Pęknięcie błony bębenkowej (perforacja) – objawy i leczenie

Pęknięcie błony bębenkowej (perforacja) – objawy i leczenie

Błona bębenkowa to część ucha środkowego, której perforacja, czyli pęknięcie, zwykle objawia się silnym i gwałtownym bólem, zawrotami głowy czy szumem w uszach. To poważny uraz laryngologiczny, w następstwie którego może dojść do znacznego pogorszenia słuchu. Jakie są przyczyny perforacji błony bębenkowej? W jaki sposób przebiega leczenie?

Perforacja, czyli pęknięcie błony bębenkowej ucha, to bardzo poważny uraz laryngologiczny, którego następstwem może być rozwój zakażeń bakteryjnych, znaczne pogorszenie, a nawet utrata słuchu. Wyróżnia się dwa rodzaje perforacji: brzeżną i centralną.

O pierwszym typie mówi się wtedy, gdy pęknięcie powstaje na brzegu błony bębenkowej. Perforacja brzeżna niesie za sobą gorsze konsekwencje dla organizmu, bowiem może spowodować perlakowe zapalenie ucha, do którego dochodzi, gdy przerwana błona wrasta w jamę bębenkową, co może skutkować niedosłuchem.

Z kolei perforacje centralne powstają w środkowej części błony bębenkowej.

Wśród przyczyn perforacji błony bębenkowej należy wymienić:

  • Nagromadzenie płynu spowodowanego ropnym zapaleniem ucha środkowego.
  • Narażenie słuchu na działanie fal dźwiękowych o dużym natężeniu, np. w momencie wybuchu czy wystrzału z broni.
  • Nagłe zmiany ciśnienia, do którego dochodzi m.in. w czasie nurkowania czy podróży samolotem.
  • Nacisk na błonę bębenkową, np. podczas czyszczenia uszu patyczkiem higienicznym.
  • Mocne stłuczenie głowy lub ucha.

Objawy pęknięcia błony bębenkowej

Pierwszym z objawów wskazujących na to, że doszło do pęknięcia błony bębenkowej są bardzo silne dolegliwości bólowe umiejscowione w okolicy uszu, które stopniowo ustępują, jednak nawracają w sytuacji, w której w kanale słuchowym dochodzi do zmiany ciśnienia, co ma miejsce, np. w czasie wydmuchiwania nosa czy przy kichaniu. Ponadto przy perforacji pojawiają się zawroty głowy, szumy uszne, a także znaczne osłabienie słuchu. Jednym z następstw uszkodzenia błony bębenkowej może być również wyciek z ucha. Jeśli podejrzewasz, że doszło u Ciebie do perforacji błony bębenkowej, koniecznie udaj się do laryngologa, który przeprowadzi odpowiednie badanie celem postawienia prawidłowej diagnozy – otoskopię, czyli wziernikowanie ucha, wideoskopię bądź badanie audiometryczne, które służy do oceny progu słyszenia.

Pęknięcie błony bębenkowej – leczenie

Błona bębenkowa wykazuje wyjątkową zdolność do regeneracji, co powoduje, że pęknięta błona może samoistnie zrosnąć się w ciągu kilku tygodni. Jest to możliwe pod warunkiem, że uszkodzenie jest niewielkie i nie doszło do zakażenia i groźnych dla zdrowia powikłań.

Niezwykle istotnym w leczeniu perforacji jest to, by do ucha nie dostała się woda, która mogłaby stanowić siedlisko bakterii. Dlatego też, jeśli laryngolog stwierdzi, że doszło do pęknięcia błony bębenkowej, dokładnie oczyszcza przewód słuchowy, po czym zabezpiecza go jałowym sączkiem.

Jeżeli dojdzie do stanu zapalnego, wówczas konieczne jest przyjmowanie antybiotyków – doustnie bądź miejscowo w postaci kropli. Czasem należy również stosować środki przeciwbólowe w celu złagodzenia bólu.

Pomimo dużej zdolności błony bębenkowej do regeneracji, czasem zdarza się, że powstały w niej ubytek goi się nieprawidłowo bądź jest na tyle duży, że konieczne jest przeprowadzanie myringoplastyki, czyli operacji mającej na celu zrekonstruowanie uszkodzonej błony bębenkowej.

Wprawdzie nie gwarantuje ona odzyskania pełnej sprawności słuchu, jednak zapobiega przed wnikaniem drobnoustrojów do ucha środkowego. Taki zabieg przeprowadza się przy pomocy wycinków pochodzących z innych tkanek, zazwyczaj powięzi mięśnia skroniowego bądź ochrzęstnej, czyli cienkiego fragmentu chrząstki, którą pobiera się z małżowiny usznej.

Zabieg przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym, a jego efekty pojawiają się po tygodniu od operacji, kiedy zostanie zdjęty opatrunek.

UMÓW SIĘ NA WIZYTĘ

Pęknięcie błony bębenkowej – objawy i leczenie

Pęknięcie błony bębenkowej (perforacja) – objawy i leczenie

Pęknięcie błony bębenkowej, fachowo określane jako perforacja, zaliczane jest do jednych z poważniejszych urazów ucha środkowego. Zazwyczaj spowodowane jest ono urazami mechanicznymi lub też powikłaniami po zapaleniu ucha środkowego. Błona bębenkowa jest wytrzymała, ale niezbyt sprężysta, dlatego też nierzadko ulega uszkodzeniu.

Perforacja błony to ubytek – ziejący otwór na jej powierzchni.Warto zaznaczyć, że błona stanowi najważniejszą część ucha środkowego: odbiera fale dźwiękowe i przenosi je do dalszych części ucha.

Gdy na jej powierzchni powstaje dziura, fala zostaje upośledzona. Błona drga słabiej, a tym samym wywołuje słabsze ruchy powiązanych z nią kosteczek słuchowych. W efekcie dźwięk, który dociera do ucha właściwego, jest cichszy.

Perforacja błony prowadzi więc przede wszystkim do osłabienia słuchu.

Objawy pęknięcia błony bębenkowej

Do objawów pęknięcia błony bębenkowej zalicza się w pierwszej kolejności wspomniane pogorszenie słuchu. Towarzyszyć temu mogą szumy w uszach, zawroty głowy, a także uczucie zatkania przewodu słuchowego.

Jeśli perforacja następuje pod wpływem urazu mechanicznego, odczuwalny jest nagły, silny ból ucha. Natomiast, gdy przyczyną pęknięcia jest zapalenie, pojawia się wysięk z ucha, a wcześniejsze bóle związane z zapaleniem ustępują na skutek spadku ciśnienia w uchu środkowym.

Często przy perforacji występuje podwyższona temperatura.

W jaki sposób może dojść do uszkodzenia błony bębenkowej?

Tak jak wspominaliśmy, do uszkodzenia błony bębenkowej może dojść na skutek czynnika mechanicznego lub w wyniku powikłań po zapaleniu ucha.

Uraz może być spowodowany przez nieodpowiednie czyszczenie ucha patyczkiem higienicznym lub nieprzystosowanym do tego narzędziem, przez uderzenie się w głowę, pobicie, a także przez nagłą zmianę ciśnienia np. podczas lotu samolotem, nurkowania i oddziaływania bardzo wysokich dźwięków.

Perforacja powstała na skutek powikłań po zapaleniu ucha związana jest z obrzękiem błony i zbierającym się płynem, który uwypukla błonę, napręża i tym samym doprowadza do pęknięcia.

W jaki sposób leczy się perforację błony bębenkowej?

Badaniem słuchu, które pozwala stwierdzić, czy doszło do uszkodzenia błony jest wideootoskopia, podczas której do ucha wprowadza  się specjalną kamerkę. Na szczęście błona ma wysoką zdolność do regeneracji, dzięki czemu niewielkie pęknięcia goją się samoistnie w ciągu kilku tygodni.

Jeśli jednak uszkodzenie jest poważne przeprowadza się zabieg rekonstrukcji – myringoplastykę. Operacja polega na wszczepieniu fragmentu tkanek (np. pobranych z małżowiny usznej). Wykonuje się ją przez przewód słuchowy zewnętrzny, a pacjent otrzymuje znieczulenie ogólne.

Po zabiegu powinno się zachować szczególną ostrożność i nie moczyć operowanego ucha przez około miesiąc.

Źródło: Strefa Słuchu – Aparaty słuchowe

ZAPALENIE UCHA

Pęknięcie błony bębenkowej (perforacja) – objawy i leczenie

Zapalenie ucha środkowego – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie ucha środkowego to choroba, której objawy najczęściej pojawiają się u dzieci, choć dorosłym też się przydarza. W ciągu dwóch pierwszych lat życia aż 65 proc. dzieci choruje na nie przynajmniej raz, a ok. 30 proc. więcej niż trzy razy. Ból ucha jest tak dotkliwy, że dziecko zanosi się płaczem. Jak leczyć zapalenie ucha środkowego i co zrobić, by nie doszło do groźnych powikłań? Zapalenie ucha środkowego,  to częsta choroba wieku dziecięcego, ale zdarza się również dorosłym. Jej objawy występują u 50-85 proc. dzieci do 3. roku życia. Im starsze dziecko, tym mniejsze jest ryzyko zachorowania – już u siedmiolatków choroba nie występuje tak często. Łatwo ją przewidzieć, gdyż aż 90 proc. przypadków poprzedza infekcja górnych dróg oddechowych. Poza ostrym zapaleniem ucha środkowego laryngolodzy wyróżniają inne odmiany tej choroby.

Leia também:  Kto Może Złożyć Wniosek O Leczenie Odwykowe?

Zapalenie ucha środkowego: przyczyny

Przyczyna tak częstych infekcji ucha u dzieci jest bardzo prosta – to przede wszystkim anatomia. U małych dzieci trąbka słuchowa jest krótka, szeroka i przebiega poziomo, łącząc jamę bębenkową z gardłem, a jej ujście w gardle jest stale otwarte. Stanowi więc idealną drogę, którą bakterie i wirusy z nosogardzieli mogą wnikać w głąb ucha. Dlatego w ok. 90 proc. przypadków ostre zapalenie ucha środkowego jest następstwem infekcji górnych dróg oddechowych. Za ostre zapalenie ucha środkowego mogą odpowiadać bakterie (około 70 procent przypadków) – Streptococcus pneumoniae i Haemophilus influenzae, czyli te same, które są przyczyną zapalenia gardła czy zapalenia krtani. Znacznie rzadziej (ok. 30 proc. przypadków) sprawcą bywają wirusy – głównie grypy, paragrypy, adenowirusy, rhinowirusy. Powodują one powstawanie wysięku, który stanowi świetną pożywkę dla bakterii. W miarę nasilania się infekcji narasta obrzęk błony śluzowej wyściełającej trąbkę słuchową (podobnie jak śluzówki nosa podczas kataru), co upośledza jej drożność. W takim przypadku dochodzi do zaburzeń ciśnienia wewnątrz ucha, a to z kolei powoduje obrzęk błony bębenkowej i wzmożone wydzielanie śluzu. Z powodu niedrożności trąbki słuchowej śluz ma utrudniony odpływ: gromadzi się, w końcu może spowodować pęknięcie błony bębenkowej. Wówczas z ucha zaczyna sączyć się wydzielina. Bardzo rzadko się zdarza, że chorobotwórcze drobnoustroje trafiają do ucha przez krwiobieg (z innego ogniska zapalnego w organizmie). Jeszcze rzadziej wnikają bezpośrednio z zewnątrz ucha. Jednak uszy i zatoki nie lubią narażenia na zimno, więc jeśli nie nosisz czapki, ryzyko zachorowania na zapalenie ucha czy zapalenie zatok wzrasta. Natomiast czynnikiem, który na pewno sprzyja zachorowaniu, jest niedoskonałość układu immunologicznego u małych dzieci – po ukończeniu 7. roku życia infekcje ucha zdarzają się znacznie rzadziej.

Poza budową anatomiczną uszu i nie w pełni wykształconym układem odpornościowym u małego dziecka, są też inne czynniki ryzyka wystąpienia ostrego zapalenia ucha środkowego:

✔ nieprawidłowości w budowie podniebienia

✔ przerost migdałków, zwłaszcza tzw. przerośnięty trzeci migdał, który zamyka ujście trąbki słuchowej ✔ niedrożność trąbki słuchowej, spowodowana np. obrzękiem alergicznym błony śluzowej wyścielającej trąbkę ✔ przewlekłe zapalenie zatok, a także choroby zakaźne – płonica, odra czy ospa wietrzna ✔ narażanie dziecka na dym papierosowy, który podrażnia śluzówkę nosa i gardła

Zapalenie ucha środkowego: objawy

Objawy zapalenie ucha środkowego to:

✔ ból ucha, pulsujący, który nasila się w nocy, w pozycji leżącej ✔ niedosłuch ✔ szum w uszach ✔ gorączką (nawet do 40°C) ✔ niepokój, który zaburza sen ✔ niechęć do ssania (u niemowląt) ✔ wymioty ✔ czasem biegunka Ból ucha ustępuje wtedy, gdy pojawia się wyciek z ucha, ponieważ w wyniku perforacji błony bębenkowej zmniejsza się ciśnienie w jamie bębenkowej.

Zapalenie ucha środkowego: diagnostyka. Jakie badania wykonać?

Podstawą rozpoznania ostrego zapalenia ucha środkowego jest badanie otoskopowe. Polega ono na oglądaniu (za pomocą specjalnego wziernika) wnętrza przewodu słuchowego zewnętrznego i błony bębenkowej. Jeśli zachodzi podejrzenie, że mogło dojść do powikłań (np. zapalenia wyrostka sutkowego, objawiającego się obrzękiem i bolesnością okolicy za małżowiną uszną), lekarz może zlecić wykonanie tomografii (CT) kości skroniowej.

Zapalenie ucha środkowego: leczenie

Ostre zapalenie ucha środkowego u dzieci zwykle jest leczone przez pediatrę lub laryngologa – lekarz rozpoznaje chorobę po zbadaniu ucha otoskopem, na podstawie wyglądu błony bębenkowej. Jeśli objawy są ostre – pojawi się gorączka powyżej 39°C, wymioty, biegunka, silny ból ucha – trzeba podać lek przeciwbólowy i jak najszybciej pojechać do lekarza albo wezwać go do domu.

Jeśli jednak dziecko ma więcej niż dwa lata, infekcja przebiega stosunkowo łagodnie i nie ma żadnych innych czynników ryzyka (jak zaburzenia odporności czy skłonność do nawracających zapaleń ucha), wizytę można odłożyć do następnego dnia, a do tego czasu podawać leki przeciwbólowe. Ostre zapalenie ucha środkowego zawsze wymaga podania antybiotyku. Poza tym antybiotyk zalecany jest też:

✔ gdy chore dziecko ma mniej niż pół roku

✔ u dzieci z wysoką gorączką ✔ z wyciekiem z ucha ✔ w przypadku obustronnego ostrego zapalenia ucha środkowego

W ten sposób leczone są też dzieci z grupy zwiększonego ryzyka:

✔ mające skłonność do zapaleń ucha

✔ zespół Downa ✔ wady twarzoczaszki ✔ zaburzenia odporności Podaje się go wówczas 7-10 dni. Po zakończeniu kuracji konieczna jest wizyta kontrolna. Czasem jednak konieczna jest paracenteza – zabieg, który polega na nacięciu błony bębenkowej, dzięki czemu wydzielina znajduje ujście. Zabieg przynosi natychmiastową ulgę, łagodząc ból spowodowany napięciem zmienionej zapalnie błony bębenkowej. Dodatkowo podczas zabiegu pobiera się materiał do badania bakteriologicznego. Kiedy już w uchu pojawi się ropna wydzielina, bardzo ważna jest odpowiednia higiena przewodu słuchowego – systematyczna zmiana opatrunków, stosowanie (przepisanych przez laryngologa) kropli do uszu. Błona po pewnym czasie zrasta się, nie pozostawiając uszczerbku na zdrowiu.

Zapalenie ucha środkowego: domowe sposoby

Z reguły ulgę przynosi przykładanie ciepłych suchych okładów na ucho, np. rozgrzanego na kaloryferze ręcznika. W ten sposób można bowiem przyspieszyć pęknięcie błony bębenkowej. Gdy w uchu pojawi się ropna wydzielina, trzeba czym prędzej skontaktować się z laryngologiem. Ponadto chory powinien wypoczywać – jeśli dziecko nie chce, nie musi leżeć, ale nie powinno forsować się fizycznie.

Zapalenie ucha środkowego: powikłania

Leczenie ostrego zapalenia ucha środkowego trwa zwykle ok. 3 tygodni. Potem należy jeszcze raz przeprowadzić badanie otoskopowe, żeby upewnić się, że infekcja została wyleczona – w jamie bębenkowej nie zalega wydzielina i zasklepił się otwór w błonie. Laryngolog powinien również skontrolować, czy nie doszło do upośledzenia słuchu. Ostre zapalenie ucha środkowego ma bowiem tendencje do przechodzenia w stan przewlekły, co prowadzi do powikłań – zapalenia wyrostka sutkowego, niedowładu albo porażenia obwodowego nerwu twarzowego, zapalenia ucha wewnętrznego. Przede wszystkim zaś do niedosłuchu, spowodowanego zaleganiem płynu w jamie bębenkowej. Zapalenie ucha środkowego: jak zapobiec chorobie?

To niezwykle trudne – nie ma specjalnych sposobów, które zapewnią ochronę przed zachorowaniem. Jedyne co zalecają laryngolodzy, to staranne leczenie wszelkich infekcji w obrębie gardła i nosa, a także stanów zapalnych ucha zewnętrznego.

powrót

Leczenie operacyjne chorób ucha

Perforacja błony bębenkowej oznacza obecność otworu w błonie oddzielającej przewód słuchowy zewnętrzny od przestrzeni ucha środkowego. Błona bębenkowa jest mocna lecz niezbyt elastyczna, a jej zadanie polega na przenoszeniu drgań fali akustycznej (dźwięku) do ucha środkowego.

Leia também:  Co To Jest Padaczka Alkoholowa Objawy?

Do rozerwania błony bębenkowej dochodzi najczęściej w wyniku zapalenia ucha lub urazu.

Objawami świadczącymi o uszkodzeniu błony bębenkowej, a które powinny skłonić do wizyty u laryngologa są: nagły ból ucha, wyciek z ucha, pogorszenie słuchu.

Ucho środkowe oraz wewnętrzne są niezwykle delikatnymi strukturami i dlatego utrata ich ochrony na skutek uszkodzenia błony bębenkowej, wymaga podjęcia właściwego działania aby zapobiegać trwałej utracie słuchu.

Większość perforacji błony bębenkowej zarasta się w ciągu 6 miesięcy. Jeżeli tak się nie stanie wówczas koniczne jest leczenie operacyjne.

Na zdjęciu – perforacja błony bębenkowej

Leczenie operacyjne chorób ucha – pytania i odpowiedzi

Do czego służy błona bębenkowa?

Błona bębenkowa jest odpowiedzialna za przenoszenie fal dźwiękowych do ucha wewnętrznego oraz pełni rolę ochronną. Oddziela przestrzeń ucha zewnętrznego od ucha środkowego.

Kiedy może dojść do uszkodzenia błony bębenkowej?

Do najczęstszych przyczyn prowadzonych do uszkodzenia błony bębenkowej należą infekcje ucha. Podczas ostrego zapalenia ucha środkowego dochodzi do nagromadzenia płynu w przestrzeniach ucha środkowego i pod wpływem ciśnienia dochodzi do rozerwania błony bębenkowej. Widoczny jest wówczas wyciek treści ropnej z ucha.

Do innych, popularnych przyczyn uszkodzenia błony bębenkowej należą urazy. Samodzielne oczyszczanie ucha przy pomocy patyczków kosmetycznych jest jednym z najczęstszych przyczyn pourazowego rozerwania błony bębenkowej.

Do innego typu urazu należy uderzenie w okolice ucha, kiedy to ciśnienie w przewodzenie słuchowym powoduje rozerwanie błony bębenkowej.

Jakie są objawy uszkodzenia błony bębenkowej?

Perforacja błony bębenkowej może być bezobjawowa. Typowymi objawami perforacji w błonie bębenkowej są: pogorszenie słuchu, wycieki z ucha pojawiające się od czasu do czasu, a szczególnie po zamoczeniu ucha np. w basenie, podczas oczyszczania nosa z ucha może się wydobywać dźwięk (np. świst).

Jak rozpoznać perforację błony bębenkowej

Dla rozpoznania najważniejsze jest szczegółowe oglądanie ucha, najlepiej przy użyciu mikroskopu diagnostycznego, w rzadkich przypadkach konieczne jest użycie endoskopu. Badanie audiometryczne wykaże jak poważne jest uszkodzenie słuchu.

Jak leczyć perforację błony bębenkowej?

Większość perforacji powstałych podczas ostrego zapalenia ucha środkowego czy urazu ulega samoistnemu wyleczenie po kilku miesiącach. Jeżeli perforacja jest obecna przez kilka miesięcy lub okresowo pojawiają się wycieki z ucha konieczne jest wówczas leczenie operacyjne.

Nasi wybitni eksperci z zakresu laryngologii:

  • dr n. med. Ewa Grochowska – Bohatyrewicz
  • dr n. med. Katarzyna Amernik

Perforacja błony bębenkowej – przyczyny, objawy, leczenie

Perforacja błony bębenkowej jest jej pęknięciem lub przedziurawieniem mechanicznym.

Błona to główna część ucha środkowego i właśnie ona pełni podstawową funkcję w poprawnym słyszeniu: przewodzi drgania, które odbieramy jako dźwięki.

Fale przekształcane w owe drgania przenoszą się dzięki niej na kosteczki słuchowe i w ten sposób ma miejsce niezakłócony proces słyszenia. Perforacja błony bębenkowej jest więc bezpośrednią przyczyną utraty słuchu. 

Przyczyny

Audiolodzy do najczęstszych przyczyn perforacji błony bębenkowej zaliczają urazy mechaniczne, takie jak na przykład uszkodzenie w trakcie zbyt głębokiego czyszczenia uszu patyczkami higienicznymi.

Znacznie groźniejsze są jednak urazy spowodowane zbyt wysokim ciśnieniem w głośnym środowisku pracy.

Ekspozycja na nieprzyjazne błonie bębenkowej dźwięki sprawia, że zbyt wysokie ciśnienie wewnątrzuszne trafia jako bolesny strumień falowy na membranę w uchu i boleśnie ją dziurawi.

Taka perforacja jest bardzo groźna dla naszego zdrowia, gdyż może ona skutkować zapaleniem ucha środkowego. Powstaje wówczas bolesny stan, z częstym w takich sytuacjach obrzękiem błony bębenkowej, gromadzeniem się płynu surowiczego i dalszymi uszkodzeniami. Dlatego konieczna jest natychmiastowa interwencja lekarska. 

Objawy

Objawy powstałe w wyniku zbyt wysokiego ciśnienia usznego (skutek nadmiernie głośnego środowiska pracy) bywają mylone z innymi zaburzeniami typu neurologicznego.

Zaliczamy do nich między innymi: napadowe, silne bóle głowy, zawroty głowy, nagły niedosłuch, szumy uszne i uczucie zatkanych uszu, a także: drażliwość, lękliwość, bezsenność, wymioty lub brak apetytu.

Mogą pojawić się również wysięki z ucha, a nawet gorączka. W każdym z tych przypadków należy niezwłocznie udać się do lekarza.

Leczenie

Podczas badania wideoskopowego, czyli specjalistycznej metody audiologicznej polegającej na wpuszczeniu niewielkiej kamerki do wnętrza ucha, lekarz dokonuje diagnozy stanu perforacji i podejmuje odpowiednie decyzje. Poza niewielkimi uszkodzeniami, które mogą ulec samoczynnej rekonstrukcji, zaleca się zabieg zwany myringoplastyką.

Operacja ta polega na odtworzeniu błony bębenkowej przy użyciu materiału pochodzącego z innych tkanek (chrzęstnej, małżowiny usznej albo powięzi mięśnia skroniowego). Substancja jest przeszczepiana i scalana, dzięki czemu rekonstruuje się przerwaną ciągłość błony bębenkowej.

Zabieg taki wykonuje się w narkozie ogólnej, a jego efekty widoczne są już po tygodniu od operacji, kiedy opatrunek zostanie zdjęty. Jeszcze przez miesiąc od zabiegu konieczna jest szczególna ochrona ucha, w tym restrykcyjnie zakazuje się jego zamoczenia.

Zabieg jednak nie należy do skomplikowanych, przynosi zakładane rezultaty i nie prowadzi do powikłań, zaś błona bębenkowa odzyskuje swą funkcję w poprawnym procesie słyszenia.

Jak rozpoznać i leczyć zapalenie ucha u dziecka

  • #Objawy zapalenia ucha
  • #Przyczyny zapalenia ucha
  • #Leczenie zapalenia ucha
  • #Jak dbać o uszy w trakcie choroby?
  • #Co to jest Paracenteza?

Choruje na nie 65% dzieci do 2 roku życia. Prawdopodobnie więc i Twój maluch choć raz zmierzy się z tą infekcją. Uniknie powikłań, jeśli w porę zauważysz symptomy.    

Objawy zapalenia ucha

Chory maluch nie powie co mu dolega, zwykle jednak płacząc zdaje znać, że coś jest nie w porządku. Jeśli cierpi z powodu bólu ucha, oprócz płaczu zauważysz inne symptomy:

Ból utrudnia ssanie. Maluch będzie przerywał jedzenie, odsuwając się od piersi lub butelki. W trakcie ssania wytwarza się ciśnienie w jamie ustnej, które może potęgować dolegliwości.

Maluch będzie marudny i rozdrażniony. Zmiany w zachowaniu, a także problemy ze snem to efekt złego samopoczucia. 

Jest symptomem wielu chorób w tym również zapalenia ucha. Nawet nieduża może świadczyć o infekcji. 

Maluch dotykając uszu, może wskazywać na źródło bólu. Jeśli jednak łapanie się za nie jest jedynym objawem, prawdopodobnie jest to tylko zabawa, sposób na poznanie własnego ciała.

Komunikujący się starszak w przypadku zapalenia ucha może sygnalizować problemy ze słuchem, szum w uszach lub ból.   

Czasem zapaleniu ucha towarzyszą wymioty i biegunka. Machanie nóżkami podczas leżnia może świadczyć o bólu brzuszka. 

Sącząca się z ucha wydzielina to znak, że maluch ma zaawansowaną infekcję. W chorym uchu zbiera się płyn. Jeśli błona bębenkowa zostanie przerwana, wycieknie.

Perforacja zmniejszy ciśnienie w jamie bębenkowej i ból ustąpi.

Zanim błona się zregeneruje i zrośnie, będziesz musiała dbać o odpowiednią higienę przewodu słuchowego, stosując odpowiednie leki i zmieniając opatrunki.  

Jeśli zauważysz wyciek z ucha, koniecznie skonsultuj problem z lekarzem, nawet jeśli podejrzewasz, że to tylko wyciek woskowiny. Zdarza się, że zapalenie ucha nie daje żadnych objawów. Nieleczone może skutkować powikłaniami: ubytkiem słuchu i zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych.

Leia também:  Co Oznacza Rehabilitacja W Systemie Stacjonarnym?

Przyczyny zapalenia ucha

Najczęściej wywołują je bakterie, czasem wirusy. Zdarza się, choć rzadko, że maluch choruje bo wraz z krwioobiegiem przedostały się do ucha patogeny z innego ogniska zapalnego w organizmie, a nawet bezpośrednio z ucha dziecka.  Układ immunologiczny małego dziecka jest niedojrzały, co sprzyja infekcjom.  

Maluchy często chorują „na uszy”, ponieważ sprzyja temu budowa dziecięcego ucha. Trąbka słuchowa w uchu jest szeroka i krótka, połączona z jamą bębenkową i gardłem. Jej ujście jest stale otwarte, a droga dla bakterii i wirusów wolna. Infekcje górnych dróg oddechowych często kończą się zapaleniem ucha. 

Chorobie sprzyjają również:

  • alergia
  • refluks żołądkowo-przełykowy 
  • zapalenie zatok 
  • nieprawidłowa budowa podniebienia 
  • przerost migdałka gardłowego, zamykającego ujście trąbki słuchowej.
  • dym papierosowy, który podrażnia śluzówkę gardła i nosa

Leczenie zapalenia ucha

Jeśli podejrzewasz infekcję koniecznie umów malucha do przychodni na wizytę do laryngologa. Zajrzy malcowi do ucha przy użyciu otoskopu. Badanie jest całkowicie bezbolesne.

 Lekarz przepisze odpowiedni antybiotyk oraz leki obkurczające błonę śluzową nosa i kropelki do uszu, łagodzące dolegliwości. Jeżeli zapalenie ucha nie jest silne, być może wystarczą leki przeciwzapalne i przeciwbólowe.

O tym jednak powinien zdecydować specjalista. 

Nie przerywaj leczenia, nawet jeśli maluch poczuje się lepiej. Zapalenie uszu lubi nawracać!

Chory maluch nie powinien wychodzić z domu. Drzemki i odpoczynek pomagają w rekonwalescencji. Dolegliwości złagodzą ciepłe, suche kompresy. Możesz je zrobić, kładąc ręcznik na kaloryferze, a następnie przykładając malcowi nagrzany do ucha. Takie ciepłe okłady przyspieszają pęknięcie błony bębenkowej.

Jak dbać o uszy w trakcie choroby?

Do uszu nie powinna dostać się woda. Przed kąpielą zabezpiecz dokładnie malcowi uszy. Możesz do tego użyć suchego gazika.

Jeśli jest chłodno i wietrznie, wychodząc z domu, bierz czapeczkę. Naciągnięta na uszy uchroni dziecko przed zawianiem. 

Co to jest Paracenteza?

To zabieg wykonywany u dzieci w znieczuleniu, polegający na nakłuciu błony bębenkowej w celu pozbycia się wydzieliny. W efekcie pacjent odczuwa natychmiastową ulgę, ból mija. Wykonuje się go z reguły w przypadku ostrego zapalenia ucha środkowego w celach diagnostycznych lub jako element procesu leczenia. 

Jakie są objawy uszkodzenia błony bębenkowej?

Błona bębenkowa to membrana w kanale słuchowym oddzielająca ucho zewnętrzne od środkowego. Przenosi ona docierające z zewnątrz drgania akustyczne na kosteczki słuchowe w jamie bębenkowej.

Te przekazywane są do ucha wewnętrznego i tam zamieniane na dochodzące do mózgu impulsy elektryczne. Niestety, błona bębenkowa jest delikatna i łatwo ulega uszkodzeniom.

Jeśli dojdzie do przerwania jej ciągłości, mówi się o perforacji.

Najczęstszą przyczyną są przewlekłe stany zapalne ucha środkowego i urazy – akustyczne, wskutek uderzenia w małżowinę uszną lub podczas czyszczenia ucha nieprzystosowanymi do tego przedmiotami.

Perforacja brzeżna błony bębenkowej jest przy tym dużo groźniejsza niż perforacja centralna, ponieważ w jej przypadku istnieje ryzyko „wpełzania” naskórka z kanału słuchowego do wnętrza jamy bębenkowej i niszczenia struktur ucha środkowego.

Bywa też, że błona bębenkowa przestaje pełnić swoje funkcje mimo zachowania ciągłości, np. rozciąga się nadmiernie i uwypukla do ucha środkowego, „kładzie” na kosteczkach słuchowych i przyrasta do nich. Skutkiem takich zmian w uchu bywa postępujący niedosłuch.

Objawem perforacji błony bębenkowej jest nagły, ostry ból. Niekiedy – jeśli ma ona miejsce w przebiegu zapalenia ucha środkowego – jest to zaostrzenie dolegliwości.

Po pewnym czasem ból zmniejsza się, a nawet ustępuje. Pozostaje jednak częściowy niedosłuch. Perforacji może też towarzyszyć podbarwiona krwią wydzielina wypływająca z kanału słuchowego zewnętrznego. Pojawia się ona zwykle przy uszkodzeniu w przebiegu zapalenia ucha środkowego.

Natomiast szumy uszne i zawroty głowy świadczą już o zmianach sięgających głębiej – do struktur ucha środkowego i wewnętrznego. Przy takich objawach należy jak najszybciej zgłosić się do laryngologa!

Uszkodzenie błony bębenkowej można podejrzewać już na podstawie wywiadu. Potwierdza je badanie otoskopowe, podczas którego – przy pomocy wziernika – lekarz zagląda do wnętrza kanału słuchowego aż do błony bębenkowej. Po stwierdzeniu perforacji przeprowadzić należy badanie audiometryczne oceniające stopień niedosłuchu.

Jeśli uszkodzenie błony bębenkowej nie jest rozległe, zaleca się leczenie zachowawcze. Przy zapaleniu ucha podaje się antybiotyki. Kanał słuchowy zewnętrzny zabezpiecza się opatrunkiem, który pacjent wymienia sobie sam.

Pierwszą kontrolę przeprowadza się po tygodniu, aby ocenić efekty leczenia. Jeśli są zadowalające, leczenie zachowawcze kontynuuje się, a kolejną kontrolę przeprowadza po miesiącu.

W tym czasie błona bębenkowa powinna się zagoić.

Jeśli proces gojenia nie zakończy się po trzech miesiącach, konieczna jest operacja. Zaleca się ją również przy rozległym, zwłaszcza brzeżnym uszkodzeniu błony i gdy nie stwierdza się jej perforacji.

Rekonstrukcji błony bębenkowej dokonuje się podczas zabiegu o nazwie myringoplastyka. Zwykle przeprowadza się go przez przewód słuchowy zewnętrzny, czasem konieczne bywa cięcie za małżowiną uszną.

Materiał do odtworzenia błony bębenkowej pobiera się z chrząstki małżowiny usznej (niewielkie cięcie długości ok. 1 cm w niewidocznej części ucha) lub powięzi mięśnia skroniowego (cięcie długości ok. 2 cm wykonuje się na skroni pod włosami).

Ponieważ są to tkanki własne pacjenta, ich przeszczep nie stwarza ryzyka przeniesienia jakichkolwiek chorób.

Zabieg, choć niewielki, prze prowadza się w znieczuleniu ogólnym, tak aby pacjent nie poruszał głową w trakcie jego wyko nywania. Jest to konieczne, ponieważ precyzja ma tu ogromne znaczenie, a każdy najdrobniejszy nawet ruch głową zniweczyć może efekt operacji. Znieczulenie miejscowe stosuje się tylko przy bezwzględnych przeciwwskazaniach do znieczulenia ogólnego.

Po zabiegu kanał słuchowy zabezpiecza się opatrunkiem, a w miejscu cięć zakłada się szwy (po ich zdjęciu blizny są prawie niewidoczne). Przez miesiąc pacjent nie powinien moczyć ucha, unikać infekcji dróg oddechowych i narażenia na hałas.

Po myringoplastyce najtrudniejsze dla pacjenta są pierwsze godziny. W tym czasie – oprócz bólu, który uśmierza się lekami, mogą pojawić się nudności i zawroty głowy, będące skutkiem podania środków anestezjologicznych i działań chirurgicznych w pobliżu błędnika w uchu środkowym.

Na ogół ustępują one podczas pierwszej doby, którą pacjent spędza w szpitalu. Poprawę słuchu zaczyna odczuwać po wyjęciu opatrunku (a więc 7 dni po operacji), choć proces gojenia błony trwa nadal.

Powikłania otolaryngologiczne po zabiegu są rzadkie: to uszkodzenie nerwu twarzowego, zaburzenia równowagi, nasilenie szumów usznych, brak poprawy słuchu.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*