Alergia na jad owadów

The store will not work correctly in the case when cookies are disabled.

Wysyłkowe testy alergiczne na jad owadów (Cała Polska) Alergia na jad owadów Alergia na jad owadów Alergia na jad owadów Alergia na jad owadów Alergia na jad owadów

Al-Med to laboratorium, które specjalizuje się w laboratoryjnych badaniach wysyłkowych. Marka świadczy usługi najwyższej jakości oraz cieszy się zaufaniem pacjentów w całej Polsce.

Alergia na jad owadów jest jedną z najczęściej występujących rodzajów alergii. Objawia się ona obrzękiem w miejscu użądlenia oraz ogólnoustrojową reakcję anafilaktyczną ze strony układu pokarmowego, układu oddechowego lub układu krążenia. Rozwojowi alergii sprzyja kilkukrotne użądlenie przez insekty w przeszłości oraz przebywanie w miejscach gdzie występuje ich duża ilość.

Do typowych objawów reakcji alergicznej na jad owadów należą:

  • trudności z oddychaniem,
  • przyspieszone tętno,
  • wymioty i biegunka,
  • zaburzenia lub utrata świadomości,
  • zawroty głowy,
  • zaburzenia mowy i połykania.

Al-Med oferuje wysyłkowe testy alergologiczne na jad owadów. W ciągu dwóch dni od zakupu Al-Med wysyła zestaw do samodzielnego pobrania próbek. Pobrany materiał należy odesłać kurierem na adres Przedsiębiorstwa Usług Medycznych, Al-Med Laboratorium Analityczno-Bakteriologiczne, 97-500 Radomsko, ul. Przedborska 2.

Czas oczekiwania na wynik wynosi 5 dni roboczych.

Testy należy wykonać w okresie, w którym nie występują objawy alergii.

Jakie badania wchodzą w skład pakietu?

Al-Med oferuje testy alergiczne w kierunku diagnostyki uczulenia na jad owadów. W pakiecie znajdują się badania na reakcje spowodowane alergenami, takimi jak:

  • CCD – krzyżowo reagujące determinanty węglowodanowe,
  • rVes v5 – specyficzny marker uczulenia na jad osy,
  • insekty – pszczoła, osa, szerszeń, komar, meszka.

Pacjent samodzielnie pobiera próbkę krwi. Instrukcja prawidłowego pobrania materiału dołączona jest do pakietu wraz z krótką ankietą. W ankiecie podaje się dane kontaktowe oraz preferowany sposób odbioru wyników:

Pobrane próbki należy odesłać w ciągu dwóch tygodni od otrzymania zestawu na własny koszt na adres Przedsiębiorstwa Usług Medycznych, Al-Med Laboratorium Analityczno-Bakteriologiczne, 97-500 Radomsko, ul. Przedborska 2.

Okres ważności wysłanego zestawu do samodzielnego pobrania próbek wynosi dwa tygodnie. Czas oczekiwania na wynik wynosi 5 dni roboczych.

Sposób dostawy Koszt wysyłki
Kurier DHL 18 zł

Dostawa nawet w następny dzień roboczy, jeśli zamówienie zostanie złożone do godziny 12:00.

Bezpieczne płatności payU

Alergia na jad owadów: objawy. Uczulenie po ugryzieniu

Już niedługo będziemy cieszyć się jaśniejszymi porankami, dłuższymi wieczorami i czasem spędzanym na świeżym powietrzu. Ale u wielu osób perspektywa cieplejszych miesięcy wywołuje obawy związane z alergią na jad owadów. Jak rozpoznać uczulenie na ukąszenia i jak reagować, jeśli u kogoś z Twojego otoczenia wystąpi reakcja alergiczna?

Alergia na jad owadów

Owady takie jak pszczoły, osy, szerszenie czy mrówki ogniste żądlą, wtłaczając pod skórę człowieka toksyczny jad.

Amerykańska Akademia Alergii, Astmy i Immunologii tłumaczy, że u większości ludzi w wyniku użądlenia przez owada pojawiają się obrzęk, zaczerwienienie i swędzenie, co jest naturalną reakcją organizmu.Jednak u niektórych osób układ odpornościowy przesadnie reaguje na jad owadów.

U alergików po pierwszym użądleniu organizm wytwarza przeciwciała w postaci immunoglobulin E (IgE), których zadaniem jest zwalczyć toksyczne substancje zawarte w jadzie.

W przypadku kolejnego użądlenia przez tego samego owada, przeciwciała te uaktywniają się szybciej i silniej, uwalniając substancje chemiczne takie jak histamina, które odpowiadają za objawy alergii. Osoby, u których przeciwciała się nie wytworzyły, nie doświadczają uczulenia na jad owadów.

Reakcję alergiczną mogą spowodować również owady gryzące. Jeśli zastanawiasz się, czy można mieć uczulenie na komary, odpowiedź brzmi – jak najbardziej! Oprócz komarów, uczulenie mogą wywołać także pluskwy, pchły oraz niektóre muchy.

W zależności od intensywności reakcji alergicznej, na skutek użądlenia mogą pojawić się różne objawy. WebMD rozróżnia łagodną i ciężką reakcję na jad owadów. Alergia na jad owadów może wywoływać szereg niepożądanych objawów. 

  • Łagodna alergia na ukąszenia obejmuje:
  • Ciężkie uczulenie na jad owadów wywołuje wstrząs anafilaktyczny, a wraz z nim następujące objawy:
  • Amerykańska Akademia Alergii, Astmy i Immunologii zwraca uwagę, że reakcja anafilaktyczna może niekiedy objąć tylko dwa z wyżej wymienionych objawów.

– zaczerwienienie i ból w obrębie miejsca użądlenia;- łagodny lub umiarkowany obrzęk;- swędzenie;- uczucie ciepła wokół ukąszenia.- świszczący oddech, suchy kaszel;- trudności z oddychaniem i przełykaniem;- zawroty głowy, spadek ciśnienia krwi (co może prowadzić do utraty przytomności);- obrzęk gardła lub języka;- skurcze żołądka, nudności lub biegunka;- zaburzenia rytmu serca;- pokrzywka, czyli czerwona, swędząca wysypka (występująca także poza obszarem ukąszenia).

20% zniżki z kodem: BEZPIECZNEWAKACJEBLOG

Healthline przedstawia kompleksową instrukcję postępowania w sytuacji użądlenia i pojawienia się uczulenia na owady. Pierwszym krokiem, który należy wykonać, jest jak najszybsze usunięcie żądła (poprzez jego bardzo delikatne podważenie).

Wykonując tę czynność, unikaj ściskania woreczka jadowego, by do organizmu nie dostało się jeszcze więcej jadu. Następnie zdezynfekuj obszar użądlenia, a w celu złagodzenia bólu i obrzęku obłóż to miejsce lodem.

By skutecznie poradzić sobie ze swędzeniem, zaczerwienieniem i obrzękiem, warto zaopatrzyć się w krem z hydrokortyzonem i leki przeciwhistaminowe.

Ciężka reakcja alergiczna na jad owadów

Jeśli zauważysz u osoby z Twojego otoczenia objawy wstrząsu anafilaktycznego, natychmiast zadzwoń pod numer alarmowy – 999 lub 112. Oczekując na przybycie służb medycznych, zdejmij uciskającą odzież i biżuterię, by zapobiec blokadzie przepływu krwi w przypadku obrzęku.

Sprawdź drogi oddechowe i w razie zatrzymania oddechu bezzwłocznie rozpocznij resuscytację krążeniowo-oddechową. Jeśli użądlona osoba ma zdiagnozowaną alergię i posiada zestaw ratunkowy na wypadek użądlenia, podaj jej adrenalinę lub epinefrynę.

Wstrząs anafilaktyczny to reakcja organizmu zagrażająca życiu, dlatego w przypadku wystąpienia objawów świadczących o anafilaksji niezwłocznie wezwij pomoc medyczną.

Jeśli reakcja alergiczna wystąpiła u Ciebie, umów się na wizytę do alergologa, by ustalić plan leczenia.

A jeśli dla bezpieczeństwa chcesz sprawdzić, czy nie cierpisz na alergię, wykonaj testy alergiczne, dzięki którym zyskasz pewność, czy nie jesteś uczulony na jad owadów.

Dzięki temu w razie potrzeby wdrożysz odpowiednie działania zapobiegające ciężkiej reakcji alergicznej i ratujące życie w sytuacji użądlenia.

Dlaczego warto zbadać się pod kątem alergii na jad owadów? Poza anafilaksją nieleczone alergie mogą prowadzić do różnorodnych problemów zdrowotnych, takich jak: infekcja zatok, ucha, astma, choroby skóry, jelit, serca, trudności w nauce, czy choroby autoimmunologiczne.

Teraz możesz zrobić badania pod kątem uczulenia na jad owadów, poświęcając na to minimum czasu. W uPacjenta.pl wykonasz niezbędne testy pod kątem alergii, a także skonsultujesz wyniki badań na czacie z lekarzem lub diagnostą laboratoryjnym.

Dzięki temu od razu po otrzymaniu wyników dowiesz się, czy jesteś uczulony. Badania polegają na pobraniu próbki krwi, dlatego nie stwarzają ryzyka wystąpienia objawów reakcji alergicznej (takie ryzyko występuje w przypadku testów skórnych).

W katalogu możesz znaleźć następujące badania:

  • IgE sp. I1 – jad pszczołyPszczoły są jedynym gatunkiem błonkoskrzydłych, które pozostawiają żądło w skórze ofiary, co powoduje, że jad nadal sączy się do rany – nawet po odpadnięciu owada. Uczulenie na jad pszczoły dotyczy 15-25% populacji. Sprawdź, czy zaliczasz się do tej grupy!
  • IgE sp.I205 – jad trzmielaTak jak w przypadku jadu innych owadów błonkoskrzydłych, uczulenie na jad trzmiela może spowodować ciężką, uogólnioną reakcję anafilaktyczną.
  • IgE sp. I3 – jad osyOsa pospolita (Vespula vulgaris), powszechna w Polsce i w Europie, należy do rodzaju owadów błonkoskrzydłych, które odpowiedzialne są za większość użądleń. Wynika to z powszechności występowania tych owadów i agresywności gatunków należących do tego rodzaju.
  • IgE sp. I71 – jad komaraŚlina komarów zawiera szereg substancji o charakterze alergenów. Należą do nich czynniki zapobiegające krzepnięciu krwi, czynniki antypłytkowe, enzymy, w tym bakteriostatyczny lizozym i szereg immunomodulatorów. Nasilenie alergii na ugryzienia komarów waha się od łagodnego podrażnienia skóry, przez silną reakcję miejscową, do silnej reakcji zagrażającej życiu.
  • IgE sp. I75 – jad szerszenia europejskiegoUczulenie na jad szerszenia europejskiego (Vespa crabro), najczęściej występuje w Azji i Europie Środkowej. Co więcej, stosunkowo często bserwuje się uczulenie krzyżowe z jadem osy pospolitej.

Przygotuj się do wakacyjnego sezonu, sprawdzając, czy jesteś uczulony na jad owadów. A jeśli zmagasz się z alergią, pamiętaj, że dzięki diagnozie i odpowiedniemu leczeniu możesz spokojnie cieszyć się piękną pogodą i aktywnością na świeżym powietrzu!

20% zniżki z kodem: BEZPIECZNEWAKACJEBLOG

CGS – przychodnia, gabinety specjalistyczne, usg Pszczyna ALERGIA NA JAD OWADÓW BŁONKOSKRZYDŁYCH

Kilka faktów o owadach błonkoskrzydłych

  • Głównymi sprawcami użądleń są osy, szerszenie, pszczoły i w niewielkim stopniu trzmiele ziemne.
  • Reakcja alergiczna może wystąpić natychmiast po użądleniu lub po upływie kilku minut czy nawet godzin od chwili użądlenia (nie później jednak niż 24 godziny po użądleniu). Reakcja objawia się pokrzywką, swędzeniem i obrzękiem w miejscu użądlenia, trudnością w oddychaniu, zawrotami głowy lub gwałtownym spadkiem ciśnienia krwi, nudnościami, drętwieniem kończyn, utratą przytomności aż do zatrzymania akcji serca.
  • Pacjent, który przeszedł ogólną reakcję alergiczną w wyniku użądlenia ma 60% szans na rozwinięcie reakcji podobnej (lub silniejszej).
  • Osoba uczulona na jad owadów błonkoskrzydłych może poddać się leczeniu – specyficznej immunoterapii. Skuteczność tak przeprowadzonego odczulania osiąga wartość 97 %.
  • Owady są szczególnie aktywne latem i wczesną jesienią, a populacja rojów nierzadko przekracza 60.000 osobników.
  • Owady są najbardziej niebezpieczne w pobliżu ich gniazd. Przypadkowy przechodzień może zostać zinterpretowany przez owady jako zagrożenie bezpieczeństwa gniazda i zaatakowany.
  • Osy i szerszenie mogą żądlić wielokrotnie. Natomiast pszczoły zostawiają żądło w ciele ofiary. Stąd istnieje możliwość wydobycia żądła pszczoły poprzez delikatne zdrapanie. Inna próba wyciągnięcia żądła prowadzi przeważnie do wyciśnięcia dodatkowej porcji jadu.
Leia também:  Como É Que Os Astronautas Fazem As Suas Necessidades?

Reakcje alergiczne na użądlenia przez owady błonkoskrzydłe

Rozmiar odpowiedzi alergicznej jest zmienny i różni się pomiędzy różnymi pacjentami. Normalna reakcja charakteryzuje się bólem, obrzękiem i zaczerwienieniem ograniczającym się jednak do miejsca użądlenia.

Rozległe reakcje miejscowe mogą swym zasięgiem wykraczać poza to miejsce. Najniebezpieczniejsze są reakcje o podłożu alergicznym. Przypadki wymagają natychmiastowej pomocy medycznej.

Spośród objawów reakcji alergicznej należy wymienić:

  • Pokrzywka, swędzenie i obrzęk w miejscu użądlenia.
  • Uczucie ciężaru w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu.
  • Chrypka i obrzęk języka.
  • Zawroty głowy i nagły spadek ciśnienia krwi.
  • Utrata przytomności lub zatrzymanie akcji serca.

Reakcja alergiczna jest z reguły efektem mającego miejsce w przeszłości użądlenia, które zainicjowało powstanie przeciwciał klasy IgE w ustroju. Większość pacjentów posiada przeciwciała IgE przeciw antygenom jadu owadów, skierowane przeciw jadowi jednego lub wielu owadów.

IgE następnie wiąże się z krążącymi we krwi bazofilami i mastocytami obecnymi w skórze, śluzówce płuc i innych tkankach.

Pojawienie się antygenu jadu powoduje związanie go przez swoiste przeciwciało, po czym bazofil czy mastocyt uwalnia histaminę i inne czynniki uruchamiające łańcuch reakcji prowadzących do kumulacji objawów alergicznych.

Zasady eliminacji kontaktu z alergenem (unikania kontaktu z owadami)

  • Gdy zbliża się do ciebie pszczoła albo osa, unikaj szybkiego ruchu, nie dmuchaj, nie próbuj jej uderzyć. Trzymaj przy sobie, w domu, w samochodzie odpowiedni środek owadobójczy.
  • W razie ataku pszczół lub os, osłoń głowę rękami lub odzieżą. Z niebezpiecznej okolicy oddal się powoli, bez gwałtownych ruchów. Przed pszczołami najlepiej się schronić w jakimkolwiek ciemnym pomieszczeniu. Pszczoły nie lubią ciemności-wylecą do światła.
  • Nie zabijaj owada bez potrzeby. Jeżeli dostrzeżesz nieżywą pszczołę lub osę, przygotuj się do tego, że w pobliżu znajdują się i inne.
  • Przebywaj z dala od kwitnących roślin i dojrzałych, opadłych na ziemię owoców.
  • Przed wyjściem z domu nie używaj mocno perfumowanych lakierów do włosów, kremów, szamponów z esencjami zapachowymi, dezodorantów, płynów po goleniu.
  • Staraj się nie jeść na wolnym powietrzu słodkich owoców, miodu, dżemu, marmolady. Nie pozostawiaj słodyczy i mięsa lub innych resztek bez przykrycia. Zdarza się, że owad usadowi się głęboko w nadgryzionym owocu lub otwartej butelce. Połknięty może użądlić i spowodować uduszenie z powodu obrzęku błony śluzowej krtani.
  • Pot i dwutlenek węgla przyciągają owady żądlące. Przy gimnastyce i zabawie na wolnym powietrzu powstaje największe niebezpieczeństwo użądlenia.
  • Nie chodź nigdy boso. Pszczoły lubią koniczynę, zaś wiele os buduje gniazda położona na lub też pod powierzchnią ziemi.
  • Noś stale przy sobie leki zalecane przez lekarza(zestaw leków przeciwwstrząsowych). Lekarz wyjaśni, które i w jakich sytuacjach należy zażywać.

Postępowanie w ramach pomocy przedlekarskiej w przypadku użądlenia

  • Gdy użądli cię pszczoła lub osa, aby zapobiec wnikaniu jadu do ciała natychmiast wyciągnij żądło. W tym celu podważ go paznokciem lub końcem szpilki. Uważaj ! Gdy usuwasz żądło dwoma palcami, możesz wtłoczyć jad do ciała.
  • Po użądleniu staraj się przez kilka godzin nie pozostawać samotnie.
  • Połóż się, nie chodź ! Ułóż się z uniesionymi biodrami i podniesionymi do góry nogami.
  • Aby zmniejszyć ból, miejsce użądlenia możesz przetrzeć octem, plastrem cebuli, rabarbaru lub pokrojonym i umytym korzeniem pietruszki. Ból uśmierza bardzo zimna woda, a nawet ślina. W miejsce użądlenia możesz przyłożyć lód.
  • Gdy użądl cię pszczoła w którąkolwiek z kończyn, unieś ją do góry, w celu zmniejszenia obrzęku.
  • Załóż opaskę uciskową powyżej miejsca użądlenia (dotyczy przypadków, w których użądlenie miało miejsce w którąś z ko0ńczyn). Zmniejszy to szybkość rozprzestrzeniania się jadu do czasu osiągnięcia w płynach ustrojowych terapeutycznego poziomu dostępnych leków objawowych.
  • Użądlenie w nasadę języka lub usta może grozić uduszeniem. Pierwszą pomocą w tym przypadku jest rozpuszczenie w ustach jednej łyżeczki soli kuchennej lub ochłodzenie lodem.
  • W przypadku niebezpiecznego użądlenia w gałkę oczną, włóż głowę pod kran, wpuść do oka strumień zimnej wody, aby wypłukać jad. Następnie podaj do worka spojówkowego kroplę roztworu kortyzonu.
  • Po użądleniu nie drap się bo może dojść do zapalenia ropnego.

Prewencja

Reakcje alergiczne na jady owadów mogą zostać przezwyciężone dzięki zastosowaniu swoistej immunoterapii (odczulaniu), której skuteczność znacznie przekracza 90 %.

Polega ona na przyjmowaniu stopniowo wzrastających dawek jadu, który pobudza układ odpornościowy do wytworzenia oporności na mogące pojawić się w przyszłości użądlenia.

Już po kilku tygodniach terapii człowiek dotąd żyjący w stresie wywołanym perspektywą użądlenia może rozpocząć normalne życie. Odczulanie swoiste jadami zaleca się dorosłym chorym przez 3 do 5 lat.

Terapia objawowa

Reakcja alergiczna, która pojawi się w wyniku użądlenia może być doraźnie leczona domięśniowym podaniem adrenaliny przez lekarza, lub samodzielnie przez pacjenta.

W przypadkach szczególnych konieczne jest zastosowanie płynów dożylnie, tlenu i innych środków, a nawet leczenie szpitalne.

Pacjenci narażeni zmuszeni są zatem w każdej sytuacji posiadać przy sobie adrenalinę, a także kierować się do lekarza po każdym przypadku użądlenia, gdyż sama adrenalina może być środkiem niewystarczająco skutecznym.

Rozpoznanie, profilaktyka i leczenie alergii na jad owadów błonkoskrzydłych

Rozpoznanie, profilaktyka i leczenie alergii na jad owadów błonkoskrzydłych

Z portalu internetowego Medycyny Praktycznej Aktualne wytyczne European Academy of Allergology and Clinical Immunology Spośród owadów błonkoskrzydłych (rząd Hymenoptera) największe znaczenie pod względem reakcji alergicznych po użądleniu mają owady z podrzędu żądłówek (Aculeata) – osowate (osy, szerszenie, klecanki), pszczołowate (pszczoły miodne i trzmiele) oraz mrówkowate. W środkowej i północnej Europie najczęstsze są użądlenia os (głównie gatunków z rodzaju Vespula) i pszczoły miodnej, rzadziej szerszeni i trzmieli. Reakcje alergiczne spowodowane użądleniami owadów innych niż błonkoskrzydłe zdarzają się sporadycznie, a standaryzowane wyciągi alergenowe do stosowania w diagnostyce i leczeniu uczulenia na jad tych owadów nie są dostępne.

Charakterystyka kliniczna reakcji poużądleniowych

Użądlenie przez owada może wywołać:

  1. prawidłową reakcję miejscową na użądlenie
  2. dużą reakcję miejscową
  3. ogólnoustrojową reakcję anafilaktyczną
  4. ogólnoustrojową reakcję toksyczną
  5. reakcję nietypową (np. zapalenie naczyń, uszkodzenie nerek, gorączkę, małopłytkowość i in.).

W praktyce klinicznej najczęściej zdarza się duża reakcja miejscowa i ogólnoustrojowa reakcja anafilaktyczna; sporadycznie może wystąpić zgon.

Dużą reakcję miejscową definiuje się jako obrzęk o średnicy >10 cm utrzymujący się >24 godziny; rzadko występują pęcherze. Reakcje takie występują z częstością od kilku do blisko 40% (u pszczelarzy).

Ogólnoustrojowe reakcje anafilaktyczne zazwyczaj zależą od przeciwciał klasy IgE. U chorych na mastocytozę istotną rolę ogrywają również mediatory uwalniane z mastocytów. Objawy mogą dotyczyć skóry, przewodu pokarmowego, układu oddechowego i układu krążenia. Częstość występowania tych reakcji sięga 8%, a u pszczelarzy może przekraczać 40%. Rozpoznanie
Wywiad
Należy uzyskać następujące informacje:

  1. kiedy i ile razy wystąpiła reakcja poużądleniowa
  2. jakiego rodzaju objawy wystąpiły i jakie było ich nasilenie
  3. jaki czas upłynął od użądlenia do wystąpienia objawów
  4. jakie leczenie doraźne zastosowano
  5. czy w miejscu użądlenia pozostało żądło
  6. gdzie i w jakich okolicznościach doszło do użądlenia
  7. czy są czynniki ryzyka wystąpienia reakcji o szczególnie ciężkim przebiegu i czynniki ryzyka kolejnych użądleń
  8. jaka była tolerancja kolejnych użądleń po wcześniejszej reakcji ogólnoustrojowej
  9. dane dotyczące innych alergii.

Badania pomocnicze
Badania diagnostyczne w celu wykrycia uczulenia należy wykonać u każdego pacjenta z ogólnoustrojową reakcją poużądleniową w wywiadzie. Duża reakcja miejscowa nie stanowi wskazania do przeprowadzenia takiej diagnostyki.

Wykonuje się:

  1. testy skórne (punktowe, a w razie wyniku ujemnego – śródskórne) – dopiero po upływie 2 tygodni od użądlenia, aby uniknąć wyniku fałszywie ujemnego (w okresie niewrażliwości wskutek zużycia swoistych IgE w przebiegu reakcji anafilaktycznej). W niektórych przypadkach okres ten jest dłuższy, dlatego w razie mocnego podejrzenia, że pacjent przebył ogólnoustrojową reakcję poużądleniową, a wyniki testów skórnych są ujemne, należy je powtórzyć po upływie 1-2 miesięcy.
  2. oznaczenie alergenowoswoistych przeciwciał IgE in vitro (w surowicy) – wykorzystuje się test RAST (radioallergosorbent test) lub jego różne modyfikacje. W pierwszych kilku dniach od użądlenia stężenie alergenowoswoistej IgE w surowicy może być małe lub nawet nieoznaczalne, ale zwykle rośnie w ciągu dni lub tygodni, po czym zaczyna się zmniejszać. U chorych z nieoznaczalnym stężeniem swoistej IgE dla jadu podejrzanego o wywołanie reakcji oznaczenie należy powtórzyć po kilku tygodniach. Odczulanie na jad owada początkowo powoduje wzrost stężenia swoistej IgE, zwykle przez kilka miesięcy, po czym następuje jego obniżenie. Nie ma wyraźnego związku między stężeniem swoistej IgE w surowicy a reakcją na użądlenie. Nie zaleca się rutynowego oznaczenia przeciwciał IgG swoistych dla jadu.
  3. stężenie tryptazy w surowicy – powinno się oznaczyć u wszystkich chorych z ciężką reakcją anafilaktyczną w wywiadzie, gdyż zwiększone stężenie wiąże się z większym ryzykiem ciężkiego przebiegu reakcji poużądleniowej.
Leia também:  Como Fazer Com Que Uma Mulher Tenha Um Orgasmo?

U osób z przebytą poużądleniową reakcją anafilaktyczną uczulenie na jad owada potwierdza:

  1. dodatni wynik testu skórnego z alergenem jadu lub
  2. obecność w surowicy przeciwciał IgE swoistych dla jadu.

Wyniki tych badań nie pozwalają jednak przewidywać wystąpienia reakcji ogólnoustrojowej po kolejnym użądleniu, gdyż wiele (25-84%) osób z dodatnim wynikiem testu skórnego z jadem danego gatunku owada nie ma żadnej reakcji po kolejnym użądleniu tego owada, a u niektórych (0-22%) osób z ujemnym wynikiem testu skórnego występuje reakcja ogólnoustrojowa. Dodatnie wyniki testów z jadem 2 lub większej liczby gatunków owadów mogą być wynikiem zarówno współistnienia rzeczywistego uczulenia, jak też reakcji krzyżowej swoistych przeciwciał IgE, które rozpoznają podobne epitopy jadów różnych gatunków owadów i pospolitych antygenów. Rozróżnienie pomiędzy reakcją krzyżową a rzeczywistym podwójnym uczuleniem jest istotne ze względu na wybór jadu (lub jadów) do immunoterapii swoistej (venom immunotherapy – VIT); w tym celu pomocny jest test zahamowania RAST. U nielicznych osób z objawami ogólnoustrojowej reakcji poużądleniowej w wywiadach stężenie alergenowo swoistej IgE w surowicy jest nieoznaczalne, a wyniki testów skórnych są “ujemne”. Przyczyną takiej sytuacji może być niewystarczająca czułość testów lub zbyt długi odstęp czasu między reakcją poużądleniową a przeprowadzeniem badań diagnostycznych, w którym dochodzi do naturalnego zmniejszenia miana swoistych IgE.

Użądleniowe próby prowokacyjne

Wykonanie użądleniowej próby prowokacyjnej (z użyciem żywego owada, gdyż próby z podskórnym lub śródskórnym wstrzyknięciem jadu nie są miarodajne) zaleca się u chorych w trakcie podtrzymującej VIT, w celu potwierdzenia skuteczności leczenia. Jest to wskazane zwłaszcza u osób obciążonych dużym ryzykiem kolejnych użądleń lub wystąpienia reakcji anafilaktycznej o szczególnie ciężkim przebiegu. U takich chorych można uzyskać pełną ochronę poprzez zwiększenie dawki podtrzymującej jadu.

Nie należy rutynowo wykonywać użądleniowych prób prowokacyjnych po upływie 1 roku od zakończenia VIT, gdyż istnieje ryzyko, że użądlenia prowokowane mogą nasilić wcześniej zmniejszone uczulenie lub nawet ponownie uczulić. Nie zaleca się też wykonywania użądleniowych prób prowokacyjnych w celach diagnostycznych u osób nieodczulanych, ponieważ

  1. dobra tolerancja użądlenia prowokowanego nie pozwala w pełni przewidzieć przebiegu reakcji po kolejnym naturalnym użądleniu,
  2. istnieje u nich duże ryzyko wystąpienia ciężkich objawów ogólnoustrojowych po użądleniu prowokowanym.
  • Zapobieganie użądleniom i ciężkim reakcjom poużądleniowym
  • zwiększone ryzyko użądlenia
  • Zwiększone ryzyko ciężkiej reakcji anafilaktycznej po ponownym użądleniu

Przez odpowiednie postępowanie – unikanie czynników ryzyka wymienionych w tabeli 1 – można zmniejszyć ryzyko ponownych użądleń, jak również zapobiec rozwinięciu się ciężkiej reakcji poużądleniowej. Owady błonkoskrzydłe żądlą wyłącznie w samoobronie. Osoby uczulone powinny wiedzieć, gdzie owady budują swoje gniazda. W razie użądlenia przez pszczołę miodną należy jak najszybciej usunąć (w jakikolwiek sposób) żądło, ponieważ im dłużej pozostaje ono w skórze, tym większa ilość jadu zostaje uwolniona.
ciepła pora roku jedzenie lub picie na wolnym powietrzu chodzenie boso praca w ogrodzie (zwłaszcza cięcie żywopłotu lub kwiatów) zbieranie owoców uprawianie sportu na wolnym powietrzu (zwłaszcza w skąpym ubraniu) położenie uli w sąsiedztwie zabudowań mieszkalnych lub miejsc pracy przebywanie w pobliżu uli podczas wybierania z nich miodu usuwanie gniazd os (np. z poddaszy lub okien)

  • krótki odstęp czasu pomiędzy użądleniami (ale bardzo częste użądlenia prawdopodobnie powodują rozwój tolerancji immunologicznej)
  • silne uczulenie na jad, zwłaszcza szerszenia lub pszczoły miodnej
  • duże stężenie swoistego IgE (>1,0 kj./l) lub dodatni wynik testów skórnych
  • ciężka poprzednia reakcja poużądleniowa
  • choroba układu oddechowego lub sercowo-naczyniowego
  • przyjmowanie beta-blokera
  • podeszły wiek
  • zwiększone stężenie tryptazy w surowicy, mastocytoza

Leczenie

Leczenie doraźne
Leczenie reakcji ogólnoustrojowych (pokrzywka lub obrzęk naczynioruchowy, obrzęk krtani, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny) przedstawiono w tabeli 2. Podstawowe znaczenie ma szybkie rozpoznanie i niezwłoczne rozpoczęcie leczenia. Stosuje się przede wszystkim: adrenalinę, beta2-mimetyki, leki przeciwhistaminowe i glikokortykosteroidy (doustne i dożylne. Postępowaniem z wyboru w ostrej reakcji anafilaktycznej są domięśniowe wstrzyknięcia adrenaliny. Adrenalinę należy podać jak najszybciej, gdyż szybkie osiągnięcie dużego stężenia leku w osoczu i tkankach ma decydujące znaczenie dla przeżycia chorego.

ALGORYTM POSTĘPOWANIA
łagodna pokrzywka

  • lek przeciwhistaminowy p.o. lub pozajelitowo
  • obserwuj chorego przez >=60 min

pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy

  • zmierz ciśnienie tętnicze i częstotliwość tętna
  • zapewnij dostęp do żyły i podłącz wlew 0,9% NaCl
  • lek przeciwhistaminowy p.o. lub pozajelitowo
  • glikokortykosteroid p.o. lub pozajelitowo
  • w przypadku ciężkich lub narastających objawów – adrenalina (1 mg/ml) i.m. (dorośli 0,3-0,5 mg, dzieci 0,01 ml/kg)
  • obserwuj chorego do momentu całkowitego ustąpienia objawów

obrzęk krtani

  • adrenalina wziewnie i i.m.
  • w przypadkach ciężkiego obrzęku krtani może być konieczne wykonanie intubacji, tracheotomii lub konikotomii

obturacja oskrzeli

  • obturacja łagodna lub umiarkowana – beta2-mimetyk wziewnie
  • obturacja ciężka – adrenalina wziewnie i beta2-mimetyk (0,5 mg/ml) i.v. (w 1. rż. 0,05-0,1 mg, do 7. rż. 0,2-0,4 mg, dorośli 0,25-0,5 mg)
  • Wszyscy chorzy z przedłużającymi się objawami ze strony układu oddechowego wymagają hospitalizacji. W przypadku chorych z obrzękiem krtani konieczne jest jak najszybsze leczenie na oddziale intensywnej terapii.

wstrząs anafilaktyczny

  • konieczna hospitalizacja- adrenalina (1 mg/ml) i.m. (dorośli 0,3-0,5 mg, dzieci 0,01 ml/kg; dawkę można powtórzyć po 5-15 min); i.v. tylko w wyjątkowych przypadkach
  • ułóż chorego na plecach
  • podaj tlen (przepływ 5-10 l/min)
  • zmierz ciśnienie tętnicze i częstotliwość tętna
  • zabezpiecz dostęp do żyły i uzupełnij niedobór płynów
  • lek przeciwhistaminowy i glikokortykosteroid i.v.
  • dopamina lub noradrenalina we wlewie, jeśli nieodciśnienie się utrzymuje pomimo podania adrenaliny (z lekiem przeciwhistaminowym lub bez) i płynów i.v.
  • glukagon 0,1 mg/kg i.v. w razie utrzymywania się niedociśnienia i skurczu oskrzeli u chorych leczonych beta-blokerami
  • pamiętać o ryzyku opóźnionej anafilaksji

W ciężkich ogólnoustrojowych reakcjach alergicznych z objawami ze strony układu oddechowego lub układu krążenia nigdy nie należy stosować samych leków przeciwhistaminowych i glikokortykosteroidów. Leki przeciwhistaminowe blokujące receptory H1, stosowane w monoterapii lub w połączeniu z glikokortykosteroidami, mogą być skuteczne jedynie w reakcjach łagodnych i umiarkowanych, ograniczonych do skóry; natomiast w pełnoobjawowej reakcji anafilaktycznej mają jedynie znaczenie wspomagające.

U 2/3 osób, które przebyły ogólnoustrojową reakcją anafilaktyczną po użądleniu przez owada, reakcja taka występuje po ponownym użądleniu. Dlatego też osoby takie powinny nosić ze sobą, zwłaszcza w sezonie aktywności owadów, zestaw pierwszej pomocy, składający się z:

  1. adrenaliny przygotowanej do natychmiastowego samodzielnego wstrzyknięcia (w Polsce dostępne są ampułkostrzykawki Anapen [0,15 lub 0,3 mg adrenaliny] i Fastjekt [0,3 mg adrenaliny] – przyp. red.)
  2. szybko działającego leku przeciwhistaminowego (np. cetyryzyny 2 tabletki po 10 mg)
  3. glikokortykosteroidu (np. prednizon 2 tabletki po 50 mg).

Immunoterapia swoista
VIT jest wskazana zarówno u dzieci, jak i u dorosłych z:

  1. ciężką reakcją ogólnoustrojową w wywiadzie, z objawami ze strony układu oddechowego i układu krążenia oraz
  2. z uczuleniem na określony gatunek owada, udokumentowanym za pomocą testów skórnych lub oznaczenia swoistych dla jadu przeciwciał IgE w surowicy (ryc. 2). W przypadku reakcji ogólnoustrojowych niezagrażających życiu (pokrzywka, rumień, świąd) wpływ na decyzję o zastosowaniu VIT mogą mieć inne czynniki, takie jak duże ryzyko ponownych użądleń (związane np. z wykonywaniem zawodu ogrodnika), współistniejące choroby sercowo-naczyniowe i przyjmowane leki, inne choroby (mastocytoza) oraz czynniki psychologiczne (lęk przed użądleniem).

Nie zaleca się VIT, jeśli u osoby uczulonej występuje tylko duża reakcja miejscowa lub reakcja nietypowa. Ogólne przeciwwskazania do VIT są takie same jak w immunoterapii innymi alergenami. Ponieważ przyjmowanie beta-blokerów zwiększa ryzyko cięższego przebiegu ogólnoustrojowej reakcji poużądleniowej, to podejmując decyzję o zastosowaniu VIT, należy brać pod uwagę zarówno konsekwencje odstawienia beta-blokera, jak i ryzyko wystąpienia reakcji ogólnoustrojowej podczas VIT. Odczulanie można prowadzić bez odstawiania beta-blokera, ale pod warunkiem ścisłej kontroli obejmującej monitorowanie ciśnienia tętniczego i EKG w fazie zwiększania dawki alergenu. Zajście w ciążę nie wymaga przerwania już rozpoczętej i dobrze tolerowanej VIT, ale nie powinno się rozpoczynać VIT u kobiet w ciąży. VIT jest dobrze znoszona przez większość osób ze zwiększonym stężeniem tryptazy w surowicy lub z mastocytozą. Tylko u nielicznych chorych na mastocytozę występują powtarzające się ciężkie reakcje podczas VIT, wymagające przedwczesnego zaprzestania odczulania. Czas wymagany do osiągnięcia dawki podtrzymującej przy powolnych protokołach odczulania wynosi kilka tygodni lub miesięcy, natomiast w protokołach szybkich i bardzo szybkich wystarczy odpowiednio kilka dni lub tylko kilka godzin. Ryzyko reakcji ogólnoustrojowych podczas VIT wiąże się bardziej z rodzajem jadu niż z protokołem odczulania (jad pszczoły częściej wywołuje reakcje ogólnoustrojowe niż jad osy). Przyjmowanie leku przeciwhistaminowego przez 1 lub 2 dni przed wstrzyknięciem szczepionki zmniejsza ryzyko wystąpienia lub ciężkiego przebiegu dużych reakcji miejscowych i łagodnych reakcji ogólnoustrojowych, takich jak pokrzywka lub obrzęk naczynioruchowy. Zalecany odstęp czasu między dawkami podtrzymującymi jadu wynosi zwykle 4 tygodnie w pierwszym roku, może być wydłużony do 6 tygodni w drugim roku, a następnie do 8 tygodni, jeśli VIT trwa >5 lat. Optymalny czas VIT nie jest jednoznacznie określony. U osób obciążonych ryzykiem bardzo ciężkiej reakcji na użądlenie (np. osoby w podeszłym wieku, wcześniej przebyte bardzo ciężkie reakcje na użądlenie, mastocytoza, jednoczesne przyjmowanie beta-blokerów) powinno się rozważyć leczenie długotrwałe, a nawet do końca życia. Po zakończeniu VIT prowadzonej przez 3-5 lat większość chorych, u których występowały łagodne lub umiarkowane objawy anafilaksji, jest chroniona przed reakcją poużądleniową, nawet jeśli wyniki testów skórnych nadal są dodatnie. U osób leczonych VIT wykazano po roku znamienną poprawę jakości życia związaną ze zdrowiem.

Leia também:  Como Tirar A Musica Do Telemovel Quando Alguem Liga?

Ze względu na niewielkie, ale istotne ryzyko reakcji po ponownym użądleniu, z każdym pacjentem po zakończeniu VIT powinno się omówić celowość noszenia ze sobą zestawu pierwszej pomocy (p. wyżej). Ryzyko nawrotów reakcji ogólnoustrojowych jest większe:

  1. u osób z ciężką reakcją ogólnoustrojową przed VIT lub z reakcją ogólnoustrojową w trakcie VIT po podaniu szczepionki lub ponownym użądleniu,
  2. z silnie dodatnim wynikiem testu skórnego po zakończeniu VIT,
  3. u uczulonych na jad pszczoły miodnej w porównaniu z uczulonymi na jad osy,
  4. u chorych na mastocytozę,
  5. w przypadku zwiększonego wyjściowego stężenia tryptazy w surowicy,
  6. w przypadku krócej trwającej VIT (3 vs 5 lat).

opracowanie na podstawie: Diagnosis of Hymenoptera venom allergy
Prevention and treatment of Hymenoptera venom allergy: guidelines for clinical practice
B.M. Biló, F. Rueff, H. Mosbech, F. Bonifazi, J.N.G. Oude-Elberink, the EAACI Interest Group on Insect Venom Hypersensitivity
F. Bonifazi, M. Jutel, B.M. Biló, J. Birnbaum, U. Muller, EAACI Interest Group on Insect Venom Hypersensitivity

Opracowali: dr med. Grzegorz Goncerz i dr med. Grażyna Pulka, na podstawie tłumaczenia dr med. Ewy Cichockiej-Jarosz

Eskulap Świętokrzyski 2006 nr 9 – pismo Świętokrzyskiej Izby Lekarskiej.
Wydawca: Okręgowa Rada Lekarska w Kielcach.
Dla członków izb lekarskich bezpłatnie.

Alergia na jad owadów — jak się uchronić przed konsekwencjami?

Alergia to reakcja układu odpornościowego, pojawiająca się w kontakcie z alergenem. Może objawiać się pod postacią zmian skórnych bądź symptomów ze strony układu oddechowego lub pokarmowego.

Alergen u osoby zdrowej jest całkowicie tolerowany i nie wywołuje żadnych uciążliwych dolegliwości, zaś u osoby uczulonej może prowadzić do naprawdę przykrych konsekwencji. W zależności od alergenu, reakcje organizmu mogą być różne.

Alergia na jad owadów to zazwyczaj gwałtownie przebiegająca reakcja organizmu, występująca po użądleniu przez owada [1,2].

Alergia na jad owadów – na jakie owady należy szczególnie uważać?

Owady z rzędu błonkoskrzydłych są głównymi sprawcami silnych użądleń i występujących po nich reakcji alergicznych. Należą do nich pszczołowate, czyli pszczoła miodna oraz trzmiel, a także grupa osowatych, z osą zwyczajną i szerszeniem na czele.

W ostatnich latach znaczącą rolę zaczynają również odgrywać błonkówki z rodziny mrówkowatych. W praktyce jednak najczęściej występują uczulenia na jad pszczoły i osy.

Zdecydowanie rzadziej spotyka się przypadki pacjentów uczulonych na jad trzmieli — są to głównie osoby szczególnie narażone, ze względu na rodzaj wykonywanego zawodu np. leśnicy [2].

Jak żądlą owady?

Gatunki owadów są niezwykle zróżnicowane. Mają urozmaicony wygląd, jak również niejednakowy sposób żądlenia i różnoraki skład swojego jadu. Samica pszczoły pozostawia w skórze człowieka fragment swojego odwłoka wraz z aparatem żądłowym. Pozbywając się tej części swojego ciała, ginie tuż po użądleniu.

Aparat żądłowy zawiera woreczek z jadem oraz mięśnie, spełniające funkcję pompki. Dzięki takiemu mechanizmowi, jad wstrzykiwany jest w skórę, nawet gdy pszczoła już się go pozbędzie i zginie. Tymczasem osy, w przeciwieństwie do pszczół, mogą żądlić wielokrotnie podczas swojego życia.

Nie pozostawiają one żądła w skórze, pozostawiając tym samym znacznie mniejszą ilość jadu, niż ma to miejsce w przypadku użądlenia pszczoły [2,3].

Z czego składa się jad?

Reakcja alergiczna, pojawiająca się po użądleniu przez owada, łączy się bezpśrednio z aktywnością naszego układu immunologicznego.

Rozpoznaje on konkretny składnik jadu jako alergen i próbuje go unieszkodliwić i zwalczyć. Składnikami jadu, które wywołują reakcje alergiczne, są w większości białka, zazwyczaj enzymy.

Wywołują one u uczulonych osób miejscowe i uogólnione objawy alergiczne. Można je podzielić na:

  • alergeny główne — reaguje na nie większość uczulonych osób;
  • alergeny mniejsze, wywołujące reakcje zaledwie u kilku-kilkunastu procent pacjentów;
  • substancje niskocząsteczkowe — odpowiedzialne są za miejscową reakcję w miejscu użądlenia (ból, obrzęk, zaczerwienienie).

Chociaż jady osy i pszczoły znacznie się od siebie różnią, mają kilka cech wspólnych. Część ich składników posiada zbliżoną budowę. Takim przykładem są enzymy — hialuronidaza czy fosfolipaza.

Zdecydowana większość komponentów jadu jest jednak odmienna. Jad pszczoły posiada melitynę — peptyd, który silnie uszkadza komórki gospodarza. Z kolei osowate posiadają w antygen 5, stanowiący główny alergen jadu os.

Jad mrówkowatych pod względem składu jest najbardziej zbliżony do jadu os [2,4].

Alergia na jad owadów — jakie się objawia?

Użądlenie przez jednego owada u osoby nieuczulonej nie wywołuje żadnych przykrych dolegliwości, poza chwilowym bólem, zaczerwienieniem i obrzękiem w miejscu użądlenia.

Jest to fizjologiczna reakcja organizmu i jest obojętna dla stanu zdrowia pacjenta. U takich osób objawy toksyczne mogą się pojawić jedynie wówczas, gdy zostaną użądlone przez wiele owadów jednocześnie.

Takie zjawisko nazywa się użądleniem gromadnym.

Sytuacja przedstawia się zgoła inaczej u osób, cierpiących na alergie na jad owadów.

U takiej grupy pacjentów, wystarczy użądlenie tylko jednego owada, aby wywołać objawy reakcji alergicznej — niekiedy bardzo ciężkie, wręcz zagrażające życiu.

Pierwsze symptomy pojawiają się tuż po użądleniu. U części pacjentów po początkowej poprawie, może dojść do nawrotu objawów nawet po upływie kilkunastu godzin.

U osób uczulonych na jad owadów, po użądleniu pojawia się duża reakcja miejscowa, pod postacią silnej bolesności, zaczerwienienia i obrzęku o średnicy powyżej 10 cm. Objawy te utrzymują się zazwyczaj powyżej 24 godzin.

Taka sytuacja nie jest zagrożeniem dla zdrowia i życia, pod warunkiem, że miejscem użądlenia nie jest  okolica szyi, głowy, jamy ustnej i języka.

Może wówczas dojść do obrzęku gardła lub krtani, co w skrajnych przypadkach może doprowadzić do śmierci wskutek uduszenia (Czytaj także: Leki na alergie – podział i przegląd leków przeciwhistaminowych).

Do objawów ogólnych należą:

Jak chronić się przed użądleniami owadów?

Osoby uczulone na jad owadów powinny szczególnie uważać na użądlenia. Nie ma możliwości wyeliminowania tego czynnika ryzyka ze swojego otoczenia, jednak warto wprowadzić kilka profilaktycznych zasad, których przestrzeganie pomoże zminimalizować ryzyko użądlenia.

  1. W miejscach o dużej ekspozycji na owady należy zakładać długie spodnie, bluzki z długim rękawem oraz czapkę/kapelusz, aby ochronić jak największą powierzchnię skóry.
  2. Biel, beż i zieleń to najbezpieczniejsze kolory ubrań. Wszelkie jaskrawe barwy są imitacją intensywnych, kwiatowych barw — przyciągają zatem wszelkie owady.
  3. Silny zapach perfum, wszelkich dezodorantów, jak również potu, zwabiają owady — należy ich unikać.
  4. Warto unikać przebywania wśród kwitnących roślin — są one skupiskiem pszczół i os.
  5. Wszelkie pojemniki na śmieci, odpadki i resztki żywności należy szczelnie zamykać.
  6. Nie należy jeść słodkich pokarmów (owoców, dżemów itp.) na świeżym powietrzu.
  7. Warto pamiętać, że chodzenie boso zwiększa ryzyko użądlenia.
  8. W sytuacji, gdy owad użądlił osobę w naszym otoczeniu, należy oddalić się od niej na minimum 50 metrów — mogą bowiem przylecieć inne owady.
  9. W razie ataku owadów należy bezwzględnie chronić głowę [2].

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*