Ciągły niepokój i lęk – co oznacza i jak sobie z nim radzić?

Lęk to naturalny stan emocjonalny człowieka, który towarzyszy mu już od narodzin. Może być nieracjonalny lub nieadekwatny do skali zagrożenia – nadal jednak jest czymś najzupełniej normalnym.

Czasami jednak jest tak silny, że dezorganizuje życie i paraliżuje, przez co osoba nim dotknięta jest ciągle zestresowana.

Bać się można wszystkiego – przytłaczać i przerażać może też przyszłość, nawet jeśli nic nie zapowiada tego, by miało się w niej wydarzyć coś złego – w końcu lęk nie musi być racjonalny. Każdy człowiek ma inną wrażliwość i inaczej reaguje na bodźce, których dostarcza mu świat.

Czym jest lęk przed przyszłością? Jakie są jego przyczyny? Jak się objawia i jak wpływa na zdrowie? Jak sobie z nim poradzić? Dowiedz się!

Obawiać się można wszystkiego – istnieje tak wiele fobii, że żadna już nie dziwi. Każdy człowiek jest inny, każdy może obawiać się zupełnie innych rzeczy – nawet jeśli dla kogoś wydaje się to dziwne i irracjonalne, to jednak emocje przeżywane przez człowieka zmagającego się z lękiem są prawdziwe i nie mogą być bagatelizowane.

Lęk przed przyszłością może objawić się u osoby w każdym wieku – nawet ktoś bardzo młody może zacząć się obawiać przyszłości, nieuniknionego przemijania i tego, co przyniesie los – śmierci, chorób, bezrobocia, bezdomności, samotności, zmarnowania życia – mózg osoby dotkniętej tym lękiem potrafi produkować mnóstwo czarnych scenariuszy, które są wystarczające do zamartwiania się praktycznie bez przerwy.

Strach przed przyszłością to jedno z wielu zaburzeń lękowych, które mogą wykształcić się u człowieka z wielu różnych powodów. Jest źródłem stresu i silnego cierpienia psychicznego, dlatego potrafi destruktywnie wpływać na życie – także na kontakty międzyludzkie, bo stres i napięcie psychiczne wpływają nie tylko na daną osobę, która ich doznaje, ale też na całe otoczenie.

Strach ten nie musi być racjonalny – człowiek w nawet najlepszej kondycji zdrowotnej czy w świetnej sytuacji materialnej może obawiać się tego, co przyniesie los. Może to być wizja śmierci, choroby, samotności, bankructwa – przyszłość zawsze jest tajemnicza, a przez to wielu osobom może wydawać się po prostu straszna.

Lęk przed przyszłością przyczyny

Strach przed przyszłością – jak każde zaburzenie lękowe – może objawić się u praktycznie każdego człowieka.

Różne są przyczyny takiego stanu rzeczy – ustalenie ich w konkretnym przypadku jest też częścią procesu leczenia podczas psychoterapii, bo zdawanie sobie sprawy z przyczyny problemu pozwala nie tylko na rozwiązanie go, ale też zapobieganie jego wystąpieniu w przyszłości. Jakie mogą być przyczyny lęku przed przyszłością?

  • Stresujące, traumatyczne wydarzenie – jeśli już wcześniej doświadczyłeś czegoś, co bardzo mocno na Ciebie wpłynęło, przyszłość może zacząć jawić się jako coś przerażającego, pełnego równie stresujących i traumatycznych sytuacji, które mogą wystąpić w każdym momencie. Każdy człowiek ma inną wrażliwość i reaguje inaczej, dlatego dla jednych traumatycznym wydarzeniem może być to, co dla innych jest czymś zupełnie obojętnym. Nie znaczy to jednak, że ktoś jest „gorszy” – wrażliwość to kwestia niezwykle indywidualna i nie należy tu stosować żadnych porównań.
  • Genetyka – zaburzenia lękowe mogą (choć nie muszą!) być kwestią dziedziczną. Jeśli w danej rodzinie występuje już problem zaburzeń lękowych, dzieci i najbliżsi krewni są na nie bardziej narażeni.
  • Problemy ze zdrowiem – choroby somatyczne mogą być powodem lęku, dlatego zawsze warto się gruntownie przebadać, gdy nagle zacząłeś odczuwać silny lęk związany z przyszłością lub czymkolwiek innym
  • Charakter – niekiedy to właśnie on powoduje lęk. Istnieją cechy osobowościowe, przy których wystąpieniu jest się dużo bardziej narażonym na problemy z lękiem. Taką cechą jest na przykład perfekcjonizm czy silna potrzeba kontroli
  • Obniżona samoocena – osoby z niską samooceną nie wierzą, że może spotkać je cokolwiek dobrego, dlatego przyszłość jawi im się wyłącznie w ciemnych barwach.

Dowiedz się, więcej na temat przyczyn i rodzajów zaburzeń lękowych.

Lek przed przyszłością objawy

Lęk u każdego człowieka może przejawiać się inaczej – ma różne stopnie natężenia i nie wszystkie objawy muszą wystąpić w tym samym momencie czy tak samo mocno. Wszystkie zaburzenia lękowe mają jednak wspólną grupę cech, które mogą zacząć się przejawiać. Jakich?

  • Natrętne, nawracające myśli – osoba, która cierpi z powodu lęku przed przyszłością nie może przestać myśleć o tym, co ją może czekać w przyszłości, a wszystkie te myśli są negatywne i odmalowują wszystko w jak najciemniejszych barwach
  • Uczucie ciągłego rozdrażnienia – życie pod tak silnym napięciem psychicznym, jaki powodują zaburzenia lękowe, może doprowadzić do rozdrażnienia i niższej tolerancji na bodźce, co może skutkować wybuchami płaczu lub agresji
  • Ciągłe przygnębienie – stres i napięcie skutkują chronicznym obniżeniem nastroju
  • Problemy z pamięcią i koncentracją – uciekanie myślami, zapominanie o ważnych rzeczach, problemy ze skupieniem się na pracy lub nauce.
  • Problemy ze snem – sen lekki, niespokojny, koszmary senne, a także całkowita bezsenność
  • Traktowanie przyszłości jako wroga – przyszłość jawi się jako najgorsze, najbardziej złowrogie zjawisko. Osoba dotknięta tym zaburzeniem najchętniej już zawsze wszystko zostawiłaby tak, jak jest.

Wszystkie te objawy bardzo mocno utrudniają życie, a dojść może do nich jeszcze szereg innych – kołatanie serca, poczucie ciągłego zagrożenia, silne ataki paniki czy problemy ze zdrowiem fizycznym. Mogą doprowadzić również do pojawienia się innej, równie groźnej choroby – depresji.

Wpływ lęku na zdrowie

Lęk nie oddziałuje jedynie na psychikę człowieka. Sfera psychiczna i fizyczna są ze sobą nierozerwalnie związane, dlatego należy je traktować jako całość i tylko w takim kontekście się nimi zajmować. Zaburzenia lękowe działają źle na psychikę, ale odbijają się też na zdrowiu fizycznym.

Nie należy lekceważyć zaburzeń lękowych – w dłuższym okresie czasu mogą one dla organizmu okazać się o wiele gorsze niż palenie papierosów czy problem otyłości.

W toku badań, które prowadzone były na Wydziale Psychiatrii Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Francisco udowodniono, że zaburzenia lękowe znacząco podnoszą szansę na wystąpienie:

  • Udaru mózgu
  • Podniesionego ciśnienia tętniczego
  • Artretyzmu
  • Chorób kardiologicznych

Badania przeprowadzane były na grupie 15418 osób, których badania medyczne poddano wnikliwej analizie. Średnia wieku grupy wynosiła 68 lat.

Z tego powodu tak ważna jest edukacja dotycząca zdrowia psychicznego i nie bagatelizowanie problemów.

Nie należy się ich też wstydzić – na szczęście korzystanie z usług psychologów, psychoterapeutów i lekarzy psychiatrów jest już coraz mniej stygmatyzowane, bo ludzie zaczęli dostrzegać profity wypływające z podjęcia właściwego leczenia zaburzeń i problemów związanych z psychiką.

Jak leczyć lęk przed przyszłością?

Nie da się przed nią uciec, dlatego trzeba sobie poradzić z jej wizją. Strach przed przyszłością jest bardzo dużym utrudnieniem w normalnym funkcjonowaniu, ale nie jest nieuleczalny. Jak sobie z nim poradzić?

Przyszłość i tak nadejdzie – bez względu na to, jak bardzo nie będziesz tego chcieć.

Warto zacząć od wizyty u psychologa. Rozmowa z nim może okazać się bardzo skuteczna.

Zwłaszcza, że osoby mierzące się ze strachem przed przyszłością często mogą nie rozumieć, co konkretnie się z nimi dzieje, ale podświadomie czują, że jest to coś złego i niewłaściwego.

Psycholog może dokonać odpowiedniej diagnozy i doradzić dalsze postępowanie. Jeśli uzna, że sama wizyta w jego gabinecie to za mało, może doradzić udział w psychoterapii.

Psychoterapia doskonale radzi sobie z leczeniem zaburzeń lękowych, ale psychoterapeuta nie zrobi nic sam i za pacjenta – może mu jednak pomóc rozpocząć pracę nad sobą i towarzyszyć w tym trudnym procesie.

Czasami, gdy zaburzenia lękowe są tak silne, że nie pozwalają na normalne funkcjonowanie czy podjęcie terapii, stosowane jest leczenie farmakologiczne. Ono jednak wycisza tylko objawy i po odłożeniu leków problem, jeśli nie zostanie przepracowany na psychoterapii, powróci. Dlatego psychoterapia jest głównym sposobem leczenia w takich przypadkach.

Ciągły niepokój i lęk – co oznacza i jak sobie z nim radzić?

Ciągły niepokój i lęk – co oznacza i jak sobie z nim radzić?

Ciągły niepokój i lęk – co oznacza i jak sobie z nim radzić?

Ciągły niepokój i lęk – co oznacza i jak sobie z nim radzić?

Ciągły niepokój i lęk – co oznacza i jak sobie z nim radzić?

Ciągły niepokój i lęk – co oznacza i jak sobie z nim radzić?

Ciągły niepokój i lęk – co oznacza i jak sobie z nim radzić?

Ciągły niepokój i lęk – co oznacza i jak sobie z nim radzić?

Ciągły niepokój i lęk – co oznacza i jak sobie z nim radzić?

Ciągły niepokój i lęk – co oznacza i jak sobie z nim radzić?

Jeśli podoba Ci się ten artykuł, udostępnij go swoim znajomym.

Niepokój – jak pokonać wewnętrzny i ciągły brak spokoju?

Niepokój, lęk, strach – na gruncie naukowym te pojęcia są rozróżniane, natomiast w potocznym rozumieniu traktujemy je jako synonimy. Czym się różni niepokój od lęku i strachu? Co oznacza wewnętrzny niepokój, a także jak można go pokonać?

Niepokój

Niepokój, lęk, strach – czym się różnią? Na gruncie naukowych te pojęcia są rozróżniane, natomiast w potocznym rozumieniu traktujemy je jako synonimy.

Zagadnienia lęku, strachu tudzież niepokoju są przedmiotem zainteresowania filozofii, psychologii, socjologii, teologii, a także historii, biologii czy nawet ekonomii.

Naukowcy zajmujący się tymi zagadnieniami wprowadzają liczne dystynkcje pojęciowe.

Tymczasem Słownik języka polskiego w ten sposób wyjaśnia, czym jest lęk: uczucie trwogi, obawy przed czymś, zaś w ujęciu psychologicznym – strach występujący bez wyraźnych przyczyn.

Z kolei strach jest definiowany jako niepokój wywołany przez niebezpieczeństwo lub rzecz nieznaną, która wydaje się groźna.

Natomiast niepokój określa się jako stan psychiczny charakteryzujący się silnym napięciem, brakiem spokoju, równowagi.

Wikipedia opisuje niepokój jako stan emocjonalny charakteryzujący się poczuciem braku bezpieczeństwa. Wprowadza rozróżnienie pomiędzy lękiem, a niepokojem, podając, że lękowi zawsze towarzyszą takie zmiany fizjologiczne, jak duszność, przyspieszony puls etc.

Lęk w internetowej encyklopedii widnieje jako nieprzyjemny stan emocjonalny związany z przewidywaniem nadchodzącego z zewnątrz lub pochodzącego z wewnątrz organizmu niebezpieczeństwa, objawiający się jako niepokój, uczucie napięcia, skrępowania, zagrożenia.

W wyjaśnieniu podanym przez Wikipedię strach jest stanem silnego emocjonalnego napięcia, pojawiającym się w sytuacjach realnego zagrożenia, mającym swe źródło w instynkcie przetrwania.

Na podstawie powyższych definicji można wysnuć wniosek, że strach jest spowodowany realnymi czynnikami zewnętrznymi, zaś lęk – wewnętrznymi, zwykle irracjonalnymi. Niepokój natomiast mogą wywoływać zarówno czynniki zewnątrz, jak i wewnątrz.

Wewnętrzny niepokój

Wewnętrzny niepokój można zatem traktować jako stan emocjonalny zbliżony do lęku, jednakże nieprowadzący do występowania takich objawów, jak duszność, pocenie się, przyspieszony puls.

Na gruncie psychologii pojęcia są często ze sobą utożsamiane, ewentualnie lęk traktuje się jako pogłębiony stan niepokoju, będący podłożem zaburzeń lękowych (nerwicowych). Zaburzenia lękowe są jednymi z najczęściej diagnozowanych schorzeń natury psychicznej. Szacuje się, że dotyczą 15-20 proc. populacji.

Leia também:  Como Saber Que Profissão Seguir Teste?

Ciągły niepokój

Międzynarodowa Statystyczna Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 wyróżnia dwie podstawowe grupy zaburzeń lękowych:

  • zaburzenia lękowe w postaci fobii, do których zaliczają się: agorafobie, fobie społeczne, izolowane postaci fobii;
  • inne zaburzenia lękowe, takie jak: zaburzenia lękowe z napadami lęku (epizodyczny lęk napadowy), zaburzenia lękowe uogólnione, zaburzenia depresyjne i lękowe mieszane.

Zaburzenia lękowe uogólnione to odczuwanie przez pacjenta ciągłego niepokoju, a także ciągłe zamartwianie się bez uchwytnej przyczyny. Przez ciągły niepokój rozumie się stan napięcia, zagrożenia, trwający powyżej 6 miesięcy.

Natomiast epizodyczne napady lęku, trwające zazwyczaj kilka minut, dają podstawy do zdiagnozowania u pacjenta tzw. zaburzeń lękowych z napadami lęku.

Niepokój społeczny

Osobnym zagadnieniem jest niepokój społeczny, będący jednym z kluczowych pojęć socjologicznych.

Termin odnosi się w dużej mierze do radykalizacji nastrojów w społeczeństwie, związanej zazwyczaj z decyzjami politycznymi lub konkretnymi zjawiskami społecznymi.

Niepokoju społecznego w tym znaczeniu nie należy mylić z lękiem dotyczącym sytuacji interpersonalnych, nazywanym na gruncie psychologii fobią społeczną.

Jak pokonać wewnętrzny niepokój?

Jak pokonać wewnętrzny niepokój? Leczeniem lęku, zarówno ciągłego, jak i epizodycznego, powinien zająć się psychoterapeuta, który pomoże odkryć pacjentowi przyczynę odczuwania wewnętrznego niepokoju, a także wypracuje metody radzenia sobie z nim. Wskazana jest psychoterapia w nurcie poznawczo-behawioralnym.

Jeśli lęk wpływa negatywnie na codzienne funkcjonowanie i dezorganizuje życie pacjenta, na początku psychoterapii zalecane jest leczenie środkami farmakologicznymi. Stosuje się głównie benzodiazepiny, a także selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny.

W leczenia farmakologicznym zaburzeń lękowych zastosowanie znajdują także:

  • buspiron, należący do grupy azapironów,
  • leki przeciwhistaminowe,
  • neuroleptyki,
  • ß-blokery.

Czytaj też:

Chroniczny niepokój i martwienie się – skąd się biorą?

Celem tego tekstu jest przekazanie Ci ogólnych informacji dotyczących niepokoju i zespołu ogólnego niepokoju (GAD). Poniżej dodatkowo znajdziesz opis typowych dla tego zespołu objawów oraz omówienie przyczyn jego powstawania.

Zrozumieć niepokój

Na początek zastanówmy się – co właściwie oznacza „niepokój”?

Odczuwanie strachu to ogromna część naszego poczucia człowieczeństwa i bycia człowiekiem. Strach jest niczym więcej, jak elementem instynktu przetrwania, zwłaszcza gdy doświadczamy go w odpowiedzi na rzeczywiste zagrożenie. Zastanów się – jak zareagujesz, gdy zbliży się do Ciebie drapieżnik? Najprawdopodobniej strachem.

W innych, podobnych sytuacjach, reakcja strachu jest nam pomocna – nasze ciało przechodzi wówczas szereg zmian, ostatecznie służących naszemu przetrwaniu. Skutkiem reakcji strachu jest zazwyczaj ucieczka lub umożliwiający nam samoobronę wyrzut adrenaliny.

Wniosek z tego przykładu jest prosty – uczucie strachu jest częścią instynktu przetrwania.

Oczywiście możemy odczuwać niepokój w mniej ekstremalnych sytuacjach. Biorący udział w wyścigu zawodnicy przed startem odczuwają większy lub mniejszy niepokój. Dzięki temu ich mobilizacja wzrasta i są bardziej gotowi do mającej się rozpocząć rywalizacji.

Kiedy lęk staje się problemem? W momencie, w którym jest nieproporcjonalny do rzeczywistości (np. w przypadku braku rzeczywistego zagrożenia).

Możemy spodziewać się tremy czy strachu przed rozmową rekrutacyjną – jednak gdy niepokój jest tak silny, że uniemożliwia nam wypełnianie obowiązków, wówczas staje się problemem.

Gdy osiąga ten krytyczny poziom, przeszkadza nam w funkcjonowaniu i obniża jakość życia.

Różne typy niepokoju

Sposoby doświadczania lęku są od siebie krańcowo różne – dlatego może Ci się przydać klasyfikacja różnych jego typów i poziomów.

Strach to nic innego, jak niesłychanie intensywne uczucie niepokoju, stanowiące reakcję na nagłą, specyficzną sytuację. Zdarza się niekiedy w sytuacjach społecznych albo w oczekiwaniu na spotkanie czy wystąpienie.

Możemy nazwać to uczucie „społecznym niepokojem”. Niektórzy boją się bardzo konkretnych rzeczy lub sytuacji – pająków, wysokości czy wody (wówczas mówimy o fobiach).

Strach innych ludzi można określić jako wszechogarniający, paraliżujący strach – innymi słowy, są to ataki paniki.

Poniższe informacje związane są z lękiem określanym mianem uogólnionego, nerwowości lub chronicznego zmartwienia. Ten typ niepokoju ma podobne do strachu fizyczne i emocjonalne właściwości. Możemy go doświadczać z różnym nasileniem.

Jednak zamiast odczuwać panikę od razu, ten konkretny niepokój nagromadza się stopniowo, ma wysoki „próg wzbudzający” i pozwala na odczucie odrobiny spokoju.

Niepokój często trwa długo i może występować podczas przeżywania lub przewidywania wydarzenia mającego zdarzyć się w przyszłości.

Zrozumieć lęk uogólniony

Każdy człowiek doświadcza uczucia strachu – jednak jego nadmiar może okazać się szkodliwy (jak każdy nadmiar). Normalny niepokój staje się problemem, gdy jest:

  • nadmierny
  • wymyka się spod kontroli
  • zakłóca codzienne życie
  • jest stały, wydaje się wciąż „czaić” za rogiem
  • powoduje znaczny stres, osłabiając zdolność do normalnego, codziennego funkcjonowania.

W tych właśnie przypadkach mówimy o uogólnionym lęku.

Niektórzy podzielili się z nami ogólnymi wrażeniami z ich doświadczania:

  • ciągłe zmartwienia zatruwające myśli. Wciąż powracają, jak „zdarta płyta”
  • niekontrolowany niepokój. Chęć panowania nad emocjami przy jednoczesnym poczuciu, że to niepokój znacząco wpływa na ich życie i nie mają nań wpływu
  • natrętne myśli, pojawiające się mimo woli. Nie ma znaczenia, jak bardzo staramy się nie martwić czy skupiać się na potencjalnych trudnościach
  • dręcząca niepewność. Poczucie przymusu poznania przyszłości, co jest niemożliwe
  • niepokój, poddenerwowanie, niemożność „wyluzowania”
  • fizyczne napięcie. Poczucie spięcia, nerwowości przy jednoczesnym napięciu mięśniowym
  • problemy ze snem. Trudności w zasypianiu, wybudzanie się, niespokojny ze względu na zmartwienia sen
  • trudności z koncentracją, skupieniu się na wykonywanej czynności
  • prokrastynacja – odkładanie na później zadań, poczucie przytłoczenia nadmiarem obowiązków
  • unikanie sytuacji mogących wywołać zdenerwowanie czy niepokój

Poświęć chwilę na zapisanie, czego właściwie doświadczasz, odczuwając uogólnione zaburzenia lękowe.

Jedną z ważniejszych cech zespołu uogólnionego lęku jest wpływ niepokoju na przeróżne aspekty życia – zdrowie, pracę, relacje interpersonalne, finanse, etc.

To właśnie odróżnia go od innych, związanych z niepokojem, zaburzeń – np. fobii, w których strach dotyczy konkretnych sytuacji.

Zastanów się – co w życiu przysparza Ci najwięcej trosk? Zapisz sytuacje, przysparzające Ci najwięcej zmartwień.

Może Ci się wydawać, że zespół uogólnionego lęku nie jest tak poważny jak lęk społeczny, inne fobie czy ataki paniki, podczas których lęk jest znacznie bardziej intensywny.

Mimo to uogólniony lęk, nerwowość czy zamartwianie się, mogą znacząco zakłócić życie osoby na nie cierpiącej, ze względu na ich długoterminowy charakter.

W tym wymiarze można je porównać do astmy czy cukrzycy.

Niestety, ludzie cierpiący na uogólniony lęk, rzadko szukają pomocy specjalisty, obawiając się uzyskania łatki osoby nieradzącej sobie z własnymi nerwami. Inną przyczyną może być przyzwyczajenie – Zawsze tak było, muszę z tym żyć. Żywienie takich przekonań może oznaczać rezygnację z poszukiwania rozwiązania problemów z martwieniem się
i zdenerwowaniem.

Doświadczanie uogólnionego lęku razem z innymi zaburzeniami lękowymi czy nastroju (np. depresji) nie jest niczym niezwykłym. Często chęć rozwiązania tych problemów góruje nad chęcią wyeliminowania tendencji do zamartwiania się.

Teraz, kiedy już wiesz więcej na temat uogólnionego lęku, zastanów się – jak poważnie traktujesz swój niepokój i zamartwianie się. Skorzystaj z zamieszczonych poniżej dwóch pomocniczych pytań.

Pod koniec lektury serii modułów, ponownie będziesz mieć szansę oceny intensywności swoich zmartwień.

Dzięki temu będziesz w stanie określić, jak informacje zawarte w artykułu wpłynęły na Twój lęk uogólniony.

  • Jak bardzo dręczy Cię lęk uogólniony?
  • (Zaznacz numer, który najlepiej oddaje jego natężenie)
  • 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
    wcale – umiarkowanie – ekstremalnie

Co powoduje rozwój lęku uogólnionego?

Dlaczego zaczynamy się stale martwić? Na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi – za bardzo się od siebie różnimy. Mimo to udało się wyróżnić kilka ważnych, dla wykształcenia tego zespołu, czynników. Można je podzielić ze względu na ich biologiczny i psychologiczny charakter.

Czynniki biologiczne

Nie ma jednego, konkretnego genu odpowiedzialnego za lęk uogólniony. Na podstawie badań poświęconych bliźniętom i rodzinom można stwierdzić, że podatność na wykształcenie lęku jest dziedziczna.

Te same badania wykazały istnienie ogólnej podatności na wykształcenie się syndromu niepokoju, oraz – co ciekawe – zaburzeń nastroju. Zwróć uwagę na fakt, że badacze mówią o ogólnej wrażliwości, nie podatności na konkretne zaburzenie.

Co więcej, ludzie z „niespokojnym” typem charakteru są bardziej narażeni na wykształcenie zespołu lęku uogólnionego na późniejszym etapie życia.

Czynniki psychologiczne

Należy również pamiętać, że mimo biologicznej podatności na zaburzenia lękowe, nie wszyscy ludzie doświadczają problemów z niepokojem. Bardzo wiele zależy od stylu życia oraz sposobów radzenia sobie ze stresującymi życiowymi sytuacjami.

Stresujące i traumatyczne wydarzenia życiowe, będące poza naszą kontrolą, mogą przyczynić się do rozwoju lęku uogólnionego.

Po takiej sytuacji niektórzy mogą zacząć myśleć o życiu jako o niebezpiecznym i nieprzewidywalnym i uznać martwienie się za sposób na poradzenie sobie z niepewnością.

Mogą uznać, że dzięki zmartwieniom, uzyskają większa pewność i kontrolę, ponieważ będą lepiej przygotowani na życiowe niespodzianki.

Niepokój może być także odpowiedzią na komunikaty innych ludzi, mówiących Ci o życiowych niebezpieczeństwach i sposobach na poradzenie sobie z nimi.

Jeśli dziecko wciąż widzi, jak jedno z rodziców martwi się o codzienne i przyszłe sprawy, może naśladować jego zachowanie.

Równie dobrze dziecko mogło usłyszeć: „martwienie się pokazuje, że jesteś obowiązkową i dobrze przygotowaną osobą”. Taki – bezpośredni i pośredni – przekaz może zwiększyć ryzyko wykształcenia uogólnionego lęku.

Wreszcie, niepokój może ulec utrwaleniu przy unikaniu wywołujących go sytuacji. Może przekształcić nieznaczną troskę o kogoś w źródło lęku.

Jeśli bliskie Ci osoby (rodzina, przyjaciele, partnerka lub partner) wspierają Cię w unikowych dążeniach, ich wsparcie może jedynie pogorszyć niepokój na przestrzeni czasu. Dzieje się tak zazwyczaj dlatego, że nie chcą, aby martwiąca się osoba odczuwała jeszcze większy dyskomfort.

Mimo to, doświadczanie niewielkiego stresu i nauczenie się sposobów rozwiązywania problemów, może zapobiec poważniejszemu, trwającemu znacznie dłużej lękowi.

Podsumowanie modułu

  • Każdy człowiek doświadcza lęku i niepokoju
  • Niepokój może być pomocny; staje się szkodliwy tylko gdy jest nieproporcjonalny do sytuacji
  • Istnieją różne typy lęku; intensywny strach lub trwający dłużej, mniej nasilony niepokój lub nerwowość
  • Powyższe informacje dotyczą uogólnionego lęku, odnosząc się do martwienia się i nerwowości
  • Lęk uogólniony stanowi problem, gdy zbytnio martwimy się różnymi sytuacjami, odbieramy go jako niekontrolowany i niepożądany, i powoduje zakłócenie normalnego funkcjonowanie
  • Konkretne przyczyny lęku uogólnionego nie są jeszcze znane, ale prawdopodobnie jego rozwój wynika z połączenia biologicznej podatności i wpływu środowiska
Leia também:  Como Saber Que O Periodo Esta Para Vir?

W następnej części…

W kolejnym module dowiesz się więcej na temat przyczyn trosk, ich ciągłego i uporczywego charakteru oraz, jak skutecznie sobie z nimi poradzić.

Źródło: www.cci.health.wa.gov.au tłum. Helena Nowicka

fot. ©tookapic.com/breitigan

Niepokój i stany lękowe – wyjaśniamy przyczyny niepokoju i podpowiadamy jak sobie z nimi radzić

Uczucie lęku to niestety znak naszych czasów. Szacuje się, że co druga osoba doświadczyła w swoim życiu niekontrolowanego uczucia niepokoju. Jednak posiadając odpowiednią wiedzę co może być przyczyną stanów lękowych, można sobie z nimi poradzić.

Mówi się, że żyjemy w niespokojnych czasach. W zachowaniu spokoju ducha nie pomaga tempo życia, które generuje ogromny stres. Stąd niestety prosta droga do zachwiania równowagi nerwowej, czyli pojawienia się uczucia niepokoju, lęku lub napadów paniki.

Uczucie niepokoju i lęku sporadycznie może przytrafić się każdemu. Każdy z nas czegoś się boi, od czegoś chce uciec lub stara się o czymś zapomnieć. Zdarza się, że w tym całym nerwowym pędzie któregoś dnia nasz organizm mówi: dość.

Pojawienie się ataków lęku albo stanów niepokoju można porównać do awarii systemu, w tym przypadku systemem jest nasz układ nerwowy. – Strach jest naturalną emocją, która może pojawić się w obliczu sytuacji realnie zagrażającej, na przykład wtedy kiedy stracimy pracę lub na coś zachorujemy.

Lęk zaś jest stanem, w którym doświadczamy bardzo silnego stresu nawet na myśl o tym. że moglibyśmy zachorować albo że moglibyśmy coś stracić.

Czyli lęki często pojawiają się nie tyle wobec realnego zagrożenia, a w następstwie wyobrażenia sobie, że coś by się stało – tłumaczy psycholog i psychoterapeuta Katarzyna Kucewicz

Stan niepokoju i lęku może się objawiać na kilka sposobów. Może dotyczyć tylko naszej głowy, albo objąć też ciało. Najczęściej pojawia się razem ze strachem i nie pozwala na racjonalne zebranie myśli.

Osoba, która doświadcza uczucia lęku i niepokoju ma często rozszerzone źrenice, jest pobudzona i nie zawsze jest w stanie przerwać spiralę niespokojnych myśli. Mogą pojawić się objawy somatyczne, czyli kołatanie serca, ból głowy, paraliżujący strach (np.

osobie, która doświadcza ataku lęku może się wydawać, że nie jest w stanie się poruszać albo zatrzymać ), ucisk w klatce piersiowej, a nawet problemy z oddychaniem.

Jeśli pojawiają się wspomniane objawy somatyczne, mówimy zazwyczaj o nerwicy lękowej.

Nie każdy atak lęku albo uczucie niepokoju jest nerwicą lękową, ale warto wiedzieć o istnieniu takiego schorzenia, które nie jest groźne dla życia, ale potrafi na jakiś czas skutecznie utrudnić normalne funkcjonowanie.

Jeśli doświadczamy uczucia lęku czy niepokoju, to najczęściej nie jesteśmy w stanie wtedy racjonalnie ocenić sytuacji stresowej. Dobrze więc znać mechanizmy, które pomogą nam sobie z tym radzić.

Depresja klimatyczna – co to jest? Pytamy psychologa, czym objawia się zaburzenie, które dotyczy coraz większej liczby osób >>>

Uczucie niepokoju i lęku w klatce piersiowej – czym może być wywołane?

Stany lękowe bardzo często objawiają się właśnie uczuciem ucisku w klatce piersiowej. Podczas ataku lęku wydaje nam się, że coś ściska naszą klatkę piersiową, mamy trudności z oddychaniem, a nawet bóle przypominające zawał.

To są objawy somatyczne, czyli wywołane przez lęk lub niepokój, ale niebędące groźne dla naszego zdrowia. Jeśli wiemy, że stanom lękowym mogą towarzyszyć objawy ze strony układu oddechowego, czy klatki piersiowej, wtedy łatwiej nam będzie zachować spokój, jeśli się one pojawią.

Ucisk w klatce piersiowej jest jednym z najczęstszych objawów, które pojawiają się przy uczuciu lęku czy niepokoju.

Oczywiście każdy taki objaw warto skonsultować z lekarzem, żeby mieć pewność, że jest to objaw nerwicy, a nie innych chorób. Wręcz podstawową zasadą przy postępowaniu w chorobach nerwowych jest przeprowadzenie obszernego wywiadu lekarskiego.

Jeśli lekarz nie znajdzie innych chorób, wtedy odejdzie nam jeden z częstych powodów uczucia lęku i niepokoju – strach o własne zdrowie. W przypadku wystąpienia wyżej wymienionych objawów można otworzyć okno, włączyć swoją ulubioną piosenkę, usiąść w wygodnej pozycji i skupić się tylko na oddychaniu.

Odpowiednie techniki oddechowe potrafią zdziałać cuda w przypadku ataków paniki. Skupiamy się na oddychaniu tak długo, aż ucisk lub ciężkość w klatce piersiowej nie zniknie.

Ciągłe uczucie lęku i niepokoju – przyczyny

Sporadyczne uczucie lęku czy niepokoju nie powinno nas martwić. Nie zawsze jesteśmy w stanie poradzić sobie z sytuacjami stresowymi tak, jak byśmy chcieli. Nie musimy wymagać od siebie, żebyśmy zawsze stawali na wysokości zadania jeśli chodzi o spokój ducha.

Problem pojawia się jednak, kiedy stany lękowe zaczynają powtarzać się coraz częściej, a z czasem przechodzą w formę przewlekłą.

Przewlekłe stany lękowe utrudniają normalne funkcjonowanie do tego stopnia, że osoby tym dotknięte często wycofują się z życia towarzyskiego, przestają wywiązywać się ze swoich obowiązków na uczelni czy w pracy i mają coraz większe trudności z utrzymaniem normalnych kontaktów międzyludzkich.

Do najczęstszych przyczyn ciągłego uczucia lęku i niepokoju należą przewlekły stres (w życiu codziennych lub w pracy) nieprawidłowe relacje rodzinne, towarzyskie, strach o własne zdrowie czy niedostatki emocjonalne z dzieciństwa.

Ciągłe stany lękowe mogą pojawić się również jako skutek traumatycznego wydarzenia w naszym życiu, którego nie umiemy przepracować. Generalnie przyczyn może być naprawdę wiele, wszystkie jednak mają swój początek w naszej głowie. Psychologowie uważają, że stany lękowe i ataki paniki są tym, co robimy sobie sami.

To znaczy, że najczęściej, tylko my jesteśmy odpowiedzialni za to, co czujemy. Skoro to wszystko zależy tylko od nas, to w nas samych jest też odpowiedź na to, jak to zakończyć. Warto też podkreślić, że statystycznie 80% tego, czego dotyczą nasze lęki nigdy się nie wydarzy.

Czy warto zatem marnować swoją energię i swoje zdrowie na zamartwianie się, jeśli raczej na pewno okaże się, że nie było czym się martwić? – Trzeba przede wszystkim zobaczyć i nazwać konkretnie, czym tak naprawdę się stresujemy, a potem określić, jaki mamy wpływ na swoje lęki.

Warto te przykre emocje zamienić w działanie – jeśli się boje, to co mogę zrobić, by obniżyć poziom leku, co jest w zasięgu moich możliwości, a na co nie mam wpływu? – mówi Katarzyna Kucewicz

Zdarza się, że przyczyną stanów lękowych jest brak odpowiedniej ilości snu i nieodpowiednia dieta. Jeśli przez dłuższy czas nie zapewnimy swojemu organizmowi tyle snu, ile potrzebuje (około 8h/dobę) to ucierpi na tym nasz układ nerwowy.

Również dieta uboga w niektóre pierwiastki i składniki mineralne może być przyczyną pojawienia się uczucia lęku i niepokoju. Lekarze uważają, że brak magnezu, potasu i witamin grupy B może nasilać stany lękowe.

Dlatego warto poprosić lekarza o skierowanie na podstawowe badania (morfologie, hormony tarczycy) i zbadać, czy nasz organizm ma wystarczające zapasy żeby dobrze pracować.

Single na kwarantannie – gatunek zagrożony? Czyli jak radzić sobie z samotnością, kiedy za oknem szaleje epidemia >>>

Przewlekłe uczucie niepokoju bez powodu wymaga specjalistycznego leczenia? 

Jeśli lekarz uzna, że nie ma żadnych medycznych powodów naszych stanów lękowych, to znaczy, że zostały nam dwa wyjścia. Możemy umówić się na wizytę do psychiatry i poprosić o leki, które pomogą nam się wyciszyć i normalnie funkcjonować.

Możemy też spróbować sobie z tym poradzić z pomocą psychologa lub samodzielnie.

Farmakoterapia w leczeniu przewlekłego uczucia niepokoju to sprawa bardzo indywidualna, zależy od nasilenia objawów, stopnia utrudnienia życia i naszych predyspozycji psychicznych (tzn. tego czy chcemy spróbować samodzielnie pozbyć się stanów lękowych).

Jeśli stany lękowe nie pozwalają nam normalnie funkcjonować i zabierają radość z życia to warto rozważyć terapię lekami (o ile lekarz uzna to za wskazane). Nie ma w tym niczego złego, a na pewno nie jest to żaden powód do wstydu.

Nie trzeba się też obawiać, że zostanie tak już na zawsze, lekarze zwykle wnikliwie obserwują pacjentów i kiedy sytuacja się polepszy, zalecają stopniowe odstawienie leków.

Leki wspomagające wychodzenie z nerwicy nie są formą specjalistycznego leczenia, nerwica nie jest stanem zagrożenia życia. Mogą być pomocne, ale nie są konieczne. Wiele osób podjęło samodzielną próbę wyjścia z nerwicy bez leków i odniosło sukces.

Pamiętajmy, że każda droga będzie dobra, jeśli na końcu będzie czekało na nas życie bez lęku.

Terapia dla par: jak wygląda i czy pomaga? Terapia w związku może rozwiązać wasze problemy >>>

Uczucie niepokoju i lęku – jak sobie z nim poradzić?

Mówi się, że ile osób, tyle sposobów radzenia sobie z uczuciem niepokoju i lęku. Jednak zwykle opiera się to na podobnych schematach, które warto znać, żeby móc sobie pomóc, kiedy sytuacja stanie się trudna do zniesienia. Jednym z najlepszych sposobów jest psychoterapia.

Psycholog pomoże dotrzeć do źródła problemu, co na może okazać się przełomowe w walce z nerwicą. Co jeśli nie możemy udać się na terapię z różnych przyczyn, np. do najbliższego psychologa mamy zbyt daleko, albo tak jak teraz, z powodu pandemii nie można wychodzić z domy? – Pamietajmy, że wielu terapeutów i psychiatrów też jest dostępnych online.

Takie sesje nie odbiegają jakością od sesji face to face, mówię to z własnego doświadczenia – mówi psycholog.

Wiele osób pomaga sobie także medytacją – w internecie można znaleźć wiele filmików instruktażowych albo nagrań osób, które tonem swojego głosu wprowadzają w stan relaksu. Bardzo dobrze działa również sport np. bieganie, spacery, siłownia albo pływanie.

Ciekawe efekty daje także motywacja indywidualna, czyli znalezienie tego, co nas relaksuje i powoduje, że jesteśmy w stanie oderwać się od natrętnych myśli. – Może być to joga, medytacja, może tez być to oglądanie spokojnego filmu, serialu. Słuchanie dźwięków natury czy relaksującej muzyki.

Wyciszanie jest kluczowe w dzisiejszych czasach – mówi Katarzyna Kucewicz. W radzeniu sobie z nerwicą kluczowe jest dostarczanie sobie pozytywnych bodźców, które skierują nasze myśli na drogę prowadzącą do pozbycia się objawów.

Ważne jest też zrozumienie, że taki stan nie będzie trwał wiecznie – skoro uczucie lęku i niepokoju pojawiło się, to dzięki naszej ciężkiej pracy może też zniknąć. Jesteśmy silniejsi niż myślimy, tylko musimy sobie o tym po prostu przypomnieć.

Czego unikać, kiedy zmagamy się uczuciem niepokoju i lęku? – Myślę, że warto unikać mediów lub social mediów, które nas stresują. A także rozmów, które podkręcają nasze niepokoje.

Wiele osób z lęku szpera w sieci, by uzyskać jakieś nowe informacje – to błąd. Jeśli już musimy zbierać niepokojące dane, to wyznaczmy sobie na to limit czasowy, np.

15 min dziennie, a pozostały czas róbmy rzeczy przyjemne, relaksujące – zaleca Katarzyna Kucewicz. 

Jak nie panikować w czasach pandemii koronawirusa i jak poradzić sobie z izolacją? Pytamy psychologa >>>

Jak radzić sobie z uczuciem niepokoju?

Niepokój może być ledwo zauważalny, ale bywa, że ma przytłaczający charakter. Możemy odczuwać wtedy napięcie, podwyższone tętno, drżenie rąk.

Zdarza się, że ktoś, kto regularnie doświadcza uczucia niepokoju, zaczyna wątpić we własną zdolność radzenia sobie z problemami.

(1) Niepokój jest więc pojęciem bardzo zbliżonym do stresu Co robić, jeśli pojawia się ono zbyt często, utrudnia zasypianie i skupienie się na codziennych obowiązkach?

Odporność na stres – jak ją zbudować w dobie COVID-19?

Niepokój może mieć różne nasilenie, w zależności od bodźca, który go wywołał, a także od indywidualnej podatności osoby, której dotyczy. Do typowych objawów uczucia niepokoju należą:

  • zdenerwowanie, zniecierpliwienie, uczucie znajdowania się „na skraju”
  • przyspieszona praca serca, uczucie ciężkości w klatce piersiowej
  • ciągłe zamartwianie się, nad którym nie można zapanować
  • zwiększona drażliwość
  • trudności ze skupieniem uwagi na wykonywanych czynnościach
  • problemy ze snem, które mogą polegać na kłopotach z zasypianiem lub przespaniem całej nocy
  • trudności ze zrelaksowaniem się w czasie wolnym
  • unikanie wyzwań (2,3)

Symptomy te mogą pojawiać się od czasu do czasu, jednak w skrajnych przypadkach występują każdego dnia.

1. Geny

Są osoby, które podatność na stres i niepokój dziedziczą w genach. Jeżeli członkowie najbliższej rodziny są osobami przejawiającymi takie tendencje, bardzo możliwe, że również będziemy im ulegać.

2. Stres w pracy

Częstym powodem niepokoju są problemy w pracy i stresujące środowisko zawodowe. Złe relacje z szefem lub współpracownikami, nadmiar obowiązków, nadgodziny, perfekcjonizm uniemożliwiający domknięcie spraw na czas.

Obecnie wiele firm umożliwiło swoim pracownikom pracę zdalną. Wiele osób ma problemy z zachowaniem równowagi między życiem zawodowym a osobistym. To również bywa źródłem niepokoju i stresu.

3. Niepokój o przyszłość

Pandemia COVID-19 sprawiła, że rynek pracy niemal z dnia na dzień zaczął się zmieniać. Wiele osób martwi się, czy ich posady nie są zagrożone, część osób już straciła pracę. A w końcu to od naszej kondycji finansowej zależy to, czy spłacimy kredyty, pożyczki, czy będzie nas stać na czynsz i podstawowe potrzeby.

Zresztą niepokój o przyszłość towarzyszy wielu osobom, nie tylko w dobie pandemii. Są osoby, którym trudno związać koniec z końcem niezależnie od sytuacji gospodarczej na świecie. A są i osoby, które martwią się o przyszłość z zupełnie innych, bardziej osobistych powodów.

4. Nadmiar kofeiny

Obserwacje wskazują także, że uczucie niepokoju częściej występuje u osób, które nadużywają kofeiny. Warto przy tym pamiętać, że występuje ona nie tylko w kawie, ale też w coli, herbacie, czekoladzie i napojach energetycznych. Czy trzeba je od razu wykluczyć? Tak radykalny krok może nie być dobrym pomysłem.

Dla kogoś, kto uwielbia pić kawę lub jest uzależniony od słodyczy, odstawienie używek mogłoby być kolejnym źródłem niepokoju. Najlepiej stopniowo ograniczyć używkę i przekonać się, czy to ona była źródłem uciążliwego stanu psychicznego.(4,5)

10 sposobów na dobry nastrój

5. Inne przyczyny niepokoju

Oczywiście powody nawracającego niepokoju mogą być poważniejsze, na przykład choroba (obawiamy się o zdrowie swoje lub najbliższych), dolegliwości bólowe, przyjmowanie niektórych leków. W takiej sytuacji trzeba koniecznie pozostawać pod opieką lekarza. W łagodniejszych przypadkach można natomiast zacząć od stopniowego wprowadzania nawyków, które pomogą złagodzić uczucie niepokoju.

Rozpoznanie przyczyn niepokoju jest bardzo ważne, gdyż dzięki temu można znaleźć odpowiednie sposoby na jego złagodzenie. Jeśli natomiast masz kłopoty z określeniem, co właściwie wywołuje w tobie niepokój, możesz zacząć prowadzenie dziennika i zapisywanie w nim sytuacji, w których pojawiają się wyżej wymienione objawy.

Stres i uczucie niepokoju są bardzo nieprzyjemne. Dlatego warto jak najszybciej wdrożyć sposoby na ich złagodzenie. Nie tylko pomogą w doraźnym wyciszeniu, ale w dłuższej perspektywie pozytywnie wpłyną na ogólną jakość życia. Aby więc skutecznie uporać się z problemem, dobrze jest wypróbować poniższe metody.

1. Wyjdź na krótki spacer lub poćwicz

Czasami wystarczy już 15 minut, aby uczucie niepokoju ustąpiło. Jeżeli masz możliwość, wybierz pobliski park lub zazieleniony teren, gdyż obcowanie z naturą działa kojąco na zmysły.

Jeśli zaś nie masz możliwości wyjścia z domu, wykonaj kilka ćwiczeń jogi. Asany (czyli pozycje) dla osób początkujących są proste, a pomagają się skoncentrować i uspokoić oddech.

(2,4) Możesz też pogimnastykować się na macie, aby zredukować napięcie mięśni.

Sylwoterapia – na czym polega terapia lasem?

2. Otocz się przyjemnym zapachem

Jeśli nie masz swojego ulubionego, zaopatrz się w olejki eteryczne o sprawdzonym, kojącym oddziaływaniu na nerwy. Być może najlepiej podziała na ciebie lawenda, a może drzewo sandałowe.

Według niektórych badań zbawienne na stres mogą być: bergamotka, ylang ylang i jaśmin. Dodaj kilka kropli olejku do specjalnego kominka do aromaterapii lub kąpieli. To powinno pomóc ci się zrelaksować.

(6)

3. Skoncentruj się na oddechu

Bardzo prostym ćwiczeniem, które możesz wykonać właściwie wszędzie, jest powolne, uważne oddychanie. Najpierw, licząc w myślach do 4, zrób głęboki wdech. Następnie, również licząc do 4, zrób wydech. Powtarzaj przez 5 minut. Praktykowanie tego ćwiczenia pomaga też w ustabilizowaniu tętna.(2)

4. Naucz się zarządzać czasem

Uczucie niepokoju może być związane z panującym w twoim życiu chaosem oraz złą organizacją czasu. Dlatego dobrze jest skorzystać ze sposobów, które ułatwią sprawne wykonywanie zadań.

Na przykład dobrze jest przygotować sobie listę rzeczy do zrobienia na każdy dzień.

Jednak nie taką, która liczy kilkanaście punktów i już sam jej widok działa przytłaczająco – kilka punktów, pogrupowanych pod kątem pilności, to optymalne rozwiązanie.

Dobrym sposobem na pozbycie się niepokoju związanego z obowiązkami jest także wykonywanie w pierwszej kolejności tego, co jest najtrudniejsze. Niestety w praktyce mamy tendencję do odwlekania czynności, którymi nie mamy ochoty się zajmować.

W konsekwencji ciągle pozostają one w perspektywie i są niczym przysłowiowa kula u nogi.

Zmieniając kolejność i zajmując się na początku dnia najbardziej nielubianymi zadaniami, przez resztę godzin nie trzeba już o nich myśleć, co sprawia, że jest nam zdecydowanie lżej.

5. Trenuj zastępowanie negatywnych myśli pozytywnymi

Atak niepokoju często polega na gonitwie myśli, które raczej nie należą do pozytywnych. Wręcz przeciwnie, możesz widzieć świat w czarnych barwach. Czy jest na to dobry sposób? Jeżeli krążące po głowie negatywne przekonania są głęboko zakorzenione w podświadomości, zastąpienie ich innymi może potrwać trochę czasu, jednak warto podjąć wysiłek. Pozytywne myślenie to cenna umiejętność.

Zacznij od zrobienia listy negatywnych myśli – wszystkich, które przychodzą ci do głowy, np. „stracę pracę”, „nikt mnie nie lubi”, „jestem do niczego”. Dla ułatwienia zgrupuj je w jednej kolumnie. Obok nich zapisz coś pozytywnego na swój temat – tak, żeby każda negatywna myśl miała swój optymistyczny odpowiednik.

Na przykład: „mam pracę i jestem za to bardzo wdzięczna/y”, „mam oddane grono przyjaciół i zawsze mogę na nich liczyć”, „jestem wartościową osobą” (możesz też wypisać wszystkie swoje umiejętności, osiągnięcia i talenty).

Przeczytaj „pozytywną” listę kilka, kilkanaście, a może nawet kilkadziesiąt razy. Powtarzaj ją sobie na głos, najlepiej codziennie, a zwłaszcza wtedy, gdy znów dopadnie cię niepokój. W ten sposób stworzysz bardziej pozytywny obraz siebie i swojego życia.(2)

6. Stwórz wokół siebie grupę wsparcia

Wbrew pozorom wsparcie psychiczne nie musi polegać tylko na tym, że opowiadasz o wszystkich negatywnych myślach i sytuacjach, które cię spotykają (lub których się boisz). Wsparcie polega też na robieniu wspólnie relaksujących rzeczy.

Spacer po lesie, przejażdżka rowerowa, oglądanie ulubionego serialu, gra w planszówki, przeglądanie starych zdjęć, a nawet grupowa rozmowa z przyjaciółmi przez komunikator internetowy, która dostarczy nam dużo śmiechu i poprawi humor – to dobre sposoby na miłe spędzenie czasu razem z najbliższymi.

Jeśli z różnych powodów nie masz obok siebie bratniej duszy, możesz przyłączyć się do grupy internetowej albo zgłosić się do pracy jako wolontariusz. To prosty sposób na poznanie nowych ludzi.

7. Zadbaj o regularny i dobry sen

Siedzenie do późnych godzin nocnych, zwłaszcza gdy musimy rano wstać, skutkuje ciągłym niedosypianiem i problemami ze snem. To zaś ma dalsze konsekwencje: zmęczenie, rozdrażnienie, pogorszenie produktywności, a czasami również niepokój. Jak więc poprawić jakość snu? Oczywiście trzeba ustalić regularne godziny chodzenia spać i wstawania, nawet w weekendy.

Ponadto trzeba pamiętać, że w regulacji snu bardzo pomaga codzienna ekspozycja na światło słoneczne. Z drugiej strony w nocy warto zadbać o całkowitą ciemność w sypialni. W ten prosty sposób mózg otrzymuje sygnał, kiedy jest czas na aktywność, a kiedy na odpoczynek. Dzięki temu w odpowiednim czasie uwalnia hormon snu, czyli melatoninę.

Co ważne, przed snem lepiej zrezygnować z elektroniki i odstawić smartfon, telefon, wyłączyć telewizor oraz zrezygnować z wszelkich pobudzających czynności (na przykład ćwiczeń).(7) Zamiast tego można włączyć sobie relaksującą muzykę albo poczytać książkę. To najlepsze sposoby na dobry sen.

8. Postaw na spokój

Siła spokoju pomaga pokonać niepokój i przejść przez trudne, stresujące sytuacje życiowe. Już nawet zwykłe policzenie do 10 pomaga się wyciszyć. Techniki relaksacyjne w dużym stopniu pomagają zbudować odporność na stres.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*