Bolący bark – jak leczyć ból w barku?

Bolący bark – jak leczyć ból w barku? 22 lipca 2020OrtezyOrtopedia

Ból barku, problemy z poruszaniem ręką czy obrzęk i poranna sztywność kończyny to objawy, które mogą sugerować zapalenie stawu barkowego. Przyczyną stanu zapalnego bywa uraz lub przeciążenie ręki, jednak dolegliwości mogą mieć także inne źródła. Jak rozpoznać zapalenie stawu barkowego? Jak wygląda leczenie i jak długo trwa?

Czym jest zapalenie stawu barkowego i jakie ma przyczyny?

Ból w stawie barkowym to dość powszechna dolegliwość, którą najczęściej wywołują zmiany o charakterze przeciążeniowym bądź urazowym.

Choć w wielu przypadkach dolegliwości mijają samoistnie, bez konieczności stosowania zaawansowanego leczenia, istnieje ryzyko, że na ich podłożu rozwinie się proces zapalny.

W przypadku zapalenia stawu barkowego infekcja może obejmować wszystkie budujące go struktury, m.in.: elementy kostne i chrząstkę, torebkę stawową, więzadła czy ścięgna.

Zapalenie barku zwykle przybiera postać pourazowego zapalenia stawu, jednak kontuzja to nie jedyna przyczyna problemu. Do zapalenia stawu barkowego dochodzi także na skutek:

  • zakażenia bakteriami lub wirusami poprzez otwarte rany na ciele lub w przebiegu chorób zakaźnych;
  • reumatoidalnego zapalenia stawów;
  • łuszczycowego zapalenia stawów;
  • młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów;
  • zaburzeń układu odpornościowego;
  • schorzeń zapalnych, np. jelit.

Stan zapalny może występować w postaci przewlekłej, podostrej lub ostrej.

Zapalenie stawu barkowego – objawy to nie tylko ból barku

Najbardziej charakterystycznym objawem problemów z barkiem powstałych na tle zapalnym jest ostry ból barku nasilający się wraz z rozwojem infekcji.

Staw jest spuchnięty, zaczerwieniony i ocieplony, a ból staje się jeszcze bardziej dotkliwy przy dotyku. Typowe jest ograniczenie zakresu ruchomości kończyny i uczucie sztywności barku po przebudzeniu.

U chorego mogą wystąpić także symptomy ogólnoustrojowe – podwyższenie temperatury ciała, ból mięśni czy zmniejszenie apetytu.

Z objawami zapalenia stawu barkowego najlepiej zgłosić się do lekarza ortopedy lub reumatologa.

Specjalista po przeprowadzeniu wywiadu i badania chorego barku, ustali, jak powinno wyglądać leczenie.

Jeżeli zaistnieje taka konieczność, może zlecić wykonanie USG lub RTG, a także badania krwi, by ostatecznie potwierdzić diagnozę i ustalić, jaki typ drobnoustrojów jest odpowiedzialny za zakażenie.

Sprawdź, jak działa szyna CPM na łokieć i kiedy warto ją stosować

Jak leczyć zapalenie stawu barkowego?

O tym, jakie leki na zapalenie stawu barkowego zastosować, zawsze powinien zadecydować specjalista, zwłaszcza jeśli dysfunkcja pojawiła się w odpowiedzi na zakażenie drobnoustrojami. Może się okazać, że konieczne jest zażywanie antybiotyku.

W terapii wykorzystuje się także leki przeciwzapalne (sterydowe lub niesterydowe). Wybrane środki mogą być podawane domiejscowo (żele, maści), doustnie lub w formie zastrzyków.

W domowym leczeniu, w oczekiwaniu na wizytę u lekarza, można doraźnie przyjmować dostępne bez recepty leki przeciwbólowe, jednak konsultacji nie należy odkładać.

Orteza stawu barkowego

Aby złagodzić ból, zmniejszyć obrzęk i przyspieszyć regenerację uszkodzonych struktur, warto sięgnąć po ortezę stawu barkowego.

Jej zadaniem jest stabilizacja chorego barku i ograniczenie wykonywania niepożądanych ruchów wzmagających bolesność.

Noszenie stabilizatora tego typu wpływa również na poprawę postawy ciała, dzięki czemu zmniejsza się napięcie włókien mięśniowych, więzadeł i ścięgien.

Bolący bark – jak leczyć ból w barku?

Orteza stawu barkowego Acro Comfort jest wygodna i łatwa w regulacji.

W BRANDvital do dyspozycji naszych pacjentów oddajemy ortezę wykonaną z materiału PCM, który wykazuje doskonałe właściwości termiczne, zatrzymując ciepło przy skórze.

Orteza posiada wygodną regulację ułatwiającą dopasowanie do ciała i nie ogranicza ruchów podczas wykonywania ćwiczeń. Dzięki anatomicznemu kształtowi, orteza stawu barkowego pewnie utrzymuje się na miejscu.

Może być noszona zarówno na prawym, jak i lewym barku.

Sprawdź ortezę Arco Comfort barku w naszym sklepie internetowym.

Zapalenie stawu a ćwiczenia na ból barku

Przy zapaleniu stawu barkowego rehabilitacja – prowadzona pod okiem wykwalifikowanego terapeuty – pomaga złagodzić ból, zwiększyć ruchomość kończyny i wzmocnić siłę mięśniową.

  • Początkowo zaleca się wykonywanie delikatnych ćwiczeń rozciągających, które pozwolą zmniejszyć nieprzyjemne uczucie sztywności mięśni i zapobiegną przykurczom, które mogą powstawać przy długotrwałym unieruchomieniu. Jednym z najprostszych ćwiczeń jest wykonywanie ruchów wahadłowych w pozycji pochylonej z ręką swobodnie zwisającą ku dołowi. Do rozciągania warto wykorzystać także specjalne taśmy elastyczne.
  • Pomocne są ponadto ćwiczenia przywodzenia i odwodzenia, zginania i prostowania, a także ruchy rotacyjne, których celem jest przywrócenie prawidłowej mechaniki barku.
  • Specjaliści polecają również wykonywanie ćwiczeń na ból barku w wodzie. Fizjoterapia wodna działa odciążająco, pozwala zmniejszyć napięcie tkanek objętych procesem zapalnym, co sprzyja szybszemu odbudowaniu prawidłowych schematów ruchowych.

Aby przyspieszyć powrót do sprawności, warto skorzystać z zabiegów z zakresu fizykoterapii, np. prądów TENS, krioterapii czy kąpieli solankowych.

Ból ręki? To może być łokieć tenisisty – sprawdź objawy i sposoby leczenia 

Jak długo trwa zapalenie stawu barkowego?

Nie da się jednoznacznie określić czasu trwania dolegliwości. Leczenie zapalenia bywa żmudne i długotrwałe (zwłaszcza jeśli choroba wejdzie w fazę przewlekłą), istnieje też ryzyko odnowienia się stanu zapalnego. Terapia może trwać od kilku do kilkunastu miesięcy.

Ból barku – urazy stawu ramiennego

W skład stawu barkowego wchodzi duża głowa kości ramiennej oraz znacznie mniejsze wydrążenie panewkowe łopatki. Obszar samego wydrążenia jest wzmocniony przez chrzęstno-więzadłową krawędź zwaną obrąbkiem, która powiększa powierzchnię stawową. Jest bardzo ważnym elementem stabilizującym.

Kolejnym elementem stawu barkowego jest pierścień rotatorów – zwany też jako stożek rotatorów, zestaw czterech mięśni i ścięgien, które otaczają ramię, zapewniają mu wsparcie.

Staw barkowy jest stawem kulistym charakteryzującym się szerokim zakresem ruchomości w wielu kierunkach: zgięcie i wyprost, odwodzenie i przywodzenie, rotacja zewnętrzna i wewnętrzna.

W związku z dużą ruchomością i rozbudowaną strukturą anatomiczną każda czynność z wykorzystaniem ruchów ramion, szczególnie wykonywanych ponad głową, może powodować przeciążenia, a w efekcie uszkodzenia tkanek miękkich. Często bywa przyczyną wywołującą ból barku wśród sportowców.

Zespół ciasnoty podbarkowej

Ból barku jest na trzecim miejscu wśród najczęściej zgłaszanych dysfunkcji mięśniowo-szkieletowych, a zespół ciasnoty podbarkowej stanowi ok. połowę wszystkich przypadków bólu barku. Jest to zespół patologii zlokalizowanych w przestrzeni podbarkowej związanych z kaletką podbarkową oraz ścięgnami pierścienia rotatorów. Przyczyny zespołu mogą być bardzo różne np.

: długotrwałe wykonywanie ruchów kończyną górną ponad głową powodując uszkodzenia pierścienia rotatorów z wystąpieniem stanu zapalnego, co zawęża przestrzeń podbarkową. Wśród czynników może być degeneracja mięśnia nadgrzebieniowego powodując, że silniejszy mięsień naramienny podciąga głowę kości ramieniowej do siebie, co zmniejsza przestrzeń podbarkową powodując ciasnotę.

Objawy

Zespół na ogół dotyka pacjentów w wieku powyżej 40 lat, którzy cierpią z powodu uporczywego bólu barku. Najczęściej jest to stan zwyrodnieniowy rozwijający się miesiącami, a nie wynik nagłego urazu.

Głównym objawem jest ból barku, który może mieć objawy ostre lub przewlekłe. Dolegliwości najczęściej występują miejscowo podczas unoszenia ramienia pod kątem 70-120°.

Ból barku może być szczególnie odczuwalny podczas wykonywania czynności z rękoma uniesionymi do góry, jak również podczas spania na chorym ramieniu.

Diagnostyka

Ból barku wywołany zespołem ciasnoty podbarkowej zazwyczaj nie ustępuje samoistnie, szczególnie jeśli nadal jesteśmy aktywni fizycznie, a przyczyna dolegliwości nie zostanie usunięta. Dlatego warto skonsultować się z ortopedą sportowym w celu wykonania diagnostyki i rozpoczęcia leczenia.

Istnieje wiele schorzeń powodujących ból barku, które mogą przypominać zespół cieśni podbarkowej. Dlatego do właściwego rozpoznania, oprócz szczegółowego wywiadu lekarskiego, należy wykonać kilka specyficznych testów, jak np.: Neer’a, Hawkins’a, Jobe’a, Yocum’a czy bolesny test łuku.

W diagnostyce pomocne jest również zdjęcie rentgenowskie, a także badanie USG i MRI, przydatne w ocenie stopnia patologii stożka rotatorów.

Bolący bark – jak leczyć ból w barku?

Leczenie

Zespół ciasnoty podbarkowej na ogół rozpoczyna się od leczenia zachowawczego, składającego się z: odpoczynku, zmniejszenia bólu i obrzęku w obrębie stawu barkowego, a także ograniczenia aktywności fizycznej.

Może to potrwać około roku, aż do zauważenia wyraźnej poprawy. W tym okresie, aby zmniejszyć ból barku, lekarz może przypisać leki przeciwzapalne np. Olfen czy Diklofenak, lub podać zastrzyk z Glikokortykosteroidu (Diprophos).

Zastrzyk ma działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, ale często tymczasowe. Podstawą leczenia zachowawczego jest fizjoterapia oparta na ćwiczeniach. Terapia ruchowa powinna koncentrować się na wzmocnieniu stożka rotatorów i mięśni stabilizujących łopatkę.

Dobra postawa barku i łopatki zwiększa szczelinę, w której znajduje się ścięgno i kaletka, oraz zmniejsza ucisk.

Leczenie operacyjne

Gdy leczenie zachowawcze nie przynosi pożądanych efektów, a ból barku nadal jest odczuwalny, ortopeda może zasugerować wykonanie zabiegu. Dostępnych jest kilka technik chirurgicznych, które stosuje się w zależności od charakteru i ciężkości urazu.

Najczęściej w leczeniu operacyjnym zespołu cieśni podbarkowej stosuje się artroskopię stawu ramiennego, polegającego na dekompresji przestrzeni podbarkowej poprzez artroskopowe wycięcie zapalnie zmienionej kaletki podbarkowej, a czasami też akromioplastykę, czyli ścięcie i sfrezowanie wyrostka barkowego.

W przypadku częściowego lub całkowitego zerwania stożka rotatorów, wykonuje się zabieg polegający na artroskopowej naprawie uszkodzonego ścięgna mięśni stożka rotatorów z użyciem kotwic kostnych. W przypadku masywnego uszkodzenia stożka rotatorów istnieje kilka różnych metod leczenia operacyjnego.

Jedną z nich jest wykonanie rekonstrukcji górnej torebki stawowej, wszywając „łatę” w panewkę i w głowę kości ramiennej przytrzymując ją do góry.

Inną metodą jest częściowa naprawa uszkodzonych ścięgien lub implementacja specjalnego balonu do przestrzeni podbarkowej, poszerzając ją i poprawiając biomechaniczne warunki pracy barku. Rozwiązaniem ostatecznym jest zastosowanie specjalnej tzw. odwróconej endoprotezy stawu barkowego.

Więcej o leczeniu zespołu ciasnoty podbarkowej.

Patologia ścięgna głowy długiej bicepsa

Ból barku może być również związany z patologią głowy długiej bicepsa, którą można podzielić na: przewlekłą i na ostrą. Do patologii przewlekłych zaliczamy różnego rodzaju zapalenia związane z ułożeniem anatomicznym ścięgna, które przebiega w okolicy kaletki podbarkowej i ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego.

Drugą patologią przewlekłą jest niestabilność głowy długiej bicepsa z powodu, np. częściowego uszkodzenia któregoś ze ścięgien rotatorów lub uszkodzenia więzadeł utrzymujących głowę długą bicepsa w rowku. Do patologii ostrych zalicza się zerwanie głowy długiej bicepsa, które zdarza się dość często.

Dochodzi do tego głowie w przebiegu zmian degeneracyjnych tego ścięgna.

Objawy

  • dolegliwości bólowe w obrębie stawu barkowego,
  • ograniczenie ruchu stawu barkowego, szczególnie rotacji wewnętrznej – sięganie do tyłu, wkładanie ręki w rękaw, rotacji zewnętrznej z odwiedzeniem – pacjentki mają problemy z zapięciem stanika,
  • przeskakiwanie,
  • ból palpacyjny rowka głowy długiej bicepsa.

Diagnostyka

Podstawą diagnostyki jest prawidłowo przeprowadzone badanie przedmiotowe, które pozwala zaoszczędzić czas w przypadku konieczności leczenia operacyjnego. Lekarz może wykonać kilka testów np.: próbę Speeda lub próbę Yergasona. Podczas diagnostyki lekarz może rozszerzyć badanie fizykalne o diagnostykę obrazową.

Początek patologii głowy długiej mięśnia dwugłowego oraz przebieg śródstawowy można zobaczyć za pomocą rezonansu magnetycznego (MRI). Natomiast w przypadku niestabilności spowodowanej uszkodzeniami, bardziej skuteczne jest USG, ponieważ jest badaniem dynamicznym, które może wyraźniej pokazać niestabilną część ścięgna.

Najdokładniejszym badaniem patologii głowy długiej mięśnia dwugłowego jest artroskopia.

Leczenie

W leczeniu większości patologii ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego, wywołujących uciążliwy ból barku, dobre rezultaty daje kompleksowa fizjoterapia. Wyjątkiem mogą być uszkodzenia strukturalne z objawami niestabilności ścięgien lub zerwanie stożka rotatorów.

Czasami, w przypadku długotrwałego zapalenia, konieczne jest wstrzyknięcie steroidu. Zerwanie ścięgna głowy długiej bicepsa bardzo rzadko wymaga leczenia operacyjnego. Zabieg wykonuje się głównie u młodych sportowców lub w sytuacjach, szczególnych.

Leia também:  Como Saber Quando A Mama Esta Vazia?

Operacyjnie leczone są patologie przewlekłe, gdzie lekarz może wykonać tenotomię (przecięcie głowy długiej bicepsa) lub tenodezę (zabieg polegający na ustabilizowaniu głowy długiej bicepsa i wyłączeniu z mechanicznej pracy barku).

Dzięki temu „wyciszany” jest stan zapalny, pozbawiając pacjenta bólu barku.

Więcej o leczeniu patologii głowy długiej bicepsa 

Zamrożony bark

Zespół zamrożonego barku (ZZB) może być częstą przyczyną przewlekłego bólu barku. Jest chorobą znacznie utrudniającą codzienne funkcjonowanie, której leczenie zajmuje długi okres.

Schorzenie to charakteryzuje się dużym ograniczeniem ruchomości stawu barkowego, któremu towarzyszy narastający ból barku. O pierwotnym zespole zamrożonego barku mówimy, gdy nie doszło do wyraźnych czynników sprawczych, jak: nagły uraz, czy przebyty zabieg operacyjny.

Badania obrazowe wskazują, że zamrożony bark to stan zapalny maziówki oraz zwłóknienie torebki stawowej.

Objawy

Charakterystycznym objawem dla zespołu zamrożonego barku jest ekstremalny ból barku bez wymiernego uszkodzenia tkanek miękkich. Problem zazwyczaj dotyka kobiet w wieku od 40 do 60 lat i może być związany z zaburzeniami immunologicznymi, biochemicznymi i hormonalnymi.

W fazie pierwszej zamrażania (trwa 1-8 tygodni) pojawia się ból barku w czasie wykonywania codziennych czynności. Następnie pojawia się ograniczenie ruchu stawu barkowego. Ból uniemożliwia pacjentowi spanie na zajętym barku.

W fazie drugiej zamrażania (trwa 9-16 miesięcy) następuje obniżenie bólu spoczynkowego, czasem pojawia się ból nocny. Jednak sztywność postępuje i pacjent skarży się na upośledzenie prostych czynności dnia codziennego.

W fazie trzeciej zamrażania (trwa 12-40 tygodni) ruchomość stawu stopniowo wraca samoczynnie. Często jednak spotykane jest niepełne wyzdrowienie, a dolegliwości wracają w barku przeciwnym.

Zamrożony bark – leczenie

W przypadku zamrożonego barku ważna jest szybka interwencja fizjoterapeutyczna. Leczenie zamrożonego barku polega na terapii manualnej – pracy rehabilitanta na punktach spustowych, w bruzdach mięśniowych i powięzi oraz na masażu głębokim.

Aby ograniczyć stan zapalny i złagodzić ból barku lekarz może podać środki przeciwbólowe i niesteroidowe leki przeciwzapalne. W skrajnych przypadkach, gdy leczenie zachowawcze nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wykonuje się zabieg chirurgiczny, polegający na przecięciu torebki stawowej i uwolnieniu stawu.

Operacja to dopiero połowa sukcesu, a o ostatecznym powodzeniu decyduje proces rehabilitacji, która trwa około 24 tygodnie.

Więcej o zamrożonym barku.

Uszkodzenia pierścienia rotatorów

Stożek rotatorów pokrywa przednią, tylną oraz górną powierzchnię stawu ramienno-łopatkowego.

Jego główną funkcją jest stabilizacja głowy kości ramiennej w stawie, unoszenie ramienia oraz ruchy obrotowe w stawie. Uszkodzenie stożka rotatorów jest jednym z najczęstszych przypadłości stawu barkowego.

Problem ten najczęściej dotyka osoby po 40. roku życia, jak również osoby młode, uprawiające sport.

Przyczyny

Uszkodzenie pierścienia rotatorów może być wynikiem zmian zwyrodnieniowych tkanek miękkich, ścięgien i mięśni obręczy barkowej. Przebieg uszkodzenia jest wówczas przewlekły i może początkowo przebiegać bez istotnych dolegliwości.

Zarówno w sporcie, jak i w pracy uraz tego typu może wystąpić w wyniku wykonywania powtarzających się czynności z uniesionym do góry ramieniem. Uszkodzenie pierścienia rotatorów może mieć też przebieg ostry, w wyniku urazu np.

upadku na wyprostowaną kończynę.

Objawy

  • ból i ograniczenie ruchu stawu barkowego,
  • osłabienie siły mięśniowej w okolicy barku,
  • ból barku może pojawić się nagle (np. po dźwignięciu ciężaru) lub nasilać się stopniowo,
  • ból barku może występować nocą i zakłócać sen,
  • czasami występują trzeszczenia i przeskakiwanie w barku.

Diagnostyka

Podstawą rozpoznania jest wywiad lekarski, badanie kliniczne i badania obrazowe. Z badań obrazowych dla oceny pierścienia rotatorów wykorzystuje się ultrasonografię, badanie rezonansem magnetycznym i zdjęcie rentgenowskie (RTG). USG pokazuje uszkodzenia ścięgien i pozwala uwidocznić dokładne miejsce uszkodzenia i towarzyszące temu inne uszkodzenia w ramieniu.

Badanie MRI z równą dokładnością ukazuje patologię stożka rotatorów i ścięgna głowy długiej bicepsa, a dodatkowo umożliwia ocenę wszystkich powierzchni stawowych i strukturę kości ramienia. RTG natomiast, może być bardzo pomocne dla wykluczenia innych przyczyn podobnych dolegliwości lub uszkodzeń towarzyszących tj zwapnienia, zmian urazowych czy zwyrodnieniowych.

Bolący bark – jak leczyć ból w barku?

Leczenie

Zwyrodnieniowe uszkodzenie stożka rotatorów może być świadectwem starzenia się organizmu. Takich przypadków nie leczy się operacyjnie.

Operacyjnie leczy się jedynie uszkodzenia urazowe lub degeneracyjne, które dają typowe objawy takie jak: ból barku, osłabienie siły mięśniowej czy ograniczenie ruchu stawu barkowego.

Standardem w leczeniu uszkodzeń stożka rotatorów jest leczenie artroskopowe, gdzie pod kontrolą kamery dokonuje się ponownego przyszycia ścięgna do guzka większego, czyli do miejsca od którego to ścięgno się oderwało.

Okres rekonwalescencji u pacjentów jest różny i w dużej mierze zależy od tego, czy mamy do czynienia z człowiekiem młodym, u którego stożek rotatorów uległ zerwaniu w wyniku np. upadku, czy starszej osoby z degeneracją stożka. Powrót do sportu w przypadku uszkodzenia stożka rotatorów jest jak najbardziej możliwy.

Więcej o uszkodzeniach stożka rotatorów

Uszkodzenie obrąbka stawu ramiennego typu SLAP

Ból barku może być spowodowany uszkodzeniem obrąbka stawu ramiennego typu SLAP. Jest to uszkodzenie przyczepu ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia do panewki oraz górnej części obrąbka stawowego. Rozpoznawanych jest wiele typów takiego uszkodzenia:

  • I – zwyrodnienie lub wystrzępienie obrąbka stawowego bez cech jego niestabilności;
  • II – najczęściej spotykany (50% przypadków) polega na oderwaniu się górnej części obrąbka od panewki;
  • III – uszkodzenie typu „rączki od wiadra” z pozostawieniem części ścięgna i obrąbka przyłączoną do panewki;
  • IV – pęknięcie typu „rączki od wiadra” rozszerzające się na ścięgno mięśnia dwugłowego.

Przyczyny

Uszkodzenie obrąbka stawu ramiennego typu SLAP najczęściej występuje u sportowców wykonujących ruch miotający ponad głową (rzut oszczepem, dyskiem, pchnięcie kulą, a także koszykówka, siatkówka, piłka ręczna lub tenis).

Większość przypadków związana jest z mikrourazami, które nakładając się doprowadzają do SLAP. Spora też grupa osób ulega uszkodzeniu tego typu po działaniu bezpośredniej siły zewnętrznej na staw barkowy np.

uderzenie w trakcie upadku lub przy bardzo silnym pociągnięciu za ramię w sytuacji opadania z wysokości z nagłym złapaniem się np. za drążek.

Objawy

  • odczucie przeskakiwania, blokowania lub trzeszczenia,
  • zmniejszona siła barku,
  • zmniejszony zakres ruchu stawu barkowego,
  • ból barku przy ruchu lub przy utrzymywaniu barku w określonych pozycjach,
  • patologiczne towarzyszące: rozerwanie pierścienia rotatorów lub niestabilność stawu barkowego.

Diagnostyka i leczenie

Podstawą rozpoznania jest wywiad lekarski oraz badanie przedmiotowe, podczas którego lekarz sprawdza zakres ruchu, siłę i stabilność stawu barkowego.

Diagnostyka obrazowa opiera się na zdjęciach rentgenowskich, aby upewnić się, że nie ma innych problemów w ramieniu, takich jak złamanie, a także rezonans magnetyczny pokazujący tkanki miękkie, takie jak obrąbek stawowy. W większości przypadków początkowe leczenie urazu SLAP jest nieoperacyjne.

Lekarz przypisuje niesteroidowe leki przeciwzapalne i wdraża fizjoterapię. Odpowiedni program ćwiczeń przygotowany przez wykwalifikowanego rehabilitanta wzmocni ramię, przywróci ruchomość w stawie i zmniejszy ból barku.

Leczenie operacyjne uszkodzeń typu SLAP zależy od rozpoznania, czy doszło do oderwania przyczepu mięśnia dwugłowego lub przednio-górnej części obrąbka stawowego.

W przypadku uszkodzenia typu III wykonuje się czyszczenie wystrzępionych części obrąbka bez potrzeby szycia. Zabieg naprawczy przy uszkodzeniu typu II polega na artroskopowym zszyciu i przymocowaniu danego fragmentu za pomocą specjalnych implantów.

SLAP typu IV, w przypadku uszkodzenia większej części, dokonuje się szycia ścięgna oraz przyszycie obrąbka.

Więcej o uszkodzeniu obrąbka stawu ramiennego typu SLAP

Zespół bolesnego barku: objawy i leczenie chorób barku

Pod nazwą zespół bolesnego barku kryje się nie jedna, ale wiele chorób dotyczących barku. Przyczyną bólu i ograniczenia zakresu ruchów ręką może być przeciężenie mięśni, szkodzenie ścięgna lub zapalenie kaletki podbarkowej. Od ustalenia przyczyn bólu zależy metoda leczenia.

Zespół bolesnego barku może mieć różne przyczyny. Bark – jak ważny jest w codziennym życiu uświadamiamy sobie, gdy nie możemy wykonywać zwykłych czynności. Jeśli bowiem któryś z elementów jego konstrukcji zaczyna gorzej funkcjonować, pojawiają się dolegliwości ograniczające ruchy ręką. 

Jak wygląda życie z chorobą reumatyczną?

Spis treści

Zespół bolesnego barku – objawy

Główny symptom zespołu bolesnego barku to ból. Bywa, że początkowo jest niewielki, pojawia się tylko przy unoszeniu ręki powyżej linii ramion. Z czasem nasila się i dokucza także przy innych ruchach kończyną.

Należy pamiętać o tym, że ból nie zawsze musi być kojarzony z aktywnością ruchową. Często pojawia się w nocy, kiedy próbujemy zasnąć na chorym boku. Zdarza się też, że zjawia się nagle, np. po wykonaniu gwałtownego ruchu, i jest tak ostry i silny, że rękę cały czas trzymamy w jednej pozycji, by uniknąć cierpienia.

Bólowi może towarzyszyć obrzęk okolicy barku. Jeśli zlekceważymy te dwa objawy, dołącza trzeci – znaczne ograniczenie zakresu ruchów w stawie ramiennym. Niezależnie od tego, czy ból pojawił się nagle, czy też stopniowo narastał, powinniśmy zgłosić się do ortopedy. Kluczową sprawą jest bowiem ustalenie jego przyczyny.

Zespół bolesnego barku  – przyczyny

Źródłem dolegliwości są najczęściej:

W ustaleniu przyczyny pomagają lekarzowi badania obrazowe:

  • rentgen (RTG),
  • ultrasonografia (USG),
  • rezonans magnetyczny (MRI).

Przeciążenie mięśni barku

Dochodzi do niego podczas czynności wymagających uniesienia ręki powyżej linii ramion, których nie wykonujemy na co dzień (np. mycie okien) lub przenoszenia ciężkich przedmiotów.

Przyczyną problemu mogą być także powtarzające się, jednostajne ruchy, spanie w niewygodnej pozycji, gwałtowne szarpnięcie ręką, zbyt intensywne ćwiczenia. Rezultatem przeciążenia mięśni podczas wysiłku może być ich przykurcz – przez cały czas są napięte, a to sprawia ból.

Polega na zaprzestaniu czynności powodujących nasilenie dolegliwości, przyjmowaniu leków przeciwbólowych i rozluźniających mięśnie oraz stosowaniu terapii manualnej. Lepiej z nią nie zwlekać, bo im dłużej utrzymuje się przykurcz, tym trudniej go zlikwidować, a rehabilitacja trwa dłużej.

Uszkodzone ścięgna barku

Źródłem bólu barku może być uszkodzenie ścięgien stożka rotatorów, który składa się z 4 małych mięśni (podgrzebieniowy, nadgrzebieniowy, podłopatkowy, obły mniejszy). Ścięgna te otaczają głowę kości ramiennej i są zrośnięte z torebką stawową.

Najczęściej dochodzi do uszkodzenia ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego, np. podczas rzucania piłki ręką uniesioną powyżej linii ramion. Ale przyczyną bólu może być też uraz innego ścięgna w okolicy barku – ścięgna mięśnia dwugłowego. Łatwo je naciągnąć nawet w trakcie tak banalnej czynności jak sięganie w samochodzie po torebkę leżącą na tylnym siedzeniu.

Naciągnięcia, naderwania ścięgien kumulują się i mogą być przyczyną przewlekłego bólu barku, a nawet zerwania ścięgna.

Kiedy zerwanie jest całkowite, zwykle konieczna jest operacja. Zabiegi przeprowadza się najczęściej metodą artroskopową. Ich celem jest rekonstrukcja uszkodzonych ścięgien. W przypadku ścięgna mięśnia dwugłowego niejednokrotnie przecina się go, skraca i mocuje do kości w innym miejscu.

Częściowe uszkodzenia możemy coraz lepiej leczyć przez ostrzykiwanie ścięgien osoczem bogatopytkowym (PRP) pod kontrolą USG, nie zapominając o bardzo dużej roli poprawnie prowadzonej rehabilitacji ruchowej.

Zapalenie kaletki podbarkowej

Zdrowa kaletka podbarkowa wyglądem przypomina sklejoną torebkę foliową, chora – torebkę pogrubiałą, wypełnioną płynem. Do takiej zmiany dochodzi, gdy stożek rotatorów jest osłabiony lub uszkodzony. Wówczas przy unoszeniu ramienia powyżej linii barku dochodzi do konfliktu kaletki z wyrostkiem barkowym, bolesnej ciasnoty podbarkowej (struktury trą o siebie).

Leia também:  Como Saber Qual Meu Anjo Da Guarda Catolico?

Polega na podawaniu doustnych leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych, wstrzykiwaniu sterydów wprost do kaletki, jeden lub maksimum dwa razy, najlepiej pod kontrolą USG. Ważnym elementem kuracji jest rehabilitacja, która przywraca prawidłową ruchomość stawu.

W niektórych przypadkach konieczne jest operacyjne usunięcie kaletki. Jeśli doszło do zerwania ścięgien mięśni rotatorów, konieczna jest operacja polegająca na ich rekonstrukcji za pomocą kotwic.

“Zamrożenie” barku

Tak mówi się o pogrubieniu i usztywnieniu torebki stawowej, którego rezultatem jest znaczne ograniczenie zakresu ruchów w stawie ramiennym. Do „zamrożenia” barku może przyczynić się unikanie ruchów ręką z powodu bólu.

W przypadku tej dolegliwości konieczna jest długa rehabilitacja prowadzona przez doświadczonego terapeutę. Choroba może trwać nawet do 1,5 roku, dlatego bardzo ważne jest wytłumaczenie pacjentowi jaki jest jej przebieg, jakie objawy mogą być niepokojące.

Jeśli nie wdroży się jej w odpowiednim momencie, w torebce stawowej i przestrzeni podbarkowej tworzą się zrosty, które usztywniają staw. Kiedy dojdzie do tej sytuacji trzeba je usunąć operacyjnie.

Czytaj też:

Bolący bark – jak leczyć ból w barku? dr n. med. Michał Konik – ortopeda, Rehasport Clinic, Szpital Medicover

Rehabilitacja potrzebna jest zarówno w przypadku nieoperacyjnych, jak i operacyjnych metod leczenia schorzeń barku.

Wymaga dużej cierpliwości ze strony chorego, ponieważ dopiero po serii zabiegów następuje poprawa, ale jest skuteczna.

Pomaga przede wszystkim fizjoterapia: kinezyterapia (leczenie ruchem) i terapia manualna (polega na mobilizacjach, manipulacjach na stawach i tkankach miękkich). Fizykoterapia (z wyjątkiem krioterapii) przynosi małe korzyści.

miesięcznik “Zdrowie”

Jolanta Dyjecińska | Konsultacja: dr n. med. Michał Konik, ortopeda

Ból barku

Staw barkowy, łączący kończynę górną z tułowiem, złożony jest z kilku stawów i wykazuje największy zakres ruchów ze wszystkich stawów organizmu.

Struktury kostne (kość ramienna, łopatka, obojczyk i mostek) są otoczone przez liczne więzadła, mięśnie, ścięgna i kaletki, które zapewniają stabilizację barku i płynność wykonywanych ruchów. Najważniejszą rolę pełni tzw.

stożek rotatorów, czyli grupa czterech mięśni i ich ścięgien otaczających jeden ze stawów, tj. staw ramienno-łopatkowy.

Dolegliwości ze strony stawu barkowego są powszechne. Ich najczęstszą przyczyną są przeciążenia, powtarzalne mikroprzeciążenia i urazy otaczających go tkanek miękkich (głównie stożka rotatorów), powstające w trakcie codziennych czynności czy aktywności sportowej.

Podłożem bólu stawu barkowego mogą być nasilające się z wiekiem zmiany zwyrodnieniowe, choć choroba zwyrodnieniowa barku występuje rzadziej niż choroba innych stawów.

Należy również pamiętać o różnych zapalnych chorobach reumatycznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów czy polimialgia reumatyczna; oprócz bólu barku w ich przebiegu występują najczęściej również inne objawy choroby. Rzadziej ból barku stanowi manifestację chorób innych narządów, m.in. zawału serca czy guza płuca.

Poniżej przedstawiono kilka najczęstszych przyczyn dolegliwości stawu barkowego

Uszkodzenie stożka rotatorów. Tak zwany stożek rotatorów tworzą cztery mięśnie oraz ich ścięgna otaczające staw ramienno-łopatkowy, utrzymujące go we właściwej pozycji. W trakcie wykonywania monotonnych, powtarzających się czynności (np.

z rękami nad głową, jak przy wieszaniu zasłon czy grze w siatkówkę) dochodzi do przeciążenia tych struktur, a nawet ich zerwania (najczęściej uszkodzeniu ulega ścięgno mięśnia nadgrzebieniowego). Częstym powodem uszkodzenia stożka rotatorów są urazy, nawet niewielkie (np.

przy nagłym szarpnięciu w trakcie jazdy tramwajem). Najczęstszą manifestacją uszkodzenia stożka rotatorów jest ból barku, zwłaszcza w trakcie podnoszenia ramienia lub zakładania ręki na plecach.

Ból często lokalizuje się w okolicy przedniej i bocznej ramienia; może występować w nocy i uniemożliwiać spanie na zajętym barku.

Zespół ciasnoty podbarkowej. Przestrzeń podbarkowa znajduje się pod wyrostkiem barkowym, a znajdujące się tam kaletki umożliwiają płynne przesuwanie się struktur stawowych w trakcie podnoszenia ramienia.

Jeśli dojdzie do „ciasnoty” w przestrzeni podbarkowej, np.

w wyniku stanu zapalnego kaletki lub wytworzenia wyrośli kostnych, następuje zablokowanie ruchu wślizgiwania się kości ramiennej pod wyrostek barkowy; odczuwany jest wówczas silny ból, najbardziej nasilony przy odwiedzeniu w zakresie 60–110° (tzw. bolesny łuk).

Uszkodzenie ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego. Ścięgno to biegnie pionowo w przedniej części ramienia; jego uszkodzenie manifestuje się bólem w tej okolicy, zwłaszcza w trakcie ruchów przy zgiętym łokciu. Do zapalenia pochewki tego ścięgna dochodzi w przypadku jego uszkodzeń mechanicznych, a także w wyniku różnych chorób zapalnych stawów.

Bark zamrożony spowodowany jest zmniejszeniem podatności torebki stawu ramiennego, przez co niemożliwe staje się wykonywanie pełnego zakresu ruchów (głównie odwodzenia i rotacji, np. przy próbie czesania lub podrapania się po plecach). Dominuje uczucie usztywnienia stawu, choć może wystąpić również ból.

Do powstania barku zamrożonego (inaczej zarostowego zapalenia torebki stawowej) może dojść w wyniku uszkodzenia stożka rotatorów (najczęściej) lub z innych przyczyn (także niezwiązanych ze stawem barkowym, np. wskutek zawału serca). Najczęściej dolegliwości stopniowo ustępują, z reguły w ciągu 6–18 miesięcy.

Podstawą leczenia są odpowiednie ćwiczenia, czasem konieczne jest wykonanie wstrzyknięć steroidów, a także zastosowanie NLPZ i innych leków.

Zapalne choroby stawów. Zapalenie stawu barkowego może być jednym z objawów takich chorób, jak reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów czy dna moczanowa.

Dochodzi wówczas do przerostu wyścielającej staw błony maziowej i często do nagromadzenia płynu wewnątrz stawu. Z reguły towarzyszą temu inne objawy choroby i rozpoznanie nie stwarza problemów.

Jeśli staw jest bardzo ocieplony i występuje gorączka, należy wykluczyć zakażenie stawu (zwłaszcza jeśli wcześniej wykonywano punkcję stawu lub tzw. blokadę).

Na co należy zwrócić uwagę?

W przypadku bólu stawu barkowego warto przypomnieć sobie, czy w przeszłości nie doszło do jakiegoś urazu tego stawu (nawet niewielkiego, takiego jak gwałtowne szarpnięcie), a także czy nie wykonywaliśmy w ostatnim czasie czynności mogących spowodować jego przeciążenie (takich jak praca z rękami nad głową, pchanie i podnoszenie ciężkich przedmiotów, prace ogrodnicze i domowe wymagające powtarzalnych ruchów stawu barkowego). Należy zwrócić uwagę na to, kiedy ból ma największe nasilenie oraz jakie czynności go wywołują. Niepokojącymi objawami są obrzęk i nadmierne ocieplenie stawu, ból innych stawów oraz objawy ogólne.

Jak postępować?

Postępowanie zależy od przyczyny dolegliwości, dlatego warto zasięgnąć opinii lekarza (najczęściej ortopedy, rehabilitanta lub reumatologa).

W okresie znacznego nasilenia objawów należy unikać czynności nasilających ból, warto stosować okłady lodowe (15-20 min raz dziennie).

Często jednak pomimo dolegliwości wskazane jest jak najwcześniejsze rozpoczęcie odpowiednich ćwiczeń w celu wzmocnienia stabilizacji stawu i zapobieżenia jego dalszemu uszkodzeniu.

Kiedy i do jakiego lekarza się zgłosić?

Do lekarza ortopedy warto się udać, kiedy ból barku spowodowanyjest przyczyną „mechaniczną”, zwłaszcza gdy nie mijają mimo zaprzestania wykonywania czynności obciążających staw, a także jeśli wystąpił nagły ból związany z urazem.

Jeśli bólowi barku towarzyszą obrzęk i sztywność stawu, ból innych stawów lub objawy ogólne (uczucie rozbicia, stany podgorączkowe lub gorączka, nieuzasadnione zmniejszenie masy ciała, złe samopoczucie), należy udać się do reumatologa.

Jakie badania należy wykonać w celu ustalenia przyczyny bólu barku?

Poszukiwanie przyczyny bólu barku rozpoczyna się na ogół od wybranego badania obrazowego – badania rentgenowskiego (zwłaszcza po urazie) lub ultrasonograficznego (które jest bardzo pomocne w obrazowaniu tkanek miękkich wokół stawu). W razie konieczności wykonuje się inne badania (np. rezonans magnetyczny).

W przypadku podejrzenia zapalnej choroby stawów należy wykonać badania laboratoryjne (np. OB, CRP, morfologię, RF, aCCP, kwas moczowy – o doborze badań zadecyduje lekarz).

W przypadku stwierdzenia płynu w stawie lekarz może zaproponować nakłucie stawu w celu jego odbarczenia,oceny charakteru płynu stawowego i ewentualnego podania leku dostawowo.

Jak się leczy ból barku?

Podstawową metodą leczenia bólu barku związanego z jego mechanicznym uszkodzeniem jest rehabilitacja, jedynie czasami istnieją wskazania do leczenia operacyjnego. Przejściową poprawę mogą przynieść tzw.

blokady, polegające na wstrzyknięciu leku (kortykosteroidu, leku miejscowo znieczulającego) w okolicę będącą przyczyną dolegliwości (np. do kaletki podbarkowej). Wspomagająco można zastosować leki doustne (paracetamol, NLPZ, słabe opioidy), pamiętając jednak, że nie powinno się ich przyjmować przewlekle.

W przypadku zapalnych chorób stawu barkowego o leczeniu powinien zadecydować lekarz reumatolog.

Ból barku – przyczyny, leczenie. Co pomaga na bolący bark?

Ból barku ma wiele przyczyn. Może wynikać ze zmian w samym barku, ale również w kręgosłupie, wątrobie, przeponie i sercu. Dlatego niezbędna jest wizyta u lekarza w celu znalezienia prawdziwej przyczyny i rozpoczęcia leczenia.

Źródło: 123RF

Ból barku może powstawać w samym barku lub wynikać ze zmian w tkankach znajdujących się wokół niego (mięśniach, ścięgnach, więzadłach), zmian w kręgosłupie szyjnym, klatce piersiowej (np. guz Pancoasta), wątrobie, przeponie, sercu.

Ból może występować cały czas lub pojawiać się (zaostrzać się) tylko przy wykonywaniu ruchów.

Czym jest ból barku?

To co nazywamy barkiemjest tak naprawdę złożonym mechanizmem składającym się z kilku stawów połączonych mięśniami i ścięgnami. Bark umożliwia nam wykonywanie szerokiego zakresu ruchów, jednak dzieje się to kosztem zwiększonego ryzyka niestabilności i podatności na urazy, a w konsekwencji bólu.

Ból barku może powstawać:

  • w samym barku
  • wynikać ze zmian w tkankach znajdujących się wokół niego (mięśniach, ścięgnach, więzadłach),
  • zmian w kręgosłupie szyjnym,
  • klatce piersiowej (np. guz Pancoasta),
  • wątrobie,
  • przeponie,
  • sercu.

Ból barku powstający w wyniku zmian w innych narządach nazywa się „bólem rzutowanym”. Taki typ bólu zazwyczaj nie wzmaga się podczas wykonywania ruchów w stawie barkowym (występuje niezależnie od wykonywanych ruchów).

Ból może występować cały czas lub pojawiać się (zaostrzać się) tylko przy wykonywaniu ruchów. Może być krótkotrwały (mijający po kilku dniach) lub stały, wymagający konsultacji lekarskiej. Wynikać może z:

  • urazów,
  • przeciążeń
  • zakażeń
  • chorób przewlekłych.

Najczęstszymi przyczynami bólu barku są problemy dotyczące mięśni, ścięgien i więzadeł, rzadziej kości. Problemy te można pogrupować w trzy kategorie:

  • Zapalenia kaletek maziowych, ścięgien i pochewek ścięgnistych – mogące wynikać z powtarzających się przeciążeń powstających na tle uprawianego sportu lub wykonywanej pracy, ostrego urazu skutkującego naderwaniem/zerwaniem ścięgna (np. uszkodzenie stożka rotatorów, który w warunkach fizjologicznych odpowiada za utrzymanie stabilności i poprawności ruchów barku). Często z uszkodzeniem stożka rotatorów współistnieje zapalenie kaletek maziowych. Wynikiem zapalenia kaletek maziowych może być zespół bolesnego barku.  
  • Choroby stawów (reumatoidalne zapalenie stawów, choroba zwyrodnieniowa stawów).  
  • Urazy ostre/niestabilność w stawie barkowym – czasami, np. w wyniku urazu, kość może „wyskoczyć” ze stawu. Taką przypadłość określamy jako niestabilność stawu. Nawracające „wyskakiwanie” (np. główki kości ramiennej z panewki stawu) może doprowadzić do rozwinięcia się przewlekłego bólu w obrębie barku oraz uczucia niestabilności podczas podnoszenia ramienia.

Rzadziej ból barku może wynikać z rosnących guzów, infekcji, ucisku nerwów.

Leia também:  Como Fazer Com Que Algo Aconteça?

Inne choroby mogące powodować ból w barku to np.:

  • uraz splotu barkowego;
  • zapalenie wielomięśniowe/skórnomięśniowe;
  • zesztywniejące zapalenie stawów kręgosłupa;
  • zawał serca;
  • polimialgia reumatyczna;
  • infekcyjne zapalenie stawów;
  • odma opłucnowa.

Ból barku – konsultacja lekarska

Bardzo ważne jest by nie przedłużać leczenia.

Jeśli po pięciu – siedmiu dniach leczenia w domu, ból nie ustępuje, jeśli z dnia na dzień się nasila lub towarzyszy mu znaczny obrzęk i zaczerwienienie należy udać się do lekarza pierwszego kontaktu. Opóźnienie wdrożenia właściwego leczenia może skutkować nawracającymi dolegliwościami, deformacjami lub nawet niepełnosprawnością barku.

W przypadku stanów nagłych (nagłe obrzęknięcie stawu, niemożność wykonywania ruchów w stawie, krwawienie, złamanie otwarte), którym towarzyszy ostry ból, należy niezwłocznie udać się do lekarza lub do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego.

Jeśli bólowi barku towarzyszy:

  • duszność,
  • uczucie ciasnoty lub rozpierania w klatce piersiowej,
  • uczucie strachu,
  • zimne poty

mogą być to objawy zawału serca. W takim przypadku należy niezwłocznie wezwać pogotowie ratunkowe pod numerem telefonicznym 999 lub 112.

Przed pierwszą wizytą u lekarza warto przygotować sobie następujące rzeczy:

  • listę objawów, które niepokoją pacjenta (kiedy wystąpiły, jak długo się utrzymują, czy coś powoduje ich zaostrzanie się lub ustępowanie – szczególnie, które ruchy wpływają na zaostrzanie się bólu);
  • listę zażywanych na stałe leków;
  • listę chorób na jakie pacjent leczy się przewlekle;
  • listę nurtujących pytań odnośnie choroby.

Nie bój i nie wstydź się zadawać lekarzowi pytań. Podczas wizyty służy Ci on swoją wiedzą najlepiej jak potrafi.

W przypadku dolegliwości bólowych barku, specjalistami do jakich może skierować pacjenta lekarz rodzinny są reumatolog, ortopeda lub specjalista rehabilitacji medycznej.

Ze względu na szeroką gamę chorób, które mogą powodować ból barku, trudno przewidzieć na jakie badania zdecyduje się lekarz. Na pewno zbierze z pacjentem wywiad lekarski i przeprowadzi badanie fizykalne(ze szczególnym zwróceniem uwagi na ewentualny obrzęk, zakres ruchów czynnych i biernych). Może również skierować na:

  • zdjęcie RTG barku,
  • tomografię komputerową,
  • rezonans magnetyczny (w przypadku podejrzewania pozakostnych przyczyn dolegliwości),
  • badanie przewodnictwa nerwowego (jeśli podejrzewa, że za bólem kryje się ucisk lub uszkodzenie nerwu),
  • artroskopię.

Niestety ból barku może pojawić się u każdej osoby, niezależnie od wieku, poziomu aktywności fizycznej, diety. Chociaż uważa się, że największy wpływ na dolegliwości bólowe w obrębie barku ma źle dobrana aktywności fizyczna (np. zbyt duże obciążenia w stosunku do przygotowania, zbyt długi i intensywny trening, nieprawidłowa postawa ciała w trakcie pracy).

Do urazów barku predysponują sporty takie jak:

  • koszykówka,
  • siatkówka,
  • golf,
  • tenis,
  • gimnastyka.

Starszy wiek zwiększa ryzyko osteoporozy i choroby zwyrodnieniowej stawów, a więc zwiększa również ryzyko złamań i zmian degeneracyjnych w obrębie barku.

Ból barku – leczenie i zapobieganie

Ogólne zalecenia w leczeniu i zapobieganiu bólu barkuobejmują:

  • odpowiednie dostosowanie aktywności fizycznej do właściwego dla pacjenta poziomu, zależnego od jego kondycji fizycznej i zdrowotnej;
  • odpoczynek;
  • prowadzenie odpowiedniej rozgrzewki przed ćwiczeniami;
  • zimne okłady (np. kostki lodu zawinięte w ręcznik) przykładane w bolące miejsce na 15-20 minut kilka razy dziennie. Zimne okłady można zamienić na ciepłe – wszystko zależy od preferencji pacjenta i tego po zastosowaniu jakich temperatur mija u niego ból;
  • stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych by zmniejszyć ból i ewentualne zapalnie. Preferuje się maści (zawierające np. diklofenak), gdyż w porównaniu do tabletek dają mniej efektów ubocznych;
  • zabiegi rehabilitacyjne (ćwiczenia, indywidualna terapia z pacjentem, leczenie zimnem/ciepłem w zależności od preferencji pacjenta);
  • w poważnych przypadkach lekarz może zdecydować się na podawanie dostawowych zastrzyków z glikokortykosteroidów. Powodują one zmniejszenie się stanu zapalnego i bólu, jednak mogą uszkadzać chrząstkę stawową. Dlatego nie mogą być one stosowane zbyt często lub jako forma leczenia długofalowego.

Niektóre choroby barku mogą wymagać przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego (np. niektóre urazy stożka rotatorów, zaawansowana choroba zwyrodnieniowa stawów). Jednak u około 90% pacjentów z bólem barku, dolegliwości mijają po zastosowaniu leczenia nieoperacyjnego (wymienionego powyżej).

Przeczytaj także:

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!

Ból barku – przyczyny. Jak radzić sobie z bólem? | Itami

Ból barku jest stosunkowo częstą i uciążliwą dolegliwością, która znacznie utrudnia wykonywanie codziennych czynności. Zwykle ma on charakter przewlekły i nawracający, co w dużym stopniu zakłóca jego leczenie.

Na ból barku najbardziej narażone są osoby pracujące fizyczne i podnoszące duże ciężary. Niekiedy związany jest on ze zmianami zwyrodnieniowymi, ale równie dobrze może wskazywać także na inne patologie.

Jak sobie radzić z bólem barku i jak go łagodzić?

O czym może świadczyć ból barku?

Ból barku jest powszechną dolegliwością, która najczęściej jest wynikiem mikrourazów i przeciążeń związanych z wykonywaniem codziennych czynności. Na bolący bark zwykle uskarżają się osoby pracujące fizycznie lub aktywne sportowo.

Niekiedy dolegliwość ta może być rezultatem zmian zwyrodnieniowych, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Warto pamiętać, że ból barku może świadczyć także o poważnych chorobach reumatycznych, a także zawale serca czy raku płuc – jednakże wówczas pojawiają się także inne objawy towarzyszące.

Najczęstsze przyczyny bolącego barku to:

· Przeciążenie mięśni, które pojawia się najczęściej na skutek wykonywania czynności charakteryzującej się stałą sekwencją ruchów z uniesieniem ręki powyżej ramion. Charakterystycznym symptomem przeciążenia mięśni jest ból barku przy podnoszeniu ręki.

· Zespół cieśni podbarkowej, który stanowi dysfunkcję stawu spowodowaną zablokowaniem ruchu pomiędzy kością ramienną, a wyrostkiem barkowym. Wówczas najbardziej uciążliwe dolegliwości bólowe pojawiają się przy podniesieniu ramienia na 60–110°. Zespół ten najczęściej pojawia się na skutek przeciążenia barku.

· Zapalenie stawów, które może towarzyszyć poważnym chorobom, w tym m.in. reumatoidalnemu zapaleniu stawów, łuszczycowemu zapaleniu stawów czy nawet dnie moczanowej. W takiej sytuacji ból ramienia współwystępuje z podwyższoną temperaturą ciała.

· Zlepne zapalenie torebki stawowej, potocznie nazywane barkiem zamrożonym, które charakteryzuje się poczuciem zesztywnienia stawu. Wówczas nie jest możliwe poruszanie barkiem. Nie należy tego bagatelizować, ponieważ bark zamrożony może świadczyć nawet o zawale serca.

Jak postępować w przypadku bólu barku?

Ból barku, w zależności od przyczyny, może mieć różny charakter i stopień natężenia. Ustalenie jego podłoża jest konieczne do tego, by wdrożyć postępowanie terapeutyczne. Wyróżnia się: 

·  Przewlekły ból barku, który cechuje się stałym natężeniem bólu. Niekiedy pojawia się wyłącznie przy ruchu jak np. w przypadku przeciążenia mięśni. W takiej sytuacji najczęściej pojawia się ból barku przy podnoszeniu ręki.

· Narastający ból barku, który jest typowy dla zapalenia ścięgien lub kaletki maziowej. W takiej sytuacji często występują problemy z zasypianiem na bolącym ramieniu.

· Ból barku z uczuciem zesztywnienia, który jest charakterystycznym objawem „barku zamrożonego”, czyli zlepnego zapalenia torebki stawowej.

Przy bólu barku istotne jest ustalenie przyczyny, jednakże w przypadku uciążliwego bólu można zastosować środki doraźne, w tym m.in.

leki przeciwbólowe z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych stosowanych miejscowo – plastry lub preparaty przeciwbólowe do smarowania (żele, maści).

Jeśli uskarżamy się na ból w ramieniu i podejrzewamy zwichnięcie barku, konieczne jest ograniczenie jego ruchomości poprzez usztywnienie. Najlepszą i rekomendowaną opcją są specjalne stabilizatory na bark, jednakże jeśli nim nie dysponujemy, egzamin zda również zwykła chusta.

Podczas eliminowania dolegliwości bólowych dobrym i wygodnym rozwiązaniem będzie zastosowanie również plastrów przeciwbólowych Itami. Zawarty w nich diklofenak – lek najczęściej stosowany w leczeniu bólu mięśniowo-szkieletowego- precyzyjnie trafia w źródło bólu i niweluje uczucie bólu i dyskomfortu. 

Do jakiego lekarza skierować się z bolącym barkiem? Na samym początku najlepiej udać się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, który rozpozna prawdopodobną przyczynę dolegliwości i skieruje nas do odpowiedniego specjalisty. Prawdopodobnie będzie to: ortopeda lub reumatolog.

Do lekarza ortopedy należy zgłosić się wówczas, gdy ból barku spowodowany jest przyczyną mechaniczną i nie towarzyszą mu żadne inne objawy. Z kolei do lekarz reumatologa należy skierować się wówczas, gdy ból barku współwystępuje z takimi objawami jak np.

podwyższona temperatura ciała, ból w obrębie innych stawów czy sztywność stawów.

Kontuzja barku – jak uśmierzyć ból po urazie?

W przypadku kontuzji barku należy bezzwłocznie udać się do lekarza, ponieważ być może koniecznie będzie jego nastawienie. Niemniej jednak warto również działać doraźnie:

· W przypadku kontuzji dobrym sposobem na uśmierzenie bólu barku jest zastosowanie zimnych okładów np. przy użyciu lodu, żeli chłodzących czy tzw. zimnego lodu w sprayu. Takie okłady nie tylko uśmierzają ból, ale również zmniejszają obrzęk. Jest to dobry, domowy sposób na ból barku.

· Unieruchomienie barku do czasu konsultacji lekarzem. Jest to szczególnie istotne, gdyż w przeciwnym razie może dojść do powiększenia skali urazu.

·  Zastosowanie leków przeciwbólowych lub miejscowo – wygodnych plastrów Itami działających przeciwzapalnie i przeciwbólowo, maści na stłuczenia czy też żeli stosowanych po urazach.

Wówczas, gdy ból barku pojawia się po aktywności fizycznej lub ruchowej np. po ćwiczeniach czy myciu okien, to może on być symptomem zwyrodnienia stawu barkowego. Szczególnym ryzykiem wystąpienia tej dolegliwości obarczone są osoby, które uprawiają sporty angażujące kończyny górne. Mowa tu m.in.

o takich sportach jak np.: squash, tenis, siatkówka, piłka ręczna czy koszykówka. W przypadku, gdy ból barku świadczy o zwyrodnieniu stawu barkowego w pierwszej kolejności, należy działać doraźnie m.in. poprzez stosowanie, wspomnianych już wyżej, domowych sposobów na ból barku, czyli m.in.

zimnych okładów.

Bolący bark, a rehabilitacja

Ból barku o charakterze przewlekłym z tendencją do nawrotów wymaga podjęcia rehabilitacji ruchowej pod okiem fizjoterapeuty. Pomocne mogą być również zabiegi, w tym:

· Krioterapia, która jest metodą leczniczą, polegającą na schładzaniu danego fragmentu ciała (w tym przypadku bolącego barku).

Niskie temperatury wpływają na układ hormonalny i odpornościowy.

Krioterapia sprzyja wydzielaniu endorfin, nazywanych potocznie hormonami szczęścia, które niwelują uczucie bólu, dlatego też ta metoda uznawana jest za jedną z najskuteczniejszych metod leczenia bólu.

· Terapia falą uderzeniową, która wykorzystuje fale akustyczne i sprzyja regeneracji bolącego miejsca. Jest to nieinwazyjna metoda lecznicza, która charakteryzuje się wysoką skutecznością w leczeniu bólu, w tym m.in. bólu barku. Jest to możliwe dzięki temu, że fale uderzeniowe zmniejszają napięcie mięśni.

· Kinesiotaping sportowy, który jest szczególnie skuteczny przy urazach sportowych. Polega on przede wszystkim na stymulacji sensorycznej, która wspomaga proces regeneracji.

Celem kinesiotapingu jest zredukowanie dolegliwości bólowych oraz odzyskanie pełnego zakresu ruchu. Skuteczność tej metody leczniczej uzależniona jest m.in.

od jej aplikacji, dlatego też, jeśli nie mamy w tym doświadczenia, lepiej jest powierzyć to zadanie profesjonalistom.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*