Bakterie w pochwie – które są prawidłowe, a które wywołują objawy zapalenia pochwy?

Bakterie w pochwie – które są prawidłowe, a które wywołują objawy zapalenia pochwy?Bakteryjne zakażenie pochwy to skutek zaburzenia równowagi w mikroflorze błony śluzowej narządów płciowych. Infekcja pojawia się wówczas, gdy dochodzi do rozwoju bakterii beztlenowych i tlenowych kosztem pałeczek kwasu mlekowego. Leczenie bakteryjnego zakażenia pochwy opiera się przede wszystkim na ograniczeniu szczepów patogennych i przywróceniu prawidłowej flory bakteryjnej pochwy. Kuracja polega na stosowaniu antybiotykoterapii, wspieranej irygacją pochwy.

Błona śluzowa pochwy jest skolonizowana przez liczną mikroflorę, którą tworzą bakterie beztlenowe i tlenowe, mykoplazmy urogenitalne oraz grzyby. Prawidłowa flora bakteryjna pochwy (o pH 4-4,7) pełni funkcję ochronną – zabezpiecza przed rozwojem infekcji. Ponieważ jednak dolny odcinek narządów płciowych, a więc srom, pochwa i szyjka macicy – jest narażony na działanie wielu szkodliwych czynników, może pod ich wpływem tracić swoje zdolności obronne, umożliwiając rozwój różnego rodzaju zakażeń.

Niedostateczna higiena osobista obojga partnerów, stosowanie antybiotyków oraz zbyt częste używanie preparatów o właściwościach antyseptycznych łatwo stwarza warunki idealne do rozwoju bakteryjnego zakażenia pochwy.

Infekcje intymne pojawiają się albo w wyniku przenoszenia chorobotwórczych drobnoustrojów drogą płciową, albo zwiększonego rozwoju bakterii endogennych, czyli tych, które tworzą naturalne, zdrowe środowisko błony śluzowej pochwy. 

Infekcje bakteryjne wywołują bakterie beztlenowe (BV – bacterial vaginosis) lub tlenowe (AV – aerobic vaginitis). W obu przypadkach dochodzi do zaburzenia równowagi ekosystemu pochwy.

Bakterie tlenowe i bakterie beztlenowe w pochwie rozwijają się kosztem pałeczek kwasu mlekowego (Lactobacillus spp.

), co przekłada się na podniesienie poziomu pH, zmniejszenie stężenia mleczanów i zwiększenie stężenia cytokin pozapalnych w wydzielinie. 

U części kobiet bakteryjne zakażenie pochwy może przebiegać bezobjawowo. U pozostałych, w zależności od rodzaju zakażenia, wiąże się z uciążliwymi objawami.

Dolegliwości wywołane przez bakterie beztlenowe:

  • obfite, szarobiałe upławy,
  • nieprzyjemny zapach z pochwy (rybi),
  • pH większe lub równe 4,5.

Dolegliwości wywołane przez bakterie tlenowe:

  • skąpe lub obfite, lepkie, ropne upławy o żółtym zabarwieniu,
  • nieprzyjemny zapach z pochwy (gnilny),
  • pH powyżej 6,
  • zaczerwienienie, obrzęk,
  • możliwe drobne nadżerki,
  • bolesność śluzówek, pieczenie, świąd, dyskomfort podczas stosunku (dyspareunia).

Antybiotykoterapia i irygacja pochwy – skuteczne leczenie

Infekcje intymne o podłożu bakteryjnym są w pełni wyleczalne, choć zdarza się, że dochodzi do nawrotów. Dlatego też leczenie bakteryjnego zakażenia pochwy (wywołanej przez bakterie beztlenowe lub tlenowe) powinno składać się nie tylko z odpowiedniej antybiotykoterapii, lecz także ze sposobów wspomagających odtworzenie naturalnej mikroflory pochwy. 

Bakteryjne zapalenie pochwy leczy się objawowo i przyczynowo. Do terapii włączane są środki o działaniu łagodzącym i przeciwbólowym, preparaty odbudowujące mikroflorę bakteryjną oraz antybiotyki. Antybiotykoterapia polega na stosowaniu kremów, żelów czy maści aplikowanych bezpośrednio na skórę, globulek dopochwowych bądź tabletek doustnych. 

Schemat antybiotykoterapii przy zakażeniu bakteryjnym pochwy:

  • Klindamycyna 2% w kremie, stosowanie 5g dziennie przez 7 dni.
  • Metronidazol – 2 g doustnie jednorazowo bądź 500 mg doustnie 2x dziennie przez 7 dni.
  • Meklocyklina 35 mg dziennie, dopochwowo przez 6 dni.
  • Nifuratel 0,5 g i nystatyna 200 000 j.m. – jedna globulka dopochwowo 1x dziennie przez 7 dni.

Dobrym sposobem na złagodzenie objawów zakażenia i przyspieszenie leczenia jest irygacja pochwy. Płukanie pochwy 1-2 razy dziennie przez 3-7 dni pomaga pokonać ból, pieczenie i swędzenie pochwy, zmniejszyć obrzęk i zaczerwienienie, usunąć upławy i nieprzyjemny zapach z pochwy.

Poza tym płyny do irygacji mają szerokie spektrum działania – znieczulają, zabijają bakterie i pomagają odtworzyć naturalną mikroflorę. To prosty zabieg higieniczny, który można przeprowadzić samodzielnie w domu, przy użyciu różnych preparatów.

Dobre rezultaty przynosi irygacja pochwy kwasem mlekowym, zawierającym dobroczynne pałeczki kwasu mlekowego. Dużą skuteczność wykazuje też płukanie pochwy chlorowodorkiem benzydaminy, który stabilizuje błony komórkowe, działa antyseptycznie i znieczula miejscowo.

Benzydamina to niesteroidowy lek przeciwzapalny z grupy OTC (dostępny bez recepty). 

Wspieranie leczenia infekcji intymnych irygacją pochwy pozwala obniżyc poziom chorobotwórczych bakterii beztlenowych i tlenowych, a także przywrócić prawidłowe pH.

Trzeba także pamiętać, że irygacja pochwy, która polega na miejscowej aplikacji substancji czynnych, jest znacznie efektywniejsza i bezpieczniejsza od innych form farmakoterapii.

Umożliwia szybsze uzyskanie efektów terapeutycznych, a dzięki temu, że omija przewód pokarmowy, nie wywołuje ogólnoustrojowych ani żołądkowo-jelitowych działań niepożądanych. 

W leczeniu bakteryjnego zakażenia pochwy najważniejsze jest, aby antybiotykoterapię stosować do końca, zgodnie z zaleceniami lekarza. Odstawienie leku zaraz po ustąpieniu objawów bardzo często prowadzi do nawrotu choroby.

Podobnie dzieje się, kiedy leczenie nie obejmuje środków, które pozwalają odbudować prawidłowy ekosystem w pochwie. Nie wystarczy ograniczyć ilości bakterii beztlenowych czy tlenowych antybiotykami, konieczne jest także stosowanie preparatów zakwaszających oraz probiotyków, zawierających pałeczki kwasu mlekowego.

Kluczowa jest także odpowiednia higiena, na którą najlepszym sposobem jest irygacja pochwy. 

Bakteryjne zapalenie pochwy: przyczyny, objawy, rozpoznanie, metody leczenia

Bakteryjne zapalenie pochwy jest związane z zaburzeniem prawidłowej flory bakteryjnej. Należy do jednej z najczęściej występujących infekcji intymnych.

Szacuje się, że u każdej kobiety, przynajmniej raz w ciągu życia, wystąpią objawy w postaci szaro-białych upławów o rybim zapachu.

Jakie są przyczyny i symptomy bakteryjnego zapalenia pochwy? Na czym polega jej leczenie? Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej, koniecznie czytaj dalej!Bakterie w pochwie – które są prawidłowe, a które wywołują objawy zapalenia pochwy?

Co to jest bakteryjne zapalenie pochwy?

Fizjologicznie środowisko pochwy nie jest jałowe. Prawidłowa biocenoza pochwy w większości (ok. 95%) tworzona jest przez pałeczki kwasu mlekowego – Lactobacillus. Produkowany przez nie kwas mlekowy utrzymuje kwaśne pH pochwy oraz chroni przed rozwojem infekcji intymnych. Pozostałe 5% stanowią bakterie beztlenowe.

Zachwianie tego stosunku jest przyczyną rozwoju bakteryjnego zapalenia pochwy zwanego również bakteryjną waginozą. To zaburzenie prawidłowej flory bakteryjnej pochwy. Dochodzi w nim do namnożenia się bakterii beztlenowych oraz zmniejszenia ilości lub całkowitego braku pałeczek kwasu mlekowego.

Gardnerella vaginalis to drobnoustrój najczęściej odpowiedzialny za rozwój bakteryjnej waginozy. 

Jakie są przyczyny bakteryjnego zapalenia pochwy?

Warunki panujące w pochwie, takie jak stała temperatura, wysoka wilgotność, bogactwo substancji odżywczych, stanowią doskonałe środowisko do rozwoju infekcji intymnej. Mechanizmy w postaci naturalnej flory bakteryjnej oraz spływania wydzieliny z szyjki macicy do przedsionka pochwy pełnią funkcje ochronne. Jednak nie zawsze są one skuteczne. Czynniki sprzyjające, do których należą:

  • zmiany poziomów estrogenów podczas cyklu miesiączkowego, ciąży, po menopauzie lub w trakcie terapii hormonalnej,
  • niedostateczna lub nadmierna higiena np. irygacje pochwy,
  • przewlekła antybiotykoterapia lub sterydoterapia,
  • zabiegi ginekologiczne,

mogą spowodować zmiany w naturalnym środowisku pochwy. Konsekwencją czego jest zachwianie prawidłowej biocenozy pochwy i rozwój bakteryjnego zapalenia pochwy. Poza tym do czynników zwiększających ryzyko bakteryjnej waginozy należą również:

  • palenie papierosów,
  • częste zmiany partnerów seksualnych,
  • duża aktywność seksualna,
  • stres,
  • niestosowanie prezerwatyw.

Bakteryjne zapalenie pochwy – objawy

Do objawów bakteryjnego zapalenia pochwy należą:

  • szaro-białe, wodniste upławy o nieprzyjemnym, rybim zapachu,
  • dyskomfort, pieczenie w trakcie oddawania moczu,
  • świąd oraz zaczerwienienie w obrębie przedsionka pochwy i sromu,
  • ból w podbrzuszu.  

Bakteryjne zapalenie pochwy w połowie przypadków ma przebieg bezobjawowy. Może ulegać samoistnej remisji i nawracać.

Bakteryjne zapalenie pochwy – kiedy udać się do lekarza?

Bakteryjne zapalenie pochwy wymaga leczenia farmakologicznego. Jeśli zauważyłaś u siebie niepokojące objawy, zgłoś się do swojego lekarza ginekologa. Nieleczone lub nieprawidłowo leczone infekcje intymne mogą wiązać się z rozwojem groźnych powikłań.  

Jak lekarz diagnozuje bakteryjne zapalenie pochwy?

Lekarz ginekolog na podstawie objawów klinicznych zgłaszanych przez pacjentkę oraz badań dodatkowych różnicuje bakteryjne zapalenie pochwy z dwiema innymi, częstymi infekcjami intymnymi:

  • rzęsistkowicą,
  • grzybicą pochwy. 

Wykorzystuje przy tym metody takie jak:

  • pomiar pH pochwy – to proste badania, do którego służy papierek lakmusowy. W bakteryjnym zapaleniu pochwy dochodzi do wzrostu pH pochwy powyżej 4,5,
  • badanie mikroskopowe wydzieliny pobranej z pochwy  –  ocena składu flory bakteryjnej pochwy pozwala na wykrycie jej zaburzeń. Znalezienie komórek jeżowatych w preparacie mikroskopowym świadczy o bakteryjnej waginozie.
  • test anionowy  – dodanie 10 % roztworu wodorotlenku potasu do próbki wydzieliny pochwowej skutkuje nasileniem się rybiego zapachu.

W przypadkach uciążliwych i nawracających objawów infekcji lekarz pobiera wymaz z pochwy w celu wykonania posiewu z antybiotykogramem. Dzięki czemu wiadomo, jaka bakteria wywołała zapalenie i na jakie leki jest wrażliwa.   

Leczenie bakteryjnego zapalenia pochwy

W terapii bakteryjnego zapalenie pochwy zastosowanie mają antybiotyki i chemioterapeutyki. Do pierwszej grupy należy klindamycyna  – lek wykazujący wysoką skuteczność w walce z bakteriami beztlenowymi. Jest stosowany w postaci doustnej oraz dopochwowej. Metronidazol to chemioterapeutyk o spektrum działaniu podobnym do klindamycyny.

W trakcie jego przyjmowania nie wolno spożywać alkoholu. Na rynku dostępny jest m.in. w postaci tabletek w preparacie Metronidazol Polpharma lub żelu dopochwowego. Alternatywę dla niego stanowi tynidazol. Nie można go stosować w trakcie ciąży. Wszystkie powyższe leki dostępne są na receptę.

Leia também:  Swędzenie owłosionej skóry głowy

Równoległa terapia partnera seksualnego nie jest zalecana. 

W przypadku nawrotów bakteryjnego zapalenia pochwy lekarz może zalecić leczenie podtrzymujące. Polega ono na stosowaniu metronidazolu w postaci dopochwowego żelu przez okres 4 do 6 miesięcy. 

W leczeniu wspomagającym, po zakończeniu terapii przeciwbakteryjnej oraz w profilaktyce nawrotów, zalecane jest stosowanie globulek dopochwowych lub preparatów doustnych zawierających szczepy Lactobacillus, które kolonizują pochwę. Dzięki czemu dochodzi do zahamowania wzrostu innych bakterii i przywrócenia prawidłowej biocenozy pochwy. Preparaty tego typu dostępne są bez recepty w niemal każdej aptece.  

W trakcie leczenia stosuj się do zaleceń lekarza i nie przerywaj terapii na własną rękę po ustąpieniu objawów. Regularna i sumienne przyjmowanie leków pozwala w większości przypadków na uzyskanie pożądanych efektów leczenia. W przypadku nawrotów infekcji konieczne może być wykonanie posiewu oraz antybiotykogramu, a następnie włączenie leczenia ukierunkowanego na dany drobnoustrój.

Domowe sposoby na bakteryjne zapalenie pochwy

Domowe sposoby na bakteryjne zapalenie pochwy mogą złagodzić przykre i uciążliwe dolegliwości towarzyszące infekcji.

Nie powinny być jednak stosowane jako metoda alternatywna dla leczenia farmakologicznego pod okiem lekarza ginekologa. Do sprawdzonych domowych sposobów należą zioła na bakteryjne zapalenie pochwy.

Kąpiel z dodatkiem nagietka, babki lancetowatej lub rumianku może przyczynić się do złagodzenia objawów. 

Jakie mogą być powikłania bakteryjnego zapalenia pochwy?

Bakteryjne zapalenie pochwy zwiększa ryzyko:

  • zakażenia wirusem HIV,
  • przedwczesnego pęknięcia błon płodowych, poronienia i porodu przedwczesnego,
  • poporodowego zapalenia endometrium,
  • zakażenia rany po cięciu cesarskim,
  • zakażenie wyższych odcinków układu moczowo-płciowego,
  • zapalenia narządów miednicy mniejszej,
  • powikłań infekcyjnych po zabiegach ginekologicznych,
  • posocznicy bakteryjnej.

W celu ich uniknięcia stosuj się do zaleceń lekarza. 

Bakteryjne zapalenie pochwy  – czy można zarazić partnera?

Drobnoustroje wywołujące bakteryjną waginozę są często wykrywane w wymazie z cewki moczowej parterów kobiet cierpiących na to schorzenie. Pomimo to nie mają oni żadnych objawów infekcyjnych. Zgodnie z jedną z hipotez mężczyźni mogą być biernymi przenosicielami bakteryjnej waginozy. 

Jeśli cierpisz na bakteryjne zapalenie pochwy, Twój partner w trakcie współżycia powinien używać prezerwatywy. Bakteryjna waginoza zwiększa ryzyko przenoszenia chorób wenerycznych. 

Bakteryjne zapalenie pochwy a zajście w ciąże

Częstość występowania bakteryjnej waginozy u kobiet w ciąży jest podobna do grupy kobiet nieciężarnych.

Jednak ze względu na niebezpieczeństwo przedwczesnego pęknięcia błon płodowych i związanym z tym ryzykiem poronienia lub porodu przedwczesnego, a także liczny poporodowych powikłań infekcyjnych, zalecany jest pomiar kwasowości pochwy na każdej wizycie w trakcie ciąży. Wykrycie bakteryjnego zapalenia pochwy, wymaga podobnie jak u kobiet niebędących w ciąży, podjęcia leczenia farmakologicznego.  

Jak zapobiegać bakteryjnemu zapaleniu pochwy?

Bakteryjne zapalenie pochwy to choroba spowodowana przez zaburzenie fizjologicznej biocenozy pochwy. Można jej uniknąć, stosując się do poniższych rad:

  • w trakcie kąpieli nie płucz pochwy i nie stosuj irygacji. Za pomocą delikatnych środków myjących umyj srom. Pochwa posiada mechanizmy samoczyszczące, a woda z dodatkiem środków myjących może zaburzyć jej naturalne kwasowe pH i przyczynić się do rozwoju infekcji intymnej,
  • stosuj bezzapachowe tampony oraz podpaski, dobrym rozwiązaniem jest kubeczek menstruacyjny,
  • śpij bez bielizny,
  • unikaj bielizny uszytej ze sztucznych i nieoddychających tkanin, zamiast tego wybierz wygodne bawełniane majtki,
  • zrezygnuj ze stringów,
  • zakładaj wygodne i luźne spodnie, spódnice lub sukienki,
  • podczas współżycia używajcie z partnerem prezerwatywy. 

Bakteryjne zapalenie pochwy – gdy stracimy równowagę

Pieczenie, świąd miejsc intymnych, bolesne oddawanie moczu, nietypowa (żółtawa, zielonkawa, biała lub szara) wydzielina z pochwy, która ma nieprzyjemny zapach. Czy teraz zabrzmiało znajomo? Pytam, bo choć życzę nam wszystkim pochew będących okazem nieustającego zdrowia i źródłem przyjemności, to niestety duża część z nas przechodzi tę infekcję. Więc dla tych osób, które ją już trochę znają, i dla tych, które się jej obawiają: solidna dawka wiedzy o bakteryjnym zapaleniu pochwy.

Bakterie zamieszkujące pochwę 

Jak wiemy, nasze organizmy kolonizowane są przez tysiące drobnoustrojów. Skóra, przewód pokarmowy, błony śluzowe – to siedliska, określmy to najprościej, dobrych i złych bakterii.

Oprócz warstwy śluzu i komórek nabłonka biologiczną ochronę pochwy stanowią właśnie bakterie. Ponad 70% z nich to Lactobacillus – pałeczki kwasu mlekowego.

W latach rozrodczych w każdym gramie wydzieliny pochwowej w danych etapach cyklu miesiączkowego może znajdować się nawet 10 milionów tych bakterii!

Mikroorganizmy te są prawdziwymi strażnikami mikroflory pochwy, ponieważ utrzymują w niej odpowiednio kwaśne środowisko. Ale warto tutaj wtrącić, że u osób z różnych grup etnicznych za produkcję kwasu mlekowego mogą odpowiadać także inne bakterie.

W ekosystemie pochwy białych osób z macicami i osób pochodzących z Azji Lactobacillus zdecydowanie dominują, ale podobny skład flory bakteryjnej pochwy ma zaledwie 60% osób czarnoskórych lub pochodzenia latynoskiego.

Tak więc pH pochwy zależy zarówno od naszej rasy, jak i od momentu życia rozrodczego, w którym jesteśmy.

Jeżeli pH utrzymuje się na odpowiednim poziomie (od 3,6 do 4,5), zapobiega nadmiernemu wzrostowi innych drobnoustrojów, chociażby takich jak Gardnerella vaginalis, Veillonella, Escherichia coli czy Prevotella. Pod tymi tajemniczo brzmiącymi, łacińskimi nazwami kryją się bakterie beztlenowe.

Co prawda bytują one w układzie pokarmowym od momentu naszego przyjścia na świat i w niewielkiej ilości są nieszkodliwe, a nawet pożyteczne, jednak kłopoty zaczynają się w momencie wzrostu ich liczebności. Wtedy szukają dla siebie więcej miejsca, najlepiej tam, gdzie panuje ciepło i wilgoć – a te warunki idealnie spełnia wnętrze pochwy.

Przez nadwyżkę patogenów dominujące w niej dotąd pałeczki kwasu mlekowego zanikają, a pH znacznie wzrasta. System obronny przestaje działać i bach! dochodzi do infekcji pochwy.

Cała ta współpraca czy rywalizacja między drobnoustrojami jest oczywiście poza zasięgiem naszego wzroku, ale – choć bakteryjna waginoza czasami przechodzi bezobjawowo – w wielu przypadkach organizm wysyła nam wtedy różne sygnały. 

Najczęstsze objawy bakteryjnej infekcji pochwy 

Całkiem niedawno pisałam na blogu o śluzie szyjkowym przed okresem, podkreślając istotność obserwacji wydzieliny z pochwy w kontekście naszego zdrowia. O wadze tego tematu świadczy chociażby to, jak szybko ponownie do niego wracamy. Zapach, kolor i konsystencja śluzu najczęściej alarmują o infekcjach intymnych.

Kiedy bakteryjne zapalenie pochwy przechodzimy objawowo, przeważnie towarzyszą mu biało-szare upławy, które mają nieprzyjemny, rybi zapach.

Pozostałe możliwe dolegliwości to swędzenie lub pieczenie pochwy i sromu oraz ból podczas współżycia czy przy oddawaniu moczu (co wynika z tego, że „złe” bakterie kolonizujące pochwę często przenoszą się także do cewki moczowej). 

Jak zawsze przy omawianiu zmian zachodzących czy to w pochwie, czy w piersiach, nie pomijamy ich wpływu na naszą głowę. W wielu przypadkach skutki infekcji intymnych mają charakter emocjonalny i społeczny.

Nawracająca bakteryjna waginoza sprawia, że niektórzy wciąż czują się brudni i zawstydzeni. Niejednokrotnie doprowadza to do rezygnacji z aktywności seksualnej, szczególnie z seksu oralnego.

Temat infekcji intymnych nie powinien stanowić tabu, jednak nie ma co ukrywać, że rozmowa o nich może być krępująca. Mimo to, jeśli borykacie się z bakteryjną waginozą czy jakimkolwiek innym zakażeniem intymnym, postarajcie się o tym porozmawiać ze swoim partnerem_ką.

Tak naprawdę chodzi tutaj o Wasze zdrowie. A jeżeli podstawą Waszej relacji jest szczerość i troska, to w takich sytuacjach należy okazywać sobie nawzajem wsparcie i zrozumienie 🙂

Znalezienie źródła zachorowania na bakteryjne zapalenie pochwy nie zawsze się udaje, chociaż sytuacji sprzyjających jego powstaniu jest niemało. Żeby więc nie dać się całkowicie zaskoczyć, powiedzmy nieco więcej o przyczynach powstawania tej infekcji. 

Co sprzyja rozwojowi chorobotwórczych bakterii?

Na początku tekstu dużo było o proporcjach, ale warto zdać sobie sprawę z tego, że liczba drobnoustrojów w pochwie (jak i w całym organizmie) się zmienia – czasem naturalnie i niezależnie od nas, a czasem z powodu nieodpowiednich praktyk. Tak naprawdę nie jest do końca jasne, dlaczego u jednej osoby infekcje intymne nawracają, a u drugiej nie. Równocześnie podaje się szereg wewnętrznych i zewnętrznych czynników, które sprzyjają zakażeniom okolic intymnych.

Osoby z macicami w każdym wieku mogą zachorować na bakteryjne zapalenie pochwy, ale szczególnie sprzyja jego powstawaniu aktywność seksualna w okresie rozrodczym.

Ryzyko wystąpienia bakteryjnego zapalenia pochwy zdecydowanie wzrasta wraz z liczbą partnerów/partnerek seksualnych.

Współżycie z wieloma osobami, szczególnie bez zabezpieczenia prezerwatywą, może zaburzyć równowagę flory pochwy i zwiększyć podatność na takie choroby, jak chlamydia, rzeżączka czy HIV.

Sposoby współżycia i higiena przed i po stosunku też nie są bez znaczenia, podobnie jak higiena w trakcie menstruacji, kiedy krew zmienia pH pochwy na nieco kwaśniejsze i tym samym czyni ją bardziej podatną na zakażenia.

Ryzyko wystąpienia infekcji zwiększają chociażby nieregularna wymiana środków higienicznych czy zaburzenia miesiączkowania, szczególnie przedłużający się okres. Osoby, u których przedłużone krwawienie jest skutkiem ubocznym stosowania wkładki domacicznej, również mogą być bardziej narażone na wystąpienie bakteryjnego zakażenia pochwy.

Leia também:  Como Conquistar Uma Amiga Mais Velha Do Que Eu?

Wielu lekarzy zaznacza jednak, że wpływowi antykoncepcji hormonalnej na florę pochwy poświęcono jak dotąd zbyt mało badań.

Wraz z wejściem w okres pokwitania warto zachować czujność. W tym czasie znacznie spada produkcja estrogenów stymulujących wzrost pałeczek kwasu mlekowego, co prowadzi do zmiany odczynu pH pochwy z kwaśnego na zasadowy.

Poza tym mniej nawilżoną – a co za tym idzie, bardziej podatną na mikrourazy oraz kurczącą się podczas menopauzy wyściółkę pochwy – bakterie zainfekować mogą szybko i łatwo. Oczywiście zmiany hormonalne występują także u kobiet w ciąży i jak możemy się domyślić, wiele z nich choruje wtedy na bakteryjne zapalenie pochwy.

Zdarza się, że wspomniane wcześniej bakterie Escherichia coli przedostają się do górnego odcinka dróg rodnych, co może doprowadzić nie tylko do zapalenia, ale nawet do przedwczesnego porodu czy niskiej masy urodzeniowej dziecka.

Zaburzyć równowagę flory bakteryjnej pochwy mogą: nieodpowiednia higiena pochwy, w tym irygacje czy stosowanie oczyszczających płynów o kiepskim składzie, dieta, to, jak działa nasz układ odpornościowy i jakie zmiany zachodzą w nim po przebytej chorobie, zażywanie antybiotyków, palenie papierosów, ogólny tryb życia, stres – jak zwykle przyczyn jest wiele i czasem naprawdę można się w tym pogubić. Dlatego warto na spokojnie zaznajomić się z tematem, poznać różne oblicza „wroga” i ustalić, jak się przed nim chronić.

Czego unikać i o co zadbać?

Z racji tego, że bakteryjne zapalenie pochwy to dolegliwość tak powszechna i czasami tak trudna do przechytrzenia, przejrzyście wypunktujmy, jak zminimalizować ryzyko jego powstawania.

  • W trakcie stosunku zabezpieczajcie się prezerwatywą i unikajcie kontaktów seksualnych z dużą liczbą osób. Zanim jednak do czegokolwiek dojdzie, pamiętajcie, że warto poświęcić chwilę na omówienie swojej seksualnej historii z nowym partnerem_ką (mam na myśli głównie kwestię badań pod kątem chorób wenerycznych).
  • Nie wybierajcie aromatyzowanych prezerwatyw i lubrykantów. Truskawkowy smak czy zapach brzmi kusząco, ale produkty z takimi dodatkami zawierają cukry i inne substancje chemiczne wpływające na pH pochwy. Wazelinom i nawilżaczom na bazie oleju, które mogą uszkodzić prezerwatywę, mówimy stanowcze nie! Jak lubrykant, to tylko ten na bazie wody.
  • Warto mieć w nawyku higienę przed, a szczególnie po stosunku – przemycie krocza (w kierunku od wzgórka łonowego do tyłu) i oddanie moczu uniemożliwią przedostanie się bakterii z okolic odbytu do cewki moczowej.
  • Nie ulegajcie staroświeckiemu przekonaniu, że irygacja pochwy jest świetną metodą na pozbycie się infekcji. Nadmierne mycie okolic intymnych może zaburzyć naturalną florę bakteryjną pochwy, co – jak już wiecie – zwiększa ryzyko zakażeń. Pochwa potrafi oczyszczać się sama, zwykła kąpiel czy prysznic naprawdę wystarczą 🙂
  • Okolice intymne myjcie jedynie wodą lub używajcie łagodnego, bezzapachowego płynu niezawierającego substancji chemicznych, które mogą wyjaławiać lub podrażniać pochwę. Szczerze polecam naturalny płyn od Your KAYA z działającym przeciwbakteryjnie kwasem mlekowym!
  • Regularnie wymieniajcie środki higieniczne podczas okresu. I zaufajcie mi, bezzapachowe podpaski i tampony z bawełny organicznej są o wiele lepsze niż te bielone chlorem z tworzyw sztucznych – ale o tym pewnie doskonale wiecie, jak i o tym, że takie środki możecie zakupić u nas 🙂 Jeśli macie predyspozycje do łapania infekcji, zrezygnujcie z tamponów, ponieważ mogą one podrażniać błonę śluzową. Może kubeczek menstruacyjny w zamian?
  • Jak najczęściej noście przewiewną bieliznę z naturalnych materiałów. Niech okazjonalnym kaprysem, podobnym do wcinania słodyczy z olejem palmowym, stanie się zakładanie syntetycznych, koronkowych majtek, a tym bardziej stringów, które są prawdziwym transporterem bakterii odbytniczych do dróg rodnych. Przewiewne ciuchy na co dzień po domu też są wskazane! A na noc – luźna piżama bez majtek. Choć może się nad tym nie zastanawiamy, pochwie również jest potrzebny odpoczynek po kilkunastu godzinach w ubraniu.

Jak już wcześniej wspomniałam, bakteryjne zapalenie pochwy może nam także dokuczyć przez spadek odporności czy niezdrowy tryb życia. Dlatego nie tyle ostatni punkt, a najbardziej holistyczna rada brzmi: dbajcie o siebie 🙂

Diagnostyka i leczenie

Wiele przypadków bakteryjnego zapalenia pochwy można łatwo wyleczyć, ale u niektórych osób ta choroba utrzymuje się przez długi czas lub wielokrotnie powraca. Nie bądźmy sceptycznie nastawione_eni do występujących objawów, a już na pewno nie załagadzajmy ich domowymi sposobami.

Jeżeli ktoś z Was podejrzewa u siebie infekcję, nie ma co zwlekać z wizytą u ginekologa. Pierwsza wizyta to przeważnie leczenie empiryczne (rozpoznanie choroby zamiast natychmiastowej diagnozy lekarskiej), druga – pobranie próbki upławów.

Na posiew czeka się około tygodnia i jeśli wymaz wykaże nadwyżkę bakterii beztlenowych oraz obecność clue cells (komórek nabłonka pochwy pokrytych bakteriami), konieczna będzie odpowiednia kuracja.

Zależnie od rodzaju i stopnia zaawansowania objawów, przeważnie obejmuje ona doustnie lub miejscowo stosowane antybiotyki oraz wspomagające leczenie probiotyki. 

Jak napisałam na wstępie, balans to podstawa prawidłowego funkcjonowania naszych organizmów. Szersze wprowadzenie tematu infekcji intymnych do świadomości społecznej jest natomiast podstawą, bez której nie zminimalizujemy ani ryzyka ich powstawania, ani związanego z nimi stresu. Dlatego cieszymy się, że dokładamy swoją cegiełkę, dzieląc się tą wiedzą z Wami 🙂

Bakteryjne zapalenia pochwy – objawy, przyczyny, diagnoza i sposoby leczenia

Bakteryjne infekcje pochwy objawiają się swędzeniem, pieczeniem pochwy i upławami. Cierpią na nie kobiety w każdym wieku – co gorsza, takie stany zapalne mogą nawracać. Co sprzyja zakażeniu, jak sobie z nim radzić i jak unikać go w przyszłości?

Kiedy pH pochwy wzrasta…

Kiedy możesz podejrzewać zapalenie pochwy o podłożu bakteryjnym? Zwróć uwagę na wydzielinę z pochwy, jeśli jej zapach i wygląd są inne, prawdopodobnie uległaś zakażeniu.

Prawidłowa wydzielina jest bezwonna, przezroczysta lub biaława. W infekcjach bakteryjnych poczujesz wyraźną, nieprzyjemną, „rybią” woń.

Zmiany dostrzeżesz też „gołym okiem” – upławy mają szarawe lub żółtawe zabarwienie.

W pochwie bytuje wiele bakterii, które na ogół nie wyrządzają szkody. Kwaśne środowisko im na to nie pozwala – florę pochwy tworzą przede wszystkim pożyteczne pałeczki kwasu mlekowego. Dzięki nim innym mikroorganizmom trudno się tu namnażać.

Fizjologiczne pH pochwy to naturalna zapora ochronna przed zakażeniem. Jeśli jednak dobroczynnych pałeczek jest za mało, pozostałe bakterie zajmują ich miejsce. Ich liczba szybko wzrasta i dochodzi do zaburzenia równowagi mikroflory pochwy.

Zwykle problem wywołuje bakteria Gardnerella vaginalis, która w korzystnych dla siebie warunkach prowadzi do podrażnienia okolic intymnych1. W konsekwencji rozwija się infekcja, którą należy jak najszybciej leczyć. Niepoddana terapii lub leczona nieprawidłowo grozi poważnymi powikłaniami.

Czynniki ryzyka infekcji. Kiedy do lekarza?

Infekcjom bakteryjnym pochwy „służą” stany obniżonej odporności, stres oraz suchość pochwy i agresywna antybiotykoterapia. Na zapalenie pochwy częściej cierpią panie aktywne seksualnie.

Zmiany hormonalne, jakie zachodzą w organizmach przyszłych mam, również sprzyjają zakażeniom2.

A te w ciąży bywają niebezpieczne – wtedy powinnaś szczególnie na siebie uważać, a wszelkie zaobserwowane objawy natychmiast zgłaszać ginekologowi.

Jeśli zastanawiasz się, czy nie dotknęła Cię infekcja intymna, kup domowy test pod nazwą pH TEST, dzięki któremu sprawdzisz, czy pH pochwy jest prawidłowe, czy jednak nie.

Jeżeli środowisko pochwy stanie się zbyt zasadowe, istnieje ryzyko, że zapalenie rozwinie się lub już się rozwija. Wysokie pH to znak, że nie należy zwlekać z wizytą u ginekologa. Lekarz przeprowadzi rutynowe badanie, pobierze wydzielinę z pochwy i wykona test aminowy lub zleci badanie mikrobiologiczne3.

Na podstawie wyników ustali dalsze postępowanie, dobierze skuteczną terapię i przepisze leki.

Bakteryjne zakażenie pochwy – leczenie i profilaktyka

Infekcje intymne o etiologii bakteryjnej najczęściej leczy się antybiotykami lub sulfonamidami podawanymi doustnie i/lub miejscowo. Zwykle kuracja trwa tydzień.4

Bakteryjne zapalenie pochwy „lubi” nawracać, ale nie martw się na zapas. Istnieją skuteczne metody zapobiegania ponownym zakażeniom.

Ogranicz kontakty płciowe do jednego, sprawdzonego partnera i pamiętaj o prezerwatywach, które ograniczają ryzyko zakażenia (chociaż nie w 100 procentach). Noś wygodną, przewiewną bieliznę z naturalnych tkanin i przestrzegaj zasad higieny.

Podmywaj się i podcieraj zawsze w kierunku od wzgórka łonowego do odbytu, nigdy odwrotnie – w ten sposób nie przeniesiesz bakterii z odbytu do dróg rodnych.

Bakteryjne zapalenie pochwy bywa groźne

Bakteryjne zapalenie pochwy należy jak najszybciej zacząć leczyć.

Jeśli podejrzewasz, że zapadłaś na infekcję intymną, wykonaj domowy test na pH pochwy i zarejestruj się do ginekologa.

Leia também:  Como Saber Onde Está A Minha Encomenda?

Pamiętaj: nieleczone lub źle leczone zakażenia niosą ze sobą ryzyko poważnych powikłań. Dbaj o profilaktykę: przestrzegaj zasad higieny intymnej, stosuj prezerwatywy i współżyj z jednym partnerem.

Infekcje intymne

Infekcje intymne to często używana nazwa dla zakażeń zewnętrznych i wewnętrznych narządów płciowych.

Zakażenie wywołać mogą różne rodzaje drobnoustrojów: bakterie, grzyby, pierwotniaki oraz wirusy. Zakażenia pochwy i sromu wywołane jest zazwyczaj przez gatunki należące do saprofitów skóry i błon śluzowych, a do infekcji dochodzi w wyniku zaburzenia prawidłowej mikroflory lub obniżonej odporności organizmu.

  • Jednym z objawów zakażenia jest stan zapalny (zapalenie) dotkniętego nim obszaru charakteryzujący się: zaczerwieniem, bólem i obrzękiem skóry i błon śluzowych1.
  • Zakażenia żeńskich narządów płciowych należą do najczęściej występujących infekcji, szczególnie u kobiet w okresie rozrodczym2.
  • Najczęstsze rodzaje zakażeń pochwy i sromu, stanowiące 3/4 tych infekcji to:
  1. bakteryjne zakażenie pochwy (stanowiące 22-50% przypadków3). Ten rodzaj zakażeń pochwy (inaczej: waginoz) dzieli się na:
  • zakażenia wywołane bakteriami wymagającymi do rozwoju tlenu (waginoza tlenowa -AV), najczęściej wywołana przez paciorkowce
  • zakażenia wywołane bakteriami, które rozwijają się bez obecności tlenu (waginoza bakteryjna- BV), wywołana najczęściej przez Gardnerella vaginalis
  1. grzybice (stanowiące 17-39% przypadków4). Drożdżaki Candida albicans stwierdza się w 90-95% przepadków grzybic pochwy i sromu5.

Drożdżakowe zapalenie pochwy i sromu (vulvovaginal candidiasis – VVC) jest – po bakteryjnym zapaleniu pochwy – drugą co do częstości występowania nieprawidłowością związaną z biocenozą pochwy. Objawy grzybicy pochwy to6:

  • silny świąd okolic intymnych
  • charakterystyczne białe, grudkowate, niekiedy wodniste, bezwonne upławy.
  • ból występujący w czasie stosunku płciowego (dyspareunia)
  • pieczenie podczas oddawania moczu (dyzuria)
  • zaczerwienienie zewnętrznych narządów płciowych
  • odczyn pochwy jest w granicach stwierdzanego u zdrowej kobiety (pH 3,5- 4,5)
  1. Często stwierdza się współwystępowanie zakażenia grzybiczego i bakteryjnego – to tak zwane zakażenie mieszane.
  2. Częstość występowania mieszanych zakażeń pochwy ocenia się na 33-50% wszystkich przypadków zakażeń pochwy7.
  3. W Polsce najczęstszą kombinacją patogenów izolowanych w przypadkach mieszanych zakażeń pochwy jest współistnienie bakterii tlenowych z grupy paciorkowców (AV) i drożdżaków.

Zazwyczaj objawy mieszanego zakażenia pochwy są nietypowe, odbiegające od klasycznych objawów grzybicy, waginozy bakteryjnej lub waginozy tlenowej. Obraz kliniczny mieszanego zapalenia pochwy jest zwykle wypadkową objawów charakterystycznych dla zakażenia poszczególnymi patogenami zidentyfikowanymi u pacjentki2.

Najczęściej obserwowane są:

  • obfite upławy o różnym zabarwieniu,
  • nieprzyjemny zapach
  • pieczenie,
  • świąd
  • wzrost pH treści pochwowej (powyżej 4,5).

Jedną ze skutecznych i krótkich miejscowych terapii infekcji grzybiczych (drożdżycy pochwy i sromu) i mieszanych zakażeń pochwy (szczególnie grzybiczo-bakteryjnych) jest stosowanie azotanu fentikonazolu w kapsułkach dopochwowych miękkich po 200 mg przez 3 dni -Gynoxin® OPTIMA lub w dawce 600 mg podawanej jednorazowo – Gynoxin® UNO.

  Dostępna jest także postać Gynoxin® krem dopochwowy, leczenie którym trwa 3 dni przy dawkowaniu 2 razy na dobę lub 6 dni przy dawkowaniu raz na dobę. Lek charakteryzuje się szerokim zakresem działania przeciwgrzybiczego i przeciwbakteryjnego, a jego stosowanie powoduje szybkie ustępowanie objawów klinicznych zakażenia.

 Leki Gynoxin® dostępny jest w aptece bez recepty.

Piśmiennictwo:

  1. Anderson MR. (2004). Evaluation of vaginal complaints. JAMA, 291:1368–79..
  2. Sobel J. Vaginitis. N Engl J Med, 1997, 337, 1896–1903.
  3. Kenyon C, Colebunders R, Crucitti T. The global epidemiology of bacterial vaginosis: a systematic review. A J Obstet Gynecol, 2013; 209: 505–523.
  4. Sobel J., Faro S., Force R. i wsp. Vulvovaginal candidiasis: epidemiologic, diagnostics, and therapeutic considerations. Am J Obstet Gynecol, 1998, 178, 203–211.
  5. Achkar JM, Fries BC. Candida infections of the genitourinanry tract. Clin. Microbiol Rev, 2010, 23:253–73.
  6. Sobel JD. (2007). Vulvovaginal candidosis. Lancet, 369:1961–71.
  7. Donders G, Vereecken A, Bosmans E [et al.] Definition of a type of abnormal vaginal flora that is distinct from bacterial vaginosis: aerobic vaginitis. BJOG, 2002, 109, 34–43.

Stan zapalny pochwy – przyczyny, objawy i leczenie

Co wywołuje stan zapalny pochwy?

Choć stan zapalny pochwy mogą wywołać różnego rodzaju patogeny, do najczęstszych infekcji należą właśnie te bakteryjne. Strefy intymne kobiety chroni niezwykle cienka warstwa nabłonka, co zwiększa ryzyko infekcji. Szczególnie podczas stosunków seksualnych oraz w trakcie miesiączki.

Na zaistnienie infekcji intymnej wpływ ma również sama fizjologia kobiety i usytuowanie pochwy w pobliżu cewki moczowej oraz odbytnicy, stanowiących źródła bakterii i patogenów. Dochodzi wówczas do infekcji bakteryjnych.

Z kolei te wywołane przez grzyby mogą wystąpić poantybiotykoterapii stosowanej w leczeniu chorób dróg oddechowych. Dzieje się tak ze względu na to, że antybiotyk zabija pałeczki kwasu mlekowego, które hamują rozwój grzybów. Dlatego warto stosować preparaty przeciwgrzybicze przez okres przyjmowania antybiotyku.

Infekcje wirusowe to te, które przenoszone są drogą płciową. Najpopularniejszą z nich jest wirus HPV, czyli wirus brodawczaka ludzkiego.

Stan zapalny pochwy – jak wyglądają objawy?

Do objawów towarzyszących zapaleniu pochwy należą m.in.: uczucie dyskomfortu związane z pieczeniem i swędzeniem, które może się nasilać po stosunku lub antybiotykoterapii, ból, zaczerwienienie sromu i pochwy, a także upławy i nieprzyjemny zapach. Ponadto, mogą wystąpić również plamienia między miesiączkami.

Objawów nie warto lekceważyć! Nawet jeśli infekcja intymna przebiega łagodnie należy podjąć leczenie. W przeciwnym razie, może ona doprowadzić do znacznie poważniejszych dolegliwości, w tym ukrytych i przewlekłych infekcji.

Leczenie i zapobieganie stanom zapalnym pochwy

Poza dbałością o prawidłową higienę stref intymnych, kobieta powinna dbać również o florę bakteryjną pochwy.

Warto wybierać specjalistyczne płyny do higieny intymnej o odczynie pH dopasowanym do okolic intymnych, a także zrezygnować z kąpieli z dodatkami olejków czy soli zapachowych na korzyść prysznica.

Ponadto, w trakcie miesiączki należy często zmieniać tampony, a podczas korzystania z toalety podcierać się od przodu do tyłu, zapobiegając tym samym rozwojowi bakterii oraz przenoszeniu patogenów w okolice pochwy.

Kiedy stan zapalny już wystąpi, aby do towarzyszących mu objawów dopasować skuteczne leczenie, należy skontaktować się z lekarzem, ponieważ każdy z patogenów wymaga innego rodzaju leczenia.

Nierzadko, by precyzyjnie określić rodzaj infekcji, potrzebne jest wykonanie badań laboratoryjnych, w tym cytologii, która, w przypadku infekcji wirusowych, umożliwia ich szybkie wykrycie i zapobieganie dalszym zmianom w organizmie kobiety.

W trakcie leczenia, lekarz może zalecić stosowanie leków działających przeciwzapalnie, przeciwbólowo, miejscowo znieczulająco oraz odkażająco. Jednym z takich preparatów jest Tantum Rosa: https://www.apteka-melissa.pl/produkt/tantum-rosa-0532-g-10-sasz,1718.html, którego substancją czynną jest benzydamina. Lek ten dobrze się wchłania i precyzyjnie trafia w stan zapalny, pomagając go wyleczyć.

Czy infekcję intymne wpływają na płodność? – Canesten

Czy wiesz jak infekcje intymne mogą wpływać na zajście w ciążę? Dowiedz się jak dbać o swoją płodność.

Poza przedstawionymi mechanizmami, w jaki sposób infekcje intymne utrudniają rozród człowieka, należy również zwrócić uwagę na aspekt psychologiczny tych schorzeń. Z całą pewnością kobiety zmagające się z infekcjami intymnymi tj.

grzybica pochwy, kandydoza pochwy, rzęsistkowica oprócz dyskomfortu fizycznego, wynikającego z uciążliwych objawów do których należą: świąd, pieczenie, ból, serowate upławy, wodniste upławy, zmagają się również z dyskomfortem psychicznym.

Poczucie skrępowania i wstydu przed partnerem seksualnym również może wpływać na powodzenie rozrodu.

Każda infekcja w obrębie narządów rodnych powinna być leczona. W przypadku chlamydiozy i rzeżączki lekarz może zalecić odpowiedni antybiotyk systemowy. Problemem pozostają bezobjawowe zakażenia, które są częste (u kobiet 40-98% przypadków chlamydiozy nie daje objawów i do 50% przypadków rzeżączki) i mogą podstępnie zmniejszać szanse na posiadanie potomstwa5,6.

Ponadto należy pamiętać, że prawidłowa mikroflora pochwy i szyjki macicy zabezpiecza przed rozwojem zakażeń. Patogenne bakterie w pochwie stanowią najczęstszy punkt wyjścia infekcji wstępujących.

Z tego względu kluczowe wydaje się również leczenie infekcji pochwy i sromu, zarówno tych pochodzenia bakteryjnego, jak i grzybiczego. Z pomocą w leczeniu tych schorzeń przychodzą preparaty do stosowania miejscowego np.

Canesten do stosowania w kandydozie pochwy.

Referencje:

1 Diagnostyka i leczenie niepłodności — rekomendacje Polskiego Towarzystwa Medycyny Rozrodu i Embriologii (PTMRiE) oraz Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników (PTGP). Ginekologia i Perinatologia Praktyczna 2018 tom 3, nr 3, strony 112–140.

2 Amanda N. Kallen i Pinar H. Kodaman. Rozpoznanie i leczenie niepłodności spowodowanej czynnikiem jajowodowym. Infertility, 1st edition. Edited by Emre Seli. © 2011 Blackwell Publishing Ltd.

3 Grzegorz Bręborowicz Położnictwo i ginekologia. PZWL, 2020.

4 Danielle G. Tsevat et al. Sexually transmitted diseases and infertility. American Journal of Obstetrics & Gynecology 2017.

5 Catherine M. O’Connell, Morgan E. Ferone Chlamydia trachomatis Genital Infections. Microb Cell. 2016 Sep 5; 3(9): 390–403.

6 Chris Bignell Clinical Effectiveness Group (Association for Genitourinary Medicine and the Medical Society for the Study of Venereal Diseases. Wytyczne postępowania w rzeżączce u dorosłych. https://www.mp.pl/artykuly/15529,wytyczne-postepowania-w-rzezaczce-u-doroslych (ostatni dostęp 10.03.2021)

LMR-CH-20210318-18

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*