Przerost gruczołu sutkowego u mężczyzn

Przejdź do galeriiPrzejdź do galerii

Ginekomastia dotyka mężczyzn w różnym wieku – zarówno młodych, jak i dojrzałych.

U wielu jednak, w mniejszym lub większym stopniu powoduje wstyd przed zdjęciem koszuli w sytuacjach intymnych lub np. podczas przebierania się w miejscu publicznym lub na plaży.

Czym właściwie jest i jak ją leczyć?

Ginekomastia – co to takiego?

Ginekomastia to łagodny rozrost gruczołu sutkowego u mężczyzn. Może występować jednostronnie lub obustronnie.

W przypadku gdy powiększenie piersi u mężczyzny nie wynika z obecności powiększonego gruczołu sutkowego lecz z obecności nadmiaru tkanki tłuszczowej, mamy do czynienia z tzw. pseudoginekomastią lub lipomastią.

Ginekomastia u mężczyzn jest częstym problemem, jednak bardzo łatwo się go pozbyć.

Ginekomastia – zabieg dla mężczyzn. Kiedy go rozważyć?

Ginekomastia występuje u mężczyzn w różnym wieku, ale obecnie najczęściej obserwuje się zwiększone występowanie u młodych wysportowanych mężczyzn, którzy stosowali długoterminowo sterydoterapię.

Zastanawiasz się, kiedy jeszcze potrzebna jest ginekomastia? Zabieg przeprowadza się u panów, którzy obserwują u siebie rozrost gruczołu sutkowego na skutek zmian hormonalnych w okresie andropauzy lub w przypadku niedoboru męskich hormonów (hipogonadyzmu).

Ginekomastia u mężczyzn – efekty

Jakie rezultaty daje ginekomastia? Operacja skutkuje wycięciem gruczołu sutkowego. Wizualnie przekłada się to na lepszy wygląd klatki piersiowej.

Z profilu staje się ona płaska, piersi uniesione, a nadmiar tłuszczu (jeśli konieczna jest również liposukcja) znika).

Ginekomastia u mężczyzn wpływa również pozytywnie na ich pewność siebie i psychiczne samopoczucie.

Ginekomastia – operacja. Przebieg i przeciwwskazania

Na czym polega ginekomastia? Operacja i jej przebieg różni się w zależności od stopnia dolegliwości i ilości tkanki tłuszczowej. Pacjent z ginekomastią I-II stopnia czyli stosunkowo niewielkim gruczołem może mieć wycięty gruczoł poprzez małe cięcie (ok. 2 cm) na dolnej granicy otoczki brodawki sutkowej. Może być konieczna również liposukcja.

W przypadku ginekomastii stopnia III z dużym gruczołem i nadmiarem skóry, w zależności od techniki operacyjnej blizna może być dookoła brodawki sutkowej oraz w fałdzie podsutkowym lub w kształcie odwróconej litery „T” bądź kotwicy.

Gdy mamy do czynienia z lipomastią I i II stopnia, satysfakcjonujące efekty można uzyskać wykonując jedynie liposukcję, gdyż nadmiar skóry jest na tyle nieduży, że z czasem obkurcza się, a ostateczny efekt estetyczny jest bardzo dobry. Jeżeli natomiast występuje lipomastia stopnia III wraz z dużą ptozą (nadmiarem skóry), oprócz liposukcji chirurg wycina ten zapas, pozostawiając bliznę w kształcie odwróconej litery T.

Przeciwwskazaniem do zabiegu jest otyłość, nadużywanie alkoholu i stosowanie anabolików. Przed przejściem operacji należy z nich bezwzględnie zrezygnować.

Do innych przeciwwskazań należą:

  • skazy naczyniowe,
  • zaburzenia krzepliwości krwi,
  • nieuregulowana cukrzyca,
  • nieuregulowane nadciśnienie tętnicze,
  • ropne infekcje skóry i śluzówek.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat szczegółów, podczas konsultacji lekarz i nasz personel medyczny udzieli Ci wszelkich informacji.

Ginekomastia – cena operacji

Jeśli rozważasz ginekomastię, Kraków i klinika chirurgii plastycznej Uniestetica będzie idealnym miejscem na przeprowadzenie operacji. Ile kosztuje ginekomastia? Cena oscyluje na poziomie 7000-10000 złotych*.

Obecnie, dzięki systemowi ratalnemu Mediraty na zabieg może pozwolić sobie każdy mężczyzna o stałym dochodzie.

Wygodne do spłacenia raty znacznie ułatwiają podjęcie decyzji o ginekomastii u mężczyzn i nie obciążają domowego budżetu tak, jak jednorazowy wydatek na tym poziomie.

Ginekomastia Kraków – rekonwalescencja

Rany goją się 7-10 dni. Pełny powrót do normalnej aktywności życiowej następuje po 6-8 tygodniach. Do tego czasu należy nosić specjalny pas uciskowy na klatce piersiowej. Należy w tym czasie całkowicie powstrzymać się od aktywności fizycznej, pływania w basenie, sauny i opalania.

Czas trwania zabiegu 2h
Rekonwalescencja Rany goją się 7-10 dni. Pełny powrót do normalnej aktywności życiowej następuje po 6-8 tygodniach. Do tego czasu należy nosić specjalny pas uciskowy na klatce piersiowej. Należy całkowicie powstrzymać się od aktywności fizycznej, pływania w basenie, sauny i opalania.
Wymagane badania Grupa krwi, morfologia, INR, Aptt, antygen HbS i przeciwciała anty HCV, sód, potas, (ważne do 2 tygodni), EKG i kwalifikacja internisty do zabiegu w znieczuleniu ogólnym, RTG klatki piersiowej (ważne rok), USG piersi, konsultacja specjalisty endokrynologa oraz urologa.
Cena 7000-10000 zł

*Niektóre procedury medyczne objęte są podatkiem VAT, którego nie uwzględnia niniejszy cennik.
Przedstawiona oferta cenowa ma charakter informacyjny i nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Art.66 par.1 Kodeksu Cywilnego

Czas trwania zabiegu
2h
Rekonwalescencja
Rany goją się 7-10 dni. Pełny powrót do normalnej aktywności życiowej następuje po 6-8 tygodniach. Do tego czasu należy nosić specjalny pas uciskowy na klatce piersiowej. Należy całkowicie powstrzymać się od aktywności fizycznej, pływania w basenie, sauny i opalania.
Wymagane badania
Grupa krwi, morfologia, INR, Aptt, antygen HbS i przeciwciała anty HCV, sód, potas, (ważne do 2 tygodni), EKG i kwalifikacja internisty do zabiegu w znieczuleniu ogólnym, RTG klatki piersiowej (ważne rok), USG piersi, konsultacja specjalisty endokrynologa oraz urologa.
Cena
7000-10000 zł

*Niektóre procedury medyczne objęte są podatkiem VAT, którego nie uwzględnia niniejszy cennik.
Przedstawiona oferta cenowa ma charakter informacyjny i nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Art.66 par.1 Kodeksu Cywilnego

Przerost gruczołu sutkowego u mężczyznPrzerost gruczołu sutkowego u mężczyznPrzerost gruczołu sutkowego u mężczyzn

Ginekomastia – czym jest i jak się ją leczy?

Ginekomastia (łac. gynaecomastia) jest przypadłością, w przebiegu której dochodzi do powiększenia jednej lub obu piersi w wyniku rozrostu tkanki gruczołowej, czemu towarzyszyć może rozrost tkanki tłuszczowej i włóknistej.

Jest to problem, który dotyka dorosłych mężczyzn, a także chłopców. Przerost gruczołu może powodować ból i uczucie obrzmienia, pierś może być tkliwa.

Wraz z powiększeniem się gruczołu często dochodzi do widocznych zmian w rozmiarze i kolorze brodawek sutkowych.

ZOBACZ TEŻ: Endokrynolog – kiedy warto wybrać się do specjalisty od hormonów?

Przyczyny ginekomastii – komu grozi to zaburzenie?

Ginekomastia może być problemem mężczyzn w każdym wieku. Szacuje się, że nawet 90% noworodków ma powiększone gruczoły sutkowe, co widoczne jest w pierwszych dniach życia.

Dzieje się tak, ponieważ w krwiobiegu dziecka obecne są jeszcze żeńskie hormony – estrogen i prolaktyna – które przeszły na malucha z organizmu matki. Jedna w ciągu kilku tygodniu objawy te całkowicie ustępują.

Powiększenie gruczołu sutkowego może wystąpić również w okresie pokwitania, czyli wieku 13 – 17 lat. Przyczyną tego stanu jest zwiększone wydzielanie estrogenu przy niedostatecznej jeszcze produkcji testosteronu.

Również w tym wypadku objawy te mają charakter przejściowy i w zdecydowanej większości przypadków całkowicie ustępują. Może się jednak zdarzyć, że ginekomastia utrwali się na skutek rozrostu tkanki łącznej i tłuszczowej. Ginekomastia występuje także u starszych mężczyzn, u których z wiekiem zmniejsza się synteza testosteronu.

Zdarza się, że ginekomastia jest objawem niezdiagnozowanej choroby. Przyczyną może być m.in.

nowotwór jądra, hipogonadyzm (nabyty lub wrodzony), niedoczynność tarczycy, przewlekła niewydolność nerek, marskość wątroby, zaburzenia w metabolizowaniu hormonów. Również niektóre leki mogą przyczynić się do rozwoju ginekomastii (np.

diuretyki, inhibitory pompy protonowej, glikozydy naparstnicy, leki przeciwgrzybicze). W takich przypadkach mówimy o ginekomastii patologicznej.

W tym miejscu warto również wspomnieć o ginekomastii rzekomej. Nie ma ona związku z zaburzeniami hormonalnymi i rozrostem gruczołu sutkowego, a nadmiernym gromadzeniem się tkanki tłuszczowej w obrębie klatki piersiowej.

ZOBACZ TEŻ: Najczęstsze choroby autoimmunologiczne

Ginekomastia a nowotwór piersi

Rak piersi to problem niemal wyłącznie kobiecy, jednak należy mieć świadomość, że w rzadkich przypadkach występuje również u mężczyzn. Szacuje się, że na 100 przypadków raka sutka jeden dotyczy mężczyzny.

Jeżeli ginekomastia pojawia się tylko po jednej stronie, może to być, choć nie musi, objaw raka sutka. Ważna jest szybka reakcja, ponieważ u mężczyzn tego typu nowotwór bardzo szybko może rozszerzać się na ściany klatki piersiowej.

Przerost gruczołu sutkowego u mężczyzn

Ginekomastia – jakie badania należy wykonać?

Powiększenie się gruczołu sutkowego u mężczyzny jest wskazaniem do wizyty u lekarza rodzinnego. Istotne jest bowiem określenie przyczyny ginekomastii. Lekarz powinien wykonać badanie fizykalne, a także zlecić szereg badań diagnostycznych, w tym badania obrazowe oraz badania krwi. W razie wątpliwości skieruje nas do endokrynologa.

W przypadku badań laboratoryjnych oprócz morfologii powinno się oznaczyć stężenie hormonów (m.in.

testosteronu, estrogenów, prolaktyny, TSH, FSH i LH), jak również prób wątrobowych oraz kreatyniny i mocznika w celu oceny pracy nerek.

W diagnostyce ginekomastii wykonuje się również badanie USG (gruczołów piersiowych, jąder, tarczycy i jamy brzusznej) oraz w razie konieczności tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny.

Na podstawie tak szerokiej diagnostyki lekarz jest w stanie ocenić, czy ginekomastia ma charakter idiopatyczny, fizjologiczny, czy przyczyną jest współwystępująca choroba.

ZOBACZ TEŻ: Niedoczynność tarczycy – czym się objawia i jak ją leczyć?

Jak leczy się ginekomastię?

Podstawą w leczeniu ginekomastii jest zdiagnozowanie i wykluczenie przyczyny, która ją wywołuje.

Jeżeli zaburzona została praca gruczołów endokrynnych, należy wdrożyć odpowiednie leczenie i przywrócić prawidłowe funkcjonowanie tych narządów. To samo dotyczy zaburzeń pracy wątroby i nerek – priorytetem powinna być ich prawidłowa praca.

W przypadku ginekomastii spowodowanej nowotworem postępowanie uzależnione jest od stopnia zaawansowania choroby, dąży się jednak do chirurgicznego usunięcia guza.

Jeżeli obserwujesz pewne niepokojące zmiany w swoim ciele, które mogą być objawem zaburzeń hormonalnych, skonsultuj się z endokrynologiem. Wizytę u tego specjalisty zarezerwujesz w serwisie LekarzeBezKolejki.pl, gdzie znajdziesz tysiące specjalistów z całego kraju.

Ginekomastia może być konsekwencją otyłości. W tym przypadku jedyną receptą jest racjonalna i dobrze zbilansowana dieta, wsparta ćwiczeniami fizycznymi. Jeżeli przyczyną rozrostu gruczołu sutkowego są przyjmowane leki, lekarz powinien zmodyfikować formę leczenia u pacjenta.

Leia também:  Obrzęk piersi – przyczyny i sposoby na obrzęknięte piersi

Mężczyźni, u których konieczne było usunięcie jąder, wskazane jest podawanie substytucyjnych dawek testosteronu lub leków antyestrogenowych, jednak o ostatecznej formie terapii decyduje lekarz endokrynolog.

Ginekomastia a leczenie chirurgiczne

U części pacjentów, mimo leczenia i modyfikacji stylu życia, objawy ginekomastii nie ustępują lub zmniejszają się tylko nieznacznie.

Powiększone piersi mogą być źródłem dyskomfortu, kompleksów i kwestionowania swojej męskości.

Rozwiązaniem może być leczenie chirurgiczne, które polega na usunięciu nadmiaru tkanki gruczołowej lub tkanki tłuszczowej. Niekiedy konieczne jest chirurgiczne usunięcie nadmiaru skóry.

ZOBACZ TEŻ: Choroba Hashimoto – skąd się bierze i jak ją leczyć?

Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

Ginekomastia u mężczyzn – co to takiego?

Liczba pacjentów zgłaszających się do lekarzy z powodu powiększenia gruczołów piersiowych u mężczyzn stale rośnie.

Takiej sytuacji sprzyja wiele czynników, wśród których znajdują się te o charakterze środowiskowo-cywilizacyjnym: zwiększona zawartość estrogenów w pożywieniu, zwiększona liczba osób cierpiących na otyłość, a także zażywanie (głównie przez sportowców) steroidów anabolicznych.

Jak rozpoznać ginekomastię samodzielnie? Najczęściej objawy występują obustronnie (symetrycznie) i obejmują:

  • powiększenie się obwódki sutka;
  • powiększenie samego sutka;
  • rozrost tkanki gruczołowej wyczuwany w badaniu palpacyjnym jako powiększona struktura w kształcę dysku, miękka i sprawiająca, że pierś męska przybiera kobiecy kształt;
  • ból, tkliwość, zwiększoną wrażliwość na dotyk powiększonych gruczołów piersiowych u mężczyzn.

Charakterystyczne, wyżej wymienione objawy mogą być powodowane wieloma czynnikami. Ze względu na ich podział klasyfikuje się ginekomastię fizjologiczną, patologiczną oraz idiopatyczną.

Ginekomastia fizjologiczna

Przyczyny ginekomastii fizjologicznej to głównie przyczyny hormonalne. Pojawia się ona u chłopców w wieku nastoletnim, w wyniku zwiększonej produkcji estradiolu (hormonu płciowego o charakterystyce steroidowej) w stosunku do produkcji testosteronu.

Na skutek takiego stanu rzeczy dochodzi do przerostu sutka, co często stanowi dla młodych mężczyzn problem estetyczny. W większości przypadków, po uregulowaniu gospodarki hormonalnej, problem znika samoistnie.

Jeśli tak się nie stanie, a do przerośniętej tkanki gruczołowej dołącza również przerost tkanki tłuszczowej, wówczas takiego pacjenta należy skierować na leczenie.

Ginekomastia patologiczna

O ginekomastii patologicznej mówimy wówczas, gdy jej przyczynami są patologiczne zmiany w organizmie następujące na skutek różnych schorzeń, nowotworów, ale również przyjmowania niektórych leków. Najczęstszymi przyczynami ginekomastii tego typu są:

  • choroby wątroby;
  • niewydolność nerek;
  • otyłość i związane z nią zmiany w pracy gruczołów wytwarzających hormony płciowe (wspominany już wyżej estradiol i testosteron);
  • nadczynność tarczycy;
  • nowotwory nadnerczy, jąder, tarczycy;
  • przyjmowanie leków: diuretyków – spironolaktonu o działaniu moczopędnym, a także leków stosowanych w terapii choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy (inhibitory pompy protonowej – omeprazol), nadciśnieniu tętniczym i chorobie serca (inhibitory konwertazy angiotensyny – enalapryl, leki blokujące kanały wapniowe w komórkach organizmu – werapamil);
  • kastracja, będąca następstwem diagnozy złośliwego guza gruczołu krokowego;
  • dziedziczenie skłonności do ginekomastii.

Ginekomastia idiopatyczna

Mianem ginekomastii idiopatycznej określa się ten typ schorzenia, w którym nie udaje się określić czynnika wpływającego na przerost sutka i rozrost tkanki gruczołowej.

Podejrzewa się, że za „nieustaloną przyczyną” kryje się zwiększona wrażliwość receptorów w tkance gruczołowej w obrębie sutka na estrogeny, czyli żeńskie hormony płciowe.

Ponieważ każdy mężczyzna – obok androgenów – posiada również w organizmie estrogeny (choćby pod postacią wspomnianego wcześniej estradiolu), a uwrażliwiona na ich działanie tkanka reaguje rozrostem.

Leczenie – operacja ginekomastii

Najpopularniejszą metodą leczenia omawianego schorzenia jest operacja ginekomastii. Niektórzy mogą sądzić, że jest to jedynie kwestia estetyczna, natomiast rozrost tkanki gruczołowej, tłuszczowej oraz włóknistej w obrębie klatki piersiowej może skutkować zwiększeniem ryzyka zachorowania na raka sutka – także u mężczyzn.

W jaki sposób przebiega operacja ginekomastii? Przeprowadza się ją na trzy sposoby. Pierwszy z nich to usunięcie nadmiaru tkanki tłuszczowej, drugi – usunięcie nadmiaru tkanki gruczołowej, a trzeci to metoda mieszana, łącząca usuwanie obu rodzajów tkanek.

Podczas operacji usunięty zostaje również nadmiar skóry, tak, aby jej efekt był jak najbardziej estetyczny.

Niestety, nie każdy pacjent może być zakwalifikowany do operacji przerostu sutka. Najczęściej z zabiegu rezygnuje się u pacjentów otyłych, cierpiących na schorzenia układu sercowo-naczyniowego, a także przyjmujących leki rozrzedzające krew.

Po operacji ginekomastii pacjent wraca do właściwej aktywności – oczywiście po prawidłowo poprowadzonej rekonwalescencji – w ciągu jednego do dwóch tygodni. Dalsze zalecenia obejmują przede wszystkim pokarmów wytwarzanych z wykorzystaniem soi (zawiera ona bowiem dużo estrogenów), a także utrzymywanie stałej masy ciała.

Ginekomastia u chłopców i mężczyzn – przyczyny, objawy, leczenie, zabieg

Ginekomastia jest powiększeniem jednej lub obu piersi u mężczyzn i chłopców. Może być spowodowana wahaniami hormonalnymi, otyłością, a także zmianami nowotworowymi. Poznaj przyczyny, objawy i sposoby leczenia ginekomastii.

Źródło: 123RF

Ginekomastia to powiększenie piersi u chłopców i mężczyzn. Może dotyczyć jednej lub obu piersi. Wynika z rozrostu tkanki gruczołowej, w niektórych przypadkach dochodzi również do rozrostu tkanki tłuszczowej. Rozrost obejmujący wyłącznie tkankę tłuszczową nazywamy ginekomastią rzekomą (tzw. steatomastia).

Ginekomastia – co to jest?

Pierś (inaczej gruczoł sutkowy) zbudowana jest z tkanki gruczołowej, która otoczona jest przez ciało tłuszczowe oraz tkankę łączną włóknistą, wnikającą pomiędzy tkankę gruczołową. Tkanka gruczołowa podzielona jest na płaty, od których odchodzą przewody mleczne.

W okresie ciąży i laktacji w gruczole sutkowym jest produkowane mleko. Rozwój tkanki gruczołowej fizjologicznie zachodzi wyłącznie u kobiet pod wpływem działania żeńskich hormonów płciowych – estrogenów i progesteronu.

U mężczyzn gruczoł sutkowy nie rozwija się, jego wymiary wynoszą przeciętnie 15 x 15 mm.

Ginekomastia objawia się powiększeniem jednej lub obu piersi. Może temu towarzyszyć bolesność, tkliwość i uczucie wzmożonego napięcia piersi.

Ginekomastia okresu noworodkowego i pokwitania zwykle ustępuje samoistnie i nie wymaga leczenia. Zdarza się jednak, że towarzyszy jej przerost tkanki łącznej i tłuszczowej, który nie ustępuje.

Przy znacznie nasilonych zmianach konieczne jest leczenie chirurgiczne.

Ginekomastia jest spowodowana nieprawidłowym stosunkiem estrogenów i wolnego testosteronu.

Testosteron to męski hormon płciowy, który w organizmie w większości jest transportowany w połączeniu ze specjalnymi białkami. Niewielka ilość testosteronu pozostaje wolna i to ona odpowiada z efekty biologiczne tego hormonu.

Estrogeny należą do żeńskich hormonów płciowych, ale w niewielkich ilościach są również produkowane u mężczyzn (w jądrach i nadnerczach). Pewna ilość estrogenów powstaje również pod wpływem aromatazy z testosteronu i androstendionu.

Estrogeny pobudzają tkankę gruczołową sutka do rozrostu, natomiast testosteron hamuje ten proces.

  • Dowiedz się czym są: Nowotwory zarodkowe jajników i jąder

Wyróżniamy ginekomastię fizjologiczną (związaną z przejściowymi zaburzeniami hormonalnymi) oraz ginekomastię patologiczną.

 Ginekomastia fizjologiczna dotyczy:

  • Noworodków – 60 do 90% wszystkich noworodków ma powiększone piersi. Największe nasilenie zmian obserwowane jest pomiędzy 10. a 12. dniem życia. Ginekomastia noworodkowa jest spowodowana przechodzeniem hormonów (zwłaszcza estrogenów i prolaktyny) od matki. Objawy zwykle ustępują w ciągu kilku tygodni.
  • Chłopców w okresie pokwitania (zwłaszcza 13-, 14-letnich) – na skutek wzmożonej syntezy estrogenów i niedostatecznej produkcji testosteronu dochodzi do rozrostu jednej lub obu piersi. Problem może dotyczyć nawet 50% chłopców w tym wieku. Ginekomastia zwykle ustępuje w ciągu kilku-kilkunastu miesięcy, gdy dochodzi do normalizacji wydzielania hormonów płciowych.
  • Starszych mężczyzn – na skutek starzenia się jąder, dochodzi do zmniejszenia syntezy testosteronu. Może to prowadzić do rozwoju ginekomastii.

U niektórych mężczyzn występuje tzw. ginekomastia idiopatyczna – taka, w której nie udaje się ustalić przyczyny jej powstania. Podejrzewa się, że może być ona spowodowana nadmierną wrażliwością receptora dla estrogenów, zlokalizowanego w tkance gruczołowej piersi. Ginekomastia idiopatyczna może dotyczyć nawet 36% zdrowych mężczyzn.

Nadużywanie alkoholu oraz narkotyków (heroina, marihuana) również może prowadzić do rozwoju ginekomastii na skutek zaburzonego metabolizmu hormonów płciowych.

Ginekomastia rzekoma występuje u osób otyłych i jest spowodowana rozrostem tkanki tłuszczowej w obrębie piersi. Towarzyszy nadmiernemu rozwojowi tkanki tłuszczowej w innych rejonach ciała.

Ginekomastia patologiczna może być spowodowana przez:

  1. Nowotwór jądra, który produkuje estrogeny lub inne hormony zwiększające syntezę estrogenów. Zaliczamy do nich guzy z komórek Leydiga (leydigioma) lub z komórek Sertolego (sertolioma) oraz nowotwory z pierwotnych komórek płciowych (np. kosmówczak). Wyżej wymienione nowotwory występują bardzo rzadko, niestety zwykle mają charakter złośliwy. Estrogeny mogą być również produkowane w nadnerczach (z powodu obecności guza lub na skutek ich przerostu). Niektóre nowotwory np. rak płuc również mogą wykazywać czynność hormonalną i prowadzić do rozwoju ginekomastii.
  2. Hipogonadyzm, który oznacza zmniejszoną produkcję męskich hormonów płciowych. Hipogonadyzm może być spowodowany uszkodzeniem jąder (jest to tzw. hipogonadyzm hipergonadotropowy):
  • wrodzony (np. brak rozwoju jąder na skutek zadziałania czynników uszkadzających w życiu płodowym lub zespół Klinefeltera wynikający z obecności dodatkowego chromosomu X, przez co nie dochodzi do rozwoju jąder w okresie pokwitania),
  • nabyty (np. usunięcie jądra z powodu nowotworu, zanik jądra w następstwie urazu, zapalenia, niedokrwienia po skręcie powrózka nasiennego, wnętrostwa lub uszkodzenie jądra w czasie operacji w okolicy pachwiny).
Leia também:  Como calcular a corrente elétrica total (com imagens)

Hipogonadyzm może być również spowodowany przez uszkodzenie podwzgórza lub przysadki. Dochodzi wtedy do zmniejszenia stężenia FSH i LH (czyli hormonów tropowych przysadki), które pobudzają jądra do syntezy testosteronu. Jest to tzw.

hipogonadyzm hipogonadotropowy. Nadmierne wydzielanie prolaktyny (hiperprolaktynemia) przez guza przysadki również może prowadzić do zmniejszenia uwalniania FSH i LH.

W obu przypadkach hipogonadyzmu dochodzi do zmniejszenia stężenia testosteronu i rozwoju ginekomastii.

  1. Zwiększona syntezę białek wiążących hormony. Z taką sytuacją spotykamy się w nadczynności tarczycy. Białka łączą się przede wszystkim z testosteronem, w związku z tym zmniejsza się jego wolna pula. Tkanka gruczołowa sutka rozrasta się, gdyż przeważa efekt działania estrogenów.
  2. Zmniejszenie metabolizmu estrogenów. Hormony płciowe są przekształcane do różnych metabolitów i usuwane z naszego organizmu wraz z moczem. W marskości wątroby i niewydolności nerek te procesy ulegają zahamowaniu. Zwiększa się więc zawartość estrogenów w organizmie, która może prowadzić do ginekomastii.
  3. Zwiększona aktywność aromatazy w tkance tłuszczowej piersi. Z taką sytuacją mamy do czynienia w otyłości. Aromataza prowadzi do zwiększonego przekształcania testosteronu w estrogeny, które pobudzają rozrost tkanki gruczołowej.
  4. Defekt działania receptora dla androgenów (męskich hormonów płciowych). Każdy hormon w naszym organizmie działa na komórki za pomocą receptorów na nich zlokalizowanych. Uszkodzenie receptora uniemożliwia przekazywanie informacji do komórki. Wadliwe działanie receptora może być spowodowane przyczynami wrodzonymi (np. nieprawidłową budową receptora) lub wynikać z jego zablokowania przez leki tzw. antyandrogeny. Do najczęściej spotykanych antyandrogenów zaliczamy spironolakton. Spironolakton to lek moczopędny stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Jednym z jego działań niepożądanych jest ginekomastia.
  5. Leki, które wywierają działanie podobne do estrogenów lub na skutek nadmiernego spożycia środków zawierających estrogeny. Do tego typu leków zaliczamy m.in.: glikozydy naparstnicy (leki nasercowe), antagoniśtów receptora H2 (leki hamujące wydzielanie kwasu żołądkowego np. Ranigast), sterydy anaboliczne (stosowane w celu szybkiego zwiększenia masy mięśniowej), ketokonazol (lek przeciwgrzybiczny), inhibitory konwertazy angiotensyny (leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi np. enalapril) i inne.
  • Przeczytaj o: Guz prolaktynowy

Ginekomastia – badania

W celu określenia przyczyn ginekomastii istotne jest przeprowadzenie dokładnego badania fizykalnego oraz badań pomocniczych (hormonalnych i obrazowych – USG, tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny). W trakcie badania lekarz powinien ocenić:

  • piersi,
  • jądra,
  • węzły chłonne (w celu wykluczenia obecności nowotworu).

Należy też poszukiwać objawów wskazujących na:

  • nadczynność tarczycy,
  • marskość wątroby,
  • niewydolność nerek,
  • guzy w okolicy przysadkowo–podwzgórzowej.

Niezwykle istotny jest wywiad zebrany z pacjentem, w którym należy określić początek rozwoju ginekomastii, tempo narastania zmian oraz obecność innych niepokojących objawów (np. spadek masy ciała lub powiększenie jąder).

  • Zobacz: O czym może świadczyć powiększenie jądra?

Badania laboratoryjne polegają na oznaczeniu stężenia:

  • testosteronu,
  • estrogenów (konkretnie estradiolu),
  • prolaktyny,
  • FSH i LH 
  • TSH (w celu oceny pracy tarczycy).

Niezbędne są również badania wskaźników czynności wątroby (oznacza się poziom transaminaz: AlAT i AspAT) oraz czynności nerek (przede wszystkich stężenie mocznika i kreatyniny).

USG piersi umożliwi określenie czy mamy do czynienia z ginekomastią prawdziwą czy rzekomą. Równie ważne jest wykonanie USG jąder w celu wykluczenia obecności guza. Pozostałe badania obrazowe (nadnerczy, wątroby, mózgu) wykonuje się w zależności od wyników badań laboratoryjnych i objawów demonstrowanych przez pacjenta.

Ginekomastia – leczenie

Leczenie ginekomastii (o ile jest konieczne) polega na usunięciu jej przyczyny.

  • Jeśli ginekomastia jest spowodowana nowotworem, dąży się do chirurgicznego usunięcia guza, czasem niezbędna jest również chemioterapia. Polekowa ginekomastia wymaga ostawienia środków ją wywołujących.
  • W przypadku marskości wątroby, niewydolności nerek lub nadczynności tarczycy należy doprowadzić do poprawy funkcjonowania tych narządów.
  • Otyłość zwalcza się stosując odpowiednią dietę i ćwiczenia fizyczne.
  • Hipogonadyzm leczy się podając testosteron (doustnie w kapsułkach, domięśniowo lub w postaci żelu nakładanego na skórę). Czasem niezbędne jest zablokowanie działania estrogenów. W tym celu podaje się leki hamujące działanie aromatazy np. anastrozol (lek podawany doustnie) lub blokujące receptory dla estrogenów np. tamoksifen.

W niektórych przypadkach znacznie nasilonej ginekomastii, która nie ustępuje samoistnie lub pod wpływem leczenia niezbędne jest chirurgiczne usunięcie nadmiaru tkanki gruczołowej i/ lub tłuszczowej.

Tkankę tłuszczową odsysa się (to tzw. liposukcja). Usunięcie nadmiaru tkanki gruczołowej polega na jej wycięciu. Nacięcie skóry dokonuje się pod piersią, od strony fałdu pachowego lub pod otoczką brodawki sutkowej.

Czasem niezbędne jest usunięcie nadmiernie rozciągniętej skóry.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!

Ginekomastia Poznań – lipomastia, usuwanie tłuszczu z piersi

Ginekomastia – lipomastia

Czym jest i jak powstaje?

Gruczoły piersiowe są największymi, parzystymi gruczołami skórnymi występującymi w organizmie człowieka. Pełnemu rozwojowi ulegają tylko u kobiet. U mężczyzn zaś pozostają narządem szczątkowym.

Ich strukturę stanowią przede wszystkim tkanka gruczołowa oraz tkanka tłuszczowa, która zazwyczaj decyduje o wielkości piersi. Część gruczołowa zbudowana jest z płatów, te zaś dzielą się na płaciki.

Ginekomastia jest schorzeniem dotykającym mężczyzn w różnych grupach wiekowych. Polega na patologicznym powiększeniu jednej lub obu piersi. Można wyróżnić trzy zasadnicze rodzaje w zależności od tego, która tkanka budująca pierś uległa przerostowi. Pierwszą z nich jest ginekomastia właściwa, czyli gruczołowa. Charakteryzuje się ona nadmiernym przyrostem tkanki gruczołowej.

O ginekomastii tłuszczowej, czyli inaczej lipomastii mówi się wtedy, kiedy powiększenie piersi następuje na skutek nadmiernego zwiększenia objętości tkanki tłuszczowej. Istnieje także typ mieszany, w którym zarówno gruczoł jak i tkanka tłuszczowa występują w nadmiarze. Inny podział ginekomastii uwzględnia wiek wystąpienia zaburzenia.

Według niego wyróżnia się ginekomastię dojrzewaniową, ujawniającą się u chłopców w wieku 13-14 lat, ginekomastię u mężczyzn dojrzałych, która może wystąpić na różnorodnym tle (przetrwała, idiopatyczna, hormonalna czy też objawowa), oraz ginekomastię okresu starzenia (objawowa lub hormonalna).

Podstawą mechanizmu tworzenia się ginekomastii jest zaburzenie stosunku aktywności estrogenów do testosteronu, na korzyść tych pierwszych. Przewaga aktywności estrogenów powoduje zmiany metaboliczne charakterystyczne dla żeńskiego organizmu. Tkanka tłuszczowa ulega redystrybucji przyjmując rozmieszczenie charakterystyczne dla kobiet.

Dochodzi też do pobudzania przyrostu tkanki gruczołowej w sutkach, czego efektem jest ich powiększenie. Do takiego stanu rzeczy może dochodzić w przypadku nadmiernej produkcji estrogenów, zmniejszonej produkcji testosteronu lub z połączenia obu tych mechanizmów. Przyczyny tych zaburzeń zostały omówione poniżej.

Ginekomastia przyczyny

Z uwagi na fakt, że mechanizm powstawania ginekomastii jest wielopłaszczyznowy, jej przyczyny można pogrupować według określonego schematu. Pierwszą grupą czynników prowadzących do wystąpienia tego objawu są sytuacje prowadzące do zwiększonego stężenia aktywnego metabolicznie estradiolu we krwi, kiedy występuje on w znaczącej przewadze do testosteronu.

Z taką sytuacją mamy do czynienia na przykład w okresie dojrzewania płciowego, w niektórych nowotworach jąder, a także w niektórych zaburzeniach endokrynologicznych. Poza tym może do niej prowadzić spowolnienie metabolizmu estrogenów obserwowane w przypadku upośledzenia funkcji wątroby i nerek.

Drugą płaszczyzną zaburzeń stosunku estrogenów do testosteronu jest miejscowa pozagonadalna nadprodukcja estrogenów spowodowana zwiększoną, lokalną aktywnością aromatazy – enzymu kluczowego dla powstawania tych hormonów.

Synteza ta odbywa się przede wszystkim w tkance tłuszczowej, tak więc ma ona istotne znaczenie przede wszystkim u osób otyłych. Rolę odgrywa również mechanizm drugostronny, polegający na zwiększonej wrażliwości gruczołu sutkowego na działanie estrogenów, na przykład wskutek nadekspresji receptora estrogenowego na powierzchni komórek gruczołowych.

Ponadto do ginekomastii może prowadzić nie tylko obniżenie poziomu testosteronu (na przykład w niektórych nowotworach), ale zablokowanie receptora androgenowego, na który oddziałuje testosteron czy to przez stosowanie niektórych leków (na przykład niektóre leki kardiologiczne, moczopędne), czy to na skutek wrodzonego defektu tego receptora.

Ginekomastia – Wskazania do leczenia

Wskazania do leczenia ginekomastii są łatwe do spełnienia. Prowadzi się je u mężczyzn, u których wykluczono istnienie chorób psychicznych. Zabieg przynosi najlepsze efekty u osób młodych, u których skóra piersi jest elastyczna i posiada prawidłowe napięcie.

Ginekomastia / lipomastia zabieg

Leczenie ginekomastii / lipomastii jest to bardzo bezpieczne. Wykonuje się go w znieczuleniu miejscowym bądź ogólnym w zależności od jego rozległości. Przebieg procedury zależy od rodzaju tkanki powodującego objaw. W przypadku lipomastii wystarczającym rozwiązaniem jest przeprowadzenie zabiegu odsysania tłuszczu – liposukcja.

Nacięć skóry dokonuje się najczęściej w fałdzie podpiersiowym, dzięki czemu ewentualne blizny pozostają niewidoczne.

W przypadku konieczności usunięcia tkanki gruczołowej stosuje się metody chirurgiczne.

Nacięcia, przez które usuwany jest nadmiar tkanki gruczołowej, dokonuje się najczęściej na granicy otoczki brodawki sutkowej. W przypadku budowy mieszanej możliwe jest łączenie tych dwóch metod.

Przed przeprowadzeniem każdego zabiegu należy przeprowadzić szczegółowy wywiad lekarski z uwzględnieniem współistniejących chorób i wykluczeniem ewentualnych przeciwwskazań do jego przeprowadzenia, a także do ewentualnego znieczulenia. Konieczne jest też dokładne badanie fizykalne, w tym badanie piersi, które pozwala na zaplanowaniu dokładnego zakresu zabiegu i indywidualizacji terapii.

Sama procedura trwa około 1,5-2 godziny. Po jej przeprowadzeniu konieczne jest pozostanie w klinice przez jedną dobę celem obserwacji. Przez  miesiąc po zabiegu należy nosić specjalną odzież uciskową – kamizelkę. Po tym czasie zazwyczaj następuje powrót do codziennej aktywności.

Leia também:  Śluz przed okresem – jak wygląda wydzielina z pochwy przed miesiączką?

Jeśli jest przewaga gruczołu piersiowego, wówczas wykonuje się cięcie wokół brodawki piersiowej i usuwa gruczoł. Pozostaje mało widoczna blizna na granicy brodawki. Zabieg trwa około 2 godzin, wykonujemy go w znieczuleniu miejscowym.

Lipolife ze względu na brak bólu pozwala wykonać cały zabieg w znieczuleniu miejscowym

W celu rozpoznania czy mamy do czynienia z lipomastią czy przerostem gruczołu piersiowego konieczne jest wykonanie badania usg piersi.

Możliwe powikłania

Jak każdy zabieg chirurgiczny, usunięcie ginekomastii niesie za sobą ryzyko powikłań. Należą do nich przede wszystkim możliwość krwawienia, zaburzenia gojenia się rany, jej zakażenie.

Ponadto należy pamiętać, że im większe piersi tym większe ryzyko powstawania blizenek oraz nierówności w miejscach po usuniętej tkance (dlatego konieczne jest noszenie odzieży uciskowej i wykonywania masaży limfatycznych po zabiegu liposukcji).

Leczenie ginekomastii tłuszczowej polega na odessaniu nadmiaru tłuszczu, leczenie ginekomastii gruczołowej polega na chirurgicznym usunięciu gruczołu piersiowego. Bywa też ginekomastia mieszana, wtedy wykonujemy zabieg łączony.

U kogo przeciwwskazany?

Zabieg usuwanie ginekomastii jest przeciwwskazany u ludzi chorych na ciężkie choroby przewlekłe (np. cukrzyca czy choroby serca). Nie należy go też przeprowadzać od razu u osób z otyłością. Te osoby przede wszystkim powinny zacząć walkę z ginekomastią od redukcji masy ciała, co niejednokrotnie jest w stanie całkowicie wyeliminować problem.

Ginekomastia Poznań – leczenie ginekomastii

Lipomastia a ginekomastia

Ginekomastia to przerost gruczołu piersiowego u mężczyzny a lipomastia to przerost tkanki tłuszczowej. Pierwszą leczy się chirurgicznym usunięciem gruczołu, drugą odessaniem tkanki tłuszczowej.

Ginekomastia

Ginekomastia to przerost męskiego sutka, w wyniku rozrostu tkanki gruczołowej, włóknistej i tłuszczowej, co odróżnia ją od lipomastii, która jest powodowana jedynie nadmiarem tkanki tłuszczowej, zgromadzonej w okolicy piersi.

W celu rozpoznania czy mamy do czynienia z lipomastią, czy przerostem gruczołu piersiowego konieczne jest wykonanie badania usg piersi.

W przypadku ginekomastii gruczoł piersiowy nie tylko ulega jednostronnemu lub obustronnemu powiększeniu, co wygląda nieestetycznie i może powodować kompleksy, ale również jest obrzmiały i nierzadko sprawia ból.

Często przy ginekomastii występuje również patologiczna makropigmentacja otoczek i brodawek sutkowych, a nawet zmiana ich kolorytu na typowy dla żeńskich narządów.

Ta choroba dotyka niemal połowę męskiej populacji, ale ujawnia się na różnych etapach życia i w różnym stopniu.

Ginekomastii nie należy bagatelizować, ponieważ może być sygnałem poważniejszych schorzeń w organizmie, takich jak marskość wątroby.

wątroby, choroby tarczycy, rak jądra albo inny nowotwór czynny hormonalnie. Jeżeli powiększenie piersi jest asymetryczne, może nie być to ginekomastia, a guzek piersi. Nie wolno zapominać, że rak piersi dotyka również mężczyzn.

Przyczyny ginekomastii

Najczęstszą przyczyną ginekomastii są zaburzenia hormonalne, powstałe wskutek leczenia hormonalnego (np. leczenie raka stercza).

Również bez terapii hormonalnej możliwa jest nieprawidłowa gospodarka hormonalna (nieprawidłowe stężenie androgenów i estrogenów lub niedobór testosteronu), która powoduje ginekomastię właściwą.

Poza tym w medycynie coraz częściej mówi się również o wpływie przysadki mózgowej, tarczycy i nadnerczy na rozwój ginekomastii.

Przyczyną zewnętrzną na powstawanie tego schorzenia mogą być również leki, taki jak środki na niepłodność, oligospermię oraz reumatoidalne zapalenie stawów. Preparaty leczące wrzody żołądka, anaboliki stosowanie przez kulturystów oraz leki stosowane przy leczeniu gruźlicy płuc, a nawet niektóre narkotyki i płyny na porost włosów.

Diagnozowanie ginekomastii

Podstawą diagnozowania ginekomastii jest szczera rozmowa z lekarzem. Nie warto w tej kwestii okłamywać lekarza lub zatajać jakichkolwiek faktów, nawet jeżeli pacjent się ich wstydzi. Mowa o niewygodnych kwestiach, takich jak zażywanie środków dopingujących, anabolików, narkotyków. O takich epizodach trzeba powiedzieć, nawet jeżeli były jednorazowe i/lub miały miejsce w przeszłości.

Poza tym padną pytania o zażywane leki, dietę, przebyte choroby oraz zabiegi operacyjne. Po szczegółowym wywiadzie lekarskim, pacjent kierowany jest na badanie USG gruczołów piersiowych i badanie krwi z oznaczeniem poziomu hormonów. Zdarza się, że wyniki tych badań nie są rozstrzygające, w takiej sytuacji lekarz zleca kolejne, aby wykluczyć współistnienie poważnych chorób.

Zdarza się i jest to niełatwa sytuacja, że lekarz nie zgadza się z samooceną pacjenta, uznając wygląd piersi za normalny. Jedni pacjenci po namyśle przyznają rację, inni zmieniają lekarza.

Oczywiście, zawsze warto skonsultować swoje dolegliwości o 2 specjalistów, jeżeli czujemy niepewność co do wydanej diagnozy.

Niemniej należy pamiętać, że każde ciało jest inne i to lekarz najlepiej wie, co mieści się w granicach normy, a co świadczy o chorobie.

Leczenie ginekomastii

Ginekomastia jest często skutkiem ubocznym lub rezultatem innej choroby, zatem aby się jej pozbyć należy leczy

przyczynę. Po wyleczeniu danej choroby, przerost sutka znika samoistnie. Jednak w około 50% przypadków nie udaje się ustalić przyczyny, wtedy mówimy o ginekomastii idiopatycznej.

Jeżeli choroba nie jest objawem nowotworu sutka lub wynikiem innego poważnego schorzenia, wówczas podjęcie leczenia nie jest konieczne.

Oczywiście, można ją leczyć chirurgicznie, aby pacjent mógł czuć się komfortowo w swoim ciele.

Co ważne – zabieg usuwania przerostu sutka jest absolutnie bezpieczny. Pacjent przed zabiegiem poddawany jest znieczuleniu miejscowemu lub ogólnemu, w zależności od wielkości schorzenia. Nacięć skóry dokonuje się najczęściej w fałdzie podpiersiowym, dzięki czemu ewentualne blizny pozostają niewidoczne.

Cała operacja trwa około 1,5-2 godzin. Po jej zakończeniu, pacjent musi pozostać w klinice przez minimum jedną dobę, aby pozostać pod obserwacją lekarzy. Po opuszczeniu kliniki przez miesiąc powinien nosić specjalną odzież uciskową, w postaci kamizelki. Po tym czasie zazwyczaj następuje powrót do aktywności bez ograniczeń.

Ginekomastia czyli męski problem

Pierś kobieca u mężczyzn to powszechny problem, który dotyka nawet 30% mężczyzn. Najskuteczniejszym sposobem na pozbycie się go jest lipomastia, czyli rodzaj liposukcji, który pozwala na odessanie tłuszczu z piersi i przywrócenie pacjentowi męskiego wyglądu.

Na czym polega ginekomastia i jak wyglądają ginekomastia objawy?

Ginekomastia objawy to przerost tkanki piersiowej, który dotyczy jednej lub dwóch piersi. „Pierś kobieca” u mężczyzn to wstydliwy i częsty problem, który jest wynikiem wzrostu objętości gruczołu piersiowego.

Według lekarzy przyczyną ginekomastii jest nadmiar prolaktyny w organizmie – hormonu odpowiedzialnego za produkcję mleka u kobiet.

Inną teorią jest powiązanie ginekomastii z zaburzeniem równowagi pomiędzy poziomem androgenów i estrogenów.

Na skutek nadmiaru estrogenów dochodzi do stymulacji sutków do wzrostu. Wpływ na rozwój sutka u mężczyzn może mieć też sytuacja w podwzgórzu i przysadce mózgowej. Ta przypadłość może występować u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, przy marskości wątroby, raku wątroby czy zaburzeniach krążenia wątrobowego.

Przyczynami ginekomastii mogą być niedożywienie, awitaminoza i zaburzenia pracy przewodu pokarmowego. Wyróżniamy ginekomastię rzekomą i prawdziwą. W pierwszym przypadku następuje zwiększenie objętości męskiej piersi i pierś charakteryzuje się miękkością. Ginekomastia prawdziwa cechuje się twardym gruczołem piersiowym.

Jak zdiagnozować ginekomastię?

Po zaobserwowaniu ginekomastia objawy należy zlecić odpowiednie badania. Diagnoza polega na badaniach obrazowych i laboratoryjnych. Przede wszystkim wykonuje się USG piersi, przeprowadza się też wywiad z pacjentem, badanie organoleptyczne piersi czy ultrasonografię piersi.

Lipomastia

Jak wygląda ginekomastia leczenie? Ginekomastia zabieg to inaczej lipomastia, która polega na liposukcji wykonywaną w gabinecie medycyny estetycznej. Ginekomastia zabieg poprzedzony jest szczegółowym wywiadem lekarskim, który ma za zadanie stwierdzić, czy pacjent nie ma przeciwwskazań do zabiegu.

Zabieg wykonuje się w znieczulenia miejscowym i polega on na nacięciu skóry i odsysaniu tłuszczu. Po ginekomastia zabieg pacjent jest wypisywany do domu, a po paru dniach musi zgłosić się na kontrolę. Następuje wówczas zdjęcie szwów. Pacjent nosi także pas uciskający przez ok. 30 dni.

Zabiegami zalecanymi po lipomastii, czyli ginekomastia leczenie są masaż limfatyczny i karboksyterapia. Po zabiegu pacjent może zaobserwować efekty w postaci estetycznego wyglądu i braku „kobiecych piersi”. Po 6 tygodniach od zabiegu nie powinno być już śladu po ingerencji, a ostateczny rezultat widoczny jest po 3-6 miesiącach.

Ginekomastię prawdziwą leczy się za pomocą chirurgicznego usunięcia gruczołu. Zabieg polega na cięciu wzdłuż dolnego pół obwodu kompleksu brodawka/otoczka. Po zabiegu powstaje mało widoczna blizna. W sytuacji, gdy u pacjenta występuje duża ginekomastia z nadmiarem wiotkiej skóry, usuwa się nadmiar skóry.

W przypadku ginekomastii olbrzymiej amputuje się piersi i dokonuje przeszczepu. Po zabiegu chirurgicznym przez 7 dni nie można pracować, potem zdejmowane są szwy. Po 7 dniach można wrócić do pracy umysłowej, a pracę fizyczną można wznowić dopiero po miesiącu od operacji.

Ginekomastia

Znieczulenie miejscowe – liposukcja

Znieczulenie ogólne – liposukcja – z anestezjologiem

Chirurgiczne usunięcie gruczołu piersiowego

Chirurgiczne usunięcie gruczołu z anestezjologiem

Zabieg jest wykonywany po wcześniejszej konsultacji w naszym gabinecie.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*