienia pierwszych niepokojących objawów można spróbować leczenia domowymi sposobami, które polegają na przyjmowaniu środków dostępnych bez recepty (z wyjątkiem dzieci i kobiet w ciąży, tu wymagane jest leczenie pod kontrolą lekarza). Ważne jest, aby przyjmować dużą ilość płynów lub stosować ciepłe kompresy na dolną część brzucha.

Zapalenie pęcherza jaki lekarz

Zapalenie pęcherza o niepowikłanym przebiegu leczyć może lekarz rodzinny. Jeśli  jednak u pacjenta choroba nawraca lub występują niepokojące objawy mogące świadczyć o powikłaniach, wówczas należy skorzystać z porady specjalisty – urologa.Częste zapalenie pęcherza – dlaczego nawraca?

Czytaj także:

“Zakażenie układu moczowego u dzieci”

http://psjd.icm.edu.pl/psjd/element/bwmeta1.element.psjd-c9ccccaa-b899-4ffc-9bf7-66907192c78b

“Urine markers of interstitial cystitis”

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0090429501011281

Zapalenie układu moczowego (ZUM) – dlaczego częściej występuje u kobiet?

Częste zapalenie pęcherza – dlaczego nawraca?

W ponad 90% przypadkach infekcję wywołują drobnoustroje o nazwie E. Coli (pałeczki kałowe), które przedostają się do pęcherza moczowego od strony cewki moczowej. Bakterie mają do pokonania od 3 do 5 cm, bo tyle wynosi długość naszej cewki moczowej. U kobiet ta droga jest dużo krótsza niż u mężczyzn, bo ich cewka moczowa ma długość 15-20 cm lub więcej. Komórki wyścielające cewkę moczową mogą mieć mniej lub więcej receptorów ułatwiających migrację bakterii, oraz różną wrażliwość na immunologiczne mechanizmy obronne. Skłonność do infekcji można więc odziedziczyć po mamie. Znaczenie mają również zmienności  anatomiczne kobiecej miednicy mniejszej. Odstęp między odbytem, a cewką moczową krótszy niż 5 cm zwiększa istotnie częstość nawrotowego ZUM. Kobietom częściej doskwierają nawykowe zaparcia, które sprzyjają infekcjom pęcherza moczowego.

Chorobowość jest dużo większa po rozpoczęciu aktywności seksualnej. Ryzyko jest istotnie wyższe w przypadku stosowania środków plemnikobójczych i krążków pochwowych. Jeśli objawy zakażenia pojawiają się po współżyciu postarajmy się wypić szklankę wody przed stosunkiem i opróżnić pęcherz moczowy zaraz po.

W moczu, który długo zalega w pęcherzu moczowym, bakterie chorobotwórcze mają czas aby się namnożyć do wartości, przy której występują objawy ZUM. Duże znaczenie profilaktyczne ma więc częste i kompletne opróżnianie pęcherza moczowego oraz wypijanie obfitej ilości płynów po to, aby mocz w pęcherzu nie pozostawał zagęszczony.

Jeżeli uda nam się zmienić nawyki i stosować się do powyższych sugestii możemy pozbyć się problemu na zawsze. Niestety, u co trzeciej z nas ZUM będzie nawracał.

O nawrotowym zakażeniu dróg moczowych mówimy przy co najmniej dwóch epizodach ZUM w ciągu 6 m-cy, lub trzech w roku. Najważniejsze, aby w takim przypadku wykonać badania obrazowe, które wykluczą odchylenia strukturalne w układzie moczowym sprzyjające nawrotowym infekcjom.

Jeśli w badaniach nie ma nieprawidłowości w układzie moczowym, możemy być spokojne, że cierpimy na niepowikłany, nawrotowy ZUM. Sięgamy wówczas codziennie po szklankę soku z żurawiny mając nadzieję, że nie przytyjemy zanadto oraz, że nie będzie nam dokuczała zgaga.

Pamiętajmy przy tym, że nie opublikowano dotychczas przekonujących badań mówiących, że terapia żurawiną przynosi korzyści i powinna być zalecana wszystkim kobietom z tendencją do ZUM. Podobnie jest z dostępnymi na rynku preparatami zawierającymi metenaminę, czy  oustnymi immunostymulantami.

Czy jest zatem jakaś bezpieczna i skuteczna terapia, która, stosowana wraz z działaniami profilaktycznymi, powinna istotnie zredukować epizody nawrotowego ZUM?

Metaanalizy naukowe wyraźnie wskazują, że najefektywniejszą strategią w tym przypadku jest indywidualna opcja profilaktycznego leczenia przeciwdrobnoustrojowego, dobrana przez doświadczonego lekarza.

Na pocieszenie dodam, że właściwe postępowanie w niepowikłanym i nawrotowym ZUM nie powoduje dodatkowych problemów zdrowotnych u kobiet, takich jak np. nadciśnienie tętnicze czy niewydolność nerek.

Natomiast lekceważenie nawrotowego ZUM i działania bez konsultacji ze specjalistą mogą doprowadzić do urosepsy i postępującej przewlekłej choroby nerek.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

Zobacz Wszystkie

Zapalenie pęcherza moczowego – objawy, przyczyny, leczenie

Drogi moczowe Infekcje dróg moczowych Furagina Żurawina

Infekcje dróg moczowych to problem, który zdecydowanie częściej przytrafia się kobietom. Jak uniknąć nawrotów tych nieprzyjemnych dolegliwości? Jak sobie radzić z infekcją i kiedy udać się do lekarza? Zebraliśmy najważniejsze informacje dla pacjentów na temat zapalenia pęcherza moczowego.

1. Zapalenie pęcherza moczowego – co to jest?

2. Zapalenie pęcherza moczowego – przyczyny, kto ma predyspozycje?

  • 3. Zapalenie pęcherza – objawy
  • 4. Domowe sposoby na zapalenie pęcherza moczowego
  • 5. Leki na zapalenie pęcherza

6. Co na zapalenie pęcherza u dzieci?

7. Zapalenie pęcherza moczowego – jak zapobiegać?

Zapalenie pęcherza jest najczęstszą postacią zakażenia układu moczowego (ZUM). Infekcja ta wywołana jest zazwyczaj przez patogeny, które dostały się do pęcherza moczowego z cewki.

W warunkach fizjologicznych część dróg moczowych powyżej zwieracza pęcherza i płyn w niej zawarty są jałowe.

Zakażenie wywoływane jest głównie przez bakterie – Escherichia coli, ale także Staphylococcus saprophiticus, Klebsiella, czy wirusy i grzyby.

Ze względu na budowę cewki moczowej, kobietom znacznie częściej przytrafiają się infekcje dróg moczowych. W porównaniu z męską, jest ona znacznie krótsza. Ponad to jej umiejscowienie w pobliżu pochwy i odbytu również sprzyja zakażeniom.

Jest to okolica gdzie znajduje się wiele drobnoustrojów chorobotwórczych, które mogą dostać się do dróg moczowych. Patogeny namnażają się w cewce moczowej, następnie migrują do pęcherza, przyklejają się do jego ścian i powodują stan zapalny. Ważne jest, by podjąć odpowiednie leczenie, kiedy pojawi się zapalenie cewki moczowej.

Nie należy z tym zwlekać, ponieważ drobnoustroje chorobotwórcze mogą moczowodami przedostać się do nerek, co może doprowadzić do odmiedniczkowego zapalenia nerek.Niewątpliwie sam mocz stanowi znakomitą pożywkę dla wielu bakterii. Dlatego jego długotrwały zastój w drogach moczowych jest bardzo istotnym czynnikiem ryzyka potencjalnej infekcji układu moczowego.

Zapaleniom sprzyja też przeziębienie pęcherza, do którego może dojść przykładowo poprzez siedzenie na zimnej posadzce czy odsłanianie okolic nerek w chłodne dni. Przeziębiony pęcherz daje szereg nieprzyjemnych objawów, co jest spowodowane rozwojem stanu zapalnego. Również nieodpowiedni strój sprzyja infekcjom dróg moczowych.

Noszenie zbyt obcisłych spodni, czy innej niż bawełniana bielizny sprawia, że w okolicach intymnych łatwiej namnażają się bakterie. Warto także unikać korzystania z toalet publicznych oraz perfumowanych podpasek i wkładek higienicznych.

Poza wyżej wspomnianymi czynnikami ryzyka, większą predyspozycję do infekcji dróg moczowych mogą mieć także kobiety w ciąży i połogu, gdyż ze względu na fizjologiczny wzrost dziecka dochodzi do poszerzenia moczowodów, pęcherza i cewki moczowej, co niewątpliwie sprzyja przemieszczaniu się patogenów w układzie moczowym.

Podobnie w przypadku kobiet po menopauzie, u których w związku ze spadkiem ilości estrogenów i zmniejszeniem nawilżenia błony śluzowej okolic intymnych, bakterie mają łatwiejszy dostęp do dróg moczowych.Częściej na ból pęcherza mogą cierpieć także osoby chore na cukrzycę, kamicę nerkową lub nadużywające niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).

Zapalenie pęcherza u mężczyzny to zdecydowanie rzadszy problem, jednak predyspozycja do infekcji zwiększa się z wiekiem pacjenta lub przy przeroście gruczołu krokowego (prostata).

Leczenie nie jest jednak odmienne od tego stosowanego u kobiet. Przy nawracających problemach konieczna jest konsultacja lekarska.

Podobne dolegliwości jak w przypadku zapalenia układu moczowego mogą występować również w przebiegu chorób wenerycznych u mężczyzn.

Rzadko zdarza się, że zapalenie układu moczowego przebiega bezobjawowo. Mamy wtedy do czynienia z bakteriomoczem, czyli obecnością bakterii w drogach moczowych, co może zostać wykryte jedynie w badaniu bakteriologicznym lub ogólnym moczu. Oczywiście konieczna jest wtedy odpowiednia antybiotykoterapia.

Znacznie częściej pojawiają się subiektywne objawy zapalenia pęcherza moczowego, do których należą:

  •     parcie na mocz,
  •     częste mikcje (częste oddawanie moczu),
  •     niekontrolowane oddawanie moczu,
  •     ból i pieczenie podczas oddawania moczu
  •     bolesność w okolicy nadłonowej.
Leia também:  Como É Que A Terra Se Formou?

W momencie, gdy pojawi się dodatkowo gorączka, wymioty, dreszcze, bóle głowy czy krew w moczu należy natychmiast zgłosić się do lekarza, ponieważ tego typu objawy mogą świadczyć o powikłaniach.

Częste zapalenie pęcherza – dlaczego nawraca?

W momencie, gdy zaczynamy odczuwać ból przy oddawania moczu i lekki dyskomfort w podbrzuszu w pierwszej kolejności można posiłkować się prostymi, domowymi metodami. Pozwoli to zniwelować łagodne objawy zapalenia pęcherza. Domowe sposoby są zalecane również jako wspomaganie terapii farmakologicznej przy cięższych postaciach zakażenia dróg moczowych. O czym należy pamiętać?

  • Wygrzewaj się – ciepło poprawia ukrwienie błon śluzowych, a dzięki temu szybciej wyleczy się infekcja.
  • Nawadniaj się – odpowiednia ilość płynów (dodatkowo 3 l) pozwoli na lepsze przepłukiwanie dróg moczowych. Warto sięgać po soki bogate w witaminę C, która to zatrzyma namnażanie się bakterii. Pomocne w łagodzeniu infekcji będą również napary ziołowe, np. z pokrzywy, bratka, które można samodzielnie przyrządzić kupując w aptece saszetki do zaparzania herbatek.
  • Zrób nasiadówkę – przygotuj napar z ziół i zanurz się w nim do połowy talii. Można do tego celu użyć gotowej mieszanki o działaniu ściągającym, przeciwzapalnym i przeciwbakteryjnym, np. Vagosan.
  • Zadbaj o siebie – zwrócić należy szczególną uwagę na dbanie o higienę intymną, a kiedy problem nawraca warto sięgać po specjalistyczne płyny, np. Lactacyd Pharma płyn ginekologiczny ochronny, który zapewni lepszą ochronę przed bakteriami. Należy zrezygnować także z noszenia zbyt obcisłej, sztucznej bielizny oraz ograniczyć stosunki płciowe. Wsparcie układu odpornościowego również zabezpieczy przed nawrotami infekcji dróg moczowych.
  1. Przeczytaj również: Witamina C – właściwości i rola w organizmie

W pierwszej kolejności, kiedy objawy nie są nasilone, oprócz domowych sposobów można wspomagać się ziołowymi preparatami w tabletkach, jak np. Urosept.

Wyciągi roślinne, głównie o działaniu moczopędnym i odkażającym drogi moczowe, przy stosowaniu 3 razy dziennie po 2 tabletki, mogą okazać się wystarczające do wyleczenia niewielkiej infekcji układu moczowego.

Alternatywą są również preparaty bogate w żurawinę wielkoowocową, która uniemożliwia namnażanie się bakterii, ponieważ zmniejsza ich przyczepność do ścianek cewki moczowej, np. Żuravit.

Chcesz wiedzieć więcej na temat żurawiny? Przeczytaj artykuł >> (link do artykułu o żurawinie)

Obecnie w aptekach w Polsce można dostać bez recepty furaginę (furazydynę). Jest to chemioterapeutyk, który uszkadza DNA bakterii i hamuje syntezę ich białek, czyli wykazuje działanie bakteriostatyczne, uniemożliwiając namnażanie się patogenów.

Ponadto mobilizuje układ immunologiczny do walki z drobnoustrojami w drogach moczowych. Furagina jest skuteczna w przypadku zakażeń układu moczowego o podłożu bakteryjnym, ale nie tych wywołanych przez Pseudomonas aeruginosa.

W związku z mechanizmem działania leku ważne jest, by osoba dorosła przyjmowała 100 mg furaginy 3 razy na dobę, przez co najmniej 5 dni. Nie jest ona wskazana dla kobiet w ciąży i karmiących piersią. Mimo, że dopuszcza się jej używanie w III trymestrze i tak decyzja o rozpoczęciu kuracji musi być poprzedzona konsultacją lekarską.

Preparatów na rynku z furaginą jest w tym momencie bardzo dużo ,np. Urointima Furagiactiv lub lek zawierający podwójną dawkę substancji czynnej, do stosowanie 3 razy dziennie po 1 tabletce – Urofuraginum max.

Najczęściej sama furagina wystarcza. Nie mniej jednak w celu łagodzenia objawów zapalenia pęcherza można sięgać po środki przeciwbólowe i przeciwzapalne (NLPZ) oraz po leki rozkurczowe, jak No – Spa.

W przypadku przedłużającej się infekcji lub nawracających zakażeń pęcherza należy skontaktować się ze specjalistą. Lekarz najczęściej zleca w takich wypadkach wykonanie bakteriologicznego badania moczu (posiew) i dobiera lek według załączonego antybiogramu. Istnieje wtedy największa szansa na skuteczne wyeliminowanie patogenu wywołującego stan zapalny.

W przypadku, gdy odczuwamy jedynie niewielki dyskomfort i objawy nie są nasilone, można zacząć kurację od zastosowania leków ziołowych. Dopiero w zaostrzeniach należy sięgać po furaginę. Nie jest to lek obojętny dla naszego organizmu, a bakterie wywołujące zakażenie dróg moczowych mogą z czasem uodpornić się na jej działanie. Preparaty ziołowe działają zazwyczaj dwutorowo – odkażająco na pęcherz moczowy i moczopędnie. Bardzo często wystarcza to do wyleczenia infekcji. Mogą stanowić również uzupełnienie kuracji furaginą.

Najnowsze badania donoszą, że preparaty z żurawiną lepiej sprawdzają się w profilaktyce zapalenia pęcherza niż w samej fazie leczenia zakażenia. Warto też sięgać po produkty standaryzowane na zawartość proantocyjanidyny, jak np. Urinal intensiv.

Probiotyki zaleca się pacjentom cierpiącym na nawracające zapalenie pęcherza. Leki te zapobiegają namnażaniu się bakterii w przewodach moczowych, a także przywracają właściwą florę bakteryjną okolic intymnych.  Urolact jest preparatem tego typu. Należy go stosować 14 dni, dlatego dobrze jest zaopatrzyć się w 2 opakowania, w celu przeprowadzenia pełnej kuracji.

Zapalenie pęcherza moczowego u dzieci nie jest prostą kwestią, ponieważ dla maluchów poniżej 3. roku życia nie ma na rynku preparatu, który może zostać zastosowany bez ordynacji lekarskiej. Musimy pamiętać również, że tego typu infekcja może przebiegać niespecyficznie.

Objawy zapalenia pęcherza moczowego u niemowląt to często jedynie gorączka i rozdrażnienie.

U starszych dzieci stan zapalny w obrębie dróg moczowych daje szereg charakterystycznych objawów, jak w przypadku osób dorosłych – częste oddawanie moczu, ból przy oddawaniu moczu, zmiana jego barwy i zapachu, uczucie parcia. Lekarz koniecznie powinien zbadać małego pacjenta w każdym wypadku.

Zapalenie pęcherzyka moczowego to bardzo częsta infekcja występująca u maluchów. W przypadku dziewczynek niekiedy zakażenia dróg moczowych wymagają konsultacji ginekologicznej, dlatego tym bardziej nie można bagatelizować tej kwestii.  

Dla dzieci od 3 r.ż. na rynku mamy syropy na bazie żurawiny z dodatkiem ziół o działaniu moczopędnym, np. Żuravit Junior Plus.

Aby zniwelować dolegliwości związane z infekcją można zrobić dziecku nasiadówkę i zadbać o odpowiednią podaż płynów. Najlepiej jednak w kwestii najmłodszych pacjentów zasięgnąć opinii lekarza i nie stosować preparatów na własna rękę.

W wielu przypadkach zakażenie układu moczowego u pacjentów poniżej 3 roku życia wymaga hospitalizacji.

Oprócz stosowania preparatów roślinnych, czy probiotycznych warto pamiętać o kilku ważnych zasadach, które pomogą nam ustrzec się przed kolejnymi zapaleniami pęcherza.

  • Picie odpowiednio dużej ilości płynów (2 l wody), co pozwoli oczyszczać i filtrować drogi moczowe.
  • Unikanie zalegania moczu w drogach moczowych, opróżnianie pęcherz w miarę często i do końca.
  • Dbanie o właściwą higienę okolic intymnych i stosowanie odpowiednich płynów myjących.
  • Unikanie przechładzania się i nagłych zmian temperatury.
  • Troska o właściwe nawilżenie pochwy (kobiety stosujące tabletki antykoncepcyjne i w okresie menopauzy), a także odpowiednią higienę po stosunku płciowym.
  • Unikanie środków plemnikobójczych jako metody antykoncepcyjnej.

Bardzo ważna jest profilaktyka i szybka interwencja w przypadku zakażeń układu moczowego. Nadużywanie furaginy na własną rękę nie jest dobrym rozwiązaniem. Przy częstych infekcjach dróg moczowych niezbędna jest dalsza diagnostyka zarówno u kobiet jak i u mężczyzn.

Niewłaściwie leczone lub nieleczone zapalenie pęcherza może doprowadzić do poważnych powikłań, m.in. odmiedniczkowego zapalenia nerek. Objawia się ono wysoką gorączką, dreszczami, wymiotami i mocnym bólem przy oddawaniu moczu. W takim wypadku chorego natychmiast musi zbadać lekarz.

Najczęściej dolegliwości i stan zapalny ustępują po wdrożeniu celowanej antybiotykoterapii.

  • >
  • Kto dla Was pisze?

Ekspert allecco.pl o sobie: Nazywam się Karina Braja. Z zawodu oraz z zamiłowania jestem farmaceutą. Jako absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum w Krakowie realizuję się pracując na co dzień z osobami starszymi i chorymi w aptece, gdzie pomoc drugiemu człowiekowi jest czymś zupełnie naturalnym. Kocham zwierzęta. Mam psa i kota. Uwielbiam literaturę hiszpańską, nadmorskie klimaty oraz jazdę na rowerze.

Artykuł nie stanowi porady medycznej, ani opinii farmaceuty lub dietetyka dostosowanej do indywidualnej sytuacji pytającego.

Uzyskane informacje stanowią jedynie generalne zalecenia, które nie mogą stanowić wyłącznej podstawy do stosowania określonej terapii, zmiany nawyków, dawkowania produktów leczniczych, itp.

Przed podjęciem jakichkolwiek działań mających wpływ na życie, zdrowie lub samopoczucie należy skontaktować się z lekarzem lub innym specjalistą, w celu otrzymania zindywidualizowanej porady.

Masz pytania? Napisz po bezpłatną poradę: [email protected]

Zapalenie dolnych dróg moczowych kotów (FLUTD) | Centrum Weterynaryjne Jacka Szulca

  • Czym jest zapalenie dolnych dróg moczowych kotów (FLUTD) / Syndrom urologiczny kotów (iSUK)? Jest to zespół zaburzeń obejmujący dolne drogi moczowe (pęcherz moczowy, cewka moczowa). Schorzenie nazywane jest syndromem, gdyż bierze w nim udział wiele czynników, w tym stres, a także często nawraca. Jakie są objawy?
    • krwiomocz
    • częstomocz
    • wokalizacja przy oddawaniu moczu
    • wylizywanie okolicy narządów płciowych
    • oddawanie moczu w niewłaściwych miejscach
    • utrudnione oddawanie moczu w małych ilościach
    • objawy ogólne – brak apetytu, apatia, niechęć do zabawy

    Jakie koty są predysponowane?

    • koty w wieku 1-10 lat (najbardziej 2-7 lat)
    • samce, kastrowane kocury
    • koty nerwowe, płochliwe, agresywne, neurotycznie przywiązane do opiekuna, wrażliwe
    • koty niewychodzące, korzystające z kuwety
    • koty żywione suchym pokarmem, pijące mało wody
    • koty otyłe, mało aktywne
    • koty z mieszkań o większej liczbie kotów
    • koty narażone na stres

    Jakie są przyczyny tego schorzenia?

    W literaturze schorzenie opisywane jest jako „idiopatyczne”, czyli takie, którego przyczyny nie zostały do końca poznane i wyjaśnione.

    Wiemy jak je rozpoznać, mniej więcej jak z nim walczyć, ale nie do końca wiemy co je wywołuje.

    Obecnie przyczyn szuka się w infekcjach wirusowych i bakteryjnych pęcherza moczowego, kamicy moczowej, niedoborze glikozaminoglikanów (które normalnie „chronią” śluzówkę pęcherza) i wiele, wiele innych czynników.

    Efektem jest powstawanie czopu mineralno-śluzowo-białkowego, który czopuje całkowicie lub częściowo drogi wyprowadzające mocz. Kocury, z powodu budowy anatomicznej cewki moczowej, znacznie częściej odczuwają dolegliwości związane z jej zaczopowaniem.

Właściciel musi sobie uświadomić, że w dużej mierze choroba ta jest uzależniona od behawioru zwierzęcia, czyli jego psychiki i sposobu reagowania na środowisko. Dlatego tak trudno z nią walczyć. U podłoża kolejnych epizodów choroby najczęściej leży stres.Wielu właścicieli zapyta: „a czym może się stresować mój kot mieszkający w domu?!”.

Postarajmy na chwilę stać się kotem i spojrzeć na świat jego oczami :). Wyobraźmy sobie, że ten mały łowca, pełny instynktów, o doskonałych zmysłach i wielkiej inteligencji ma do dyspozycji trzy pomieszczenia, na które patrzy przez tygodnie, miesiące, lata…

On zna tam doskonale miejsce każdego przedmiotu, każdą osobę w domu, każdy jej zwyczaj. Dla takiego kota zmiana położenia dywanu jest czymś wielkim! Dodatkowo koty, kierujące się nadal pierwotnymi instynktami, mają silne potrzeby- drapania, wspinania się, polowania.

Czy środowisko Twojego kota pozwala zaspokajać mu te instynkty? Czy Ty bierzesz w tym udział?

Jak radzić sobie z FLUTD?

Leia também:  Como Descobrir De Quem É O Numero?

Przy każdym epizodzie zaczopowania natychmiast udać się do weterynarza! Skutki długotrwałego wstrzymania moczu mogą prowadzić do poważnych zmian – niewydolności nerek, pęknięcia pęcherza moczowego, nawet w konsekwencji śmierci zwierzęcia.

Konieczne jest wykonanie badań (badanie moczu, usg/rtg pęcherza moczowego, posiew moczu, badania krwi) i udrożnienie cewki moczowej oraz wprowadzenie farmakoterapii – leków rozkurczowych, przeciwbólowych, czasem antybiotyków, odpowiedniej diety.

Przy często nawracających epizodach FLUTD i ich ciężkim przebiegu możliwe jest chirurgiczne wyszycie cewki moczowej.

Co może zrobić właściciel, by pomóc swojemu kotu, zmniejszyć nasilenie epizodów FLUTD?

  • multimodalna modyfikacja środowiska:
    • ilość kuwet równa ilości kotów w domu plus jedna! Czyli: 1 kot w domu = 2 kuwety, 2 koty = 3 kuwety itd.
    • kuwety w miejscach cichych, spokojnych, zawsze posprzątane i czyste (sprzątanie co najmniej 2 x dziennie, wymiana żwirku 1 x w tygodniu, nieużywanie do mycia silnie zapachowych detergentów)
    • zwiększenie ilości pobieranej wody- najlepiej karmić kota karmą mokrą lub „zupkami” robionymi poprzez maksymalne rozmoczenie karmy suchej; miski z codziennie wymienianą wodą rozstawione w wielu miejscach w domu, fontanny, by zachęcić kota do pobierania wody
    • po badaniu moczu wybór karmy dostosowanej do rodzaju schorzenia (najczęściej typu „urinary”)
    • dbanie o stałość w środowisku kota- stałe pory karmienia, zabaw itd.
    • karmienie 2-3 x dziennie, brak dostępu dla kota do pokarmu przez całą dobę
    • zapewnienie kotu miejsca do schronienia, gdzie czuje się bezpiecznie i nikt go nie niepokoi
    • zminimalizowanie walk między kotami w stadzie- zapewnienie osobnych zasobów każdemu z kotów, miejsc wypoczynku, kuwet, osobnych miejsc karmienia, misek
    • wyposażenie mieszkania w drapaki, półki do skakania, drabinki do wspinania, tunele, hamaki, zakup myszek, wędek do wspólnej zabawy z kotem w „łowy”, specjalnych kul-karmników dla kota, imitujących polowanie na jedzenie. Rynek pełen jest kocich zabawek i gadżetów! Koty muszą mieć w domu miejsca do wspinaczki, chowania się i zabawy
    • kocimiętka, korzeń kozłka – dostępne w sprayach, proszkach- relaksują wiele kotów i zachęcają je do zabawy
    • terapia feromonami- syntetyczne kocie feromony dostępne są w handlu jako dyfuzory do kontaktu typu Feliway lub obroże feromonowe, mają za zadanie uspokajać kota, bez efektu „ogłupienia”, zmniejszają reakcję na stres
  • stosowanie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (najlepiej zbadanym przy FLUTD jest amitryptylina, działająca nie tylko w obszarze centralnego układu nerwowego, ale także mająca wpływ na unerwienie pęcherza moczowego oraz mięśni odpowiadających za oddawanie moczu)
  • skierowanie się do behawiorysty w celu uzyskania pomocy i rad w zakresie psychiki kota oraz postępowania z nim
  • odchudzenie kota, zwiększenie jego aktywności
  • zapewnienie mu ruchu na świeżym powietrzu w bezpiecznych warunkach (nie każdy kot będzie to tolerował, dla niektórych będzie to duży stres)
  • szeroko pojęta stabilizacja życia kota i na miarę możliwości unikanie czynników stresogennych lub odpowiednio wczesne działanie farmakologiczne i wspomagające przed przewidywanym okresem stresu (np. Feromony wprowadzone parę tygodni przed przybyciem nowego domownika, leki uspokajające lub amitryptylina z parotygodniowym wyprzedzeniem przed remontem itp.)

Schorzenie często nawraca, wymaga wiele uwagi, wyrozumiałości i cierpliwości ze strony opiekuna. Jest jednak możliwe do opanowania!Postarajmy się tylko przez chwilę pomyśleć jak kot… 🙂

Telefon: 42 715 28 98, 42 716 24 47 Godziny przyjęć: pon-pt: 8:00-21:00, sobota: 8:00-16:00, niedziela: 9:00-13:00

Centrum Weterynaryjne Jacka Szulca. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Zapalenie dróg moczowych u dzieci – jak je leczyć?

Infekcje dróg moczowych powodowane są najczęściej przez bakterie Gram-ujemne, występujące obficie w dolnym odcinku przewodu pokarmowego. Patogeny przeniesione w okolicę cewki moczowej łatwo przedostają się w sposób wstępujący w kierunku pęcherza, moczowodów i nerek, powodując infekcję dróg moczowych.

Bakterią najczęściej wywołującą ZUM jest E. Coli, która odpowiada za ok. 80% zakażeń układu moczowego u dzieci.

Innymi drobnoustrojami mogącymi powodować infekcje dróg moczowych są bakterie z rodzaju Klebsiella, Proteus, Enterobacter i Enterococcus, a także niektóre grzyby i wirusy.

Występowaniu zakażeń układu moczowego sprzyjają wrodzone wady układu moczowego, utrudniające prawidłowe wydalanie moczu, oraz zaburzenia jego oddawania, w tym nietrzymanie moczu, parcia naglące oraz zbyt częste lub zbyt rzadkie mikcje. Niekorzystny wpływ mają także zaburzenia rytmu wypróżnień, w tym zaparcia lub nietrzymanie stolca, a także cewnikowanie pęcherza moczowego. 

Infekcje dróg moczowych, szczególnie u młodszych dzieci, często powodują wiele niespecyficznych objawów, które nie wskazują bezpośrednio na zakażenie układu moczowego. 

U niemowląt mogą pojawić się takie symptomy jak: 

  • gorączka,  
  • brak apetytu, 
  • wymioty, 
  • słaby przyrost masy ciała,  
  • senność,  
  • płacz w trakcie mikcji, 
  • zmianę koloru i zapachu oddawanego moczu.  

U starszych dzieci objawy są zwykle bardziej typowe. Zazwyczaj skarżą się one na: 

  • uczucie pieczenia lub ból przy oddawaniu moczu,  
  • częstomocz, 
  • bóle brzucha lub okolicy lędźwiowej.  

Wystąpić u nich mogą także nudności, wymioty, drażliwość, zmęczenie oraz gorączka. 

Jak lekarz stawia diagnozę? 

W diagnostyce infekcji dróg moczowych u dzieci konieczne jest dokładne zebranie wywiadu, określenie rodzaju i nasilenia dolegliwości, a następnie dokładne badanie fizykalne, ze szczególnym uwzględnieniem jamy brzusznej i okolic moczowo-płciowych. Niezbędne jest także wykonanie badań laboratoryjnych, w tym badań krwi, takich jak morfologia czy parametry stanu zapalnego oraz badań moczu – badania ogólnego oraz posiewu.  

Mocz na badanie ogólne może zostać pobrany dowolną metodą – ze środkowego strumienia lub z woreczka przyklejonego do krocza po jego uprzednim umyciu, zaś na badanie mikrobiologiczne konieczne jest pobranie moczu ze środkowego strumienia, w trakcie cewnikowania pęcherza moczowego lub przez nakłucie nadłonowe.

Bardzo istotne jest, aby próbki moczu zostały pobrane przed wdrożeniem antybiotykoterapii, gdyż podanie nawet pojedynczej dawki leku może spowodować, że wynik badania będzie niemiarodajny.

Pomocnicze zadanie mają także badania obrazowe, takie jak USG jamy brzusznej, mogące uwidocznić zastój moczu lub wady rozwojowe układu moczowego.

W przypadku podejrzenia odmiedniczkowego zapalenia nerek zastosowanie znajduje także scyntygrafia z użyciem DMSA, zaś przy podejrzeniu wad układu moczowego skutkujących nieprawidłowym odpływem moczu konieczne może być wykonanie cystografii mikcyjnej

Na czym polega leczenie infekcji dróg moczowych u dzieci? 

Zapalenie dróg moczowych to w większości przypadków infekcja powodowana przez bakterie, zatem jej leczenie polega przede wszystkim na stosowaniu właściwie dobranej antybiotykoterapii. Jej zadaniem jest zwalczanie patogenów w drogach moczowych oraz zapobieganie uogólnieniu się infekcji i rozwojowi powikłań.

Starsze dzieci, o ile choroba przebiega w sposób łagodny, zwykle mogą być leczone w warunkach domowych. Z kolei niemowlęta poniżej 3. miesiąca życia, ze względu na trudności w podawaniu leków drogą doustną oraz wysokie ryzyko uogólnienia się infekcji, najczęściej leczone są w warunkach szpitalnych.

Rodzaj zastosowanego antybiotyku zależy od typu bakterii wywołującego infekcję oraz wieku dziecka. Najczęściej stosuje się leki z grupy penicylin, cefalosporyn i pochodne nitrofuranu.

Ważne jest także właściwe nawadnianie i odżywanie dziecka, stosowanie leków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych, a także odpowiednia higiena okolic moczowo-płciowych. 

Jak zapobiegać infekcjom dróg moczowych u dzieci? 

Infekcje dróg moczowych u dzieci mają tendencję do częstych nawrotów, szczególnie wśród dziewczynek.  

Szacuje się, że u 8-30% dzieci, które przebyły ZUM, infekcja pojawi się po raz kolejny. 

Dlatego tak istotne jest wyeliminowanie czynników mogących wpływać na nawroty zakażeń. Kluczowe znaczenie ma: 

  • wykształcenie prawidłowych nawyków higienicznych,  
  • przyjmowanie odpowiednich ilości płynów,  
  • regularne mikcje, 
  • zapobieganie zaparciom przez stosowanie właściwie zbilansowanej diety.  

Istotna jest także diagnostyka i leczenie zaburzeń odpływu moczu lub jego nietrzymania.

Aktualnie nie zaleca się profilaktycznego podawania antybiotyków w celu zapobiegania nawrotom ZUM, jednak w niektórych przypadkach, np.

u dzieci z zaburzeniami odpływu moczu lub częstymi nawrotami infekcji dróg moczowych, zastosowanie profilaktyki farmakologicznej może okazać się konieczne. 

Zakażenia dróg moczowych to częsta dolegliwość wśród dzieci, mogąca powodować wiele niespecyficznych objawów, co niekiedy utrudnia postawienie właściwej diagnozy.

Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy infekcji u niemowląt i małych dzieci, u których symptomy są najczęściej nietypowe, a przebieg choroby może być znacznie cięższy niż u dzieci starszych.

Bardzo istotne w leczeniu zakażeń dróg moczowych u dzieci jest szybkie zastosowanie skutecznego leczenia, które powoduje ustępowanie dolegliwości w ciągu kilku dni, a także zwalczanie stanów sprzyjających ZUM, aby zapobiec ich nawrotom w przyszłości. 

Przeczytaj również:Czym jest powikłane zakażenie układu moczowego i jak przebiega?Zakażenia układu moczowego – jak im zapobiegać?

Źródła: 

  • Zalecenia Polskiego Towarzystwa Nefrologii Dziecięcej (PTNFD) dotyczące postępowania z dzieckiem z zakażeniem układu moczowego. 
  • Diagnosis and management of urinary tract infection in children; Gabrielle J. Williams, Elisabeth H. Hodson, David Isaacs, Jonathan C. Craig; Journal of Paediatrics and Child Health, 2010;doi:10.1111/j.1440–1754.2010.01925.x. 
  • Leung AKC, Wong AHC, Leung AAM, Hon KL. Urinary Tract Infection in Children. Recent Pat Inflamm Allergy Drug Discov. 2019;13(1):2-18. doi:10.2174/1872213X13666181228154940. 
  • Kaufman J, Temple-Smith M, Sanci L. Urinary tract infections in children: an overview of diagnosis and management. BMJ Paediatr Open. 2019;3(1):e000487. Published 2019 Sep 24. doi:10.1136/bmjpo-2019-000487. 

Odpowiedzi na pytania naszych czytelników

Skąd się bierze zapalenie pęcherza moczowego? Sposoby na zapalenie pęcherza

Zapalenie pęcherza moczowego dotyka głównie kobiety, które ze względu na swoją budowę anatomiczną są bardziej podatne na zakażenia układu moczowego.

Zapalenie pęcherza to wyjątkowo nieprzyjemna, ale powszechna przypadłość. Objawia się pieczeniem w czasie oddawania moczu, ciągłym parciem na pęcherz i bólem podbrzusza.

Niestety zapalenie pęcherza ma tendencję do nawracania. Sprawdź, co robić, by się przed nim chronić.

Zapalenie pęcherza moczowego dotyka znacznie częściej kobiety niż mężczyzn, a związane jest to z krótką cewką moczową u kobiet i bliskim sąsiedztwem cewki i pochwy, która z kolei wykazuje dużą wilgotność. Zapalenie pęcherza jest jedną z częściej występujących infekcji bakteryjnych dróg moczowych. Stan zapalny dotyczy błony śluzowej pęcherza moczowego.

U kobiet odbyt, ujście cewki moczowej i ujście pochwy znajdują się w bardzo bliskich odległościach, przez co patogeny mają ułatwiony dostęp do układu moczowego, mogą go kolonizować i wywoływać infekcje. Męski członek jest natomiast doskonałym transmiterem patogenów.

Pod napletkiem znajdują się drobnoustroje, które mogą zakażać cewkę moczową i wstępować do kolejnych pięter układu moczowego, a także powodować infekcje intymne. Z tego powodu jednym z głównych czynników ryzyka występowania zapalenia pęcherza są stosunki seksualne.

Leia também:  Como Ajudar Uma Pessoa Que Sofre De Ansiedade?

Zapalenie pęcherza moczowego w większości przypadków nie jest groźne. Chociaż przypadłość jest uciążliwa i lubi nawracać, to przeważnie łatwo ją wyleczyć, stosując odpowiednie preparaty z furaginą, antybiotyki i stosując się do podstawowych zasad higieny.

Na nawroty choroby narażone są niestety głównie kobiety, dla których przechodzenie zapalenia kilka razy w roku lub corocznie bywa ogromnie niekomfortowe i bolesne. Nawracające zapalenie pęcherza moczowego zawsze wymaga konsultacji z lekarzem i przeprowadzenia odpowiednich badań wykluczających inne, znacznie poważniejsze choroby.

Przyczyny zapalenia pęcherza moczowego

Główną przyczyną zapalenia pęcherza moczowego są bakterie, które zagnieżdżają się na ścianie pęcherza i rozpoczynają jego kolonizację. W większości przypadków drobnoustroje, które doprowadzają do zakażenia, pochodzą z cewki moczowej.

W innych przypadkach mogą rozwijać się w wyniku innego, współistniejącego schorzenia i przedostawać się do dróg moczowych wraz z limfą.

Zapalenie pęcherza moczowego wywołują najczęściej bakterie Escherichia coli (pałeczka okrężnicy), a także inne bakterie jelitowe.

Zapalenie pęcherza często współwystępuje z infekcjami pochwy i sromu (zarówno bakteryjnymi, jak i grzybiczymi), ponieważ zaburzenia mikroflory bakteryjnej osłabiają naturalną barierę ochronną i zwiększają tym samym ryzyko wystąpienia zapalenia tego narządu. Zapaleniu pęcherza sprzyjają także stosunki płciowe, szczególnie z nowym partnerem, oraz używanie prezerwatyw ze spermicydami (środkami plemnikobójczymi). Szacuje się, że aktywność seksualna jest przyczyną nawet 75-90 proc. infekcji dróg moczowych.

Do czynników zwiększających ryzyko zapalenia pęcherza moczowego zalicza się także:

  • długotrwałe przyjmowanie antybiotyków, które sprzyja występowaniu grzybicy;
  • stosowanie antykoncepcji dopochwowej;
  • nieprawidłowa higiena miejsc intymnych;
  • wady anatomiczne układu moczowego;
  • otyłość;
  • cukrzycę;
  • kamica nerkowa lub moczowodowa;
  • uszkodzenie rdzenia kręgowego;
  • przewlekłe stosowanie cewników;
  • „przewianie” czy przemarznięcie wpływające na osłabienie układu odpornościowego i zwiększające podatność na infekcje.

Objawy zapalenia pęcherza moczowego

Objawy zapalenia pęcherza są bardzo charakterystyczne, dlatego osoby, które miały już wcześniej do czynienia z tą przypadłością, nie mają zazwyczaj problemu z rozpoznaniem objawów.

Objawy zapalenie pęcherza moczowego:

  • uczucie parcia na mocz;
  • częste oddawanie moczu, szczególnie w małych ilościach;
  • dyskomfort i pieczenie w czasie oddawania moczu;
  • oddawanie moczu w nocy;
  • zmieniony zapach moczu;
  • krew w moczu (wynik zapalenia błony śluzowej pęcherza);
  • bóle podbrzusza.

Nieleczone zapalenie pęcherza moczowego powoduje nasilanie się objawów.

W miarę upływu czasu ból podczas oddawania moczu może być bardzo silny, a potrzeba oddania moczu wręcz niekontrolowana (może dochodzić do mimowolnego popuszczania moczu).

Alarmujące jest także pojawienie się krwi w moczu, szczególnie gdy jest jej dużo. Chorym na zapalenie pęcherza, którzy nie stosują odpowiedniego leczenia, zdarza się także popuszczać mocz w nocy, w czasie snu.

Kobiety ciężarne, u których występują objawy zapalenia pęcherza moczowego, nie powinny zwlekać z wizytą u lekarza.

Leczenie zapalenie pęcherza moczowego

Odpowiednie leczenie należy zastosować w momencie, gdy pojawią się pierwsze objawy. Lekceważenie problemu prowadzi zazwyczaj do zaostrzania się objawów. Nieleczone zapalenie układu moczowego może także powodować odmiedniczkowe zapalenie nerek, które objawia się silnym bólem w okolicy lędźwiowej, wysoką temperaturą, dreszczami i wymiotami.

Po wystąpieniu objawów można zastosować leki dostępne bez recepty zawierające nitrofurantoinę (furaginę), czyli substancję działającą na szerokie spektrum drobnoustrojów powodujących zapalenie pęcherza moczowego. Leki z furaginą należy stosować przez 7-8 dni. Leczenie trzeba kontynuować nawet wtedy, gdy objawy ustąpią wcześniej. 

Najsilniejsze działanie furagina wykazuje w środowisku kwaśnym, a środowisko zasadowe osłabia jej działanie. Dlatego wsparciem leczenia powinna być dieta wysokobiałkowa i suplementacja witaminą C.

Gdy pomimo stosowania leczenia furaginą objawy nie ustają lub nasilają się, konieczna jest wizyta u lekarza urologa. Sytuacja może bowiem wymagać podania antybiotyków lub przeprowadzenia badań. O sposobie leczenia zawsze decyduje lekarz.

Domowe leczenie zapalenia pęcherza moczowego

Gdy pojawią się objawy zapalenia pęcherza moczowego, należy pić dużo płynów w celu utrzymania odpowiedniego przepływu moczu, który przyspiesza mechaniczną eliminację bakterii z dróg moczowych.

Najlepiej wypijać duże ilości wody mineralnej niegazowanej oraz sok z żurawiny, sok z czarnej porzeczki, aronii, a także mieszanki ziołowe o działaniu moczopędnym i przeciwzapalnym.

Pomóc mogą również preparaty zawierające skoncentrowany wyciąg z żurawiny.

Ukojenie przyniesie także ciepły okład w formie termoforu przykładany na podbrzusze. Warto w tym czasie nosić także ciepłą, zabudowaną bieliznę i ogrzewać się pod kołdrą, o ile jest to możliwe. Ciepło poprawia ukrwienie śluzówki, przez co proces leczenia następuje szybciej.

Nawracające zapalenie pęcherza moczowego

Szacuje się, że nawet 20-30 proc. kobiet doświadcza nawrotów zakażenia dróg moczowych. Nawroty definiuje się jako przebycie co najmniej dwóch zakażeń w ciągu pół roku lub trzech zakażeń w ciągu roku.

Podstawowym czynnikiem ryzyka nawracających zapaleń pęcherza są stosunki seksualne, podczas których dochodzi do przenoszenia drobnoustrojów w okolicę cewki moczowej, przez którą patogeny wstępują do pęcherza moczowego.

Zapobieganie nawrotom zakażenia powinno obejmować przestrzeganie zasad higieny i unikanie czynników sprzyjających zakażeniom pęcherza:

  1. Pij odpowiednie ilości płynów w ciągu doby – nawet 1,5 litra wody mineralnej, soku z żurawiny, herbat ziołowych.
  2. Oddawaj mocz jak najszybciej po wystąpieniu takiej potrzeby, staraj się tego nie odwlekać.
  3. Codziennie myj okolice narządów płciowych delikatnym środkiem myjącym. Umyj dokładnie narządy płciowe przed i po stosunku płciowym.
  4. Podcieraj się w kierunku od przodu do tyłu, co zapobiega przemieszczaniu bakterii z okolicy odbytu w okolicę ujścia cewki moczowej.
  5. Jeśli stosujesz krążek dopochwowy, szczególnie w połączeniu ze środkami plemnikobójczymi, porozmawiaj z lekarzem o możliwości zmiany formy antykoncepcji.

Niektóre kobiety, u których nawroty zapalenia pęcherza mają związek z aktywnością seksualną, mogą w porozumieniu z lekarzem przyjmować profilaktyczną pojedynczą dawkę antybiotyku po stosunku płciowym. U kobiet po menopauzie pomocne mogą być estrogeny przyjmowane dopochwowo, które pomagają przywrócić prawidłową florę bakteryjną.

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.

Źródło: gazetalekarska.pl; nefrologia.mp.pl; nefrologia.mp.pl

Kogo i kiedy najczęściej dotyka zapalenie dróg moczowych?

Infekcja dróg moczowych– kogo dotyczy największe ryzyko?

W zdecydowanej większości przypadków zakażenia są wywoływane przez bakterie E.Coli, występujące naturalnie w jelicie grubym i obecne w kale. Czasami bakterie przedostają się z odbytu do ujścia cewki, czego konsekwencją może być infekcja dolnych dróg moczowych. Zdarza się jednak, że bakterie atakują także nerki.

W przypadku braku innych czynników, sprzyjających rozwojowi infekcji, mamy do czynienia niepowikłanym zakażeniem układu moczowego.

Niemal zawsze jest to zakażenie dróg moczowych u kobiet, co wynika z budowy anatomicznej i krótszej cewki moczowej oraz niewielkiej odległości między odbytem a cewką.

Kobiety są narażone na zakażenie także podczas stosunku seksualnego, w którego trakcie bakterie mogą wniknąć do cewki moczowej.

W niewielkim odsetku przypadków za infekcję odpowiadają jednak inne drobnoustroje, a dodatkowo występują czynniki ryzyka rozwoju zakażenia. Wówczas mamy do czynienia z zakażeniem powikłanym.

U kobiet sprzyjać mu mogą kamienie nerkowe lub nieprawidłowości dotyczące narządu rodnego. Zakażenie dróg moczowych u mężczyzn może natomiast rozwinąć się, jeśli w grę wchodzi choroba prostaty.

Zapaleniu sprzyja także obecność cewnika w pęcherzu moczowym lub przewlekła choroba, np. cukrzyca.

Jak objawia sięinfekcja dróg moczowych?

Zakażenie dróg moczowych kobiety, tym bardziej nawracające, powoduje bardzo przykre objawy i utrudnia codzienne funkcjonowanie.

W przypadku ostrego zapalenia pęcherza, czyli częstej postaci zakażenia dróg moczowych, podczas oddawania moczu występuje ból i pieczenie, a ponadto bóle podbrzusza oraz potrzeba częstego lub natychmiastowego oddawania moczu. W niektórych przypadkach w moczu obecna jest krew.

Jeżeli doszło do zakażenia nerki, wówczas typowa jest wysoka gorączka, a ponadto mogą wystąpić bóle nerki lub obu nerek, wymioty i nudności.

Zapalenie dróg moczowych– jak sobie z nim radzić?

Wystąpienie objawów zapalenia powinno skłonić cię do wizyty u lekarza. Zakażenie dróg moczowych u kobiet, które nie są w ciąży, nie gorączkują, nie mają wymiotów i nudności, leczy się antybiotykami.

Terapia niemal we wszystkich przypadkach prowadzi do całkowitego wyleczenia. Jeśli doszło do zakażenia nerek, wskazana jest hospitalizacja. Gdy infekcja jest powikłaniem innej choroby, np.

kamicy nerkowej albo schorzenia prostaty, wówczas trzeba ją leczyć, aby nie dochodziło do zapalenia dróg moczowych w przyszłości.

Ze względu na uciążliwe objawy zakażenia i dolegliwości bólowe, ważny jest także odpoczynek.

Konieczność częstego lub natychmiastowego oddania moczu może wymagać zabezpieczenia przed popuszczaniem, w postaci bielizny chłonnej albo dużych wkładek. Szeroką gamę tego typu produktów oferuje TENA.

Używanie ochrony pomoże zmniejszyć dyskomfort, zapobiec zabrudzeniom odzieży i pościeli oraz zachować suchość, co jest ważne w kontekście profilaktyki podrażnień skóry.

Problemy z drogami moczowymi– jak im zapobiegać?

Codzienna troska o zdrowie dróg moczowych jest bardzo istotna. Dzięki kilku bardzo prostym nawykom możesz ograniczyć ryzyko infekcji. Podstawą jest picie dużej ilości płynów, przez co zwiększysz częstotliwość oddawania moczu.

To sprawi, że nawet jeśli bakterie wnikną do twoich dróg moczowych, możesz je „wypłukać”, zanim spowodują zakażenie. Specjaliści zalecają także kobietom wypicie dodatkowej szklanki wody przed odbyciem stosunku oraz oddanie moczu po jego zakończeniu.

Popularną metodą dbania o układ moczowy jest również picie soku z żurawiny.

Warto wiedzieć, że zakażeniom dróg moczowych mogą sprzyjać niektóre metody antykoncepcji, szczególnie środki plemnikobójcze, stosowane wraz z krążkiem. Jeśli więc stosujesz tę metodę, a wystąpiła u Ciebie infekcja dróg moczowych, porozmawiaj z ginekologiem na temat zmiany metody antykoncepcyjnej.

Nie zapominaj także o prawidłowej technice podcierania miejsc intymnych – zawsze od przodu do tyłu, aby zapobiec przedostawaniu się bakterii E.Coli z okolic odbytu do ujścia cewki moczowej.

Jeżeli problem nawraca i ma związek a aktywnością seksualną, porozmawiaj z lekarzem o możliwości przyjmowania profilaktycznych dawek antybiotyku.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*