Wrodzona niedrożność kanalika łzowego

Wrodzona niedrożność kanalika łzowego Autor: photos.com

Niedrożność kanalików nosowo-łzowych dotyczy około 5 proc. donoszonych niemowląt, a pierwsze objawy pojawiają się zazwyczaj już w pierwszym miesiącu życia dziecka. Objawy tej dolegliwości u niemowlęcia to nadmierne łzawienie i obecność śluzowej lub śluzowo-ropnej wydzieliny w worku spojówkowym, na brzegach powiek i na rzęsach.

Niedrożność kanalików nosowo-łzowych to problem, którego nie należy lekceważyć, bo zaleganie łez może wywołać infekcje bakteryjne. Gdy dochodzi do zakażenia, przezroczysty dotychczas płyn zmienia się w ropę. Powieki skleja żółtawa, ciągnącą się wydzielina.

  • Oczy noworodka mogą sprawiać problemy, po porodzie jest to normalne, jeśli jednak kolejne tygodnie mijają, a w oczach niemowlęcia wciąż widoczne są jeziorka łez, niezbędna jest pomoc – niemowlę może mieć niedrożne kanaliki łzowe.
  • Spis treści:
  • Czytaj: Ropiejące oko niemowlaka: przyczyny i leczenie
  • Najczęstsze przyczyny płaczu niemowlaka

Niedrożność kanalików łzowych: zablokowany odpływ łez

Noworodki nie płaczą łzami. Produkcja łez w trakcie kwilenia zaczyna się dopiero kilka tygodni po porodzie, zwykle pod koniec pierwszego miesiąca życia. Narząd łzowy rozwija się do samego końca ciąży i potrzebuje czasu, aby w pełni dojrzeć. Przed porodem udrażniają się wszelkie kanaliki, którymi łzy odpływają z oka. Czasem jednak ten rozwój jest zaburzony.

Łzy spełniają bardzo ważną rolę. Powstają niemal non stop przez całą dobę, aby stale nawilżać powierzchnię oka. Bez nich szybko doszłoby do poważnych uszkodzeń. Jednak średnio u co dwudziestego niemowlęcia, gdy produkcja łez rusza już pełną parą, okazuje się, że kanalik znajdujący się przy wewnętrznym kąciku, którym łzy powinny odpływać z oka, jest zatkany.

W rezultacie wytworzone łzy zamiast odpływać do nosa, gromadzą się na powierzchni oczka. Rodzice, którzy słyszeli o niedrożnym kanaliku nosowo-łzowym, zastanawiają się, jak rozpoznać, czy problem dotyczy ich dziecka. Nie da się tego przeoczyć, bo malec wygląda, jakby stale płakał. Jeziorko łez może zalegać w jednym lub obu oczach.

Czytaj: Ropiejące oko niemowlaka: przyczyny i leczenie

FILM: Niedrożność kanalików łzowych

Co prawda, dziecko z powodu nadmiaru łez nie cierpi i nie sprawia mu to bólu, ale zaleganie łez może wywołać infekcje bakteryjne. Gdy dochodzi do zakażenia, przezroczysty dotychczas płyn zmienia się w ropę, a powieki skleja żółtawa, ciągnącą się wydzielina.

Delikatne uciśnięcie okolicy worka łzowego (położonego nieopodal wewnętrznego kącika oka) powoduje wypływanie mętnego lub ropnego płynu z punktów łzowych.

Warto jednak pamiętać, że nie każda ropna wydzielina oznacza zatkany kanalik nosowo-łzowy. Po prostu malec może mieć zwykłe zapalenie spojówek. Dlatego niezbędna jest wizyta u lekarza, najlepiej okulisty dziecięcego.

Lekarz rozpozna, co jest przyczyną kłopotów z oczkiem, i zaleci odpowiednie leczenie. Czasem, zwłaszcza jeśli infekcja nawraca, potrzebny jest posiew wydzieliny z oka.

Czytaj: Jak myć niemowlaka: higiena oka i ucha, pielęgnacja buzi

Skąd się biorą łzy?

Wydawałoby się, że produkcja łez nie jest niczym nadzwyczajnym. Tymczasem zawiaduje nią cały układ. Gruczoł łzowy, w którym powstają łzy, znajduje się powyżej kąta bocznego górnych powiek. Stąd łzy wędrują do oka i gromadzą się w wewnętrznym kąciku.

Następnie kanalikami łzowymi są odprowadzane do woreczka łzowego znajdującego się przyśrodkowo od kącika nosowego oka. Z kolei woreczek łzowy przechodzi w dół w przewód nosowo-łzowy, który odprowadza łzy do przewodu nosowego.

U niektórych dzieci kanaliki łzowe rozpoczynające się na brzegu powieki w wewnętrznym kąciku oka są niedrożne. Zamyka je błona, która powinna pęknąć w trakcie porodu lub wkrótce po nim. Gdy tak się nie stanie, naturalna wędrówka łez staje się niemożliwa.

Niedrożność kanalików łzowych – leczenie masażem

Krople lub maść z antybiotykiem wyleczą zakażenie, ale nadal pozostaje problem niedrożnego kanalika nosowo-łzowego. Jeśli wciąż jest zatkany, infekcje mogą nawracać. Dlatego niezbędne jest dalsze leczenie. W tym celu trzeba już pójść z dzieckiem do okulisty dziecięcego (skierowanie od lekarza rodzinnego nie jest potrzebne).

Najpierw lekarz zaleci masaż woreczka łzowego jako metodę leczenia. Wydawałoby się, że to mało skuteczne, ale w ten sposób udaje się udrożnić kanalik u większości niemowląt. Okulista dokładnie wyjaśni i pokaże, jak masować kanalik.

Warto się upewnić przed wyjściem od lekarza, że wiesz, jak to robić, bo niewłaściwy masaż będzie stratą czasu. Prawidłowy masaż polega na ucisku palcem powyżej kąta przyśrodkowego oka i przesuwaniu palca wzdłuż odpowiedniego boku noska. Masaż trzeba wykonywać regularnie, kilka razy dziennie.

Często poprawę można zauważyć już po kilku lub kilkunastu dniach. Jeśli w oczku w trakcie masażu pojawi się wydzielina, trzeba ją usunąć jałowym gazikiem zmoczonym w soli fizjologicznej lub przegotowanej letniej wodzie.

Kiedy udrożnić kanaliki u lekarza?

U niewielkiej grupy dzieci masaż nawet po kilku miesiącach stosowania nie przynosi oczekiwanego skutku. Wydzielina wciąż się zbiera w oczku, a stany zapalne się powtarzają. Przedłużanie takiej terapii nie ma sensu. Wówczas jedynym sposobem leczenia staje się zabieg sondowania dróg łzowych. Kieruje na nie okulista.

Czytaj: Jak znaleźć dobrego pediatrę?

Udrażnianie zatkanego kanalika łzowego sondą

Polega on na udrożnieniu kanalika specjalną cienką sondą. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym (u młodszych dzieci) lub ogólnym (u starszych). Widok całej „operacji” może wzbudzić w rodzicach obawy, ale wbrew pozorom nie jest trudny ani szkodliwy dla dziecka.

Możliwość uszkodzenia oka jest bliska zeru, bo drogi łzowe nie przebiegają przez gałkę oczną, tylko obok. Aby zmniejszyć możliwość poruszania się dziecka, owija się je zwykle ciasno w kocyk i mocno trzyma. Nie jest to bolesne ani groźne, za to niezbędne, aby malec się nie wiercił i nie wyrywał.

Zabieg trwa dosłownie kilka minut, choć jeśli kanalik ma nietypowy przebieg, może się nieco przedłużyć. Jeśli sondowanie przeprowadzono w znieczuleniu miejscowym, dziecko po kilku godzinach można zabrać do domu. Po leczeniu w narkozie, niezbędne są 2–3 dni pobytu w szpitalu.

Drożny kanalik szybko zaczyna prawidłowo funkcjonować. Ostateczny rezultat można ocenić po kilku dniach: łzy wypływają z oka tylko wtedy, gdy malec płacze.

Czytaj: Okłady na zmęczone oczy u dziecka

Niedrożność kanalików łzowych: jak dbać o oczy dziecka

  • Łzawiące lub ropiejące oczy przemywaj kilka razy dziennie jałowym gazikiem. Jałowe, czyli pozbawione zarazków gaziki są po prostu bezpieczniejsze. Oczka przemywaj jednym ruchem od zewnętrznego do wewnętrznego kącika oka, nie na odwrót. Jeśli jednym ruchem nie udało się przemyć dokładnie powiek dziecka, sięgnij po następny, aby nie rozprowadzać bakterii.
  • Do przemywania stosuj sól fizjologiczną w ampułkach. Unikaj naparów z ziół, np. rumianku lub świetlika, z wyjątkiem sytuacji, gdy tak zalecił okulista.
  • Jeśli nie zużyłaś od razu całej ampułki soli fizjologicznej, wyrzuć ją, a następnym razem otwórz nową. W zostawionej nawet na kilkadziesiąt minut otwartej ampułce mogą mnożyć się bakterie – i zakażenie oczu gotowe.
  • Po maści i krople do oczu sięgaj tylko wtedy, gdy zaleci je lekarz. Nigdy nie stosuj ich na własną rękę. To może przynieść więcej szkód niż pożytku. W dołączonej ulotce przeczytaj, jak długo możesz stosować krople po otwarciu opakowania (zwykle nie dłużej niż 2–4 tygodnie). Stosuj się do tej zasady, bo w przeciwnym razie łatwo doprowadzisz do zakażenia.
  • Jeśli lekarz zalecił masaż kanalika, staraj się sumiennie wykonywać jego zalecenia. To bardzo ważne, bo dzięki temu można uniknąć zabiegu udrożniania kanalika.
  • W przypadku, gdy masaż nie przyniósł oczekiwanych efektów, poszukaj doświadczonego okulisty, który przeprowadzi zabieg sondowania. Jeśli widok zabiegu jest ponad twoje siły, nie staraj się być na sali z dzieckiem za wszelką cenę. Maluszkowi nic nie grozi. Jest w fachowych rękach. A nerwowe zachowanie rodziców może zakłócać pracę personelu. Jeśli jednak czujesz, że wolałabyś towarzyszyć dziecku i je trzymać, stosuj się dokładnie do poleceń personelu, aby zabieg przeszedł szybko i sprawnie. Wówczas pozostanie po nim jedynie wspomnienie, że „nie taki diabeł straszny.

Czytaj też: Porady, jak czyścić nos niemowlaka

Leia também:  Kiedy możemy podejrzewać zapalenie oskrzeli?

miesięcznik “M jak mama”

Niedrożność dróg łzowych u dzieci

Anatomia i fizjologia:

Łzy z worka spojówkowego odpływają do jamy nosa przez drogi łzowe. Drogi łzowe to system kanalików w których skład wchodzą: punkt łzowy, kanaliki łzowe, woreczek łzowy, przewód nosowo-łzowy (patrz rysunek):

Wrodzona niedrożność kanalika łzowego

  • Drogi łzowe (odprowadzające łzy) powstają już w życiu płodowym, a ich ,,kanalizacja” trwa do końca prawidłowo przebiegającej ciąży.
  • Na czym polega niedrożność dróg łzowych u dzieci?
  • Niedrożność to schorzenie polegające na zamknięciu fizjologicznego przepływu łez z worka spojówkowego do jamy nosa.
  • Jakie są przyczyny niedrożności?

Najczęstszą przyczyną niedrożności jest występowanie przeszkody zamykającej prawidłowo wytworzony kanalik. Przyjmuje ona formę cienkiej błonki na końcu przewodu nosowo-łzowego.

Przyczynę mogą też stanowić wcześniactwo oraz anomalie anatomiczne. Zaliczamy do nich m.in.:

  • wrodzone zarośnięcie punktów łzowych/kanalików,
  • wrodzona przetoka łzowa,
  • przepuklina woreczka łzowego,
  • zmiany rozrostowe w zakresie dróg łzowych, jamy nosa.

Najczęstsze objawy:

  • zastój łez w worku spojówkowym,
  • uporczywe łzawienie,
  • obecność śluzowej, śluzowo-ropnej wydzieliny gromadzącej się na brzegach powiek i rzęsach,
  • nawrotowe stany zapalne spojówek nie reagujące na stosowane miejscowo leczenie farmakologiczne,
  • wypływanie mętnego płynu z punktu łzowego podczas ucisku palcem w rzucie woreczka łzowego (kąt przyśrodkowy oka),
  • zgrubienie wyczuwalne palcem w rzucie dróg łzowych.

STOPIEŃ NASILENIA OBJAWÓW MOŻE ULEGAĆ DYNAMICZNYM ZMIANOM Z DNIA NA DZIEŃ

Metody leczenia:

Wyróżniamy dwie metody leczenia niedrożności dróg łzowych. Zaliczamy do nich leczenie zachowawcze oraz leczenie chirurgiczne.

  • leczenie zachowawcze to m.in.
    • higiena worka spojówkowego roztworem soli fizjologicznej,
    • miejscowe stosowanie antybiotyków o szerokim spektrum działania,
    • masaż Criegla czyli tzw. masaż worka łzowego przy pomocy palca, wykonywany kilka razy dziennie. Jego celem jest opróżnienie worka z zalegającej zawartości zmniejszając możliwość wzrostu bakterii, a także wytworzenie ciśnienia hydrostatycznego, co w niektórych przypadkach prowadzi do otworzenia kanalika, a także zmniejszenia objawów.
  • leczenie chirurgiczne to m.in.:
    • sondowanie,
    • rozszerzenie cewnikiem balonowym,
    • nadłamanie małżowiny nosowej dolnej,
    • intubacja,
    • dacryocystorhinostomia.

Na czym polega sondowanie dróg łzowych?

Sondowanie to mechaniczne udrożnienie wszystkich odcinków dróg łzowych. Polega na przebiciu błony zamykającej ujście przewodu nosowo-łzowego przy pomocy odpowiedniej, tępo zakończonej sondy o niewielkiej średnicy.

Zabieg jest przeprowadzany w znieczuleniu miejscowym kropelkowym. Po wycofaniu sondy drogi łzowe są dokładnie przepłukiwane roztworem soli fizjologicznej i antybiotyku.

Procedurę można wykonać u dzieci w wieku niemowlęcym – po ukończeniu pierwszego miesiąca życia, ale przed ukończeniem jednego roku.

Z ZABIEGIEM NIE NALEŻY ZWLEKAĆ, GDYŻ MOŻE TO DOPROWADZIĆ DO POWAŻNYCH POWIKŁAŃ, ŁĄCZNIE Z PRZEWLEKŁYMI STANAMI ZAPALNYMI

Dokuczliwe objawy ustępują przeważnie od razu po zabiegu. Czasami na ostatecznym efekt trzeba poczekać. Kluczowe w postępowaniu pozabiegowym jest przestrzeganie zaleceń lekarskich.

Łzawienia okresowe mogą być spowodowane poniższymi czynnikami:

  • chłodna, wietrzna pogoda,
  • ekspozycja na intensywne oświetlenie, pył oraz kurz,
  • infekcja górnych dróg oddechowych,
  • przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa.

Przyczyną tego typu łzawienia jest przeważnie zalewanie wąskiego kanału przez nadmierną ilość łez, bądź też częściowe zamknięcie kanału wskutek obrzęku błony śluzowej nosa.

  W naszej klinice zabieg sondowania dróg łzowych przeprowadzany jest komercyjnie.

Udrażnianie zapchanych kanalików łzowych – Centrum Optomed

Kanaliki łzowe  rozpoczynają się punktami łzowymi leżącymi na brodawkach łzowych. Punkty łzowe prowadzą do górnego i dolnego kanalika łzowego, które w swym końcowym przebiegu uchodzą do woreczka łzowego osobno bądź poprzez wspólny przewód. Następnie przewód nosowo-łzowy łączy woreczek łzowy z jamą nosową, ściślej poniżej dolnej małżowiny nosowej.

Struktury mogące łatwo ulec zatkaniu

U dzieci z powodu:

  • Wrodzona niedrożność dróg nosowych (najczęściej).
  • Zatkanie przewodów łzowych spowodowane różnego typu urazami.
  • Skrzywienie przegrody nosa.
  • Oparzenia chemiczne, termiczne.
  • Przewlekłe zapalenie zatok.
  • Przebyte stany zapalne, wirusowe, grzybicze.
  • Choroby nowotworowe.

U noworodków łzy zaczynają być wytwarzane w ciągu kilku dni po porodzie, aż do kilku tygodni po nim. Także objawy zatkania dróg łzowych pojawiają się odpowiednio później.

U dorosłych z powodu:

  • Zatkanie przewodów łzowych u dorosłych jest najczęściej wynikiem różnego typu urazów (najczęściej).
  • Skrzywienie przegrody nosa.
  • Oparzenia chemiczne, termiczne.
  • Przewlekłe zapalenie zatok.
  • Przebyte stany zapalne, wirusowe, grzybicze.
  • Choroby nowotworowe.
  • Choroby autoimmunologiczne takie jak: sarkoidoza, ziarniak Wegenera.
  • Gruźlica.
  • Polipy.
  • Mucocellae.

Objawy niedrożności dróg łzowych:

  • Łzawienie (epiphora).
  • Ból
  • Zaczerwienie.
  • Wydzielina śluzowo-ropna w oku (worku spojówkowym), często o barwie żółto-białej.
  • Podrażnienie okolic oczu.
  • Opuchlizna w okolicach przebiegu dróg łzowych.
  • Infekcjom najczęściej towarzyszy gorączka.

Pierwszym objawem jest najczęściej łzawienie.

Symptomy mogą się nasilić w przebiegu zapalenia górnych dróg oddechowych (przeziębienie, zapalenie zatok). Ponadto podczas ekspozycji na wiatr, zimno czy promienie słoneczne objawy mogą stać się zauważalne lub mogą się nasilić.

Co zwiększa ryzyko zablokowania kanalików łzowych?

  • Przedwczesne urodzenie.
  • Problemy strukturalne i funkcjonalne dróg łzowych spowodowane np. infekcjami.
  • W wywiadzie rodzinnym przypadki niedrożności dróg łzowych.

Leczenie:

  • Chirurgiczne – unikatową metodą mikroendoskopii-laserowej.
  • Znieczulenie: u dorosłych w znieczuleniu miejscowym, u dzieci w ogólnym.
  • Trwa ok. 20 min.
  • Wypis po ok. 1- 2 godzin po zabiegu.

Chirurgię dróg łzowych zespół naszego ośródka przeprowadza od 1992 roku.

Do dnia dzisiejszego przeprowadziliśmy kilka tysięcy zabiegów udrażniania dróg łzowych wszystkimi znanymi metodami.

Metoda mikroendoskopii-laserowej polega na wprowadzeniu mikroendoskopu o śr. 0,4mm zblokowanego ze światłowodem lasera emitującego światło o dł. 980nm do kanalika łzowego. Chirurg okulista podczas całego zabiegu na całej długości dróg łzowych ma możliwość oceny stanu anatomicznego.

W momencie wykrycia patologii uruchamiany jest laser i odtwarzane są drogi łzowe. Obecnie jest to jedyna metoda chirurgiczna, która pozwala dokonać pełnej rekonstrukcji dróg łzowych na każdym poziomie niedrożności pod kontrolą endoskopu. W przypadku rozległych uszkodzeń, możliwe jest wykonanie typowej klasycznej przetoki worka łzowego do jamy nosowej.

Zabieg kończy wprowadzenie silikonowych rurek intubacyjnych, które usuwane są po 6-9 miesiącu.

Wrodzona niedrożność kanalika łzowego

Przykładowy endoskop stosowany w zabiegu mikroendoskopii-laserowej.

U dzieci głównie wykonywana jest rekonstrukcja dróg łzowych (rekanalizacja). U dorosłych – przetoka woreczek łzowy z jamą nosową (dacryorhinostomia).

W rzadkich przypadkach całkowitej agenezji (wrodzonego braku) dróg łzowych lub też całkowitego zniszczenia w wyniku urazów chemicznych, termicznych, mechanicznych możliwe jest do przeprowadzenia sztuczne połączenia worka spojówkowego z jamą nosową (coniuctivodacryocystorhinostomia = CDCR) z implantacją tzw. rurki Johnsa. Zabieg ten wykonywany jest również metodą mikroendoskopii-laserowej, dzięki temu nie pozostawia żadnych blizn na twarzy.

Rekonstrukcja kanalików łzowych. Możliwe są do przeprowadzenia metodą mikroendoskopową-laserową, jak również intubacji wstecznej (wprowadzenie zmodyfikowanej sondy Whorsta przez zdrowy kanalik wstecznie do kanalika uszkodzonego, usunięcie zrostów lub blizn laserem albo klasycznie-chirurgicznie.

W przypadku uszkodzenia obydwu kanalików możliwa jest rekonstrukcja metodą własną od strony worka łzowego lub kanalika wspólnego)

Oczy dziecka łzawią i ropieją? To może być zatkany kanalik łzowy

11 grudnia 2020

Łzy są wyrazem naszych uczuć – smutku, wzruszenia, radości. Nie możemy jednak zapominać, że ich głównym zadaniem jest chronić nasze oko i zapewnić mu odpowiednie nawilżenie.

Nadmiar łez powinien odpływać przez kanaliki łzowe do woreczka łzowego i jamę nosową. Chyba, że kanaliki te są zatkane. Wtedy łzy nie mają gdzie odpłynąć i pojawia się problem. Niedrożność kanalików łzowych jest częstym schorzeniem wśród małych dzieci. Występuje u ok.

6% noworodków i niemowląt. Co robić, gdy okaże się, że dotyczy także naszego dziecka?

Wrodzona niedrożność kanalika łzowego

Pierwszy krzyk, pierwsza łza…

W życiu płodowym kanaliki łzowe dziecka nie są jeszcze otwarte. Zamyka je błona (zastawka Hasnera) znajdująca się w dolnej części przewodu nosowo-łzowego.

Błona ta powinna pęknąć w momencie narodzin, gdy dziecko wyda z siebie swój pierwszy krzyk. Czasem jednak to nie następuje i błona pozostaje w całości, uniemożliwiając prawidłowy odpływ łez.

Właśnie wtedy mamy do czynienia z wrodzoną niedrożnością dróg łzowych.

Po czym poznać, że dziecko ma zatkany kanalik łzowy?

Obserwując malca, powinniśmy zwrócić uwagę na pewne symptomy, które mogą świadczyć o niedrożności dróg łzowych. Przede wszystkim na intensywne łzawienie i wyciek ropnej wydzieliny z oka.

W przebiegu choroby łzy zalegają w worku spojówkowym, a oko nie oczyszcza się z obecnych w powietrzu kurzu czy bakterii tak, jak powinno. Niestety są to idealne warunki do rozwoju infekcji.

Leia também:  Como calcular a massa de um objeto: 9 passos

W efekcie oczko dziecka zaczyna się sklejać i wycieka z niego żółtawa wydzielina.

Co robić, gdy oczy dziecka łzawią i ropieją?

Po pierwsze udać się do pediatry, który zobaczy malca i oceni, czy przyczyną objawów rzeczywiście może być zatkany kanalik łzowy. Jeśli po badaniu stwierdzi, że tak, na pewno wypisze skierowanie do okulisty. Swoją drogą, żeby sprawdzić drożność kanalików łzowych, wystarczy ucisnąć woreczek łzowy.

Jeśli to spowoduje wypłynięcie wydzieliny na powierzchnię gałki ocznej, lekarz potwierdza rozpoznanie. Niedrożność dróg łzowych okulista może także zobaczyć w lampie szczelinowej lub wzierniku pośrednim.

Jeśli na podstawie tych prostych badań nie uda mu się postawić diagnozy, ma jeszcze do dyspozycji inne, bardziej zaawansowane metody:

  • Test zanikania barwnika (test fluoresceinowy) – przy drożnych kanalikach łzowych podana przez lekarza kropla barwnika powinna odpłynąć w ciągu kilku minut
  • Płukanie dróg łzowych – badanie pozwala ustalić, czy zaaplikowany do oka płyn spływa do nosa
  • Zdjęcie RTG z podaniem środka kontrastowego
  • Tomografię komputerową
  • Rezonans magnetyczny
  • Scyntygrafię dróg łzowych – polega na rejestracji rozmieszczenia zaaplikowanych do kanalików łzowych środków chemicznych znakowanych radioizotopami przy użyciu gammakamery

Przeczytaj też: Kiedy iść z dzieckiem do okulisty? Oto wskazania

Na początek prosty masaż…

Jeśli kanaliki łzowe naszego dziecka są niedrożne, możemy mu pomóc, wykonując masaż worka łzowego.

Rozpoczynamy go od uciskania palcem okolicy kąta wewnętrznego oka, a następnie przesuwamy opuszek palca po bocznej powierzchni nosa ku dołowi. Aby masaż był skuteczny, trzeba wykonywać go kilka razy dziennie, najlepiej po karmieniu.

Masaż worka łzowego ma na celu spowodować wzrost ciśnienia hydrostatycznego i w końcu pęknięcie błony zamykającej ujście przewodu nosowo-łzowego do nosa.

Kiedy konieczny jest antybiotyk?

Zacznijmy od tego, że antybiotyk nie udrożni zatkanych kanalików łzowych, a jedynie zlikwiduje towarzyszące zapalenie. Antybiotyki (najczęściej w postaci kropli do oczu) stosuje się więc wyłącznie w przypadku dużego ropienia i to nie dłużej niż tydzień.

A gdy już nic nie pomoże…

Konieczny jest zabieg. Konkretnie tzw. sondowanie. Polega ono na wprowadzeniu do kanalików łzowych cieniutkiej metalowej sondy i przebiciu nią błony. Zabieg jest krótki i wykonuje się go w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym, w zależności od wieku pacjenta.

Kiedy należy taki zabieg wykonać? Tutaj specjaliści nie są zgodni. Część okulistów jest zdania, że z zabiegiem najlepiej poczekać do ukończenia 1 roku życia. Dlaczego? Otóż w tym czasie główka dziecka intensywnie rośnie, a wraz z nimi kanaliki łzowe.

Może się więc zdarzyć tak, że trakcie tych kilkunastu miesięcy kanaliki odetkają się same i zabieg nie będzie konieczny. Część lekarzy opowiada się jednak za wcześniejszym wykonywaniem sondowania, tj. nawet w 5.

miesiącu życia, ponieważ to właśnie wtedy najczęściej dochodzi do samoistnego udrożnienia kanalików.

Czytaj też: Oczy zwierciadłem stanu zdrowia. Jakie choroby z nich wyczytasz?

Podsumowując, wrodzona niedrożność kanalików łzowych to bardzo częsta przypadłość wśród niemowląt i małych dzieci. Powoduje intensywne łzawienie i ropienie z oczu. Początkowo schorzenie leczy się zachowawczo, przy pomocy masażu i kropli z antybiotykiem. Jeśli to nie pomoże, kanaliki łzowe odtyka się przy użyciu cienkiej sondy.

Oczy Twojego dziecka łzawią i ropieją? To mogą być zatkane kanaliki łzowe. Nie zwlekaj! Już teraz umów się na konsultację do poradni okulistycznej holsäMED i uzyskaj fachową poradę.

Zadzwoń: 32 506 50 85
Napisz: [email protected]

Zabieg niedrożności dróg łzowych | Szpital Salve Łódź

Drogi łzowe odprowadzają nadmiar łez z oka do nosa. Odbywa się to przez kanaliki łzowe (dolnej i górnej powieki), worek łzowy oraz przewód nosowo-łzowy (kończący się pod małżowiną dolną w nosie).

Niedrożność dróg łzowych może być wrodzona (nieprawidłowości anatomiczne) lub nabyta (stany zapalne, urazy, guzy). Najczęstszymi objawami są łzawienia i stany zapalne oczu.

Leczenie polega na założeniu cienkich rurek silikonowych do dróg łzowych, które utrzymywane są przez kilka miesięcy.

RODZAJ ZNIECZULENIA:

Znieczulenie ogólne polega na wprowadzeniu pacjenta w stan snu. Pacjent wówczas nic nie słyszy, nie odczuwa bólu, nie pamięta momentu usypiania i wybudzania na sali operacyjnej. Cały czas podczas zabiegu w znieczuleniu ogólnym jest obecny anestezjolog, który czuwa nad bezpieczeństwem i ciągłością snu w czasie zabiegu.

PRZYGOTOWANIE DO ZABIEGU:

Kilka dni przed zabiegiem (termin należy ustalić telefonicznie), odbywa się konsultacja anestezjologiczna, celem kwalifikacji do zabiegu, ocena stanu zdrowia pacjenta, wybór znieczulenia i omówienie przygotowania do zabiegu. Na konsultację z anestezjologiem należy przynieść wypełnione ankiety i wyniki badań wykonane nie wcześniej niż 2 tygodnie przed zabiegiem operacyjnym:

  • EKG
  • grupa krwi, morfologia, OB, czas protrombinowy, czas koalinowo-kefalinowy, przeciwciała HIV, kreatynina, elektrolity, glukoza na czczo
  • zaświadczenie o dokonanym szczepieniu przeciwko żółtaczce typu B lub wynik badania krwi w kierunku antygenu HBS oraz wynik badania przeciwciał anty HCV (żółtaczka typu C)
  • pacjenci z chorobą tarczycy (niedoczynność, nadczynność, stan po operacji tarczycy)-TSH, fT3, fT4
  • ewentualnie RTG klatki piersiowej

Pełne szczepienie przeciw WZW typu B składa się z 3 dawek (druga po miesiącu, a trzecia po 6 miesiącach). Przed zabiegiem wskazane są 2 szczepienia. Zabieg może odbyć się 2 tygodnie po drugiej dawce.

Anestezjolog może zasugerować wykonanie dodatkowo zarówno badań jak i konsultacji koniecznych dla bezpiecznego wykonania zabiegu.

Pacjent/Pacjentka powinien dostarczyć w dniu zabiegu:

  • skierowanie do szpitala
  • dowód osobisty do wglądu
  • płytę z tomografią komputerową zatok

CO ZABRAĆ DO SZPITALA:

Prosimy o zabranie ze sobą tylko niezbędnych rzeczy takich, jak: dokumentacja medyczna, wyniki badań, leki stosowane przewlekle, przybory toaletowe, ręcznik, skarpetki, piżamę, szlafrok, pantofle oraz ubranie na zmianę. Prosimy nie zabierać ze sobą biżuterii, zegarków i innych wartościowych przedmiotów.

REKONWALESCENCJA I ZALECENIA:

Po zabiegu mogą być zastosowane opatrunki żelowe do nosa, które ulegają wchłonięciu, nie trzeba ich usuwać, a które wspomagają proces gojenia.

STANDARDOWA DŁUGOŚĆ POBYTU W SZPITALU

6 godzin

CENA (nie zawiera kosztu wizyty kwalifikacyjnej):

4700 zł

CZAS OCZEKIWANIA NA ZABIEG:

KOMERCYJNIE – minimalnie do dwóch tygodni

Lekarze wykonujący:

  • dr Agnieszka Moll,
  • dr Magdalena Łapienis

Choroby dróg łzowych

badanie ostrości wzroku,pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego,badanie odcinka przedniego przy pomocy lampy szczelinowej typu Haag-Streit,badanie tylnego odcinka oka za pomocą soczewki Volk i wziernika Fisona oraz trójlustra Goldmanna,badanie wady wzroku (autorefraktometr i skiaskopia),dobór okularów,dobór soczewek kontaktowych,diagnostyka w zakresie schorzeń przedniego i tylnego odcinka gałki ocznej, ze szczególnym uwzględnieniem schorzeń siatkówki i nerwu wzrokowego,diagnostyka i leczenie choroby zezowej,SOCT,SOCT Jaskrowe,biometria,biometria optyczna,USG,PEŁNA DIAGNOSTYKA JASKRY,pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego,HRT III (badanie tarczy nerwu wzrokowego),badanie kąta przesączania (SOCT i trójlustro Goldmanna),pachymetria (SOCT),pole widzenia,pole niebiesko-żółte,czy jesteś w grupie ryzyka jaskry,jaskra,skiaskop,tablice snellena,autorefraktometr,tonometr,trójlustro goldmanna,soczewka volc,wziernik fisona, soczewki kontaktowe, choroba zezowa,synoptofor,linijki pryzmatyczne,bioptor,test muchy,test Langa,widzenie barw,tablice Ishihary,Optyczna koherentna tomografia,OCT Spektralne,SS-OCT,OCT Spektralne,choroby plamki,odwarstwienia siatkówki,dystrofie siatkówki,choroby pogranicza szklistkowo-siatkówkowego,zmiany w przebiegu cukrzycy i chorób naczyniowych,Jak wygląda i na czym polega badanie,definicja badania,ultrasonografia,Badanie USG B,badanie za pomocą ultradźwięków, tonometria impresyjna,tonometria aplanacyjna,tonometria bezdotykowa,tonometr Schiötza,tonometr aplanacyjny Goldmanna,Ciśnienie wewnątrzgałkowe,TRK-1P Topcon,tarcza nerwu wzrokowego,plamka żółta,Diagnostyka i monitorowanie jaskry,Badanie rogówki,Heidelberg Retinal Tomograph,dystrofia Fuchsa,jaskrowy obrzęk śródbłonka rogówki,dno oka,Perymetria,nieprawidłowy obraz dna oka,HFA II 745i polomierz komputerow,Humphrey Systems Carl Zeiss Groupy,Wskazania do badania,badanie,neuropatia jaskrowa

Wrodzona niedrożność kanału nosowo-łzowego

W 96% u noworodków urodzonych o czasie, udrożnienie dolnego odcinka dróg łzowych ma miejsce w końcowym okresie życia płodowego. Czasami jednak ujście przewodu nosowo-łzowego pozostaje niedrożne.

Jeżeli u noworodka w ciągu kilku dni lub tygodni po urodzeniu pojawia się ropna wydzielina w worku spojówkowym, należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza okulisty. Przyczyną tego stanu może być bowiem niedrożność kanału nosowo-łzowego.

Zabieg udrożnienia kanału łzowego musi być wykonany przez doświadczonego okulistę w warunkach szpitalnych, w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym, z udziałem anestezjologa.

Pamiętaj ! Zauważywszy  ropną wydzielinę w worku spojówkowym dziecka, natychmiast zgłoś się do okulisty.

  • Nabyta niedrożność dróg łzowych
  • Niedrożność dróg łzowych może być również wynikiem:• stanu zapalnego• urazu• odwinięcia się punktów łzowych w przebiegu procesów starzenia• zabiegów przeprowadzanych przez chirurga plastyka
  • Przyczyny: bakterie, wirusy, chlamydie, grzyby.
  • Objawy: zaczerwienienie i ból okolic kanalików łzowych, łzawienie.
  • Leczenie: leczenie musi być prowadzone pod nadzorem okulisty.
  • Przewlekłe zapalenie woreczka łzowego
Leia também:  Katar i kaszel a alergia

Objawy: stałe łzawienie spowodowane brakiem odpływu łez przez przewód nosowo-łzowy, zaczerwienienie skóry i bolesne uwypuklenie na bocznej ścianie nasady nosa. W skrajnych nieleczonych przypadkach dochodzi do powstania ropnia woreczka łzowego.

Leczenie: Ropień woreczka łzowego wymaga stosowania antybiotyków miejscowo i ogólnie. W nabytej niedrożności dróg łzowych często konieczne staje się wykonanie chirurgicznego zespolenia woreczkowo-nosowego. Operacja musi być wykonana w wyspecjalizowanych ośrodkach okulistycznych zajmujących się drogami łzowymi.

Kanaliki łzowe – jak udrożnić zatkane kanaliki łzowe?

Kanaliki łzowe (łac. canaliculi lacrimales) wchodzą w skład dróg łzowych, czyli systemu pozwalającego na nawilżanie i oczyszczanie powierzchni oka oraz spojówek. Kanaliki łzowe rozpoczynają się punktami łzowymi, które prowadzą do górnego i dolnego kanalika łzowego, a uchodzą do woreczka łzowego. Na system odprowadzania łez z oka składa się woreczek łzowy oraz przewód nosowo-łzowy.

Niedrożność kanalików łzowych obserwuje się często u noworodków i niemowląt. Zwykle ma ona charakter fizjologiczny, który nie wymaga leczenia, ponieważ zwykle ustępuje w ciągu pierwszego roku życia. Inaczej traktuje się niedrożność, która trwa dłużej bądź jej objawy pojawiają się nagle. Wówczas terapia jest niezbędna.

Wrodzona niedrożność lub niedorozwój dróg łzowych nie są jedynymi przyczynami zatkania kanalików łzowych. U dzieci innym powodem są również:

  • przewlekłe stany zapalne spojówek,
  • przewlekłe stany zapalne zatok przynosowych lub nosogardła,
  • polipy,
  • wady rozwojowe twarzoczaszki.

Zatkanie kanalików łzowych u dorosłych najczęściej wynika z przewlekłych albo nawracających infekcji spojówek, zatok lub nosogardła, polipów oraz przebywania w zapylonych miejscach, a także rozrost guzów nowotworowych. Nie bez znaczenia jest, że z wiekiem światło kanalików łzowych może ulec zwężeniu, zwiększając prawdopodobieństwo ich niedrożności.

Niedrożność kanalików łzowych może być związana zarówno z ich zatkaniem, jak i stanem zapalnym dróg łzowych. O ile stany zapalne kanalików łzowych, oczu i nosa mogą być przyczyną niedrożności dróg łzowych, o tyle niedrożność kanalików łzowych może doprowadzić do infekcji i stanów zapalnych.

Ponieważ podczas infekcji pojawia się obrzęk, który wpływa na zwężenie lub zamknięcie światła kanalików i utrudnienie odpływu łez, w rezultacie pojawia się także zaczerwienienie i obrzęk spojówek, nieostre widzenie, nieustanne łzawienie, ropna wydzielina oraz ból w wewnętrznych kącikach oczu.

W przypadku wystąpienia objawów wskazujących na niedrożność bądź zapalenie kanalików łzowych, zawsze należy udać się do lekarza, który zdiagnozuje problem i pokieruje leczeniem. Zwykle niedrożność wymaga diagnostyki i leczenia okulistycznego, a dobrana metoda terapii zależy od przyczyny problemu.

Udrożnienie kanalików łzowych może być przeprowadzone wieloma sposobami, a leczenie rozpoczyna się od metody najbardziej łagodnej i najmniej inwazyjnej. Wyjątkiem są noworodki, niemowlęta i małe dzieci, u których przyczyną niedrożnych kanalików łzowych jest wrodzona niedrożność dróg łzowych.

W takich sytuacjach stosuje się jedynie masaże bądź miejscową antybiotykoterapię. Masaż polega na uciskaniu wewnętrznych kącików oczu w stronę nosa, przy pomocy opuszki palca. U większości maluchów niedrożność kanalików łzowych ustępuje sama w ciągu pierwszego roku życia. Zdarza się jednak, że także małe dzieci wymagają leczenia.

Udrożnianie kanalików łzowych u niemowląt polega na ich rozszerzeniu, zgłębnikowaniu i przepłukiwaniu.

U starszych dzieci i dorosłych leczenie zatkanych kanalików łzowych zwykle rozpoczyna się od podawania leków przeciwzapalnych (krople lub maści do oczu).

Należy pamiętać, że stosowanie kropli czy maści pomoże wyleczyć zakażenie, ale nie rozwiąże problemu niedrożności kanalików – nie spowoduje ich udrożnienia. Kolejnym krokiem jest sondowanie i płukanie kanalików łzowych.

Jeżeli mniej inwazyjne leczenie nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wówczas wykonuje się zabieg operacyjny.

W najcięższych przypadkach niezbędne jest poszerzenie kanalika za pomocą zgłębników balonikowych lub zastosowanie stentu, czyli rurki umożliwiającej odpływ łez i zapewniającej drożność kanalików łzowych. To często jedyny sposób, by usprawnić system odprowadzania łez, powstrzymać nadmierne łzawienie oczu oraz zapobiec komplikacjom.

Leczenie i udrażnianie zatkanych kanalików łzowych jest bardzo ważne, ponieważ zaniedbany problem grozi powikłaniami. Są to zwykle stany zapalne oczu, stany zapalne wnętrza jamy nosowej, zwężenia dróg łzowych, a także utrata ostrości wzroku.

Niedrożne kanaliki łzowe

Jeśli miałeś niedawno okazję obserwować płaczące dziecko – albo po prostu najnowszy wyciskacz łez z Hollywood – wiesz dobrze, że łzy ciekną z oczu po twarzy.

Mamy jednak również kanaliki łzowe (zwane również przewodem nosowo-łzowym lub drogami łzowymi), które odprowadzają łzy do nosa. To one sprawiają, że cieknie nam z nosa, kiedy płaczemy lub kiedy łzawią nam oczy z powodu reakcji alergicznej.

Kiedy kanaliki łzowe są zatkane, powstaje problem. Wyjaśnijmy, co powoduje niedrożność kanalików łzowych, co się wtedy dzieje i jak można temu zaradzić.

Jakie są przyczyny niedrożności kanalików łzowych?

Kanaliki łzowe zatykają się z różnych powodów.

Niedrożność wrodzona: nawet jeden na pięć noworodków rodzi się z niedrożnymi kanalikami łzowymi. Przyczyną tego może być niedorozwój kanalików łzowych, ich nieprawidłowa budowa bądź zaburzenia rozwojowe twarzy lub czaszki.

Zwężenie kanalików łzowych związane z wiekiem: wraz z postępem wieku światło kanalików łzowych może ulec zwężeniu, zwiększając prawdopodobieństwo ich niedrożności.

Infekcje i stany zapalne: infekcje i stany zapalne kanalików łzowych, oczu i nosa mogą być przyczyną niedrożności dróg łzowych. Sama niedrożność kanalików łzowych może również prowadzić do infekcji i stanów zapalnych.

Rany i urazy twarzy: wszelkie urazy okolicy dróg łzowych lub otaczających je struktur kostnych mogą prowadzić do niedrożności kanalików łzowych.

Guzy, torbiele i kamienie: niedrożność kanalików łzowych może być także następstwem guzów i innych narośli.

Jak widać, choć niedrożność kanalików łzowych wywołuje różne objawy, wskazuje ona również na inne czynniki, będące podłożem problemu. We wszystkich kwestiach dotyczących zdrowia oczu zawsze konsultuj się ze specjalistą, który zapewni Ci niezwłocznie pomoc i opiekę.

Objawy niedrożności kanalików łzowych

Niedrożność kanalików łzowych lub infekcje będące jej następstwem dają różne objawy. Należą do nich:

  • Załzawione oczy i nadmierne łzawienie
  • Nawracające stany zapalne i infekcje (infekcje stanowią zarówno przyczynę, jak i następstwo niedrożności kanalików łzowych)
  • Gromadzenie się i wydzielanie śluzu
  • Ból i obrzęk w wewnętrznych kącikach oczu
  • Zamazane widzenie
  • Podbarwione krwią łzy

Specjalista może przeprowadzić ocenę i badanie mające na celu stwierdzić, czy kanaliki łzowe prawidłowo odprowadzają łzy oraz pomóc Ci wybrać odpowiednią terapię.

Leczenie niedrożności kanalików łzowych

Wybór najlepszej metody leczenia zależy od przyczyny niedrożności kanalików łzowych. Na początek specjaliści zalecają spróbować najmniej inwazyjnych metod, pomogą Ci oni również ocenić, która z nich jest dla Ciebie odpowiednia oraz kiedy należy poszerzyć zakres leczenia.

Poniżej przedstawiamy najczęściej stosowane metody leczenia niedrożności kanalików łzowych.

Niedrożność kanalików łzowych u niemowląt

U większości niemowląt niedrożność kanalików łzowych ustępuje sama w ciągu pierwszego roku życia. Jednak niektóre przypadki wymagają leczenia.

Wyjściowa metoda leczenia niedrożności kanalików łzowych u niemowląt polega na rozszerzeniu (delikatnym otwarciu kanalika), zgłębnikowaniu i przepłukiwaniu.

Jeśli okaże się nieskuteczna, specjalista może zdecydować się na dalsze rozszerzanie kanalików cewnikiem balonowym.

Niedrożność kanalików łzowych u osób dorosłych

Niedrożność kanalików łzowych u osób dorosłych jest zazwyczaj oznaką ich zwężenia lub innych dolegliwości, które same nie ustąpią. Wyjściowa metoda leczenia jest taka sama jak w przypadku niemowląt – rozszerzanie, zgłębnikowanie i przepłukiwanie.

Wprowadzenie stentu i intubacja polegające na umieszczeniu rurki w kanaliku łzowym w celu udrożnienia to opcja leczenia operacyjnego, stosowana w przypadku pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedzi na mniej inwazyjne leczenie.

Jak zwykle, jeśli wystąpią u Ciebie podobne objawy lub coś Cię niepokoi, skonsultuj się ze specjalistą. Do obowiązków specjalisty należy przeprowadzanie regularnych badań i kontroli oczu, jak również ocena problemów występujących w okresie między regularnymi badaniami oraz udzielenie Ci pomocy przy wyborze najlepszej formy leczenia.

Niczego w tym artykule nie należy interpretować jako porady lekarskiej, nie ma on także na celu zastąpienia zaleceń lekarskich. W przypadku szczegółowych pytań, prosimy o kontakt ze specjalistą.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*