Napięcie nerwowe – jak się objawia i jak leczyć napięcie nerwowe?

U półrocznych dzieci zaniepokoić nas powinno, kiedy maluszek leżąc na brzuszku nie podpiera się na dłoniach z wysportowanymi w stawach łokciowych kończynami górnymi oraz wysoko odklejoną od podłogi klatką piersiową. Nie obraca się lub w pozycji na boku silnie wygina ciało w literkę „C” (odchyla głowę do tyłu poza długą oś kręgosłupa).

  • Codzienność dzieciątka borykającego się ze wzmożonym napięciem mięśniowym bywa trudna. Maleństwo często jest spięte, płaczliwe, pręży się i trudno je uspokoić. Niechętnie pozwala na zginanie nóżek i rączek przez co codzienna pielęgnacja oraz zakładanie, ściąganie ubrań mogą być kolejną dawką stresu zarówno dla niego jak i rodzica.

Dysproporcja mięśniowa? – na wizycie u lekarza słyszysz, że Twoje dziecko ma wzmożone napięcie mięśniowe, a u fizjoterapeuty, że osłabione… O co chodzi??

…obydwie strony mogły mieć rację! Dlaczego?

Mogli mieć na myśli to samo, lecz nie wyjaśnić szczegółowo znaczenia tych sformułowań. Lekarz prawdopodobnie mówił o napięciu mięśniowym „na obwodzie” – czyli w rączkach i nóżkach, a fizjoterapeuta… o napięciu centralnym, czyli napięciu mięśniowym w obrębie tułowia.

Jaka jest w takim razie zależność między napięciem centralnym a tym „na obwodzie”?

W pierwszych miesiącach życia dziecko w dużej mierze pracuje nad stabilnością ustawienia głowy i tułowia. Stabilny tułów daje niemowlakowi dużo możliwości, by móc swobodnie poruszać kończynami, chwytać zabawki oraz zdobywać kolejne umiejętności motoryczne.

Jeśli centrum (tułów) ciała maluszka nie będzie stabilne to znaczy nie będzie miało właściwego napięcia mięśniowego, dziecko będzie „szukać” innych form by skontrolować swoje ciało np.

napinając swój „obwód”(czyli kończyny). I wówczas widzimy, że zaczyna się napinać, prężyć, nie lubić leżenia na brzuszku.

Później trudno nam je nosić, bo mocno prostuje swoje ciałko, a nawet zaczynają się kłopoty ze spokojnym snem…

Przyczyny wzmożonego napięcia mięśniowego u niemowląt

Przyczyn może być bardzo wiele. Na problemy z napięciem mięśniowym szczególnie narażone są dzieci, które urodziły się przedwcześnie, miały niską wagą urodzeniową oraz gdy występowały trudności w okresie ciąży i w przebiegu porodu.

W grupie ryzyka są także niemowlaki, u których długo utrzymywała się żółtaczka lub były niedotlenione podczas porodu.

Niestety częstą przyczyną „kłopotów” z napięciem mięśniowym jest też nasza nieświadomość i to my rodzice zupełnie przypadkowo dostarczamy dziecku sporo bodźców, które sprawiają, że maluch czuje się zagrożony i w reakcji na to zagrożenie mocno napina swoje ciało.

Dlaczego tak jest? Pierwsze miesiące to dla dziecka okres adaptacyjny i jest on okresem szczególnym. Maluch musi nauczyć się funkcjonowania w zupełnie nowych środowisku. Jeśli w tym czasie czynności pielęgnacyjne będziemy wykonywać zbyt szybko względem jego możliwości psychomotorycznych np.

pionizować zanim będzie miało kontrolę ustawienia głowy lub podnosząc dziecko bardzo gwałtownie ograniczymy jego płaszczyznę podparcia. To niemowlak próbując dostosować się do trudnej sytuacji nadmiernie się napina.

Jeśli bodźce te będą się powtarzać, dziecko nauczy się, że napięcie ciała jest jego sposobem na poprawę kontroli.

Wzmożone napięcie mięśniowe, może być też konsekwencją niewłaściwej dystrybucji mięśniowej, u dzieci, które są początkowo wiotkie, mają słabe napięcie centralne. W wyniku kompensacji napinają się nadmiernie na obwodzie, w podobnym mechanicznie jak opisany powyżej.

Biomechanika problemu -> Nieznormalizowane napięcie mięśniowe u niemowląt związane jest z niewłaściwą pracą układu nerwowego.

Zanim impulsy nerwowe trafią do mięśni, biegną przez szereg struktur układu nerwowego, który u niemowląt jest jeszcze nie w pełni rozwinięty.

Dlatego przewodzone informacje mogą być niewłaściwie porządkowane, selekcjonowane i trafiają tam, gdzie nie powinny, a nie w pełni rozwinięta kora mózgowa nie jest w stanie skutecznie kontrolować tych procesów.

Czasem niestety wzmożone napięcie mięśniowe nie jest jedynie objawem niedojrzałości Ośrodkowego Układu Nerwowego. Może także świadczyć o trwałym uszkodzeniu układu nerwowego (np. zwojów podstawy, móżdżku, wzgórza, istoty białej mózgu, rdzenia kręgowego), o chorobach genetycznych lub metabolicznych. Może być także objawem Mózgowego Porażenia Dziecięcego.

Jak pomóc dziecku?

Jeśli zaobserwowałeś nieprawidłowości w rozwoju swojego dziecka lub po prostu niepokoi Cię jego zachowanie – zapraszamy na konsultację! Warto skonsultować się ze specjalistą (neurologiem i fizjoterapeutą), by sprawdził, jak funkcjonuje Ośrodkowy Układ Nerwowy i czy układ nerwowy dziecka ,,dojrzewa’’.

Początkowo maluch pozostaje pod wpływem odruchów bezwarunkowych, które stopniowo ulegają integracji, a w ich miejsce pojawiają się świadome, zaplanowane i w pełni kontrolowane czynności ruchowe. Ustępowanie tych odruchów występuje indywidualnie, ale występują ramy czasowe, które ułatwiają specjalistom określenie dojrzałości mózgu.

To bardzo ważne, by ewentualne zaburzenia rozwoju psychoruchowego lub zachowań emocjonalnych wcześnie i dobrze zdiagnozować.

Fizjoterapia jest podstawową metodą leczenia wzmożonego napięcia mięśniowego. Podjęcie rehabilitacji w jak najszybszym czasie od momentu zauważenia nieprawidłowości, zwiększa szansę na prawidłowy rozwój psychomotoryczny dziecka.

Terapię prowadzimy m.in metodami:

  • NDT-Bobath,
  • Vojty,
  • PNF
  • oraz elementy SI.

Napięcie nerwowe – jak się objawia i jak leczyć napięcie nerwowe?

Stosując techniki metody NDT-Bobath terapeuta normalizuje napięcie mięśniowe dziecka.

Wyzwala, wspomaga przebieg i prowadzi ruch w formie najbardziej zbliżonej do prawidłowych wzorców ruchu z tak zwanych ,,punktów kluczowych’’ czyli punktów kontroli, którymi są: głowa, obręcz barkowa i obręcz miednicza.

W ten sposób dostarcza Ośrodkowemu Układowi Nerwowemu (OUN) odpowiednich doznań czuciowych i ruchowych, a dziecko jest dynamicznie aktywizowane. Dzięki czemu może wykorzystać i utrwalić zdobyte umiejętności w codziennych czynnościach.

W trakcie terapii metodą Vojty terapeuta/rodzic uciska określone punkty na ciele małego pacjenta w celu uzyskania prawidłowej reakcji ze strony OUN. Pod wpływem stymulacji dziecko jest w stanie napiąć odpowiednie grupy mięśniowe, których samo nie byłoby w stanie uzyskać.

Dzięki terapii gromadzi nowe doświadczenia. Wielokrotne powtarzanie ćwiczeń prowadzi do stymulacji OUN i tworzenia nowych połączeń nerwowych w mózgu.

Gdy obszary mózgu odpowiedzialne za ruch zakodują i utrwalą wzorce ruchowe aktywizowane podczas stymulacji, dziecko będzie mogło je wykorzystać w swojej spontanicznej motoryce.

Odpowiednio dopasowane do potrzeb i możliwości dziecka ćwiczenia sprawiają, że maluszek uzyskuje optymalne napięcie mięśniowe.

Kluczowym elementem wsparcia terapii jest także zaangażowanie rodziców oraz zrozumienie problemów z jakimi boryka się ich maleństwo.

Odpowiednią pielęgnacją, sposobem noszenia, podnoszenia przez rodziców i opiekunów dziecka możemy wiele zdziałać. A efekty rehabilitacji widać już po pierwszych tygodniach.

Co robić w domu?

Pamiętając, że zanim dziecko będzie mobilne musi być stabilne, musimy pomóc mu osiągnąć stabilność centrum swojego ciała.

Warto poprosić fizjoterapeutę, by pokazał kilka ćwiczeń jak można ćwiczyć tułów / brzuszek Twojego dziecka -> nie ma uniwersalnego ćwiczenia, gdyż każde dziecko jest inne.

Później warto rozluźniać spięte kończyny wykonując pokazane przez specjalistę ćwiczenia i uzupełniając je o masaże oraz wibrację (np. przykładać zabawki wibracyjne).

Ponadto w aktywny sposób się bawić J i unikać miękkich materacy, leżaczków/ bujaczków przynajmniej do czasu, kiedy tułów dziecka pozwoli na łączenie rączek w linii środkowej czy wysuwanie ich w stronę zabawki, zbliżanie dłoni kolan (najczęściej 4-5 miesiąc życia). W innych naszych postach znajdziesz więcej informacji jak bawić się z dzieckiem, by wspierać jego rozwój psychomotoryczny.

Uwaga. Czasem prężenie ciałka jest reakcją na ból dziecka, gdy ma np. kłopoty ze zrobieniem kupki, ma kolkę lub refluks… bardzo prawdopodobne, że zareaguje napięciem. Wtedy zawsze trzeba podejść do tematu kompleksowo i wówczas też warto pomóc maluszkowi odpowiednimi ćwiczeniami.

Konsekwencje nieleczonego wzmożonego napięcia mięśniowego

Niewyrównane napięcie mięśniowe nie pozostaje obojętne dla rozwoju człowieka, dlatego tak ważne jest zdiagnozowanie problemu i rehabilitacja. Im szybciej zostanie podjęta, tym większe są szanse na prawidłowy rozwój psychomotoryczny dziecka.

Zaburzenia napięcia mięśni i często towarzyszące mu opóźnienia w ustępowaniu odruchów bezwarunkowych lub ich przetrwanie poza okres fizjologicznego występowania, powodują odmienne doświadczenia czuciowo-ruchowe.

Nieprawidłowe odczuwanie ułożenia i ruchów ciała jako całości oraz jego poszczególnych części będą powodować kształtowanie się niewłaściwych wzorców ruchowych. Jeśli nieprawidłowości te się utrwalą utrudniają zdobywanie nowych umiejętności ruchowych w ich jakościowej (właściwej) formie i trudno je później korygować.

W konsekwencji mogą powodować ograniczenia ruchowe, przykurcze mięśniowe, wady postawy, zmiany zwyrodnieniowe i towarzyszące ich dolegliwości bólowe. Zaburzać pracę mógu. Sprzyjać wystąpieniu słabej integracji obu stron ciała. Utrudniać specjalizację półkul mózgowych. Może objawić się problemami z separacją pracy głowy, tułowia i kończyn.

Zaburzeniami dotyczącymi utrzymania prawidłowego poziomu aktywności nerwowe. Trudnościami ze skupieniem uwagi i innymi zaburzeniami Integracji Sensorycznej mózgu.

Leia também:  Como armazenar o tofu: 11 passos (com imagens)

Masz dodatkowe pytania?

Wzmożone napięcie mięśniowe- neurologa dziecięcy – PsychoMedic.pl

Napięcie nerwowe – jak się objawia i jak leczyć napięcie nerwowe?

Wzmożone napięcie mięśniowe – badanie u neurologa dziecięcego

Życie młodych rodziców nie jest łatwe. Choć, w przeciwieństwie do starszych pokoleń, mamy dzisiaj dostęp do licznych poradników oraz informacji w internecie, ciężko czasami stwierdzić czy dziecko rozwija się prawidłowo. Porównywanie swojego maluszka z innymi niemowlętami, prowadzi z kolei często do błędnych wniosków.

Dotyczy to zwłaszcza rozwoju ruchowego: umiejętności podnoszenia główki czy prawidłowego ułożenia ciała. Czasami trudno ocenić czy zachowania niemowlęcia są normalne czy świadczą o zaburzeniach. Jednym z najczęściej występujących problemów jest wzmożone napięcie mięśniowe. Im szybciej zdiagnozowane tym szybciej nasz lekarz neurolog dobierze metody pracy z dzieckiem.

Dajesz swojemu dziecku szanse normalnego rozwoju.

Wzmożone napięcie mięśniowe – na czym polega

Aby wyjaśnić na czym polega wzmożone napięcie mięśniowe, warto wspomnieć jak wygląda rozwój ruchowy noworodka i niemowlęcia. Maluszek po urodzeniu nie ma w pełni ukształtowanych narządów ruchu, mięśni ani układu nerwowego.

Jego ciało musi nauczyć się koordynacji ruchowej i prawidłowego reagowania na bodźce. Z tego powodu, dziecko reaguje bardzo gwałtownie na nagłe zmiany otoczenia, ból lub pojawienie się nowych bodźców. Reakcja objawia się naprężeniem i napięciem całego ciała, czasami również wyginaniem do tyłu.

Sporadyczne zachowania tego typu u niemowlęcia, które łatwo wytłumaczyć czynnikami zewnętrznymi, nie stanowią problemu. Czasami jednak możemy zaobserwować znaczne napięcie mięśni, które występuje bardzo często, nawet wtedy gdy dziecko wydaje się spokojne.

Może to świadczyć o wzmożonym napięciu mięśniowym, które utrudnia niemowlakowi wykonywanie określonych ruchów.

Jakie objawy powinny zaniepokoić rodziców?

  • trudności z przewijaniem lub przebieraniem dziecka ze względu na silny skurcz rączek lub nóżek i sztywne ciałko
  • częsty problem z chwytaniem piersi lub butelki podczas karmienia
  • wrażenie stałego napięcia ciała dziecka, jednostronnego lub dwustronnego
  • stałe układanie się dziecka w jednej nienaturalnej pozycji
  • nienaturalne wyginanie główki przy leżeniu na brzuszku
  • stale zaciśnięte piąstki, które nie rozluźniają się pod wpływem ciepła
  • problemy z chwytaniem np. grzechotki

Objawy opisane powyżej to te najczęściej opisywane przez pediatrów i neurologów dziecięcych. Być może u swojego dziecka zaobserwowaliście również inne niepokojące zachowania? Jeśli boicie się czy niemowlę rozwija się prawidłowo, najlepszym rozwiązaniem jest wybranie się do neurologa dziecięcego.

Nie sugerujcie się wynikami uzyskanymi podczas tworzenia skali Apgar po narodzinach. Choć napięcie mięśniowe należy do czynników branych pod uwagę podczas tego badania, w dalszym rozwoju niemowlęcia mogą wystąpić problemy nieobecne u noworodka. W razie jakichkolwiek wątpliwości, najlepiej skonsultować się ze specjalistą.

W przypadku zdrowia dziecka, lepiej dmuchać na zimne!

Wzmożone napięcie mięśniowe – prawidłowe rozpoznanie i leczenie szansą na prawidłowy rozwój dziecka

Wiele osób boi się wybrać do neurologa dziecięcego, aby uniknąć usłyszenia złej wiadomości. Jest to poważny błąd, ponieważ bagatelizowany problem nie zniknie, a jego rozpoznanie jest koniecznym krokiem do usunięcia zaburzenia. Młodzi rodzice często podejrzewają, że zdiagnozowane wzmożone napięcie mięśniowe to wyrok dla dziecka.

Nic bardziej mylnego! Jeśli zostanie ono zdiagnozowane szybko, całkowite wyleczenie dziecka przeważnie nie stanowi większych trudności. Nie jest wymagana farmakoterapia, do pokonania problemu wystarczy dobra rehabilitacja. Neurolog dziecięcy, po stwierdzeniu zaburzenia, kieruje małego pacjenta na fizjoterapię, która prowadzona jest min.

metodą Vojty (uciskanie przez fizjoterapeutę odpowiednich miejsc na ciele dziecka) i/lub metodą NDT-BOBATH (masaż i głaskanie dziecka oraz odpowiednie poruszanie ciałem dziecka przez fizjoterapeutę by nauczyć je prawidłowych wzorców ruchu).

Rodzice otrzymują również porady dotyczące właściwej pielęgnacji niemowlęcia i wykonywania ćwiczeń w domu, które pomogą w zwalczeniu wzmożonego napięcia mięśniowego. Większość ćwiczeń wykonywana jest w formie zabawy, dlatego dzieci nie boją się rehabilitacji, a nawet ją lubią.

Wzmożone napięcie mięśniowe – konsekwencje braku lub błędnej diagnostyki

Wzmożone napięcie mięśniowe jest stosunkowo łatwe do wyleczenia. Wymaga jednak bardzo szybkiego reagowania, ponieważ pierwsze miesiące rozwoju dziecka są dla niego kluczowe. Bagatelizacja problemu i brak właściwej diagnozy mogą mieć poważne konsekwencje.

Jeśli pomimo wizyty u pediatry, który nie widzi problemu, wciąż zauważasz niepokojące zachowanie dziecka, nie wahaj się i zgłoś do neurologa dziecięcego. Jest to najlepszy specjalista w zakresie wzmożonego napięcia mięśniowego u dzieci.

Jeśli problem nie zostanie dostrzeżony wystarczająco wcześnie, może doprowadzić do bolesnych przykurczy mięśniowych (w tym przykurczy trwałych), wad postawy, lub problemów z koncentracją w późniejszym wieku.

Wzmożone napięcie mięśniowe może być także objawem innych chorób neurologicznych, które na wczesnym etapie są łatwiejsze do wyleczenia lub zahamowania. Nie warto bać się lekarza. Zadbajcie o prawidłową diagnostykę dziecka i jego dalszy rozwój.

Napięcie nerwowe, stres… – Centrum Fitoterapii Labofarm

Gdy napięcie nerwowe przedłuża się może być niebezpieczne dla organizmu. Niestety coraz częściej wskutek stresującego trybu życia jesteśmy na taki stan narażeni.

Coraz szybsze tempo życia, nadmiar obowiązków, szybkie jedzenie, brak czasu na odpoczynek powodują, że coraz młodsze osoby zmagają się z przewlekłym napięciem nerwowym.

Zwykle pierwsze objawy dotyczą zaburzeń żołądkowych, zaburzeń snu, objawów związanych z coraz częstszą ospałością lub rozdrażnieniem, problemów z pamięcią, chwilowego zwiększenia ciśnienia krwi.

Dłuższe narażenie na stres może skutkować poważniejszymi objawami somatycznymi. Często występują częstoskurcze oraz inne zaburzenia sercowo-naczyniowe. Mogą zdarzyć się takie objawy jak poty, fale gorąca, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, choroba wrzodowa żołądka, objawy związane z zespołem jelita drażliwego, wzmożone napięcie mięśni, zaburzenia snu, ogólne zmęczenie i rozdrażnienie.

Przewlekłe napięcie nerwowe prowadzi również do spadku odporności organizmu i podatności na infekcje.

Skutkiem takiej mobilizacji układu współczulnego są następujące objawy:

Co można zrobić?

Podstawą walki ze stresem i przemęczeniem jest zmiana stylu życia. Niezwykle ważną rolę odgrywają codzienne, powtarzane rytuały – regularne posiłki, określenie godzin snu czy odpoczynku. Dzięki temu ponownie możemy odzyskać równowagę, wprowadzamy rytm, do którego nasz organizm się przyzwyczai.

Bardzo ważny jest ruch – szczególnie na świeżym powietrzu, dlatego nie może go zabraknąć w naszym codziennym planie dnia

Regularna aktywność fizyczna powoduje wiele korzystnych zmian fizjologicznych w organizmie. Zmniejsza ryzyko wystąpienia cukrzycy typu 2 oraz chorób naczyniowych, poprawia nastrój.

Bardzo istotna jest zrównoważona dieta, w której nie może zabraknąć witamin. Szczególnie pamiętajmy wówczas o witaminach z grupy B – biorą udział w wytwarzaniu hormonów, neuroprzekaźników, zmniejszają objawy zmęczenia. Należy wzbogacić dietę również w witaminy C, A oraz E.

Lecznicze rośliny – skuteczne i bezpieczne

Z właściwości uspokajających i nasennych słynie bardzo wiele ziół. Mają one szerokie zastosowanie – od łagodnych stanów napięcia nerwowego po działanie przeciwdepresyjne i przeciwlękowe. Stosowanie roślinnych leków o działaniu uspokajającym jest przede wszystkim bezpieczniejsze w porównaniu z lekami syntetycznymi oraz skuteczne.

Nie powodują lekozależności oraz otumanienia, a na drugi dzień można prowadzić samochód. Osłaniają układ nerwowy przed stresem dnia codziennego, ułatwiają zasypianie. Leki roślinne można stosować bezpiecznie przez dłuższy czas.

Ich działanie jest kompleksowe, obejmujące zarówno układ nerwowy, krwionośny i pokarmowy czyli wpływają na objawy stresu związane z każdym z tych układów.

Najbardziej znane ze swoich właściwości uspokajających surowce roślinne to: korzeń kozłka lekarskiego (potocznie nazywany walerianą), szyszki chmielu, liść melisy i ziele serdecznika.

Leia também:  Ból kciuka – jakie mogą być przyczyny bólu kciuka?

WALERIANA niekiedy nazywana królową wśród ziół uspokajających jest znaną i cenioną rośliną leczniczą już od czasów antycznych. W lecznictwie używa się jej korzeni oraz kłączy. Zmniejsza napięcie i lęk, ułatwia zasypianie. Powoduje, że zasypia się szybciej i nie wybudza w nocy.

LIŚĆ MELISY działa uspokajająco oraz rozkurczająco na mięśnie gładkie jelit przez co zmniejsza bóle brzucha na tle nerwowym.

SERDECZNIK POSPOLITY jest rośliną leczniczą, której działanie przebiega wielokierunkowo. Oprócz efektu uspokajającego wpływa również regulująco na pracę serca w czasie stresu.

CHMIEL ZWYCZAJNY a dokładniej szyszki chmielowe wykazują działanie uspokajające w łagodnych stanach napięcia nerwowego oraz nasenne.

Czy wiesz, że… Bardzo ważne przed zaśnięciem jest przebywanie w lekko przyciemnionym pomieszczeniu ponieważ takie warunki są sygnałem dla szyszynki do produkcji melatoniny – hormonu odpowiedzialnego za regulację rytmu dobowego.

Dobrym rozwiązaniem dla osób, które nie lubią lub nie chcą brać tabletek, ponieważ mają problemy z połykaniem są mieszanki ziołowe o działaniu uspokajającym w postaci naparu. W sytuacji, gdy mimo podjętych prób nie udaje się wyjść z sideł stresu, a narastające zmęczenie i apatia utrudniają codzienne funkcjonowanie powinniśmy zwrócić się o pomoc do specjalisty.

W obecnych czasach dolegliwości psychiki nie stanowią już tematu tabu i są traktowane jak dolegliwości somatyczne. Ocenia się, że każdy z nas przynajmniej raz w życiu znajduje się w stanie nadającym się do konsultacji psychologa.

Napięcie nerwowe – jak się objawia i jak leczyć napięcie nerwowe?

Wzmożone napięcie mięśniowe u niemowlaka – objawy i leczenie

Napięcie nerwowe – jak się objawia i jak leczyć napięcie nerwowe? Autor: thinkstockphotos.com Wzmożone napięcie mięśni u niemowląt związane są z nieprawidłową pracą układu nerwowego.

Wzmożone napięcie mięśniowe u niemowlaków, czyli hipertonia, to dość częsta przypadłość. Jeśli pediatra podejrzewa u twojego dziecka ten problem, nie zamartwiaj się, a zacznij działać. Na szczęście maluszkowi pomoże odpowiednia rehabilitacja.

Napięcie mięśniowe to jeden z parametrów ocenianych w skali Apgar tuż po urodzeniu. Neonatolog ocenia wówczas, czy noworodek prawidłowo napina mięśnie. Jeśli ruchy jego kończyn są energiczne i silne, maluch dostaje 2 punkty, jeśli słabe – 1 punkt. 0 punktów dostają te maleństwa, których mięśnie są wiotkie.

Jednak to, czy malec ma prawidłowe napięcie mięśniowe, ocenia dopiero pediatra w trakcie rutynowych wizyt lekarskich w przychodni, mierząc opór na rozciąganie mięśni. Jeśli jest on zbyt silny, mówimy o wzmożonym napięciu mięśniowym, określanym także jako hipertonia.

Spis treści

Kiedy niemowlę powinno zacząć raczkować?

Wzmożonego napięcie mięśniowe – objawy

Zbyt silne napięcie mięśni nie pozostaje obojętne dla rozwoju, daje też konkretne objawy. Maluch z tą przypadłością jest płaczliwy i niespokojny, niewiele śpi, pręży się, ma kłopoty ze ssaniem piersi i często ulewa, mocno zaciska piąstki, krzyżuje nóżki, może też napinać jedną stronę ciała bardziej, niż drugą.

W trakcie przewijania jego nóżki są napięte i stawiają opór – mamie lub tacie trudno je zgiąć czy wyprostować. Ułożone na brzuszku dziecko nie wyciąga przed siebie rączek ani nie unosi główki (albo wygina szyję do tyłu), jego tułów wygina się w literę C. 

Dowiedz się: Masaż Shantala niemowlaka: zasady i zalety

Pozycję litery C maluszek przyjmuje także, leżąc na plecach – wtedy odgina mocno główkę, wpychając potylicę w podłoże. W kolejnych miesiącach życia maleństwo może mieć problem z samodzielnym siadaniem i staniem.

Przyczyny wzmożonego napięcia mięśniowego

Wzmożone napięcie mięśni u niemowląt związane są z nieprawidłową pracą układu nerwowego. Zanim impulsy nerwowe trafią do mięśni, biegną przez kolejne struktury układu nerwowego, który u niemowląt nie jest jeszcze całkowicie rozwinięty – dlatego nie zawsze trafiają tam, gdzie powinny, a słabo rozwinięta kora mózgowa nie jest w stanie ich w pełni kontrolować. 

U wielu niemowląt jest to normalne – malec napina ciało gdy płacze, czy gdy jest mu zimno. Czasem jednak wzmożone napięcie mięśniowe jest problemem wynikającym z wad lub uszkodzeń.

Najczęściej obserwuje się je u wcześniaków, dzieci urodzonych z masą ciała poniżej 2500 g, a także u maluchów po długich i ciężkich porodach, w trakcie których doszło do niedotlenienia mózgu.

Sprawdź: Kiedy dziecko siada? Wyjaśniamy, w jakim wieku powinno podnosić się do siedzenia

Mogą też powodować je uszkodzenia układu nerwowego (np. zwojów podstawy, móżdżku, wzgórza, istoty białej mózgu, rdzenia kręgowego), a także nieprawidłowości w rozwoju gruczołów płciowych, związane np. z zespołem Tourette'a czy zespołem Klinefeltera. Może być także objawem mózgowego porażenia dziecięcego.

Diagnoza i leczenie wzmożonego napięcia mięśniowego

Gdy pediatra będzie podejrzewał u niemowlęcia wzmożone napięcie mięśniowe, skieruje was do neurologa, który wykona maluszkowi badanie USG przezciemiączkowe.

Jeśli stwierdzi, że napięcie jest za duże, skieruje was na fizjoterapię.

Trzeba ją rozpocząć jak najszybciej, by nie dopuścić do rozwoju przykurczy mięśniowych i zapewnić niemowlęciu prawidłowy rozwój.

Przeczytaj: Asymetria ułożeniowa niemowlaka – przyczyny, objawy, ćwiczenia dla niemowląt

Dolegliwość tę leczy się dwiema metodami: metodą Vojty (w trakcie której uciskane są różne punkty ciała, co ma pobudzić mózg do prawidłowej pracy) i metoda NDT-Bobath (terapeuta aktywizuje ciało dziecka, m.in. ćwicząc z nim ruchy pożądane na danym etapie rozwoju, np. siadanie).

Wsparciem terapii jest odpowiednia pielęgnacja i opieka nad malcem – rodzice otrzymują wskazówki, jak zajmować się dzieckiem, jakie ruchy wykonywać, i czego unikać, by malec był w stanie pokonać problemy ze wzmożonym napięciem i rozwijał się harmonijnie.

Wzmożone napięcie mięśniowe postrachem rodziców. Jest czego się bać?

Wzmożone napięcie mięśniowe (inaczej hipertonia) u niemowląt często niepokoi rodziców. Nie jest ono stanem chorobowym, ale jedynie zespołem objawów, które powinny zachęcić rodzica do kontroli u fizjoterapeuty. Część z nich minie samoistnie, część pozwolą wyeliminować proste ćwiczenia.

Czym jest wzmożone napięcie mięśniowe?

Wzmożone napięcie mięśniowe to zbyt duża aktywność pewnej grupy mięśni, najczęściej prostowników. Dzieli się ono na wrodzone napięcie, które może być spowodowane zaburzeniami w ośrodkowym układzie nerwowym i na napięcie nabyte, spowodowane złą pielęgnacją. Rodzice nieświadomie nieodpowiednio noszą i układają dziecko, co może skutkować zbyt dużą pracą mięśni.

Wrodzone napięcie mięśniowe

Napięcie mięśniowe może występować przez problemy okołoporodowe. Gdy ciąża jest przenoszona, dziecko nie ma miejsca, by rozprostować kończyny, co może wpływać na późniejszą nadmierną pracę mięśni. Gdy poród się przedłuża, niemowlę zbyt długo pozostaje w stanie napięcia nerwowego, co również może zaowocować hipertonią.

Niska masa urodzeniowa (poniżej 2500 g) i przedwczesny poród to kolejne czynniki, które wskazuje się w gronie przyczyn występowania napięcia mięśniowego.

Nabyte napięcie mięśniowe

Inną rzeczą jest nabyte napięcie mięśniowe, za które odpowiadają rodzice. Najczęściej zupełnie nieświadomie, bo przecież żaden rodzic nie chce zrobić swojemu dziecku krzywdy.

Nieumiejętne podnoszenia dziecka (bez podparcia plecków i głowy tylko np.

trzymając „pod pachami”), nieodpowiednie odkładanie go (ciągle na jedną stronę), noszenie go w pozycji wertykalnej, mogą spowodować hipertonię.

Zwykle w takiej sytuacji wystarczy zmiana nawyków, by zaobserwować zmiany u dziecka. Malucha, który układa się na jedną stronę, dobrze jest stymulować do zmiany pozycji (np. przez podłożenie mu kocyka pod główkę i zablokowanie możliwości odwrócenia jej w preferowaną stronę). Trzeba też zwracać uwagę na prawidłowe podnoszenie niemowlaka.

Czytaj też:Biały szum: czym jest, jak działa i czy pomaga w zasypianiu?

Jak rozpoznać wzmożone napięcie mięśniowe?

Poniższe objawy powinny skłonić rodzica do wizyty u pediatry lub bezpośrednio u fizjoterapeuty:

  • dziecko ciągle zaciska piąstki
  • płacze, gdy układamy je na brzuszku
  • nie chce podnosić główki
  • w trakcie karmienia piersią wygina się w literkę C
  • w trakcie snu układa główkę tylko na jednym boku – może to powodować asymetrię ułożeniową
  • pręży się, płacze
  • nadmiernie prostuje nóżki
  • szybko próbuje stawać, może pomijać etap raczkowania

Kiedy do fizjoterapeuty?

Jeśli dziecko kończy 3 miesiące i dalej nie chce podnosić główki, pręży się, wygina, układa w literkę C, trzeba wybrać się do fizjoterapeuty. Zbada on dziecko i zaleci odpowiednią terapię.

Najczęściej polega ona na relaksujących masażach, które mają rozluźnić mięśnie. Takie sesje zalecane są nawet 5 razy w tygodniu – tylko częste masaże przynoszą efekty. Dobrze jest obserwować pracę masażysty i spróbować pewne ruchy powtórzyć w domu, np. po kąpieli.

Leia também:  Złamanie kręgosłupa – objawy, leczenie, powikłania i rokowanie

Oprócz masaży fizjoterapeuci zalecają rehabilitację. Polega ona na pokazaniu przez terapeutę zestawu ćwiczeń, które rodzice powinni wykonywać z dzieckiem w domu. Są one proste i dotyczą np. prostowania stópek na zewnątrz, obniżania barków. Zwykle jedna sekwencja ćwiczeń zalecana jest na około miesiąc. Po tym czasie rehabilitant sprawdza efekty i zaleca kolejne ćwiczenia.

Konsekwencje wzmożonego napięcia mięśniowego

Warto udać się z dzieckiem na terapię, żeby ułatwić mu codzienne funkcjonowanie.

Nadmierna praca mięśni objawia się cały czas: dziecko nie chce jeść, źle śpi, wybudza się w czasie drzemek, ma problemy z trzymaniem grzechotki, nie pozwala się przewinąć, przytulić, przebrać.

Praca z terapeutą pozwala rozluźnić mięśnie, dzięki czemu maluch staje się spokojniejszy, mniej płacze i jest bardziej zadowolony z życia.

Trzeba też pamiętać o tym, że część objawów wzmożonego napięcia mięśniowego może minąć samoistnie, ale część pozostanie. Jeśli nie podejmiemy ćwiczeń, maluch może mieć problemy z siadaniem lub chodzeniem. W przyszłości mogą pojawić się również asymetria kręgosłupa lub skolioza.

Czytaj też:Nadmiar bodźców problemem nie tylko dzieci, ale i dorosłych

Spastyczność mięśni – przyczyny, leczenie, rehabilitacja

Spastyczność mięśni to zaburzenie pracy mięśni, towarzyszące problemom neurologicznym. Nie jest to choroba sama w sobie, ale objaw innych schorzeń (spastyczność po udarze, w wyniku stwardnienia rozsianego, czy mózgowego porażenia dziecięcego). Spastyczność można leczyć, albo poprzez rehabilitację albo przyjmując leki zmniejszające napięcie mięśniowe.

Spastyczność to objaw uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Charakteryzuje się zwiększonym napięciem mięśniowym, ich porażeniem spastycznym czy niedowładem spastycznym. Spastyczność najczęściej dotyczy mięśni nóg i rąk. Jest wyzwaniem dla organizmu, który musi zużyć całą energię na napinanie się mięśni.

Zaburzenia pracy mięśni mogą wpływać również na pracę narządów wewnętrznych np. jelit – co może powodować ból czy np. trudności w mówieniu (przy spastyczności krtani).

Spastyczność mięśni – przyczyny

Stany spastyczne są najczęściej powikłaniem:

  • dziecięcego porażenia mózgowego,
  • udaru mózgu,
  • urazu rdzenia kręgowego,
  • zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych,
  • stwardnienia rozsianego,
  • guza mózgu,
  • w przebiegu innych chorób o charakterze neurodegeneracyjnym.

Może też występować po:

  • zawale serca,
  • zapaleniu otrzewnej.

Spastyczność mięśni – diagnoza

Spastyczność u osób z dziecięcym porażeniem mózgowym, guzem mózgu, czy stwardnieniem rozsianym diagnozuje się na podstawie wywiadu z pacjentem, badaniem obrazowym czy fizykalnym.

Po udarze lub przy raku mózgu warto zrobić tomografię komputerową i rezonans magnetyczny.

Do oceny spastyczności wykorzystuje się najczęściej również skalę Ashwortha lub jej zmodyfikowaną wersję, a także skalę Tardieu.

Spastyczność mięśni – objawy

  • zwiększenie napięcia mięśniowego,
  • osłabienie mięśni antagonistycznych
  • niedowład mięśni,
  • porażenie mięśni,
  • wzmożone odruchy głębokie,
  • mimowolne skurcze mięśni.

Spastyczność o niewielkim nasileniu zazwyczaj nie jest bardzo dużym utrudnieniem dla pacjenta, jednak gdy jest ona większa często uniemożliwia chorym normalne funkcjonowanie.

Spastyka mięśni – leczenie

Spastyczność można leczyć, poprzez:

  • rehabilitację,
  • farmakoterapię, czyli przyjmowanie leków zmniejszających napięcie mięśniowe (zazwyczaj  są to: baklofen, benzodiazepiny, iniekcje toksyny botulinowej),
  • leczenie chirurgiczne lub ortopedyczne (w tej dziedzinie wiele posunęło się już do przodu, chociaż eksperci studzą emocje, mówiąc, że do większego przełomu jest jeszcze daleko).

Leczenie spastyczności fizjoterapia

Za pomocą zabiegów fizjoterapeutycznych można obniżyć napięcie mięśni. Ćwiczenia są w stanie wzmocnić grupy mięśni antagonistycznych oraz rozciągnąć mięśnie przykurczone, a także opóźnić, a nawet zapobiec wystąpieniu zmian wtórnych. W skład fizjoterapii wchodzą:

  • -kinezyterapia
  • Obniża napięcie mięśniowe, poprawia koordynację, siłę, ruchomość w stawach. Obejmować powinna ćwiczenia rozciągające, wzmacniające, a także korygowanie ułożenia kończyny
  • -fizykoterapia
  • Wykorzystuje się tutaj elektrostymulację prądami o małej częstotliwości (metoda Huffschmidta, tonoliza).

Spastyczność rehabilitacja

Rehabilitacja powinna odbywać się codziennie w domu, co jakiś czas warto zgłosić się na kontrolę w specjalistycznym ośrodku. Najlepsze efekty daje połączenie kinezyterapii i fizykoterapii.

Spastyczność poudarowa

Spastyczność poudarowa to jedno z najczęstszych powikłań udaru mózgu. W ten sposób sprawność traci w Polsce 4,5 tysiąca osób rocznie. Co ciekawe spastyczność u większości chorych rozwija się dopiero 3 miesiące po udarze (ale oczywiście może pojawić się również dużo szybciej).

Bardzo ważne jest, by jak najszybciej zauważyć objawy spastyczności, ponieważ zwiększa to szansę na skuteczne leczenie i szybszy powrót do sprawności. Osoby po udarze najczęściej mają problem ze spastycznością łokcia i nadgarstka. Można zaobserwować u nich duże napięcie mięśniowe, trudności w trzymaniu przedmiotów czy nienaturalne ułożenie ręki.

Pomóc mogą zabiegi rehabilitacyjne oraz leczenie toksyną botulinową. 

Spastyczność u dzieci

Porażenie spastyczne może być również konsekwencją mózgowego porażenia dziecięcego.

Porażenie, w zależności, jak rozległe są uszkodzenia układu nerwowego może dotyczyć wszystkich czterech kończyn, trzech, dwóch bądź jednej.

Może występować po jednej stronie ciała, albo obejmować również tułów oraz głowę. Najlepsze efekty leczenia przynosi połączenie rehabilitacji oraz terapii toksyną botulinową z elektrostymulacją mięśni.

(EZ)

Wzmożone napięcie mięśniowe – przyczyny, objawy, leczenie

Czym jest napięcie mięśniowe? Mówiąc najprościej, chodzi o gotowość mięśni do podjęcia pracy – na przykład utrzymania ciała w pozycji siedzącej czy zachowania równowagi w pozycji stojącej. Czasem jednak dochodzi do jego zaburzeń – nie tylko obniżenia, ale i podniesienia. Gdy jest wzmożone – pojawiają się problemy z układem ruchowym.

Podkreślmy już na początku, że wzmożone napięcie mięśniowe, czyli hipertonia, jest zaburzeniem o podłożu neurologicznym.

Skąd bierze się wzmożone napięcie mięśniowe?

Przyczyn hipertonii może być wiele, wszystkie jednak wywołują prowadzące do niego uszkodzenia układu nerwowego. Najczęstsze powody wystąpienia wzmożonego napięcia mięśniowego to:

  • wypadek, w którego konsekwencji doszło do urazu głowy bądź rdzenia kręgowego,
  • nowotwory, które rozwijają się w obrębie układu nerwowego,
  • choroba Parkinsona,
  • stwardnienie rozsiane,
  • porażenie mózgowe,
  • udar mózgu.

Zdarza się również, że hipertonia wynika z zatrucia niektórymi substancjami chemicznymi.

Hipertonia przyjmuje dwie postacie:

  • gdy zostały uszkodzone drogi piramidowe układu nerwowego, mamy do czynienia ze wzmożonym napięciem mięśniowym typu spastycznego – wtedy podczas badania (ruchu) napięcie stopniowo się osłabia,
  • gdy dojdzie do zaburzeń w pozapiramidowym układzie, pojawia się sztywność – wówczas natężenie oporu mięśni się nie zmienia i pozostaje cały czas na wysokim poziomie.

Objawy hipertonii

Wzmożone napięcie mięśniowe przynosi pacjentowi poważny dyskomfort i może utrudniać poruszanie się. Przykurcze mięśni, nieustanne uczucie sztywności – np.

w obrębie kończyn, doświadczenie napięcia mięśni nawet, gdy pozostają w stanie spoczynku, a gdy choroba trwa długo – także deformacje stawów i poważne dolegliwości bólowe – oto najczęstsze objawy hipertonii.

Gdy dotknie ona kończyn dolnych, może powodować również spore problemy z poruszaniem się.

Jeśli występują u pacjenta takie symptomy, lekarz skieruje go na konsultację neurologiczną. W jej trakcie lekarz będzie badał odruchy mięśni w tzw. ruchu biernym (ciałem pacjenta będzie poruszał lekarz). Dodatkowe objawy, które mogą pojawić się w trakcie badania to np.

objaw scyzoryka – kiedy opór mięśni jest największy na początku i na końcu ruchu, objaw koła zębatego – gdy napięcie wydaje się skokowe czy objaw rury ołowianej – kiedy napięcie zdaje się być tak samo mocne cały czas. Jeśli któryś z nich wystąpi, neurolog skieruje chorego na dodatkowe badania (np.

TK, rezonans magnetyczny czy punkcja lędźwiowa) – by wskazać przyczynę hipertonii. Skieruje go również na rehabilitację.

Fizjoterapia metodą leczenia wzmożonego napięcia mięśniowego

Ćwiczenia z profesjonalnym rehabilitantem to kluczowy element terapii w przypadku hipertonii.

Odpowiednio dozowany ruch to najlepsza gwarancja, że mięśnie pacjenta przez jak najdłuższy czas zachowają sprawność, a dyskomfort ruchowy zostanie zminimalizowany.

W zależności od postępu choroby i jej przyczyny oraz stopnia sprawności pacjenta fizjoterapeuta dobiera odpowiedni zestaw ćwiczeń, które pobudzają sprawność mięśniową i łagodzą napięcie.

Leczenie przebiegać może również farmakologicznie – pacjentom podaje się leki zwiotczające mięśnie, np. dantrolen, baklofen czy diazepam.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*