Polipy żołądka – przyczyny, objawy, leczenie

Polip żołądka jest łagodną guzowatą wyroślą na jego błonie śluzowej, w większości przypadków jest jest bezobjawowy i wykrywany przypadkowo podczas endoskopii.

Nie stwierdzono zależności występowania tej zmiany z uwzględnieniem przewagi dla jednej płci. Znacznie wyższa częstotliwość wykrywania polipów występuje po 40 roku życia.

Polipy w żołądku u dzieci są bardzo rzadkie i często są objawem wad wrodzonych na przykład gruczolakowatości. Wyrośle zwykle mają rozmiar od 15 do 60 mm.

Polipy na żołądku: co to znaczy?

Aby lepiej zrozumieć cechy polipowatości, należy powiedzieć kilka słów o strukturze żołądka. Jest to workowate rozszerzenie rury przewodu pokarmowego, ściana żołądka składa się z 3 warstw: wewnętrzna, środkowa błona śluzowa oraz dno żołądka.

  • Według lokalizacji. Polipy żołądka najczęściej powstają w odźwiernikowym obszarze żołądka. W pozostałej części polipy żołądka są dość rzadkie.
  • Według ilości. Polipy w żołądku mogą być pojedyncze lub wielokrotne, i oba typy występują z tą samą częstotliwością. Kiedy jest dużo polipów i pokrywają one prawie całą powierzchnię błony śluzowej, mówi się o rozlanej polipowatości żołądka.
  • Według wielkości. Rozmiar polipów, określa endoskopia lub badanie ultradźwiękowe. Im większy rozmiar, tym bardziej prawdopodobne są objawy chorobowe i przekształcenie polipa w guza złośliwego.

Polipy żołądka – przyczyny, objawy, leczeniefot. Każdego z nas może dotknąć problem polipów hiperplastycznych żołądka

Polipy w żołądku – struktura morfologiczna

  • Gruczolakowaty polip w żołądku jest łagodnym guzem, który jest proliferacją tkanki gruczołowej. W zależności od dominujących struktur w składzie nowotworu rozróżnia się kilka typów polipa hyperplastycznego żołądka (gruczołowego): rurkowate, brodawkowate, mieszane.
  • Polip hiperplastyczny żołądka to proliferacja nabłonka, który jest uważany za łagodny nowotwór. Ten typ jest znacznie bardziej powszechny (około 16 razy) i ma bardziej korzystne rokowanie. Nigdy nie zmienia się w raka, w przeciwieństwie do polipów hyperplastycznych (gruczolakowatych).

Polipy na żołądku – przyczyny

Istnieje genetyczna predyspozycja do pojawienia się polipów w żołądku, w tym przypadku są one często wykrywane nie tylko w żołądku, ale także w jelicie grubym.

Pojawienie się polipów jest zwykle związane z ekspozycją na różne czynniki, które podrażniają błonę śluzową żołądka lub naruszają jego integralność.

Prowadzi to do stymulacji podziału komórek nabłonkowych, w wyniku, czego tkanka rozszerza się i pojawiają się nowe wzrosty – polipy.

Polipy żołądka – przyczyny, objawy, leczeniefot. Polip na żołądku, to nic przyjemnego dla człowieka

Możliwe przyczyny polipów w żołądku:

  • Cechy diety – spożywanie pokarmów, które podrażniają błonę śluzową żołądka.
  • Zakażenie bakterią Helicobacterpylori, powoduje zapalenie błony śluzowej żołądka i prowadzi do zapalenia żołądka i wrzodu żołądka.
  • Przewlekłe choroby żołądka bez właściwego leczenia (zapalenie żołądka, wrzody żołądka).
  • Refluks żołądkowo-dwunastniczy – wrzucanie zawartości dwunastnicy do żołądka z powodu słabości odźwiernika.
  • Długotrwałe stosowanie niektórych leków.

Polipy żołądka: objawy

Niewielkie rozmiary, niewiele polipów zwykle nie powoduje żadnych objawów, ale im stają się większe i liczniejsze, tym większe prawdopodobieństwo różnych problemów.

Polipy żołądka objawy wywołują takie jak:

  • Duże polipy utrudniają przejście pokarmu, co może powodować uczucie ciężkości w żołądku, ból w nadbrzuszu, odbijanie, zgagę, nudności, a w niektórych przypadkach nawet wymioty.
  • Stopniowo niestrawność prowadzi do zmniejszenia apetytu.
  • Zmiana sposobu odżywiania i trawienia ogólnie prowadzi do zmniejszenia masy ciała, osłabienia (szybkiej męczliwości, osłabienia, słabej odporności na infekcje).
  • Zmiany w wypróżnieniach, wzdęcia.

Jedzenie może uszkodzić polipy, powodując krwawienie.

Objawem krwawienia z żołądka jest czarna krew w stolcu. Krwawienie jest przewlekłe i dlatego prowadzi do zmniejszenia stężenia hemoglobiny we krwi (niedokrwistość po krwotoku).

Tak, więc polipy w żołądku występują głównie, jako reakcja organizmu na przebieg procesów zapalnych lub na obecność innych zaburzeń w błonach śluzowych żołądka.

Polipy żołądka – przyczyny, objawy, leczeniefot. Polipy na żołądku mogą pojawić się zarówno u kobiet jak i mężczyzn

Polipy na żołądku – zmiany onkologiczne

Zewnętrznie takie formacje przypominają kształt jagód lub małych grzybów, mogą być na „nodze” lub bez niej, pojedyncze i wielokrotne. W rzeczywistości polip na żołądku jest łagodnym guzem struktury gruczołowej, który może niezauważalnie przekształcić się w złośliwy. Aby jednak przewidzieć i wykryć moment takiego przejścia, należy wiedzieć, z jakiej tkanki składa się guz.

Według statystyk polipy hyperplastyczne (gruczolakowate) w 10–15% przypadków przekształcają się w raka żołądka. Zazwyczaj są one początkiem zmian nowotworowych. Mogą również sugerować zwiększone ryzyko raka w jelitach lub w innych częściach ciała.

Gastrolog najprawdopodobniej zleci przeprowadzenie dodatkowych badań w celu prawidłowego zdiagnozowania i leczenia choroby. Ze względu na zwiększone ryzyko zachorowania na raka wszystkie polipy hyperplastyczne żołądka muszą zostać usunięte. Odbywa się to zwykle za pomocą endoskopu.

Lekarz może zalecić operację chirurgiczną, jeśli istnieje wiele takich polipów i jeśli nowotwór zaczął się rozprzestrzeniać.

Możliwe powikłania polipów w żołądku

Możliwym powikłaniem jest nowotwór złośliwy, który w niektórych przypadkach występuje przy polipach gruczolakowatych.

Diagnostyka polipów w żołądku

Wykrywanie obecności polipów w żołądku jest możliwe tylko za pomocą metod badań obrazowych, które obejmują:

  • Badanie endoskopowe, daje możliwość zbadania jamy żołądka od wewnątrz. Podczas wykonywania gastroskopii specjalista może nie tylko zobaczyć polipy, ale także wykonać biopsję tzn. pobrać część tkanki do badania. Badanie endoskopowe może być nie tylko diagnostyczne, ale także terapeutyczne, gdy polipy na żołądku są całkowicie usuwane.
  • Biopsja polipa żołądka jest niezbędna do oceny morfologii formacji, wykluczenia procesu onkologicznego i przeprowadzenia diagnostyki różnicowej z innymi stanami patologicznymi.
  • Badanie rentgenowskie z wprowadzeniem kontrastu pozwala zobaczyć obecności defektów w wypełnieniu żołądka, nieregularności ściany spowodowane polipami.
Leia também:  Como aquecer o saquê (com imagens)

Po wykryciu polipów wymagane jest pełne badanie żołądka, aby określić współwystępowanie, które może być przyczyną pojawienia się polipów ( zapalenie żołądka, zakażenie Helicobacter pylori, refluks dwunastnicy).

Jak leczyć polipy żołądka?

Leczenie polipów żołądka może być zachowawcze i chirurgiczne. O tym czy polip powinien zostać usunięty, decyduje zazwyczaj gastroenterolog, na podstawie wielkości polipa i objawów klinicznych.

Usuwanie polipów z żołądka jest wskazane ze względu na ich duży rozmiar, z wyraźnymi objawami, które obniżają, jakość życia i powodują, że jest on cięższy w przypadku współistniejących chorób żołądka.

Bezwzględnym wskazaniem do usunięcia polipów, a czasem resekcji części lub całego żołądka, jest złośliwość polipów, a także inne powikłania (krwawienie, uwięzienie), gdy polip w żołądku jest za duży i ma szeroką nogę.

W większości przypadków usunięcie polipów z żołądka odbywa się endoskopowo przez wycięcie lub elektrokoagulację. Jeśli polipy są duże, mają szeroką podstawę, wymagana jest poważniejsza interwencja. Okres gojenia po zabiegu chirurgicznym trwa około 2 miesięcy, a po 3 miesiącach gastrolog zaleca  kontrolę endoskopową w celu oceny skuteczności operacji.

Jeśli zostaną wykryte nowe wzrosty wykonywana jest druga operacja. W przypadku małych polipów hiperplastycznych zalecana jest obserwacja z okresowymi badaniami przesiewowymi, aby oszacować rozmiar i liczbę polipów na żołądku.

Jeśli proces nie postępuje, nie przeprowadza się leczenia polipowatości żołądka. W obecności chorób żołądka gastrolog zaleci ich leczenie, co zmniejsza prawdopodobieństwo pojawienia się i wzrostu polipów.

Istnieje wiele przepisów na leczenie polipów żołądka środkami ludowymi, z których większość zawiera glistnik i kalinę, a także propolis i miód, jako główne składniki.

Polipy żołądka: leczenie polipów żołądka

Polip żołądka to uwypuklenie błony śluzowej żołądka do jego wnętrza, zwykle o średnicy < 1cm. Polipy mogą występować pojedynczo, jednak częściej spotyka się je w większej ilości.

Ze względu na postać makroskopową wyróżnia się polipy uszypułowane (posiadające tzw. „nóżkę”) oraz nieuszypułowane (o szerokiej podstawie). Ocenia się, że polipy żołądka są diagnozowane w ok.

6% wykonywanych gastroskopii.

Jakie są przyczyny powstawania polipów żołądka?

Polipy żołądka – przyczyny, objawy, leczenie

Polipy żołądka mogą być pochodzenia zapalnego (odczynowy rozrost tkanek jako odpowiedź na stan zapalny), gruczolakowatego, rozrostowego lub mogą występować jako postać wrodzona (zaburzenia rozwojowe). Polipy gruczolakowate to zmiany o charakterze nowotworowym, w blisko 90% o charakterze łagodnym, mogą jednak stanowić podłoże nowotworu złośliwego.

Do czynników ryzyka powstawania polipów żołądka zalicza się: wiek (częściej spotykane u osób starszych), obecność bakterii H. pylori, rodzinne występujące polipowatości, stosowanie przez długi czas inhibitorów pompy protonowej.

Jakie objawy dają polipy żołądka?

Większość polipów żołądka (>90%) jest bezobjawowa i zostaje wykryta przypadkowo w gastroskopii. Rozpowszechnienie badań endoskopowych spowodowało, że są one coraz częściej diagnozowane. Większe polipy mogą dawać objawy: krwawienia, obecność krwi w stolcu, anemię, niecharakterystyczne dolegliwości bólowe brzucha lub nawet niedrożności odźwiernika żołądka.

Jak rozpoznaje się polipy żołądka?

Polipy żołądka rozpoznaje się za pomocą badania endoskopowego. Najczęściej wykrywa się je przypadkowo podczas wykonywania gastroskopii. Przy wykryciu polipów żołądka należy pobrać materiał do badania histopatologicznego celem wykluczenia transformacji nowotworowej.

Obecność dysplazji może być potwierdzona jedynie w badaniu histopatologicznym. Niektóre zmiany polipowate mogą być oznaką choroby dziedzicznej (np.

zespół Lyncha, rodzinna polipowatość gruczolakowata), co wiąże się ze zwiększonym ryzykiem raka żołądka, czy też innych odcinków przewodu pokarmowego.

Jak leczy się polipy żołądka?

Leczenie polipów żołądka zależy od ich rodzaju. Postępowanie zazwyczaj polega na ocenie histopatologicznej zmiany (pobranie wycinków lub usunięcie całego polipa). Większość polipów wymaga jednie obserwacji. Niektóre z nich wymagają jednak leczenia, najczęściej, endoskopowego.

Do głównych typów polipów zaliczamy:

  • Polipy dna żołądka (polipy z gruczołów trawieńcowych, polipy Elstera) – są najczęstszymi niezłośliwymi polipami żołądka. Występują głównie w trzonie i dnie żołądka i najczęściej są nieuszypułowane, o średnicy 1-5mm. Mogą występować jako pojedyncze zmiany. W przypadku gdy występują w mnogiej postaci u młodego chorego należy wykonać kolonoskopię w celu diagnostyki rodzinnej polipowatości gruczolakowatej. Dysplazja nowotworowa w przypadku rozpoznania FAP występuję w ok. 1% przypadków. Przy rozpoznaniu występowania pojedynczych małych polipów niedających objawów zalecana jest okresowa obserwacja lub endoskopowe usunięcie w przypadku większych polipów > 1 cm.
  • Polipy związane z leczeniem inhibitorami pompy protonowej (leki zapisywane często „osłonowo” na żołądek) – polipy te zwykle są średnicy do 1 cm i znajdują się w bliższej i środkowej części trzonu. Zmiany pojawiają się po dłuższym czasie stosowania tych leków (najczęściej po ok. 3 latach) i ustępują w ciągu 3 miesięcy od odstawienia leku.
  • Polipy hiperplastyczne – pojedyncze polipy (średnicy do 2 cm) najczęściej występujące w okolicy odźwiernikowej, mnogie mogą występować w całym żołądku (towarzyszą chorobie Manetriera). Powstawanie tych polipów jest ściśle związane z przewlekłym zapaleniem błony śluzowej żołądka, współistniejącym często z Helicobacter pylori, a także z niedokrwistością złośliwą. Leczenie Helicobacter pylori (eradykacja) powoduje zniknięcie lub zmniejszenie około 80% tych polipów. Rzadko ulegają przemianie nowotworowej, jednak ich obecność zwiększa ryzyko, współistniejącego w innych częściach błony śluzowej, raka żołądka. Konieczne jest zatem pobieranie wielu wycinków do badania histopatologicznego. Zaleca się usuwanie polipów hiperplastycznych o średnicy >10mm, postaci uszypułowanych, objawowych (krwawienie, niedrożność).
  • Polipy gruczolakowe – to łagodne zmiany nowotworowe będące prekursorami raka żołądka (nowotworu złośliwego). Występują głównie w części odźwiernikowej, ale można je także znaleźć w każdej innej części żołądka. Często powstają na podłożu zanikowego zapalenia błony śluzowej i metaplazji jelitowej. Wyróżnia się trzy typy gruczolaków: cewkowe, kosmkowe (o większym ryzyku zezłośliwienia) i cewkowo-kosmkowe. Leczenie polega na endoskopowym usunięcia polipa (zwłaszcza, gdy jego średnica przekracza 2 cm) oraz szczegółową ocenę pozostałej błony śluzowej pod kątem innych nieprawidłowości. Kontrolę endoskopową wykonuje się po 12 miesiącach lub po 6 miesiącach w przypadku wykrycia w badaniu histopatologicznym dysplazji.
  • Polipy hamartomatyczne – występują rzadko i obejmują polipy młodzieńcze (najczęściej zlokalizowane w części odźwiernikowej, nie ulegają przemianie nowotworowej), polipy w przebiegu zespołu Peutza i Jeghersa (genetycznie uwarunkowany zespół, w którym występują polipy hamartomatyczne w przewodzie pokarmowym oraz plamki na wargach, błonie śluzowej policzków oraz na palcach; zespół ten zwiększa ryzyko rozwoju raka przewodu pokarmowego, raka sutka, endometrium, trzustki oraz płuc) oraz choroby Cowdena (genetycznie dziedziczony zespół, w którym występują zmiany hamartomatyczne skórno-śluzowe, zmiany w sutkach, tarczycy oraz układzie moczowo-płciowym). W przypadku zespołu Peutza i Jaghersa oraz zespołu polipowatości młodzieńczej zaleca się kontrolne gastroskopie co 2-3 lata oraz usuwanie polipów o średnicy większej niż 1 cm.
  • Włókniste polipy zapalne – można je znaleźć najczęściej w części odźwiernikowej żołądka. Wywodzą się z błony podśluzowej i nie powinny być mylone z polipami zapalnymi. Najczęściej występują pomiędzy 50., a 60. rokiem życia, częściej u kobiet. Nie podlegają transformacji w kierunki zmian złośliwych, ale mają związek z przewlekłym zanikowym zapaleniem żołądka. Polipy mogą osiągać średnicę 5 cm, lecz przez długi czas mogą pozostawać niezmienione i bezobjawowe. Przy dających objawach polipach zaleca się ich endoskopowe usunięcie.
  • Żołądkowe guzy neuroendokrynne (rakowiaki) – są to guzy o charakterze nowotworowym. Wyróżnia się 3 typy rakowiaków żołądka: najczęstszy, typ 1, stanowi 80% wszystkich guzów neuroendokrynnych żołądka i wykazuje związek z zanikowym zapaleniem błony śluzowej, anemią złośliwą, hipergastrynemią i bezkwaśnością. Typ 1 rakowiaka żołądka rokuje bardzo dobrze i nie wymaga leczenia przy małych zmianach do 1 cm, przy większych zalecana jest polipektomia endoskopowa. Typ 2 i 3 wymaga najczęściej leczenia chirurgicznego oraz dokładnej oceny obecności przerzutów.
  • Guzy podścieliskowe układu pokarmowego (GIST) – są rzadkimi nowotworami tkanki łącznej wymagające leczenie chirurgiczne i/lub farmakologiczne.
Leia também:  Zapalenie najądrza – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania

Co to jest gastroskopia?

Gastroskopia to badanie endoskopowe górnego odcinka przewodu pokarmowego obejmujące przełyk, żołądek, opuszkę i część zstępującą dwunastnicy (ezofagoduodenoskopia, panendoskopia). Jest to jedno z najważniejszych badań diagnostycznych górnego odcinka przewodu pokarmowego. Pełni także funkcje terapeutyczne w przypadku polipów żołądka, krwawienia czy też zwężenia.

Jak należy przygotować się do badania?

Polipy żołądka – rodzaje, przyczyny, objawy, badania, leczenie

Polipami żołądka określa się wszelkie nieprawidłowe uwypuklenia ścian żołądka do wnętrza narządu. Niektóre z tych zmian mogą mieć charakter nowotworowy, z tego względu ich szczegółowe badanie jest bardzo istotne.

Prawie wszystkie typy polipów żołądka pojawiają się z jednakową częstotliwością u kobiet oraz u mężczyzn, jednak prawie ⅔ przypadków diagnozuje się dopiero po 60 roku życia.

W mniej więcej ¼ przypadków polipów żołądka u pacjentów diagnozuje się liczne zmiany. Stan, w którym w żołądku znajdują się liczne polipy, określa się polipowatością dna żołądka.

Bardzo często powstaje ona na tle rodzinnej polipowatości gruczolakowatej.

Rodzaje polipów żołądka

Wśród najczęściej występujących w żołądku polipów wymienić można:

  • polipy dna żołądka,
  • polipy hiperplastyczne,
  • polipy gruczolakowe,
  • ognikowy rozrost dołeczkowy,
  • rakowiaki.

Polipy dna żołądka najczęściej lokalizują się w trzonie oraz w sklepieniu żołądka. Mogą występować pojedynczo lub też w większej ilości. Zazwyczaj są bardzo małe, ich średnica wynosi najczęściej zaledwie 2-3 milimetry.

Ten rodzaj polipów nie posiada potencjału nowotworowego,  czasami zdarza się, że zmiany znikają samoistnie.

W przypadku zdiagnozowania polipów tego rodzaju zalecane jest wykonanie kolonoskopii, ponieważ polipy dna żołądka współwystępować mogą z gruczolakami jelita grubego.

Polipy hiperplastyczne to najczęstszy typ polipów żołądka, stanowią około 75% wszystkich przypadków. Polipy tego typu mogą występować pojedynczo lub też w większej ilości, mogą występować w całym żołądku, ich wielkość może wynosić od kilku milimetrów do nawet kilku centymetrów. Z czasem polipy te mogą zanikać, mogą pozostawać w takim samym rozmiarze lub też się powiększać.

Polipy hiperplastyczne mogą ulegać transformacji nowotworowej. Ryzyko rozwoju nowotworu największe jest w przypadku polipów, których średnica przekracza 2 centymetry lub też w przypadku polipów, które charakteryzują się uszypułowaną formą. Takie zmiany usuwane są w całości.

Polipy gruczolakowe stanowią około 6-10% wszystkich przypadków polipów żołądka. Zmiany te są nowotworami o łagodnym charakterze, a ich rozmiar może sięgać nawet 15 centymetrów. Polipy gruczolakowe mogą przekształcać się w formę złośliwą i z tego względu niezależnie od rozmiaru powinny być usuwane.

Część zmian będących jeszcze nowotworami łagodnymi posiada w swoim obrębie zmiany o charakterze złośliwym lub współistnieje ze zmianami złośliwymi. W przypadku tego typu polipów istnieje ryzyko rozwoju raka żołądka, z tego względu rok po usunięciu zmian konieczne jest wykonanie kontrolnego badania gastroskopowego.

Gruczolaki żołądka częściej występują u osób z rodzinną polipowatością gruczolakowatą, stanowią wówczas około 90% przypadków.

Polipy o charakterze ogniskowego rozrostu dołeczkowego najczęściej są niewielkie, ich średnica wynosi zazwyczaj od 1 do 8 milimetrów. Zdarzają się jednak również większe zmiany.

Wśród polipów o charakterze ogniskowego rozrostu dołeczkowego można ponadto wyróżnić: polipy sporadyczne, rodzinną polipowatość gruczolakowatą oraz polipy związane z przewlekłym przyjmowaniem leków przeciwwrzodowych.

Polipy sporadyczne zdecydowanie częściej dotyczą kobiet niż mężczyzn i zazwyczaj pojawiają się w średnim wieku. W około 40% przypadków mają one charakter mnogi. Polipy sporadyczne bardzo rzadko przekształcają się w zmiany o charakterze nowotworowym, z tego względu nie wymagają stałego nadzoru endoskopowego.

Polipy związane z obecnością uwarunkowanego genetycznie zespołu rodzinnej polipowatości gruczolakowatej pojawiają się wcześniej, najczęściej są mnogie i występują z taką samą częstotliwością w przypadku mężczyzn oraz kobiet. Polipy w tym przypadku mogą czasami ulegać zezłośliwieniu, a przy jednoczesnym wysokim ryzyku rozwoju raka jelita grubego konieczne jest wykonywanie systematycznych badań gastroskopowych oraz kolonoskopowych.

Polipy będące skutkiem leczenia związane są z długotrwałą terapią lekami mającymi hamować wydzielanie kwasu solnego z grupy inhibitorów pompy protonowej.

Leia também:  Como aplicar goma laca: 8 passos (com imagens)

  Zazwyczaj zaprzestanie stosowania leków z tej grupy prowadzi do zaniku polipów o tym charakterze. Dlatego w przypadku zdiagnozowania mnogich polipów rozważane powinno być odstawienie leków.

Polipy tego rodzaju bardzo rzadko ulegają przemianom w zmiany nowotworowe. Dlatego nie wymagają stałego nadzoru endoskopowego.

W przypadku polipów o charakterze rozrostu dołeczkowego zakażenie Helicobacter pylori nie jest szkodliwe, a wręcz przeciwnie, działa ochronnie i zmniejsza częstość pojawiania się polipów tego rodzaju.

Rakowiak jest nowotworem, który wywodzi się z komórek wydzielania wewnętrznego. Zazwyczaj pojawia się jako zmiana mnoga i wówczas ma łagodny charakter. Natomiast rakowiaki pojedyncze, szczególnie te duże, których średnica przekracza 2 centymetry, są bardziej agresywne i mogą dawać przerzuty.

Objawy polipów żołądka

Polipy żołądka bardzo rzadko wywołują jakiekolwiek dolegliwości. Jednak jeżeli już się one pojawią, są to najczęściej krwawienia z przewodu pokarmowego zarówno jawne, jak i utajone, a także niedrożność przewodu pokarmowego oraz bóle brzucha i wymioty.

W przypadku rakowiaka charakterystyczne jest wydzielanie substancji czynnych, głównie serotoniny czy też histaminy, z tego względu w przebiegu rakowiaka występować mogą krwawienia, niedrożność przewodu pokarmowego oraz tak zwany zespół rakowiaka, czyli: napady duszności, wodnista biegunka z bólami brzucha, kilkuminutowe zaczerwienienia twarzy oraz szyi i kołatanie serca, a także zawroty głowy.

Polipy żołądka: przyczyny powstawania

Przyczyna powstawania polipów żołądka jest uzależniona od typu zmian:

  • Czynnikiem sprzyjającym rozwojowi polipów dna żołądka jest długotrwałe leczenie za pomocą inhibitorów pompy protonowej (IPP),
  • Polipy hiperplastyczne powstają na skutek niekontrolowanej i nadmiernej regeneracji nabłonka, co stymulowane jest przez przewlekłe stany zapalne błony śluzowej żołądka. Z tego względu bardzo często zmiany te towarzyszą przewlekłemu zapaleniu żołądka, zapaleniom związanym z Helicobacter pylori, a także zanikowym zapaleniom błony śluzowej żołądka.
  • Polipy gruczolakowe pojawiają się często w wyniku przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka.
  • Polipy o charakterze ogniskowego rozrostu dołeczkowego są najprawdopodobniej skutkiem podziałów oraz przekształceń nieprawidłowo rozmieszczonych komórek w śluzówce żołądka.
  • Rakowiaki mogą powstawać w wyniku zanikowego zapalenia błony śluzowej żołądka, mogą być związane z zespołem gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej lub też występować sporadycznie.

Diagnostyka polipów żołądka

Polipy żołądka bardzo rzadką są przyczyną jakichkolwiek objawów i z tego względu najczęściej diagnozowane są przez przypadek podczas wziernikowania żołądka, czyli gastroskopii. Badanie to wykonywane jest wówczas zazwyczaj z powodu podejrzenia występowania innej jednostki chorobowej w przewodzie pokarmowym.

W związku z faktem, że polipy znajdujące się w żołądku mogą być zmianami mającymi charakter nowotworowy, wszystkie polipy powinny być badane histopatologicznie.

Aby przeprowadzić takie badanie, wykryte polipy są usuwane w całości lub też poddawane biopsji – pobierany jest niewielki fragment tkanki do badania.

Jeżeli w żołądku występuje wiele polipów, to usuwane zostają te największe, natomiast mniejsze poddawane są biopsji.

Badanie histopatologiczne ma na celu ocenę charakteru oraz typu polipów. Jednocześnie wykonywany jest również test na obecność w żołądku bakterii – Helicobacter pylori, która może być odpowiedzialna za występowanie w żołądku polipów.

Leczenie polipów żołądka

Dalsze postępowanie po zdiagnozowaniu polipów żołądka uzależnione jest od ich budowy histologicznej, wielkości oraz od występujących objawów.

W przypadku zmian, których wielkość wynosić około 2 centymetrów lub więcej w miarę możliwości konieczne jest endoskopowe usunięcie polipa.

W przypadku gdy usunięcie polipa nie jest możliwe, należy pobrać wycinki zmiany do badania, a w przypadku stwierdzenia gruczolaka należy chirurgicznie usunąć polipa.

Każdy polip znajdujący się w żołądku powinien zostać poddany badaniu histopatologicznemu. Jeśli wyniki badania potwierdzają rozpoznanie gruczolaka, to usunięte powinny zostać wszystkie polipy. Konieczne jest także wykonanie badania kontrolnego – gastroskopii po roku od usunięcia polipów. Wykonywanie takiej kontroli nie jest jednak konieczne w przypadku usunięcia polipów niegruczolakowatych.

Gdy w pobranych wycinkach polipa nie stwierdza się tkanki gruczolaka, wielkość zmiany nie przekracza 2 centymetrów, a także nie towarzyszą mu żadne objawy, to niekonieczne jest podejmowanie czynności interwencyjnych.

Jeżeli w żołądku stwierdzane są bakterie Helicobacter pylori, zalecane jest leczenie antybiotykami, które ma na celu usunięcie ich z żołądka. Podczas leczenia infekcji Helicobacter pylori polipy hiperplastyczne ulegają zmniejszeniu. Po zakończeniu leczenia zalecane jest wykonanie kontrolnej gastroskopii w celu oceny skuteczności przeprowadzonej terapii.

W przypadku rakowiaków związanych z zanikowym zapaleniem błony śluzowej żołądka oraz z zespołem gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej, gdy wielkość polipów nie przekracza 1 centymetra, leczenie opiera się głównie na polipektomii, czyli usunięciu polipa. W przypadku rakowiaków sporadycznych konieczne może być już częściowe lub też całkowite usunięcie żołądka razem ze znajdującymi się w okolicy węzłami chłonnymi.

Powstawaniu polipów niestety nie można zapobiegać. Możliwe jest jednak ich stałe kontrolowanie oraz niedopuszczenie do rozwoju nowotworu.

Niektóre rodzaje polipów mogą ulegać przemianom do zmian nowotworowych.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*