Nieregularne miesiączki – przyczyny nieregularnego okresu

Nieregularne miesiączki zawsze powinny być powodem do udania się na wizytę kontrolną u ginekologa. Powodów takiej sytuacji może być kilka, a do najpopularniejszych zalicza się zaburzenia hormonalne. Innymi powodami nieregularnego cyklu może być także stres, nieprawidłowa dieta, schorzenia układu rozrodczego, a nawet nowotwór.

Z nieregularnym okresem ma się do czynienia wtedy, gdy cykl menstruacyjny jest raz krótszy niż 21 dni, a raz dłuższy niż 35 dni.

Jeśli długość cyklu jest co miesiąc inna, trzeba koniecznie udać się do ginekologa na konsultację.

Powodów, dla których pojawia się problem z nieregularnym okresem, może być bardzo dużo, a zjawisko to dotyczy nie tylko różnej długości krwawienia, ale także różnej ich obfitości.

Nieregularne miesiączki – przyczyny nieregularnego okresu

cykl menstruacyjny

Jakie są przyczyny nieregularnych miesiączek?

Nieregularne miesiączki bardzo często występują u pacjentek, które dopiero zaczęły przechodzić menstruację. Hormony mogą wówczas być przyczyną zaburzeń cyklu nawet do 17 roku życia.

Właśnie dlatego na tym etapie nieregularny okres nie powinien być powodem do niepokoju i objawem choroby. Dla pewności lepiej jednak udać się na wizytę kontrolną u ginekologa. Nieregularność okresu to także objaw początku zmian menopauzalnych.

Podczas klimakterium jajniki z następnym cyklem tworzą mniej estrogenów, a proces ich wygaszania może trwać nawet do kilku lat. Innymi przyczynami nieregularnego okresu są m.in.

schorzenia trzustki, stres, schorzenia wątroby, depresja, PCOS, nowotwór jajnika, zaburzenia pracy układu odpornościowego, niewłaściwa dieta, nadużywanie alkoholu i innych używek, mięśniak macicy, częste zmiany klimatu, nieprawidłowa anatomia jajników, uszkodzenie ich podczas operacji.

Wiele kobiet niestety nie zwraca uwagi na to, że występują nieregularne miesiączki i tłumaczą sobie taką sytuację stresem oraz nieprawidłową dietą. Jest to niewłaściwe działanie, ponieważ zaburzenia cyklu miesiączkowania mogą być także powodem poważnej choroby.

Jakie są objawy nieregularnych miesiączek?

Nieregularne miesiączki mają postać pierwotnego lub wtórnego braku krwawień, a także nieprawidłowego czasu ich trwania.

Nieprawidłowości występują najczęściej w postaci jedno- lub trzydniowego krwawienia w połowie cyklu spowodowanego obniżeniem poziomu estrogenu we krwi. Nieprawidłowy cykl wyróżnia się także znacznie przedłużającym się krwawieniem o dużej obfitości.

Najczęstszymi objawami są także m.in. brak okresu dłużej niż 35 dni, miesiączkowanie częściej niż co 21 dni.

Częstym objawem są również różnice między cyklami powyżej 8 dni, krwawienia między menstruacjami, krwawienia trwające dłużej niż 7 dni, skrzepy krwi większe niż 2,5 cm, a także bardzo obfite krwawienia, podczas których trzeba często wymieniać podpaski, kubek menstruacyjny lub tampon z powodu przesiąkania.

Kiedy udać się do lekarza?

Lekarza ginekologii należy odwiedzić w sytuacji, gdy miesiączki są zbyt rzadkie (rzadziej niż co 35 dni), zbyt częste (częściej niż 21 dni), zbyt obfite (traci się powyżej 100 ml krwi), zbyt skąpe (utrata poniżej 35 ml).

Ginekolog powinien znaleźć przyczynę problemu i rozpocząć odpowiednie leczenie. Zbiera także dokładny wywiad medyczny, informacje o dacie pierwszej miesiączki, przeszłości ginekologiczno-położniczej, chorobach przewlekłych i wielu innych dolegliwościach.

Warto, aby kobieta, która zauważyła u siebie nieprawidłowości w cyklu miesiączkowym zapisywała datę rozpoczęcia i zakończenia miesiączki w dzienniki i na bieżąco je kontrolowała.

Jak przebiega diagnostyka nieregularnych miesiączek?

W celu postawienia właściwej diagnozy lekarz musi najpierw znaleźć przyczynę problemu. Następnie wdraża odpowiednie leczenie.

Ginekolog przeprowadza w tym celu z pacjentką wywiad, który pozwala określić możliwe przyczyny nieregularnych miesiączek.

Wywiad pomoże lekarzowi dowiedzieć się nieco więcej o możliwych przyczynach zaburzeń – antykoncepcja, otyłość, restrykcyjne diety, stres, zbyt intensywne treningi itd.

Następnie kobieta zostaje poddana badaniu ginekologicznemu. Lekarz może wykonać także badanie USG dopochwowe lub przez powłokę brzuszną i pobrać cytologię. Ginekolog w uzasadnionych przypadkach zleca także dodatkowe badania, które umożliwią ustalenie, czy przyczyną zaburzeń w cyklu mogą być choroby tarczycy, cukrzyca, anemia.

Adekwatnie od domniemanych przyczyn powodujących zaburzenia, ginekolog może także zlecić badania hormonalne – poziom FSH i LH, estradiolu, testosteronu, a także progesteronu.

Jeśli lekarz zauważy nieprawidłowości w badaniu USG w postaci zmian anatomicznych (podejrzenia przerostu błony śluzowej macicy, polipy i mięśniaki), kieruje kobietę na diagnostyczną histeroskopię lub abrazję.

Pacjentka może także dostać skierowanie na biopsję endometrialną. Materiał pobrany podczas zabiegów poddawany jest badaniu histopatologicznemu.

Jeśli ginekolog podejrzewa zapalenie błony śluzowej macicy, skieruje kobietę na badanie posiewu z kanału szyjki macicy.

Jak przebiega leczenie nieregularnych miesiączek?

Każda niepokojąca zmiana w cyklu menstruacyjnym powinna być konsultowana z ginekologiem. Podstawowe badania przeprowadzone przez lekarza (wywiad, badanie ginekologiczne i USG) pomogą wdrożyć odpowiednie leczenie. W zależności od przyczyny, która wywołuje nieprawidłowości w cyklu, problem może być leczony na wiele różnych sposobów.

W przypadku zmian hormonalnych stosuje się kurację za pomocą hormonów – m.in. przy PCOS. W trudniejszych sytuacjach m.in. nowotworze jajnika konieczna jest operacja.

Nieregularny okres może wynikać także z zaburzeń psychicznych, depresji, stresu. W takiej sytuacji podejmowana jest współpraca między ginekologiem a psychiatrą.

Wspólnie decydują oni o formie terapii.

Nieregularne miesiączki to także objaw nadczynności tarczycy.

Silne zaburzenia i towarzyszące inne objawy – zmęczenie, senność, zdenerwowanie, mogą spowodować, że lekarz zaleci przyjmowanie leków zmniejszających produkcję hormonów.

Nieprawidłowy cykl menstruacyjny może także wynikać z zaburzeń układu immunologicznego. Wówczas konieczna jest współpraca między kilkoma specjalistami – tak, jak w przypadku zaburzeń psychicznych.

Czy zaburzenia miesiączkowania są niebezpieczne dla życia i zdrowia?

W większości przypadków rokowania są pomyślne a dzięki włączeniu odpowiedniego leczenia lub usunięcia przyczyny, można wyeliminować powód zaburzeń i uregulować cykl.

Warto jednak pamiętać, że stałe zaburzenia w cyklu miesiączkowym mogą świadczyć o poważnych problemach zdrowotnych, które skutkują m.in. problemami z zajściem w ciążę.

Zaburzenia miesiączkowania nie stanowią zazwyczaj bezpośredniego zagrożenia dla życia pacjentki, ale mogą skutkować bezpłodnością.

Nieregularne miesiączki – przyczyny i leczenie. Kiedy okres jest za krótki lub za długi?

Nieregularna długość cyklu menstruacyjnego lub nasilenie obfitości krwawienia mogą świadczyć o chorobach. Zawsze, gdy się pojawią należy skonsultować się z lekarzem. Kiedy okres jest uznawany za nieregularny? Jakie są przyczyny zaburzeń cyklu menstruacyjnego? Jak przebiega leczenie zaburzeń cyklu miesiączkowego?

Średni czas trwania cyklu miesiączkowego to 28 dni. Za prawidłowe uznaje się w ginekologii cykle, których długość waha się od 21-24 do 32-35 dni (w zależności od źródeł medycznych). Prawidłowy cykl menstruacyjny to złożony proces, który zaczyna się już w płodzie płci żeńskiej, trwa przez dzieciństwo, pokwitanie, dojrzewanie i okres dojrzałości płciowej kobiety.

Cykliczne zmiany w jajniku, endometrium i układzie hormonalnym mają podstawowe znaczenie dla funkcji rozrodczych i mają na celu:

  • wytworzenie zdolnej do zapłodnienia komórki jajowej,
  • przygotowanie błony śluzowej macicy na ciążę,
  • prawidłowy rozwój płodu.

Zaburzenia cyklu miesiączkowego – przyczyny i objawy

Fizjologiczne przyczyny zaburzeń miesiączkowania są najczęściej diagnozowane do trzech lat po pierwszej miesiączce oraz do pięciu lat przed wystąpieniem menopauzy. Najczęstszą fizjologiczną przyczyną braku miesiączki jest ciąża lub menopauza.

Krwawienia z narządów płciowych kobiety występują więc w stanach fizjologicznych, ale mogą też być objawem chorób lub powikłań związanych z:

  • zaburzeniami cyklu miesiączkowego,
  • patologicznym przebiegiem ciąży,
  • patologią narządów płciowych – np. nowotwory.

Zaburzenia cyklu miesiączkowego objawiają się pierwotnym lub wtórnym brakiem krwawień oraz nieprawidłowym czasem trwania cyklu. Nieprawidłowości cyklu miesiączkowego występują:

  • najczęściej w postaci jedno- lub trzydniowego krwawienia w połowie cyklu związanego z okresowym obniżeniem poziomu estrogenu w krwi;
  • znacznie przedłużającego się krwawienia o różnej obfitości.

Przyczyny krwawienia to między innymi:

  • Zapalenie endometrium – objawy to przedłużające się krwawienie miesiączkowe (np. w postaci brunatnego plamienia) oraz ból w dolnej części brzucha.
  • Endometrioza – skąpe plamienie ciemną krwią przed okresem.
  • Mięśniaki macicy – objawiające się obfitymi i przedłużającymi miesiączkami.
  • Zapalenie przydatków – objawy to skąpe krwawienie, które nie jest związane z cyklem miesiączkowym, towarzyszą mu silne bóle podbrzusza i okolicy krzyżowo-lędźwiowej oraz stan podgorączkowy.
  • Polip szyjkowy i nadżerka – niewielkie krwawienie podczas lub po stosunku.
  • Rak szyjki macicy – krwawienia następują w następstwie dotyku lub urazu, mogą pojawić się także samoistnie z powodu uszkodzenia naczyń krwionośnych.
  • Rak i rozrost endometrium – krwawienie pojawia się po menopauzie, może jednak nastąpić przed przekwitaniem lub w okresie przekwitania w postaci przedłużających się i nieregularnych krwawień miesiączkowych.
  • Nowotwory jajnika – niecykliczne krwawienia o różnym nasileniu.
  • Poronienia – w zależności od rodzaju poronienia krwawienia mają różną obfitość.
Leia também:  Como calcular o erro médio de uma média aritmética no excel

Najczęstsze objawy zaburzeń cyklu menstruacyjnego

  • brak okresu powyżej 35 dni,
  • miesiączkowanie częściej niż co 21 dni,
  • różnice między cyklami powyżej 8 dni,
  • krwawienia między menstruacjami,
  • krwawienia, które trwają dłużej niż 7 dni,
  • skrzepy krwi większe niż 2,5 cm,
  • obfite krwawienia – konieczność częstego wymieniania podpaski, kubka menstruacyjnego lub tamponu z powodu ich przesiąkania.

Powyższe objawy zawsze należy skonsultować z lekarzem ginekologiem! Tylko po badaniach lekarz dobierze sposób leczenia.

Diagnostyka zaburzeń cyklu miesiączkowego

Aby postawić właściwą diagnozę – znaleźć przyczynę nieregularnych miesiączek – a następnie rozpocząć leczenie, ginekolog przeprowadza z pacjentką wywiad pozwalający określić możliwe przyczyny problemów z miesiączkowaniem. Wywiad pomoże lekarzowi dowiedzieć się więcej o możliwych przyczynach zaburzeń – takich jak: antykoncepcja, otyłość, restrykcyjne diety, stres, zbyt intensywne treningi, częste podróże, choroby itd.

Pacjentka zostanie zbadana ginekologicznie. Może zostać wykonane badanie USG przez pochwę i pobrana cytologia.

Lekarz może zlecić dodatkowe badania, które pomogą ustalić, czy przyczyną zaburzeń cyklu mogą być np.: choroby tarczycy, nerek czy cukrzyca lub anemia.

W zależności o podejrzeń odnośnie przyczyn zaburzeń – lekarz może zlecić badania hormonalne m.in.: poziomów FSH i LH, estradiolu, prolaktyny, testosteronu czy progesteronu.

Jeśli w badaniu USG widoczne są zmiany anatomiczne takie jak: podejrzenie przerostu błony śluzowej macicy, polipy czy mięśniaki – kobieta zostanie skierowana na diagnostyczną histeroskopię (endoskopowe badanie budowy macicy) lub abrazję (łyżeczkowanie jamy macicy).

Może także dostać skierowanie na biopsję endometrialną (pobranie wycinka śluzówki i badanie pod mikroskopem niewielkiej ilości komórek błony śluzowej macicy). Materiał, który zostanie pobrany podczas zabiegów poddawany jest badaniu histopatologicznemu.

W przypadku podejrzenia zapalenia błony śluzowej macicy lekarz zleci badanie na posiew z kanału szyjki.

Leczenie zaburzeń cyklu miesiączkowego

Leczenie zaburzeń miesiączkowania zależy od rozpoznania poprzedzonego wyżej opisanymi badaniami. W zależności o przyczyn zaburzeń, lekarz zaleci odpowiednie leczenie. Poniżej ogólne przykłady terapii:

Kobietom z miesiączkami krwotocznymi zaleca się hormonalną antykoncepcję dwuskładnikową, implanty podskórne lub założenie system wewnątrzmacicznego zawierającego lewonorgestel.

Pacjentki z przerostem endometrium zostaną skierowane na zabieg wycięcia lub wyłuszczenia i ewentualnie poddane uzupełniającej terapii hormonalnej. Jeśli doszło do stanu zapalnego podaje się antybiotyki.

Czytaj więcej: Hormonalna terapia zastepcza (HTZ) – na czym polega?

Kobiety z zespołem policystycznych jajników

Nieregularne miesiączki – przyczyny i leczenie

Najczęstszą przyczyną nieregularnych miesiączek u kobiet są zaburzenia hormonalne. Wpływ brak systematycznego występowania krwawień może mieć także stres, zbyt rygorystyczna dieta, a nawet choroba nowotworowa, dlatego problemu nie wolno bagatelizować. Sprawdź, jak radzić sobie z nieregularną miesiączką.

Źródło: 123RF

Prawidłowy cykl miesiączkowy powinien trwać od 21 do maksymalnie 35 dni. O nieregularnej miesiączce mówimy wówczas, gdy raz trwają one krócej (np. nieco ponad 20 dni), a raz dłużej (np. 34-35 dni). Są kobiety, u których odstępy pomiędzy krwawieniami są jeszcze dłuższe, ale także takie, u których występują one zbyt często.

Nieregularna miesiączka – przyczyny

 Nieregularna menstruacja dotyczy często dziewcząt, które dopiero zaczęły miesiączkować. Układ hormonalny młodej kobiety może kształtować się nawet do 17 roku życia. W pierwszych dwóch latach od pierwszej miesiączki może być ona nieregularna i nie musi to mieć związku z chorobą.

Wahania hormonalne, a co za tym idzie nieregularny okres, dotyczą także kobiet dojrzałych, które zbliżają się do menopauzy, czyli ostatniej w ich życiu menstruacji. W trakcie klimakterium, czyli okresu okołomenopauzalnego, jajniki zaczynają zmniejszać produkcję estrogenów. Ich „wygaszanie” może potrwać nawet kilka lat.

Wśród innych przyczyn niesystematycznych krwawień u kobiet mogą być:

  • Przewlekły stres
  • Depresja
  • Zbyt rygorystyczna dieta
  • Częsta zmiana klimatu
  • Rak jajnika
  • Zespół policystycznych jajników
  • Uszkodzenie jajników podczas operacji
  • Choroby tarczycy
  • Choroby trzustki
  • Nieprawidłowa praca układu immunologicznego

Niestety wiele kobiet bagatelizuje objawy lub po prostu nieregularny okres zrzuca na karb szybkiego tempa życia i związanego z tym stresu oraz niewłaściwego odżywiania. Choć najczęstszą przyczyną są zmiany hormonalne, to należy sprawdzić, czy za tymi nieprawidłowościami nie stoi poważniejsza choroba. Nieleczona, tym wywołać poważne konsekwencje zdrowotne.

Nawet przy niewielkich zmianach w menstruacji, kobieta powinna zgłosić się do lekarza ginekologa. Ich przyczyny będzie można ustalić wykonując:

  • podstawowe badania hormonalne z krwi
  • USG.

W przypadku niestwierdzenia jakichkolwiek odchyleń konieczna jest dodatkowa diagnostyka:

  • wziernikowanie macicy
  • kariotyp.    

Nieregularne miesiączki – leczenie

Leczenie nieregularnie występującej miesiączki zależne jest oczywiście od rodzaju schorzenia, jakie rozpoznano u danej pacjentki.

  • W przypadku nieprawidłowości hormonalnych, odpowiedzialnych za takie schorzenia jak zespół policystycznych jajników, konieczne będzie przyjmowanie hormonów.
  • Jeśli badania wykazały nadczynność tarczycy, to lekarz może przepisać tyreostatyki – leki zmniejszające wydzielanie hormonów.
  • Skomplikowane i wymagające współpracy różnych specjalistów będzie leczenie choroby autoimmunologicznej, bo może ona wpływać niekorzystnie na różne narządy.
  • Jeżeli przyczyna nieregularnych krwawień leży po stronie psychiki, pomóc może psychoterapia. Na stany depresyjne wpływ mogą mieć jednak zaburzenia hormonalne, a dokładnie niedoczynność tarczycy. Towarzyszą jej senność, przewlekłe zmęczenie, znużenie, rozdrażnienie, a nawet kłopoty z pamięcią. Dlatego warto wykonać badania z krwi (TSH, T3, T4) a jeśli wykażą nieprawidłowości związane z funkcjonowaniem tarczycy, potrzebne będzie wyregulowanie poziomu hormonów w organizmie.
  • W przypadku poważniejszych schorzeń, takich jak rak jajnika, konieczna może okazać się operacja.  

Warto pamiętać, że na rynku dostępne są preparaty, które wspierają regulację aktywności gospodarki hormonalnej. Ich aktywne składniki, biorące udział w procesach podziału komórek pozytywnie wpływają m.in. na płodność, prawidłowe miesiączkowanie czy zmiany trądzikowe.

Artykuł zawiera lokowanie produktu

Czytaj też:

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!

Nieregularny okres – zaburzenia cyklu, przyczyny, leczenie

Nie każdy nieregularny okres musi sygnalizować zaburzenia hormonalne lub występowanie groźnej choroby w organizmie. Czasami na zakłócenia cyklu miesiączkowego może wpływać silny stres, mała ilość snu, przemęczenie, zmiany w wadze, intensywny wysiłek fizyczny (np. trening), zmiana klimatu, czy przebyta grypa.

1. Nieregularny okres. Kiedy występują zaburzenia cyklu?

Prawidłowy cykl menstruacyjny wynosi nie więcej niż 35 i nie mniej niż 22 dni. Cykle menstruacyjne mogą się wahać od 20 do 45 dni (czasami rozbieżności mogą być większe). Gdy cykle trwają tę samą ilość dni – uznaje się je za regularne.

Odstępstwa od tej reguły świadczą o nieregularnym okresie. Nieregularne okresy często towarzyszą menopauzie oraz mogą mieć związek z dojrzewaniem płciowym. Pierwsze nieregularne miesiączki u nastolatki nie są czymś, co powinno wzbudzać niepokój.

Nieregularność może być spowodowana tym, iż w organizmie dopiero kształtuje się równowaga hormonalna młodej kobiety. Również gdy dochodzi do zmian hormonalnych w okresie pokwitania cykl może zostać zaburzony. Odstępstwo od regularnego okresu może wystąpić podczas karmienia piersią.

Prawidłowy cykl menstruacyjny to Eumonorrhoea. Oligomenorrhoea to stan na określenie nieregularnego okresu, w którym odstępy między krwawieniami przekraczają 35 dni. W przypadku zbyt częstych miesiączek, w których cykle trwają mniej niż 22 dni, można mówić o występowaniu polymenorrhoei.

2. Przyczyny nieregularnego okresu

Najczęstszymi przyczynami nieregularnego okresu są zaburzenia hormonalne. Jednym z nich jest nadmiar prolaktyny w organizmie (hiperprolaktynemia), skutkuje ona brakiem jajeczkowania, nieregularnymi (skąpymi lub przeciwnie obfitymi) okresami.

Kolejnym schorzeniem, które może wpływać na nieregularny okres jest zespół policystycznych jajników. Ta dolegliwość często dotyka kobiet w wieku rozrodczym, charakteryzuje się przewlekłym brakiem owulacji, torbielami na jajnikach, nadmiernym owłosieniem, niepłodnością, trądzikiem i przetłuszczającą się skórą, bezdechem sennym, a także łysieniem androgenicznym.

Leia também:  Como amadurecer peras: 10 passos (com imagens)

Endometrioza to choroba, w której błona śluzowa macicy (endometrium) znajduje się poza jamą macicy. Taka nieprawidłowość może również objawiać się nieregularnym okresem. O niewydolność ciałka żółtego można mówić, gdy w organizmie występuje za mało progesteronu, następstwem tego są zaburzenia w fazie lutealnej, a także w całym cyklu menstruacyjnym.

Jeśli przyczyną nieregularnych okresów jest niewydolność ciałka żółtego, może dojść do problemu z utrzymaniem ciąży, gdyż w początkowych etapach ciąży progesteron odpowiada za jej utrzymanie. Nieregularny okres może świadczyć o przedwczesnym wygasaniu czynności jajników (u kobiet przed 40 rokiem życia).

Ponadto na rytm cyklu mają wpływ zaburzenia funkcjonowania tarczycy niedoczynność i nadczynność), nieprawidłowe funkcjonowanie przysadki mózgowej, cukrzyca, a także autoimmunologiczne zapalenie wątroby.

Nieregularny okres może być objawem zaburzeń hormonalnych

3. Jak leczyć zaburzenia okresu?

W niektórych przypadkach pomocne przy nieregularnych okresach mogą być preparaty ziołowe lub leki homeopatyczne. Warto również sięgnąć po produkty z soi, która jest bogata w estrogen pochodzenia roślinnego (tzw. fitoestrogeny). Cenny składnik występuje także w czerwonym winie, gruszkach, płatkach owsianych oraz jabłkach.

Nieregularne okresy mogą powodować problemy z niepłodnością, konieczna jest wizyta u specjalisty w celu zdiagnozowania przyczyn zaburzeń cyklu oraz rozpoczęcie odpowiedniego leczenia.

Diagnostyka nieregularnego okresu polega na badaniu ginekologicznym, często zleca się USG jajników, badanie nadnerczy oraz analizę hormonów płciowych takich jak: estradiol, testosteron, stosunek stężeń LH i FSH, prolaktyna. Analizuje się czynności podwzgórza oraz poziom hormonów tarczycy i nadnerczy. W leczeniu wykorzystuje się często hormonalne środki antykoncepcyjne, które regulują cykl miesiączkowy.

Potrzebujesz konsultacji z lekarzem, e-zwolnienia lub e-recepty? Wejdź na abcZdrowie Znajdź Lekarza i umów wizytę stacjonarną u specjalistów z całej Polski lub teleporadę od ręki.

Jakie są przyczyny nieregularnego okresu? Kiedy iść do lekarza?

Przeciętny cykl menstruacyjny trwa 28 dni. Za początek cyklu uznaje się pierwszy dzień krwawienia, a za ostatni – dzień poprzedzający krwawienie. Na długość cyklu wpływ ma wiele czynników.

Dlatego też długość ta może się wahać nawet o 5 dni i nie jest to zjawisko nieprawidłowe. Jeśli istnieją zaburzenia co do prawidłowego przebiegu cyklu, zaleca się baczną obserwację i liczenie dni całego cyklu, jak i samych krwawień.

Można to zrobić chociażby za pomocą specjalnych aplikacji na telefon.

Podczas całej menstruacji kobieta powinna tracić maksymalnie 100 ml krwi. Trudno jest dokładnie określić tę ilość, ale dla ułatwienia można przyjąć zasadę, że jedna podpaska jest w stanie wchłonąć około 5 ml, a tampon 3 ml krwi. Wiele z coraz bardziej powszechnych kubeczków menstruacyjnych ma na swoich ściankach podziałki służące do pomiaru objętości zgromadzonej krwi.

Jeśli przebieg cyklu budzi wątpliwości, należy zwrócić uwagę np. na kolor krwi menstruacyjnej, obecność ewentualnych upławów lub nieprzyjemny zapach.

Należy również zastanowić się, czy bóle menstruacyjne nie są silniejsze niż do tej pory, czy nie występuje osłabienie, zmiany nastroju, zmiana apetytu. Warto także zwrócić uwagę na to, czy występowanie nieregularnej miesiączki nie wiąże się z przyjmowaniem nowych leków.

O wszystkich tych szczegółach należy poinformować lekarza, który będzie zajmował się diagnostyką zaburzeń miesiączkowania.

Przyczyny zaburzeń cyklu

Na przebieg cyklu miesiączkowego ma wpływ wiele czynników. Należą do nich:

  • stres,
  • gwałtowne zmiany masy ciała, stopień odżywienia i ciężki wysiłek fizyczny,
  • choroby, zwłaszcza ciężkie, przebiegające z wyniszczeniem,
  • nagła zmiana trybu życia,
  • leki – zwłaszcza antykoncepcyjne i inne preparaty hormonalne,
  • ciąża,
  • zaburzenia hormonalne (np. PCOS), choroby obejmujące narządy płciowe.

Nieregularne cykle są częstym zjawiskiem. Typowo mogą one wystąpić u młodych kobiet. Często pierwsze cykle są nadmiernie bolesne lub nieregularne, ale po pewnym czasie ulegają normalizacji. Również u starszych kobiet bezpośrednio przed menopauzą odstępy czasowe między miesiączkami mogą być nierówne.

Stres jest bardzo ważnym czynnikiem powodującym zmianę długości trwania cyklu. Zarówno jedno wydarzenie (np.

utrata pracy, śmierć bliskiej osoby, rozstanie), jak i przewlekły stres mogą spowodować wydłużenie cyklu lub nawet kilkumiesięczną przerwę w cyklu menstruacyjnym. Nagła zmiana trybu życia, np.

rozpoczęcie pracy zmianowej, przeprowadzka, wyjście za mąż jest również bodźcem stresowym dla organizmu.

Duży wpływ na cykl ma także masa ciała. Żeńskie hormony płciowe, poza jajnikami są produkowane także w tkance tłuszczowej. Duża ilość tkanki tłuszczowej jest także bodźcem do produkcji innych hormonów.

Stąd gwałtowne zmiany masy ciała mogą zmieniać przebieg okresu. Zwiększenie ilości tkanki tłuszczowej może także spowodować, że miesiączki będą bardziej obfite.

Z kolei niska masa ciała, niedożywienie lub wzmożona aktywność fizyczna mogą prowadzić nawet do przejściowego zahamowania cyklu.

Tabletki antykoncepcyjne są stosowane nie tylko w celu planowania ciąży. Podobnie jak inne leki hormonalne – są one stosowane np. w przeroście błony śluzowej macicy i w celu uregulowania cyklu miesiączkowego. Podczas stosowania dwuskładnikowych leków antykoncepcyjnych pierwsza miesiączka może by dłuższa, bardziej bolesna i obfita. Kolejne krwawienia są krótsze i mniej obfite.

Podczas stosowania niektórych tabletek antykoncepcyjnych, co miesiąc, po 21 dniach przyjmowania leku należy przerwać na tydzień jego zażywanie. Wówczas pojawi się krwawienie.

Nie jest to jednak zwykłe krwawienie miesięczne, a tzw. krwawienie z odstawienia, wywołane nagłym spadkiem stężenia leku. Stosowanie z kolei innych preparatów hormonalnych, np.

medroksyprogesteronu może natomiast wywołać całkowite zatrzymanie cyklu.

Nieregularny okres a dni płodne i ciąża

Cykl menstruacyjny dzieli się na kilka faz. Pierwsza odpowiada za menstruację i trwa średnio 3–5 dni. Po niej następuje faza folikularna, podczas której dojrzewają pęcherzyki jajnikowe oraz jeden dominujący, zawierający przyszłą komórkę jajową.

Trzecia faza wypada pomiędzy 13. a 15. dniem cyklu i dochodzi w niej do owulacji, czyli do uwolnienia komórki jajowej z jajnika.

Po niej następuje faza lutealna, w czasie której błona śluzowa macicy jest przygotowywana do zagnieżdżenia się ewentualnego zarodka.

Biorąc pod uwagę czas, w którym komórka jajowa jest podatna na zapłodnienie oraz średni czas przeżycia plemników w drogach rodnych, dni płodne przypadają na okres od 10. do 18. dnia cyklu. Jest to reguła prawidłowa dla najczęściej występującego cyklu 28-dniowego.

W cyklu miesięcznym stała jest tylko faza lutealna występująca po owulacji i trwa ona zawsze 14 dni. Fakt ten jest wykorzystywany w wyliczaniu daty porodu, np. z wykorzystaniem reguły Naegelego. Jakiekolwiek zmiany czasu trwania cyklu dotyczą zawsze jego pierwszej połowy.

Zakończenie ciąży i okres karmienia również mają wpływ na cykl menstruacyjny. Bezpośrednio po porodzie przez pewien czas krwawienia nie występują. Później, w okresie karmienia piersią, pod wpływem wydzielanych w czasie laktacji hormonów, okresy mogą być nieregularne.

Nieregularny okres – jakie badania wykonać?

Do lekarza należy zgłosić się w następujących sytuacjach:

  • brak okresu przez więcej niż 3 miesiące u osoby niebędącej w ciąży,
  • nagła zmiana regularności okresów,
  • krwawienie miesięczne dłuższe niż 7 dni,
  • zbyt obfite krwawienia (wymagające zmiany tamponu lub podpaski np. co godzinę),
  • bardzo nasilone bóle menstruacyjne,
  • cykle krótsze niż 22 lub dłuższe niż 34 dni,
  • plamienia międzymiesięczne,
  • inne objawy, takie jak osłabienie, gorączka, upławy itd.

W trakcie rozmowy z lekarzem należy poinformować go o zmianach w odżywianiu, nowych lekach i wszystkich czynnikach, które mogłyby mieć potencjalny wpływ na zaburzenia miesiączkowania. Lekarz może także dopytać np. o osobiste problemy będące źródłem stresu, zmiany masy ciała czy aktywność seksualną.

Standardowa diagnostyka zaburzeń miesiączkowania obejmuje:

  • badanie ginekologiczne narządów miednicy,
  • badania krwi pod kątem zaburzeń hormonalnych,
  • przezpochwowe USG,
  • ewentualne inne badania obrazowe.

Poza hormonami płciowymi bardzo istotne są także hormony tarczycy.

Leczenie zaburzeń miesiączkowania

Terapia zaburzeń miesiączkowania opiera się na znalezieniu i usunięciu przyczyny. Zdecydowanie najczęściej stosuje się doustne leki antykoncepcyjne oraz hormonalne wkładki wewnątrzmaciczne.

W przypadku niedoczynności tarczycy wskazana jest suplementacja jej hormonów. W leczeniu zespołu policystycznych jajników, który jest częstą przyczyną zaburzeń miesiączkowania, poza terapią hormonalną stosuje się także leki przeciwcukrzycowe, np. metforminę. Zaleca się także przywrócenie prawidłowej masy ciała poprzez zmianę diety lub ćwiczenia fizyczne.

Leia também:  Como calcular o rendimento de um título usando o excel

Bibliografia:

  1. Bręborowicz G. H., Położnictwo i ginekologia, Tom II, Wydanie 2. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2015, s. 101–104.
  2. Lashen H., Role of metformin in the management of polycystic ovary syndrome. Therap. Adv. Endocrinol. Metabolism, 2010, 3, 1: 117–128.
  3. Harris H. R. i wsp., Long and irregular menstrual cycles, polycystic ovary syndrome, and ovarian cancer risk in a population‐based case‐control study. Int. J. Cancer, 2016, 140, 2: 285–291.

Jak oceniasz artykuł?

Średnia: 0.00 (0) Zostaw swoją ocenę.

Dziękujemy!

Nieregularne miesiączki – przyczyny i leczenie

Nieregularne miesiączki mogą być objawem wielu schorzeń, dlatego nie wolno lekceważyć zaburzeniu cyklu. Dowiedz się, jakie mogą być przyczyny nieregularnych miesiączek, jak najczęściej przebiega diagnozowanie zaburzeń menstruacyjnych oraz na czym najczęściej polega ich leczenie.

Nieregularne miesiączki – czyli jakie?

Prawidłowy cykl menstruacyjny trwa od 21 do 35 dni. Różnice są też w prawidłowym krwawieniu, które może trwać od 3 do 7 dni. U młodych dziewczyn, które miesiączkują od niedawna, cykle są nieregularne – powinny ustabilizować się około 17. roku życia.

Również u pań w okresie klimakterium, gdy z każdym kolejnym cyklem produkowana jest coraz mniejsza ilość estrogenów, cykle mogą się zaburzać. U kobiet w wieku rozrodczym każda zmiana w cyklu powinna być skonsultowana z ginekologiem. Do lekarza powinny zgłosić się osoby, u których krwawienie się spóźnia oraz te, u których występuje zbyt często.

Do gabinetu należy zgłosić się również, gdy miesiączką trwa dłużej niż 8 dni, gdy jest nadzwyczaj obfita lub wyjątkowo bolesna.

Nieregularne miesiączki – przyczyny zaburzeń cyklu menstruacyjnego

Nieregularne miesiączki mogą najczęściej mają swoje źródło w zaburzeniach hormonalnych.

Te mogą wynikać z takich chorób, jak zespół policystycznych jajników czy chorób tarczycy, mogą to być również niegroźne zachwiania hormonalne.

Ponadto rozregulowany cykl menstruacyjny może wynikać z niezdrowego stylu życia, a także z poważnych chorób, nie zawsze kojarzonych z nieregularnymi miesiączkami. Spośród przyczyn nieregularnych miesiączek należy wymienić:

  • choroby tarczycy (Hashimoto, niedoczynność, nadczynność)
  • zespół policystycznych jajników
  • endometrioza
  • zaburzenia pracy układu immunologicznego
  • niewłaściwa dieta – zbyt niskokaloryczna, zbyt niskotłuszczowa
  • przepracowanie, brak regeneracji po intensywnych treningach
  • depresja
  • mięśniaki macicy
  • częste zmiany strefy czasowej
  • choroba wątroby
  • choroba trzustki
  • nieprawidłowości anatomiczne w jajnikach
  • choroba nowotworowa

Nieregularne miesiączki – diagnoza i leczenie

Nawet, jeśli dotychczas miesiączki występowały regularnie, a odstępstwo od tej normy było jednorazowe, nie należy przekładać decyzji o wizycie u ginekologa.

Lekarz w pierwszej kolejności przeprowadzi pogłębiony wywiad, badanie ginekologiczne, USG oraz zleci hormonalne badania krwi.

Jeśli pacjentka podejrzewa, że nieregularne miesiączki mogą mieć swoje źródło w stresie, niewłaściwej diecie czy niedosypianiu, oczywiście należy wprowadzić odpowiednie nawyki. Można sięgnąć także po zioła – melisę lub ashwagandhę, oczywiście w porozumieniu z lekarzem.

Przyjrzeć się także należy podaży zdrowych tłuszczy roślinnych w diecie – zbyt mała ich ilość zaburza prawidłowe funkcjonowania żeńskiego układu hormonalnego. Często konieczne jest także wykonanie dodatkowych badań, między innymi wziernikowania macicy.

Leczenie dostosowane musi być oczywiście do schorzenia, jakie jest przyczyną nieregularnych miesiączek. Każda zmiana w cyklu powinna skończyć się wizytą u lekarza, choć nie zawsze przyczyna zmiany w cyklu jest poważna. Jednak wczesna diagnostyka jest najskuteczniejszą metodą walki z chorobami, które leżą u podstaw zaburzeń w miesiączkowaniu.

Nieregularny okres – kalkulator, po porodzie, a ciąża | Dimedic.eu

Chcesz opóźnić miesiączkę?

Skorzystaj z porady online

  • Nieregularny okres może wynikać z błahych przyczyn, jak choćby zmiany żywieniowe, podróże, przemęczenie, ale także z poważnych chorób.
  • Wśród nich choćby zespół policystycznych jajników czy choroby tarczycy.
  • Nieregularne miesiączki mogą również występować przed menopauzą lub po porodzie.
  • Ważne jest zdiagnozowanie powodu nieregularnych cykli menstruacyjnych i wdrożenie właściwego leczenia.

Ile może spóźniać się okres?

  1. Nieregularny okres jest zaburzeniem w cyklach menstruacyjnych kobiety.
  2. Menstruacja, którą określa się jako regularną, to taka, która pojawia się konsekwentnie co stałą ilość dni.
  3. Z reguły za normę uważa się 28-dniowy cykl miesiączkowy.

  4. Uznaje się, że maksymalna rozpiętość czasowa w cyklu miesiączkowym może wynosić 35 dni, a minimalna – 21 dni.
  5. Dłuższe bądź krótsze cykle od wskazanych wyżej ocenia się jako nieregularne. 
  6. Nieregularne miesiączkimogą występować z różnych powodów.

Od całkiem błahych, takich jak zmiana diety, po poważne, jak występowanie w organizmie ciężkich schorzeń, np. nadczynności tarczycy.

U kobiet z rozchwianym cyklem menstruacyjnym trudno jest określić kalkulator miesiączki nieregularnej, a co za tym idzie ustalić dni płodne i niepłodne.

Nieregularny okres – przyczyny

Nieregularne miesiączki mogą wynikać m.in. z przejścia na inny sposób żywienia, ze stresu, przemęczenia, niewyspania, zmiany klimatu, podróży, przebytej infekcji, nagłej utraty wagi, przyjmowania niektórych leków itp.

  • Ponadto nieregularny okres może być spowodowany dojrzewaniem płciowym lub przekwitaniem.
  • Pierwsze miesiączki u nastolatki bardzo często nie występują regularnie i nie należy się tym zamartwiać.
  • Organizm ma wtedy jeszcze czas, żeby się uregulować.
  • Podobnie wygląda sytuacja u kobiet przed wejściem w wiek menopauzalny.
  • Miesiączki przez zaburzenia hormonalne stają się nieregularne, aż w końcu zupełnie się wyciszają.

Brak okresu może też oznaczać, że kobieta zaszła w ciążę. Jeśli występuje taka możliwość, należy to sprawdzić choćby testem ciążowym.

Nieregularne miesiączki po porodzie także nie powinny dziwić, są naturalnym procesem, który wraz z zakończeniem karmienia piersią powinien się unormować.

Nieregularny okres wywołują również niektóre choroby.Wśród nich m.in.:

  • zespół policystycznych jajników (objawia się przewlekłym brakiem owulacji, torbielami na jajnikach, trądzikiem, bezdechem sennym czy łysieniem androgenicznym),
  • zaburzenia hormonalne (wywołane przez np. niedobór progesteronu, czy nadmiar prolaktyny),
  • endometrioza,
  • nadczynność lub niedoczynność tarczycy,
  • cukrzyca,
  • bulimia i anoreksja,
  • zespół Ashermana,
  • schorzenia związane z wątrobą,
  • zaburzenia w pracy przysadki mózgowej.

Nieregularny okres – leczenie

  1. Nieregularny okresnależy leczyć.
  2. Jeśli kobieta obserwuje u siebie brak regularności w krwawieniach, powinna zgłosić się do lekarza ginekologa.
  3. Jest to bardzo istotne, gdyż zbyt rzadkie lub zbyt częste miesiączki mogą mieć związek z niepłodnością.

  4. W leczeniu nieregularnych miesiączek stosuje się środki adekwatne do przyczyny pojawienia się nieregularnych cykli.
  5. Ginekolog oceni narządy kobiece w badaniu ginekologicznym, a ponadto sprawdzi kondycję jajników podczas badaniu USG oraz oceni stan hormonów płciowych.

  6. Może także przeprowadzić badanie nadnerczy.
  7. Lekarz może zdecydować się na wykorzystanie terapii hormonalnej lub przepisanie innych preparatów kobiecie.
  8. Nieregularny okres jest też wskazaniem do zastosowania diety bogatej w fitoestrogeny.

Powinno się zatem jeść takie produkty jak np. gruszki, jabłka, soję, czy płatki owsiane.

Nieregularny okres a ciąża

  • Jak zajść w ciążę przy nieregularnym okresie?
  • Kobiety borykające się z nieregularnymi miesiączkami zazwyczaj mają problem z zajściem w ciążę.
  • W ich przypadku bardzo trudno bowiem oszacować dni płodne.
  • Problem z zajściem w ciążę może to wynikać z bezpłodności kobiety, zaburzeń owulacyjnych lub z przewlekłego braku owulacji, jednak nie musi.
  • Aby doczekać się ciążowego brzuszka przy problemach z regularnością cykli należy zgłosić się do ginekologa, by ustalić przyczynę problemu i wdrożyć odpowiednie leczenie.
  • Kobiety niekiedy miewają bezowulacyjne cykle, podczas gdy pozostałe przebiegają normalnie.
  • Można to sprawdzić przeprowadzając domowy test owulacyjny.
  • Jeśli natomiast cykl bezowulacyjny pojawia się co miesiąc, należy udać się na wizytę do lekarza.

Nieregularny okres po porodzie

  1. Nieregularny okres po porodzie jest normalną sprawą i nie powinien martwić.
  2. Nieregularne miesiączki po ciąży są zależne od ilości prolaktyny występującej w organizmie.
  3. Jest to hormon, który wspiera produkcję mleka kobiecego.
  4. Kiedy zaczyna go ubywać, a karmienie piersią odbywa się coraz rzadziej, poziom prolaktyny spada, a zaczyna rosnąć natężenie hormonu FSH, który uaktywnia funkcjonowanie jajników.
  5. Wówczas wraca miesiączka po porodzie, natomiast trzeba pamiętać, że owulacja może nastąpić jeszcze przed pojawieniem się pierwszego okresu po ciąży.
  6. Oznacza to, że kobieta może być z powrotem płodna jeszcze zanim wróci menstruacja.
  7. Panie po ciąży powinny więc pamiętać o stosowaniu antykoncepcji.
  8. Sprawdź: 

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*