Odkrztuszanie wydzieliny z krwią – jakie mogą być przyczyny?

Flegma w gardle i drogach oddechowych – syrop czy tabletki?

SPIS TREŚCI

Co to jest flegma?

Flegma, inaczej znana jako plwocina to wytwór dróg oddechowych, która może być czynnikiem diagnostycznym dla chorób górnych i dolnych dróg oddechowych.

W jej skład wchodzą takie elementy jak ślina, niekiedy resztki pokarmowe, złuszczony nabłonek oddechowy. W zależności od jednostki chorobowej jej składnikiem są patogeny jak bakterie czy wirusy, ropa, krew i niektóre składniki układu odpornościowego.

Flegma poddawana jest badaniom np. bakteriologicznym (na obecność Streptococcus pneumoniae i Haemophilus influenzae)  i cytologicznym (na obecność zmian nowotworowych). Na co dzień może dokuczać flegma z zatok, nosa, płuc, oskrzeli czy gardła.

W zależności od jej ilości zmiana może ustąpić samodzielnie, niekiedy jednak niezbędna jest pomoc farmakologiczna.

Przyczyny flegmy w gardle i drogach oddechowych

Wśród przyczyn wydzieliny w gardle wymienia się czynniki zapalne, infekcyjne czy środowiskowe, które mogą mieć wpływ na pojawienie się flegmy w drogach oddechowych.

Większa produkcja flegmy może pojawić się na skutek mówienia i przeciążenia głosu, suchego powietrza czy klimatyzacji. Może wystąpić także po posiłku (efekt refluksu żołądkowo-przełykowego), który wymaga dalszej diagnostyki. Czynnikami infekcyjnymi są patogeny jak wirusy, bakterie i grzyby.

Flegma w gardle może być konsekwencją nieżytu błony śluzowej nosa i/lub zapalenia zatok. Po tylnej ścianie gardła może spływać zapalna wydzielina bogata w czynnik chorobotwórczy.

Gęsta flegma (wydzielina) w gardle to także znak takich chorób jak zapalenie wirusowe nagłośni, zapalenie tchawicy i krtani. Flegma w gardle to częsty problem przy przeciążonym głosie, palaczy czy osób przebywających w zapylonych pomieszczeniach.

 Inne przyczyny to nadwyrężenie więzadeł głosowych, choroby wirusowe jak np. krup, zapalenie zatok. Flegma w gardle to również zwiastun niektórych zmian hormonalnych jak chora tarczyca (niedoczynność tarczycy, choroba Hashimoto). Może mieć również podłoże psychosomatyczne (tzw.

flegma nerwicowa) jak w globulus histericus (kula gardłowa), czyli uczucie guli w gardle. Dolegliwość ta objawia się jako obecność ciała obcego w gardle wielkości orzecha włoskiego. Może występować u obu płci, w każdym wieku, to silny dyskomfort i zaburzenie konwersyjne, u podłoża, którego występuje nerwica.

Objawy flegmy w gardle i drogach oddechowych

Wśród objawów wymienia się zmiana w brzmieniu (barwie) głosu, ograniczenie zdolności głosowych, które objawia się jako bezdźwięczność, ochrypły głos, bez głośność. Mogą pojawić się trudności w oddychaniu, odgłosy charczenia, świsty w oskrzelach czy napady kaszlu (niekiedy duszącego).

Flegmie w gardle i w drogach oddechowych może towarzyszyć gorączka, bóle uszu, uczucie rozbicia jak przy przeziębieniu, uczucie drapania w gardle, bóle w klatce piersiowej.

Osoba, której dokucza chrypka czy zalegająca flegma w gardle często próbuje odchrząknąć wydzielinę, towarzyszy temu charakterystyczny dźwięk.

Osoby zmagające się z chrypką mogą cierpieć dodatkowo na kaszel z flegmą, który świadczy o infekcji m.in. w obrębie oskrzeli.

Zielona, żółta, flegma z krwią, czyli co oznacza kolor plwociny?

W zależności od podłoża choroby kolor flegmy jest zróżnicowany. Bardzo często spotyka się zieloną (zielonkawą) czy żółtą (żółtawą) flegmę.

Wiele osób może zastanawiać się co oznacza gęsta, zielona czy biaława wydzielina w gardle? Konsystencja, kolor czy zapach ma w pewnym stopniu znaczenie diagnostyczne. Nie jest to jednak kryterium bezwzględne dla rozpoznawalności czy mamy do czynienia z infekcją wirusową czy bakteryjną.

W skład patologicznej flegmy wchodzić może jasna lub ciemna krew, ropa czy resztki pokarmu. Może mieć charakter śluzowy, ropny, śluzowo-ropny, gęsty, rzadki czy bardziej płynny.

Poniższa tabela przedstawia możliwe przyczyny w zależności od koloru flegmy.

kolor flegmy prawdopodobna przyczyna / choroba
przeźroczysta plwocina zatorowość płucna lub zmiany alergiczne wywołane zwiększoną ilością histaminy, POChP
żółta i żółtawa flegma obecność ropy, infekcja wirusowa i/lub bakteryjna; wynika z obecności białych komórek
zielona i zielonkawa flegma długotrwała infekcja dróg oddechowych, infekcja wirusowa i/lub bakteryjna, zapalenie płuc, ropień płuc, mukowiscydoza
żółto-zielona wydzielina z gardła, oskrzeli infekcja wirusowa/bakteryjna
plwocina z krwią; czerwona, różowa flegma może sugerować: zapalenie gardła i/lub oskrzeli, rak płuc, nadżerki w obrębie dróg oddechowych
rdzawy kolor wywołane przez pneumokoki w zapaleniu płuc, gruźlica płuc
biała, mleczna, nieprzejrzysta plwocina prawdopodobnie infekcja wirusowa, możliwa astma, alergia
pienista flegma (biała i różowa) obrzęk płuc (wczesna faza – biel; późniejsza róż)
czarna flegma infekcja grzybicza, u palaczy czy górników

 Tabela. Kolor flegmy a choroby nie tylko układu oddechowego

Należy zdać sobie sprawę, że dla infekcji wirusowej spotkać można przezroczystą, białawą czy żółtawą flegmę – nie można wyznaczyć jednego typowego koloru.

Na żółty kolor wpływa obecność ropy, ale również barwa ta pochodzi od enzymów wytwarzanych przez białe krwinki.

Znaczenie ma również jak długo dany kolor utrzymuje się, przykładowo — jeśli żółty kolor towarzyszy dłużej niż tydzień może to świadczyć o przejściu infekcji wirusowej w bakteryjną.

WAŻNE!Warto podkreślić, że kolor flegmy nie jest bezwzględnym kryterium diagnostycznym. Na barwę plwociny wpływają chociażby takie czynniki jak zanieczyszczenie środowiska i inne czynniki środowiskowe.

Leczenie flegmy i wydzieliny w gardle

W zależności od przyczyn leczenie obejmuje leczenie przyczynowe (podanie np. antybiotyku, leków przeciwwirusowych) i objawowe flegmy w gardle.

Leczenie objawowe obejmuje stosowanie preparatów i metod nawilżających gardło w celu rozbicia gęstej wydzieliny (flegmy) w drogach oddechowych. Do tego celu stosuje się środki lecznicze z mieszanką soli jak np. inhalacje parowe (nebulizacje) z solą fizjologiczną (np.

Gilbert ampułki z chlorkiem sodu), pastylki do ssania (o działaniu przeciwzapalnym np. Hascosept) czy aerozole do gardła (np. Tymsal na bazie tymianku).

W leczeniu chrypki, zalegającej wydzieliny czy kaszlu mokrego istotne jest zwiększone picie płynów, które pomoże upłynnić wydzielinę, szczególnie przy stosowaniu środków rozrzedzających jak środki wykrztuśne i/lub mukolityczne jak acetylocysteina, karbocysteina, ambroksol czy bromheksyna.

substancja czynna (API) przykładowe leki zawierające API
acetylocysteina ACC tabletki musujące, ACC mini syrop, Fluimucil tabletki i saszetki, Nacecis
karbocysteina Flegamax syrop
ambroksol Mucosolvan tabletkii syrop, Deflegmin krople i kapsułki, Flavamed syrop i tabletki, Ambrosol
bromheksyna Flegamina tabletki i syrop, Flegafortan, Flegatussin

Przykładowe syropy na gęstą wydzielinę w gardle i kaszel mokry.

Powyższe środki mogą stosować np. dzieci powyżej 1 roku życia (syrop z ambroksolem), dzieci starsze (od 6. roku życia) syrop z karbocysteiną, większe dawki bromheksyny czy acetylocysteiny dla młodzieży (200 mg i więcej) i osób dorosłych (600 mg na dzień).

Jak inaczej można poradzić sobie z wydzieliną w gardle? Pomocne okażą się zioła i np. syrop na zalegającą flegmę w gardle może zawierać roślinne składniki z surowców śluzowych jak prawoślaz, pierwiosnek, babka lancetowata, tymianek, podbiał, lipa czy porost islandzki.

Dla zwolenników ziół występuje wiele pastylek do ssania na gardło. Istotne podczas stosowania tych środków jest wstrzymanie się od picia i jedzenia przez okres co najmniej pół godziny. Ziołowe preparaty na chrypkę powinny mieć czas aby zadziałać.

Przykładowe produkty do walki z flegmą w gardle to chociażby:

Dla zwolenników homeopatii znajdą się środki homeopatyczne na chrypkę, które obejmują np. tabletki Homeovox czy Homeogne 9.

  • Odkrztuszanie wydzieliny z krwią – jakie mogą być przyczyny?
  • Odkrztuszanie wydzieliny z krwią – jakie mogą być przyczyny?
  • Odkrztuszanie wydzieliny z krwią – jakie mogą być przyczyny?
  • Odkrztuszanie wydzieliny z krwią – jakie mogą być przyczyny?

O czym warto pamiętać lecząc drogi oddechowe i gardło zajęte flegmą?

Oprócz stosowania leków bez recepty na flegmę w gardle należy pamiętać o odpowiednim nawilżaniu śluzówki gardła czy piciu herbatek ziołowych, które skutecznie wpływają na łatwiejsze odkrztuszanie flegmy.

Nie należy wychładzać szyi i gardła, pomocny okażę się zatem ciepły i ulubiony szalik. Warto omijać czynniki drażniące jak dym np. papierosowy, mroźne powietrze czy kurz. W domu należy unikać przesuszonego powietrza i pomyśleć o lepszym nawilżeniu pomieszczenia np. z użyciem nawilżacza.

Pomocne mogą okazać się olejki eteryczne np. miętowy czy sosnowy.

Odkrztuszanie wydzieliny z krwią – jakie mogą być przyczyny?

Flegma w gardle – jak długo się utrzymuje oraz kiedy do lekarza?

Długość utrzymania wydzieliny w gardle i drogach oddechowych zależy od przyczyny. W przypadku infekcji bakteryjnych może trwać do 2 tygodni – nie dłużej (jeśli nie jest stosowany antybiotyk), w przypadku wirusowych – do 3 tygodni. Może mieć postać zmiany ostrej i przewlekłej trwającej 3-4 tygodnie lub dłużej.

Należy zdać sobie sprawę, że flegma jest nieodłączną częścią układu oddechowego. Zmianą pożądaną nie jest jej nadprodukcja, która utrzymuje się dłużej niż kilka dni.

Jeśli plwocina wymaga od nas odkrztuszania i nieskuteczne okazują się środki bez recepty na chrypę, powinniśmy udać się do lekarza pierwszego kontaktu, który może skierować Nas do laryngologa lub w przypadku podejrzeń chorej tarczycy do endokrynologa.

Duszności – rodzaje, ataki duszności, objawy i leczenie | Poradnik NN.pl

Duszności mogą pojawić się u osób chorych, ale zdarza się, że doświadczają ich ludzie zupełnie zdrowi. Opisywane są one jako trudności z nabraniem powietrza lub uczucie jego braku. Duszność dzieli się na ostrą i przewlekłą, spoczynkową i wysiłkową.

Duszność, bez względu na jej przyczynę, jest bardzo nieprzyjemnym objawem, który sprawia, że osoba jej doświadczająca może odczuwać lęk o swoje życie. Pamiętaj, że nie jest to choroba sama w sobie, dlatego zawsze trzeba wykonać dodatkowe badania w celu poznania przyczyny dolegliwości.

Leia também:  Como amar o seu furby

Czym są duszności?

Duszność to uczucie braku powietrza lub trudności z oddychaniem, które zwykle połączone jest ze wzmożoną pracą mięśni oddechowych.

Warto zaznaczyć, że jest to objaw subiektywny, czyli odczuwany przez chorego, ale też taki, który można stwierdzić w badaniach (odchylenia widać m.in. w gazometrii lub pulsoksymetrii).

Duszności mogą pojawić się zarówno u osób zdrowych, jak i chorych. Dzieli się je na:

  • duszności ostre i przewlekłe,
  • duszności spoczynkowe i wysiłkowe.

Objawy duszności to przede wszystkim trudności w złapaniu oddechu, które mogą mieć różne nasilenie. Często towarzyszą im także inne dolegliwości: kaszel, uczucie ucisku lub ból w klatce piersiowej, świsty, odkrztuszanie wydzieliny, krwioplucie. Jeżeli duszności są spowodowane infekcją układu oddechowego, może pojawić się również gorączka.

Duszności u dzieci i dorosłych mogą pojawić się na skutek:

  • zmniejszenia pojemności minutowej serca,
  • zmniejszenia objętości miąższu płuc, odpowiadającego za wymianę gazową,
  • zwężenia dróg oddechowych,
  • zmniejszenia poziomu hemoglobiny we krwi,
  • zmian chorobowych w miąższu płuc,
  • osłabienia mięśni oddechowych,
  • zmian metabolicznych (np. w wyniku cukrzycy),
  • dużego wysiłku fizycznego,
  • silnych dolegliwości bólowych,
  • większego zapotrzebowania na tlen,
  • dolegliwości związanych ze sferą psychiczną.

Odkrztuszanie wydzieliny z krwią – jakie mogą być przyczyny?

Ubezpieczenie na życie i zdrowie

Zapewnij swoim najbliższym poczucie finansowego bezpieczeństwa, gdyby Ciebie zabrakło. Dodatkowo możesz zapewnić sobie pieniądze na wypadek ciężkiego zachorowania (m.in. na raka, cukrzycę, udar) i pobytu w szpitalu.
 

Sprawdź

Duszność spoczynkowa

Duszność spoczynkowa to określenie trudności z oddychaniem, które występują bez wysiłku fizycznego, a więc np. w trakcie spokojnego siedzenia. Dolegliwości związane z dusznością spoczynkową mogą pojawić się nagle lub stopniowo się nasilać. Ten rodzaj duszności obserwuje się przy:

Duszność wysiłkowa

Duszność wysiłkowa to problemy z oddychaniem, które pojawiają się podczas wysiłku fizycznego. Najczęściej obserwuje się ją w chorobach układu krążenia. Jednakże zdarza się, że występuje również u osób zupełnie zdrowych, podczas bardzo intensywnych ćwiczeń lub wspinaczki wysokogórskiej.

Możliwe przyczyny duszności wysiłkowej to:

  • choroba niedokrwienna serca,
  • astma oskrzelowa,
  • niewydolność krążenia,
  • płyn w jamie opłucnej,
  • intensywny wysiłek fizyczny,
  • początkowe stadium POChP.

Zobacz też: Koronawirus a astma – leczenie astmy w czasie epidemii COVID-19

Duszność psychogenna

Bardzo często duszności pojawiają się na skutek silnego stresu, lęku, depresji lub napadu paniki. Trudności z oddychaniem występują pod wpływem stresującej sytuacji lub po doświadczeniu skrajnych emocji.

Niekiedy towarzyszy im uczucie lęku przed śmiercią, przyspieszone bicie serca, ból w klatce piersiowej, wzmożone pocenie się, drżenie ciała, uderzenia gorąca, a nawet zasłabnięcie.

Zdarza się, że trudności z oddychaniem spowodowane czynnikiem psychicznym mają postać szybkiego i pogłębionego oddechu (hiperwentylacja).

Inne przyczyny duszności

Inne przyczyny duszności to:

  • infekcja układu oddechowego (np. zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, zapalenie krtani),
  • ciało obce w drogach oddechowych,
  • nowotwór płuc,
  • odma opłucnowa,
  • niedokrwistość,
  • zawał mięśnia sercowego.

Zdarza się także, że duszności pojawiają się na skutek uszkodzenia dróg oddechowych po kontakcie z niebezpieczną substancją chemiczną. Dlatego niektóre osoby, z racji wykonywanego zawodu, powinny pamiętać o zakładaniu specjalnych masek z filtrami.

Atak duszności

Atak duszności wymaga pilnej interwencji medycznej, zwłaszcza gdy trudności z oddychaniem uniemożliwiają mówienie, przyczyniają się do znacznego pogorszenia samopoczucia lub towarzyszą im inne objawy. Ich leczenie zależy od przyczyny, która je wywołała, np. w ataku astmy choremu podaje się leki rozszerzające oskrzela.

Osoba, która udziela pomocy przy ataku duszności, powinna:

  • uspokoić chorego,
  • pomóc mu przyjąć dogodną pozycję,
  • zapewnić choremu dostęp świeżego powietrza,
  • wezwać pogotowie,
  • pozostać z chorym do przyjazdu karetki,
  • w razie nagłego pogorszenia się stanu chorego, rozpocząć resuscytację.

Duszności zwykle wiążą się z koniecznością hospitalizacji lub wykonania szeregu badań, które pomogą ustalić ich przyczynę. To z kolei powoduje utratę części dochodów poprzez duże wydatki.

Możesz się przed nimi uchronić, wykupując nasze ubezpieczenie na wypadek pobytu w szpitalu. To nie tylko wsparcie finansowe, ale także pomoc w zorganizowaniu bezpłatnych konsultacji specjalistycznych i rehabilitacji.

Wszystko po to, aby przyspieszyć Twój powrót do pełni zdrowia.

Tagi:
#choroby cywilizacyjne
#układ oddechowy
#zdrowie

Plucie krwią – jakie są przyczyny krwioplucia? Kiedy kaszel z krwią może być objawem choroby i zagrażać życiu?

Odkrztuszanie wydzieliny z krwią – jakie mogą być przyczyny? Plucie krwią oznacza obecność krwi w ślinie lub flegmie. Pavel Stolyarenko (123RF)

Plucie krwią to niebezpieczny objaw, który może oznaczać poważną chorobę i zagrażać życiu. Nawet niewielkie ilości odkrztuszanej flegmy z krwią lub obecność krwi w ślinie mogą wskazywać na groźny krwotok płucny. Nie wolno więc ich lekceważyć, zwłaszcza jeśli krwioplucie ma nasilony charakter. Wyjaśniamy, jak wtedy postępować i na czym polega stosowane w takich sytuacjach leczenie.

Krwioplucie polega na wykrztuszaniu z dróg oddechowych plwociny podbarwionej krwią lub po prostu samej krwi. Często pojawia się podczas kaszlu, zwłaszcza rano. Jest uznawane za zagrażające życiu w sytuacji, kiedy ma miejsce wykrztuszanie krwi o objętości przekraczającej 100 ml na dobę lub 8 ml na kilogram masy ciała pacjenta na dobę.

Krwioplucie może przyjmować różne postaci: 

  • krwioplucie śladowe (haemoptysis) – występuje w przypadku pojawiania się nieznacznych ilości odkrztuszanej krwi, której objętość nie przekracza w sumie 20 ml w czasie doby, 
  • masywne krwioplucie (haemoptoe) – objętość odkrztuszanej krwi mieści się w przedziale 20–200 ml w ciągu doby,
  • krwotok płucny (haemorrhagia) – odkrztuszanie krwi przyjmuje charakter obfity, osiągając objętość większą niż 200 ml na dobę.

Kiedy kaszel z krwią może być spowodowany przez zapalenie płuc i inne choroby?

Krwioplucie zdecydowanie najczęściej ma związek z obecnością w wydzielinach krwi podchodzącej z naczyń krwionośnych układu oddechowego.

Jedynie w sporadycznych przypadkach jest powiązane z krążeniem płucnym lub wynika z patologicznego unaczynienia płuc.

W takich przypadkach u pacjentów często współwystępuje kaszel z krwią, który przyjmuje intensywny, dokuczliwy charakter.

Przy krwiopluciu może również pojawić się gorączka i ropna flegma z krwią, co ma miejsce w przebiegu zapalenia płuc.

Do objawów towarzyszących patologicznemu pluciu krwią można również zaliczyć szybką utratę masy ciała, łatwą męczliwość, występowanie duszności oraz deformację palców kończyn górnych.

Krwotoki, zwłaszcza w przypadku pacjentów z nowotworem płuc, mogą mieć charakter obfity, długotrwały i nawracający.

Obfite krwioplucie może zagrażać życiu. Ryzyko zgonu pacjenta wzrasta dodatkowo w sytuacji, gdy jednocześnie zmaga się on ze stanami takimi jak niewydolność oddechowa, obturacja dróg oddechowych czy niestabilność hemodynamiczna.

Kiedy pacjent pluje krwią, należy jak najszybciej zdiagnozować przyczynę tego objawu. Do głównych przyczyn pojawiania się krwi w ślinie należą:

  • rozstrzenie oskrzeli,
  • ostre lub przewlekłe zapalenie oskrzeli,
  • obecność ciała obcego w obrębie dróg oddechowych,
  • zakażenie dróg oddechowych,
  • zapalenie płuc,
  • uraz górnych dróg oddechowych,
  • nowotwór płuca,
  • rakowiak oskrzela,
  • mięsak Kaposiego,
  • gruźlica płuc,
  • mukowiscydoza,
  • zatorowość płucna,
  • endometrioza płuc,
  • tętniaki tętnic płucnych (tętniaki Rasmussena),
  • hipertroficzne tętnice oskrzelowe,
  • stenoza mitralna,
  • lewokomorowa niewydolność serca,
  • pękanie naczyń płucnych.

Zdecydowanie rzadziej krwioplucie wynikać z innych przyczyn chorobowych, takich jak m.in.:

  • cukrzyca, 
  • nadciśnienie tętnicze,
  • nadciśnienie płucne,
  • nieprawidłowe krzepnięcie krwi,
  • stosowanie leków – zwłaszcza fibrynolitycznych, przeciwkrzepliwych oraz kwasu ascetylosalicylowego,
  • niedobór witamin C i K,
  • skazy krwotoczne osoczowe i płytkowe,
  • zakażenie pasożytami i grzybami,
  • zapalenia naczyń krwionośnych,
  • aspergiloza,
  • toczeń rumieniowaty układowy,
  • choroba Goodpasture’a,
  • przyjmowanie silnych środków narkotycznych, np. kokainy.

Krwioplucie wymaga natychmiastowej interwencji medycznej połączonej z hospitalizacją, zwłaszcza jeśli jest masywne. Pierwsza pomoc polega na wezwaniu pogotowia ratunkowego. Można również położyć choremu zimny kompres w okolicach klatki piersiowej. Pacjent plujący krwią nie powinien przyjmować ciepłych posiłków ani płynów. 

Gdy znana jest lokalizacja krwawiącego płuca, wskazane jest również ułożenie chorego na boku odpowiadającym miejscu krwawienia, co pomaga zmniejszyć zagrożenie przedostania się krwi do drugiego płuca. Głowa powinna znajdować się nieco niżej. W pierwszej kolejność należy podejmować działania w celu utrzymania drożności dróg oddechowej osoby, która pluje krwią.

Leczenie szpitalne wymaga stałego monitorowania parametrów życiowych pacjenta, by w razie konieczności podjąć natychmiastową interwencję medyczną.

Niezbędne jest zwłaszcza przygotowanie koncentratu czerwonych krwinek na wypadek gdyby konieczna była niezwłoczna transfuzja krwi.

Personel medyczny powinien pobrać krew pacjenta do wykonania badań laboratoryjnych. Kluczowe jest oznaczenie grupy krwi oraz przeprowadzenie próby zgodności. 

Jakie badania wykonać, gdy pojawia się flegma z krwią lub krew w ślinie?

Krwioplucie w pierwszej kolejności jest diagnozowane za pomocą badania obrazowego RTG klatki piersiowej.

Jest ono uznawane za rutynowe badanie, które w szybki sposób pozwala wykryć przyczynę krwotoku. Za jego pomocą można zidentyfikować m.in. nacieki, guzy czy jamy w układzie oddechowym.

Jeżeli otrzymany w badaniu RTG obraz nie jest jednoznaczny, diagnostykę poszerza się o badanie tomograficzne.  

Plucie krwią niewykazujące dużego ryzyka występowania nowotworu płuc powinno obowiązkowo skłaniać do wykonania bronchoskopii oraz badania radiologicznego klatki piersiowej.

Badanie bronchoskopowe pozwala stwierdzić, po której stronie drzewa oskrzelowego ma miejsce krwawienie. Przeprowadza się je u każdego pacjenta, u którego przyczyna krwawienia jest początkowo nieznana.

Leia também:  Żylaki powrózka nasiennego – leczenie

Przede wszystkim jest uzasadnione w takich przypadkach, kiedy badanie radiologiczne RTG klatki piersiowej nie wykazuje żadnych patologicznych zmian. 

Metody leczenia krwioplucia

Plucie krwią wymaga podjęcia leczenia szpitalnego, którego szybkość oraz dobór metod terapeutycznych powinny być uzależnione od nasilenia krwioplucia oraz ogólnego stanu, w jakim znajduje się pacjent.

Jeżeli plucie krwią nie przyjmuje masywnego charakteru i jest aktywne, uzasadnione staje się podanie drogą dożylną stężonej, 10-procentowej soli fizjologicznej oraz roztworu adrenaliny. Tego typu działania są stosowane w celu zatamowania krwawienia lub zmniejszenia jego obfitości.  

Jeżeli u pacjenta z krwiopluciem nie została zachowana drożność oddechowa lub zaburzeniu uległa stabilność krążeniowa, zasadne jest przeprowadzenie intubacji dotchawiczej. W tym celu wykorzystuje się dwukanałową lub jednokanałową rurkę intubacyjną.  

Praktykowane jest również farmakologiczne leczenie krwioplucia. Zastosowanie w tym przypadku znajdują zwłaszcza etamsylat oraz kwas traneksamowy. Leki te są podawane dożylnie. W niektórych przypadkach stosuje się również leki hormonalne, np. hormon uwalniający gonadotropinę.

Jeżeli terapia farmakologiczna nie jest skuteczna, rozważane jest zastosowanie metod leczenia wewnątrzoskrzelowego. Należą do nich zwłaszcza:

  • argonowa koagulacja plazmowa, 
  • laseroterapia,
  • elektrokauteryzacja,
  • tamponada oskrzelowa z wykorzystaniem cewników balonowych oraz tworzyw hemostatycznych.

Możliwe jest poza tym poddanie chorego zabiegom brachyterapii lub radioterapii – zwłaszcza w przypadku, kiedy u pacjenta zidentyfikowano zmiany nowotworowe.

Jaka choroba objawia się kaszlem?

Cały czas czekamy na podpisanie umowy z NFZ w sprawie programu “Profilaktyka 40 plus”. Na obecną chwilę nie prowadzimy zapisów w celu wykonania skierowań. Jak to będzie możliwe od razu poinformujemy. Szanowni Pacjenci, w dniu 4 czerwca przychodnia czynna będzie w godzinach 8.00-17.00.

Punkt pobrań będzie zamknięty. UWAGA! od teraz osoby chcące wykonać test na Covid-19 wchodzą na stronę gov.pl/dom i wypełniają formularz na podstawie którego kierowane są na test

Kaszel jest odruchem obronnym wywołanym przez podrażnienie błony śluzowej.

Jest najczęściej spotykanym objawem chorób układu oddechowego.

Odruch kaszlowy może być wywołany przez dostanie się do dróg oddechowych ciała obcego, zwiększonej zawartości gazów drażniących we wdychanym powietrzu, pyłów, nadprodukcji wydzieliny w drogach oddechowych, a także przez działanie czynników chorobotwórczych (bakterie, wirusy, grzyby).

Mechanizm kaszlu polega na nasilonym wdechu, następnie zamknięciu głośni (część krtani zamykająca drogi oddechowe) – w ten sposób zostaje wytworzone wysokie ciśnienie w klatce piersiowej i w płucach. W momencie otwarcia głośni dochodzi do gwałtownego wyrzucenia powietrza, które ma za zadanie usunąć z dróg oddechowych niepożądane substancje lub cząsteczki.

Kaszel – jakie są przyczyny powstawania kaszlu?

Przyczyny kaszlu mogą być różne. Najczęściej należą do nich choroby górnych i dolnych dróg oddechowych, zarówno o charakterze ostrym, jak i przewlekłym. Czasami jednak kaszel może mieć związek z:

  • chorobami układu krążenia (niewydolność serca, niedomykalność zastawki mitralnej)
  • chorobami przewodu pokarmowego (refluks żołądkowo-przełykowy),
  • przyjmowaniem niektórych leków
  • chorobami alergicznymi.

Jeżeli nie udaje się ustalić przyczyny kaszlu, wtedy uznajemy, że kaszel ma charakter idiopatyczny. Zdarza się także, że kaszel może mieć podłoże psychogenne (np. w sytuacji stresowej).
Ze względu na charakter, kaszel można podzielić na:

  • kaszel suchy (bez odkrztuszania wydzieliny)
  • kaszel produktywny (mokry, wilgotny). Związany jest z produkcją dużej ilości wydzieliny w drogach oddechowych
  • Wydzielina (plwocina) może mieć różny wygląd oraz zapach. W przypadku stanów zapalnych powikłanych zakażeniem bakteryjnym, plwocina ma zazwyczaj charakter ropny (jest gęsta, biała lub żółta o nieprzyjemnym zapachu). Wydzielina o barwie śluzowo-białej, gęsta oraz lepka najczęściej jest wynikiem przewlekłego stanu zapalnego oskrzeli lub przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Wydzielina przezroczysta zazwyczaj towarzyszy astmie oskrzelowej, choć czasami stwierdzana jest u pacjentów z nowotworem płuc (tzw. gruczolakorak).

Jeżeli w odkrztuszonej plwocinie znajdują się grudki lub czopy, wtedy można podejrzewać grzybicę lub mukowiscydozę (przewlekła, wrodzona choroba płuc). Zdarza się także, że w wydzielinie mogą znaleźć się cząstki pokarmu. Oznacza to, że u pacjenta mogło dojść do wytworzenia się przetoki tchawiczo-przełykowej.

Jeżeli kaszel niesie ze sobą wydzielinę, która jest podbarwiona krwią lub znajdują się w niej skrzepy krwi, konieczna jest niezwłoczna konsultacja lekarska.

Czasami krew w plwocinie może być wynikiem stanów zapalnych lub podrażnienia górnych dróg oddechowych, ale istnieje zagrożenie poważnymi schorzeniami płuc, jak zator tętnicy płucnej lub nowotwór oskrzela lub nowotwór płuca.
Kaszel dzielimy także ze względu na czas jego trwania:

  • ostry − trwający krócej niż 3 tygodnie
  • podostry − trwający 3-8 tygodni
  • przewlekły – trwający dłużej niż 8 tygodni.

Istnieje wiele przyczyn kaszlu przewlekłego:

  • spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła – jest to najczęstsza przyczyna kaszlu przewlekłego
  • astma oskrzelowa – kaszel często jest napadowy, wywołany przez ekspozycję na różne czynniki, takie jak alergeny, zimne powietrze czy wysiłek fizyczny
  • przewlekła obturacyjna choroba płuc/przewlekłe zapalenie oskrzeli − są to poważne schorzenia wynikające z wieloletniego palenia tytoniu lub narażenia na dym tytoniowy, drażniące gazy lub pyły.
  • przebyte zakażenie górnych dróg oddechowych − przedłużający się kaszel jest w tym wypadku wynikiem nadreaktywności dróg oddechowych na bodźce, będącej konsekwencją przebytego stanu zapalnego
  • nowotwory płuc – kaszel może mieć różny charakter, w zależności od stopnia zaawansowania choroby
  • choroby śródmiąższowe płuc – kaszel może być jednym z objawów tych chorób
  • refluks żołądkowo-przełykowy – kaszel zazwyczaj towarzyszy innym objawom refleksu, jak zgaga, pieczenie za mostkiem, chrypka
  • niewydolność serca (mięśnia lewej komory serca) lub wady serca takie jak niedomykalność zastawki mitralnej mogą być związane z obecnością kaszlu
  • rozstrzenie oskrzeli – kaszel z dużą ilością odkrztuszanej plwociny, zwłaszcza rano, często ropnej, barwy żółtozielonej
  • przyjmowanie leków – najczęściej kaszel może być wynikiem przyjmowania leków z grupy tzw. inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACEI) − leków stosowanych w nadciśnieniu tętniczym, niewydolności serca, chorobie niedokrwiennej serca
  • podłoże psychogenne – kaszel występuje w tym wypadku jako „odruch nerwowy
  • Kaszel „poranny” − jest związany z koniecznością usunięcia zalegającej wydzieliny, która zdążyła nagromadzić się w czasie nocnego wypoczynku.

Należy podkreślić, że w prawie 80% przypadków przewlekłego kaszlu przyczyn może być więcej niż jedna.
U dzieci, przyczyny kaszlu przewlekłego mogą zmieniać się w zależności od wieku.

U noworodków, najczęstszą przyczyną kaszlu mogą być wrodzone schorzenia (mukowiscydoza, tzw. zespół nieruchomych rzęsek lub refluks żołądkowo-przełykowy).

Przyczyny wrodzone stopniowo ustępują miejsca przyczynom nabytym, jak: zakażenia wirusowe oraz nabyte, astma oskrzelowa, obecność ciała obcego w drogach oddechowych, a także zanieczyszczenie wdychanego powietrza (dym tytoniowy, kurz, pyły.

Kaszel – jak wygląda diagnostyka kaszlu?

W diagnostyce przewlekłego kaszlu wykorzystuje się wiele różnych badań. Objawu, jakim jest kaszel (suchy, mokry, przewlekły, duszący, szczekający u dzieci, z odkrztuszaniem wydzieliny) nigdy nie należy lekceważyć.

Szczególnie powinny uważać kobiety ciężarne – uporczywy i przewlekły kaszel w ciąży nie może być leczony samodzielnie, ponieważ niektóre środki są w tym czasie zabronione.

Dlatego zawsze przy kaszlu pierwsze kroki powinniśmy skierować do przychodni aby zbadał nas lekarz rodzinny.
W diagnostyce kaszlu wykonuje się różnorodne badania:

  • badanie podmiotowe i przedmiotowe (wywiad z pacjentem, opukiwanie, osłuchiwanie)
  • badania laboratoryjne – morfologia, stężenia wykładników stanu zapalnego, gazometria, immunoglobuliny, badania bakteriologiczne, badania w kierunku przeciwciał przeciwkrztuścowych, przeciw Mycoplasma, Chlamydia itp.
  • konsultacje specjalistyczne – pulmonologiczna, alergologiczna, laryngologiczna, gastroenterologiczna, kardiologiczna
  • badania obrazowe klatki piersiowej – podstawowym badaniem jest RTG klatki piersiowej, czasami diagnostykę pogłębia się o bardziej specjalistyczne badania, takie jak tomografia komputerowa czy tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości (HRCT)
  • badania czynnościowe – spirometria
  • testy alergologiczne
  • bronchoskopia z pobraniem wydzieliny, wycinków, BAL
  • ocena ruchomości rzęsek
  • badanie plwociny – cytologia, posiew
  • badanie stężenia chlorków w pocie (celem wykluczenia lub potwierdzenia mukowiscydozy)
  • odczyn tuberkulinowy.

W przypadku różnych rodzajów kaszlu wykonuje się także badania w kierunku chorób serca (EKG, ECHO serca).

W celu umówienia się na konsultację u lekarza rodzinnego skontaktuj się z placówką Onkolmed Lecznica Onkologiczna pod numerem telefonu: +48222902337

Szanowni Pacjenci,

Przed zapisem do onkologa bardzo prosimy o dokładne zapoznanie się z zakresem działalności danego lekarza (każdy lekarz onkolog leczy inną część ciała).

W przypadku problemu z wyborem właściwego specjalisty onkologa, prosimy o kontakt z Recepcją Onkolmed. Chętnie służymy pomocą. W celu prawidłowego zapisu do specjalisty, przeprowadzamy wywiad z Pacjentem.

Mając tę wiedzę łatwiej jest nam zaoferować konkretną pomoc i wybór odpowiedniego lekarza.

Ze względu na długą listę oczekujących w przypadku rezygnacji z wizyty prosimy o wcześniejsze jej odwołanie. 

Szanujmy się wzajemnie.

Starszy pies z objawami krwioplucia – gdy wszystko idzie nie tak, jak powinno – opis przypadku

Kaszel z krwią nie jest częstym objawem obserwowanym u psów. Może pojawiać się przy wielu chorobach i zdiagnozowanie przyczyny krwioplucia nierzadko przysparza wielu problemów.

Objaw ten może występować przy zapaleniu płuc, obrzęku płuc, nowotworach, ciałach obcych, ziarniniakach lub przy zaburzeniach krzepliwości.

Leia também:  Como alimentar e cuidar de salamandras (com imagens)

W artykule przedstawiono opis przypadku psa, który przysporzył lekarzom wiele stresu i kłopotu.

W marcu 2019 r. do przychodni trafił 11-letni owczarek środkowoazjatycki na konsultację kardiologiczną z powodu kaszlu z krwią.

Pies w styczniu przeszedł operację skrętu żołądka, w czasie której usunięto śledzionę z dwoma guzkami (z dostarczonego opisu wynikało, że były to zmiany rozrostowe na śledzionie do różnicowania z nowotworem z komórek plazmatycznych).

Wykonano badanie kliniczne, które jedynie w osłuchiwaniu wykazało ogniskowo w środkowo tylnym polu płucnym po lewej stronie zaostrzony szmer oskrzelowy. Badanie kardiologiczne wykluczyło problem odsercowy.

Wielkość lewej i prawej komory były prawidłowe, grubości ściany wolnej lewej komory oraz przegrody międzykomorowej były bez zmian, stosownie do masy ciała, wielkość lewego przedsionka była prawidłowa, a funkcja skurczowa lewej komory zachowana.

Zastawka mitralna była bez zmian i bez niedomykalności, widoczna była jedynie śladowa niedomykalność zastawki trójdzielnej – do monitorowania raz w roku. Przepływy przez aortę i tętnicę płucną były prawidłowe, a odległość płatka zastawki mitralnej od przegrody w normie.  W badaniu elektrokardiograficznym (EKG), towarzyszącym badaniu echo, nie stwierdzono nieprawidłowego rytmu serca oraz obecności dodatkowych pobudzeń (fot. 1).

Fot. 1 Skan z badania echo serca

Z dostarczonego zdjęcia rentgenograficznego (RTG) wynikało, że problem leży w lewych płatach płucnych. Obraz RTG nie wskazywał na jednoznaczne rozpoznanie, więc wykonano dodatkowo przezklatkowe badanie ultrasonograficzne (USG) płuc.

  W badaniu USG płuc w siódmej przestrzeni międzyżebrowej w linii przymostkowej lewej był widoczny obszar dużej konsolidacji płuc (do 7 cm głębokości) z broncho­gramem powietrznym dynamicznym przechodzącym miejscami w statyczny z widocznymi pułapkami powietrznymi.

Obszar konsolidacji był otoczony obszarem zlewających się zespołów śródmiąższowo-pęcherzykowych i pęcherzykowych. Obraz USG wskazywał na zapalenie płuc, najprawdopodobniej na tle zachłyśnięcia (fot. 2). Została wskazana antybiotykoterapia o szerokim spektrum (bakterie G-dodatnie, G-ujemne i beztlenowce) przez minimum 4–6 tygodni.

Poproszono o wykonanie kontrolnego RTG klatki piersiowej po 3–4 tygodniach leczenia. Pacjent otrzymał metronidazol i enrofloksacynę i po 19 dniach pojawił się na kontrolę z nieustającym kaszlem i odkrztuszeniem. 

Fot. 2 Pierwsze badanie – USG płuc

Wykonano ponownie badanie klinicznie, w którym stwierdzono brak trzeszczeń nad polami płucnymi, ogniskowo lewostronnie zaostrzony szmer oskrzelowy w dolnych polach płucnych.

Wykonano kontrolne badanie USG płuc, w którym stwierdzono w siódmej przestrzeni międzyżebrowej lewostronnie w linii przymostkowej widoczny opisywany wcześniej obszar konsolidacji, o wyraźnie mniejszym zakresie, częściowo ukryty pod żebrem, bez widocznego bronchogramu powietrznego. Obraz wskazywał na proces gojenia z możliwym częściowym zwątrobieniem płuca (fot. 3).

Antybiotykoterapia została utrzymana, a dodatkowo dodano syrop Pectodrill 2 razy dziennie po 5 ml przez 7 dni. Zalecono kontrolne badanie RTG za ok. 2 tygodnie i utrzymano antybiotykoterapię przez kolejne 4 tygodnie.

Fot. 3 Drugie badanie – USG płuc

Po 4 tygodniach pacjent wrócił z objawami odkrztuszania z domieszką świeżej krwi. Wcześniejsze leczenie nie przynosiło poprawy, mimo że psu cały czas podawano antybiotyki. W czasie wizyty stwierdzono kaszel wilgotny, produktywny, z domieszką świeżej krwi. Wykonano przezklatkowe badanie USG płuc. Objaw ślizgania był widoczny na całej powierzchni płuc.

W tylnym płacie lewego płuca był widoczny obszar niedodmy z bronchogramem powietrznym wraz z dużą konsolidacją płata płucnego o wymiarach ok. 7 × 8 cm, z widocznymi cechami krwawienia do pęcherzyków płucnych. Wokół zmiany konsolidacyjnej, wewnątrz tego obszaru, widoczna była hiperechogenna zmiana kulista o wymiarach ok.

 3 × 2 cm (dokonano prawdopodobnego rozpoznania, że jest to guz nowotworowy zamykający światło oskrzela, co prowadzi do niedodmy i cech zapalenia płuc, początkowo mylnie rozpoznanych jako zachłystowe zapalenie płuc) (fot. 4).

Ze względu na brak wskazań do przedłużania antybiotykoterapii skierowano pacjenta na tomografię komputerową klatki piersiowej przed ewentualnym zabiegiem chirurgicznym.

Fot. 4 Trzecie badanie – USG płuc

Wykonano tomografię komputerową przed i po podaniu jodowego środka kontrastowego. Na obrazach przedkontrastowych widoczna była duża, dość dobrze widoczna masa tłumienia tkanek miękkich o średnicy 10–2 cm w środkowej części lewego tylnego płata płuca.

Masa była rozszerzalna, co powodowało zniekształcenie i przemieszczenie sąsiednich oskrzeli. Tkanka płuca lewego tylnego i lewego przedniego była częściowo zapadnięta. Brak zmian w innych płatach płuc. Węzły chłonne tchawiczo-oskrzelowe i śródpiersiowe nie były powiększone.

Brak nieprawidłowości dotyczących opłucnej. Na zdjęciach pokontrastowych widać było łagodne wzmocnienie poprzednio opisanej masy płucnej.

Tomografia potwierdziła zmianę o charakterze pierwotnego nowotworu płuc w lewym tylnym płacie płucnym powodującą niedodmę tego płuca z możliwością krwawienia do oskrzelików (fot. 5 i 6).

Fot. 5 Zmiana rozrostowa w tomografii komputerowej Fot. 6 Zmiana rozrostowa w tomografii komputerowej

Opis zabiegu

Pacjent został przyjęty na zabieg. Przedzabiegowo wykonano przeglądowe echo serca w celu zaplanowania, w której przestrzeni międzyżebrowej dokonać dojścia do płuca. Ze względu na spore rozmiary zmiany rozważano, czy lepiej mieć lepszy wgląd w okolicę guza, czy lepiej mieć dostęp do podstawy płata, który planowano usunąć.

Wykonano standardową lewostronną torakotomię międzyżebrową w szóstej przestrzeni międzyżebrowej. Podano premedykację i.v. metadon 0,3 mg/kg z deksmedetomidyną 1 mcg/kg. Indukcję znieczulenia uzyskano po podaniu midanium 0,2 mg/kg/propofol/ketamina 0,5 mg/kg. Intubację oraz podtrzymanie snu uzyskano znieczuleniem wziewnym przy zastosowaniu izofluranu.

Podczas zabiegu analgezja była kontrolowana przy użyciu fentanylu CRI i bupiwakainy podanej międzyżebrowo. Płynoterapia zastosowana podczas zabiegu obejmowała płyn Ringera z mleczanami. Psa ułożono w pozycji prawobocznej z podłożonymi specjalnie przygotowanymi wałkami pod prawą stronę klatki piersiowej. Wałki podłożono na wysokości szóstej prawej przestrzeni międzyżebrowej.

Działanie to pozwala na miejscowe uniesienie klatki piersiowej w miejscu przeprowadzania torakotomii. Umożliwia też przybliżenie płata płuca do linii cięcia i znacznie ułatwia pracę chirurgowi. Skórę ogolono i przygotowano według zasad aseptyki od mostka do kręgosłupa, od pierwszej do dwunastej przestrzeni międzyżebrowej.

Wykonano cięcie skóry, tkanki podskórnej i mięśni skórnych klatki piersiowej. Następnie poprowadzono cięcie przez mięsień najszerszy grzbietu. Dalej wsunięto rękę w kierunku dogłowowym pod mięśnie i wybrano odpowiednią przestrzeń międzyżebrową, licząc od przodu.

Żebra, które leżą przednio od zaplanowanego cięcia, łatwiej jest przesunąć, dlatego w przypadku możliwości wyboru dwóch przestrzeni leżących obok siebie, zawsze poleca się wybranie przestrzeni bardziej doogonowej. Następnie przecięto mięsień piersiowy, mięsień pochyły, mięsień zębaty do…

Co zyskasz, kupując prenumeratę?

  • Roczną prenumeratę multimedialnego czasopisma weterynaryjnego VetTrends
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Filmy, szkolenia, zdjęcia i prezentacje jako uzupełnienie treści wydań
  • …i wiele więcej!

Sprawdź

Postępowanie w przypadku krwioplucia tj. obecności krwi w plwocinie

Krwioplucie – odksztuszanie treści krwistej może pochodzić z jamy nosowo-gardłowej i ust (naczyniaki, żylaki podstawy języka, choroby zapalne dziąseł i błony śluzowej jamy ustnej i gardła ), z dróg oddechowych (rak płuca, tchawicy, oskrzeli, krtani, gruźlica, naciekanie dróg oddechowych przez przerzuty innych nowotworów bądź bezpośrednie naciekanie-np. rak przełyku, rozedma płuc) oraz z przewodu pokarmowego (żylaki przełyku w przebiegu marskości wątroby, rak gardła, rak przełyku, rak wpustu żołądka.

Badania pomocne w ustaleniu przyczyn krwioplucia:

  • wywiad lekarski – długoletnie palenie papierosów może wskazywać na obecność raka płuc, oskrzeli lub krtani, palenie fajki może być przyczyną raka gardła i krtani, przebyte wirusowe zapalenie wątroby może wskazywać na obecność żylaków przełyku, złe warunki bytowe i niedożywienie mogą być przyczyna gruźlicy, astma może wpływać na powstanie rozedmy płuc, zaburzenia połykania, wymioty – mogą być objawem raka przełyku lub wpustu żoładka.
  • badanie radiologiczne płuc (rtg płuc) – jest to podstawowe badanie, które można wykonać szybko i uzyskać wstępna diagnozę (guz płuca, rozedma, gruźlica, sarkoidoza).
  • badanie endoskopowe dróg oddechowych (bronchoskopia, bronchofiberoskopia) – pozwala na uwidocznienie przyczyny krwawienia z dróg oddechowych, pobranie wycinków do badania histopatologicznego.
  • badanie endoskopowe przewodu pokarmowego (ezofagoskopia, gastroskopia) -pozwala na uwidocznienie przyczyny krwawienia z przełyku i żołądka, pobranie wycinka z guza do badania histopatologicznego, leczenie krwawiących żylaków przełyku (obliteracja żylaków).
  • badanie laryngologiczne – poszukiwanie przyczyny krwawienia z gardła i jamy nosowo-gardłowej (żylaki podstawy przełyku, rak gardła i krtani, nowotwory jamy nosowo-gardłowej).

tomografia komputerowa (TK), rezonans magnetyczny (MRI) – po wykonaniu badań pozwalających na umiejscowienie guza należy wykonać badanie TK lub MRI. Pozwala ono na ocenę wielkości guza, naciekanie ściany narządu z którego pochodzi i naciekanie okolicznych struktur, stopień ukrwienia (tzw. opcja naczyniowa ) wskazujący w pośredni sposób na to, czy guz jest złośliwy (ma własne ukrwienie) czy niezłośliwy (zazwyczaj nie ma wzmożonego ukrwienia), ocenę regionalnych węzłów chłonnych (jeśli są większe niż 1 cm a guz jest złośliwy, to najprawdopodobniej są zajęte przez przerzuty).

ultrasonografia (USG) – badanie pomocnicze w tym objawie, wykonywane dodatkowo jako uzupełnienie diagnostyki. Ocena wątroby (czy są przerzuty nowotworu, czy są cechy marskości wątroby w przebiegu wirusowego zapalenia i obecności żylaków przełyku), ocena regionalnych węzłów chłonnych szyi (rak gardła, krtani, jamy nosowo-gardłowe).

badanie krwi – morfologia (m.in. poziom hemoglobimy, hematokryt) pozwala na ocenę stopnia utraty krwi i potrzebę jej przetoczenia (niedokrwistość w przebiegu chorób nowotworowych, niedokrwistość spowodowana masywnym krwawieniem do dróg oddechowych lub przewodu pokarmowego.

  1. badanie krwi – układ krzepnięcia – parametry krzepnięcia mogą być obniżone i być przyczyną krwawienia w przebiegu marskości wątroby spowodowanej wirusowym zapaleniem (WZW).
  2. badanie krwi – ocena antygenów zapalenia wirusowego wątroby (przy podejrzeniu marskości i danych z wywiadu wskazujących na możliwość przebycia WZW).

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*