Trądzik piorunujący – ostra postać trądziku – przyczyny, objawy, leczenie

Zaczerwienienie, pieczenie i drobne krostki w centralnej części twarzy (na czole, nosie, policzkach, brodzie) to może być trądzik różowaty. Jakie są jego początkowe objawy, jak może się rozwijać i przede wszystkim, co go powoduje? Jeśli właśnie zastanawiasz się, dlaczego masz trądzik różowaty, ten wpis rozwieje wszystkie Twoje wątpliwości.

Co to jest trądzik różowaty?

Pierwsze, o co pytamy przy okazji tego tematu, to czym właściwie jest trądzik różowaty. Wbrew pozorom nie jest to jedynie defekt kosmetyczny. Każdy rodzaj trądziku klasyfikowany jest jako choroba skóry – również trądzik różowaty.

Jego łacińska nazwa to rosacea. Jest to zespół objawów zaliczanych do tzw. nerwic naczynioworuchowych skóry, którym towarzyszy przewlekły stan zapalny.

Co ważne, ma on charakter nawrotowy, a więc podczas przebiegu tej choroby pojawiają się okresy zaostrzenia i remisji.

Trądzik piorunujący – ostra postać trądziku – przyczyny, objawy, leczenie

Objawy trądziku różowatego

Do najczęstszych objawów trądziku różowatego zalicza się:

  • rumień (początkowo pojawiający się tylko sporadycznie),
  • zmiany skórne m.in. krostki i grudki, ale bez zaskórników,
  • wysuszenie, podrażnienie i napięcie skóry,
  • pieczenie i uczucie gorąca w środkowej części twarzy,
  • rozszerzone, pękające naczynka (teleangiektazje),
  • a nawet zmiany przerostowe m.in. w okolicy nosa.

CIEKAWOSTKA!

Po raz pierwszy schorzenie to zbadał i omówił Guya de Chauhae, francuski chirurg. To właśnie on w XIV wieku przedstawił szczegółowy opis objawów tej choroby i nadał jej nazwę couperose (z fr. czerwona kropelka), która funkcjonuje w języku potocznym i medycznym we Francji do dziś.

Czy trądzikiem różowatym można się zarazić?

Jednym z popularnych mitów na temat trądziku różowatego jest ten powielający błędną informację, że jest to choroba zakaźna. Nie jest to prawdą! Trądzikiem różowatym NIE można się zarazić, a unikanie kontaktu z osobami, które dotknięte zostały tym problemem, nie jest uzasadnione. 

Trądzik piorunujący – ostra postać trądziku – przyczyny, objawy, leczenie

Trądzik różowaty – rodzaje

Z uwagi na to, że trądzik różowaty rozwija się stopniowo i nie zawsze przebiega tak samo, rozróżnia się kilka jego rodzajów (postaci).

  • Postać rumieniowa trądziku różowatego – stadium I, bardzo często mylone z cerą naczynkową, ponieważ charakteryzuje się pojawiającym sporadycznie rumieniem, okresowym podrażnieniem skóry i widocznymi naczynkami, które znikają  po jakimś czasie. Wskazówki, jak odróżnić trądzik różowaty od cery naczynkowej znajdziesz w osobnym wpisie.
  • Postać grudkowo-krostowa trądziku różowatego – stadium II, w którym zaczerwienienie i podrażnienie skóry zaczyna mieć charakter stały, a w obrębie policzków, nosa i brody pojawiają się zmiany przypominające zwykły trądzik m.in. grudki i krosty, ale bez widocznych zaskórników. Co ciekawe, trądzik różowaty może występować wraz z trądzikiem zwyczajnym, więc przed wdrożeniem odpowiedniej terapii ważna jest dokładna diagnoza.
  • Postać przerostowa trądziku różowatego – stadium III, czyli trądzik różowaty, w którym oprócz rumienia i zmian skórnych pojawia się też przewlekły obrzęk i przerost tkanki podskórnej. Tworzące się zgrubienia bardzo często formują się w zmiany guzowate i zniekształcają miękkie części twarzy np. nos, podbródek.
  • Postać oczna trądziku różowatego – stadium IV, pojawiające się nawet u ponad połowy osób ze zdiagnozowanym trądzikiem różowatym. W tej odmianie stan zapalny pojawia się w okolicy oczu, powodując suchość, zaczerwienienie, przekrwienie, światłowstręt i uczucie, jak gdyby w oku znajdowało się ciało obce. Żeby nie dopuścić do rozwoju tego typu trądziku różowatego, konieczna jest odpowiednio wczesna reakcja.

W przypadku nieleczonego trądziku różowatego, stadium IV może przybrać również formę ziarniniakowatą (nietypowy, rzadki rodzaj typ charakteryzujący się żółto-brunatnymi guzkami w dolnej części powiek i na policzkach) albo formę piorunującą (wariant pojawiający się gwałtownie, któremu towarzyszy nadmierny łojotok, obrzęk twarzy i skupiska zmiany skórnych wypełnionych ropą).

Trądzik piorunujący – ostra postać trądziku – przyczyny, objawy, leczenie

Trądzik różowaty. Kiedy się pojawia?

Badania wskazują, że trądzik różowaty dotyka nawet 10% populacji, przy czym aż 75% z tych osób to kobiety. W większości przypadków schorzenie pojawia się dopiero po 30 roku życia i najczęściej u osób o celtyckim typie urody, które mają I lub II fototyp skóry (jasną karnację, jasne oczy i jasny kolor włosów).

Czy to trądzik różowaty?

Pierwsze symptomy, które mogą sugerować, że na naszej twarzy pojawił się trądzik różowaty, to m.in. zaczerwienienie, podrażnienie, suchość i napięcie skóry w strefie T.

Bardzo często są to objawy, które nie od razu kojarzymy z trądzikiem różowatym, a częściej z podrażnieniem typowym dla cery uwrażliwionej lub naczynkowej albo trądzikiem zwyczajnym.

Warto więc przyjrzeć się im bliżej i kontrolować stan skóry, a jeśli mamy jakiekolwiek wątpliwości, udać się po poradę do specjalisty.

Trądzik piorunujący – ostra postać trądziku – przyczyny, objawy, leczenie

Przyczyny trądziku różowatego

Skąd bierze się trądzik różowaty? Tego do końca nie wiemy. Niestety rosacea to skomplikowany problem i schorzenie wieloczynnikowe. Tak naprawdę geneza tej choroby nie jest jeszcze do końca znana, ale z całą pewnością jest szereg rzeczy, które składają się na to, że trądzik różowaty pojawia się na naszej twarzy:

  • predyspozycje genetyczne,
  • nieprawidłowości układu odpornościowego,
  • nadreaktywność naczyń krwionośnych w skórze twarzy,
  • zaburzenia gospodarki hormonalnej,
  • przyjmowanie niektórych leków np. maści steroidowych.

Ryzyko zachorowania na trądzik różowaty jest zdecydowanie większe u osób, które mają problemy hormonalne m.in. nieprawidłowości tarczycowe. Pojawia się też w okresach, w których występują wahania hormonów m.in. w okresie ciąży, owulacji, menstruacji oraz przekwitania (menopauzy) – stąd też rosacea rzadziej dotyka mężczyzn.

Potwierdzono również wyraźny związek trądziku różowatego z nieprawidłowościami układu pokarmowego m.in. zakażeniem bakterią Helicobacter pylori, nieżytem żołądka oraz niedokwasotą (zbyt niskim pH soku żołądkowego).

Co nasila trądzik różowaty?

Warto pamiętać też o rzeczach, które trądzik różowaty mogą nasilać. Jeśli mamy predyspozycje do podrażnień i pewnych zmian skórnych, powinniśmy zwracać na nie szczególną uwagę, aby nie wywoływać rosacea i nie zaostrzać jego przebiegu.

Leia também:  Przerost gruczołu sutkowego u mężczyzn

Czynniki, które nasilają trądzik różowaty, to m.in.:

  • długa ekspozycja na promienie UV,
  • spożywanie alkoholu i palenie papierosów,
  • przyjmowanie niektórych leków np. na cholesterol,
  • przyjmowanie dużych dawek witamin B6 oraz B12,
  • ostre, mocno przyprawione jedzenie,
  • niewłaściwa pielęgnacja np. brak nawilżania,
  • niektóre kosmetyk np. te z alkoholem lub mentolem,
  • nadmierny wysiłek fizyczny lub przewlekły stres,
  • częste korzystanie z sauny lub basenu.

Jak zapobiegać? Profilaktyka trądziku różowatego

Działania profilaktyczne w zakresie zapobiegania występowaniu i nasilaniu się rosacea to przede wszystkim unikanie tego wszystkiego, co nasila trądzik różowaty. Jeśli więc mamy skłonność do podrażnień, chrońmy cerę przed słońcem, dbajmy o prawidłową dietę, unikajmy alkoholu i sytuacji stresowych.

Warto też wprowadzić do pielęgnacji odpowiednie kosmetyki (a najlepiej dermokosmetyki o bardziej sprecyzowanym działaniu i lepiej skomponowanym składzie) przeznaczone do pielęgnacji cery wrażliwej, naczyniowej lub trądzikowej.

Ważne jest też, żeby dbać o nawilżenie skóry, nie stosować kosmetyków perfumowanych, środków mocno złuszczających i ściągających, wód po goleniu czy mydła (ma zasadowe pH i może przesuszać skórę).

Trądzik piorunujący – ostra postać trądziku – przyczyny, objawy, leczenie

Leczenie i profilaktyka w gabinecie kosmetycznym

W przypadku wystąpienia objawów trądziku różowatego domowe działania mogą być jednak niewystarczające – warto wtedy skorzystać z pomocy specjalistów. Pierwsze kroki powinniśmy skierować do dermatologa, który określi nasilenie trądziku i dobierze odpowiednie leczenie.

Ale to nie wszystko! Dobrym pomysłem jest też profesjonalna pielęgnacja, czyli specjalistyczne zabiegi dostępne w większości gabinetów kosmetycznych.

Nie tylko są znacznie skuteczniejsze niż domowe kuracje, bo wykorzystujące substancje o silniejszym działaniu, ale też stosowane pod okiem specjalistów mogą nie tylko zapobiec rozwojowi trądziku różowatego, ale też złagodzić jego objawy, a nawet zmniejszyć je do zera.

Trądzik piorunujący – ostra postać trądziku – przyczyny, objawy, leczenie

Trądzik

Trądzik piorunujący – ostra postać trądziku – przyczyny, objawy, leczenie

Co to jest trądzik?

Trądzik jest przewlekłą chorobą skóry, dotyczącą głównie ludzi młodych, charakteryzującą się łojotokiem, obecnością zaskórników, zmian grudkowo-krostkowych i/lub głębokich torbieli, cyst ropnych zlokalizowanych w okolicach łojotokowych – twarz, plecy, dekolt.

Przyczyny powstawania trądziku

Podstawową rolę w powstawaniu tej choroby odgrywa nadmierne rogowacenie ujść gruczołów łojowych, a właściwie struktury zbudowanej z mieszka włosowego i gruczołu łojowego. Nadmierna proliferacja keratynocytów prowadzi do zaczopowania gruczołów łojowych, które u osób z trądzikiem są nadmiernie aktywne. W ten sposób powstaje podstawowy element niezapalny trądziku – zaskórnik.

Rozróżnia się dwa typy zaskórników:

  • zamknięte – drobne, białe powstające w wyniku proliferacji keratynocytów
  • otwarte – ciemno zabarwione na szczycie, będące efektem utleniania się keratyny i łoju.

Izolacja aparatu mieszkowo-łojowego od środowiska stwarza idealne warunki do namnażania się w bakterii saprofitującej na skórze człowieka Propionibacterium acnes. Na skórze ze zmianami trądzikowymi ilość tej bakterii wzrasta wielokrotnie ze względu na środowisko beztlenowe panujące w zaskórnikach. Rodzaje trądziku

Istnieje kilka postaci klinicznych trądziku:

  • Trądzik zaskórnikowy – dominują w nim zmiany niezapalne – zaskórniki zamknięte i otwarte. Ten rodzaj trądziku zlokalizowany jest przede wszystkim na twarzy.
  • Trądzik grudkowo-krostkowy – najbardziej rozpowszechniona postać choroby. Charakteryzuje się krostami i grudkami, ale również zaskórnikami. Ta postać trądziku występuje na twarzy, dekolcie, ramionach i plecach.
  • Trądzik ropowiczy – postać ze szczególnie nasilonym stanem zapalnym. W tym przypadku charakterystyczne są głębokie, bolesne, ostro-zapalne guzy, krosty i cysty ropne (trądzik guzkowo-torbielowaty). Często zmiany te pozostawiają blizny (trądzik bliznowcowy). W obrębie tego rodzaju trądziku możemy wyodrębnić kilka postaci:
  • Trądzik skupiony – odmiana z głębokimi naciekami i torbielami ropnymi gojącymi się z pozostawieniem nierównych pozaciąganych blizn, występująca głównie u mężczyzn,
  • Trądzik odwrócony, mogąca zajmować okolice nietypowe – pachy, pachwiny, pośladki.
  • Trądzik piorunujący o ciężkim przebiegu z objawami rozpadu i wykwitami krwotocznymi, którym towarzyszą często objawy ogólne – gorączka, bóle stawów. Odmiana ta jest wynikiem nadreaktywności organizmu na antygeny bakterii.

Trądzik piorunujący – ostra postać trądziku – przyczyny, objawy, leczenie

Leczenie

Leczenie farmakologiczne

  • Leczenie trądziku jest procesem długotrwałym, gdyż stosowane leki (poza izotretinoiną) nie hamują procesu choroby, a jedynie łagodzą.
  • Głównym celem terapii trądziku jest obniżenie ilości głębokich, bolesnych zmian skórnych, zapobieganie powstawaniu szpecących blizn oraz ograniczenie czasu trwania choroby, co ma związek ze zminimalizowaniem stresu i niskiej samooceny, towarzyszących tej chorobie.
  • W większości przypadków, w niezbyt nasilonych postaciach trądziku, wystarczające jest leczenie preparatami stosowanymi miejscowo, takimi jak: retinoidy, nadtlenek benzolu, antybiotyki, kwas azelainowy.
  • Natomiast cięższe postaci trądziku leczy się preparatami stosowanymi ogólnie, sa to:  antybiotyki, leki hormonalne – przeciwandrogenowe oraz isotretinoina – jedyny preparat działający na wszystkie mechanizmy patogenetyczne w trądziku.
  • Najczęściej jednak (w 60%) wystarczający jest efekt leczenia trądziku przy użyciu preparatów miejscowych.

Leczenie trądziku fototerapią

Pewnym uzupełnieniem dotychczas stosowanych metod terapii trądziku, zwłaszcza ze względu na niepowodzenia związane z antybiotykoopornością bakterii i objawami niepożądanymi leków, która znalazła zastosowanie w leczeniu łagodnych, umiarkowanych postaci trądziku, jest fototerapia.

Metoda ta wykorzystuje reakcję fotodynamiczną, występującą w efekcie naświetlania skóry światłem niebieskim o długości 407-420nm w obrębie trądzikowych zmian zapalnych. Od sierpnia 2003 r. amerykańska FDA dopuściła stosowanie niebieskich źródeł światła do leczenia łagodnych i umiarkowanych postaci trądziku zwykłego.

W Epi-Centrum z dużym powodzeniem stosujemy aparat Clearlight o długości światła 407 nm.

Zabieg fototerapii Naświetlania odbywają się 2 razy w tygodniu przez kolejne 4 tygodnie. Jedno naświetlanie trwa 15 minut. Nie obserwuje się żadnych objawów ubocznych tego zabiegu.

Przeciwwskazaniem do zastosowania fototerapii jest występowanie chorób przebiegających z nadwrażliwością na światło – np. toczeń rumieniowaty, porfirie, a także ogólne stosowanie leków światłouczulających. Nie jest udowodnione bezpieczeństwo zastosowania tej metody u kobiet w ciąży.

  1. Po zabiegu Ze względu na szybkie uzyskanie efektów terapeutycznych – 4 tygodnie, brak występowania objawów ubocznych oraz nie pojawianie się oporności bakterii, fototerapia trądziku może być interesującym uzupełnieniem leczenia, zwłaszcza u osób z łagodnymi i umiarkowanymi zapalnymi objawami trądziku.
  2. Po ustąpieniu zmian zapalnych dużą pomocą w usuwaniu skutków stanu zapalnego – przebarwień, nierówności skóry, a także w celu zapobiegania nawrotom zmian jest stosowanie peelingów: głównie pirogronowego, glikolowego i easypeel.
  3. Od kilku lat dysponujemy również możliwością usuwania lub łagodzenia atroficznych blizn potradzikowych stosując laser fraksyjny, laser fraksyjny Co2, od niedawna także Infini.
Leia também:  Como aliviar a dor causada pela nevralgia (com imagens)

Klinika medycyny estetycznej & spa Anlaya – Józefów, Warszawa

Jakie są objawy trądziku ?
Pierwotnym wykwitem w trądziku jest zaskórnik.

Mamy dwa rodzaje zaskórników- zamknięte ( białe, drobne, dobrze widoczne po naciągnięciu skóry) oraz otwarte(w części środkowej znajduje się otwór, z którego wydobywa się masa łoju i złuszczonych komórek utleniająca się pod wpływem powietrza i przybierająca kolor czarny). Wtórnie do nacieków zapalnych powstają grudki, krostki i torbiele ropne.. Ze względu na dominacje poszczególnych wykwitów możemy wyróżnić:

trądzik zaskórników – głównymi wykwitami są zaskórniki zamknięte i otwarte

Ryc.3 Trądzik zaskórnikowy
https://podyplomie.pl/medical-tribune/20511,optymalizacja-leczenia-tradziku

trądzik grudkowo-krostkowy – przeważają grudki i krostki

Ryc. 4 Trądzik grudkowo-krostkowy
https://podyplomie.pl/medical-tribune/17387,tradzik-kiedy-i-jakie-leczenie-miejscowe-kiedy-ogolne

– trądzik ropowiczy -tworzą się nacieki zapalne, torbiele ropne, cysty, zmiany goja się poprzez bliznowacenie
trądzik skupiony – tworzą się bardzo liczne zaskórniki,  głębokie nacieki, torbiele ropne, przetoki, blizny zanikowe i koloidalne.

Zmiany ulegają zlewaniu się, mogą zajmować klatkę, piersiową, szyję, ramiona, pośladki, doły pachowe i pachwinowe ( lokalizacja zmian w pachach, pachwinach i na pośladkach jest nazywana trądzikiem odwróconym ).

Występuje często u mężczyzn przyjmujących steroidy czy testosteron.

Ryc. 5 Trądzik skupiony
http://www.medonet.pl/choroby-od-a-do-z/choroby-skory,tradzik-skupiony—przyczyny–objawy–leczenie-i-zdjecia,artykul,1697691.html

– trądzik piorunujący – ostra postać trądziku, której towarzyszą objawy ogólne np.

gorączka, bóle stawowe, podwyższone wskaźniki stanu zapalnego ( leukocytoza, OB, CRP)
– trądzik kosmetyczny – zmiany pojawiają się z powodu źle dobranych kosmetyków do pielęgnacji i makijażu , zwykle pod postacią zaskórników, głównie w okolicy brody
trądzik zawodowy – wywoływany przez substancje chemiczne takie jak: dziegdzie, chlor, oleje.
trądzik niemowlęcy – przyczyna nie jest do końca znana. Podaje się, że może być wywoływany androgenami matczynymi przekazywanymi dziecku w czasie karmienia piersią.

trądzik indukowany przez leki – leki mogące wywoływać zmiany trądzikowe to m.in. steroidy, wit. B12, jod, barbiturany.

Leczenie trądziku zwyczajnego

Leczenie trądziku możemy podzielić na miejscowe i ogólne.
1. Leczenie miejscowe
Preparaty miejscowe są podstawowym środkiem w terapii trądziku zwykłego w postaci zaskórnikowej i grudkowo-krostkowej o łagodnym i umiarkowanym nasileniu. Należy je nakładać na całą zmienioną chorobowo skórę.

Ich działanie opiera się na zwalczaniu podstawowych przyczyn zmian trądzikowych, czyli redukcji produkcji sebum, zmniejszeniu rogowacenia ujść jednostek włosowo-łojowych, zmniejszaniu namnażania bakterii P. acnes.

Wykorzystujemy następujące substancje:
– retinoidy miejscowe- pochodne witaminy A o udowodnionym działaniu przeciwłojotokowym, przeciwzapalnym, przeciwbakteryjnym, regulującym proces keratynizacji. Ddodatkowo zwiększają przepuszczalność dla innych substancji przeciwtrądzikowych np. nadtlenku benzoilu.

Substancje te uwrażliwiają na promieniowanie UV, stąd konieczność ich aplikowania wieczorem. Do miejscowych pochodnych wit. A zaliczamy: tretinoinę ( Atrederm,Locacid, Retin-A), izotretinoinę(Isotrex) oraz adapalen( Differin) , tazaroten ( Zorac ).

– nadtlenek benzoilu – posiada właściwości bakteriobójcze, przeciwzapalne i przeciwzaskórnikowe. Stosuje się go w postaci żeli, kremów, lotionów w stężeniach 2,5-10% ( np. Akneroxyd, Benzacne, Brevoxyl).

Posiada właściwości drażniące ( suchość skóry, zaczerwienienie złuszczanie), dlatego jego aplikowanie powinno  zaczynać się od niższych stężeń. Również, jak retinoidy wykazuje właściwości fotouczulające, a dodatkowo może powodować odbarwienia na ubraniach.
– kwas azelainowy – wykazuje podobne działanie jak retinoidy czy nadtlenek benzoilu. Dodatkowo hamuje melanogenezę, tym samym  zmniejszając przebarwienia pozapalne.

– antybiotyki miejscowe – wykazują działanie przeciwzapalne i redukujące namnażanie P. acnes. Nie powinno stosować się ich w monoterapii oraz razem z antybiotykiem ogólnym, gdyż zwiększa to ryzyko antybiotykoodporności.

Najlepsze efekty uzyskuje się łącząc antybiotyk miejscowy z retinoidem czy nadtlenkiem benzoilu. Do powszechnie stosowanych substancji należą: erytromycyna ( np. Aknemycin, Davercin )  oraz klindamycyna ( np.

Dalacin T )

QUIZ

TRĄDZIK RÓŻOWATY (ROSACEA)

Definicja

Jest to przewlekła, zapalna, postępująca choroba skóry z charakterystycznymi rozszerzeniami naczyń krwionośnych na rumieniowym podłożu, głównie w środkowej części twarzy. W okresach zaostrzeń pojawiają się dodatkowo grudki, krosty i nacieki sinoczerwonej barwy.

Epidemiologia

Częstość występowania trądziku różowatego waha się znacznie w różnych populacjach od 1% do 22%. Dotyczy przede wszystkim rasy kaukaskiej. Pierwsze objawy mogą pojawić się w każdym wieku, ale najczęściej pomiędzy 30.

a 50. rokiem życia u obu płci. Postać przerosła (phyma) dotyczy częściej mężczyzn (20:1). Kilkadziesiąt lat temu kobiety chorowały 3-krotnie częściej w porównaniu z mężczyznami. Obecnie ta przewaga zmniejsza się (2:1).

Etiologia i patogeneza

Etiologia i patogeneza nie zostały jednoznacznie ustalone. Dużą rolę odgrywają czynniki genetyczne.

Przykładem są Irlandczycy, u których bardzo częste występowanie trądziku różowatego określane bywa jako ,,przekleństwo Celtów”. Wywiad rodzinny jest dodatni średnio w 30% przypadków.

Rozwój badań podstawowych pozwolił wyodrębnić nowe istotne mechanizmy patofi zjologiczne w aktywności i naturalnym postępie trądziku różowatego:

  • ■ wrodzony charakter wzmożonej odpowiedzi immunologicznej,
  • ■ wzorce receptorów,
  • ■ drogi zapalenia,
  • ■ peptydy przeciwbakteryjne (AMP),
  • ■ proteazy naskórkowe i ich wielokierunkowy wpływ na skórę,
  • ■ skórny system antyoksydacyjny,
  • ■ oddziaływanie czynników neurogennych na odpowiedź immunologiczną,
  • ■ oddziaływanie czynników neurogennych na regulację naczyniową.
Leia também:  Como agir quando seu namorado diz que você é linda

Ścieżka patogenetyczna trądziku różowatego rozpoczyna się od pobudzenia przez bodziec wyzwalający. To z kolei wpływa na wzrost prekursora katelicydyny (hCAPI8) oraz wzrost proteazy serynowej (kallikreiny-5).

Zwiększona aktywność obu enzymów stymuluje wzrost LL 37 (długa forma peptydów zależnych od katelicydyny), pobudzenie komórek zapalnych (neutrofilów, komórek T), angiogenezy oraz ekspresję IL-8.

Istnieje wiele czynników zewnątrz- i wewnątrzpochodnych wyzwalających lub zaostrzających zmiany chorobowe.

  1. Czynniki zewnątrzpochodne
  2. ■ Dieta: gorące posiłki płynne i stałe, ostre przyprawy (pieprz, papryka, ocet, musztarda, keczup, chrzan), intensywne smaki (kwaśny), alkohol (nawet małe ilości i niskoprocentowe), czekolada, orzechy, sery (ostre, pleśniowe, żółte).
  3. ■ Promieniowanie UV (średnio u 20-30% chorych).
  4. ■ Leki: glikokortykosteroidy, inne hormony (miejscowe i ogólne) o dużej lub średniej mocy działania stosowane przewlekle.
  5. ■ Skrajne warunki klimatyczne: zimno, upał, silny wiatr, odczuwalna wilgotność powietrza.
  6. ■ Czynniki zawodowe: źródła wysokiej temperatury (praca przy piecach w gastronomii, hutach szkła i metali).
  7. ■ Czynniki chemiczne: środki czyszczące, zapachowe (aerozole), rozpuszczalniki, farby, kosmetyki różnego typu.
  8. ■ Stres i przewlekłe zmęczenie.
  9. ■ Duży wysiłek fizyczny.
  10. Czynniki wewnątrzpochodne
  11. ■ Miesiączka.
  12. ■ Ciąża (może powodować zmiany hormonalne bezpośrednio wpływające na unaczynienie skóry i ciężki przebieg – trądzik różowaty piorunujący).

Trądzik hormonalny – leczenie. Jakie badania warto zrobić?

Trądzik hormonalny to postać trądziku pospolitego. Dotyczy przede wszystkim dorosłych kobiet. Choroba związana jest z działaniem układu wewnątrzwydzielniczego i okresowymi zmianami stężenia hormonów. Trądzik hormonalny leczy się środkami farmakologicznymi i za pomocą naturalnych metod.

Trądzik kojarzy się przede wszystkim z przejściowym problemem okresu dojrzewania, kiedy w organizmie zmienia się stężenie hormonów płciowych.

Niestety coraz więcej przypadków tej choroby skóry stwierdza się u osób dorosłych, zwłaszcza kobiet między 25. a 35. rokiem życia. Taki rodzaj schorzenia określa się jako trądzik hormonalny.

Jego leczeniem zajmuje się dermatolog oraz endokrynolog. Wsparciem specjalistycznej terapii są domowe i naturalne metody.

Hormony a trądzik

Różnego rodzaju zaburzenia w działaniu układu hormonalnego polegające na wzroście lub spadku stężenia niektórych hormonów przyczyniają się do wzmożonej pracy gruczołów łojowych i nadprodukcji sebum.

W konsekwencji dochodzi do zatkania przewodów odprowadzających wydzielinę na zewnątrz i pojawienia się bolesnych krost, grudek i guzków na skórze twarzy, szyi, pleców i dekoltu.

Objawy te określa się jako trądzik hormonalny lub trądzik dorosłych.

Hormony odpowiedzialne za trądzik to przede wszystkim androgeny (męskie hormony płciowe) – testosteron, dihydrotestosteron i androstenediol.

Niekiedy zdarza się jednak, że to wzrost stężenia estrogenów (żeńskich hormonów płciowych) wpływa na pojawienie się zmian skórnych. Do ich gwałtownego stężenia dochodzi przed miesiączką lub w okresie menopauzy.

Z tego powodu najczęściej chorują kobiety po 25. roku życia. U mężczyzn trądzik hormonalny występuje rzadko.

Należy zaznaczyć, że na zaburzenia układu wewnątrzwydzielniczego, nadmierną produkcję łoju i trądzik hormonalny u dorosłych mogą wpływać także inne czynniki: genetyczne predyspozycje, długotrwały stres, nieprawidłowa pielęgnacja skóry, używki oraz dieta.

Objawy trądziku hormonalnego

Objawy trądziku hormonalnego zależą w głównej mierze od tego, jakie hormony przyczyniły się do wystąpienia zaburzeń. Androgeny powodują, że na skórze twarzy (czoło, broda, linia żuchwy), szyi i pleców pojawiają się duże i bolesne grudki i zaskórniki. Cera jest ponadto tłusta i błyszcząca, a zmiany skórne rzadko ulegają stanom zapalnym.

Kiedy za trądzik odpowiedzialne są estrogeny, wykwity pojawiają się na czole, policzkach, nosie i brodzie. Mają postać piekących lub swędzących krostek i grudek. Ich wystąpienie poprzedzone jest zaczerwienieniem centralnej części twarzy w wyniku rozszerzenia się naczyń krwionośnych.

Badania hormonalne przy trądziku

Badania hormonalne przy trądziku należy wykonać przed rozpoczęciem procesu leczenia. Zlecenie wydaje lekarz prowadzący – dermatolog lub endokrynolog. Przeprowadza się je w laboratorium w godzinach porannych. U kobiet ważny jest dzień cyklu miesiączkowego. Test polega na pobraniu próbki krwi. Wyniki badania dostępne są zwykle na następny dzień roboczy.

Osoby z trądzikiem dorosłych otrzymują zlecenie na następujące badania:

  • testosteron całkowity,
  • testosteron wolny,
  • dehydroepiandrosteron (DHEA),
  • hormony tarczycy,
  • prolaktynę,
  • hormon folikulotropowy (FSH),
  • hormon luteotropowy (LH),
  • insulinę.

Jak leczyć trądzik hormonalny?

Leczenie trądziku hormonalnego jest dopasowane indywidualnie do każdego pacjenta. Terapia jest długotrwała – zwykle kilkumiesięczna. Najczęściej polega na stosowaniu preparatów doustnych oraz środków farmakologicznych o działaniu miejscowym w postaci kremów i maści.

Trądzik można leczyć przy pomocy antybiotyków lub retinoidów(pochodnych witaminy A). Oba leki mają bardzo silne działanie, dlatego można je przyjmować wyłącznie pod nadzorem lekarza. Niekiedy zostaje podjęta decyzja o konieczności włączenia tabletek antykoncepcyjnych. Hormony na trądzik wyrównują pracę układu wewnątrzwydzielniczego.

Leczenie trądziku hormonalnego jest nieskuteczne, jeżeli jednocześnie nie pielęgnuje się właściwie skóry.

Osoby zmagające się z tym schorzeniem powinny stosować kosmetyki przeznaczone do cery trądzikowej, pozbawione etanolu. Twarz należy oczyszczać, a następnie nakładać krem nawilżający.

Regularne pozbywanie się nadmiaru sebum i złuszczonego naskórka poprawia kondycję skóry i zapobiega powstawaniu nowych zmian.

Dieta na trądzik hormonalny

Sposób odżywiania może w znaczący sposób wpływać na wygląd skóry. Dieta na trądzik hormonalny powinna być bogata w witaminy i składniki odżywcze, które wspomagają procesy regeneracyjne naskórka.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*