Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia

Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia

Prezentowane ćwiczenia nie stanowią uniwersalnej recepty, ale mogą być pomocne i skuteczne w programach profilaktyki, poprawiają funkcjonowanie mięśni i stawów.

  • Wykonywane ćwiczenia nie mogą wywoływać bólu.
  • Czas wykonywania ćwiczeń wynosi około 15 minut, każde ćwiczenie należy powtórzyć po 10 razy 2 razy dziennie.
  • Najbardziej efektywne jest codzienne wykonywanie ćwiczeń.

W związku z tym, że sprawne ręce odgrywają ogromną rolę w życiu każdego człowieka, wszelkie zmiany patologiczne stawów rąk przyczyniają się do ograniczenia owej sprawności. Warto, zatem uważnie przyglądać się swoim dłoniom i w razie potrzeby korzystać z porady lekarza.

Dzięki wczesnemu rozpoznaniu, wyeliminowaniu czynników ryzyka, profilaktyce i fizjoterapii można poprawić swoją sprawność, zmniejszyć dolegliwości bólowe i dodatkowo zapobiegać dalszemu rozwojowi i deformacjom, co może mieć istotne znaczenie kosmetyczne dla wielu osób. Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia Zmiany zwyrodnieniowe stawów nasilone w stawach międzypaliczkowych dalszych z guzkami Heberdena. Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia Zmiany zwyrodnieniowe stawów rąk w stawach międzypaliczkowych  dalszych z guzkami Heberdena i stawach międzypaliczkowych bliższych z guzkami Boucharda. Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia RTG ręki. Zmiany zwyrodnieniowe stawów ręki nasilone w stawie między-paliczkowym dalszym palca II.

    • Odwodzenie ręki.
    • Pozycja wyjściowa: pozycja siedząca, przedramię spoczywa na stole w pozycji nawrócenia.
    • Ruch:
    • Wykonaj odwodzenie łokciowe i promieniowe ręki.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
    1. Obwodzenie ręki.
    2. Pozycja wyjściowa: pozycja siedząca, kończyna górna swobodna, niepodparta.
    3. Ruch:
    • Wykonaj krążenie ręką.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
    • Zginanie palców.
    • Pozycja wyjściowa: pozycja siedząca, przedramię spoczywa na stole, ręka zgięta grzbietowo, podparta drugą ręką.
    • Ruch:
    • Zegnij i wyprostuj palce w stawach śródręczno-paliczkowych i międzypaliczkowych.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
    1. Odwodzenie i przywodzenie palców.
    2. Pozycja wyjściowa: pozycja siedzącą, przedramię spoczywa na stole w nawróceniu.
    3. Ruch:
    • Wykonaj odwodzenie i przywodzenie palców.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
    • Odwodzenie i przywodzenie kciuka.
    • Pozycja wyjściowa: pozycja siedząca, ręka spoczywa na stole w pozycji zerowej.
    • Ruch:
    • Wykonaj odwodzenie łokciowe i promieniowe ręki.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
    1. Przeciwwstawianie i odprowadzanie kciuka.
    2. Pozycja wyjściowa: pozycja siedząca, ręka spoczywa na stole w pozycji zerowej.
    3. Ruch:
    • Zbliż i oddal od siebie kciuk i palec mały.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
  • Pozycja wyjściowa: wyprost palców.

    Ruch:

    • Napnij i utrzymaj napięcie mięśni przy wyprostowanych palcach przez czas od 5 do 10 sekund.
    • Powtórz 5-10 razy.
  • Pozycja wyjściowa: ręce splecione.

    Ruch:

    • Zegnij splecione ręce w obu nadgarstkach.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
  • Pozycja wyjściowa: ręce częścią dłoniową spoczywają na podłożu.

    Ruch:

    • Rozciągnij przyśrodkowe części rąk.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
  • Pozycja wyjściowa: ręka oparta na bandażu elastycznym.

    Ruch:

    • Rozwiń i zwiń bandaż częścią dłoniową.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
  • Pozycja wyjściowa: ręka oparta na piłce.

    Ruch:

    • Przetocz piłkę częścią dłoniową ręki.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
  • Pozycja wyjściowa: ręka oparta na piłce.

    Ruch:

    • Ściśnij piłkę częścią dłoniową ręki.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.

Zapalenie stawów – objawy oraz polecane zabiegi rehabilitacyjne

Niewiele osób wie, że pod nazwą “zapalenie stawów” kryje się ponad sto chorób o różnych objawach, przyczynach i skutkach. Niestety jedną z ich cech wspólnych jest trudność leczenia.

Natomiast dobrą wiadomością jest to, że wielką pomocą w przypadku zapalenia stawów może służyć fizjoterapia.

Jakie są najczęstsze schorzenia tego rodzaju? Jak wygląda leczenie zapalenia stawów? Wyjaśniamy w artykule. 

Przyczyny zapalenia stawów i miejsca najczęściej nim objęte

Zapalenie stawów może mieć wiele różnych przyczyn. Takie dolegliwości mogą być skutkiem urazu, zakażenia bakteryjnego lub wirusowego, ale mogą mieć również podłoże autoimmunologiczne.

Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia

Zwykle zdarzają się:

  • stan zapalny stawu kolanowego,
  • zapalenie stawu skokowego,
  • zapalenie stawu biodrowego,
  • stan zapalny stawu barkowego,
  • stan zapalny stawów dłoni.

Objawy zapalenia stawów

W związku z dużą różnorodnością przyczyn, objawy też mogą się nieco od siebie różnić. Punktem wspólnym większości z nich jest ból, obrzęk i sztywność stawu, czasem również zaczerwienienie skóry i zwiększona ciepłota chorego obszaru. Część przykładów z typowymi dla nich objawami omówimy poniżej.

Zapalenie stawów – rodzaje

Dziś specjaliści rozróżniają już ponad 100 chorób, które oznaczają stan zapalny stawu lub powodują go jako jedną z szeregu dolegliwości. Najczęściej jednak spotyka się:

  • reumatoidalne zapalenie stawów,
  • młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów,
  • osteoartrozę (chorobę zwyrodnieniową stawów),
  • toczeń rumieniowaty układowy,
  • artretyzm/podagrę/dnę moczanową.

Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS)

To bardzo tajemnicza choroba autoimmunologiczna. Jej przyczyny nie są jeszcze znane, a leczenie jest bardzo trudne. Podstawowym objawem, pojawiającym się między 40. a 55. rokiem życia, jest ból oraz obrzęk stawów dłoni i stóp.

Charakterystyczna dla RZS jest poranna sztywność stawów i symetryczność dolegliwości. Z czasem mogą pojawić się (zwykle w okolicach łokci) podskórne guzki, nazywane reumatoidalnymi, oraz deformacja stawów, a także inne zmiany pozastawowe.

Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia

Młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów

Jest jednym z niewielu rodzajów stanu zapalnego stawów, które dotyka osoby młode, zwykle przed 16. rokiem życia. To schorzenie, poza bólem i obrzękiem, objawia się także brakiem łaknienia, spadkiem aktywności fizycznej oraz gorączką.

Trwa zazwyczaj około 6 tygodni, ale niestety może prowadzić do zaburzenia rozwoju całego organizmu, między innymi kości, mięśni, ścięgien, serca, przewodu pokarmowego czy płuc.

Osteoartroza

To choroba zwyrodnieniowa stawów, która jest najpowszechniejszym rodzajem zapalenia stawów. Objawy są dość typowe: ból, uczucie sztywności, zmniejszona ruchomość, dlatego rozpoznanie lekarz potwierdza zazwyczaj badaniem obrazowym RTG.

Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczeniaŹródło: https://bit.ly/308eQKL

Predestynuje do niej przede wszystkim wiek – choroba dotyka zazwyczaj osoby między 40. a 60. rokiem życia, zaburzając ilość i jakość wytwarzanej chrząstki stawowej. Innymi przyczynami jest brak aktywności fizycznej albo nadmierne przeciążenie stawu, otyłość oraz urazy.

Toczeń rumieniowaty układowy

Nazywany też toczniem trzewnym (SLE lub TRU), jest kolejnym schorzeniem, którego pochodzenia nie znamy, a poza stawami może uszkodzić również wiele innych narządów, szczególnie nerki, naczynia krwionośne i układ nerwowy.

Charakteryczne dla tocznia objawy – poza stanem zapalnym stawów – to między innymi rumień na głowie lub szyi, nadwrażliwość na światło i owrzodzenia jamy ustnej.

Dna moczanowa

Znana też jako artretyzm lub podagra, powodowana jest przez nadmiar kwasu moczowego w płynie stawowym. Typowym jej objawem jest zgrubienie stawu dużego palca u nogi (a wraz z nim ostry ból , zaczerwienienie i wrażliwość na dotyk), jednak początkowo choroba przebiega bezobjawowo.

Leczenie zapalenia stawów – rola fizjoterapii i zalecane zabiegi

Niestety leczenie stanu zapalnego stawów jest bardzo trudne, wymaga czasu na znalezienie skutecznej dla danego pacjenta metody. W przypadku wielu z tych schorzeń – takich jak reumatoidalne czy zwyrodnieniowe zapalenie stawów – leczenie ogranicza się do spowolnienia rozwoju choroby, minimalizowania jej skutków i bólu oraz usprawniania stawu.

Dużą rolę w terapii tych schorzeń odgrywa fizjoterapia. Rehabilitacja może obejmować wiele różnych ćwiczeń i zabiegów, które specjalista dobiera indywidualnie dla każdego pacjenta. Jakie terapie stosuje się na zapalenie stawu? Między innymi:

  • diatermię krótkofalową,
  • galwanizację,
  • jonoforezę,
  • prądy interferencyjne,
  • diadynamik,
  • kąpiel czterokomorową,
  • kąpiel wirową,
  • natryski,
  • ultradźwięki,
  • laseroterapię,
  • krioterapię.

Można wskazać główne efekty poszczególnych zabiegów, na przykład prądy lecznicze stymulują układ nerwowy, ultradźwięki rozluźniają mięśnie i łagodzą ból, laseroterapia stymuluje regenerację.

Jednak te zabiegi oddziałują na organizm na kilka różnych sposobów, przez co dają efekty zarówno stymulujące, przeciwbólowe, jak i przeciwzapalne.

Dlatego też lekarz wybierze jedynie kilka z szerokiej gamy możliwości, biorąc pod uwagę przeciwwskazania, które także przy wielu z nich się pojawiają.

Domowe sposoby na stan zapalny stawów

Na złagodzenie dolegliwości warto stosować również domowe sposoby na stan zapalny stawów: zimne lub ciepłe okłady, maści i żele przeciwbólowe, a także odpowiednie ćwiczenia. Dobór tych metod najlepiej jednak skonsultować ze specjalistą, który podpowie, jak najskuteczniej i bezpiecznie radzić sobie z bólem.

Leia também:  Spuchnięte stopy – jakie są przyczyny obrzęku stóp?

Ćwiczenia zmniejszające ból zwyrodnieniowy stawów | Sport-Med Kraków

  • 1. Ćwiczenia zmniejszające ból zwyrodnieniowy stawów
  • 2. W jaki sposób wykonywanie ćwiczeń zmniejsza ból zwyrodnieniowy stawów
  • 3. Rozpoczynanie programu ćwiczeń
  • Umiarkowane ćwiczenia
  • Rozpoczynaj powoli

1. Ćwiczenia zmniejszające ból zwyrodnieniowy stawów

Zgodnie ze statystykami National Center for Health Statistics, ponad 50 milionów dorosłych cierpi na pewną odmianę zapalenia stawów. Najpowszechniejszym typem jest osteoartroza, czyli choroba zwyrodnieniowa stawów, która najczęściej dotyka najbardziej obciążanych stawów, takich jak stawy kolanowe, biodrowe, stawy w obrębie kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego.

W chorobie zwyrodnieniowej stawów gładka chrząstka amortyzująca stawy zaczyna ulegać zużyciu. Chrząstka nie goi się ani nie odrasta, a z czasem staje się szorstka i postrzępiona.

Bez zdrowej chrząstki nasze kości nie mogą swobodnie przemieszczać się względem siebie i wykonywanie ruchów wywołuje ból i uczucie sztywności.

Kiedy choroba jest bardzo zaawansowana i chrząstka zostaje całkowicie zużyta, staw staje się unieruchomiony (kość znajduje się bezpośrednio na kości).

Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia

(Po lewej) Anatomia zdrowego stawu biodrowego. (Po prawej) Choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego z nieprawidłowymi elementami kostnymi – tzw. wyroślami – które powstały, by zastępować uszkodzoną chrząstkę. Odpowiednie ćwiczenia na stawy biodrowe mogą pomóc w spowolnieniu postępu choroby.

2. W jaki sposób wykonywanie ćwiczeń zmniejsza ból zwyrodnieniowy stawów

Ból zwyrodnieniowy powoduje, że większość pacjentów spowalnia i ogranicza swoją aktywność.  Jednakże zaprzestanie wykonywania ćwiczeń może skutkować większymi problemami. Ostatnie badania wykazują, że w miarę upływu czasu brak aktywności zwiększa ból zwyrodnieniowy i zwiększa ryzyko całkowitej utraty ruchomości.

Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia

(Po lewej) Mięsień czworogłowy w przedniej części uda pomaga w stabilizacji stawu kolanowego. (Po prawej) U osób chorujących na zwyrodnienie stawu kolanowego ćwiczenia na stepie wzmacniają mięsień czworogłowy.

Ponieważ wykonywanie ćwiczeń jest bolesne dla pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów, może być im trudno zrozumieć, jak ćwiczenia mogą zmniejszyć ból. Po pierwsze, wykonywanie ćwiczeń zwiększa dopływ krwi do chrząstki, dostarczając jej składniki odżywcze, niezbędne do zachowania zdrowia.

Ponadto, specjalne ćwiczenia wzmacniają mięśnie otaczające Twoje stawy. Im silniejsze są Twoje mięśnie, tym większe obciążenie mogą wytrzymać. W rezultacie kości tworzące Twoje stawy utrzymują mniejszy ciężar, a uszkodzona chrząstka jest lepiej chroniona.

Posiadanie silnych mięśni stanowiących podporę stawów jest jeszcze ważniejsze, jeśli masz nadwagę. Oczywiście ćwiczenia na bolące kolana mogą pomóc Ci w zmniejszeniu wagi.

Zrzucenie kilku kilogramów może spowodować wielką różnicę w ciężarze wywieranym na obciążane stawy, takie jak stawy biodrowe i kolanowe.

Badania wykazały, że osoby które ćwiczą mają mniejsze prawdopodobieństwo depresji i uczucia niepokoju,

Ponadto ćwiczenia pomogą Ci w radzeniu sobie ze stresem i poprawią jakość Twojego snu. Wysypianie się w nocy jest ważne, ponieważ objawy choroby zwyrodnieniowej stawów ulegają nasileniu, gdy jesteś zmęczony. Przy chorobie zwyrodnieniowej stawu biodrowego i kolanowego pomocne może być spanie z poduszką umieszczoną pod kolanami lub między nogami, dla Twojej wygody.

3. Rozpoczynanie programu ćwiczeń

Oczywiście samo zrozumienie, jak pomocne jest wykonywanie ćwiczeń, to zaledwie początek. Rozpoczynanie programu ćwiczeń to następny krok i często najtrudniejszy. Najpierw skonsultuj się z lekarzem, zwłaszcza jeśli aktywność jest bolesna lub prowadziłeś siedzący tryb życia przez dłuższy okres czasu.   

Lekarz omówi z Tobą, które rodzaje ćwiczeń będą dla Ciebie najlepsze, w zależności od stopnia zaawansowania choroby zwyrodnieniowej stawów.

Może polecić Ci fizjoterapeutę, który zaplanuje program ćwiczeń, który zaspokoi Twoje potrzeby i bezpiecznie przywróci Ci możliwość ruchu. Najlepiej, jeśli program ćwiczeń jest dobrany indywidualnie, ponieważ np.

 u pacjentów chorujących na zwyrodnienie stawu biodrowego ćwiczenia, które są najbardziej efektywne mogą być nieco inne, niż w przypadku zwyrodnienia innych stawów.

 

Twój program powinien zawierać trzy rodzaje ćwiczeń:

  1. Ćwiczenia zwiększające zakres ruchomości, poprawiające elastyczność i zmniejszające sztywność w obrębie stawów
  2. Ćwiczenia wzmacniające , pomagające zbudować masę mięśniową i ochronić stawy
  3. Ćwiczenia aerobowe wzmacniają serce i płuca i poprawiają Twoją ogólną sprawność. Ćwiczenia aerobowe są także kluczowe w kontrolowaniu wagi.

Nawet jeśli ból nie będzie powstrzymywał Cię przed ćwiczeniami, powinieneś omówić z lekarzem Twój program ćwiczeń.

Umiarkowane ćwiczenia

Zwykle lekarze zalecają umiarkowany, zrównoważony program fitness.

Jeśli regularnie wykonujesz aerobowe ćwiczenia o dużym obciążeniu, takie jak bieganie lub sporty wyczynowe, lekarz może zalecić zmianę w kierunku ćwiczeń o małym obciążeniu, które wywierają mniejszy nacisk na stawy.

Spacerowanie, pływanie i jazda na rowerze są dobrą alternatywą. Jazda na rowerze stacjonarnym, nawet na rowerze poziomym, może zapewnić wysiłek aerobowy pacjentom, którzy mają problemy z chodzeniem lub utrzymywaniem równowagi.  

Żeby poprawić równowagę, siłę i elastyczność, Twój lekarz lub terapeuta może zalecić ćwiczenie jogi lub tai chi, są to programy ćwiczeń, oddechów i ruchów, oparte na starożytnych chińskich praktykach.

Rozpoczynaj powoli

Jeśli minęło trochę czasu odkąd ostatnio ćwiczyłeś, najbardziej odpowiednim i efektywnym sposobem jest rozpoczynanie programu ćwiczeń powoli i regularnie. Twoim celem jest 20-30 minut ćwiczeń aerobowych, 3-4 razy w tygodniu. Jeśli jest to dla Ciebie duże wyzwanie, możesz podzielić wysiłek na krótsze partie, np. 10 minut marszu rano i 10 minut marszu wieczorem.    

Ćwiczenia wzmacniające siłę mogą być wykonywane co drugi dzień, a ćwiczenia poprawiające zakres ruchomości możesz wykonywać codziennie. Zawsze zaczynaj od rozgrzewki, żeby przygotować swoje ciało do wszystkich rodzajów ćwiczeń.

W miarę jak będziesz stawał się silniejszy, stopniowo zwiększaj czas trwania wysiłku aerobowego i liczbę powtórzeń ćwiczeń wzmacniających siłę. Upewnij się, że się nie przeciążasz. Nie powinieneś odczuwać silnego bólu po ćwiczeniach.

To normalne, że odczuwasz lekki ból mięsni w dzień po ćwiczeniach, ale jeśli dolegliwości są tak silne, że masz trudności z poruszaniem, to oznacza, że przesadziłeś z ćwiczeniami. Możesz zmniejszyć ból mięśni za pomocą ciepłego okładu lub gorącej kąpieli, bądź prysznica.

Porozmawiaj ze swoim lekarzem lub terapeutą, jeśli odczuwasz ból lub masz wątpliwości dotyczące Twojego programu ćwiczeń. Terapeuta może zalecić Ci stosowanie sprzętów rehabilitacyjnych, takich jak ortezy lub wkładki do butów, żeby pomóc w zmniejszaniu nacisku na staw.

Życie z chorobą zwyrodnieniową stawów może stanowić duże wyzwanie  Pamiętaj, że istnieje wiele rzeczy, które możesz zrobić, by zmniejszyć wpływ choroby na swoje życie. Regularny, umiarkowany wysiłek może Ci w tym pomóc.    

Choroba zwyrodnieniowa – przyczyny, objawy i rehabilitacja

Choroba zwyrodnieniowa to najczęstsza choroba stawów i jedna z głównych przyczyn niepełnosprawności.

W odbieraniu ludziom sprawności wyprzedzają ją tylko cukrzyca i demencja. Choroba zwyrodnieniowa stawów powoduje najcięższe kalectwa na świecie. Dotyka kilkanaście procent ludzi w Europie. W Polsce choruje na nią kilka milionów osób. Nawet 30% chorych jest z tego powodu niepełnosprawnych.

Zwyrodnienie najczęściej dotyczy kolan (choruje więcej kobiet niż mężczyzn), bioder, stawów rąk (międzypaliczkowe bliższe i dalsze oraz podstawy kciuka), stawów stóp oraz kręgosłupa w odcinkach szyjnym i lędźwiowym.

Cierpią głównie seniorzy, ale zwyrodnienie stawów nie jest wyłącznie starczą przypadłością. Niestety, wciąż nie ma na to skutecznego lekarstwa. Zmiany zachodzące w stawach są nieodwracalne.

Chorych można jedynie rehabilitować – z lepszym lub gorszym skutkiem, zależnie od zdyscyplinowania pacjenta i –  przede wszystkim – od ewentualnego występowania u niego innych chorób, które proces rehabilitacji ruchowej mogą utrudniać lub niekiedy nawet uniemożliwiać.

Szacuje się, że kilkadziesiąt procent pacjentów (nawet 8 na 10) ze zwyrodnieniem stawów ma inną (co najmniej jedną) przewlekłą chorobę współistniejącą.

Leia também:  Como aprender a jogar golfe: 8 passos (com imagens)

Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia

Choroba zwyrodnieniowa stawów – przyczyny

Nieznane są przyczyny choroby zwyrodnieniowej stawów w jej postaci pierwotnej (ta po prostu rozwija się z wiekiem, prawdopodobnie z powodu określonych uwarunkowań genetycznych i innych czynników), natomiast wtórne zwyrodnienie stawów może rozwijać się z kilku powodów, jak urazy, infekcje, cukrzyca… Do czynników ryzyka należą między innymi otyłość, a także niektóre formy aktywności fizycznej (na przykład piłka nożna obciążająca kolana) lub pracy zawodowej (stawy biodrowe czy stawy rąk nadwyrężane choćby przy dźwiganiu ciężarów) wpływające na przeciążenie wybranych stawów. Wrodzone wady anatomiczne również bardzo często skutkują chorobą zwyrodnieniową stawów.

Efektem tak wielorakich przyczyn, ale także słabej profilaktyki, są zatrważające statystyki. Zwyrodnienie stawów jest dolegliwością rozpoznawaną u ponad 50% osób w wieku 40+ i u ponad 80% osób z grupy wiekowej 55 i więcej lat. U co piątej stanowi to znaczące ograniczenie sprawności ruchowej.

Choroba zwyrodnieniowa stawów – objawy

Zwyrodnienie stawu polega na utracie chrząstki stawowej, zmianie warstwy podchrzęstnej kości, powstawaniu wyrośli. Do tego dochodzi najczęściej stan zapalny, który obejmuje torebkę stawową i najbliższe tkanki. Zależnie od stopnia zaawansowania choroby objawy różnią się między innymi nasileniem.

Choroba atakuje zazwyczaj jeden lub kilka stawów. Może się rozwijać latami, zanim da zauważalne symptomy. Na początku pewien dyskomfort bólowy odczuwa się przy ruchu. W bardziej zaawansowanym stadium zwyrodnienie objawia się sztywnieniem i silnym bólem.

Szczególnie uciążliwe dla chorego są te momenty, w których staw trzeba rozruszać po dłuższym bezruchu – na przykład po nocy. Zwyrodnienie można czasami także rozpoznać gołym okiem. Zaatakowane stawy bywają bowiem mocno zdeformowane (co po prostu widać), pogrubione. Niejednokrotnie mają także o wiele węższy zakres ruchomości w porównaniu do zdrowego stawu.

Trudno zgiąć lub wyprostować kończynę, palec, plecy… Poza tym, chore stawy… trzeszczą. To dość charakterystyczny dźwięk.

Choroba zwyrodnieniowa stawów – rehabilitacja

Chorobę zwyrodnieniową stawów diagnozuje ortopeda. Podstawowym badaniem jest w tym przypadku RTG. Potem pacjent przechodzi pod opiekę przede wszystkim fizjoterapeutów. Ponieważ zmian nie da się cofnąć ani zahamować, schorzenie to leczy się zazwyczaj objawowo.

Ból redukują środki farmakologiczne (przeciwbólowe i przeciwzapalne), ulgę przynoszą również masaże, a w utrzymaniu ruchomości stawów pomaga regularna rehabilitacja polegająca na indywidualnie dobranych ćwiczeniach. Zaleca się również różne formy fizykoterapii.

Pacjenci, którzy już (częściowo lub całkowicie) utracili sprawność ruchową korzystają ze sprzętu ortopedycznego (balkoniki rehabilitacyjne, laski i kule ortopedyczne, wózki inwalidzkie i inne). W takiej sytuacji modyfikuje się również otoczenie chorego, aby ułatwić mu normalne i w miarę samodzielne, codzienne funkcjonowanie (likwidacja barier architektonicznych).

Choroba zwyrodnieniowa stawów – codzienność

Życie codzienne osób cierpiących na zwyrodnienie stawów w zaawansowanym stadium choroby podszyte jest niestety bólem i usłane wieloma trudami.

Nawet najprostsze czynności mogą sprawiać kłopot, a konieczność korzystania z czyjejś pomocy często chorych frustruje i – z biegiem czasu – pozbawia poczucia samodzielności i niezależności, co znacznie pogarsza ostatecznie ich stan psychofizyczny.

Dlatego tak ważne jest zadbanie we właściwym momencie o stosowne akcesoria i sprzęt, które wspomagają codzienność chorego – poruszanie się czy wykonywanie czynności osobistych. Jak to może wyglądać w praktyce?

Chory budzi się rano z zesztywnieniem stawów. Ból sprawia mu każdy ruch i ciężko ten ruch wykonać. Niezwykle trudno może być wstać z łóżka bez pomocy. Przydaje się wtedy mieć w sypialni pod ręką specjalne urządzenie asystujące między innymi przy wstawaniu – balkonik lub inną podpórkę, przy pomocy której łatwiej również udać się do łazienki.

Wspierając się na takiej konstrukcji chory czuje się bezpieczniej, nie upadnie i ma szanse powoli rozruszać stawy po nocy. To jednak nie koniec problemów. Gdy już jest w łazience i ma potrzebę skorzystania z toalety, okazuje się, że zwyrodnienie stawów biodrowych i problemy z kolanami znacznie mu to utrudniają.

W tej sytuacji bardzo dobrze sprawdza się między innymi podwyższająca nasadka sedesowa z poręczami. Łatwiej na niej usiąść i łatwiej z niej wstać, trzymając się uchwytów. Teraz poranna toaleta. Dla osoby z bolesnym zwyrodnieniem stawów wchodzenie i wychodzenie z wanny czy stanie pod prysznicem to za duże wyzwanie i ryzyko upadku.

Na szczęście i w tym punkcie można zaradzić, montując uchwyt wannowy i/lub wstawiając do wanny ławeczkę (w trudniejszych przypadkach podnośnik wannowy). Pod prysznicem koniecznie należy ustawić z kolei jakieś siedzisko kąpielowe i zamontować na ścianach dla wygody i bezpieczeństwa poręcze łazienkowe.

Przydają się one zresztą nie tylko pod prysznicem, ale również podczas wykonywania innych czynności, choćby przy ubieraniu się po kąpieli. Ograniczona ruchomość i bolesność stawów utrudnia absolutnie każdą czynność  tym bardziej, jeśli zaatakowane są nie tylko stawy biodrowe czy kolanowe, ale także stawy kończyn górnych. Często choremu dokucza zwyrodnienie nadgarstków.

Jest mu trudniej niż innym przygotować sobie śniadanie, pokroić chleb, podnosić kubek z herbatą… Nieocenioną pomocą i ulgą może być wtedy orteza nadgarstkowa stabilizująca chory staw, którą można sobie założyć tuż po kąpieli, by przystąpić do innych czynności, którym wciąż towarzyszy zwyrodnienie stawów.

Poruszanie się w ciągu dnia – nie tylko po domu, ale również na zewnątrz – ułatwi komfortowa, czterokołowa podpórka, z którą można udać się na spacer czy do sklepu.

Warto pamiętać, że w przypadku tej choroby bezruch absolutnie nie jest wskazany, ale przeciążać stawów także nie wolno – konieczne jest odpoczywanie w zdrowej, anatomicznej pozycji, które przeplata się ewentualnie z wykonywaniem ćwiczeń zaleconych przez fizjoterapeutę. Wieczorem, kładąc się spać, warto pamiętać o tym, co może ulżyć nieco w chorobie i pozwoli prawidłowo odciążyć/ustabilizować wszystkie stawy podczas nocnego relaksu – odpowiedni materac i poduszka ortopedyczna pod głowę.

***

Zwyrodnienie stawów jest najczęstszym schorzeniem narządu ruchu i niestety jego „popularność” ciągle rośnie. Nie zmieni się to w najbliższym czasie.

Społeczeństwo się starzeje, a jednocześnie coraz wcześniej zaczyna odczuwać problemy związane z mobilnością i chorobą zwyrodnieniową stawów.

Aby odwrócić trend potrzeba lat, a nie miesięcy – lat pracy, edukacji, wdrażania programów profilaktyki zdrowia etc. To jak epidemia XXI wieku, choć w dobie walki z koronawirusem, może to brzmieć jak pewne nadużycie.

Rizartorza – zalecana rehabilitacja i fizjoterapia

Zmagasz się ze zmianami zwyrodnieniowymi rąk? Sprawdź przykłady ćwiczeń, które pomogą Ci w zachowaniu sprawności stawów.

Zmiany zwyrodnieniowe w rizatrozie

Rizartroza, czyli choroba zwyrodnieniowa stawów rąk występuje zwykle u osób po 65 roku życia, zwłaszcza u kobiet. Szczególnie narażone są na nią osoby dużo pracujące manualnie rękami.

Wśród czynników predysponujących do występowania zmian zwyrodnieniowych w obrębie stawów rąk wymienia się także czynnik genetyczny, współwystępujące choroby ogólnoustrojowe, wady wrodzone i nabyte, a także przebyte urazy i przeciążenia.

Podstawowym objawem występujących zmian zwyrodnieniowych jest ból, najczęściej określany jako tępy i głęboki, któremu towarzyszy osłabienie siły mięśni, ograniczenie ruchów w stawach, co w konsekwencji prowadzi do osłabienia funkcji rąk.

Wraz z rozwojem choroby pojawiają się obrzęki i guzki podskórne. Może także pojawiać się sztywność stawów. Osłabienie chwytu znacznie ogranicza codzienne funkcjonowanie pacjenta zmagającego się z chorobą zwyrodnieniową stawów rąk.

Fizjoterapia w riatrozie

Oprócz farmakoterapii w leczeniu zachowawczym chorych na rizartrozę bardzo dużą rolę odgrywa fizjoterapia. Zabiegi z zakresu fizykoterapii, głównie hydroterapia i krioterapia mają przede wszystkim działanie przeciwbólowe i przeciwobrzękowe. Podobnie działają zabiegi z zakresu:

  • elektroterapii,
  • laseroterapii,
  • magnetoterapii.

Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia

Przykładowe ćwiczenia na zmiany zwyrodnieniowe rąk

W celu jak najdłuższego zachowania sprawności i funkcji stawów rąk pacjenci zmagający się ze zmianami zwyrodnieniowymi stawów rąk powinni wykonywać ćwiczenia indywidualnie dobrane przez fizjoterapeutę. Szczególnie ważne są wykonywane codziennie ćwiczenia w możliwie pełnych zakresach ruchów, np.

Leia também:  Como armazenar um bolo de fondant: 9 passos (com imagens)

maksymalne rozszerzanie palców, maksymalne prostowanie palców, ćwiczenia wzmacniające mięśnie, w tym ćwiczenia z wykorzystaniem piłeczek, np. zgniatanie miękkiej piłeczki mieszczącej się w dłoni, toczenie piłeczki od nadgarstka do palców i odwrotnie.

Warto również ćwiczyć precyzję ruchów, poprzez wykonywanie czynności dnia codziennego, takich jak sznurowanie butów, przyszywanie guzików, nawlekanie koralików na sznurek.

  • Bardzo dobre efekty pod względem poprawy ruchomości w stawie przynosi także odpowiednio prowadzona przez wykwalifikowanego fizjoterapeutę terapia manualna.
  • Autor
  • mgr Monika Musialik-Skinderowicz
  • Absolwentka Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach kierunku Fizjoterapia.

Jak leczyć zwyrodnienie stawu barkowego?

Z tekstu dowiesz się:

  • co może wywoływać zmiany zwyrodnieniowe stawu barkowego,
  • jak objawiają się zmiany zwyrodnieniowe barku,
  • jak przebiega leczenie zwyrodnienia stawu barkowego,
  • jak powinna wyglądać rehabilitacja przy tym schorzeniu,
  • czy są jakieś ćwiczenia, które warto stosować w przypadku zwyrodnienia barku.

Bolący bark to problem, który może bardzo utrudniać wykonywanie codziennych czynności: mycia się, szczotkowania włosów, ubierania się czy sprzątania.

Według niektórych statystyk około 10% wszystkich skierowań do fizjoterapeutów dotyczy właśnie dolegliwości w okolicy barku.

Na pewno nie można ich lekceważyć – ten staw dotykają bowiem nie tylko choroby zwyrodnieniowe barku, ale też uszkodzenia stożków rotatorów, zarostowe zapalenie torebki stawowej barku czy nagłe urazy stawu (zwichnięcia, złamania).

Zwyrodnienie stawu barkowego pod względem etiologicznym to choroba wywołana przez postępujące zmiany degeneracyjne w obrębie tkanki chrzęstnej barku. Z czasem choroba obejmuje także inne tkanki tworzące bark: kości, torebkę stawową, więzadła, mięśnie i ścięgna.

Jeśli chodzi o czynniki ryzyka, to zarówno zwyrodnienie barku prawego, jak i zwyrodnienie barku lewego miewają wspólne podłoże.

U osób aktywnych fizycznie choroba bywa najczęściej efektem wieloletniego uprawiania określonych dyscyplin sportu, mocno obciążających barki, takich jak siatkówka, piłka ręczna, rzut dyskiem czy pchnięcie kulą.

U osób nieuprawiających sportu przyczyną zwyrodnienia stawu barkowego jest najczęściej wykonywanie pracy zawodowej mocno eksploatującej tę część ciała. Na jego wystąpienie narażeni są więc np. malarze, murarze, tynkarze, a także stomatolodzy czy osoby pracujące przy taśmach produkcyjnych.

Głównym objawem zmian zwyrodnieniowych stawu barkowego jest ból. Początkowo może on występować jedynie podczas obciążania kończyny i wykonywania określonych czynności, a zanikać w trakcie odpoczynku. Z czasem ból przybiera charakter przewlekły, nie ustępuje nawet w spoczynku i utrudnia wykonywanie codziennych czynności. Mogą mu towarzyszyć:

  • ograniczenie zakresu ruchu,
  • uczucie osłabienia kończyny,
  • okresowe wysięki,
  • zaniki mięśniowe.

Po rozpoznaniu zwyrodnienia barku (głównie na podstawie USG, niekiedy uzupełnionego o RTG, rezonans magnetyczny lub tomografię komputerową) rozpoczyna się jego leczenie.

W fazie ostrej zaleca się głównie przyjmowanie leków na zwyrodnienie stawu barkowego – to przede wszystkim stosowane miejscowo środki o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwobrzękowym. Wykonuje się także iniekcje dostawowe, np.

z użyciem osocza bogatopłytkowego lub preparatów na bazie kwasu hialuronowego.

Stosowanie odpowiednich środków farmakologicznych to niejedyna metoda, którą leczy się zwyrodnienie stawu barkowego – rehabilitacja ogrywa tu równie ważną rolę. W jej ramach stosuje się m.in.

zabiegi laserowe, ultradźwięki, pole magnetyczne oraz krioterapię. Po wyciszeniu fazy ostrej wprowadza się odpowiednią kinezyterapię, której celem jest zahamowanie postępu choroby oraz usprawnienie chorego stawu.

Operacyjne leczenie zwyrodnienia stawu barkowego stosuje się rzadko.

Jak już wspomniano, jedną z metod leczenia zmian zwyrodnieniowych stawu barkowego są ćwiczenia – początkowo wykonuje się je pod okiem specjalisty, później pacjent ćwiczy samodzielnie w domu. Mogą one obejmować:

  • krążenia ramion w przód i w tył – najpierw z rękoma wyprostowanymi, a następnie także zgiętymi w łokciach,
  • wymachy w górę i w dół rękoma wyprostowanymi w łokciach,
  • rozciąganie mięśni barków w pozycji stojącej,
  • różnego rodzaju ćwiczenia rozciągające z taśmą,
  • spinanie i rozluźnianie łopatek.

Oczywiście bardzo ważna jest zarówno poprawność wykonywanych ćwiczeń, jak i systematyczność.

Ćwiczenia fizyczne w chorobie zwyrodnieniowej stawów rąk

Wprowadzenie: co to jest choroba zwyrodnieniowa stawów rąk i czym są ćwiczenia fizyczne?

Choroba zwyrodnieniowa stawów objawia się bólem, ograniczoną ruchomością i obrzękiem stawów, które utrudniają chorym wykonywanie codziennych czynności. Objawy te zazwyczaj pojawiają się powoli, ale z czasem mogą się nasilać.

Choroba zwyrodnieniowa może dotyczyć każdego stawu, ale najczęściej obejmuje stawy biodrowe, kolanowe i małe stawy rąk. Obecnie schorzenia tego nie da się wyleczyć.

Dostępne metody leczenia zmniejszają ból i sztywność stawów, poprawiają sprawność chorego i zdolność do samodzielnego radzenia sobie z chorobą.

Ćwiczenia fizyczne to dowolny rodzaj aktywności służący poprawie lub utrzymaniu dobrej kondycji, sprawności i wydolności organizmu. Wykonywanie przez pewien okres zaplanowanych ćwiczeń często ma na celu poprawę lub utrzymanie siły mięśni, sprawności fizycznej, ruchomości w zakresie stawów i ogólnego dobrego stanu zdrowia.

Charakterystyka badań

W niniejszym przeglądzie Cochrane przedstawiamy dotychczasowy zakres wiedzy na temat efektów ćwiczeń fizycznych u osób z chorobą zwyrodnieniową stawów rąk.

Po dokonaniu wyszukiwania do września 2015 roku do przeglądu włączyliśmy siedem odpowiadających badań obejmujących 534 uczestników, z czego większość stanowiły kobiety.

W sześciu badaniach połowa osób stosowała zaplanowany program ćwiczeń rąk, a zebrane wyniki porównano z wynikami uzyskanymi u pacjentów, którzy nie wykonywali ćwiczeń. W jednym badaniu porównano wyniki uzyskane w dwóch grupach chorych stosujących różne programy ćwiczeń.

W pięciu badaniach analizowano efekt ćwiczeń fizycznych bezpośrednio po ukończeniu programu, a dwa badania dostarczyły dowodów na średnio- i długoterminowe trwałe efekty ćwiczeń. Poniżej przedstawiamy wyłącznie wyniki uzyskane bezpośrednio po ukończeniu programu.

Najważniejsze wyniki

Osoby bezpośrednio po zakończeniu cyklu ćwiczeń oceniły nasilenie bólu rąk o 0,5 punktu niżej w skali od 0 do 10 (im niższa punktacja, tym mniejsze nasilenie bólu) w porównaniu z osobami, które nie wykonywały ćwiczeń (bezwzględna poprawa o 5%). Pacjenci nie wykonujący ćwiczeń ocenili nasilenie bólu na poziomie 3,9 punktu.

Osoby, które ukończyły program ćwiczeń oceniły sprawność rąk o 2,2 punktu niżej w skali od 0 do 36 punktów (im niższa punktacja, tym większa sprawność), w porównaniu z osobami nie ćwiczącymi (bezwzględna poprawa o 6%). Pacjenci, którzy nie mieli wdrożonego programu ćwiczeń ocenili sprawność rąk na poziomie 14,5 punktu.

Osoby po zakończeniu cyklu ćwiczeń oceniły jakość swojego życia o 0,3 punktu wyżej w skali od 0 do 100 (im wyższy wynik, tym lepsza jakość życia) w porównaniu z osobami nie wykonującymi ćwiczeń (bezwzględna poprawa o 0,3%), które oceniły jakość swojego życia na 50,4 punktu.

Pacjenci stosujący program ćwiczeń ocenili sztywność w stawach rąk o 0,7 punktu niżej w skali od 0 do 10 punktów (im niższy wynik, tym mniejsza sztywność stawów palców) w porównaniu z osobami, które nie wykonywały ćwiczeń (bezwzględna poprawa o 7%). Pacjenci nie ćwiczący ocenili sztywność stawów rąk na 4,5 punktu.

Niewielka liczba osób wykonujących ćwiczenia zgłosiła działania niepożądane, takie jak zwiększony ból i/lub obrzęk stawów. Nie jesteśmy pewni, czy ćwiczenia fizyczne przyczyniły się do zwiększenia liczby osób, u których wystąpiły działania niepożądane.

Jakość danych naukowych

Jakość danych oceniono jako niską (bardzo).

Brak zastosowania metody ślepej próby, niewielka liczba włączonych badań oraz mała liczba uczestników uwzględnionych w analizach zmniejszyły pewność i precyzję oszacowań, a przyszłe badania mogłyby wpłynąć na zmianę tych wyników. Tylko w połowie uwzględnionych badań raportowano działania niepożądane, a kilka spośród zgłoszonych skutków ubocznych miało miejsce u osób realizujących program ćwiczeń.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*