Szybkie męczenie się – przyczyny nadmiernego zmęczenia

Chroniczne zmęczenie jest chorobą, która wymaga odpowiedniej terapii. Zobacz, jak leczyć przewlekłe zmęczenie.

Częste uczucie zmęczenia, które utrudnia codzienne funkcjonowanie, może być objawem choroby – zespołu chronicznego zmęczenia. Szacuje się, że problem ten dotyka nawet 8% populacji [1], w tym dzieci. Gdy zauważysz niepokojące dolegliwości, udaj się do lekarza i rozpocznij odpowiednią terapię.

Zmęczenie, wyczerpanie lub brak energii może odczuwać każdy – bez względu na to, jaki tryb życia prowadzi.

Problem pojawia się jednak wtedy, gdy z jego powodu niemożliwe jest podjęcie pracy zawodowej lub podejmowanie codziennych aktywności.

Chroniczne zmęczenie może przyjąć tak ciężką formę, że staje się ona przyczyną niepełnosprawności. Dodatkowo aż 75% chorych nie jest w stanie z tego powodu pracować [2].

Co to jest chroniczne zmęczenie?

Chroniczne zmęczenie (a dokładniej zespół chronicznego zmęczenia) jest zaburzeniem charakteryzującym się występowaniem długotrwałego uczucia ciężkiego wyczerpania, które trwa co najmniej pół roku i towarzyszą mu przynajmniej cztery dodatkowe objawy.Może ono pojawić się w każdym wieku, także u dzieci. Zdecydowanie częściej rozpoznaje się je u kobiet.

Chroniczne zmęczenie rozpoznaje się wyłącznie wtedy, gdy zostaną spełnione określone warunki oraz lekarz wykluczy wszystkie inne jednostki chorobowe mogące odpowiadać za dany stan.

Specjaliści najczęściej posługują się kryteriami Fukudy – nazwano je tak na cześć amerykańskiego lekarza, który w 1994 roku zdefiniował to zaburzenie (musisz jednak pamiętać, że istnieją także inne narzędzia tego typu).

Zgodnie z nimi rozpoznanie można postawić, gdy:

  • długotrwałe zmęczenie nie ma wyraźnej przyczyny,
  • zmęczenie nie ustępuje (lub nie ulega złagodzeniu) po odpoczynku,
  • przewlekłe zmęczenie ma swój określony początek (nie towarzyszy danej osobie przez całe życie),
  • chroniczne zmęczenie utrudnia codzienne życie,
  • zmęczeniu towarzyszą przynajmniej cztery dodatkowe objawy (np. nietolerancja wysiłku, brak poprawy samopoczucia mimo wystarczającej długości snu, permanentne bóle głowy, dolegliwości bólowe ze strony gardła, stawów, węzłów chłonnych, mięśni, a także zaburzenia pamięci i koncentracji).

Diagnostyka przewlekłego zmęczenia opiera się przede wszystkim na wywiadzie lekarskim oraz stwierdzeniu obecności objawów klinicznych. Lekarz może zlecić także inne badania (np. poziom stężenia hormonów) oraz konsultacje specjalistyczne w celu wykluczenia innych przyczyn dolegliwości.

Przyczyny chronicznego zmęczenia

Przyczyny chronicznego zmęczenia nie zostały do końca poznane. Przypuszcza się, że schorzenie może mieć związek z zaburzeniami ze strony przysadki mózgowej, nadnerczy lub zaburzeniami układu immunologicznego.

Choroba badana jest także pod kątem specyficznych mutacji genowych.

Większość badaczy skłania się jednak ku twierdzeniu, że etiologia przewlekłego zmęczenia jest złożona, co oznacza, że rozwija się pod wpływem wielu różnych czynników.

Część badaczy przyczyny chronicznego zmęczenia upatruje w depresji. Te przypuszczenia nie zostały potwierdzone, jednak faktem jest, że oba schorzenia często ze sobą współwystępują. Zauważono także, że osoby cierpiące na przewlekłe zmęczenie mogą zmagać się też z alergiami, migreną, chorobą Hashimoto, zespołem jelita drażliwego oraz zespołem Raynauda.

Objawy chronicznego zmęczenia

Objawy chronicznego zmęczenia to:

  • brak energii,
  • uczucie wyczerpania,
  • brak siły do podjęcia jakiejkolwiek aktywności,
  • szybkie męczenie się,
  • złe samopoczucie po wysiłku,
  • częste bóle głowy,
  • ból mięśni,
  • ból stawów (bez obrzęków i innych objawów),
  • brak uczucia odpoczynku po przespanej nocy,
  • zaburzenia koncentracji,
  • osłabienie pamięci.

Istotne jest, że zmęczenie i współistniejące dolegliwości utrzymują się przynajmniej pół roku i nie ustępują po odpowiednim odpoczynku.

Osoby, które cierpią na chroniczne zmęczenie, mogą zaobserwować u siebie także inne, mniej charakterystyczne objawy. Należą do nich: ból gardła, tkliwość węzłów chłonnych, zawroty głowy, a niekiedy także nudności.

Ich pojawienie się jest wskazaniem do konsultacji z lekarzem pierwszego kontaktu.

Jak leczyć chroniczne zmęczenie?

Warto podkreślić, że nie ma jednego sposobu na to, jak leczyć chroniczne zmęczenie. Terapia musi być indywidualnie dostosowana do każdego pacjenta. Najczęściej stosuje się:

  • terapię psychologiczną,
  • uzupełnienie niedoborów pierwiastków i witamin,
  • częsty odpoczynek,
  • aktywność fizyczną (dostosowaną do możliwości i wprowadzaną stopniowo).

Leczenie przewlekłego zmęczenia u psychologa to najczęściej terapia poznawczo-behawioralna. Jej celem jest zmiana sposobu myślenia oraz zmniejszenie jego wpływu na zachowanie. Odnotowano polepszenie się jakości życia u osób, które przeszły psychoterapię.

Leczenie chronicznego zmęczenia powinno obejmować także terapię współistniejących chorób (np. depresji). To może wiązać się nawet z koniecznością hospitalizacji.

To z kolei wymaga nakładów pieniężnych, a niekiedy także uniemożliwia otrzymanie pełnego wynagrodzenia (w przypadku zwolnienia chorobowego wypłacana jest tylko część wynagrodzenia).

Pewnym zabezpieczeniem swojej (oraz rodzinnej) sytuacji finansowej może być ubezpieczenie na wypadek pobytu w szpitalu (o ile kupisz je przed uzyskaniem diagnozy). Jeśli zdecydujesz się na naszą polisę, wypłacimy Ci odpowiednie świadczenie, gdy Twoja hospitalizacja z powodu choroby potrwa dłużej niż trzy dni.

Źródła:

Nieustanne zmęczenie może być oznaką poważnych chorób

Tylko co siódma osoba na świecie czuje się wypoczęta każdego dnia zaraz po przebudzeniu – wynika z raportu międzynarodowej firmy badawczej YouGov. Poczucie nieustannego zmęczenia to alarm od naszego organizmu, że może dziać się coś niepokojącego.

Przyczyny

Przyczyny nieustannego zmęczenia mogą być różne – zarówno mniej groźne, którym możemy łatwo zaradzić, jak i poważne – wymagające stosownego i długoterminowego leczenia. To nasz styl życia jest głównym powodem złego samopoczucia, występowania wielu chorób i pojawiania się chronicznego zmęczenia.

– Ciągłe zmęczenie i senność zazwyczaj spowodowane są nieprawidłowym stylem życia, nieodpowiednią dietą, np.

odchudzającą czy też ostatnio modną dietą „oczyszczającą organizm”, stresem, chorobą organiczną, chorobą psychiczną, także anoreksją  i jeszcze wieloma innymi przyczynami – wskazuje w rozmowie z portalem Ostrzegamy.online lek. Wojciech Polak, specjalista chorób wewnętrznych i diabetologii.

Wojciech Polak wskazuje, że „nieustanne zmęczenie może być przyczyną nieodpowiedniej diety i nietolerancji pokarmowej”.

Zwraca uwagę na zbyt późne i obfite kolacje oraz jedzenie jedynie dwóch posiłków dziennie (śniadania i obiadokolacji, na dodatek o zbyt późnej porze, jak również picie zbyt dużej ilości kawy).

Ponadto wśród najczęstszych przyczyn ciągłego zmęczenia podaje także nieodpowiednią ilość snu oraz odwodnienie.

  • Objawy ciągłego zmęczenia
  • Wśród głównych schorzeń i chorób, które mogą odpowiadać za nieustanne zmęczenie, zajmujący się tematyką zdrowia portal Medonet wymienia:
  • – zespół przewlekłego zmęczenia – utrzymujące się ponad 6 miesięcy zmęczenie fizyczne oraz współwystępujące inne dolegliwości (bóle mięśni, kłopoty ze snem, zaburzenia koncentracji, przygnębienie), a także zmiany dermatologiczne, dolegliwości układu pokarmowego i zaburzenia akcji serca;
  • – kłopoty ze snem – problemy ze snem bądź niewystarczająca liczba godzin na niego przeznaczona to najczęstsza przyczyna chronicznego zmęczenia;
  • – depresja – oprócz dolegliwości emocjonalnych występują również fizyczne (zmęczenie, bóle głowy, brak apetytu spadek masy ciała);
  • – cukrzyca –  zmęczenie bywa również spowodowane cukrzycą i towarzyszącym nadmiernym pragnieniem, częstym oddawaniem moczu, spadkiem masy ciała lub wzmożonym apetytem);
Leia também:  Brak Żelaza W Organizmie Jakie Objawy?

choroby serca – uczucie zmęczenia może również mieć miejsce w przebiegu chorób serca, m.in. nerwicy serca. Zaburzenia nerwicowe są w dużej mierze spowodowane stresem, długotrwałym napięciem nerwowym;

– przewlekły ból mięśni – oprócz dolegliwości bólowych o różnym stopniu nasilenia występuje brak energii, spadek odporności, niepokój, problemy z koncentracją, zaburzenia snu i kłopoty z widzeniem;

– choroby nerek – nieustanne zmęczenie może objawiać się w problemach z nerkami, głównie poprzez ich niewydolność. W tym przypadku zmęczeniu towarzyszą bóle głowy, utrata apetytu, nudności, jak również problemy z oddychaniem, duszności i obrzęki twarzy;

– choroby tarczycy – to przede wszystkim niedoczynność. Oprócz ogólnego osłabienia, dodatkowo dochodzą m.in. apatia, szybkie męczenie się, brak apetytu lub skłonność do tycia;

  1. – bezdech senny – polega na zatrzymaniu oddechu w czasie snu na 10, 20 sekund, co skutkuje zmniejszeniem wysycania się krwi tlenem. Bezdechowi sennemu towarzyszą takie dolegliwości jak: poranne bóle głowy, zaburzenia koncentracji, przygnębienie oraz głośne chrapanie podczas snu;
  2. – anemia – jeśli zmęczenie odczuwane jest jako senność, to może być oznaką anemii, z którą mamy do czynienia wtedy, gdy w organizmie spada poziom hemoglobiny odpowiedzialnej za transport tlenu do poszczególnych komórek.
  3. Na co zwrócić uwagę

Warto zmienić swoje nawyki i zapewnić sobie chwilę na wytchnienie. Po około 2 tygodniach samopoczucie powinno się poprawić. W przypadku utrzymywania się objawów należy udać się do lekarza.

  • Portal Medonet wymienia następujące czynniki, na które warto zwrócić uwagę podczas codziennego funkcjonowania:
  • zadbanie o właściwe miejsce do wypoczynku oraz odpowiednią temperaturę i warunki w pomieszczeniu;
  • rezygnacja z korzystania z urządzeń ekranowych (komputera, smartfona) przed snem – światło przez nie emitowane może powodować problemy z zasypianiem;
  • znalezienie własnego sposobu na odpoczynek – warto zadbać o odpowiedni ruch i aktywność fizyczną;
  • rezygnacja z alkoholu przed snem. Może dawać złudne poczucie relaksu i ułatwiać zasypianie, jednak w efekcie końcowym prowadzi do zaburzeń snu, a sen nie jest na tyle głęboki i relaksujący, by można było mówić o regeneracji organizmu;
  • picie wystarczająco dużo wody (zalecana dzienna dawka u kobiet przynajmniej 8 szklanek dziennie, u mężczyzn 10). Odwodnienie sprzyja zmęczeniu, a nawet niewielkie może powodować problemy z koncentracją i poczucie bycia ospałym;
  • prawidłowe odżywianie i odpowiednia dieta – należy zadbać o systematyczne, pełnowartościowe posiłki.
  • Porady

Aby organizm mógł funkcjonować prawidłowo, konieczne jest zwrócenie uwagi na styl życia. Diabetolog lek. Wojciech Polak w rozmowie z portalem Ostrzegamy.online podkreśla, że wśród codziennego funkcjonowania warto zadbać o:

dostarczenie organizmowi odpowiedniej ilości składników odżywczych – warto przeanalizować swój jadłospis, zwłaszcza, gdy ciągle narzekamy na zmęczenie i senność – wskazuje lekarz;

„Może się okazać, że spożywamy za dużo niezdrowych tłuszczów, szczególnie zwierzęcych, oraz cukrów prostych, a za mało błonnika, za mało pijemy wody (powinniśmy pić tyle, ile oddamy moczu plus co najmniej jeszcze 1,5 litra wody niegazowanej), za mało jemy naturalnych witamin” – wyjaśnia i dodaje, że „tabletki z apteki, które są chętniej wybierane przez społeczeństwo to jednak nie to samo co marchewka, kapusta itp.”;

  1. właściwe nawodnienie – lekarz podaje, że najlepszym wyborem będą: woda mineralna, napary ziołowe lub naturalne soki z owoców czy warzyw;
  2. odpowiednią ilość snu – prawidłowa higiena snu to minimum 8 godzin z tego co najmniej 2 godziny przed północą – właśnie ta ilość jest bardzo ważna dla zdrowia – wskazuje ekspert. Wyjaśnia, że „nie można odespać przez weekend tego, co zabrakło nam we śnie w ciągu tygodnia, gdyż hormonu związanego z naszym snem jest tyle na całe życie, ile mała łyżeczka od herbaty, a my >>zarywając noce>light

Nadciśnienie płucne − czym się objawia?

Nadciśnienie płucne to choroba, która dotyczy krążenia płucnego, czyli obiegu krwi od prawej komory serca do lewego przedsionka serca.

Jest spowodowane zwiększonym oporem naczyń krwionośnych krążenia płucnego oraz wzrostem panującego w nich ciśnienia.

Według definicji, o nadciśnieniu płucnym można mówić, gdy średnie ciśnienie w tętnicy płucnej mierzone metodą inwazyjną wynosi przynajmniej 25 mmHg w spoczynku.

Wyróżnia się następujące rodzaje nadciśnienia płucnego:

  • łagodne (26–35 mm Hg),
  • umiarkowane (36–45 mm Hg),
  • ciężkie (>46 mm Hg).

ZOBACZ TEŻ: Choroba niedokrwienna serca – objawy, rozpoznanie, leczenie

Przyczyny występowania nadciśnienia płucnego

Istnieje wiele przyczyn występowania nadciśnienia płucnego i niestety nie zawsze możliwe jest dokładne poznanie czynnika etiologicznego choroby. W zależności od przyczyny schorzenia, chorych klasyfikuje się do jednej z pięciu grup, opracowanych na podstawie cech patofizjologicznych, patomorfologicznych oraz specyfiki leczenia.

Nieprawidłowy wzrost ciśnienia tętniczego w płucach może nastąpić w konsekwencji chorób serca, płuc lub naczyń płucnych. Wśród chorób serca wpływających na nadciśnienie płucne wyróżnia się m.in.

zaburzenie czynności skurczowej lub rozkurczowej lewej komory, wady zastawkowe, wrodzone lub nabyte zawężanie drogi napływu bądź odpływu lewej komory, kardiomiopatia wrodzona czy wrodzone lub nabyte zwężenie żył płucnych.

Chorobami płuc predysponującymi do powstania nadciśnienia płucnego są POChP, śródmiąższowe choroby płuc, zaburzenia oddychania w czasie snu, długotrwałe przebywanie na dużych wysokościach, a także anomalie rozwojowe.

Nadciśnienie płucne może być chorobą idiopatyczną, która powstaje bez jasno określonej przyczyny. U niektórych pacjentów rozpoznaje się czynniki genetyczne, które warunkują występowanie choroby. Nadciśnienie płucne może także powstać wskutek przyjmowania niektórych leków (m.in. stosowanych w czasie terapii odchudzających) bądź w wyniku zatrucia toksynami.

Chorobami, które mogą być związane z nadciśnieniem płucnym są m.in. niektóre choroby tkanki łącznej, zakażenie wirusem HIV, nadciśnienie wrotne, schistosomoza, przeciek między krążeniem systemowym i płucnym.

Przyczyną choroby może być także przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, zarostowa choroba żył płucnych, hemangiomatoza kapilarna płucna lub przewlekłe zakrzepowo-zatorowe nadciśnienie płucne.

ZOBACZ TEŻ: Czy migotanie przedsionków jest groźne?

Objawy nadciśnienia płucnego

Niestety, objawy nadciśnienia płucnego nie są specyficzne i często mogą zostać zignorowane przez pacjenta, co dodatkowo utrudnia diagnozę schorzenia. Ze względu na pierwsze objawy nadciśnienie płucne często bywa mylone z astmą, anemią czy chorobą wieńcową.

Leia também:  Jakie Są Pierwsze Objawy Schizofrenii?

Jednym z pierwszych objawów nadciśnienia płucnego, jakie są zauważane u pacjentów, jest stopniowy wzrost ograniczenia tolerancji wysiłku, czyli mówiąc prościej, pacjent szybciej odczuwa zmęczenie w czasie wysiłku fizycznego.

Zazwyczaj jest to spowodowane dusznością lub męczliwością w trakcie aktywności. Duszność jest głównym objawem nadciśnienia płucnego, niezależnie od przyczyny jej powstania. W przypadku niedotlenienia prawej komory serca, może także pojawić się tzw.

ból dławicowy, czyli piekący lub rozpierający ból zlokalizowany w klatce piersiowej (za mostkiem), który może promieniować do żuchwy lub kończyn górnych.

ZOBACZ TEŻ: Jak rozpoznać objawy zawału serca?

Diagnostyka nadciśnienia płucnego

W przypadku zauważenia u siebie niepokojących objawów należy udać się do lekarza pierwszego kontaktu lub kardiologa, który przeprowadzi odpowiednie badania i ustali przyczynę objawów. Badaniami wykorzystywanymi w celu zdiagnozowania nadciśnienia płucnego są m.in.

EKG, a także RTG klatki piersiowej, podczas których lekarz ocenia stan i pracę serca oraz stan naczyń krwionośnych krążenia płucnego. Dodatkowo lekarz może zlecić badania oceniające czynność płuc, m.in.

spirometrię, czyli badanie objętości i pojemności płuc oraz przepływu powietrza w płucach i oskrzelach, a także pletyzmografię, czyli określanie całkowitej ilości powietrza zawartej w płucach.

Innymi badaniami użytecznymi w diagnostyce nadciśnienia płucnego są echokardiografia, scyntygrafia perfuzyjna płuc i inne.

ZOBACZ TEŻ: Dieta a zdrowe serce. Co jeść, by wesprzeć układ sercowo-naczyniowy?

Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

Symptomate – Check your symptoms online

Na mapie ludzkiego ciała głowa jest miejscem lokalizacji najczęstszych bólów na jakie skarżą się pacjenci a bóle te są jedną z najbardziej powszechnych przyczyn wizyt u lekarza. Także i przyczyn bólów głowy jest wiele począwszy od tych błahych po najpoważniejsze i zagrażające życiu. Często pacjenci skarżą się również na ciągłe zmęczenie,  złe samopoczucie i nadmierną nerwowość.

Istnieje wiele chorób które mogą objawiać się wymienionymi symptomami. Jedną z nich jest fibromialgia. Jest to właściwie zespół chorobowy cechujący się występowaniem przewlekłych bólów w obrębie symetrycznie rozmieszczonych punktów na całym ciele.

Dotyczy przede wszystkim kobiet, głównie między 20 a 50 rokiem życia, choć zdarza się i u dzieci. Ponad 50% pacjentów skarży się na ciągłe bóle głowy.

Inne częste objawy (oprócz charakterystycznych bolących punktów ) to chroniczne zmęczenie, trudności w koncentracji, brak energii, zaburzenia snu.

Również zespół chronicznego zmęczenia objawiać się może ciągłymi bólami głowy, przemęczeniem, a nawet wyczerpaniem fizycznym, umysłowym, depresją.

Charakterystyczne jest w tym przypadku poczucie ciągłego zmęczenia, sen który nie przynosi odpoczynku, zaburzenia pamięci, koncentracji, bóle mięśni. Jest to podobnie jak fibromialgia stan chorobowy o niepoznanej jeszcze etiologii.

I choć nie jest związany z żadną poważną przyczyną zagrażającą życiu, to symptomy obu są uciążliwe i wyczerpujące dla pacjentów, mogą poważnie wpłynąć na jakość życia i odebrać wszelką radość dnia codziennego.

Bóle głowy, przemęczenie, nadpobudliwość, nerwowość to także objawy niedoborów magnezu. Jest to bardzo ważny i cenny minerał dla naszego organizmu.

Jest niezbędnym elementem ponad 350 reakcji biochemicznych związanych z trawieniem, funkcjonowaniem mięśni, tworzeniem kości, aktywacją witamin B, a zwłaszcza z prawidłową pracą serca, nerek, układu nerwowego.

Badania naukowe potwierdzają bardzo częsty niedobór tego pierwiastka, zwłaszcza u mieszkańców krajów wysoce rozwiniętych. Winna jest dieta (m.

in nadmierne spożywanie alkoholu, kawy, napojów gazowanych), pośpiech, stresujący tryb życia oraz przede wszystkim niska jakość spożywanych produktów, które bardzo zubożały nie tylko w magnez. Lista chorób spowodowanych niedoborem tego pierwiastka jest bardzo długa a już nawet nieznaczny niedobór może powodować objawy takie jak drętwienia kończyn, bóle gardła, karku, bóle stawów, ciągłe zmęczenie, pajączki na skórze, siniaki.

Jeśli powyższe symptomy nie są nam obce, pomyślmy o wprowadzeniu na początek niewielkich zmian w naszym trybie życie. Spróbujmy wzbogadzić dietę w pokarmy bogate w magnez (brokuły, pestki dyni, orzechy, szpinak, czarna fasola, karczochy, kasza gryczana, jęczmienna), zadbajmy o chwilę relaksu w ciągu dnia, wyciszmy czasami nasze pędzące myśli i przede wszystkim skorzystajmy z porady lekarza.

Zachęcamy również do skorzystania z Wirtualnej Diagnozy, dzięki której możesz dowiedzieć się więcej o swoim zdrowiu i rozwikłać trapiące Cię dolegliwości.

Jakie mogą być przyczyny ciągłego zmęczenia?

Każdemu z nas mogą się przydarzyć chwilowe spadki energii. Szczególnie w okresie tzw. przesilenia na wiosnę i jesień. Jest to zjawisko całkowicie normalne, ponieważ zmieniają się pory roku i pogoda za oknem.

Wówczas możemy odczuwać zmęczenie, niewyspanie i mały zapał do codziennych obowiązków. Jednak zupełnie inaczej wygląda sytuacja, gdy spadek energii zaczyna mieć przewlekły charakter. Koniecznością jest wtedy określenie przyczyny takiego stanu rzeczy.

Stres, nadmiar kofeiny, a może choroba? Warto przyjrzeć się swojemu zdrowiu.

Zespół chronicznego zmęczenia

Syndrom chronicznego zmęczenia zalicza się do chorób cywilizacyjnych, obok depresji, otyłości, zawału serca czy pracoholizmu jest najczęściej spotykaną jednostką chorobową związaną z szybkim stylem życia, presją czasu czy pogonią za karierą. Często objawy są bagatelizowane, jednak mogą być bardzo niebezpieczne dla zdrowia! Na chroniczne zmęczenie najbardziej narażone są kobiety, które czują presję związaną z pogodzeniem życia zawodowego i macierzyństwem.

Należy szczególnie zwrócić uwagę na charakterystyczne objawy takie, jak permanentne uczucie zmęczenia utrzymujące się ponad pół roku, senność, wypalenie emocjonalne, drażliwość, gniew, irytację, problemy z koncentracją, spadek libido, niepokój, czy też brak energii do działania.

Jeżeli zaobserwujemy u siebie większość z typowych objawów, warto zwrócić się do specjalisty, który najczęściej doradza psychoterapię, leczenie farmakologiczne, czy większą aktywność fizyczną. Niestety nie istnieje jeden cudowny lek na tę dolegliwość.

Należy po prostu zmienić styl życia.

Bezdech senny

Brak energii nawet po długim śnie, bóle głowy, nasilona senność w ciągu dnia, nadmierna drażliwość, trudności z koncentracją – brzmi znajomo? Takie są dzienne objawy bezdechu sennego, który czasami uniemożliwia nam prawidłowe działanie podczas codziennych obowiązków. Towarzyszy najczęściej osobom chrapiącym w nocy. Zaburzenie polega na zaprzestaniu oddychania na 10, a nawet 20 sekund. U chorych dochodzi do zapadania  języka, a przepływ powietrza przez drogi oddechowe jest słabszy, albo zupełnie ustaje.

Objawy nocne przeważnie sprowadzają się do głośnego nieregularnego chrapania, nagłego wybudzenia ze snu, przyspieszonego oddechu i tętna, nadmiernej potliwości, problemów z ponownym zaśnięciem.

Niestety sami nie jesteśmy w stanie zaobserwować charakterystycznych oznak bezdechu sennego i musi nam w tym pomóc osoba, która śpi obok. Jeżeli istnieje takie podejrzenie, warto udać się do lekarza, który będzie mógł określić przyczyny bezdechu sennego.

Najczęściej przyczyną jest nadwaga, przerośnięte migdałki, skrzywiona przegroda nosa, czy obecność polipów.

Leia também:  Po Zakażeniu Koronawirusem Kiedy Pierwsze Objawy?

Niedoczynność tarczycy

Możliwym powodem zmęczenia w ciągu dnia może być choroba autoimmunologiczna – Hashimoto, czyli przewlekłe zapalenie tarczycy. Układ immunologiczny chorej osoby normalnie nastawiony na zwalczanie bakterii jest rozregulowany i zaczyna atakować własne komórki.

W zależności od tego, jakie tkanki i narządy ulegają autoagresji, mamy do czynienia z różnymi zespołami objawów. Bardzo często są mylone z innymi chorobami (np. depresją). Wówczas czujemy się ciągle zmęczeni, jesteśmy rozstrojeni psychicznie, czujemy osłabienie i stały chłód.

Ale to nie wszystko, charakterystycznymi objawami może być suchość skóry, wypadanie włosów, nieuzasadnione tycie, zmienność nastrojów i senność.

Choroba Hashimoto jest przewlekłą chorobą ogólnoustrojową, która również nie musi dawać konkretnych objawów, więc chora osoba może żyć przez dłuższy czas w nieświadomości.

Z czasem zmieniona zapalnie tarczyca może się powiększać, tworząc wole. Dlatego tak ważne jest regularne badanie poziomu TSH, czyli hormonu przysadki mózgowej, który steruje pracą tarczycy.

Podwyższony poziom świadczy o jej niedoczynności.

Anemia

Ciągłe zmęczenie może wynikać z niedoboru hemoglobiny, czyli białka bogatego w żelazo, które przenosi tlen z płuc do innych części ciała. Właśnie z powodu niedotlenienia tkanek i narządów pojawia się ciągły brak energii.

Niedokrwistość, czyli anemia jest leczona ze względu na przyczynę występowania, a przyczyn może być dużo.

Jeżeli u jej podstaw leży niedobór żelaza należy wprowadzić do codziennego jadłospisu produkty bogate w ten pierwiastek, czyli brokuły, szpinak, natka pietruszki, czerwone mięso i warzywa strączkowe, bądź jeśli lekarz zaleci, również preparaty żelaza.

Anemię mogą powodować również choroby nerek, które produkują specyficzny hormon zwany erytropoetyną, która jest odpowiedzialna za produkcję czerwonych krwinek w szpiku kostnym.

W przewlekłej niewydolności nerek zazwyczaj dochodzi do zmniejszenia wydzielania tego hormonu. Wówczas mogą pojawiać się zawroty głowy, zasłabnięcia, problemy z oddychaniem, ciągłe zmęczenie.

Dlatego tak ważna jest regularna kontrola lekarska w celu zbadania poziomu hemoglobiny.

Dowiedz się więcej: https://vitabuerlecithin.pl/lek-na-wzmocnienie-organizmu/

7 poważnych chorób, które łatwo pomylić ze zwykłym zmęczeniem

Zespół przewlekłego zmęczenia (zespół chronicznego zmęczenia) uważny jest za nową chorobę cywilizacyjną. Dotyczy rosnącego odsetka ludzkiej populacji, także dzieci i młodzieży, a jego przyczyną jest m.in. nadmiar codziennych obowiązków, szybkie tempo życia oraz przewlekły stres.

Uczucie zmęczenia – objaw choroby czy zmora naszych czasów?

Zmęczenie nie musi oznaczać poważnej choroby, jednak zawsze jest sygnałem alarmującym, który świadczy o tym, że nasz organizm nie radzi sobie z intensywnym trybem życia.

Uczucie zmęczenia i uczucie wyczerpania pojawiają się w efekcie częstego nieprzesypiania nocy, stosowania nieprawidłowo skomponowanej diety, stresu, przepracowania oraz coraz częściej występującego u osób w różnym wieku braku umiejętności efektywnego odpoczynku i relaksu.

Nie potrafimy odciąć się od problemów dnia codziennego, dbać o znalezienie czasu tylko dla siebie i zrezygnować z niektórych mniej ważnych obowiązków na rzecz błogiego relaksu i odpoczynku. Skutkuje to nasilającym się uczuciem zmęczenia, które z czasem może zacząć utrudniać normalne funkcjonowanie.

Niestety, przewlekłe zmęczenie towarzyszy coraz większej liczbie osób, dlatego warto poznać ważne symptomy, które mogą świadczyć o tym, że brak sił witalnych może być objawem poważnej choroby.

Ciągłe zmęczenie – kiedy może świadczyć o chorobie?

Wiele chorób objawia się uczuciem zmęczenia, sennością i brakiem sił witalnych. Niektóre z nich dotyczą naszej psychiki np. depresja, która przez długi czas może objawiać się jedynie wzmożoną sennością, wyczerpaniem i rezygnacją z ulubionych sposobów spędzania wolnego czasu.

Istnieją też bardzo poważne choroby, które, zanim zaczną powodować np. ból lub łatwe do dostrzeżenia zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu, rozwijają się niemal bezobjawowo, stopniowo odbierając siły do życia i normalnego funkcjonowania.

Warto je poznać, aby szybko zareagować i zgłosić się do lekarza.

Zmęczenie może świadczyć o chorobie, gdy nie mija pod wpływem zmiany trybu życia i diety oraz towarzyszy nam nawet wówczas, gdy przesypiamy odpowiednią liczbę godzin. Jeżeli po dłuższym urlopie i odpoczynku od codziennych obowiązków nadal czujemy zmęczenie, to trzeba zgłosić się do lekarza.

Poważne choroby, które objawiają się zmęczeniem

1. Nowotwory

Większość chorób nowotworowych powoduje uczucie zmęczenia. Jest to zwykle pierwszy objaw nowotworu, któremu towarzyszą ciągła senność, osłabienie, męczliwość oraz pogarszające się samopoczucie fizyczne i psychiczne. Niektóre nowotwory w początkowym stadium objawiają się także nagłą utratą masy ciała, powodują nawracające bóle gardła i objawy grypopodobne, a także ból kości.

2. Borelioza

Borelioza to bardzo poważna i podstępna choroba, którą przenoszą kleszcze.

Nie zawsze towarzyszy jej pojawiający się na skórze i świadczący o zakażeniu rumień, dlatego w przypadku niemijającego uczucia zmęczenia i osłabienia, któremu towarzyszą np.

bóle mięśni i stawów oraz uczucie rozbicia, trzeba zgłosić się do lekarza. Borelioza może zaatakować różne narządy i układu w organizmie, a brak odpowiedniego leczenia powoduje nieodwracalne zmiany w jego funkcjonowaniu.

3. Anemia

Anemia, czyli niedokrwistość z niedoboru żelaza także powoduje przewlekłe zmęczenie.

Mogą towarzyszyć mu zawroty i bóle głowy, bladość skóry i błon śluzowych, pieczenie dziąseł i języka, a także nadmierna senność.

Anemia jest częstym skutkiem stosowania diet odchudzających oraz odżywiania się jedynie produktami wysoko przetworzonymi, a także powikłaniem występowania np. bardzo obfitych miesiączek u kobiet.

4. Odwodnienie organizmu

Przewlekłe odwodnienie organizmu nie jest mitem, ale faktem, który dotyczy dużego odsetka ludzkiej populacji.

Pijemy mało wody, zastępując ją sokami, kawą, napojami gazowanymi i energetykami, jednak napoje te nie są w stanie zapewnić odpowiedniego nawodnienia naszego organizmu.

Odwodnienie powoduje nie tylko ciągłe zmęczenie, ale także ból głowy, problemy z pamięcią i koncentracją oraz inne dolegliwości, jednak najdotkliwiej odbija się na naszej gospodarce wodno-elektrolitowej, funkcjonowaniu serca i układu krążenia oraz układu mięśniowego.

5. Choroby nerek

Nerki przez dłuższy czas mogą chorować bezobjawowo. Zmęczenie jest jednym z nietypowych symptomów schorzeń nerek, które zwykle bagatelizujemy. Zaczynamy reagować dopiero w momencie, gdy pojawia się ból podbrzusza, ból krzyża, problemy z oddawaniem moczu i gorączka. Niestety, z pozoru niegroźne choroby nerek mogą doprowadzić do niewydolności tego narządu.

6. Bezdech senny

Bezdech senny pojawia się najczęściej u osób, które chrapią. Prowadzi do niedotlenienia (w skrajnych przypadkach może doprowadzić nawet do śmierci) oraz pogorszenia funkcjonowania całego organizmu. Jeżeli chrapiemy i czujemy ciągłe zmęczenie, trzeba jak najszybciej zgłosić się do lekarza.

7. Cukrzyca

Cukrzyca to kolejna choroba, która powoduje przewlekłe zmęczenie. Przez dłuższy czas może to być jedyny objaw zaburzeń funkcjonowania organizmu, które powoduje nieprawidłowe wydzielanie insuliny.

Czytaj też:Leki wchodzą w interakcje. 10 wskazówek, jak ich uniknąć

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*