Polipy zatok – jakie są przyczyny i objawy? Jak leczyć polipy w zatokach?

Polipy zatok to miękkie, niewielkie guzki, które powstają na skutek rozrostu błony śluzowej. Ich wystąpieniu sprzyja m.in. przewlekłe zapalenie zatok przynosowych. Początkowo stosuje się leczenie farmakologiczne, jeśli jednak leki nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, zwykle niezbędna jest operacja.

Polipy nosa powstają na wyścielającej zatoki przynosowe błonie śluzowej, której funkcjonowanie zostało zaburzone. Są to miękkie, bezbolesne rozrosty tkanek w kształcie przypominającym nieco krople wody.

Często zlokalizowane są nie tylko na błonie śluzowej w przewodach nosowych i zatokach przynosowych, ale również bezpośrednio u ujścia zatok do jamy, co jest przyczyną uczucia zatkania nosa oraz szeregu innych objawów.

Polipy zatok – jakie są przyczyny i objawy? Jak leczyć polipy w zatokach?

Objawy polipów zatok

Objawy polipów zatok bywają podobne do symptomów występujących w przebiegu przewlekłego zapalenia zatok. Ich specyfika zależy przede wszystkim od miejsca występowania i wielkości zmiany. Niewielkie polipy mogą nawet nie być odczuwalne przez pacjenta. Przy polipach znacznych rozmiarów, które zatykają ujścia zatok, może pojawić się szereg dość uporczywych dolegliwości.

Do najważniejszych objawów polipów zatok zaliczamy:

  • wyciek surowiczej lub ropnej wydzieliny z jam nosa
  • przewlekłe uczucie zatkanego nosa i problemy z oddychaniem przez nos
  • spływanie treści surowiczej po tylnej ścianie gardła (często skutkuje to kaszlem)
  • upośledzenie węchu, a w konsekwencji również upośledzenie smaku
  • łzawienie
  • uczucie ucisku u nasady nosa
  • bóle głowy (a nawet twarzy), zwykle nasilające się przy pochylaniu
  • chrapanie związane z koniecznością oddychania przez usta
  • w zaawansowanym stadium choroby zniekształcenie struktur nosa

Jakie są przyczyny polipów zatok?

Konkretna przyczyna formowania się polipów zatok nie została do końca poznana.

Wykazano jednak, że w przypadku pacjentów z polipami występuje inna odpowiedź układu immunologicznego na zakażenie niż u innych pacjentów.

Do ich wystąpienia przyczyniają się choroby, w których dochodzi do długotrwałych zmian zapalnych lub alergicznych w okolicach zatok przynosowych. Znacznie częściej pojawiają się u osób dorosłych, głównie mężczyzn.

Istnieje grupa schorzeń, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia polipów. Jest to m.in.:

  • astma (szczególnie astma aspirynowa)
  • alergiczny nieżyt nosa
  • alergiczne grzybicze zapalenie zatok
  • alergiczne ziarniniakowe zapalenie naczyń
  • mukowiscydoza
  • zespół Churga i Strauss (zapalenie naczyń)
  • rodzinną predyspozycję do występowania polipów zatok

Diagnostyka polipów zatok

Wstępne rozpoznanie polipów odbywa się na podstawie wywiadu lekarskiego, badania laryngologicznego i badań dotykowych. Duże polip można trafnie zidentyfikować podczas rynoskopii przedniej. Mniejsze polipy widoczne są wyłącznie podczas badania endoskopowego.

Niekiedy wykonywana jest również fiberoskopia, tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny w celu precyzyjnego zlokalizowania zmian. W przypadku polipów o alergicznej etiologii należy przeprowadzić badania w kierunku tego konkretnego schorzenia, np.

testy alergiczne.

Jak leczyć polipy zatok?

Polipy zatok – jakie są przyczyny i objawy? Jak leczyć polipy w zatokach?

W pierwszej kolejności wdrażane jest leczenie zachowawcze oparte na farmakoterapii. Przy alergicznej etiologii polipów podawane są leki antyalergiczne. Miejscowo może być zastosowana również steroidoterapia. W początkowej fazie zwykle pacjenci przyjmują glikokortykosteroidowe leki przeciwzapalne. Jeśli nos jest drożny, stosuje się je donosowo. Gdy nos jest zatkany lub pacjent dodatkowo cierpi na astmę oskrzelową, leki podawane są doustnie. Niekiedy lekarz może zalecić również przyjmowanie antybiotyków.

Jeżeli leczenie nie przynosi oczekiwanych rezultatów lub polipy nawracają, wówczas niezbędna może okazać się interwencja chirurgiczna. Operacja ma na celu usunięcie polipów, ale często modyfikuje się również anatomię nosa i zatok, aby przywrócić im prawidłowe funkcje i przeciwdziałać nawrotom choroby.

Zabieg operacyjny przeprowadzany jest metodą FESS (funkcjonalna endoskopowa operacja zatok). Polega na usunięciu zmian w obrębie zatok przynosowych i przywróceniu poprawnej wentylacji oraz drenażu zatok. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym poprzez wprowadzanie do otworów nosowych mikronarzędzi chirurgicznych (nie dochodzi do przecięcia skóry na twarzy).

Polipy zatok — profilaktyka

  • Dbaj o odpowiednią higienę jam nosowych. Regularnie oczyszczając jamy nosowe, można zmniejszyć ryzyko bakteryjnego i wirusowego zakażenia, a także zapalenia zatok i przewodów nosowych.
  • Stosuj środki przeznaczone do higieny nosa, np. izotoniczny roztwór soli morskiej w sprayu, który dodatkowo zawiera szereg składników o działaniu nawilżająco-regenerującym, m.in. wyciąg z aloesu, olejek eukaliptusowy, witaminę A.
  • Nawilżaj powietrze, jeśli często przebywasz w suchych pomieszczeniach.
  • Unikaj kontaktu z czynnikami drażniącymi, tj. zanieczyszczone powietrze, alergeny, chemikalia.
  • Podejmij specjalistyczne leczenie alergii i astmy, jeśli borykasz się z tymi schorzeniami.

Jak leczyć polipy zatok?

Polipy zatok – jakie są przyczyny i objawy? Jak leczyć polipy w zatokach?

Chore zatoki, polipy

Nieprawidłowe struktury, rozwijające się we wnętrzu jamy nosowej, znane były już w dawnych czasach.
Polipy nosa to łagodne zmiany, które skierowane są w stronę światła jamy nosowej i stanowią uwypuklenie błony śluzowej, pokrywającej przewody nosowe.

Swoim wyglądem przypominają grona zakończone delikatną, cienką szypułą, a w ich wnętrzu, podczas badania mikroskopowego, obserwuje się obecność znacznych ilości płynu, naczyń krwionośnych, nacieków z komórek zapalnych oraz gruczołów surowiczo-śluzowych.

W większości przypadków rozwijają się ze środkowego przewodu nosowego oraz zatok sitowych i szczękowych. Mogą występować w postaci pojedynczej oraz mnogiej.

Operacja endoskopowa wycięcia polipów nosa  w Gdańsku tylko w nowym i bezpiecznym szpitalu  1DayClinic.pl

Polipy nosa rozwijają się na przełomie 5 i 6 dekady życia i dwa razy częściej dotyczą płci męskiej.

Mimo, że opisywane struktury wyjątkowo rzadko spotykane są u dzieci, stanowią najczęściej występującą zmianę nosa oraz zatok przynosowych w tej grupie wiekowej i w każdym przypadku wymagają poszerzenia diagnostyki w kierunku chorób takich jak mukowiscydoza, wrodzone niedobory immunologiczne czy pierwotna dyskineza rzęsek. Najczęściej używana w praktyce klinicznej klasyfikacja polipów nosa dzieli je na neutrofilowe oraz eozynofilowe.

Polipy nosa – jaki jest ich początek?

Polipy zatok – jakie są przyczyny i objawy? Jak leczyć polipy w zatokach?

Chore zatoki

Przyczyna rozwoju polipów nosa nie nie jest jednoznacznie wyjaśniona, jednak według dostępnych badań w ich patogenezie znaczącą rolę przypisuje się przewlekłemu procesowi zapalnemu w obrębie błony śluzowej nosa.
Do kolejnych czynników, wpływających na rozwój polipów nosa należą m.in.

: zakażenia bakteryjne i grzybicze, zaburzenia układu nerwowego, a także uszkodzenie struktury nabłonka, do czego w dużym stopniu przyczynia się dym papierosowy. Istnieją też doniesienia, mówiące o udziale zaburzeń gospodarki jonowej w powstawaniu opisywanych zmian.

Ma to bowiem związek z nieprawidłowym transportem jonów sodu i chloru przez komórki nabłonka, co przyczynia się do produkcji śluzu o zwiększonej lepkości.

Należy również zauważyć, że polipy nosa mogą być objawem wielu chorób ogólnoustrojowych. Jak wykazały badania, towarzyszą one astmie oskrzelowej aż w 17% przypadków.

Co więcej, typowe jest współwystępowanie opisywanych zmian z nadwrażliwością na niesteroidowe leki przeciwzapalne, których sztandarowym przedstawicielem jest aspiryna, co stanowi niekorzystny fakt, związany z dużą skłonnością do nawrotu polipów.

Jak rozpoznać polipy nosa?
Objawy zgłaszane przez pacjentów z polipami nosa są dość typowe. Charakterystyczna jest blokada nosa, której nasilenie jest stałe lub może się zmieniać oraz upośledzenie węchu, z czym wiąże się osłabienie zmysłu smaku.

Często wspomnianym symptomom towarzyszy kichanie, świąd nosa oraz obecność wodnistej lub rzadziej śluzowej wydzieliny, która w przypadku wtórnego nadkażenia bakteryjnego cechuje się zielonym lub brunatnym zabarwieniem.

U niektórych osób polipy całkowicie wypełniają wnętrze jamy nosowej, powodując ucisk, a następnie zniekształcenie jej struktur.

Konsekwencją tego jest konieczność oddychania przez usta, co utrudnia prawidłowe funkcjonowanie błony śluzowej, polegające na oczyszczaniu, nawilżeniu i ogrzaniu wdychanego przez nos powietrza.
Te i inne dolegliwości laryngologiczne wyleczysz w Poradni Laryngologicznej ETER-MED lub Szpitalu Chirurgii Jednego Dnia 1DayClinic.pl

Leia também:  Jak Długo Od Zakażenia Pojawiają Się Objawy Covid?

Polipy zatok – czy jest się czego obawiać?

Polipy zatok – jakie są przyczyny i objawy? Jak leczyć polipy w zatokach?

Polipy nosa i zatok to miękkie rozrosty błony śluzowej. Nie są one groźne, ale są powodem licznych uciążliwych dolegliwości. Ponadto w zaawansowanym stadium mogą prowadzić do powikłań, dlatego też nie powinno się ich lekceważyć. Polipy w nosie powstają najczęściej w wyniku stanów zapalnych lub alergicznych błony śluzowej nosa i zatok. Wymagają leczenia farmakologicznego albo chirurgicznego.

Jak już zostało powiedziane polip w nosie to miękki rozrost błony śluzowej wyścielającej przewody nosowe i zatoki. Jego kształt kojarzony jest z uwypukloną kroplą wody, guzkiem, winogronem bądź też koralowcem. Może on występować pojedynczo bądź mnogo.

Poza tym polipy zatok i nosa są przeźroczyste lub mają kolor biało-żółty oraz poruszają się przy dotknięciu. Najczęściej występują u osób w wieku 50-60 lat (dwukrotnie częściej u mężczyzn), ale nie jest to reguła. Ponadto choroba praktycznie nie atakuje dzieci.

Szacuje się, że około 5% populacji ma polipy w zatokach i w nosie.

Niestety przyczyny rozrostu błony śluzowej nosa i zatok nie są jeszcze dokładnie znane. Przyjmuje się, że powstają w wyniku stanu zapalnego owej śluzówki oraz mogą przyjmować różna formę. Niemniej jednak pewne czynniki mogą zwiększać ryzyko ich wystąpienia. Należą do nich:
– predyspozycje genetyczne;
– zaburzenia funkcji oraz struktury komórek nabłonkowych;
– alergia;

– tak zwany zespół nieruchomych rzęsek PCD – pojawiający się kiedy śluz zalega w zatokach, a następnie ulega nadkażeniu wywołując stan zapalny.

Ponadto wystąpienie polipów nosa i zatok jest często determinowane również przez inne schorzenia takie, jak:

– astma oskrzelowa;
– atopowe zapalenie skóry (AZS);
– alergiczny nieżyt nosa;
– alergiczne grzybicze zapalenie zatok;
– uczulonych na niesteroidowe leki przeciwzapalne;
– obniżona odporność;
– mukowiscydoza;

– eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (zespół Churga i Strauss).

Polipy nosa na początku swojego rozwoju mają ściankę wyścielona nabłonkiem oddechowym, który z czasem w wyniku podrażnienia powietrzem przekształca się w nabłonek płaski. Następnie w błonie podśluzowej powstają przestrzenie między komórkami, w których zalega płyn surowiczy.

Wyróżnia się trzy rodzaje polipów nosa i zatok:

– typu gruczołowego – nabrzmiała tkanka łączna zawiera duże torbiele i gruczoły;
– typu obrzękowego – obrzęknięta tkanka łączna jest wyścielona niezmienioną błoną śluzową;
– typu mieszanego;

– typu choanalnego – nabrzmiała tkanka okolic ujścia zatoki szczękowej wyrasta do światła zatoki szczękowej.

Polipy w zatokach – objawy

Obecność polipów w nosie i zatokach powoduje między innymi niedrożność nosa, węchu oraz dolegliwości bólowe towarzyszące usuwaniu wydzieliny. Poza tym do najczęstszych objawów schorzenia zalicza się między innymi:
– kichanie;
– mowa nosowa;
– wodnista lub ropna wydzielina z nosa;
– oddychanie przez nosa;
– chrapanie oraz bezdechy podczas snu;

– spływanie wydzieliny po gardle.

Diagnostyka polipów w nosie i zatokach

  • Dokonuje jej laryngolog na podstawie nasypujących badań:
    – rynoskopii przedniej wykonywanej przy pomocy wziernika Hartmana;
  • – fiberoskopia, polegającej na włożeniu do nosa (w znieczuleniu miejscowym) giętkiego endoskopu z kamerką, umożliwiającego dokładne obejrzenie (w powiększeniu) jamy nosowo-gardłowej;
  • Warto również zaznaczyć, że istotną rolę w rozpoznaniu polipów w nosie i zatokach, odgrywa wykluczenie schorzeń dających się różnicować z polipami. Wśród nich wymienia się przede wszystkim:
    – nowotwory łagodne oraz złośliwe nosa;
    – przepuklina oponowo-mózgowa;
    – gruczolak przysadki mózgowej;
  • – krwawiące polipy przegrody nosowej.

– obrazowych – np. tomografia komputerowa – precyzyjnie wskazująca umiejscowienie polipów.

Polipy zatok i nosa – możliwości leczenia

Metody leczenia polipów są zależne przede wszystkim od stopnia ich zaawansowania. Zwykle, w ich wczesnym stadium, wystarczą inhalacje czy płukani, jak również leczenie farmakologiczne.

W przypadku polipów na tle alergicznym ich leczenie polega na usunięciu z otoczenia chorego alergenów. Niestety zaawansowane stadium choroby wymaga zabiegu chirurgicznego – zwanego polipektomią, a więc operacyjnego usunięcia polipów.

Wówczas wycięty materiał biologiczny idzie do badania histopatologicznego w celu wykluczenia jego nowotworowych zmian.

Wysoką skuteczność w leczeniu polipów ma również donosowe podawanie steroidów, dzięki którym polipy w zatokach i nosie obkurczają się, co z czasem może doprowadzić do ich całkowitego zniknięcia. Natomiast w sytuacji kiedy polipy współwystępują z zapaleniem zatok bądź infekcją bakteryjną podaje się choremu antybiotyk.

Ostatnią metodą leczenia polipów jest zabieg chirurgiczny (polipektomia) bądź endoskopia zatok za pomocą specjalistycznego noża obrotowo-ssącego, stosowanego w celu usunięcia polipów i przywrócenia drożności nosa oraz zatok. W związku z tym, że polipy często powstają w wyniku innych schorzeń, to po polipektomii stosuje się również terapię choroby podstawowej by zapobiec nawrotowi polipów.

Polip zatoki szczękowej – przyczyny, objawy, leczenie

Polipy zatok – jakie są przyczyny i objawy? Jak leczyć polipy w zatokach?

Od jakiegoś czasu odczuwasz uciążliwy ból głowy, masz katar lub kaszel oraz niedrożność nosa? Zastanawiasz się, czy to nie przypadkiem przeziębienie lub alergia, ale takie symptomy mogą wskazywać na zapalenie zatok szczękowych, które nieleczone może doprowadzić do bardzo groźnych dla naszego zdrowia powikłań, np. zapalenia mózgu. Jakie są przyczyny zapalenia oraz jakie objawy? W jaki sposób przebiega leczenie?

Kiedy mówimy o zapaleniu zatok szczękowych?

Zapalenie zatok szczękowych jest stanem zapalnym obszaru, rozciągającego się po obu stronach twarzy niemalże od korzeni zębów górnych (ósemek, siódemek i szóstek, a niekiedy nawet trójek lub dwójek), przez dno oczodołu aż do jamy nosowej. Zapaleniom sprzyja skomplikowana budowa zatok szczękowych, gdzie zalega wydzielina, którą trudno usunąć. Rozwijający się stan zapalny może spowodować rozwój polipów w zatoce szczękowej.

Jakie są przyczyny powstawania stanu zapalnego?

Zapalenie zatok szczękowych, a zatem także polip zatoki szczękowej, może być spowodowane niewyleczonymi na czas zębami (stany zapalne zębów i przyzębia), a także powikłaniem po leczeniu kanałowym (np.

w wyniku przebicia się do zatoki podczas poszerzania kanałów) lub wyrwaniu zęba górnego (częstym powikłaniem po ekstrakcji jest przetoka ustno-zatokowa).

 Zapalenie zatok o pochodzeniu zębowym rozwija się tylko po jednej stronie twarzy.

Jak podają statystki, znacznie częściej (ok. 80 proc. przypadków) mamy do czynienia z zapaleniem zatok szczękowych, które jest efektem infekcji układu oddechowego, np. kataru czy grypy.

 Zazwyczaj nawracające infekcje (częściej wirusowe, rzadziej bakteryjne i grzybicze) są najczęstszym powodem przewlekłego zapalenia zatok, także szczękowych. Osoby chorujące na alergiczny nieżyt nosa lub też astmę oskrzelową mogą również cierpieć na stan zapalny.

Przewlekłe występowanie stanu zapalnego zatok szczękowych będzie sygnałem ostrzegawczym, zwiastującym wady anatomiczne zatok lub polip zatoki szczękowej. W tych przypadkach zapalenie zatok szczękowych jest dwustronne.

Należy pamiętać, iż czynnikami zwiększającymi prawdopodobieństwo wystąpienia zapalenia zatok szczękowych są pływanie i palenie papierosów.

Leia também:  Ile Kosztuje Laserowe Leczenie Nietrzymania Moczu?

W jaki sposób objawia się polip zatoki szczękowej?

Niektórzy pacjenci nie odczuwają żadnych objawów, jednakże wiele osób skarży się na: długo utrzymujący się katar, kaszel, chroniczny ból głowy, problemy z oddychaniem, a nawet zaburzenia wzroku.

Objawy te są bardzo podobne do przeziębienia czy alergii, ale gdy utrzymują się przez dłuższy czas, to koniecznie należy zasięgnąć opinii specjalisty, stomatolog po zbadaniu będzie mógł zaproponować skuteczne leczenie.

Jak rozpoznać zapalenie zatok szczękowych?

Jasnym sygnałem, iż w naszym organizmie rozwija się ostre zapalenie zatok szczękowych będzie silny, rozpychający ból głowy umiejscowiony w okolicy oczodołu (górna część policzka) i czoła, który nasila się m.in. przy pochylaniu głowy, wysiłku fizycznym oraz kaszlu, a także podczas opukiwania lub dotykania tej okolicy.

 Jego przyczyną jest obrzęk błony śluzowej nosa i przewodów wyprowadzających zatoki szczękowej, znajdujących się w jamie nosowej. Skutkuje to zamknięciem naturalnych ujść zatok szczękowych, a w związku z tym następuje gromadzenie się w nich wydzieliny, która nie ma możliwości odpływu.

Dolegliwości bólowe dodatkowo potęguje podciśnienie, będące wynikiem braku możliwości przejścia powierza z jamy nosa do zatok szczękowych.

Inne objawy stanu zapalanego to: podwyższona temperatura, ogólne osłabienie, brak łaknienia. Możemy również zaobserwować obrzęk policzka, niedrożność nosa oraz wyciek ropnej wydzieliny z nosa.

Zwróćmy uwagę, iż w przypadku przewlekłego zapalenia zatok szczękowych ból głowy jest mniej nasilony lub w ogóle nie występuje.

Symptomem będzie natomiast zaburzenie węchu czy długotrwały wyciek wydzieliny z nosa.

Jak diagnozuje się polip zatoki szczękowej oraz zapalnie zatoki szczękowej?

Niezbędnym i bardzo dokładnym sprzętem umożliwiającym zdiagnozowanie stanów zapalnych jest tomograf komputerowy, gdyż pozwala on na zauważanie wszelkich zachodzących zmian. W trudnych do zdiagnozowania przypadkach wykonuje się endoskopię nosa i zatok.

Endoskopowe leczenie zatok umożliwia usunięcie w mało inwazyjny sposób anomalii anatomicznych oraz zmian zapalnych, niereagujących na leczenie farmakologiczne.

Wycięte fragmenty muszą również przejść badanie histopatologiczne, dzięki czemu można określić rodzaj zmiany oraz pozwala na wykluczenie obecności nowotworu.

Jak przebiega leczenia stanu zapalnego?

Jak łatwo możemy przypuszczać, metoda leczenia zapalenia zatok szczękowych zależy od tego, co ją wywołuje. Jeśli przyczyną stanu zapalnego są bakterie zaleca się przyjmowanie antybiotyków. W przypadku infekcji na tle wirusowym stosuje się leczenie objawowe.

 Chory otrzymuje krople do nosa, które mają zlikwidować stan zapalny błony śluzowej nosa, udrożnić ją, a także powinien zażywać leki mukolityczne (zmniejszające lepkość śluzu), leki przeciwgorączkowe i przeciwzapalne. Lekarz może także zaproponować płukanie jamy nosowej solą fizjologiczną lub hipertoniczną.

 Gdy mamy do czynienia z silnym bólem spowodowanym zaleganiem wydzieliny w zatoce szczękowej to konieczne będzie jej nakłucie.

Usuwanie polipa

Gdyby zastosowane leczenie i ponowne wypełnienie kanałów zębowych nie przyniosło żadnych efektów, a stan zapalny nadal się utrzymywał to oznacza, iż problem jest poważniejszy. Po zlokalizowaniu i ocenieniu wielkości polipa, często możliwe jest jego całkowite usunięcie.

Współczesna stomatologia i użycie bardzo dokładnych mikroskopów pozwalają na dotarcie do źródła choroby poprzez mały otwór w zębodole. Kolejno oczyszcza się tkanki zatoki w taki sposób, że po zabiegu nie pozostanie żadna blizna.

Nie musimy się obawiać bólu, bo pacjenci w trakcie zabiegu są miejscowo znieczuleni, osoby bardzo wrażliwe mogą zdecydować się na zabieg pod narkozą.

Nieleczone zapalenie zatok szczękowych – groźne powikłania

  • Nie należy bagatelizować objawów wskazujących na zapalenie zatok szczękowych, gdyż w przypadku nieleczenia tego schorzenia może dojść do bardzo niebezpiecznych powikłań:
  • – zapalenia kości, szpiku kostnego ścian zatoki;
  • – zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych oraz mózgu, a także ropni mózgu (zapalenie może rozprzestrzenić się na zatoki czołowe, a następnie na układ nerwowy);
  • – zapalenia tkanek oczodołu lub ropnia (ze względu na bezpośrednie sąsiedztwo zatok szczękowych z oczodołem);
  • Powikłania mogą wystąpić przede wszystkim u osób zmagających się z przewlekłą postacią choroby, ponieważ nie odczuwają one wyraźnych objawów stanu zapalnego.
  • W razie zaobserwowania niepokojących objawów zachęcamy, aby udać się do swojego gabinetu stomatologicznego, dzięki czemu unikniemy poważnych konsekwencji nieleczenia zapalenia zatoki szczękowej.
  • # polip zatoki szczękowej # zapalenie # tomografia komputerowa # badanie histopatologiczne # stomatolog # katar # kaszel # ból głowy

Leave a reply →

Polipy w nosie – czy warto je usunąć?

Opublikowano: 2019-11-13

Polipy nosa to miękkie, bezbolesne, nienowotworowe narośla na błonie śluzowej nosa lub zatok przynosowych. W większości mogą wynikać z przewlekłego (długotrwałego) zapalenia błony śluzowej nosa.

Ponadto, mogą być związane z astmą, nawracającymi infekcjami, alergiami (w tym przewlekłym katarem siennym), wrażliwością na niektóre leki (na przykład na aspirynę) lub niektórymi zaburzeniami immunologicznymi. Polipy nosa prawie zawsze występują obustronnie.

Jeśli polip jest widoczny tylko z jednej strony, należy wykonać dalsze badania diagnostycznie, aby upewnić się, że wzrost nie jest spowodowany inną, poważniejszą chorobą. 

Objawy polipa w nosie

Polipy mogą być różnej wielkości. Jeśli są małe, często nie powodują żadnych objawów. Większe narośla lub grupy polipów mogą prowadzić do niedrożności nosa i kataru, problemów z oddychaniem, utraty węchu, częstych infekcji, chrapania czy bezdechów sennych. 

Pierwszym krokiem do ustalenia odpowiedniego leczenia polipów nosa jest ocena przez doświadczonego otolaryngologa. Lekarz zazwyczaj może postawić diagnozę na podstawie wywiadu oraz badania laryngologicznego ze szczególnym uwzględnieniem rynoskopii przedniej i tylnej. Inne testy diagnostyczne obejmują:

  • Endoskopię jam nosa i zatok przynosowych – użycie wąskiej rurki z oświetloną soczewką powiększającą lub malutką kamerą (endoskop nosowy), umożliwia lekarzowi szczegółowe badanie wnętrza nosa i zatok;
  • Badania obrazowe – obrazy uzyskane za pomocą tomografii komputerowej mogą pomóc lekarzowi w określeniu wielkości i lokalizacji polipów w głębszych obszarach zatok oraz w ocenie stopnia obrzęku i podrażnienia (stanu zapalnego). Badania te mogą również pomóc lekarzowi wykluczyć nieprawidłowości strukturalne lub nowotwory;
  • Testy alergiczne – lekarz może zlecić testy skórne w celu ustalenia, czy alergie przyczyniają się do przewlekłego stanu zapalnego. Jeśli nie można wykonać testu skórnego, alternatywą może być badanie krwi pozwalające na wykrycie określonych przeciwciał na różne alergeny;
  • Test na mukowiscydozę – jeśli u dziecka występują polipy nosa, lekarz może zalecić badanie w kierunku mukowiscydozy, dziedzicznej choroby dotykającej gruczoły wytwarzające śluz, łzy, pot, ślinę i soki trawienne. Badanie krwi – pod kątem niskiego poziomu witaminy D, która jest związana z polipami nosa.

W przypadku stwierdzenia polipów przez lekarza, sposób leczenia w dużej mierze zależy od przyczyny ich powstawania. Przykładowo, jeśli źródłem jest nadwrażliwość na aspirynę, wystarczające może okazać się zaprzestanie jej stosowania. Dlatego też, przed zdecydowaniem się na operacje warto wpierw wypróbować opcje leczenia zachowawczego, które mogą obejmować:

  • Steroidowe aerozole do nosa – mogą pomóc zmniejszyć niektóre polipy, poprawić oddychanie przez nos i złagodzić katar;
  • Leki przeciwhistaminowe – mają na celu zminimalizowanie objawów, takich jak katar, przy jednoczesnym zmniejszeniu stanu zapalnego, szczególnie jeśli zapalenie jest spowodowane alergią;
  • Antybiotyki – stosowane w leczeniu polipów wywołanych infekcją bakteryjną zatok;
  • Sterydowe leki doustne – stosowane w celu zmniejszenia obrzęku i rozmiaru polipów, jednak nie należy ich przyjmować długoterminowo z powodu możliwych działań niepożądanych;
  • Nawadnianie nosa – płukanie wnętrza nosa słoną wodą może pomóc złagodzić niedrożność;
  • Odczulanie na aspirynę – jeśli polipy są związane z wrażliwością na aspirynę, warto rozważyć terapię odczulającą.
Leia também:  Como ajudar vítimas de perseguição: 15 passos

W przypadkach, gdy leczenie zachowawcze okaże się nieskuteczne, polipy osiągają duże rozmiary lub są mnogie należy rozważyć ich usunięcie. Polipektomia nosa, czyli operacja polipów, często jest wykonywana za pomocą endoskopu (FESS – funkcjonalna chirurgia endoskopowa zatok). Jest to nieinwazyjna, bardzo precyzyjna metoda niepozostawiająca blizn ma twarzy. Podczas tej procedury można dodatkowo usunąć inne nieprawidłowości, jak na przykład poprawić drożność nosa lub poszerzyć ujście zatok. Nowoczesne techniki endoskopowe usprawniły chirurgię nosa i zmniejszyły ryzyko powikłań, skracając okres hospitalizacji i rekonwalescencji.

Wśród głównych przeciwskazań do polipektomii wymienia się: ogólny zły stan zdrowia pacjenta, trwającą infekcję dróg oddechowych, skazy krwotoczne, stosowanie leków rozrzedzających krew, ostre zaostrzenie astmy, a także zaawansowaną, niekontrolowaną cukrzycę.

W wielu przypadkach usunięcie polipów nosa może być bardzo skuteczne i prowadzić do znacznego zmniejszenia objawów.

Jeśli jednak polipy nosa są spowodowane przez problem genetyczny lub alergiczny, mogą one pojawić się ponownie i wymagać powtórnego leczenia.

W tych okolicznościach operacja polipa nosa może zapewnić ulgę, ale może nie być trwała. Kontynuacja terapii medycznej jest zwykle nadal konieczna po operacji, aby zapobiec nawrotowi.

W przypadku wystąpienia polipów nosa, zachęcamy do odwiedzenia naszej Kliniki. W wielu przypadkach wystarczające może okazać się odpowiednio dobrane, niechirurgiczne leczenie. Natomiast w przypadku konieczności wykonania operacji, mogą mieć Państwo pewność zachowania najwyższego standardu procedur medycznych i najwyższej jakości usług.

Czy polipy w nosie są groźne?

Polipy w nosie – objawy

Polipy nosa tworzą się z błony śluzowej wyściełającej ściany jamy nosowej. Jest ona niewielką przestrzenią, do której dodatkowo uchodzą zatoki przynosowe, dlatego każda tworząca się tam patologiczna struktura może zaburzać zarówno przepływ powietrza, jak i drożność zatok.

Nasilenie objawów jest związane z umiejscowieniem i wielkością polipa. Do najczęściej obserwowanych dolegliwości należy uczucie zatkanego nosa, konieczność oddychania przez usta, zmiana głosu, obecność tzw.

mowy nosowej, a także upośledzenie węchu, świąd nosa i nasilone kichanie. U niektórych osób obecność polipa wywołuje ból, nierzadko pojawia się także wyciek ropnej lub wodnistej wydzieliny.

Jeżeli spływa ona po tylnej ścianie gardła, podrażnia je i wywołuje uciążliwy, przewlekły kaszel. Ponadto polipy nosa mogą być przyczyną chrapania i rozwoju bezdechu sennego.

Czy polip w nosie jest groźny?

Obecność polipów nosa nie stanowi bezpośrednio poważnego zagrożenia dla zdrowia, wiąże się jednak z częstszym występowaniem infekcji górnych dróg oddechowych oraz przewlekłego zapalenia zatok. Utrudnia to podejmowanie codziennych aktywności i wpływa na obniżenie jakości życia.

Rozwój infekcji bakteryjnych zatok, a co za tym idzie konieczność stosowania antybiotykoterapii może skutkować zaburzeniem składu mikrobioty organizmu, ważnej dla prawidłowego funkcjonowania układu immunologicznego.

Ponadto, polipy w nosie zaburzając prawidłowy przepływ powietrza przez nos mogą znacznie utrudniać aktywność fizyczną, co jest uciążliwe zwłaszcza dla osób chcących trenować wyczynowo sporty wytrzymałościowe i siłowe.

Niebezpieczne powikłanie stanowi także bezdech senny, który nieleczony skutkuje rozwojem nadciśnienia tętniczego i innych chorób sercowo – naczyniowych. Bezdech śródsenny (OSAS) może również wywołać schorzenia metaboliczne, np. stymulować cukrzycę typu II.

U niektórych osób ilość polipów może być tak duża, że wypełniają one praktycznie całą jamę nosową powodując deformacją kostnych struktur nosa i zatok przynosowych. Aby nie dopuścić do rozwoju powikłań, polipy nosa powinny być odpowiednio leczone.

Usuwanie polipów z nosa – jak to wygląda?

W leczeniu polipów nosa stosuje się metody zachowawcze takie jak płukanie nosa i zatok oraz zastosowanie donosowych leków sterydowych. Te ostatnie zmniejszają obrzęk błony śluzowej i spowalniają wzrost polipów. Leczenie sterydami donosowymi u części pacjentów może prowadzić do całkowitego obkurczenia się polipa.

W przypadku braku skuteczności terapii zachowawczych, stosuje się leczenie zabiegowe nazywane polipektomią. Zabieg ten, wykonywany w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym, odbywa się z dostępu przez jamę nosową i polega na wprowadzeniu do niej specjalnych kleszczy lub pętli, za pomocą których usuwa się polipy.

Drugą metodą jest resekcja polipów za pomocą endoskopu wyposażonego w specjalny ssąco-tnący nóż, działający w sposób umożliwiający maksymalne ograniczenie krwawienia. Po usunięciu polipów i kontroli stanu jamy nosa, zakładane są specjalne opatrunki tamujące krwawienie, które pozostają w nosie przez 2 – 3 doby.

Cały zabieg trwa około 30 – 60 minut i zazwyczaj nie wymaga dłuższej hospitalizacji. Po wykonaniu polipektomii konieczne jest ograniczenie aktywności fizycznej przez okres około tygodnia, co pozwala na uniknięcie krwawień z nosa i ułatwia prawidłowe gojenie.

Należy pamiętać, że u osób ze skłonnością do tworzenia się polipów w nosie, może dochodzić do nawrotów. Jeżeli polipy znowu się rozwiną, leczenie zabiegowe może zostać przeprowadzone ponownie.

Jak diagnozuje się polipy nosa?

Jeżeli na podstawie występujących objawów podejrzewamy obecność polipów w nosie należy udać się do lekarza rodzinnego, który skieruje nas na konsultację laryngologiczną.

Na początku laryngolog wykonuje rynoskopię przednią polegającą na uwidocznieniu błony śluzowej jamy nosa za pomocą specjalnego wziernika. Zazwyczaj już to proste i mało inwazyjne badanie pozwala na postawienie diagnozy.

Dodatkowo lekarz może wykonać fiberoskopię, polegającą na oglądaniu wnętrza nosa i gardła za pomocą giętkiego endoskopu wyposażonego w kamerę.

Badanie jest wykonywane w znieczuleniu miejscowym i pozwala na dokładne obejrzenie struktur jamy nosowej i ich ocenę przed ewentualnym planowaniem leczenia zabiegowego.

U części pacjentów, zwłaszcza jeżeli rozwinęły się powikłania związane z zapaleniem zatok przynosowych, może być niezbędne wykonanie tomografii komputerowej uwidoczniającej anatomię struktur kostnych i ewentualny rozrost błony śluzowej. Tomografia komputerowa jest również konieczną diagnostyką przed zabiegiem FESS (funkcjonalna endoskopowa operacja zatok), który polega na endoskopowym usunięciu zmian polipowatych oraz innych patologii z obszaru jam nosa i zatok przynosowych.

Źródła:

  • Stephanie Chen i wsp. Systematic literature review of the epidemiology and clinical burden of chronic rhinosinusitis with nasal polyposis. Curr Med Res Opin. 2020 Sep 25;1-15.
  • Riccardo Castagnoli i wsp. An update on the role of chronic rhinosinusitis with nasal polyps as a co-morbidity in severe asthma. Expert Rev Respir Med. 2020 Sep 2;1-9.
  • Claus Bachert i wsp. Current and future treatment options for adult chronic rhinosinusitis: Focus on nasal polyposis. J Allergy Clin Immunol. Dec 2015
  • Interna Szczeklika. Medycyna Praktyczna, Kraków 2019. ISBN: 9788374305686.
  • David N. Gilbert, Henry F. Chambers, George M. Eliopoulos i wsp. The Sanford Guide to antimicrobial therapy 2019. Antimicrobial Therapy Inc, 2019. ISBN 978-1-944272-09-8.

Data dodania: sobota, 10 października 2020

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*