Problemy z oddawaniem moczu – jakie są przyczyny i jak je leczyć?

Drogi moczowe Infekcje dróg moczowych Furagina Żurawina

Infekcje dróg moczowych to problem, który zdecydowanie częściej przytrafia się kobietom. Jak uniknąć nawrotów tych nieprzyjemnych dolegliwości? Jak sobie radzić z infekcją i kiedy udać się do lekarza? Zebraliśmy najważniejsze informacje dla pacjentów na temat zapalenia pęcherza moczowego.

1. Zapalenie pęcherza moczowego – co to jest?

2. Zapalenie pęcherza moczowego – przyczyny, kto ma predyspozycje?

  • 3. Zapalenie pęcherza – objawy
  • 4. Domowe sposoby na zapalenie pęcherza moczowego
  • 5. Leki na zapalenie pęcherza

6. Co na zapalenie pęcherza u dzieci?

7. Zapalenie pęcherza moczowego – jak zapobiegać?

Zapalenie pęcherza jest najczęstszą postacią zakażenia układu moczowego (ZUM). Infekcja ta wywołana jest zazwyczaj przez patogeny, które dostały się do pęcherza moczowego z cewki.

W warunkach fizjologicznych część dróg moczowych powyżej zwieracza pęcherza i płyn w niej zawarty są jałowe.

Zakażenie wywoływane jest głównie przez bakterie – Escherichia coli, ale także Staphylococcus saprophiticus, Klebsiella, czy wirusy i grzyby.

Ze względu na budowę cewki moczowej, kobietom znacznie częściej przytrafiają się infekcje dróg moczowych. W porównaniu z męską, jest ona znacznie krótsza. Ponad to jej umiejscowienie w pobliżu pochwy i odbytu również sprzyja zakażeniom.

Jest to okolica gdzie znajduje się wiele drobnoustrojów chorobotwórczych, które mogą dostać się do dróg moczowych. Patogeny namnażają się w cewce moczowej, następnie migrują do pęcherza, przyklejają się do jego ścian i powodują stan zapalny. Ważne jest, by podjąć odpowiednie leczenie, kiedy pojawi się zapalenie cewki moczowej.

Nie należy z tym zwlekać, ponieważ drobnoustroje chorobotwórcze mogą moczowodami przedostać się do nerek, co może doprowadzić do odmiedniczkowego zapalenia nerek.Niewątpliwie sam mocz stanowi znakomitą pożywkę dla wielu bakterii. Dlatego jego długotrwały zastój w drogach moczowych jest bardzo istotnym czynnikiem ryzyka potencjalnej infekcji układu moczowego.

Zapaleniom sprzyja też przeziębienie pęcherza, do którego może dojść przykładowo poprzez siedzenie na zimnej posadzce czy odsłanianie okolic nerek w chłodne dni. Przeziębiony pęcherz daje szereg nieprzyjemnych objawów, co jest spowodowane rozwojem stanu zapalnego. Również nieodpowiedni strój sprzyja infekcjom dróg moczowych.

Noszenie zbyt obcisłych spodni, czy innej niż bawełniana bielizny sprawia, że w okolicach intymnych łatwiej namnażają się bakterie. Warto także unikać korzystania z toalet publicznych oraz perfumowanych podpasek i wkładek higienicznych.

Poza wyżej wspomnianymi czynnikami ryzyka, większą predyspozycję do infekcji dróg moczowych mogą mieć także kobiety w ciąży i połogu, gdyż ze względu na fizjologiczny wzrost dziecka dochodzi do poszerzenia moczowodów, pęcherza i cewki moczowej, co niewątpliwie sprzyja przemieszczaniu się patogenów w układzie moczowym.

Podobnie w przypadku kobiet po menopauzie, u których w związku ze spadkiem ilości estrogenów i zmniejszeniem nawilżenia błony śluzowej okolic intymnych, bakterie mają łatwiejszy dostęp do dróg moczowych.Częściej na ból pęcherza mogą cierpieć także osoby chore na cukrzycę, kamicę nerkową lub nadużywające niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).

Zapalenie pęcherza u mężczyzny to zdecydowanie rzadszy problem, jednak predyspozycja do infekcji zwiększa się z wiekiem pacjenta lub przy przeroście gruczołu krokowego (prostata).

Leczenie nie jest jednak odmienne od tego stosowanego u kobiet. Przy nawracających problemach konieczna jest konsultacja lekarska.

Podobne dolegliwości jak w przypadku zapalenia układu moczowego mogą występować również w przebiegu chorób wenerycznych u mężczyzn.

Rzadko zdarza się, że zapalenie układu moczowego przebiega bezobjawowo. Mamy wtedy do czynienia z bakteriomoczem, czyli obecnością bakterii w drogach moczowych, co może zostać wykryte jedynie w badaniu bakteriologicznym lub ogólnym moczu. Oczywiście konieczna jest wtedy odpowiednia antybiotykoterapia.

Znacznie częściej pojawiają się subiektywne objawy zapalenia pęcherza moczowego, do których należą:

  •     parcie na mocz,
  •     częste mikcje (częste oddawanie moczu),
  •     niekontrolowane oddawanie moczu,
  •     ból i pieczenie podczas oddawania moczu
  •     bolesność w okolicy nadłonowej.

W momencie, gdy pojawi się dodatkowo gorączka, wymioty, dreszcze, bóle głowy czy krew w moczu należy natychmiast zgłosić się do lekarza, ponieważ tego typu objawy mogą świadczyć o powikłaniach.

Problemy z oddawaniem moczu – jakie są przyczyny i jak je leczyć?

W momencie, gdy zaczynamy odczuwać ból przy oddawania moczu i lekki dyskomfort w podbrzuszu w pierwszej kolejności można posiłkować się prostymi, domowymi metodami. Pozwoli to zniwelować łagodne objawy zapalenia pęcherza. Domowe sposoby są zalecane również jako wspomaganie terapii farmakologicznej przy cięższych postaciach zakażenia dróg moczowych. O czym należy pamiętać?

  • Wygrzewaj się – ciepło poprawia ukrwienie błon śluzowych, a dzięki temu szybciej wyleczy się infekcja.
  • Nawadniaj się – odpowiednia ilość płynów (dodatkowo 3 l) pozwoli na lepsze przepłukiwanie dróg moczowych. Warto sięgać po soki bogate w witaminę C, która to zatrzyma namnażanie się bakterii. Pomocne w łagodzeniu infekcji będą również napary ziołowe, np. z pokrzywy, bratka, które można samodzielnie przyrządzić kupując w aptece saszetki do zaparzania herbatek.
  • Zrób nasiadówkę – przygotuj napar z ziół i zanurz się w nim do połowy talii. Można do tego celu użyć gotowej mieszanki o działaniu ściągającym, przeciwzapalnym i przeciwbakteryjnym, np. Vagosan.
  • Zadbaj o siebie – zwrócić należy szczególną uwagę na dbanie o higienę intymną, a kiedy problem nawraca warto sięgać po specjalistyczne płyny, np. Lactacyd Pharma płyn ginekologiczny ochronny, który zapewni lepszą ochronę przed bakteriami. Należy zrezygnować także z noszenia zbyt obcisłej, sztucznej bielizny oraz ograniczyć stosunki płciowe. Wsparcie układu odpornościowego również zabezpieczy przed nawrotami infekcji dróg moczowych.
  1. Przeczytaj również: Witamina C – właściwości i rola w organizmie

W pierwszej kolejności, kiedy objawy nie są nasilone, oprócz domowych sposobów można wspomagać się ziołowymi preparatami w tabletkach, jak np. Urosept.

Wyciągi roślinne, głównie o działaniu moczopędnym i odkażającym drogi moczowe, przy stosowaniu 3 razy dziennie po 2 tabletki, mogą okazać się wystarczające do wyleczenia niewielkiej infekcji układu moczowego.

Alternatywą są również preparaty bogate w żurawinę wielkoowocową, która uniemożliwia namnażanie się bakterii, ponieważ zmniejsza ich przyczepność do ścianek cewki moczowej, np. Żuravit.

Chcesz wiedzieć więcej na temat żurawiny? Przeczytaj artykuł >> (link do artykułu o żurawinie)

Obecnie w aptekach w Polsce można dostać bez recepty furaginę (furazydynę). Jest to chemioterapeutyk, który uszkadza DNA bakterii i hamuje syntezę ich białek, czyli wykazuje działanie bakteriostatyczne, uniemożliwiając namnażanie się patogenów.

Ponadto mobilizuje układ immunologiczny do walki z drobnoustrojami w drogach moczowych. Furagina jest skuteczna w przypadku zakażeń układu moczowego o podłożu bakteryjnym, ale nie tych wywołanych przez Pseudomonas aeruginosa.

W związku z mechanizmem działania leku ważne jest, by osoba dorosła przyjmowała 100 mg furaginy 3 razy na dobę, przez co najmniej 5 dni. Nie jest ona wskazana dla kobiet w ciąży i karmiących piersią. Mimo, że dopuszcza się jej używanie w III trymestrze i tak decyzja o rozpoczęciu kuracji musi być poprzedzona konsultacją lekarską.

Preparatów na rynku z furaginą jest w tym momencie bardzo dużo ,np. Urointima Furagiactiv lub lek zawierający podwójną dawkę substancji czynnej, do stosowanie 3 razy dziennie po 1 tabletce – Urofuraginum max.

Najczęściej sama furagina wystarcza. Nie mniej jednak w celu łagodzenia objawów zapalenia pęcherza można sięgać po środki przeciwbólowe i przeciwzapalne (NLPZ) oraz po leki rozkurczowe, jak No – Spa.

W przypadku przedłużającej się infekcji lub nawracających zakażeń pęcherza należy skontaktować się ze specjalistą. Lekarz najczęściej zleca w takich wypadkach wykonanie bakteriologicznego badania moczu (posiew) i dobiera lek według załączonego antybiogramu. Istnieje wtedy największa szansa na skuteczne wyeliminowanie patogenu wywołującego stan zapalny.

W przypadku, gdy odczuwamy jedynie niewielki dyskomfort i objawy nie są nasilone, można zacząć kurację od zastosowania leków ziołowych. Dopiero w zaostrzeniach należy sięgać po furaginę. Nie jest to lek obojętny dla naszego organizmu, a bakterie wywołujące zakażenie dróg moczowych mogą z czasem uodpornić się na jej działanie. Preparaty ziołowe działają zazwyczaj dwutorowo – odkażająco na pęcherz moczowy i moczopędnie. Bardzo często wystarcza to do wyleczenia infekcji. Mogą stanowić również uzupełnienie kuracji furaginą.

Najnowsze badania donoszą, że preparaty z żurawiną lepiej sprawdzają się w profilaktyce zapalenia pęcherza niż w samej fazie leczenia zakażenia. Warto też sięgać po produkty standaryzowane na zawartość proantocyjanidyny, jak np. Urinal intensiv.

Probiotyki zaleca się pacjentom cierpiącym na nawracające zapalenie pęcherza. Leki te zapobiegają namnażaniu się bakterii w przewodach moczowych, a także przywracają właściwą florę bakteryjną okolic intymnych.  Urolact jest preparatem tego typu. Należy go stosować 14 dni, dlatego dobrze jest zaopatrzyć się w 2 opakowania, w celu przeprowadzenia pełnej kuracji.

Zapalenie pęcherza moczowego u dzieci nie jest prostą kwestią, ponieważ dla maluchów poniżej 3. roku życia nie ma na rynku preparatu, który może zostać zastosowany bez ordynacji lekarskiej. Musimy pamiętać również, że tego typu infekcja może przebiegać niespecyficznie.

Leia também:  Jak chronić wątrobę? Jak zapobiegać chorobie i uszkodzeniu wątroby?

Objawy zapalenia pęcherza moczowego u niemowląt to często jedynie gorączka i rozdrażnienie.

U starszych dzieci stan zapalny w obrębie dróg moczowych daje szereg charakterystycznych objawów, jak w przypadku osób dorosłych – częste oddawanie moczu, ból przy oddawaniu moczu, zmiana jego barwy i zapachu, uczucie parcia. Lekarz koniecznie powinien zbadać małego pacjenta w każdym wypadku.

Zapalenie pęcherzyka moczowego to bardzo częsta infekcja występująca u maluchów. W przypadku dziewczynek niekiedy zakażenia dróg moczowych wymagają konsultacji ginekologicznej, dlatego tym bardziej nie można bagatelizować tej kwestii.  

Dla dzieci od 3 r.ż. na rynku mamy syropy na bazie żurawiny z dodatkiem ziół o działaniu moczopędnym, np. Żuravit Junior Plus.

Aby zniwelować dolegliwości związane z infekcją można zrobić dziecku nasiadówkę i zadbać o odpowiednią podaż płynów. Najlepiej jednak w kwestii najmłodszych pacjentów zasięgnąć opinii lekarza i nie stosować preparatów na własna rękę.

W wielu przypadkach zakażenie układu moczowego u pacjentów poniżej 3 roku życia wymaga hospitalizacji.

Oprócz stosowania preparatów roślinnych, czy probiotycznych warto pamiętać o kilku ważnych zasadach, które pomogą nam ustrzec się przed kolejnymi zapaleniami pęcherza.

  • Picie odpowiednio dużej ilości płynów (2 l wody), co pozwoli oczyszczać i filtrować drogi moczowe.
  • Unikanie zalegania moczu w drogach moczowych, opróżnianie pęcherz w miarę często i do końca.
  • Dbanie o właściwą higienę okolic intymnych i stosowanie odpowiednich płynów myjących.
  • Unikanie przechładzania się i nagłych zmian temperatury.
  • Troska o właściwe nawilżenie pochwy (kobiety stosujące tabletki antykoncepcyjne i w okresie menopauzy), a także odpowiednią higienę po stosunku płciowym.
  • Unikanie środków plemnikobójczych jako metody antykoncepcyjnej.

Bardzo ważna jest profilaktyka i szybka interwencja w przypadku zakażeń układu moczowego. Nadużywanie furaginy na własną rękę nie jest dobrym rozwiązaniem. Przy częstych infekcjach dróg moczowych niezbędna jest dalsza diagnostyka zarówno u kobiet jak i u mężczyzn.

Niewłaściwie leczone lub nieleczone zapalenie pęcherza może doprowadzić do poważnych powikłań, m.in. odmiedniczkowego zapalenia nerek. Objawia się ono wysoką gorączką, dreszczami, wymiotami i mocnym bólem przy oddawaniu moczu. W takim wypadku chorego natychmiast musi zbadać lekarz.

Najczęściej dolegliwości i stan zapalny ustępują po wdrożeniu celowanej antybiotykoterapii.

  • >
  • Kto dla Was pisze?

Ekspert allecco.pl o sobie: Nazywam się Karina Braja. Z zawodu oraz z zamiłowania jestem farmaceutą. Jako absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum w Krakowie realizuję się pracując na co dzień z osobami starszymi i chorymi w aptece, gdzie pomoc drugiemu człowiekowi jest czymś zupełnie naturalnym. Kocham zwierzęta. Mam psa i kota. Uwielbiam literaturę hiszpańską, nadmorskie klimaty oraz jazdę na rowerze.

Artykuł nie stanowi porady medycznej, ani opinii farmaceuty lub dietetyka dostosowanej do indywidualnej sytuacji pytającego.

Uzyskane informacje stanowią jedynie generalne zalecenia, które nie mogą stanowić wyłącznej podstawy do stosowania określonej terapii, zmiany nawyków, dawkowania produktów leczniczych, itp.

Przed podjęciem jakichkolwiek działań mających wpływ na życie, zdrowie lub samopoczucie należy skontaktować się z lekarzem lub innym specjalistą, w celu otrzymania zindywidualizowanej porady.

Masz pytania? Napisz po bezpłatną poradę: [email protected]

Ostre zapalenie pęcherza: objawy, diagnoza, leczenie (+ profilaktyka)

  • Ból podczas oddawania moczu, ciągłe parcie na pęcherz, a niekiedy nawet krwiomocz.
  • To najczęstsze objawy ostrego zapalenia pęcherza.
  • Dotyka ono co roku ponad 150 milionów osób na całym świecie.
  • Chociaż zapalenie pęcherza dotyka najczęściej kobiet w ciąży i po menopauzie, to schorzenie dotyczy także mężczyzn i młodych kobiet.
  • Co ważne: w grupie ryzyka są też kobiety przyjmujące antykoncepcję hormonalną.
  • Samo ostre zapalenie pęcherza to choroba uciążliwa i uchodzi za wstydliwą.
  • Jedno jest jednak pewne: nie należy go bagatelizować.
  • W tym artykule przeczytasz o objawach ostrego zapalenia pęcherza moczowego, głównych przyczynach, sposobach leczenia oraz możliwych powikłaniach.
  • Spis treści:
  • Czym jest ostre zapalenie pęcherza i co powoduje tę chorobęRodzaje zapalenia pęcherzaObjawy ostrego zapalenia pęcherzaMożliwe powikłaniaDo jakiego lekarza się zgłosićLeczenie zapalenia pęcherza (leki z receptą i bez recepty)Domowe sposoby na zapalenie pęcherzaProfilaktyka (co robić, żeby nie zachorować)

Nie tylko „choroba miesiąca miodowego”: kluczowe informacje (powody, grupy ryzyka)

Ostre zapalenie pęcherza zalicza się do zakażeń układu moczowego (w skrócie ZUM).

Schorzenie to ma symbol N30.0 (według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych).

  1. Występuje ono najczęściej u kobiet, w szczególności aktywnych seksualnie (może się pojawić po stosunku).
  2. Szacuje się, że nawet 80% przypadków zapalenia pęcherza u kobiet przed menopauzą jest powiązanych z tą aktywnością.
  3. Wynika to z budowy układu płciowo-moczowego kobiet (bliskość ujścia cewki moczowej i odbytu – za zapalenie pęcherza odpowiadają bakterie pochodzące z jelita).
  4. Między innymi stąd wzięła się potoczna nazwa tego zakażenia („choroba miesiąca miodowego”).
  5. Warto dodać, że (według szacunków) zapalenie pęcherza przeszło raz w życiu od 20 do 50% kobiet.

Co ciekawe – ostre zapalenie pęcherza dotyka też mężczyzn, zwłaszcza tych po okresie andropauzy (czyli po 50. roku życia).

W przypadku pojawienia się objawów dojrzali panowie powinni jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.

Za ostre zapalenie pęcherza odpowiadają najczęściej:

  • pałeczki okrężnicy (Escherichia coli), występujące w okolicach odbytu;
  • inne bakterie jelitowe (np.: Staphylococcus, Enterococcus);
  • rzadziej – infekcje wirusowe i grzybiczne.

Wśród innych drobnoustrojów, które mogą doprowadzić do tej choroby trzeba wymienić:

  • dwoinki rzeżączki;
  • chlamydie
  • mikoplazmy.
  • Mogą one również doprowadzić do stanów zapalnych cewki moczowej.
  • Innymi słowy – ostre zapalenie pęcherza mogą powodować również drobnoustroje przenoszone drogą płciową.
  • Leczenie zapalenia pęcherza – bez powikłań i przy odpowiednio dobranych lekach – trwa do 10 (najczęściej od 3 do 5) dni.
  • W przypadku nawracających infekcji czas leczenia może się wydłużyć do 14 dni.

Różne rodzaje zapalenia pęcherza

Podobnie jak w przypadku innych chorób, również zapalenie pęcherza ma wiele odmian. Każda z nich ma inną klasyfikację oraz charakteryzuje się nieco innym przebiegiem choroby.

  1. Do grupy chorób związanych z zapaleniem pęcherza (N30) zalicza się:
  2. Mówiąc o infekcjach pęcherza i układu moczowego warto wspomnieć też o bezobjawowej bakteriurii.
  3. Jest to najłagodniejsza kliniczna forma zakażenia układu moczowego.
  4. Może rozwijać się ona bezobjawowo, jednak wymaga ona szczególnej uwagi – nie tylko podczas leczenia ale również na etapie diagnozowania.  

Kiedy pojawia się ból przy oddawaniu moczu: objawy ostrego zapalenia pęcherza

Wśród objawów ostrego zapalenia pęcherza należy wymienić:

  • częste oddawanie moczu (tak zwany częstomocz), najczęściej w niewielkich ilościach;
  • ciągłe parcie na pęcherz, nawet po oddaniu moczu;
  • nieprzyjemny zapach moczu;
  • ciemna barwa i niska przejrzystość moczu;
  • ból w okolicach pęcherza (lub okolicy nadłonowej) pod koniec oddawania moczu;
  • pieczenie i palenie w cewce moczowej;
  • krwiomocz (czyli krew obecna w moczu);
  • bóle w okolicy lędźwiowej;
  • podwyższona temperatura ciała (stany podgorączkowe lub gorączka);
  • osłabienie, zmniejszenie apetytu i drażliwość
  • u dzieci – mogą pojawić się przypadkowe moczenie w ciągu dnia i wymioty.
  • Te objawy pozwalają stwierdzić, że z pęcherzem jest jakiś problem i warto skonsultować się z lekarzem.
  • Nie tylko dlatego, że każdy z tych objawów jest uciążliwy i może znacznie obniżyć komfort życia.
  • Dla szybkiego wyleczenia choroby ważne są również szybka diagnoza oraz podjęcie leczenia.
  • I chociaż ostre zapalenie pęcherza nie ma poważnego przebiegu – wbrew nazwie – to warto jak najszybciej się z nim policzyć.
  • Przymiotnika „ostre” używa się by odróżnić ten rodzaj choroby od bezobjawowych i nawracających form zapalenia pęcherza.
  • Co ciekawe, to schorzenie określa się też jako „przeziębienie pęcherza”.
  • Wynika to z osłabienia organizmu przy przeziębieniu lub przemarznięciu, a co za tym idzie – bakterie mogą łatwiej zakazić pęcherz.

Możliwe powikłania i nietypowy przebieg choroby

  1. Ostre zapalenie pęcherza może rozwinąć się w ostre odmieniczkowe zapalenie nerek.
  2. Charakteryzuje się ono silnymi bólami w okolicach lędźwiowych i gorączką.

  3. Innym powikłaniem jest zapalenie dróg moczowych –  wymaga ono dłuższego i bardziej skomplikowanego leczenia.
  4. Wszystkie powikłania mogą mieć negatywny wpływ na jakość życia, więc należy jak najszybciej rozpocząć leczenie.

  5. Wczesna diagnoza i przyjęcie odpowiednich leków nie tylko pomoże wrócić do zdrowia, ale też przywrócić komfort życia.

Nie ma czego się wstydzić: do jakiego lekarza z ostrym zapaleniem pęcherza?

Lekarzem zajmującym się chorobami nerek i układu moczowego jest urolog.

Nie zmienia to faktu, że w przypadku pojawienia się objawów ostrego zapalenia pęcherza (parcia na mocz, bólu podczas jego oddawania, itp.) należy w pierwszej kolejności skontaktować się z lekarzem rodzinnym (pierwszego kontaktu).

  • Na podstawie wywiadu oraz objawów oceni problem i będzie w stanie rozpocząć leczenie.
  • Najczęściej występującym rodzajem zapalenia pęcherza jest to powodowane przez bakterie.
  • Oznacza to konieczność rozpoczęcia antybiotykoterapii, którą rozpocząć można po otrzymaniu recepty.
  • Dla wielu osób wizyta u lekarza z zapaleniem pęcherza może być wstydliwa lub mogą nie mieć czasu.
  • Zawsze można skorzystać z konsultacji lekarskich on-line.
Leia também:  Jakie są sposoby na problemy z erekcją?

Ważne: jeśli objawy zapalenia pęcherza pojawiają się u kobiet w ciąży lub mężczyzn po 50. roku życia należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i rozpocząć leczenie.

Na powikłania po ostrym zapaleniu pęcherza narażone są w szczególności osoby starsze i dzieci.

Głównym powodem jest możliwość przeoczenia choroby lub pomylenia z innym schorzeniem.

Leczenie (czyli leki na receptę i bez recepty)

  1. Jak wspomniałem – ostre zapalenie pęcherza nie jest chorobą groźną, jednak dosyć uciążliwą.
  2. Dodatkowo należy jak najszybciej rozpocząć leczenie ze względu na możliwe powikłania.

  3. Leczenie tej choroby polega najczęściej na przyjmowaniu antybiotyków i chemioterapeutyków (wynika to z bakteryjnego charakteru większości infekcji pęcherza).
  4. Najczęściej przepisywane antybiotyki (dostępne na receptę) na zapalenie pęcherza to:
  • amoksycylina: jest to półsyntetyczna penicylina. Jest stosowana na ostre zapalenie pęcherza jak również w przypadku odmiedniczkowego zapalenia nerek czy bezobjawowego bakteriomoczu. Jest to antybiotyk o bardzo szerokim zastosowaniu – pomaga również w zwalczaniu bakterii odpornych na inne antybiotyki;
  • fosfomycyna: to syntetyczny lek przeciwbakteryjny (pochodna kwasu fosfonowego). Ta substancja aktywna często jest łączona w lekach z trometamolem (substancją zwiększającą rozpuszczalność). W Polsce dostępne są leki zawierające fosfomycynę takie jak Symural 3g lub Monural 3g;
  • efaleksyna: to półsyntetyczny antybiotyk z grupy cefalosporyn. Ponieważ wykazuje dużą skuteczność przeciw pałeczkom okrężnicy, przepisywany jest na większość zakażeń układu moczowego, w tym na ostre zapalenie pęcherza.
  • Co ważne – należy przyjąć zawsze cała dawkę antybiotyku, nawet po pozornym wyzdrowieniu (zwłaszcza, że poprawa samopoczucia pojawia się szybko po przyjęciu pierwszej dawki).
  • W innym razie bakterie mogą się uodpornić na ten konkretny antybiotyk, a sama choroba może powrócić.
  • Drugą grupą środków stosowanych na ostre zapalenie pęcherza są chemioterapeutyki (czyli leki dostępne bez recepty).
  • Mają one silne działanie bakteriobójcze, zbliżone do antybiotyków.
  • Wśród nich należy wymienić popularne leki bez recepty (zawierające substancje z grupy chemioterapeutyków) na bazie furaginy, cyprofloksacyny i nitroksolina.
  • Pomagają one łagodzić objawy oraz przyśpieszyć proces leczenia.
  • Jeśli zapaleniu pęcherza towarzyszy gorączka lub silne bóle lekarz może zalecić przyjmowanie środków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych.
  • Sam proces leczenia ostrego zapalenia pęcherza moczowego trwa do około 10 dni (najczęściej od 3 do 5).
  • Po zakończeniu leczenia lekarz może polecić wykonanie kontrolnego badania moczu – w celu określenia skuteczności terapii.

Domowe sposoby na zapalenie pęcherza: pomocne i przynoszące ulgę

  1. Nie brakuje domowych sposobów na zapalenie pęcherza.
  2. Chociaż przekazywane są one z pokolenia na pokolenie, to często nie zastąpią konsultacji lekarskiej lub przyjęcia leków – nawet bez recepty.

  3. Oczywiście – wiele z tych sposobów pomaga znacznie łagodzić przebieg choroby i przynieść ulgę zarówno przed wizytą u lekarza jak i w trakcie leczenia.
  4. Warto wymienić następujące:
  • picie dużej ilości płynów (pomaga wypłukać z pęcherza bakterie – min. 1,5 litra dziennie);
  • przyjmowanie preparatów na bazie żurawiny (również jedzenie owoców i picie soku) – działają one moczopędnie, co dodatkowo pomaga oczyszczać organizm; substancje zawarte w żurawinie blokują przyleganie pałeczek okrężnicy do błony śluzowej dróg moczowych;
  • ciepłe okłady na brzuch – pomagają rozluźnić mięśnie i zmniejszyć odczucie dyskomfortu (termofor lub koc elektryczny);
  • gorąca kąpiel – podobnie jak termofor, pomaga w łagodzeniu objawów;
  • dbanie o higienę intymną;
  • nasiadówki z ziół o działaniu antyseptycznym, np.: rumianek, skrzyp polny czy szałwię;
  • do czasu zakończenia leczenia – wstrzymanie aktywności seksualnej.

Jest również wiele „babcinych sposobów” na ostre zapalenie pęcherza: płukanek, itp. Więcej na temat domowych sposobów na zapalenie pęcherza, nie tylko ostre.

Żeby znowu nie zachorować (profilaktyka zapalenia pęcherza)

  • Ostre zapalenie pęcherza jest jedną z chorób, której można zapobiegać dzięki higienie – nie tylko intymnej, ale też życia.
  • Oznacza to, że dbanie o to, żeby nie zachorować ponownie na zapalenie pęcherza może mieć też bardzo pozytywny wpływ na samopoczucie.
  • Wśród rzecz, które warto robić, żeby uniknąć zachorowania (też ponownego) warto wymienić:
  • picie dużych ilości płynów (minimum to zalecane dla dorosłego człowieka min. 1,5 litra dziennie);
  • warto wzbogacić dietę o produkty bogate w witaminę C (cytrusy, żurawinę, itp.) – pomaga ona w zakwaszeniu moczu, dzięki czemu blokuje rozwój bakterii odpowiedzialnych za zapalenie pęcherza;
  • dbanie o higienę intymną;
  • regularne oddawanie moczu – również przed snem i po seksie;
  • wycieranie okolic krocza od przodu do tyłu, również po myciu – pomaga to zapobiec przemieszczaniu się bakterii z okolic odbytu w kierunku ujścia cewki moczowej;
  • noszenie wygodnej, nieobcisłej bielizny i odzieży (z naturalnych materiałów).
  1. Niekiedy profilaktykę można rozszerzyć o korzystanie z różnych preparatów i leków (część z nich powinna być wypisana przez lekarza).
  2. Wśród nich warto wymienić preparaty z estrogenem (dla kobiet po menopauzie) czy preparaty dopochwowe z bakteriami kwasu mlekowego.
  3. Potrzebujesz konsultacji związanej ze zdrowiem Twojego układu moczowego?
  4. Możesz ją zacząć bez wychodzenia z domu w przychodni online Dimedic.

Zapalenie pęcherza moczowego – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie pęcherza moczowego to przykra, ale powszechna dolegliwość. Schorzenie może pojawić się zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn w każdym wieku. Niepokojącymi symptomami, mogącymi świadczyć o zapaleniu pęcherza, są pieczenie podczas oddawania moczu, parcie na pęcherz, podwyższona temperatura lub gorączka oraz ból podbrzusza.

Zakażenie dróg moczowych wymaga odpowiedniego leczenia, gdyż zaniedbanie infekcji może doprowadzić do powikłań w postaci nawracających stanów zapalnych nerek lub narządów rodnych.

Do jakiego lekarza i kiedy się zatem udać? Jakie badania wykonać? Jak i czym leczyć chory pęcherz domowymi sposobami? Jak zwalczyć bakterie w moczu? Ile trwa zapalenie pęcherza? Czy dolegliwości mogą nawracać?

Zapalenie pęcherza moczowego a rodzaje infekcji

Układ moczowy składa się z dolnego odcinka dróg moczowych – cewki moczowej i pęcherza moczowego oraz górnego odcinka, który obejmuje moczowody i nerki. Zapalenie pęcherza moczowego to zakażenie dolnego odcinka układu moczowego, które wywołuje ból pęcherza.

W sytuacji infekcji górnego odcinka dróg moczowych, określanego jako ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, stan zapalny dotyczy miedniczki i kielichów nerkowych.

Ten rodzaj infekcji ma cięższy przebieg, gdyż pozbycie się bakterii z moczu z górnej części układu moczowego, jest trudniejsze oraz wiąże się z większą liczbą powikłań przewlekłych.

Warto podkreślić, że mechanizmy obronne, które polegają na ruchach perystaltycznych mięśniówki moczowodów, zapobiegają zasiedleniu drobnoustrojów i infekcji górnych dróg moczowych. Dlatego też, pojawiają się one znacznie rzadziej niż infekcje dolnych dróg moczowych.

Ryzyko zachorowania na zapalenie pęcherza moczowego 

Zapalenie pęcherza jest jednym z częstszych schorzeń infekcji bakteryjnych dróg moczowych. Dolegliwość ta może wystąpić u kobiet, jak i u mężczyzn w każdym wieku. Najczęściej jednak infekcje pojawiają się u kobiet między drugim a pięćdziesiątym rokiem życia, co związane jest bezpośrednio z ich budową anatomiczną.

Wpływ na zwiększone ryzyko infekcji pęcherza wśród kobiet ma krótka cewka moczowa oraz bliskie sąsiedztwo cewki, pochwy i odbytu, który jest naturalnym siedliskiem drobnoustrojów, m.in. pałeczki okrężnicy (E. coli). Budowa taka, ułatwia dostęp i kolonizację (osadzenie i namnożenie) w układzie moczowym bakterii, rzadziej wirusów i grzybów, które mogą wywoływać infekcje.

Warto nadmienić, iż stan zapalny dotyczy błony śluzowej pęcherza moczowego.

Ryzyko zachorowania na zapalenie pęcherza wzrasta u osób aktywnych seksualnie. Ma to związek z tym, że męski członek jest doskonałym transmiterem patogenów (czynników chorobotwórczych), gdyż pod napletkiem znajdują się drobnoustroje, które mogą zakażać cewkę moczową i powodować infekcje intymne.

Ryzyko wzrasta w sytuacji, gdy dochodzi do przerwania śluzówki sromu. Z tego względu jednym z głównych czynników ryzyka zachorowania na zapalenie pęcherza, jest uprawianie stosunków seksualnych. Celem uniknięcia zapalenia pęcherza moczowego, przed stosunkiem płciowym należy wypić szklankę wody, zaś po stosunku opróżnić pęcherz.

Warto również podkreślić, że drogi moczowe u kobiet w ciąży są bardziej narażone na infekcje. Na skutek zmian fizjologicznych, które związane są ze wzrostem dziecka, rozszerza się nie tylko narząd rodny, ale również moczowody, pęcherz oraz cewka moczowa, co ułatwia bakteriom przemieszanie się w układzie moczowym.

Leia também:  Dlaczego przeziębienia i grypy nie leczy się antybiotykami?

Co więcej, powiększona macica uciska na przewody moczowe, powodując zaleganie moczu w pęcherzu i sprzyjając tym samym rozmnażaniu się bakterii.

U mężczyzn ryzyko zachorowania na zapalenie pęcherza wzrasta po 50-60 roku życia. Sytuacja ta ma związek z przerostem prostaty. Dodatkowo, niewyrównana cukrzyca, kamica nerkowa, która upośledza odpływ moczu, wady układu moczowego, a także cewnik założony do pęcherza mogą wpływać na częstsze pojawianie się schorzenia.

Przyczyny zapalenie pęcherza

Główną przyczyną zapalenia pęcherza moczowego są bakterie, zagnieżdżające i kolonizujące się na ścianie pęcherza. Zazwyczaj drobnoustroje, które doprowadzają do zakażenia, pochodzą z cewki moczowej. Mogą jednak rozwijać się także w wyniku innego, współistniejącego schorzenia, a do dróg moczowych przedostają się wówczas z limfą.

Najczęściej zapalenie pęcherza moczowego wywołuje pałeczka okrężnicy (Escherichia coli) – drobnoustrój będący składnikiem prawidłowej flory bakteryjnej jelita grubego, gronkowiec saprofityczny (S.

saprophyticus), rzadziej inne bakterie jelitowe oraz niektóre wirusy i grzyby. Warto podkreślić, że schorzenie często współwystępuje z infekcjami pochwy i sromu.

Przyczyną tego jest osłabienie naturalnej bariery ochronnej, zwiększające ryzyko infekcji kobiecego narządu rozrodczego.

  • Czynnikami ryzyka zachorowania na zapalenia pęcherza moczowego może być również:
  • • otyłość,
  • • cukrzyca,
  • • kamica nerkowa lub moczowodowa,
  • • wady anatomiczne układu moczowego,
  • • uszkodzenie rdzenia kręgowego,
  • • przewlekłe stosowanie cewników,
  • • niewłaściwa higiena miejsc intymnych,
  • • stosowanie antykoncepcji dopochwowej,
  • • długotrwałe przyjmowanie antybiotyków (sprzyjają występowaniu grzybicy),
  • • przeziębienie lub przemarznięcie, które wpływają na osłabienie układu odpornościowego, co przyczynia się do zwiększonej podatności na infekcje.

Objawy zapalenia pęcherza moczowego

Objawy towarzyszące zapaleniu pęcherza są dosyć charakterystyczne. Infekcji układu moczowego towarzyszy ból w podbrzuszu, zwiększona częstotliwość i konieczność oddawania moczu, parcie na pęcherz oraz uczucie lekkiego pieczenia, szczypania przy i tuż po oddawaniu moczu.

U niektórych osób pojawia się również kłucie w pęcherzu. Są to typowe symptomy, tak zwane dyzuryczne, związane z dolegliwościami zaburzenia oddawania moczu.

Miejscowymi objawami zapalenia pęcherza moczowego są również nykturia (oddawanie moczu w nocy), mimowolne oddawanie moczu oraz ból pęcherza w okolicy nadłonowej.

Niepokojącymi objawami mogącymi świadczyć o zapaleniu pęcherza jest także zmiana zabarwienia moczu lub krew w moczu, która jest wynikiem zapalenia błony śluzowej pęcherza oraz specyficzny, nieprzyjemny zapach moczu. Nieleczone zapalenie pęcherza skutkuje nasileniem się objawów.

Infekcji, poza objawami miejscowymi, towarzyszą również objawy ogólnoustrojowe. Dlatego też chorzy, zapalenie pęcherza, utożsamiają zazwyczaj z przeziębieniem, gdyż pojawiają się typowe symptomy w postaci stanów podgorączkowych lub gorączkowych z dreszczami, a także bóle głowy i mięśni, złe samopoczucie, nudności i wymioty oraz ogólne osłabienie organizmu.

Diagnoza zapalenia pęcherza moczowego

Celem rozpoznania zapalenia pęcherza moczowego konieczna jest wizyta u lekarza specjalisty – urologa.

W sytuacji, kiedy pacjent sam nie zgłosi niepokojących objawów, które zauważył, lekarz zobowiązany jest do przeprowadzenia wywiadu lekarskiego, obejmującego pytania dotyczące tego, czy mocz nie ma nieprzyjemnego zapachu lub zmienionej barwy.

Zmiana zabarwienia moczu na herbacianą związana jest z krwinkomoczem, zaś krwisty mocz świadczy o krwiomoczu. Warto również zwrócić uwagę na „pienienie się” moczu, które jest objawem nieprawidłowego przesączania białka do moczu.

Podstawowym elementem diagnozy zapalenia pęcherza moczowego jest wykonanie badania ogólnego moczu. Wygląd moczu, zazwyczaj jego zmętnienie, zasadowy odczyn czy obecność białka, stanowi niepokojący symptom stanu zapalnego i obecności bakterii w układzie moczowym.

Najważniejsze, dla trafnej diagnozy, jest jednak badanie mikroskopowe osadu moczu, które umożliwia stwierdzenie leukocyturii bądź erytrocyturii. Dodatkowo wykonywane jest badanie posiewu moczu, które umożliwia wykazanie obecności bakterii. Posiew umożliwia również wykonanie antybiogramu określającego wrażliwość lub oporność bakterii na antybiotyki i dobranie odpowiedniej antybiotykoterapii.

Leczenie zapalenia pęcherza moczowego

Zapalenie pęcherza moczowego to przykra dolegliwość, jednak właściwa diagnoza i odpowiednie leczenie umożliwia skuteczne pozbycie się problemu. W większości przypadków infekcje układu moczowego są niegroźne i stosunkowo łatwe do wyleczenia.

Z uwagi na fakt, że znaczna część infekcji układu moczowego i zapalenia pęcherza wywoływana jest przez pałeczkę okrężnicy i gronkowca saprofitycznego, leczenie oparte jest zazwyczaj na lekach pierwszego wyboru, zazwyczaj antybiotykach, które przepisywane są na receptę.

Dodatkowo, korzystne jest przyjmowanie witaminy C (100 mg dziennie).

  1. Zapalenie pęcherza moczowego, w zależności od przebiegu, można podzielić na:
  2. • niepowikłane – najczęściej występuje u młodych kobiet, u których nie stwierdzono nieprawidłowości anatomicznych i czynnościowych. 
  3. • powikłane zapalenie układu moczowego – nawracające, ostre bądź przewlekłe bóle pęcherza.
  4. Znacznie rzadziej odnotowuje się krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, za wystąpienie którego odpowiadają przede wszystkim leki stosowane w terapii nowotworów, zaś u dzieci – wirusy.

W przypadku infekcji układu moczowego zazwyczaj stosowane są leki z furaginą lub antybiotyki. Ostre, niepowikłane zapalenie pęcherza leczone antybiotykiem nie powinno trwać dłużej niż trzy dni.

Leczenie nawracających zapaleń natomiast jest tożsame z kuracją zapaleń ostrych, jednak lek stosowany jest przez okres siedmiu dni lub dłużej.

Istotne jest to, ze dyskomfort związany z infekcją układu moczowego może ustąpić już po pierwszej dawce leków, nie należy jednak przerywać antybiotykoterapii, ponieważ może to skutkować uodpornieniem się bakterii na antybiotyk, co wpływa na skuteczność leczenia.

Ponadto, należy wskazać, że niewyleczona do końca choroba może nawracać, doprowadzając w konsekwencji do przewlekłego schorzenia.

Nawracające infekcje układu moczowego zawsze wymagają konsultacji z lekarzem – urologiem oraz przeprowadzenie odpowiednich badań, których celem jest wykluczenie innych, poważniejszych chorób. Powikłaniem nawracającego zapalenia pęcherza moczowego może być m.n. zapalenie nerek i układu rozrodczego (np.

jajników). Dlatego też, jeżeli objawy, nawet o niewielkim nasileniu, nie ustępują, konieczna jest wizyta u lekarza, który zleci badanie moczu oraz przepisze odpowiednie leki.

Domowe sposoby na zapalenie pęcherza

Zapaleniu pęcherza towarzyszą nieprzyjemne, dolegliwe objawy. Dlatego też, już przed wizytą u lekarza warto rozpocząć domową kurację. Istotne jest wypijanie odpowiedniej ilości wody celem zwiększenia diurezy, czyli utrzymania właściwego przepływu moczu. Przyspiesza to mechaniczną eliminację, wypłukiwanie bakterii i patogenów z dróg moczowych.

Najlepiej pić niegazowaną wodę mineralną z dodatkiem cytryny, a także sok żurawinowy, z czarnej porzeczki czy aronii, gdyż zakwaszają mocz, hamując rozmnażanie się bakterii. Warto również pić mieszanki ziół, które mają działanie moczopędne i przeciwzapalne.

Dodatkowo, pomocna może być suplementacja witaminą C, preparatami zawierającymi skoncentrowany wyciąg z żurawiny lub innymi tabletkami, które dostępne są bez recepty (np. urofuraginum). Uczucie dyskomfortu i bólu może być niwelowane ogrzewaniem podbrzusza za pomocą termoforu. Warto również zażyć kąpieli, która przyniesie ulgę, rozluźni i złagodzi ból.

Należy jednak podkreślić, że powinna być ona krótka (wystarczy 10-15 min) i niezbyt gorąca. W niwelowaniu bólu pomocne są nasiadówki z naparami z antyseptycznych ziół (np. rumianku, skrzypu polnego, szałwii czy sosny zwyczajnej). Warto również zadbać o ciepłą, zabudowaną bieliznę i, o ile to możliwe, wygrzewanie się pod kołdrą.

Ciepło wpływa na poprawę ukrwienia śluzówki, dzięki czemu proces leczenia jest szybszy. W czasie kuracji należy ograniczyć również stosunki seksualne, gdyż zbliżenia w trakcie infekcji wydłużają czas leczenia.

Celem uniknięcia wtórnego nadkażenia w okresie infekcji należy szczególnie dbać o higienę miejsc intymnych. Wiąże się to z koniecznością mycia ich po każdym skorzystaniu z toalety, używaniu jednorazowych ręczników papierowych.

Do mycia najlepiej wybierać płyny do higieny intymnej, które zawierają żywe kultury bakterii. Mają one silne właściwości bakteriobójcze, wirusobójcze i grzybobójcze, zachowują naturalne pH skóry i błon śluzowych, dzięki czemu nie wywołują podrażnień.

Istotne jest także przyjmowanie probiotyków i zażywanie leków objawowych (przeciwbólowych i rozkurczowych).

Warto również zwrócić uwagę na rodzaj noszonej bielizny, wskazana jest ta, wykonana z naturalnych włókien, należy zaś zrezygnować ze stringów i obcisłych spodni.

Zapalenie pęcherza moczowego to częste, ale zazwyczaj niegroźne schorzenie, które może pojawić się zarówno u dzieci, jak i dorosłych.

Istotnym elementem walki ze schorzeniem jest wczesne wykrycie problemu i postawienie trafnej diagnozy, gdyż umożliwia to szybkie rozpoczęcie leczenia, zmniejszając tym samym ryzyko powikłań przewlekłych.

Wystąpienie stanu zapalnego wiąże się z przykrymi dolegliwościami, dlatego też istotne jest zapobieganie nawrotom choroby. W tym celu należy dbać o higienę intymną, wypijać zalecane ilości wody (ok. 2,5 litra dziennie) oraz unikać wstrzymywania moczu.

Bibliografia:

Starownik R., Bar K., Urban M., Etiologia, patogeneza i leczenie zakażeń układu moczowego u dorosłych, https://www.czytelniamedyczna.pl/1338,etiologia-patogeneza-i-leczenie-zakazen-ukladu-moczowego-u-doroslych.html 4.04.2019

Górnicka J., Choroby układu moczowego, Wyd., Agencja Wydawnicza Jerzy Mostowski, Warszawa 2012

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*