Biegunka a choroby układu pokarmowego

Wielu pacjentów skarży się na dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. Najczęściej są to:

  • nawracające bóle brzucha,
  • wzdęcia,
  • biegunki lub zaparcia,
  • uczucie przepełnienia.

Dolegliwości te mogą mieć bardzo wiele źródeł, a jednoznaczne stwierdzenie ich przyczyny często jest niemożliwe. Najczęściej, zanim uda się wykluczyć lub potwierdzić konkretną jednostkę chorobową, potrzebna jest szeroka diagnostyka.

Bardzo często diagnozowany jest na przykład Zespół Jelita Drażliwego lub nadwrażliwości pokarmowe. Nie oznacza to jednak, że pacjent powinien pogodzić się ze swoimi dolegliwościami.

Dobrze przeprowadzona diagnostyka, wdrożona dieta i probiotykoterapia może pomóc uporać się z wieloma objawami i poprawić komfort życia.

Chcesz dowiedzieć się więcej na temat jelita nadwrażliwego? Zajrzyj tutaj!

Przyczyny dolegliwości ze strony układu pokarmowego

Biegunka a choroby układu pokarmowego

  • zespół jelita drażliwego,
  • dysbioza jelitowa,
  • SIBO,
  • celiakia,
  • alergia IgG-zależna (alergia opóźniona, nadwrażliwości pokarmowe),
  • nietolerancje pokarmowe.

Dolegliwości ze strony układu pokarmowego – badanie na mikroflorę jelit

Częstą przyczyną dolegliwości takich jak wzdęcia, problemy z wypróżnianiem, bóle brzucha, uczucie pełności czy przelewania jest dysbioza jelitowa. Nadmiar bakterii patogennych przy jednoczesnej zbyt małej ilości bakterii korzystnie działających na organizm to częsty problem w dzisiejszych czasach.

Stres, nieprawidłowa dieta, antybiotykoterapia – to wszystko negatywnie wpływa na naszą mikroflorę w konsekwencji powodując wiele chorób i dolegliwości. Aby sprawdzić czy mamy dysbiozę jelitową należy wykonać badanie na mikroflorę jelit – KyberKompakt Pro, a następnie wdrożyć odpowiednią, celowaną probiotykoterapię dobraną indywidualnie do wyniku.

Więcej o badaniu KyberKompakt Pro dowiesz się z naszego wpisu.

Biegunka a choroby układu pokarmowego

Dolegliwości ze strony układu pokarmowego a dieta

W przypadku dolegliwości ze strony układu pokarmowego często otrzymuje się zalecenia zmiany diety. Jest to słuszne zalecenie, pod warunkiem, że dieta będzie zindywidualizowana.

Niestety, często porady lekarza są bardzo ogólne, dotyczą zmiany diety na lekkostrawną, niewzdymającą. Tymczasem dolegliwości mogą być spowodowane nadwrażliwością pokarmową, czyli alergią opóźnioną IgG-zależną.

Bardzo trudno jest wyeliminować szkodzący nam składnik wyłącznie na podstawie objawów, ponieważ są one często niespecyficzne i pojawiają się po 2-3 dniach od czasu spożycia danego pokarmu. Dlatego w przypadku dolegliwości ze strony układu pokarmowego należy wdrożyć dietę eliminacyjną w oparciu o wynik badania ImuPro.

Pozwoli to na skuteczne wyeliminowanie tych składników, które przyczyniają się do powstawania przewlekłego stanu zapalnego i dolegliwości.

Chcesz dowiedzieć się więcej na temat badania ImuPro? Zajrzyj tutaj!

Biegunka a choroby układu pokarmowego

Jeśli masz dolegliwości z przewodu pokarmowego i potrzebujesz porady jakie badanie wybrać lub jaką zastosować dietę skontaktuj się z naszymi specjalistami podczas bezpłatnych konsultacji telefonicznych.

Choroby układu pokarmowego

Przyczyn biegunki może być wiele.

Zaczynając od stresu, zwykłych niestrawności poprzez przewlekłe zapalenie jelita grubego, zatrucia pokarmowe, chorobę Crohna czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego.

Długotrwała biegunka może doprowadzic do odwodnienia, zaburzenia gospodarki elektrolitowej i wycieńczenia organizmu. W zależności od przyczyny powstania chorobę można podzielić na biegunkę :

  • na tle nerwowym,
  • z powodu infekcji,
  • z powodu nietolerancji glutenu (celiakia) lub innych składników pokarmowych (alergia pkarmowa),
  • z powodu nieprawidłowej pracy trzustki (np. tłusty, obfity stolec z nistrawionymi kawałkami jedzenia)
  • z powodu zaburzeń w wydzielaniu żółciu (rozpryskowa, o kwaśnym sfermentowanym zapachu)
  • z powodu zapalenia jelita grubego (w przebiegu choroby Crohna, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego) – stolec może zawierac wówczas krew i śluz

Leczenie biegunki będzie zależało od przyczyny jej powstania. Po postawieniu trafnej diagnozy przy łącznym użyciu klasycznych (kolonoskopia, biopsja)  i laboratoryjnych metod diagnozowania oraz dalekowschodnich technik diagnozy stosujemy akupunkturę, ziołolecznictwo oraz ustalamy indywidualną dietę dla każdego pacjenta.

W celu zwiększenia skuteczności akupunktury zabiegi należy przeprowadzac 2-3 razy w tygodniu. łącznie około 10-15 zabiegów, w zalęzności od indywidualnego przypadku. Kuracje należy kontynuowac nawet w przypadku szybkiej poprawy stanu zdrowia.

Owrzodzenie to ubytek lub otwarta nadżerka śluzówki przewodu pokarmowego.

Do powstania owrzodzeń przyczyniaja sie czynniki genetyczne, takiej jak : zbyt cienka i delikatna wartswa śluzu pokrywajacego żołądek i dwunastnicę, nadmierne wydzielanie pepsyny i innych soków trawiennych, obecnośc bakterii Helicobacter pylori.

Niezależnie od przyczyny choroba może ulec nasileniu wskutek nieprawidłowych nawyków żywieniowych, stresu, pod wpływem kofeiny, palenia tytoniu i naduzywania alkoholu (szczególnie na pusty żołądek). Wrzód trawienny nasilają również kwas acetylosailicylowy (aspiryna) i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Przebieg i objawy choroby wykazjuą znaczne zróżnicowanie. Częśc pacjentów skarży sie na pieczenie w żołądku lub uczucie ssania, najczęściej występujące przy pustym żołądku. Inni odczuwaja mdłości po jedzeniu, wzdęcia, a nawet ciągły głód. Często pierwszym objawem choroby jest ostry krwotok w postaci wymiotów świeżą krwią lub krwią przypominającą w swojej postaci fusy czarnek kawy.

O krwotoku w przewodzie pokarmowym świadczą też krwawe, smoliste, czarne stolce. Nieleczony wrzód może przebić ścianę żołądka lub jelita – wówczas treść pokarmowa przelewa sie do jamy brzusznej. Pierwszym objawem perforacji (przedziurawienia) jest nagły, ostry ból brzucha. Stan taki wymaga natychmiastowej pomocy ponieważ  wywołuje zapalenie otrzewnej, stanowiące zagrożenie dla życia.

Zaostrzenie choroby często wystepuje sezonowo – wiosną i jesienią. Leczenie polega na prawidłowym odżywianiu (konieczne przestrzeganie diety), unikaniu dodtakowych czynników zwiekszających ryzyko nasilenia choroby (stres, używki).

Oprócz leczenia farnakologicznego lub alternatywnie wrzody zołądka i dwunastnicy można leczyć z dobrymi efektami odpowiednimi preparatami ziołowymi hamującymi nadmierne wydzielanie kwasów żołądkowych, działającymi przeciwzapalnie i bakteriobójczo oraz działającymi osłonowo i regenerująco na błonę śluzową. Dobre efekty uzyskuje np. się stosując preparaty Managchimbu, Serdog-5 pod opieką lekarza. Prawidłowe wydzielanie soków żołądkowych dobrze reguluje akupunktura. 

Akupunktura działa również odbudowująco na łonę śluzową żołądka i dwunastnicy oraz uspokajająco na cały organizm, przez co mininmalizuje dodatkowe czynniki zaostrzenia choroby.

Opinia dotycząca leczenia akupunkturą wrzodów żołądka

Choroba refluksowa przełyku to zespół dolegliwości wywołanych zarzucaniem (refluksem) treści żołądkowej do przełyku. Wraz z połkniętym wcześniej pokarmem, do przełyku wraca także wytwarzany w żołądku kwas solny i enzymy trawienne, powodując pieczenie, czyli tzw. zgagę.

Mogą temu towarzyszyć uszkodzenia błony śluzowej przełyku zwane nadżerkami.

Wśród czynników predysponujących do choroby refluksowej wymienia się: ◦ nieprawidłową czynność dolnego zwieracza przełyku ◦ zaburzenia opróżniania żołądka ◦ otyłość ◦ ciążę ◦ nieprawidłowa dieta: za dużo ostrych przypraw, alcohol, papierosy ◦ stres, przewlekłe napięcia nerwowe

◦ przyjmowanie za dużo leków

Biegunka a choroby układu pokarmowego

Dolny zwieracz przełyku rozkurcza się przy połykaniu, co pozwala na przejście pokarmu do żołądka. Następnie mięsień ten szybko się kurczy, zapobiegając cofaniu się pokarmu i soku żołądkowego z powrotem do przełyku. Gdy dolny zwieracz przełyku kurczy się nieprawidłowo lub jest niewydolny, kwaśne składniki soku żołądkowego mogą wracać do przełyku, co nazywamy refluksem żołądkowo-przełykowym.

Rozwojowi refluksu sprzyja również przepuklina rozworu przełykowego (górna część żołądka jest wepchnięta do klatki piersiowej przez cieńsze miejsce w przeponie – mięśniu oddzielającym płuca i brzuch). Gdy górna część żołądka tkwi wciśnięta powyżej przepony, sok żołądkowy pozostaje tam przez dłuższy czas, co ułatwia cofanie się treści do przełyku.

Nieleczona choroba refluksowa o ciężkim przebiegu może prowadzić do tak poważnych powikłań, jak zwężenie przełyku oraz krwawienia z przewodu pokarmowego.

Jak wygląda leczenie choroby refluksowej u nas?

Najczęściej przychodzą do nas pacjenci w stanie przewlekłym, kiedy już nic nie pomaga lub mniej pomaga. Więc najpierw przeprowadzamy badanie pacjenta, które polega na ustalenie przyczyny i badanie pulsu.

  Często choroby refluksowej towarzyszy przewlekłe napięcia, stres, zespół jelita drażliwe lub inne zaburzenie pokarmowe. Więc zalecamy zioła zależności od stanu indywidualnego, także zabiegi akupunktury.

  Akupunktura przewraca prawidłowej pracy przełykowo-żołądkowej, zmniejsza stan zapalny, także działa uspakajająco i rozkurczowo. 

Ilość zabiegów ustala się indywidualnie. 

Biegunka a choroby układu pokarmowego

Dolegliwości ze strony układu pokarmowego dotykają wiekszość z nas. Zwykle są dokuczliwe, powodują dyskomfort w życiu codziennym, a czasami wręcz uniemożliwiają normalnie funkcjonowanie.

Zespól jelita wrażliwego charakteryzuje się tym, że zwykle w badaniu kolonoskopii jelita grubego i gastroskopii (badanie żołądka i dwunastnicy) nie stwierdza się zmian chorobowych.

Mimo to pacjent cały czas doświadcza dolegliwości takich jak : wzdęcia, nadmierne gazy w jelitach, zgaga, przelewanie w jelitach, zaburzenie wypróżniania. Najczęściej dolegliwości te powstaja i nasilają się na tle nerwowym.

Leia também:  Kleptomania – objawy, przyczyny i leczenie

Zespół jelita wrażliwego z dobrym skutkiem leczymy akupunkturą. Działamy w kierunku usunięcia przyczyny choroby, czyli leczymy nerwice i przywracamy prawidłową pracę układu pokarmowego.

Czas leczenia zależy od indywidualnego przypadku. Zwykle zalecamy kuracje składającą się z 10 do 15 zabiegów.

Dodatkowo w celu utrwalenia efektu dobrze jest powtórzyć kurację nawet jeśli pacjent nie odczuwa juz żadnych dolegliwości po pierwszym etapie. 

W leczeniu zespołu jelita nadwrażliwego dobrze sprawdza się też ziołolecznictwo, które stosujemy równocześnie z akupunkturą. 

Opinie pacjentów dotyczące problemów z układem pokarmowym : opinia 1

Choroby układu pokarmowego – objawy, leczenie

Choroby układu pokarmowego są schorzeniami, które dotykają narządów do niego należących.

Najczęstsze choroby układu pokarmowego to biegunki infekcyjne, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy oraz kamica żółciowa.

Nierzadko spotyka się także choroby nowotworowe, szczególnie w obrębie jelita grubego. U osób młodych coraz częściej diagnozuje się także zespół jelita drażliwego oraz nieswoiste choroby zapalne jelit. 

Budowa układu pokarmowego 

Przewód pokarmowy na całej swojej długości – od jamy ustnej, przez gardło, przełyk, żołądek, jelito cienkie, grube oraz odbyt, a także gruczoły ślinowe, wątroba i trzustka – wszystkie te elementy tworzą układ pokarmowy. Choroby układu pokarmowego mogą dotyczyć każdego z jego narządów, a objawy mogą być bardzo zróżnicowane i zwykle dla postawienia prawidłowej diagnozy konieczne są dodatkowe badania.  

Jak objawiają się choroby układu pokarmowego? 

Objawy chorób układu pokarmowego mogą być bardzo zróżnicowanie i zwykle sam charakter dolegliwości nie wystarcza do postawienia diagnozy.

Ból w okolicy jamy brzusznej, wzdęcia, zaburzenia rytmu wypróżnień (biegunki lub zaparcia), nudności i wymioty, spadek masy ciała, a także gorączka oraz żółtaczka – te symptomy mogą świadczyć o tym, że występują choroby układu pokarmowego.

Objawy szczególnie niepokojące to krwawienia z przewodu pokarmowego, zarówno o charakterze krwistych wypróżnień, wymiotów z domieszką krwi, jak i bardzo ciemnych, smolistych stolców, niezamierzony spadek masy ciała, nagły, silny ból brzucha, a także zatrzymanie wiatrów oraz stolca, któremu towarzyszą nudności i wymioty. 

Choroby układu pokarmowego – rodzaje 

Biegunki infekcyjne 

Ostra biegunka jest najczęściej wynikiem infekcji wirusami lub bakteriami, rzadziej pasożytami, które przenoszą się drogą pokarmową. Wywołują one uciążliwe biegunki, zwykle trwające do tygodnia, którym mogą towarzyszyć: 

  • bóle brzucha,  
  • nudności,  
  • wymioty.  

Najczęściej przyjmują postać łagodnej, samoistnie ustępującej infekcji, jednak mogą okazać się niebezpieczne dla osób w podeszłym wieku, dzieci, kobiet w ciąży oraz osób obciążonych chorobami przewlekłymi, takimi jak choroby układu krążenia czy nieswoiste zapalenia jelit. W leczeniu ostrej biegunki infekcyjnej kluczowe znaczenie ma odpowiednie nawadnianie i żywienie chorego. Leczenie farmakologiczne preparatami przeciwbiegunkowymi wdraża się jedynie u chorych z licznymi wodnistymi wypróżnieniami. 

Choroba refluksowa przełyku 

Choroba refluksowa spowodowana jest przez wsteczne przemieszczanie się kwaśnej treści żołądkowej i jej drażniące działanie na błonę śluzową przełyku. Skutkiem tego zaburzenia jest: 

  • uczucie zgagi,  
  • cofanie się spożytych pokarmów, 
  • czasami także chrypka, kaszel lub ból w klatce piersiowej.   

Dolegliwości zwykle nasilają się w pozycji leżącej lub podczas pochylania się. W leczeniu podstawowe znaczenie mają leki zmniejszające wydzielanie kwasu solnego, np. omeprazol lub pantoprazol.

Pomocne może być także spożywanie posiłków nie później niż 2-3 godziny przed snem, uniesienie wezgłowia łóżka, zmniejszenie masy ciała w przypadku chorych z otyłością, ograniczenie spożycia alkoholu i kawy oraz rezygnacja z palenia papierosów. 

Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy 

Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy najczęściej wynika z infekcji H. Pylori lub długotrwałego stosowania leków z grupy NLPZ. W jej przebiegu dochodzi do powstawania ubytków błony śluzowej, co może powodować dolegliwości takie jak: 

  • ból nadbrzusza,  
  • nudności, 
  • wymioty. 

Choroby wrzodowej nie należy lekceważyć, ponieważ w jej przebiegu może dojść do niebezpiecznych krwawień z przewodu pokarmowego, które objawiają się fusowatymi wymiotami lub smolistymi wypróżnieniami. Poważnymi powikłaniami choroby wrzodowej są także przedziurawienie wrzodu oraz zmiany bliznowate okolicy odźwiernika, skutkujące niekiedy niedrożnością przewodu pokarmowego. 

Kamica żółciowa 

Kamicę żółciową, w zależności od lokalizacji złogów, dzieli się na kamicę pęcherzyka żółciowego i kamicę przewodową. Złogi powstają na skutek wytrącania się z żółci kryształów cholesterolu lub barwników żółciowych, których stężenie przekracza poziom ich rozpuszczalności. Czynnikami sprzyjającymi powstawaniu kamieni są między innymi: 

  • płeć żeńska,  
  • wiek powyżej 40 lat,  
  • otyłość,  
  • cukrzyca,  
  • ciąża,  
  • szybka utrata masy ciała (np. po operacjach bariatrycznych),  
  • stosowanie niektórych leków, np. doustnej antykoncepcji, estrogenów lub fibratów. 

Kamica pęcherzyka żółciowego objawia się zwykle atakiem kolki, czyli silnego bólu w prawym podżebrzu, wynikającego z zablokowania odpływu żółci przez złóg. Mogą mu towarzyszyć takie objawy jak nudności lub wymioty. Czasami występuje także gorączka, która może świadczyć o rozwijającym się stanie zapalnym pęcherzyka lub trzustki. 

Kamica przewodowa to stan, w którym złóg utknął w drogach żółciowych i nie jest w stanie samodzielnie przemieścić się do dwunastnicy. Pojawia się wówczas silny ból w prawym podżebrzu, któremu mogą towarzyszyć nudności i wymioty, a także: 

  • żółtaczka, 
  • świąd skóry, 
  • odbarwione stolce, 
  • ciemne zabarwienie moczu. 

Objawowa kamica pęcherzyka żółciowego stanowi wskazanie do zabiegu operacyjnego polegającego na usunięciu pęcherzyka wraz ze złogami w jego świetle. Zabieg najczęściej wykonuje się metodą laparoskopową. W niektórych przypadkach może być konieczne wykonanie tzw. konwersji, czyli przejścia z metody laparoskopowej do klasycznej, która polega na wykonaniu cholecystektomii „na otwarto”. 

Kamica przewodowa również wymaga leczenia zabiegowego. Najczęściej wykonywaną procedurą jest ECPW ze sfinkterotomią. Jest to badanie endoskopowe, podczas którego nacina się brodawkę większą dwunastnicy, a następnie rewiduje drogi żółciowe i usuwa wykryte w trakcie badania złogi. 

Celiakia 

Celiakia to choroba o podłożu autoimmunologicznym, w której przebiegu na skutek spożywania produktów zawierających gluten dochodzi do wytwarzania przeciwciał, powodujących zanik kosmków jelita cienkiego. Skutkiem tego są liczne, często uciążliwe dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, w tym m.in.  

  • bóle brzucha, 
  • biegunka,  
  • spadek masy ciała, 
  • afty w jamie ustnej,  
  • symptomy ze strony innych narządów – opryszczkowate zapalenie skóry, niedokrwistość, opóźnienie dojrzewania czy objawy ze strony układu nerwowego.  

Leczenie polega przede wszystkim na stosowaniu diety bezglutenowej, a w przypadku celiakii opornej na leczenie także leków immunosupresyjnych. 

Zespół jelita drażliwego 

Zespół jelita drażliwego to przewlekła choroba przewodu pokarmowego, dotycząca zarówno jelita cienkiego, jak i grubego, o nieustalonej dotąd przyczynie. Jej objawami są głównie bóle brzucha oraz zaburzenia rytmu wypróżnień – zarówno o charakterze biegunek, jak i zaparć, które najczęściej towarzyszą sytuacjom stresowym. Leczenie polega w dużej mierze na: 

  • regularnym spożywaniu posiłków,  
  • wykluczeniu produktów mogących powodować dolegliwości, 
  • leczeniu objawowym – leków przeciwbiegunkowych lub ułatwiających wypróżnienia oraz przeciwbólowych.  

Zastosowanie znajdują także leki przeciwdepresyjne, szczególnie wówczas, gdy objawom ze strony układu pokarmowego towarzyszą dolegliwości takie jak zaburzenia snu czy przewlekłe obniżenie nastroju. 

Nieswoiste zapalenia jelit 

Nieswoiste zapalenia jelit to grupa przewlekłych chorób zapalnych przewodu pokarmowego, do których zalicza się m.in. chorobę Leśniowskiego-Crohna oraz wrzodziejące zapalenie jelita grubego. 

Choroba Leśniowskiego-Crohna obejmuje przewód pokarmowy na całej swojej długości – od jamy ustnej do odbytu. Jej etiologia nie została do końca wyjaśniona.

W przebiegu ChLC dochodzi do rozwoju stanu zapalnego w obrębie błony śluzowej, który następnie szerzy się na całą grubość ściany przewodu pokarmowego, prowadząc do powstawania przetok oraz zwężeń.

Objawy choroby bywają niespecyficzne – mogą wystąpić: 

  • osłabienie,  
  • spadek masy ciała,  
  • gorączka,  
  • bóle brzucha, 
  • biegunki.  

W przypadku zajęcia jamy ustnej pojawić się mogą afty, natomiast w ChLC o lokalizacji okołoodbytniczej owrzodzenia, szczeliny, przetoki i ropnie. Leczenie ChLC polega na stosowaniu sterydoterapii i immunosupresantów, leczeniu biologicznym oraz terapii objawowej.

Niemałe znaczenie ma także właściwe żywienie chorego z uzupełnianiem niedoborów witamin i pierwiastków śladowych. W przypadku powikłań choroby, takich jak przetoki, zwężenia przewodu pokarmowego lub zmiany okołoodbytnicze zastosowanie znajdują metody zabiegowe.

Leia também:  Zapalenie brzegów powiek – przyczyny, objawy, leczenie

 

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego to postać NZJ dotycząca jedynie błony śluzowej jelita grubego. Objawia się najczęściej biegunką z domieszką krwi, której towarzyszą: 

  • dolegliwości bólowe brzucha,  
  • gorączka,  
  • osłabienie, 
  • spadek masy ciała.  

W leczeniu podstawową rolę odgrywają aminosalicylany (mesalazyna oraz sulfasalazyna), sterydy, leki immunosupresyjne oraz leczenie biologiczne. W przypadku braku skuteczności leczenia zachowawczego lub ciężkich powikłań choroby konieczne może być leczenie operacyjne, polegające na usunięciu jelita grubego. 

Nowotwory 

Nowotwory układu pokarmowego mogą dotyczyć każdego narządu wchodzącego w jego zakres, jednak najczęściej spotykanym nowotworem, zarówno wśród kobiet, jak i mężczyzn, jest rak jelita grubego. Objawy nowotworów przewodu pokarmowego to m.in.  

  • ból brzucha,  
  • niedokrwistość,  
  • zmiana rytmu wypróżnień,  
  • spadek masy ciała, 
  • krwiste wypróżnienia.  

W przypadku guzów wywodzących się z trzustki, wątroby i dróg żółciowych objawy mogą być bardziej dyskretne, co powoduje, że choroba w momencie postawienia diagnozy bywa już w znacznym stopniu zaawansowana. Wśród objawów wyróżnia się m.in.  

  • żółtaczkę,  
  • spadek masy ciała,  
  • postępujące wyniszczenie,  
  • wodobrzusze, 
  • świąd skóry. 

Leczenie nowotworów układu pokarmowego zależy od lokalizacji guza, zaawansowania choroby oraz stanu klinicznego chorego. Jeśli jest to możliwe, stosuje się leczenie operacyjne. W zaawansowanych przypadkach, niekwalifikujących się do resekcji, zastosowanie znajdują m.in. chemio- oraz radioterapia, a także protezowanie metodami endoskopowymi. 

Ostre zapalenie trzustki 

OZT to stan zapalny wynikający ze zbyt wczesnej aktywacji enzymów trzustkowych, co powoduje uszkodzenie tkanek i narządów w okolicy trzustki. Najczęstszą przyczyną choroby jest kamica żółciowa oraz spożywanie alkoholu. Choroba objawia się: 

  • bólem brzucha,  
  • nudnościami,  
  • wymiotami,  
  • gorączką, 
  • ogólnym osłabieniem.  

Gdy OZT postępuje, pojawiają się objawy niedrożności jelit, wstrząsu, a także zaburzenia orientacji.

Leczenie polega przede wszystkim na płynoterapii i wyrównaniu poziomu elektrolitów, postępowaniu przeciwbólowym oraz odpowiednim żywieniu.

W przypadku, gdy przyczyną OZT jest kamica żółciowa, zastosowanie znajduje także ECPW, w którego trakcie możliwe jest usunięcie złogów blokujących odpływ żółci lub protezowanie dróg żółciowych. 

Jakie badania są pomocne w diagnostyce chorób układu pokarmowego? 

Diagnostyka chorób układu trawiennego obejmuje liczne badania, w tym: 

  • laboratoryjne, 
  • obrazowe,  
  • endoskopowe. 
  • procedury inwazyjne, np. laparoskopię zwiadowczą. 

Wśród badań laboratoryjnych, poza morfologią i parametrami stanu zapalnego, pomocne bywają także: 

  • próby wątrobowe,  
  • parametry cholestazy (bilirubina, fosfataza alkaliczna),  
  • badania określające funkcje trzustki (amylaza, lipaza),  
  • badania stolca na krew utajoną i obecność pasożytów,  
  • markery nowotworowe, 
  • swoiste dla niektórych chorób przeciwciała.  

W przypadku utraty masy ciała konieczne bywa oznaczenie poziomu białka, pierwiastków śladowych oraz lipidogramu, aby ustalić skuteczne leczenie żywieniowe. 

W diagnostyce chorób układu pokarmowego zastosowanie znajdują także badania obrazowe.

Najczęściej wykonywanym badaniem jest USG jamy brzusznej, które pozwala zdiagnozować takie schorzenia jak kamica żółciowa czy zmiany w obrębie wątroby, a także wykluczyć przyczynę dolegliwości z innych układów o podobnych objawach, np. kamicę nerkową.

Poza USG w diagnostyce chorób układu trawiennego zastosowanie znajduje także m.in. tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, a w przypadku ostrych stanów także przeglądowe RTG jamy brzusznej. 

Nieodłączną częścią diagnostyki chorób przewodu pokarmowegobadania endoskopowe, w tym m.in. gastroskopia oraz kolonoskopia. Badania te polegają na wprowadzeniu do przewodu pokarmowego endoskopu z kamerą, która umożliwia obejrzenie przewodu pokarmowego od wewnątrz.

Procedury endoskopowe mają nie tylko funkcje diagnostyczne, ale także lecznicze. W trakcie badania możliwe jest usunięcie zmian polipowatych, pobranie wycinków do badania histopatologicznego, a także tamowanie krwawień z przewodu pokarmowego lub poszerzanie zwężeń w jego świetle.

 

Choroby układu pokarmowego – jak wygląda leczenie? 

Choroby układu trawiennego leczy się w zależności od zdiagnozowanego schorzenia, stopnia jego zaawansowania oraz stanu klinicznego chorego.

Większość chorób układu pokarmowego może być leczona w sposób zachowawczy poprzez stosowanie odpowiednich leków i właściwego żywienia. W przypadku niektórych schorzeń, np.

kamicy żółciowej, nowotworów układu pokarmowego lub ostrych stanów w obrębie jamy brzusznej, najczęściej konieczne jest postępowanie zabiegowe. 

Higiena i profilaktyka układu pokarmowego, czyli jak o niego dbać? 

Choć nie wszystkim chorobom układu trawiennego można zapobiec, to w wielu przypadkach zdrowy tryb życia pozwala uchronić się przed dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego. Duże znaczenie mają: 

  • odpowiedni, zbilansowany sposób żywienia,  
  • przyjmowanie właściwej ilości niesłodzonych płynów, 
  • unikanie palenia wyrobów tytoniowych, 
  • higiena przygotowywania i spożywania posiłków, 
  • zachowanie prawidłowej masy ciała, 
  • aktywność fizyczna, 
  • regularne wykonywanie kontrolnych badań laboratoryjnych.  

Warto także korzystać z badań przesiewowych, w tym z programu profilaktycznej kolonoskopii, która pozwala wcześnie zdiagnozować raka jelita grubego, będącego najczęstszym nowotworem przewodu pokarmowego. 

Choroby układu pokarmowego mogą przebiegać pod postacią różnych objawów, które rzadko wskazują na konkretną jednostkę chorobową. W przypadku dolegliwości, które pojawiły się nagle, konieczna jest natychmiastowa diagnostyka, zwykle w warunkach szpitalnych, i natychmiastowe wdrożenie właściwego leczenia.

Jeśli stan chorego jest dobry, a objawy wymagają przeprowadzenia diagnostyki, możliwe jest wykonanie badań w warunkach ambulatoryjnych. Objawów ze strony przewodu pokarmowego nie należy lekceważyć, gdyż mogą one świadczyć zarówno o łagodnym schorzeniu, jak i poważnej chorobie, w tym nowotworowej.

Dlatego bardzo istotne są regularne badania profilaktyczne, pozwalające postawić diagnozę we wczesnym stadium zaawansowania choroby i wdrożyć odpowiednie, skuteczne leczenie. 

Źródła: 

  • Andrzej Szczeklik, Piotr Gajewski, Duża Interna Szczeklika 2020/2021. 

Biegunka jako objaw choroby

Biegunka jest najczęstszym objawem nieprawidłowego funkcjonowania układu pokarmowego. W większości przypadków nie wymaga leczenia farmakologicznego, pod warunkiem, że zastosuje się odpowiedni sposób żywienia w trakcie jej trwania.

Spis treści:

Biegunka: zalecenia i przeciwwskazania

W trakcie biegunki ważne jest maksymalne odciążenie przewodu pokarmowego – wyeliminowanie produktów, które mogą nasilać dolegliwości, a wprowadzenie tych, które mogą je łagodzić.

Do głównych zaleceń dietetycznych w trakcie biegunki zalicza się nawadnianie organizmu (podaż wody i elektrolitów), zastosowanie lekkostrawnej diety i odpowiednich technik kulinarnych (gotowania tradycyjnego i na parze, duszenia, pieczenia w folii, a także rozdrabnianie gotowych pokarmów: miksowanie, przecieranie przez sito). Należy unikać produktów ciężkostrawnych np. smażonych w głębokim tłuszczu, ostrych przypraw oraz cukru, gdyż mogą nasilać dolegliwości. Wskazane jest także ograniczenie błonnika pokarmowego (produktów pełnoziarnistych, surowych warzyw i owoców) oraz wprowadzenie pokarmów zapierających.

Przyczyny biegunki

Biegunką określa się stan, w którym częstość oddawania stolca jest większa niż trzy razy na dobę, a jego konsystencja jest płynna, półpłynna lub papkowata.

Najczęściej biegunki spowodowane są zakażeniami bakteryjnymi (Salmonellą, Shigellą, Escherichią coli) lub wirusowymi (rotawirusami). Biegunki również mogą występować w przypadku inwazji pasożytów do układu pokarmowego oraz zatruć pokarmowych.

Biegunka może być jednak głównym objawem wielu chorób, które nie są zakaźne. Są nimi np:

  • przewlekłe stany zapalne jelit,
  • zespół jelita drażliwego,
  • nowotwory jelita grubego,
  • celiakia,
  • nadczynność tarczycy,
  • zaburzenia hormonalne,
  • stany po resekcji żołądka,
  • choroby wątroby i trzustki.

Biegunka może również występować podczas przyjmowania niektórych leków, w tym antybiotyków, których stosowanie zaburza naturalną mikroflorę jelit.

Leczenie biegunki

W trakcie biegunki następuje duża utrata wody. Jeśli nie jest ona uzupełniana, może wystąpić odwodnienie organizmu. Wraz z kałem wydalane są również elektrolity (jony sodu, chloru, potasu). Ich niedobór w organizmie zaburza pracę serca oraz mózgu.

Krew staje się gęstsza, przez co mogą tworzyć się skrzepy. Taki stan bezpośrednio zagraża zdrowiu, a nawet życiu pacjenta. Jeśli czas trwania biegunki przedłuża się, dochodzi do pogorszenia stanu odżywienia chorego oraz znaczącego osłabienia organizmu.

Dlatego podczas biegunki należy odpowiednio zatroszczyć się o podopiecznego.

Żywienie w czasie biegunki

Odpowiednie żywienie w biegunce oraz nawadnianie doustne są istotnym elementem zapobiegania niedoborom wody oraz soli mineralnych. Podczas biegunki należy podopiecznemu podawać płyny w postaci wody lub gorzkiej herbaty. W aptekach są dostępne specjalne preparaty, które dostarczają elektrolitów (sól fizjologiczna, płyn DPN).

Opiekując się chorym w domu, można przygotować zupę z marchwi (tzw. marchwiankę), dyni lub mus jabłkowy. Zawierają one związki zwane pektynami, które wiążą wodę, pochłaniają toksyny oraz zagęszczają stolec. Ponadto pektyny działają ochronnie na błonę śluzową przewodu pokarmowego oraz spowalniają ruchy jelit, co przeciwdziała biegunkom.

Leia também:  Skurcze brzucha – przyczyny skurczowego bólu jelit i brzucha

Korzystne działanie w nawadnianiu organizmu wykazują kleiki ryżowe, które przygotowuje się z łyżki ryżu na szklankę lekko osolonej wody.

Produkty o działaniu zapierającym

Biegunka wiążę się ze wzmożoną utratą wody z organizmu, co może prowadzić do odwodnienia. Aby mu zapobiec należy zdać o uzupełnianie płynów (nawet 3 litry na dobę, ale wypijane w regularnie w małych porcjach).

Warto także wprowadzić do diety produkty, które sprzyjają zatrzymywaniu wody w jelitach – są nimi produkty o działaniu zapierającym. Wiele z nich zawiera garbniki (taniny) – substancje o działaniu ściągającym, które zatrzymują wodę oraz spowalniają perystaltykę jelit, a tym samym hamują biegunkę.

Produkty o działaniu zapierającym, które warto wprowadzić do diety chorego z biegunką to:

  • tarte jabłko,
  • ryż gotowany na wodzie,
  • chudy rosół z rozdrobnionym mięsem drobiowym,
  • kisiel z czarnych suszonych jagód,
  • herbatę z suszonych jagód.

Co jeść przy biegunce?

Jedzenie przy biegunkach powinno być bogate w energię i składniki odżywcze, ponieważ w trakcie jej trwania oraz w okresie rekonwalescencji wchłanianie składników odżywczych, które odbywa się w jelitach, jest zmniejszone o 60–80%. Po kilku dniach podawania produktów zapierających opiekun chorego powinien komponować posiłki z następujących produktów:

  • mięso drobiowe,
  • jaja na miękko,
  • sery twarogowe,
  • jogurt naturalny,
  • ryż biały,
  • drobna kasza jęczmienna,
  • drobne makarony,
  • banany

Opiekun z menu chorego powinien wykluczyć następujące produkty: mleko, cukier, miód, dżem, sok jabłkowy i pomarańczowy. Cukry w nich zawarte fermentują w jelitach, co nasila biegunkę.

Biegunka występująca podczas podróży często spowodowana jest zmianą flory bakteryjnej. W takim przypadku warto podać choremu preparaty zawierające przyjazne dla organizmu bakterie (tzw. probiotyki), które zasiedlają jelita, chroniąc przed namnażaniem się bakterii chorobotwórczych, a w konsekwencji – przed biegunką.

Odpowiednie żywienie w trakcie biegunki jest kluczowym elementem leczenia i zapobiega odwodnieniu organizmu oraz przywraca prawidłową pracę jelit.

Preparaty odżywcze przy biegunce

W celu poprawienia stanu odżywienia chorego można podać podopiecznemu produkty odżywczy Nutridrink, który dostępne są w aptekach. Nutridrink w małej objętości dostarcza dużo energii i składników odżywczych. Ich spożywanie zapobiega pogorszeniu stanu odżywienia, a chory szybciej odzyskuje siły.

Choroby układu pokarmowego

Choroby układu pokarmowego to schorzenia, które dotykają narządy do niego należące. Należą do nich m.in.:

  • achalazja przełyku,
  • choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy,
  • biegunka,
  • gruźlica układu trawiennego,
  • choroba Leśniewskiego i Crohna,
  • nietolerancja histaminy,
  • wgłobienie jelit,
  • krwawienie z układu pokarmowego,
  • grypa jelitowa (żołądkowa),
  • grzybica przełyku,
  • krwotok z przewodu pokarmowego,
  • uchyłki przewodu pokarmowego,
  • niestrawność,
  • rzekomobłoniaste zapalenie jelit,
  • polipy przewodu pokarmowego,
  • przepuklina rozworu przełykowego,
  • szczelina odbytu,
  • zwężenia przełyku,
  • marskość wątroby,
  • kamica żółciowa,
  • otyłość.

Choroby układu pokarmowego najczęściej objawiają się charakterystycznymi symptomami, taki jak:

  • gazy – ich obecność w jelicie jest zupełnie naturalna; powstają z dwóch powodów: z powietrza, które połykamy wraz z pożywieniem lub w czasie mówienia lub z powodu fermentacji jelitowej,
  • bóle brzucha – bardzo ważny objaw, skłania do szukania jego przyczyny, co pozwoli nam uniknąć bodźców wywołujących ten stan, lub wyleczyć jego przyczynę,
  • nudności i wymioty – występują dość często i powszechnie, mogą być łączone z wieloma niegroźnymi dla zdrowia stanami, jak np. stres, wczesna ciąża, czy nadużycie alkoholu,
  • dysfagia (utrudnione połykanie) – jak pojawiające się nagle, jak i stopniowe problemy w połykaniu powinny nas skłonić do odwiedzenia lekarza. Ustali on okoliczności w których do tego dochodzi i skieruje na odpowiednie badania,
  • odbijanie – gaz, który nam się odbija to po prostu powietrze zaaspirowane do przełyku, w skutek zmniejszonego napięcia zwieracza górnego przełyku w czasie wdechu, z jednoczesnym obniżeniem ciśnienia w klatce piersiowej i zassaniem powietrza do dolnej części przełyku,
  • powiększenie wątroby i śledziony – niestandardowy objaw, który powinien skłonić do dalszej diagnostyki,
  • wodobrzusze – wśród najczęstszych przyczyn wodobrzusza zaliczamy choroby nowotworowe, nadciśnienie wrotne w marskości wątroby, infekcje lub niewydolność serca,
  • zaparcia – mogą one zależeć od wydłużonego czasu przechodzenia kału przez jelito grube, a także od zaburzenia defekacji,
  • wzdęcia – duża ilość gazów, która powoduje uczucie powiększenia obwodu brzucha, wrażenie raczej subiektywne,
  • zgaga – mogą ją spowodować późno spożywane posiłki, ale także schylanie się. Pomocne może być np. zjedzenie garści migdałów,
  • czkawka – nagłe, mimowolne skurcze mięśni międzyżebrowych i przepony, które są odpowiedzialne za wciągnięcie powietrza do płuc (wdech powietrza), przeciwnie jednak to typowego oddechu, jednocześnie następuje nagłe zamknięcie głośni (części krtani).

Ciężkie, straszne zaparcia to poważny problem dotykający wielu osób. W przypadku uporczywych zaparć warto skonsultować się z lekarzem. Nieleczone mogą prowadzić do poważnych chorób odbytnicy i odbytu. W ostateczności mogą być przyczyną niedrożności…

Fortrans to lek zalecany w przypadku kłopotów z przewodem pokarmowym oraz metabolizmem. Jest przepisywany wyłącznie na receptę. Ma on postać proszku o wadze 74 gramów do przygotowania wodnego roztworu. Oczyszcza okrężnicę oraz jelito grube w ramach…

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego to stan zapalny w obrębie jelita, a w szczególności odbytnicy. Owrzodzenia jelita grubego pojawiają się na podłożu zapalnym i mikroropni w błonie śluzowej jelita grubego. Zmiany te krwawią, ulegają wtórnym…

Grzybica języka wywoływana jest najczęściej przez grzyb Candida albicans. Infekcje grzybicze jamy ustnej i gardładotyczą z reguły niemowląt, dzieci, osób starszych noszących protezy zębowe oraz palaczy tytoniu. Grzybica jamy ustnej pojawia się też…

Wykonanie laparotomii. Operacja laparoskopowa żołądka.

Za przyczynę pogorszenia stanu zdrowia lekarz rzadko podejrzewa objawy tasiemca. Początkowo objawy te przypominają zapalenie nerek. Chorobą można się zarazić jedząc między innymi tatara, krwisty stek, niedopieczone mięso, borówki, a nawet maliny. W…

Biegunka u dziecka może pojawić się w różnych okolicznościach, niemniej jednak zawsze jest uciążliwym problemem i nie wolno jej lekceważyć. Jak pokazują statystyki, w okresie wczesnego dzieciństwa u większości małych pacjentów występuje co najmniej…

Statystyki mówią, że 95% dzieci przed ukończeniem 5 roku życia cierpi na biegunkę. Dla wielu z nich leczenie biegunki kończy się w szpitalu. Poznanie przyczyn tej dolegliwości, a także właściwe postępowanie w przypadku jej wystąpienia, pozwalają…

Biegunka u dzieci może pojawić się w różnych okolicznościach, niemniej jednak zawsze jest uciążliwym problemem i nie wolno jej lekceważyć. Biegunki to zmora wczesnego dzieciństwa i chyba nie ma malucha, który w pierwszych latach życia nie przebyłby…

Wakacje to czas niezapomnianych przeżyć oraz odpoczynku, ale także dużych zmian dla naszego organizmu, wywołujących najróżniejsze problemy zdrowotne. Aby oderwać się od codziennych trosk i obowiązków, coraz częściej wybieramy urlop poza domem. Należy…

Zdjęcie polipów żołądka. Polipy mają skłonność do przekształcania się w gruczolaki.

W przypadku kolki jelitowej należy udać się na wizytę do lekarza. Po przeprowadzonym badaniu i wywiadzie lekarskim, lekarz postawi właściwą diagnozę. Odpowiednie leczenie pomoże szybko pozbyć się dolegliwości. Przeczytaj, jak radzić sobie z bólem…

Ból brzucha u dziecka często bywa przez nas ignorowany. Uważamy, że za jego przyczyną stoi zwykła niestrawność. Tymczasem ból brzucha u dziecka może mieć głębsze podłoże. Nie można go lekceważyć i trzeba sprawdzać, czy nasz maluch regularnie się…

Endosonografia, inaczej ultrasonografia transkawitalna, jest połączeniem dwóch metod, jakimi są ultrasonografia i fiberoskopia. USG transkawitalne przypomina zwykłe badanie endoskopowe (np. gastroskopia czy kolonoskopia). Badanie endosonograficzne…

Specjalny worek do kolostomii. Dwuczęściowy worek do kolostomii.

Endoskopowe opanowanie krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego to zabieg, który wykonuje się u osób, u których pojawiło się krwawienie z przełyku, żołądka lub dwunastnicy. Krwawienie w przewodzie pokarmowym jest niebezpieczne dla zdrowia i…

Zdjęcia wrzodu żołądka. Gastroskopia to badanie, które może pomóc zdiagnozować wrzód żołądka.

Założona stomia u chorej. Dzięki stomii płynne treści jelitowe mają możliwość ujścia.

Gastrostomia to zabieg mający na celu umieszczenie drenu w niewielkim nacięciu brzucha pacjenta, który ma trudności z przyjmowaniem pokarmów w naturalny sposób. Gastrostomia zakładana jest najczęściej pacjentom ze zwężeniem przełyku, z chorobą…

Przebieg zabiegu fundoplikacji. Fundoplikacja stosowana jest najczęściej u osób z zarzuceniem żołądkowo-przełykowym.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*