Angina Plauta-Vincenta – przyczyny, objawy, leczenie

Angina Plauta-Vincenta jest ostrą chorobą zapalną migdałków, wywołaną jednocześnie przez dwie bakterie: wrzecionowce i krętki.

Choroba charakteryzuje się tworzeniem się powierzchownych wrzodów na migdałkach, pokrytych brudną zieloną plamą o gnijącym zapachu. Czas trwania choroby wynosi 7-10 dni, w niektórych przypadkach trwa do kilku tygodni.

Ten rodzaj bólu gardła jest dość rzadką chorobą stanowi około 5-6% całego zapalenia migdałków, występującą głównie u mężczyzn w wieku 18-35 lat.

Angina Plauta-Vincenta – przyczyny

Rozwój choroby jest spowodowany przez wnikanie do migdałków bakterii wrzeciona w kształcie pałeczki i przedstawiciela normalnej mikroflory jamy ustnej krętków należących do rzędu Spirochaetales. Również w centrum zakażenia można określić chorobotwórczą florę paciorkowców grupy B, gronkowca złocistego. Czynnikami prowokującymi tę formę zapalenia migdałków są:

Angina Plauta-Vincenta – przyczyny, objawy, leczenie

Kliknij “Polub tę stronę”, a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.

Kliknij “Polub tę stronę”, a będziesz na bieżąco z najnowszymi artykułami.Angina Plauta-Vincenta – przyczyny, objawy, leczenie

Aktywacja symbiozy dwóch bakterii przyczynia się do zmniejszenia reaktywności i odporności organizmu na tle:

  • Zakażenia HIV
  • Chorób narządów krwiotwórczych
  • Nowotworów złośliwych
  • Wcześniejszej radioterapii lub leczenia chemioterapeutycznego
  • Dystrofii pokarmowej
  • Ostrych lub przewlekłych zakażeń
  • Ogólnej hipotermii.

Ogniska chronicznej infekcji, choroba często jest wynikiem:

  • Ubytków w zębach
  • Przewlekłe zapalenie jamy ustnej
  • Choroby przyzębia
  • Zapalenie zatok czołowych
  • Zapalenie gardła, itd.

Ponadto do wystąpienia anginy Plauta-Vincenta przyczynia się:

  • Zmniejszenie ogólnej odporności organizmu
  • Nieprawidłowe odżywianie
  • Przebycie ciężkich chorób
  • Niedobór witamin
  • Przewlekłe zatrucie: nadużywanie alkoholu, zażywanie narkotyków, palenie tytoniu.

Angina Plauta-Vincenta – objawy

Pierwsze objawy chorobowe mogące świadczyć o anginie Plauta-Vincenta to:

  • Trudności z połykaniem.
  • Ból gardła zwykle jednostronny, nasilający się przy jedzeniu.
  • Nieprzyjemny zapach z ust.
  • Zwiększone wydzielanie śliny.

Przebieg choroby:

  • Od pierwszych dni choroby – wyraźne zaczerwienienie i obrzęk zaatakowanego przez bakterie migdałka, obecność na jego powierzchni szaro-białej plamy zaokrąglonej lub owalnej w kształcie o średnicy do 1,5 cm.
  • Od trzeciego dnia choroby pojawia się szarawo-biały wykwit, wystający ponad powierzchnię migdałka. Można go łatwo usunąć za pomocą szpatułki lub tamponu, po czym zostaje odsłonięty krwawiący ubytek ze stosunkowo równym dnem, czyli wrzodem krwawiącym.
  • W dniach 4-5 wrzód złuszcza się, pozostając na krawędziach dotkniętej powierzchni owrzodzenie o kształcie krateru z wyraźnymi, ale nierównymi krawędziami.
  • Wzrost temperatury ciała 37-38 ° C od pierwszych dni choroby, któremu nie towarzyszą bóle głowy, bóle mięśni i stawów, dreszcze.
  • Wzrost węzłów chłonnych po uszkodzonej stronie wynosi do 1,5 cm, ich umiarkowana bolesność w dotyku.

W łagodnej formie anginy Plauta-Vincenta:

  • Temperatura ciała nieznacznie wzrasta lub może pozostać w normalnym zakresie
  • Ból z gardła przy połykaniu jest łagodny, zaczerwienienie, obrzęk i nalot nie wykracza poza migdałki
  • Węzły chłonne nie są powiększone bezbolesne.

W postaci umiarkowanego nasilenia anginy Plauta-Vincenta:

  • Temperatura ciała 37-38 ° C
  • W gardle występuje silny ból, pogarszany przez połykanie
  • Silne zaczerwienienie i obrzęk zaatakowanych migdałków. Na ich powierzchni pojawiają się szaro-białe plamy okrągłe lub owalne o średnicy do 1,5 cm.

W ciężkiej postaci anginy Plauta-Vincenta:

  • Temperatura ciała osiąga 39 ° C
  • Proces zapalny może rozprzestrzenić się na miękkie i twarde podniebienie, tył gardła, dziąsła i krtani.
  • Wrzód w kształcie krateru uformowany w miejscu nalotu może zniszczyć nie tylko błonę śluzową, ale także głęboko leżące tkanki, aż do okostnej.

Ciężka postać bólu gardła Vincenta może być skomplikowana przez dodanie innych patogennych bakterii i rozwój:

  • Ropnie
  • Głęboko rozprzestrzenione zapalenie jamy ustnej
  • Zgorzel krtani tzn. martwica i zniszczenie tkanki krtani
  • Sepsa tzn. całkowita infekcja organizmu.

Angina Plauta-Vincenta – diagnostyka

Charakterystyczne dolegliwości zgłaszane lekarzowi po jednej stronie gardła, uciążliwy ból nasilający się przy połykaniu. Leczenie prowadzi pediatra, internista lub specjalista laryngolog.

  • Badanie migdałków: lekarz obserwuje wyraźne zaczerwienienie i obrzęk dotkniętych migdałków, obecność na jego powierzchni szaro-białej plamki okrągłej lub owalnej w kształcie o średnicy około 1,5 cm.
  • Metody bakteriologiczne: badanie bakterii pod mikroskopem w rozmazie na szkle, po zabarwieniu specjalnymi barwnikami materiał pobrany z dna wrzodu, umożliwiający wykrycie dużej liczby krętków i wrzecionowatych pałeczek w pierwszych dniach choroby.
  • Badanie krwi na wzrost poziomu leukocytów
  • Biopsja migdałków.

Angina Plauta-Vincenta – leczenie

Leczenie jest zachowawcze. Główne cele terapii lekowej to wzmocnienie odporności oraz zapobieganie rozwojowi powikłań.

  • Kompleksy multiwitaminowe, adaptogeny i immunomodulatory
  • Smarowanie owrzodzonej błony śluzowej roztworami antyseptycznymi, nadtlenek wodoru.
  • Przy przedłużonym przebiegu i głębokiej martwicy przepisywane są antybiotyki.
  • Eliminacja głównych objawów choroby – przyjmowanie leków przeciwgorączkowych, przeciwzapalnych, wzmacniających.

Komplikacje rozwijają się w nie więcej niż 3-7% przypadków, ale charakteryzują się ciężkim przebiegiem. Środki zapobiegawcze obejmują przestrzeganie zasad higieny osobistej w opiece nad jamą ustną, zapobieganie stanom niedoboru odporności i ich terminową eliminację, wczesne leczenie patologii sąsiadujących organów.

  • Angina Plauta-Vincenta – przyczyny, objawy, leczenie

Angina Plauta i Vincenta – przyczyny, objawy, leczenie

Angina Plauta-Vincenta – przyczyny, objawy, leczenie

Angina Plauta i Vincenta jest szczególną postacią zapalenia tkanek chłonnych gardła, wywołaną przez bakterie beztlenowe. Choroba ta spotykana jest najczęściej u mężczyzn i objawia się brudnoszarym nalotem na migdałkach oraz przykrym zapachem z ust. Jakie są przyczyny, objawy oraz leczenie anginy Plauta-Vincenta?

Angina Plauta i Vincenta jest chorobą bakteryjną, atakującą tkanki chłonne gardła. Angina objawia się zmianami chorobowymi górnego odcinka migdałka (zazwyczaj jednego) w postaci szarego nalotu. Czynnikiem charakterystycznym dla tej choroby jest nieadekwatna do wyglądu migdałków uciążliwość objawów – lekki ból gardła po stronie zaatakowanego migdałka, nasilający się podczas przełykania.

Przyczyny anginy Plauta i Vincenta

Choroba ta posiada podłoże bakteryjne i jest następstwem pojawienia się w jamie ustnej pewnych rodzajów krętek i wrzecionowców.

Dotychczasowe badania na temat anginy Plauta-Vincenta nie przynoszą odpowiedzi na pytanie, jakie dokładnie bakterie beztlenowe powodują pojawienie się choroby oraz czy możliwy jest jej nawrót w formie nadkażenia.

Bakterie, będące przyczyną zapalenia tkanki chłonnej gardła, pojawiają się zazwyczaj u młodych mężczyzn cierpiących z powodu niedożywienia lub niewystarczająco dokładnie dbających o higienę jamy ustnej.

Objawy anginy Plauta i Vincenta

Główne objawy anginy Plauta i Vincenta to lekkie bóle gardła, które nasilają się podczas przełykania oraz powiększone węzły chłonne, znajdujące się po obu stronach szyi pacjenta. Innym objawem jest przykry zapach z ust. Objawy nie są nasilone, a ich ogólny wymiar jest łagodniejszy niż w przypadku zwykłej anginy.

Do objawów ogólnych zaliczamy złe samopoczucie, uczucie dyskomfortu w gardle, ból podczas przełykania. W gardle pojawiają się wrzodziejące zmiany bakteryjne, atakujące zazwyczaj jeden migdał. Zmiany błoniasto-wrzodziejące występują w postaci szarego nalotu.

Próby oddzielenia nalotu od migdałka mogą powodować niewielkie krwawienie.

Leczenie anginy Plauta i Vincenta

Proces leczenia anginy Plauta-Vincenta powinien być przeprowadzany przez laryngologa w oparciu o stosowanie antybiotyków na bazie penicylin oraz środków wspomagających – odkażających i przeciwgorączkowych.

Po około tygodniowej terapii następuje samoistne oddzielenie się nalotu od migdałka, choć w niektórych przypadkach konieczne jest jego mechaniczne usunięcie. Leczenie można wspomagać naturalnymi sposobami.

Warto płukać gardło roztworem wody utlenionej (1 łyżka wody utlenionej na 1/2 szklanki przegotowanej wody).

Źródło:
1. http://www.medonet.pl/choroby-od-a-do-z/choroby-nosa–gardla–uszu-i-krtani,angina-plauta-i-vincenta,artykul,1577402.html

UMÓW SIĘ NA WIZYTĘ

Angina: objawy, przebieg, rozpoznanie, leczenie, powikłania i zapobieganie. Sprawdź, czy angina jest zaraźliwa!

Angina Plauta-Vincenta – przyczyny, objawy, leczenie Angina jest zapaleniem błony śluzowej gardła i migdałków podniebiennych. Jej leczenie polega na antybiotykoterapii. choreograph/istockphoto.pl

Angina jest ostrym zapaleniem migdałków i błony śluzowej gardła, wywoływanym przez paciorkowce. Do transmisji bakterii dochodzi za pośrednictwem kontaktu z osobą zarażoną. Angina jest stosunkowo powszechną chorobą zakaźną, występującą głównie w wieku dziecięcym. Mimo to wielu lekarzy ma problem z rozpoznaniem czynnika wywołującego tę chorobę, ponieważ większość przypadków zapalenia gardła ma podłoże wirusowe. Charakterystyczne objawy anginy ropnej to: wysoka gorączka, wymioty, dreszcze, bóle kostno-stawowe i ogólne osłabienie organizmu. Leczenie anginy polega w głównej mierze na antybiotykoterapii, której celem jest skrócenie czasu trwania choroby i zminimalizowanie ryzyka wystąpienia groźnych powikłań po anginie.

Angina to zapalenie błony śluzowej gardła i migdałków podniebiennych, wywoływane przez paciorkowce – bakterie tlenowe. Jest ona powszechną chorobą u dzieci, a zarazem jedną z częstszych przyczyn wizyt u pediatry.

Przy czym większość przypadków zapalenia gardła ma podłoże wirusowe i towarzyszy przeziębieniom. Angina ropna rozwija się w wyniku bezpośredniego kontaktu z osobą zarażoną – do transmisji bakterii dochodzi drogą kropelkową.

Leia também:  Como Saber Quando Vou Encontrar Um Namorado?

Charakterystyczne objawy anginy ropnej to:

  • Wysoka temperatura ciała (powyżej 38 stopni Celsjusza).
  • Wymioty (pojawiają się wyłącznie u małych dzieci).
  • Ogólne osłabienie organizmu.
  • Bóle mięśniowo-stawowe.
  • Silny ból gardła, nasilający się przy przełykaniu, a niekiedy nawet utrudniający mówienie.
  • Zaczerwienienie gardła.
  • Śluzowo-ropny nalot na migdałkach.

Czy angina jest zaraźliwa?Angina jest chorobą zakaźną, przenoszoną drogą kropelkową, co w praktyce oznacza, że można się nią zakazić przez kontakt z osobą chorą. Oprócz tego anginą można zarazić się przez używanie tych samych sztućców i kubów, co osoba chora. Znane są również przypadki autozakażenia anginą, co w praktyce oznacza, że paciorkowce – bakterie, które wywołują tę chorobę przebywają w organizmie w stanie uśpienia i uaktywniają się w trakcie nadmiernego stresu i przemęczenia.

Jak przebiega angina ropna?

Przebieg anginy znacznie różni się od grypy czy przeziębienia. Zwykle choroba ta rozpoczyna się od silnego bólu gardła, który nasila się przy przełykaniu.

Oprócz tego w przebiegu anginy pojawia się wysoka gorączka (powyżej 38 stopni Celsjusza), której towarzyszą dreszcze, bóle mięśniowo-stawowe i ogólne osłabienie organizmu.

Z czasem na migdałkach pojawia się śluzowo-ropny nalot, który jest specyficznym objawem anginy, znacznie ułatwiającym postawienie diagnozy. W przebiegu anginy migdałka gardłowego dodatkowo może pojawić się: kaszel i nieżyt nosa.

Angina Plauta-Vincenta

Angina Plauta-Vincenta jest specyficznym typem zapalenia gardła i migdałków podniebiennych, ponieważ występuje niemal wyłącznie u mężczyzn. Podobnie jak angina ropna ma ona podłoże bakteryjne. Angina Plauta-Vincenta dotyka głównie młodych mężczyzn, którzy zaniedbują higienę jamy ustnej. Objawia się ona:

  • Ogólnym osłabieniem organizmu.
  • Złym samopoczuciem.
  • Stanami podgorączkowymi.
  • Halitozą – nieprzyjemnym zapachem z ust.
  • Powiększeniem węzłów chłonnych.

Kluczową kwestią przy rozpoznaniu anginy u dzieci i osób dorosłych jest prawidłowe ustalenie czynnika wywołującego chorobę. Jest to istotne, ponieważ od tego zależy postępowanie lecznicze.

Podstawą jest wywiad lekarski i badanie przedmiotowe, które powinny zostać uzupełnione o bardziej szczegółowe badania diagnostyczne. Mowa tu głównie o pobraniu posiewu wymazu z gardła lub z migdałków podniebiennych.

Warto przy tym zaznaczyć, że większość przypadków zapalenia gardła (ok. 70-80%) ma podłoże wirusowe i nie wymaga ono zastosowania antybiotykoterapii. Wynik z wymazu gardła dostępny jest zazwyczaj już po 48 h.

Dodatkowo lekarze podstawowej opieki zdrowotnej przy różnicowaniu anginy z zakażeniami górnych dróg oddechowych często posługują się skalą punktową oceny prawdopodobieństwa zakażenia paciorkowcem stworzoną przez Centora i McIsaaca.

  • Gorączka powyżej 38 stopni Celsjusza – 1 pkt.
  • Niewystępowanie kaszlu – 1 pkt.
  • Powiększone węzły chłonne szyjne – 1 pkt.
  • Nalot włóknikowy i obrzęk migdałków – 1 pkt.
  • Wiek 3-14 lat – 1 pkt.
  • Wiek 15-44 lat – 0 pkt.
  • Wiek powyżej 45 lat – -1 pkt.
  • 8 naturalnych sposobów na wzmocnienie odporności!

Leczenie anginy polega w główniej mierze na antybiotykoterapii, której celem jest skrócenie czasu trwania choroby i zminimalizowanie ryzyka ewentualnych powikłań. Antybiotykiem pierwszego rzutu w przypadku anginy paciorkowcowej jest penicylina. Wrażliwość paciorkowców na ten antybiotyk jest niemal 100-procentowa.

Co istotne, leczenie anginy penicyliną powinno trwać 10 dni – mimo stosunkowo szybkiej poprawy ogólnego stanu zdrowia i częściowemu ustąpieniu objawów klinicznych. Zaletą penicyliny jest jej szerokie spectrum działania, wysoki profil bezpieczeństwa i stosunkowo niska cena.

W przypadku nadwrażliwości na ten antybiotyk stosuje się cefadroksyl, który wiąże się z pewnym ryzykiem wystąpienia bakterioodporności na szczep wywołujący anginę. Przy anginie należy unikać niektórych antybiotyków w tym głównie: amoksycyliny, amoksycyliny z kwasem klawulanowym i aksetylu cefuroksymu.

Wątpliwości budzi także stosowanie tonsillektomii, którą zaleca się przyjmować wyłącznie podczas nawracającego zapalenia gardła i migdałków podniebiennych o podłożu bakteryjnym.

Angina wymaga leczenia antybiotykami:

Jak zapobiegać anginie?

  • Zadbaj o stan uzębienia swojego dziecka – wszelkie ubytki w zębach stanowią bakteryjne ogniska infekcji, które mogą skutkować zapaleniem migdałków podniebiennych.
  • Wystrzegaj się kontaktu z osobami chorymi na anginę, jeśli jest to nie możliwe – postaraj się nie korzystać z tych samych sztućców i kubów co osoba chora na anginę.
  • Stale dbaj o odporność – swoją i swojego dziecka. Możesz to skutecznie robić za pomocą domowych sposobów na odporność. Sprawdź, artykuł: „Domowe sposoby na odporność”
  • Unikaj mocno klimatyzowanych pomieszczeń w lecie, picia mocno schłodzonych napojów gazowanych i mocno zamrożonych lodów

W przypadku anginy zbyt późne leczenie lub jego całkowity brak wiąże się z wysokim ryzykiem wystąpienia powikłań, wśród których można wymienić:

  • Gorączkę reumatyczną, która jest stanem ogólnoustrojowym, mającym podłoże autoimmunologiczne. Występuje ona po upływie ok. 3 tygodni po anginie i charakteryzuje się: stanami zapalnymi w obrębie stawów, zapaleniem serca i guzkami podskórnymi. Występuje ona u ok. 3% osób chorych na anginę.
  • Zapalenie kłębuszków nerkowych, które charakteryzuje się krwiomoczem i białkomoczem. Jest ono niebezpieczne, ponieważ może prowadzić nawet do niewydolności nerek.
  • Zapalenie zatok przynosowych, które objawia się bólem w obrębie czoła i podwyższoną temperaturą ciała.
  • Zapalenie ucha środkowego, któremu towarzyszy: uciążliwy ból ucha, gorączka powyżej 40 stopni Celsjusza, złe samopoczucie, wymioty i ropny wysięk z ucha.
  • Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, które charakteryzuje się: wysoką gorączką, bólami głowy, wymiotami, zaburzeniami świadomości. Oprócz tego towarzyszą mu także objawy oponowe, w tym głównie sztywność karku.
  • Zapalenie płuc, które objawia się: kaszlem, wysoką gorączką, dreszczami i bólami mięśniowo-stawowymi.
  • Zapalenie wsierdzia o podłożu infekcyjnym, któremu towarzyszy: gorączka, dreszcze, złe samopoczucie, szmery serca, powiększone OB, krwinkomocz i białkomocz.

Źródła:

  • Dziekiewicz M., Radzikowski A., Angina paciorkowcowa – zasady diagnostyki i leczenia. Pediatria i Medycyna Rodzinna. 2016; 12: 141-149.

Nie lekceważ objawów anginy. Nieleczona może doprowadzić do groźnych powikłań!

Objawy anginy ropnej, czyli wywołanej przez paciorkowce, są zazwyczaj bardziej dokuczliwe niż objawy anginy wirusowej. Angina może także przebiegać bez gorączki. Sprawdź, jak rozpoznać anginę i zapoznaj się z powikłaniami zapalenia gardła.

Boli cię gardło i masz gorączkę? Objawy anginy, czyli zapalenia gardła mogą być podobne do pierwszych oznak przeziębienia, ale mają znacznie poważniejszy przebieg. Z reguły ból garda w anginie jest tak dokuczliwy, że może uniemożliwiać jedzenie i przełykanie.

Objawy anginy

Choroba przenosi się drogą kropelkową. Pierwsze objawy anginy pojawiają się około 2-5 dni po kontakcie z osobą chorą. Angina paciorkowcowa (ropna), czyli odmiana wywołana przez bakterie, ma bardziej ostry przebieg niż angina wirusowa. Zazwyczaj nie towarzyszy jej kaszel. 

Kiedy atakuje angina paciorkowcowa, najczęściej chory skarży się na ból gardła, wysoką gorączkę (39 st.), dreszcze. Angina u dzieci może objawiać się dodatkowo nudnościami i wymiotami.

Charakterystycznym objawem anginy bakteryjnej jest zaczerwienie gardła oraz zaczerwienienie i rozpulchnienie migdałków, mogą pojawiać się czopy ropne. Innym objawem anginy paciorkowcowej są powiększone i bolesne węzły chłonne.

Leczenie anginy ropnej polega na podawaniu antybiotyku.

Objawy odmiany dotyczącej migdałków podniebiennych różnią się od objawów anginy migdałka językowego oraz gardłowego.

Typowa angina migdałków podniebiennych charakteryzuje się:

  • bólem gardła utrudniającym przełykanie promieniującym w kierunku uszu,
  • wysoką gorączką (powyżej 38 st.),
  • dreszczami,
  • powiększonymi węzłami chłonnymi,
  • ogólnym rozbiciem.

Objawy anginy migdałka gardłowego:

  • ból gardła,
  • kaszel,
  • nieżyt nosa,
  • zaczerwienienie migdałka,
  • obecność ropnej wydzieliny.

U niemowląt może pojawić się bardzo wysoka gorączka (do 40 st.), brak apetytu, śluzowe stolce, objawy oponowe i drgawki.

Angina migdałka językowego (występująca po usunięciu migdałków podniebiennych) objawia się natomiast:

  • bólem gardła promieniującym do uszu,
  • zaburzeniami mowy,
  • szczękościskiem,
  • dusznościami.

Objawy anginy – angina bez gorączki

Najczęściej choroba wywoływana jest przez wirusy, a taka odmiana anginy nie wywołuje wysokiej gorączki. Zdarza się, że chory skarży się na problemy z przełykaniem i ma zaczerwienione gardło, ale infekcji nie towarzyszy podwyższona temperatura. Taką postać anginy zwalcza się objawowo.

Angina paciorkowcowa (ropna, bakteryjna) rzadziej przebiega bez gorączki. Jeśli lekarz stwierdzi, że chorobę wywołały bakterie, zawsze – nawet w przypadku prawidłowej temperatury ciała – zaleci antybiotyk.

Objawy anginy – biały nalot na migdałkach

Jednym z objawów anginy może być biały lub żółtawy nalot na migdałkach. Pojawia się on tylko w anginie ropnej (paciorkowcowej) i świadczy o tym, że włóknik i leukocyty (komórki odpornościowe) nie poradziły sobie w walce z bakteriami. W anginie wirusowej wydzielina ta w ogóle nie występuje.

Leia também:  O Que É Conselho Escolar E Como Funciona?

Biały nalot na migdałkach może też świadczyć o takich chorobach jak mononukleoza zakaźna, cytomegalia, błonica lub angina Plauta-Vincenta. W przypadku wątpliwości, co jest przyczyną wydzieliny w gardle, pomocne są badania laboratoryjne. 

Objawy anginy – powikłania po anginie

Objawów anginy paciorkowcowej nie wolno lekceważyć, ponieważ mogą skutkować groźnymi powikłaniami. Najczęściej są to:

Powyższa porada nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku jakichkolwiek problemów ze zdrowiem należy skonsultować się z lekarzem.

Angina Plauta-Vincenta: pochodzenie, objawy i leczenie

Angina Plauta-Vincenta, znana również jako ostre martwicze wrzodziejące zapalenie dziąseł, jest obecnie bardzo rzadką chorobą.

Charakterystyczny przydomek w języku angielskim (“trenchmouth” – usta okopowe) wywodzi się z faktu, że niegdyś dotyczyła ona żołnierzy w okopach, ze względu na niezdrowe warunki i przyzwyczajenia, jakie musieli znosić podczas wojny.

Objawia się ostrą i bolesną infekcją, w której dziąsła krwawią z powodu martwicy i ogólnego stanu zapalnego jamy ustnej. Według badań w dzisiejszych czasach jest to choroba zwykle powiązana z AIDS. Dzieje się tak, ponieważ nabyty niedobór odporności powoduje choroby jamy ustnej u 90% tych pacjentów.

Angina Plauta-Vincenta i jej przyczyny

Angina Plauta-Vincenta to bolesna forma zapalenia dziąseł. Z wywołanymi przez nie zmianami są powiązane gatunki bakterii Bacillus fusiformis i Borrelia vincentii. Jednak nie są jedynymi mikroorganizmami odpowiedzialnymi za to schorzenie.

Według badań naukowych w dotkniętym regionie istnieją cztery strefy:

  • Strefa bakteryjna to duża masa bakterii o odmiennej morfologii i cechach. Na początku niekoniecznie są one szkodliwe, ale ich nadmierna proliferacja powoduje chorobę.
  • Strefa bogata w neutrofile, leukocyty i jedna z pierwszych, w której powstają ogniska zakaźne. Tutaj wydziela się między innymi ropa.
  • Strefa nekrotyczna to miejsce, w którym następuje obumarcie komórek. Dominują tu krętki, rodzaj bakterii o wydłużonym, spiralnym kształcie.
  • Namnażanie się krętków następuje w ostatniej warstwie, w której nie ma już innych rodzajów bakterii.

Zgodnie z US National Library of Medicine, czynniki mogące wywołać przerost bakterii, który powoduje wykop w jamie ustnej to: stres, zła higiena jamy ustnej, palenie papierosów, niedożywienie i słaby układ odpornościowy.

Stan ten jest postacią ciężkiego zapalenia dziąseł, czyli zapalenia dziąseł z krwawieniem i głębokim zajęciem tkanek miękkich jamy ustnej.

Aby dowiedzieć się więcej: Zapalenie dziąseł – zwalcz je 5 naturalnymi remediami!

Jakie są objawy ujścia okopu?

Podręcznik MSD stwierdza, że infekcja zwykle zaczyna się nagle, z bólem i krwawieniem dziąseł oraz nadmiernym wydzielaniem śliny. Niektóre z najczęstszych objawów klinicznych są następujące:

  • Nieświeży oddech, odznaczający się nieprzyjemnym zapachem.
  • Wrzody podobne do kraterów między zębami.
  • Gorączka.
  • Nieprzyjemny posmak w ustach wyczuwalny przez samego pacjenta (niektórzy określają go jako metaliczny posmak).
  • Szarawa powłoka na dziąsłach, które wydają się zaczerwienione i krwawią.

Z powodu tych objawów pacjent będzie miał trudności z wykonywaniem typowych czynności, takich jak mówienie, jedzenie i połykanie. Węzły chłonne na szyi również często stają się powiększone w odpowiedzi na infekcję (limfadenopatia).

Możliwe komplikacje

Biorąc pod uwagę trudności w normalnym jedzeniu i normalnym życiu, inne częste komplikacje to utrata masy ciała, odwodnienie i utrata zębów. Bakterie mogą przedostać się do krwi, jeśli osoba z tym schorzeniem zignoruje te objawy kliniczne, co prowadzi do bakteriemii.

Rozprzestrzenianie się infekcji może być katastrofalne, ponieważ atakuje ona wiele narządów. Ponadto może wystąpić wstrząs septyczny. Dzieje się tak, gdy organizm reaguje nadmiernie, a ciśnienie krwi spada.

Diagnoza

Jak wskazuje portal naukowy Drugs, badanie fizykalne jest pierwszym krokiem do wykrycia anginy Plauta-Vincenta. Profesjonalista będzie szukał wrzodów, szarawych nalotów wokół zębów i zniszczenia tkanki dziąseł. Diagnoza jest zwykle szybka i nie ma tutaj miejsca na pomyłki.

Lekarz może wymagać badań krwi i prześwietlenia. To ostatnie służy ocenie stopnia uszkodzenia spowodowanego infekcją, ponieważ rozległość zmian jest trudna do oceny na oko. Podejście będzie zależało od stopnia powagi obrazu klinicznego.

Kiedy szukać pomocy medycznej?

Każdy rodzaj zapalenia dziąseł wymaga interwencji medycznej i nie wszystkie z nich są spowodowane infekcjami. Musisz jednak w odpowiednim czasie wykluczyć chorobę.

Angina Plauta-Vincenta może się znacznie pogorszyć, jeśli nie zostanie zażegnana na czas, ponieważ bakterie mogą dostać się do krwiobiegu.

Dostępne metody leczenia anginy Plauta-Vincenta

Według portalu zdrowia Siegfried Rhein celem leczenia jest wyleczenie infekcji i złagodzenie dolegliwości objawowych. Ludzie mogą to zrobić za pomocą antybiotyków, ale główne filary leczenia tej choroby to:

  • Profesjonalne czyszczenie, powoli i dokładnie, przez kilka kolejnych dni. Ta choroba zwykle dobrze reaguje na głęboką higienę jamy ustnej.
  • Pacjent powinien okresowo przepłukiwać usta w domu słoną wodą lub roztworem nadtlenku wodoru.
  • Lekarze zwykle odradzają szczotkowanie zębów ze względu na kruchość aparatu ustnego spowodowaną chorobą. Po wypłukaniu i wyczyszczeniu muszą je jednak regularnie szczotkować do końca życia, aby zapobiec nawrotom.

Szczotkowanie zębów zapobiega chorobom jamy ustnej i jest niedrogim, prostym narzędziem do zapobiegania infekcjom dziąseł i zębów.

Zapobieganie

Zapobieganie chorobie jest proste. Opiera się na dobrym odżywianiu, prawidłowej higienie jamy ustnej i regularnych wizytach kontrolnych u dentysty. Specjaliści zalecają również, aby pacjenci pozostawali aktywni i rzucili palenie papierosów.

Poza tym angina Plauta-Vincenta ma ważny komponent psychologiczny, ponieważ w wielu przypadkach jest związana ze stresem. Z tego powodu pacjenci muszą czasami szukać pomocy poza dziedziną farmakologii, aby zająć się problemami o podłożu psychicznym.

Angina Plauta-Vincenta prawie zniknęła z mapy chorób

Ta choroba nie jest tak powszechna jak kiedyś, ponieważ standardy higieny osobistej wciąż rosną. Musisz codziennie myć zęby i regularnie odwiedzać dentystę. Ma to na celu umożliwienie im oceny ewentualnych niedostosowań, aby temu zapobiec.

To może Cię zainteresować …

Choroby laryngologiczne – porady, rodzaje, badania, objawy, leczenie, profilaktyka

Choroby laryngologiczne obejmują wiele narządów ciała człowieka. Mogą objawiać się w formie niedrożności, stanów zapalnych, nowotworów, urazów, złamań, krwawień, nieżytu (np. katar), alergii, przewlekłych stanów zapalnych, a także zaburzeń w funkcjonowaniu, np. problemów z wydzielaniem śliny. Do najczęstszych chorób laryngologicznych zalicza się: 

Większość chorób laryngologicznych można wyleczyć, stosując farmakoterapię. Zdarzają się jednak poważniejsze przypadki wymagające leczenia operacyjnego i szerokiej diagnostyki. Choroby te dotykają każdego, niezależnie od wieku. 

Jakie są przyczyny chorób laryngologicznych? 

Choroby laryngologiczne są pojęciem dość ogólnym, dlatego też mogą się wiązać z wieloma przyczynami, w zależności od zajętej struktury. Do głównych przyczyn chorób laryngologicznych zalicza się: 

  • w przypadku chorób uszu – wąski przewód słuchowy, nieprawidłowy sposób usuwania woskowiny, kąpiele w brudnych zbiornikach wodnych, alergie, mikrourazy, choroby dermatologiczne, przebieg innych chorób (np. paciorkowca), grzybice, długotrwałe leczenie uszu antybiotykami lub sterydami, urazy, odmrożenia, ciała obce w uchu i przewodzie słuchowym, ostry nieżyt górnych dróg oddechowych, wirusy, bakterie, choroby zakaźne, nadmierne formowanie się tkanki kostnej w obrębie błędnika kostnego (prowadzi to do otosklerozy), przewlekłe zmiany zapalne w uchu środkowym, stany pooperacyjne, przyczyny związane z wiekiem (np. niedosłuch), urazy akustyczne, powikłania po innych chorobach, 
  • w przypadku chorób nosa i zatok – urazy, złamania, nadciśnienie, zatrucia, choroby krwi, odmrożenia, nieżyt nosa, alergie, drażniące związki chemiczne, przewlekłe stosowanie kropli do nosa, nadużywanie alkoholu, złe warunki termiczne w pomieszczeniach, zakażenia bakteryjne, wirusowe i grzybicze, próchnica zębów,  
  • w przypadku jamy ustnej i ślinianek – stany zapalne, urazy, kamień nazębny, nowotwory, kamica, zapalenie błon śluzowych, choroby przełyku, ropnie, nacieki, zatrucia, leki (np. psychotropowe), zła higiena jamy ustnej, choroby dziąseł, choroby przyzębia, zapalenia zatok, obecność chorób zakaźnych, niedobory witamin, cukrzyca, anemia, nieprawidłowe dopasowanie protezy, zakażenia, wirusy, choroby ogólnoustrojowe, alergie, zapalenia dziąseł, 
  • w przypadku chorób gardła – choroby zakaźne, wirusy, bakterie, spożywanie zimnych lub gorących, a także ostrych potraw, choroby nosa i zatok, stany zapalne błon śluzowych, angina, paciorkowiec, przerost migdałków, powikłania po anginie, ropnie węzłów chłonnych,  
  • w przypadku chorób krtani – wirusy, bakterie, grzyby, czynniki drażniące (np. alkohol, palenie tytoniu), suche powietrze, czynniki zawodowe, zanieczyszczone środowisko, jako choroba wtórna do gruźlicy płuc, choroby metaboliczne, refluks, wysiłek głosowy, zmiany powstające na skutek np. ostrych zapaleń, zwiększone ciśnienie wewnątrzkrtaniowe, urazy i zapalenia (mogą wywołać ziarniniaki). 
  • Choroby laryngologiczne – rodzaje 
  • Choroby laryngologiczne można podzielić na kilka ogólnych podgrup: 
  • choroby uszu – mogą dotyczyć zarówno ucha zewnętrznego, jak i wewnętrznego; zaliczamy tutaj różę małżowiny, zapalenie zewnętrznego przewodu słuchowego, krwiaki małżowiny, odmrożenia, obecność ciał obcych w przewodzie słuchowym, nieżytowe zapalenie trąbki słuchowej, ostre zapalenie ucha środkowego, przewlekłe zapalenie ucha środkowego, zapalenia grzybicze, otoskleroza, zapalenie błędnika, choroba Meniere’a, niedosłuch, urazy, powikłania usznopochodne wewnątrzczaszkowe (np. po zapaleniu opon mózgowych, ropniu zewnątrzoponowym, ropniu mózgu itd.),  
  • choroby nosa i zatok – do tej grupy należą ciała obce w nosie, urazy nosa i zatok, niedrożność nosa, złamania, krwawienia z nosa, czyraki przedsionka nosa, odmrożenia, ostry nieżyt nosa, katar sienny, alergiczny nieżyt nosa, naczynioruchowy nieżyt nosa, przewlekły prosty nieżyt nosa, przewlekły przerostowy nieżyt nosa, przewlekły zanikowy nieżyt nosa, zapalenie zatok (szczękowych, sitowych, czołowych), polipy,  
  • choroby jamy ustnej i ślinianek – choroby jamy ustnej i zatok w przebiegu innych chorób (np. zakaźnych, chorób krwi i układu krążenia itp.), zapalenie kącików ust, afty, zapalenie języka, język geograficzny, język pofałdowany, język włochaty, zapalenie jamy ustnej, wysiękowe zapalenie jamy ustnej, zanikowe zapalenie jamy ustnej, ropne podśluzówkowe zapalenie jamy ustnej, alergie jamy ustnej, choroby przyzębia, zapalenie dziąseł, wrzodziejące zapalenie dziąseł, rozrostowe zapalenie dziąseł, zapalenie przyzębia, zaburzenia czynności stawów skroniowo-żuchwowych (zespół Costena), zapalenie ślinianek, kamica ślinianek, sialopatie (nienowotworowe powiększenie ślinianek, np. zespół Sjogrena),  
  • choroby gardła – ostre zapalenie błony śluzowej gardła, przewlekłe zapalenie błony śluzowej gardła, ostre zapalenie migdałków, przewlekłe zapalenie migdałków, przerost migdałka gardłowego, angina, angina Plauta-Vincenta, naciek i ropień okołomigdałkowy, ropnie, zmiany w gardle w przebiegu innych chorób (np. mononukleozy zakaźnej, błonicy, szkarlatyny, odry), urazy, obecność ciała obcego w gardle, oparzenia,  
  • choroby krtani – ostre lub przewlekłe zapalenie krtani, ostre zapalenie nagłośni, podgłośniowe ostre zapalenie krtani, przewlekłe zapalenie krtani swoiste, grzybicze zapalenie krtani, zapalenia odrefluksowe, guzy nienowotworowe, guzki głosowe, polipy, obrzęk Reinkego, torbiele, laryngocele, ziarniniaki,  
  • nowotwory – łagodne i złośliwe: brodawczaki, kostniaki, naczyniaki, nowotwory nabłonkowe, chłoniaki, stany przedrakowe, rogowiaki, włókniaki, gruczolaki, 
  • grzybice. 
Leia também:  Quando E Como Foi Criada A Oit?

Choroby laryngologiczne – objawy 

  • W przypadku chorób uszu – silny ból ucha, ból nasilający się, upośledzenie słuchu, bóle towarzyszące podczas spożywania posiłku lub przy dotyku, wycieki surowicze, złogi w przewodzie słuchowym, podwyższona temperatura, złe samopoczucie, uczucie swędzenia (np. w przypadku grzybicy), wydzielina, zniekształcenia małżowiny (np. przy krwiakach), uczucie zalegania w przewodzie słuchowym, szumy uszne, zatkanie ucha, zawroty głowy, oczopląs (w przypadku zapalenia błędnika), wymioty, nudności. 
  • W przypadku chorób nosa i zatok – krwotok, uczucie zatkanego nosa, brak możliwości oddychania przez nos, gęsta wydzielina (ropno-śluzowa), senność, złe samopoczucie. 
  • W przypadku chorób jamy ustnej i ślinianek – uczucie suchości, zwiększone wydzielanie śliny, zaburzenia smaku, zespół piekących ust (stomatodynia), cuchnięcie z ust, szczękościsk, afty, zaczerwienienie języka, uczucie pieczenia, ból, bladoróżowo lub mocno czerwone błony śluzowe, opuchlizna języka, trudności w mówieniu, zaczerwienione dziąsła, obecność krwi podczas mycia zębów, bolesność dziąseł, opuchlizna,  
  • W przypadku chorób gardła – ból gardła, trudności w przełykaniu, ból podczas przełykania, złe samopoczucie, bóle głowy, dreszcze, wysoka temperatura, nieprzyjemny zapach z ust. 
  • W przypadku chorób krtani – zmiany głosu, bóle gardła i krtani, kaszel, uczucie suchości w gardle, uczucie przeszkody w gardle, duszności, gorączka, chrypka, trudności w połykaniu, uczucie osłabienia, zgaga, nudności, kwaśne odbicia, pochrząkiwanie, załamywanie się głosu, męczliwość głosu. 
  • W przypadku nowotworów – bóle gardła i języka, obrzęki, wyczuwalne guzy, zmiana asymetrii twarzy, głowy i szyi, zmiany głosu, długo utrzymująca się chrypka, krwotoki. 

Warto zaznaczyć, że większość chorób laryngologicznych łączy się ze sobą, co można zaobserwować choćby w przypadku przeziębień. Boli nas wtedy gardło, mamy katar, wysoką temperaturę czy zatkany nos.  

Jak wygląda leczenie chorób laryngologicznych? 

Leczenie chorób laryngologicznych uzależnione jest przede wszystkim od diagnozy. W przypadku łagodnych chorób zazwyczaj stosuje się leczenie miejscowe i ogólne. Lekarz przepisuje antybiotyki i inną farmakoterapię (np.

leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe), leki na alergię, zaleca picie ziół, przyjmowanie witamin, ograniczenie używek, dbanie o głos (odpoczynek głosowy), ogólny odpoczynek, płukanie gardła i przyjmowanie dużych ilości płynów. W przypadku braku efektów leczenia podstawowego konieczne jest przeprowadzenie zabiegów chirurgicznych, np. przy przewlekłym zapaleniu ucha środkowego.

W przypadku przewlekłych krwawień usuwa się zalegające skrzepy i stosuje tamponadę, koagulację, czasem ostrzykiwanie tkanek. Ponadto w zależności od schorzenia wykonuje się: 

  • nacięcie ropni,  
  • wycięcie migdałków, 
  • inhalacje, 
  • operacje. 

Czy choroby laryngologiczna da się wyleczyć? 

Większość chorób laryngologicznych można skutecznie leczyć. Ważne jest jednak jak najszybsze zgłoszenie się do specjalisty, zwłaszcza w poważnych przypadkach, aby jak najwcześniej móc wdrożyć odpowiednie leczenie. W przypadku nowotworów, szczególnie złośliwych, największą rolę odgrywa czas! 

Chorób laryngologicznych – profilaktyka 

Części chorób laryngologicznych można zapobiec, stosując proste zabiegi profilaktyczne. Są to m.in.:  

  • rezygnacja z używek (papierosy, alkohol), 
  • dbanie o odporność organizmu, 
  • dobre odżywianie, 
  • przyjmowanie witamin, 
  • higiena głosu, 
  • higiena jamy ustnej – dokładne mycie zębów, regularne wizyty u stomatologa, 
  • wykonywanie ogólnych badań profilaktycznych, 
  • mniejszy wysiłek głosowy, 
  • czyszczenie uszu za pomocą produktów do tego przeznaczonych. 

Źródła: 

  • pod red. B. Latkowskiego, Otolaryngologia, PZWL, 2017. 
  • pod red. W. Szyftera, Laryngologia – wybrane zagadnienia z patologii jamy ustnej, gardła, krtani i okolic, TerMedia 2016. 

Angina Plauta-Vincenta – co powinieneś wiedzieć o tej chorobie?

Z anginą zetknął się zapewne każdy z nas. Co wywołuje chorobę? Jak przebiega leczenie? Czy da się skutecznie zapobiegać chorobie?

Angina Plauta-Vincenta została opisana po raz pierwszy przez Hugo Carla Plauta, niemieckiego bakteriologa oraz Jeana Henriego Vincenta, francuskiego lekarza. Pierwsze wzmianki literaturowe o chorobie pojawiły się na początku XX wieku.

Angina Plauta-Vincenta – przyczyny

Angina jest chorobą bakteryjną. Najczęściej wywoływana jest przez krętki i wrzecionowce, choć aby konkretnie wskazać, jakie bakterie wywołały chorobę, należy wykonać wymaz z gardła.

Wśród bakterii najczęściej wywołujących chorobę wymienia się Leptotrichia buccalis, Fusobacterium necrophorum, Treponema vicenti.

Bakterie atakują tkankę chłonną gardła, powodując pojawienie się nalotu o charakterystycznej, brudnoszarej barwie na migdałkach.

Objawy choroby

Poza bólem gardła nasilającym się przy połykaniu u chorych obserwuje się znaczne powiększenie migdałków oraz charakterystyczny, nieprzyjemny zapach z ust.

Pacjenci skarżą się na pogorszenie samopoczucia, spadek energii, ogólne „rozbicie”, uczucie bólu w trakcie przełykania. Zmiany w badaniu uwidaczniają się przede wszystkim na jednym migdale, na którym uwidacznia się nalot.

Zmiany mogą również rozprzestrzeniać się w okolice podniebienia, dziąseł czy drugiego migdałka.

Rozpoznanie

Trafna diagnoza i dobranie leczenia związane są przede wszystkim z wykonaniem rozmazu z gardła i określeniu, jakie drobnoustroje zaatakowały tkankę. Pobranie wymazu jest bezbolesne, a wynik z laboratorium otrzymany stosunkowo szybko.

Leczenie anginy

Leczenie anginy powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza laryngologa. Skuteczną metodą leczenia wspomagającego jest prowadzenie płukanek gardła roztworami przepisanymi przez lekarza.

Lekarz zapewne przepisze również antybiotykoterapię – najskuteczniejsze w leczeniu anginy są antybiotyki z grupy penicylin. Warto również zaopatrzyć się w miejscowe środki przeciwbólowe i odkażające w postaci sprayu.

Niezbędne może okazać się zastosowanie środków przeciwgorączkowych, ponieważ chorobie często towarzyszy wysoka temperatura.

Angina a możliwość zarażenia innych

Angina jest zaraźliwa – możliwość zarażenia po użyciu nieumytych sztućców używanych przez osobę chorą istnieje zawsze. Jeśli w domu mamy chorego na anginę – należy dbać i zachować szczególną higienę.

Możliwe powikłania

Nieleczona angina prowadzi do powstawania szeregu powikłań – do rzadko występujących powikłań zalicza się zapalenie płuc, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, gorączkę reumatyczną, ale również tzw. poanginową sepsę (posocznica). Pamiętajmy, że zakażenie sepsą postępuje niezwykle szybko – już w ciągu kilku godzin może dojść do pojawienia się skazy krwotocznej oraz zagrażającemu życiu wstrząsu.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*