Miomektomia – wyłuszczanie mięśniaków macicy

Jest alternatywa dla histerektomii, czyli zabiegu usunięcia macicy, standardowo praktykowanego u pacjentek z mięśniakiem.

Skoro to guz niezłośliwy, wystarczy jedna z metod oszczędzających kobiecy organ i mało inwazyjnych. Pacjentka opuszcza szpital nawet dzień później, wolna od skutków ubocznych tradycyjnej operacji.

Jednak mało która wie, że tak można. Wyjaśniamy więc, na czym polegają operacje oszczędzające.

Mięśniaki to guzy, które powstają z namnażających się komórek mięśni. Mogą występować pojedynczo lub w grupach. Rozróżnia się kilkanaście ich typów, przy czym są one łagodne i nie dają przerzutów.

Mięśniaki osiągają wielkość od kilku milimetrów do ponad 20 cm. Mają związek z estrogenami, gdyż częściej obserwuje się je u pacjentek o wysokim poziomie tych żeńskich hormonów.

Teorię ową potwierdza praktyka: u kobiet po menopauzie mięśniaki czasem się zmniejszają, a nawet zanikają. Szacunkowe dane mówią, że cierpi na nie ponad 5 mln Polek, w tym co druga 45-latka. To najczęstsze guzy macicy.

Nie wszystkie wymagają leczenia. W 50-60 proc. przypadków nie dają też znać o swej obecności.

Leczenie mięśniaków macicy – znajdź klinikę Porównaj oferty, sprawdź ceny i przeczytaj opinie o 29 placówkach wykonujących leczenie mięśniaków macicy:

  • Warszawa
  • Kraków
  • Łódź
  • Wrocław
  • Poznań
  • Gdańsk
  • Bydgoszcz
  • Lublin
  • Częstochowa
  • Lubin

Pokaż placówki najbliżej mnie Pokaż placówki we wszystkich miastach

Kiedy trzeba zgłosić się do lekarza?

Miomektomia – wyłuszczanie mięśniaków macicy

Do lekarza należy się udać, kiedy obserwuje się któryś z niepokojących objawów mięśniaka: 

  • nawracający ból brzucha i podbrzusza (guz uciska jelita, pęcherz moczowy i okolice krzyża),
  • ból podczas stosunku,
  • trwające długo krwawienia miesiączkowe i krwawienia w rytmie innym niż miesiączka, tak obfite, że prowadzące do niedokrwistości. 

Operacja radykalna

Kobieta z podobnymi przypadłościami słyszy zwykle, że przyczyną jest mięśniak. I że może dojść u niej do anemii, dlatego najlepiej go usunąć – razem z macicą. 

Dominujący trend, a właściwie chirurgiczną tradycję leczenia mięśniaków metodą histerektomii Amerykanie nazwali „karczowaniem macic”. Tymczasem w całej Unii Europejskiej wykonuje się rocznie 230 tys. takich zabiegów, na 300 tys. wszystkich przypadków operacyjnego usuwania mięśniaków.

Niestety, terapia taka ma poważne skutki uboczne. Po histerektomii z oczywistych powodów nie można już rodzić, a pozbawienie macicy nierzadko odbija się na stanie psychicznym także tych pacjentek, które dzieci już nie planują albo nie mogą ich mieć z powodu wieku. Inne powikłania to np. obniżenie narządów miednicy.

Czy histerektomia jest koniecznością? Na Zachodzie od dawna słychać, że nie zawsze. Już w 2014 r. berliński Instytut Kocha alarmował: aż 80 proc. ze 130 tys. przeanalizowanych operacji wykonano niepotrzebnie. Można było zastosować inne leczenie.

Ważne: Usunięcie macicy jest uzasadnione, gdy lekarze zdiagnozują jakiś nowotwór złośliwy i najważniejsze staje się ratowanie życia kobiety. W innych przypadkach istnieje alternatywa dla tak radykalnego zabiegu.

Operacje oszczędzająca

Do najpopularniejszych metod oszczędzających leczenia żylaków zaliczamy miomektomię, embolizację UAE i leczenie ultradźwiękami.

Miomektomia

Wycięcie mięśniaka z zachowaniem macicy to miomektomia. Przeprowadza się ją na kilka sposobów.

Metoda, przy której otwiera się jamę brzuszną, jest przydatna przy guzach osadzonych głęboko. Niesie ze sobą te same komplikacje, co każda klasyczna operacja, choćby utratę krwi, infekcje, zrosty. Gojenie trwa prawie miesiąc.

Nowością są zabiegi minimalnie inwazyjne. Używa się laparoskopu, histeroskopu, a nawet sięga po najnowocześniejsze technologie, np. robota chirurgicznego da Vinci. W ten sposób wycinane są nieduże mięśniaki rosnące płytko. 

Zalety metody:

  • ślady na ciele są właściwie niedostrzegalne, bo wystarczy cztery, pięć nacięć o długości najwyżej 1 cm; gdy chirurg dostanie się do macicy przez pochwę, blizn nie ma wcale,
  • boli mniej,
  • zmniejsza się możliwość infekcji i powikłań,
  • skraca się czas powrotu do zdrowia, pacjentki wychodzą ze szpitala nawet dzień po zabiegu, goją się w tydzień, dwa.

Przeciwwskazaniem dla laparoskopowego usunięcia mięśniaków jest otyłość. 

Ważne: Kobieta po miomektomii wciąż może zajść w ciążę i urodzić przez cesarskie cięcie.

Embolizacja tętnic macicznych (UAE)

To kolejny sposób leczenia oszczędzającego. Polega na wprowadzeniu do naczynia krwionośnego środka, który zadziała jak zator, zamykając dopływ krwi do mięśniaka. Dojdzie wówczas do niedokrwienia i stopniowej martwicy guza. 

Gdy istnieją przeciwwskazania do operacji, sprawdza się właśnie ta metoda. Wyklucza się ją jednak przy mięśniakach bezobjawowych, bardzo dużych czy połączonych pasmem tkanki ze ścianą macicy, tzw. uszypułowanych, u pacjentek z zaburzeniami krzepnięcia krwi, niewydolnością nerek, nadczynnością tarczycy oraz u kobiet planujących ciążę (zabieg zwiększa bowiem ryzyko krwotoku i poronienia).

Jakie są zalety embolizacji? Przede wszystkim wszystko trwa krócej: zabieg – 40 minut, pobyt w szpitalu – dobę, a rekonwalescencja – kilka dni. 

Po embolizacji tętnic nie ma żadnych blizn. Wyraźne zmniejsza się krwawienie przy miesiączce.

Leczenie ultradźwiękami – MRgFUS

Najświeższa nieinwazyjna metoda polega na obkurczaniu mięśniaków z użyciem ultradźwięków i rezonansu magnetycznego (Magnetic Resonance-Guided Focused Ultrasound).

Dźwięki o wysokiej częstotliwości kieruje się na brzuch pacjentki tak, by w zasięgu ich wiązki znalazł się mięśniak. Skupienie fal powoduje powstanie temperatury rzędu 60-90 st. C. W rezultacie tkanka mięśniaka obumiera.

Układ immunologiczny usuwa ją z organizmu, ewentualnie w jej miejscu pojawia się zdrowa tkanka łączna. 

Miomektomia – wyłuszczanie mięśniaków macicy

Korzyści z MRgFUS:

  • kobieta pozostaje płodna,
  • na ciele nie ma nawet małych blizn,
  • zabieg przeprowadzany jest w warunkach ambulatoryjnych; choć trwa 3-4 godziny, jeszcze tego samego dnia można wracać do normalnego życia. 

Zdarzają się skutki uboczne, np. bóle pleców, nudności, gorączka, zaczerwienienie skóry, plamienia, infekcja dróg moczowych…  

Metoda może się nie sprawdzić przy mięśniakach silnie ukrwionych, o średnicy ponad 10 cm czy narosłych w miejscu, na którym nie da się zogniskować ultradźwięków.

Warto wiedzieć: Przy wszystkich metodach oszczędzających macicę trzeba się liczyć z możliwością wyrośnięcia kolejnych mięśniaków. Szansa nawrotu wynosi 10-30 proc.

Wybór każdej z opisanych terapii zależy od stanu pacjentki, pozostaje sprawą indywidualną.

Mięśniaki a ciąża

U kobiet oczekujących dziecka mięśniak może oznaczać niebezpieczeństwo poronienia lub przedwczesnego porodu. Nie zdarza się to często, ale się zdarza, zwłaszcza kiedy guz ma duże rozmiary. Niestety, dopóki ciąża trwa, nie można go usuwać ani leczyć w inny sposób.

Dlaczego może być niebezpieczny? Może powodować przedwczesne skurcze. Do tego u kobiety ciężarnej ma tendencje do rozrastania się. Jeśli robi to w kierunku wnętrza macicy, zabiera miejsce dziecku, zaburzając tym samym jego rozwój. 

Czasem powoduje komplikacje podczas porodu, a nawet po nim, np. krwawienia większe niż normalnie. Bywa, że rośnie blisko ujścia macicy, blokując drogę dziecku.

Poród siłami natury staje się wówczas niemożliwy, więc trzeba zastosować cesarskie cięcie. Co ciekawe, gdy dziecko przyjdzie na świat, mięśniaki… maleją. Przestają być problemem.

Jednak lepiej się ich pozbyć, zwłaszcza wtedy, kiedy kobieta planuje kolejne ciąże.

Usunięcie – niezależnie od metody – jest możliwe najwcześniej sześć tygodni po porodzie.

FAQ , czyli najczęstsze pytania o usuwanie mięśniaków macicy

  • Mięśniaki same w sobie nie bolą. Powodują jednak dolegliwości bólowe, bo rosnąc zaczynają uciskać na jelita, pęcherz moczowy oraz okolice kręgów krzyżowych.
  • Okres rekonwalescencji zależy od wybranej metody usunięcia mięśniaka. Po klasycznej operacji chirurgicznej trwa nawet miesiąc. Po zabiegu laparoskopowym – średnio dwa tygodnie. Po embolizacji tętnic macicznych – kilka dni. Przy nieinwazyjnym leczeniu ultradźwiękami pacjent dochodzi do siebie w kilka godzin.
  • Przy wyłuszczaniu mięśniaka hospitalizacja trwa od trzech do pięciu dni, zależnie od samopoczucia pacjentki. Przy embolizacji tętnic macicznych – dobę. Przy leczeniu ultradźwiękami – do sześciu godzin (zabieg przeprowadza się w trybie ambulatoryjnym).
  • Mięśniaki usuwa się na kilka sposobów. Zabiegi dzieli się na radykalne (usunięcie mięśniaka wraz z całą macicą) oraz oszczędzające macicę. W obu wypadkach stosowana jest klasyczna metoda chirurgiczna, polegająca na rozcięciu jamy brzusznej, a także metody mało inwazyjne, na czele z laparoskopową. Inny sposób pozbycia się mięśniaków to embolizacja tętnic macicznych. Polega ona na zablokowaniu dopływu krwi do mięśniaka i doprowadzeniu tym sposobem do jego martwicy. Najmniej inwazyjna jest metoda leczenia ultradźwiękami. Wiązkę fal dźwiękowych o wysokiej częstotliwości ogniskuje się na mięśniaku, skupienie to powoduje wzrost temperatury do 90 st. C, pod jej wpływem tkanka guza obumiera.
  • Mięsak to nowotwór złośliwy, w odróżnieniu od łagodnego mięśniaka. Dotyczy głównie kobiet mających 50-60 lat, czyli przechodzących menopauzę. Zwykle rośnie szybko, wystarczy mu sześć miesięcy na powiększenie się z 1 cm do 10 cm.
  • Bochenek A., Reicher M., “Anatomia człowieka. Tom II. Trzewa”, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa, 2018, ISBN 978-83-200-4501-7
  • Janina Markowska, “Mięśniaki macicy”, Medpharm, Wrocław, 2008, ISBN 978-83-604-6649-0
  • Centrum FUS, “Pytania i odpowiedzi” (www.mrgfus.de)
Leia também:  Jakie Są Objawy Raka Czerniaka?

Usuwanie mięśniaków macicy, mięśniaki Wrocław – Szpital Medfemina | Wrocław

Miomektomia – wyłuszczanie mięśniaków macicy

Mięśniaki to łagodne nowotwory macicy występujące u ponad 20% kobiet w wieku reprodukcyjnym. Ich obecność może być bezobjawowa, mogą też być przyczyną poważnych dolegliwości bólowych, objawów uciskowych w obrębie podbrzusza i miednicy mniejszej(zaparcia, zaburzenia w oddawaniu moczu), obfitych krwawień miesiączkowych, krwawień pozamiesiączkowych, niepłodności i niezdolności donoszenia ciąży.

Co jest przyczyną mięśniaków?

Spośród czynników ryzyka mogących wpływać na rozwój mięśniaków najważniejszym jest wiek pacjentki , uwarunkowania rodzinno- genetyczne oraz przedłużona ekspozycja na estrogeny i gestageny (zarówno syntetyczne, jak i naturalne).

Jakie są objawy mięśniaków?

Objawy związane z rozwojem zmian mięśniakowatych zależą od wielkości, liczby guzów, ale przede wszystkim od ich lokalizacji.

Mięśniaki podsurowicówkowe „rosnąc” na zewnątrz zniekształcają kontur macicy, częściej powodują objawy uciskowe, lub rozwijają się bez jakichkolwiek objawów.

Mięśniaki śródścienne zlokalizowane wewnątrz ściany macicy odpowiadają za jej gorsze obkurczanie i oczyszczanie podczas miesiączki.

Mięśniaki podśluzówkowe uwypuklają się w kierunku jamy, lub wrastają do jamy macicy niekorzystnie wpływając na błonę śluzową jamy macicy, odpowiadają zatem za nieprawidłowe krwawienia maciczne oraz mogą być przyczyną niepłodności.

Większość pacjentek, u których występują zmiany mięśniakowate uskarża się na nieprawidłowe krwawienia, o charakterze obfitych, wydłużonych miesiączek, często ze skrzepami, nieprawidłowe krwawienia mogą pojawiać się też poza okresem miesiączki.

Drugim najczęstszym objawem zgłaszanym przez pacjentki jest ból , ucisk i uczucie pełności w miednicy mniejszej.

Ból może być związany z uciskiem narządów lub nerwów, w postaci ostrej występuje na skutek skrętu mięśniaków uszypułowanych.

Dolegliwości bólowe nasilają się podczas miesiączki, przy współżyciu, wypróżnianiu, a czasem towarzyszą im inne objawy uciskowe: zaparcia, parcia naglące, lub częstomocz. Jest to zależne od lokalizacji i wielkości mięśniaków.

Jak diagnozuje się występowanie mięśniaków?

W codziennej praktyce ginekologicznej podejrzewamy obecność patologii w postaci zmian mięśniakowatych macicy już podczas rozmowy z pacjentką (charakterystyczne informacje z wywiadu), a rozpoznanie potwierdzamy w badaniu ultrasonograficznym –ustalając lokalizację i wielkość guzów oraz ich wpływ na inne struktury anatomiczne w obrębie miednicy mniejszej. Dodatkowymi metodami obrazowania zmian mięśniakowatych są histeroskopia, sonohisterografia i rezonans magnetyczny.

Mięśniaki powodujące zaburzenia reprodukcyjne, lub powodujące objawy kliniczne wymagają leczenia. Podczas kwalifikacji do leczenia szczególnie istotna jest dokładna ocena liczby, umiejscowienia, wielkości guzów oraz ich wpływu na inne struktury anatomiczne.

Najważniejszą techniką obrazowania jest ultrasonografia, gdy wynik badania nasuwa dodatkowe podejrzenia diagnostykę można rozszerzyć o badanie rezonansem magnetycznym. Przed wykonaniem zabiegu lub w czasie jego trwania jama macicy powinna być poddana ocenie histeroskopowej, lub histerosonograficznej.

Jak leczy się mięśniaki?

Spośród technik chirurgicznych stosowanych w leczeniu operacyjnym zmian mięśniakowatych najważniejszymi są techniki endoskopowe: histeroskopia i laparoskopia.

Zabiegi endoskopowe wymagają użycia specjalistycznego sprzętu oraz wysoce wykwalifikowanego personelu operacyjnego.

Leczenie chirurgiczne endoskopowe umożliwia ograniczenie urazu operacyjnego dzięki czemu uzyskujemy skrócenie czasu rekonwalescencji pacjentek, mniejszy odsetek powikłań, mniejsze ryzyko zrostów, mniej nasilone dolegliwości bólowe w okresie około- i po- operacyjnym oraz uzyskanie lepszego efektu kosmetycznego.

Wybór metody leczenia zależy nie tylko od objawów klinicznych, ale także od innych czynników, takich jak : wiek, pragnienie zachowania zdolności rozrodczych, współistniejące choroby, lub predysozycje genetyczne do występowana nowotworów narządów płciowych. Metodę leczenia operacyjnego należy wybrać indywidualnie, uwzględniając życzenie pacjentki co do pozostawienia macicy.

Metody usuwania mięśniaków

Histeroskopowe wycięcie mięśniaka (tzw. myomektomia histeroskopowa) umożliwia usunięcie guzów zlokalizowanych podśluzówkowo i niektórych śródściennych jeżeli ich większa część wrasta do jamy macicy.

W przypadku zmian śródściennych resekcja może zostać przeprowadzona w kilku etapach.

W szczególnych przypadkach lokalizacji zmian w okolicy rogów macicy, lub zmian o dużej średnicy pomocna jest asysta laparoskopowa w celu kontroli głębokości cięcia histeroskopowego, często jednocześnie wykonuje się laparoskopię.

Mięśniaki uszypułowane, guzy zlokalizowane podsurowicówkowo, oraz śródściennie z przewagą wzrostu na zewnątrz macicy można usuwać laparoskopowo.

Myomektomia laparoskopowa umożliwia usunięcie mięśniaka po oddzieleniu go od mięśnia macicy a następnie ewakuację z jamy brzusznej przy użyciu morcelatora.

Lożę po usuniętej zmianie w zależności od wielkości i unaczynienia waporyzuje się lub zaszywa szwami.

W przypadku dużych mięśniaków, licznych lub głęboko wnikających w ścianę macicy można zastosować miomektomię w asyście laparoskopowej (LAM). Metoda ta umożliwia precyzyjne wyłuszczenie zmian dzięki kombinacji techniki laparoskopowej i brzusznego nacięcia o szerokości od 2 do 4 cm, rana mięśnia macicy zamknięta zostaje dwu lub trójwarstwowo.

LASH (laparoskopowa amputacja trzonu macicy nadszyjkowa) jest procedurą operacyjną proponowaną w przypadku „uszkodzenia” trzonu macicy przez liczne zmiany mięśniakowate lub adenomiozę a jednocześnie nie mają ryzyka patologii szyjki.

LAVH (histerektomia przezpochwowa w asyście laparoskopowej) jest techniką operacyjną w której część zabiegu wykonywana jest przezpochwowo.

Wskazana jest u pacjentek, które wymagają histerektomii z dostępu brzusznego na przykład: po przebytych stanach zapalnych w miednicy i jamie otrzewnowej, po operacjach jamy brzusznej, z podejrzeniem endometriozy, w przypadku konieczności usunięcia zrostów, jajników, guzów i nowotworów wymagającyh dalszej diagnostyki.

LAPAROSKOPOWE WYŁUSZCZANIE MIĘŚNIAKÓW – MIOMEKTOMIA

JAK TO ROBIMY- OBEJRZYJ FILM

Mięśniaki macicy to łagodne guzy rozwijające się z tkanki mięśniowej macicy. Występują pojedynczo lub mnogo. Są to najczęstsze guzy niezłośliwe macicy – szacuje się, że ok 50% kobiet ma mięśniaki macicy.

Większość mięśniaków macicy nie wywołuje żadnych objawów. Jest to uzależnione od wielkości, umiejscowienia i liczby mięśniaków. W miarę postępu procesu chorobowego mogą one powodować szereg dokuczliwych objawów istotnie pogarszających jakość życia aktywnej kobiety: 

  • ból, uczucie dyskomfortu, rozpierania i bólów w podbrzuszu oraz okolicy krzyżowo – lędźwiowej,
  • powiększenie obwodu brzucha,
  • nieprawidłowe krwawienia z macicy – krwawienia międzymiesiączkowe, obfite, wydłużone lub bolesne miesiączki,
  • wtórna anemia jako następstwo nieprawidłowych i obfitych krwawień,
  • ucisk na pęcherz moczowy (parcie na pęcherz moczowy naglące lub wysiłkowe),
  • zaparcia,
  • zaburzenia rozrodu (niepłodność, nawykowe poronienia, porody przedwczesne).

Diagnostyka – rozpoznanie mięśniaków jest dość łatwe i pewne dzięki badaniu ultrasonograficznemu.

Użycie standardowej sondy dopochwowej pozwala na precyzyjne zobrazowanie całej macicy, wykrywa mięśniaki dzięki charakterystycznemu ich obrazowi, pozwala zmierzyć wielkość guza i określić dokładną lokalizację. Wyróżnia się mięśniaki podśluzówkowe, śródścienne i podsurowicówkowe.

Mięśniaki można usuwać drogą brzuszną, laparoskopowo i histeroskopowo. Wybór typu operacji zależy od ilości i wielkości mięśniaków, ich lokalizacji oraz planów rozrodczych pacjentki. U młodych kobiet preferuje się techniki endoskopowe – laparoskopię i histeroskopię.

Wyłuszczony mięśniak jest na ogół morcelowany (fragmentowany), aby możliwe było jego usunięcie przez 10 mm trokary operacyjne. Na ranę macicy zakłada się szwy, co korzystnie wpływa na proces gojenia.

Usuwanie mięśniaków jest operacją bezpieczną. Powikłania występują rzadko.

Korzyści:

  • metoda laparoskopowa (dobry efekt kosmetyczny, szybszy powrót do aktywności fizycznej i zawodowej, mniejsze ryzyko zakażenia rany pooperacyjnej oraz powstawania zrostów pooperacyjnych, mniejsze dolegliwości bólowe),
  • mniejsza utrata krwi podczas zabiegu,
  • zachowanie macicy oznacza zachowanie płodności.

Zagrożenia:

  • uszkodzenie narządów sąsiadujących: jelit, pęcherza moczowego, moczowodu,
  • krwawienie śródoperacyjne, konwersja do metody otwartej,
  • zagrożenia związane z morcelacją – rozsiew nowotworu w przypadku wystąpienia zmian złośliwych – niezwykle rzadkie0,67 na 100 000 kobiet na rok,
  • pomimo dobrej techniki zeszycia macicy, po zabiegu pozostaje blizna , która może wpływać na osłabienie ściany macicy – w związku z tym, po zabiegu, nie zaleca się zachodzenia w ciążę przez okres minimum 6 miesięcy,
  • w przypadku dużej liczby mięśniaków (zwłaszcza u pacjentek posiadających potomstwo) bardziej zasadne jest wykonanie histerektomii, z uwagi na znacznie większą powierzchnię gojenia, trudność w zachowaniu hemostazy, zaburzenia kurczliwości macicy.

Piśmiennictwo:

– Buckley VA, Nesbitt-Hawes EM, Atkinson P, Won HR, Deans R, Burton A, et al. Laparoscopic myomectomy: clinical outcomes and comparative evidence. Journal of minimally invasive gynecology. 2015 Jan;22(1):11-25.- Gadducci A, Landoni F, Sartori E, Zola P, Maggino T, Lissoni A, et al. Uterine leiomyosarcoma: analysis of treatment failures and survival. Gynecologic oncology.

Leia também:  Kiedy Objawy Ciazy Ustepuja?

1996 Jul;62(1):25-32.- Harlow BL, Weiss NS, Lofton S. The epidemiology of sarcomas of the uterus. Journal of the National Cancer Institute. 1986 Mar;76(3):399-402.- Leibsohn S, d'Ablaing G, Mishell DR, Jr., Schlaerth JB. Leiomyosarcoma in a series of hysterectomies performed for presumed uterine leiomyomas. American journal of obstetrics and gynecology.

1990 Apr;162(4):968-74; discussion 74-6.- Miller CE. Myomectomy. Comparison of open and laparoscopic techniques. Obstetrics and gynecology clinics of North America. 2000 Jun;27(2):407-20.- Sizzi O, Rossetti A, Malzoni M, Minelli L, La Grotta F, Soranna L, et al. Italian multicenter study on complications of laparoscopic myomectomy. Journal of minimally invasive gynecology.

2007 Jul-Aug;14(4):453-62.

Wyłuszczenie mięśniaków (miomektomia)

Mięśniaki macicy są najczęściej występującymi nowotworami niezłośliwymi. Zwykle występują w większej liczbie i różnią się wielkością oraz lokalizacją, doprowadzając do zajęcia prawie całej macicy.

W zależności od miejsca występowania guza wyróżnia się trzy typy:

  • mięśniak podśluzówkowy,
  • mięśniak śródścienny,
  • mięśniak podsurowiczy.

Do rzadziej spotykanych zalicza się:

  • mięśniak uszypułowany,
  • mięśniak szyjkowy,
  • mięśniak międzywięzadłowy.

Objawy mięśniaków

Do najczęstszych objawów klinicznych mięśniaków zalicza się:

  • przedłużone, obfite krwawienia miesiączkowe,
  • krwawienia międzymiesiączkowe,
  • bóle podbrzusza spowodowane uciskiem rozrastającego się mięśniaka.

Mięśniaki – leczenie

Przy szybkim wzroście pojawiają się także dolegliwości związane z uciskiem guza na pęcherz moczowy czy odbytnicę.

U pacjentek z dużymi zmianami mogą prowadzić do problemów z zajściem w ciążę, a także z jej donoszeniem czy porodem.

Z tego też powodu wskazane jest podjęcie leczenia, polegającego na operacyjnym wyłuszczeniu mięśniaków lub usunięciu macicy z przydatkami lub bez nich, w zależności od wieku pacjentki.

Mięśniaki – wybór metody leczenia

Wybór najodpowiedniejszej metody operacji oraz jej okresu zależy od trzech czynników:

  • wieku pacjentki,
  • wielkości, lokalizacji oraz liczby mięśniaków,
  • chęci zachowania płodności.

Wyłuszczanie mięśniaków u młodych pacjentek

U pacjentek młodych, z niewielką liczbą mięśniaków, planujących zajście w ciążę, preferowana jest miomektomia, czyli wyłuszczenie mięśniaków. Po kwalifikacji pacjentki do tego zabiegu, lekarz indywidualnie dobiera najlepszą metodę leczenia. Do wyboru ma laparoskopię i tradycyjny dostęp brzuszny.

Badanie histopatologiczne

Niezależnie od wybranej metody leczenia zachowawczego, niezbędne jest wykonanie śródoperacyjnego badania histopatologicznego usuniętych tkanek w celu wykluczenia mięsaka-nowotworu złośliwego. Częstość transformacji złośliwej w utkaniu mięśniaka dochodzi do 1%.

Wyłuszczanie mięśniaków – laparoskopia

Do tego rodzaju zabiegu kwalifikuje się pacjentki, u których stwierdzono niewielką liczbę mięśniaków, tj nie większą niż trzy, a ich średnica nie przekracza 10 cm. W przygotowaniu do zabiegu często stosuje się analogi LH-RH – leki zmniejszające rozmiary guza i ograniczające jego ukrwienie. W przypadku mięśniaków uszypułowanych koaguluje się szypułę i odcina mięśniaka od ściany macicy.

Wyłuszczanie mięśniaków śródściennych

Mięśniaki śródścienne wyłuszcza się sposobem klasycznym. Torebka nacinana jest podłużnie. Po znalezieniu właściwej warstwy, mięśniaka oddziela się od prawidłowych tkanek. Następnie zamyka się lożę po mięśniaku, poprzez założenie szwów endoskopowych. Wydobycie mięśniaków odbywa się przez kanał trokaru, miejsce jego wkłucia lub przez niewielkie nacięcie powłok brzucha.

Wyłuszczanie mięśniaków – laparotomia

Usunięcie uszypułowanego mięśniaka podsurowicówkowego nie stanowi większych problemów technicznych. Mięśniak ujmowany jest kleszczami i odciągany od macicy. Wyprostowaną szypułę przecina się skalpelem na poziomie ściany macicy.

Wyłuszczanie dużych mięśniaków śródściennych

W przypadku dużych śródściennych mięśniaków zabieg operacyjny wykonywany jest w szerszym zakresie. Po uwidocznieniu i przesunięciu w pole operacyjne górnego lub największego mięśniaka rozcina się błonę surowiczą oraz mięsień macicy skalpelem.

Następnie wyłuszcza się go ze ściany macicy nożyczkami preparacyjnymi. Preparowanie odbywa się zwykle na granicy mięśniaka celem ograniczenia do minimum wycięcia zdrowego mięśnia macicy. Czasami w trakcie zabiegu dochodzi do otwarcia jamy macicy.

W takiej sytuacji niezbędne jest natychmiastowe jej zamknięcie przy pomocy resorbujących się nici.

Po zabiegu laparotomii

Po usunięciu mięśniaka zszywa się lożę po nim dwuwarstwowymi szwami, po czym przemieszcza się fragment otrzewnej na ścianę macicy w celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia zrostów.

Wyłuszczanie mięśniaków szyjnych międzywięzadłowych

Najtrudniejszym zabiegiem jest wyłuszczanie mięśniaka szyjkowego lub międzywięzadłowego ze względu na znaczne problemy w preparowaniu z niebezpieczeństwem uszkodzenia dużych naczyń macicy. Tego typu zabieg powinien wykonywać lekarz z dużym doświadczeniem w chirurgii onkologicznej.

Mięśniaki w czasie ciąży

Mięśniaki występują u ok. 1-2% ciężarnych. Często są powodem dolegliwości bólowych, ale raczej nie powodują skurczy macicy. Wskazania do wyłuszczenia mięśniaka w trakcie ciąży zwykle stawiane są z dużą powściągliwością. Niezwykle rzadkie są przypadki martwicy mięśniaka i pęknięciem torebki z nią związanym. Techniczny przebieg zabiegu nie odbiega od wykonywanego u nieciężarnych.

Lekarz Anna Syrkiewicz

Teraz łatwiej pozbyć się mięśniaków

Mięśniaki macicy występują u ok. 40 proc. kobiet w wieku od 35. do 55. roku życia. Siedem na dziesięć pań w ogóle nie wie, że je ma. Dowiadują się przypadkowo, podczas wizyty u ginekologa.

  • Czy to mięśniaki?
  • Koniecznie odwiedź lekarza, jeśli:
  • – między menstruacjami zauważyłaś krwawienia, – miesiączki wydłużyły się albo stały się bardzo obfite, – brzuch stał się większy, chociaż nie przybyło ci tkanki tłuszczowej,- masz uczucie pełności w podbrzuszu, odczuwasz częste parcie na pęcherz lub masz trudności z jego opróżnianiem, zdarza ci się popuszczać mocz, dokuczają ci zaparcia lub bóle krzyża,
  • – odczuwasz ból podczas współżycia.

Symptomem wskazującym na pojawienie się mięśniaków mogą być żylaki i obrzęki. Niektóre z nich, uciskając naczynia żylne w miednicy, utrudniają odpływ krwi z nóg.

Mięśniaki to miękkie guzy zbudowane z włókien mięśni gładkich tego narządu, zazwyczaj w trzonie macicy, rzadziej w szyjce. Mogą występować pojedynczo lub nawet po kilkanaście – rosną wolno, ale osiągają niekiedy wielkość melona. Są guzami niezłośliwymi.

Ważną rolę odgrywają predyspozycje genetyczne – często skłonność przechodzi z matki na córkę – oraz zaburzenia hormonalne (niewłaściwy poziom estrogenów i progesteronu). Według innej teorii, przyczyn powstawania mięśniaków należy szukać w rozwoju narządów rozrodczych jeszcze w okresie płodowym. Problem dotyka kobiet w wieku rozrodczym.

W okresie menopauzy raczej nie tworzą się nowe, a istniejące przestają rosnąć, gdyż ustaje produkcja hormonów w jajnikach.

Mięśniaki, które nie rosną szybko i nie powodują uciążliwych objawów (np. bólu, obfitych krwawień), wystarczy regularnie kontrolować: nie rzadziej niż co pół roku. Jeśli leczenie jest konieczne, lekarz bierze też pod uwagę wiek pacjentki, jej zdrowie oraz to, czy planuje dzieci i czy chce zachować narząd rodny. Im mniejsze mięśniaki, tym łatwiej je leczyć.

Jeśli objawy powodują poważny dyskomfort i ból, a guzy są duże, lekarz doradza ich usunięcie. Kobietom, które chcą zachować płodność, usuwa się same mięśniaki.

Kobietom dojrzałym, które już rodziły i tym, u których mięśniaki mogą spowodować groźne powikłania, lekarz może zalecić usunięcie części lub całego narządu rodnego (tzw. histerektomia).

Jeśli mięśniaki są bardzo duże, liczne lub dostęp do nich jest trudny, przeprowadza się tradycyjną operację. Natomiast przy małych, pojedynczych sprawdza się mniej inwazyjny zabieg, tzw. miomektomia (inaczej wyłuszczanie mięśniaków).

Dla kogo:

Do laparoskopii kwalifikuje się panie, które mają mało guzów o średnicy do 6 cm. Do laparotomii (zabiegu z rozcięciem brzucha) zalicza się pozostałe pacjentki. Miomektomia niesie ze sobą ryzyko odnowienia się mięśniaków – dzieje się tak niemal u połowy kobiet.

Szczególnie u pacjentek mających skłonność do występowania guzów dających dolegliwości. Największym minusem w przypadku usunięcia części (lub całości) narządu rodnego jest to, że kobieta wchodzi w przedwczesną menopauzę.

Dlatego warto spytać lekarza o inne metody leczenia.

Stosowany od kilku lat zabieg polega na zamknięciu naczyń krwionośnych dochodzących do guza. Nie jest on odżywiany, staje się coraz mniejszy i zanika. Przed zabiegiem konieczne jest wykonanie badań (m.in. USG przezpochwowe i rezonans magnetyczny miednicy mniejszej). Dzięki temu lekarz ocenia mięśniaki i okoliczne tkanki. Sprawdza się też poziom hormonów.

Zabieg trwa nie dłużej niż godzinę i wykonuje się go w znieczuleniu miejscowym. Lekarz nakłuwa tętnicę pachową lub udową. Po wstrzyknięciu znieczulenia wprowadza do tętnicy cewnik, czyli miękką rurkę, o średnicy ok. 1,2 mm. Przez nią podaje tzw. kontrast (środek, dzięki któremu tętnice będą lepiej widoczne na monitorze). Potem wstrzykuje tzw.

preparat embolizacyjny, zamykający naczynie krwionośne. Lekki ból w podbrzuszu to znak, że dopływ krwi do guza został odcięty. Pobyt w szpitalu trwa dzień lub dwa. Po zabiegu zalecany jest tygodniowy odpoczynek w domu, a przez miesiąc unikanie dużego wysiłku. Po roku guz może zmniejszyć się nawet o 90 procent. Zabieg jest skuteczny w przeszło 98 proc. przypadków.

Leia também:  Zatrucie Grzybami Kiedy Pierwsze Objawy?

Gospodarka hormonalna zostaje niezaburzona, a dolegliwości ustępują.

Dla kogo: Embolizacja jest rozwiązaniem dla pań, u których operacja mogłaby być ryzykowna, np. ze względu na inne choroby, a także, gdy po wcześniejszej operacji mięśniaki szybko odrastały.

Zabieg jest najbardziej skuteczny, gdy mięśniaki mają 5–10 cm średnicy lub są liczne. Mniejsze guzy (3-4 cm) też się usuwa, gdy występują nieprawidłowe krwawienia.

Embolizacja jest też wskazana, gdy mięśniaki są bardzo duże (11-15 cm), ale kobieta planuje dzieci.

Zabieg można wykonać odpłatnie w kilku szpitalach, m.in. w Lublinie, w Zakładzie Radiologii Zabiegowej i Neuroradiologii lubelskiej Akademii Medycznej. Wykonują je też przychodnie prywatne, np. klinika Enel-Med. i Swissmed. Koszt zabiegu wynosi od 5,5 tys. zł, w zależności od wielkości mięśniaków. Trwają starania o to, by zabieg znów był refundowany przez NFZ.

Leczenie farmakologiczne polega na podawaniu hormonów i leków przeciwbólowych. Stosuje się je zwykle przez 3-4 miesiące przed zaplanowaną operacją. Dzięki terapii zmniejsza się ilość hormonów produkowanych przez jajniki, a guzy stają się mniejsze. Zabieg jest potem bezpieczniejszy, bo zmniejsza utratę krwi.

Podawanie hormonów jest też wskazane u kobiet w wieku okołomenopauzalnym. Powstrzymuje rośnięcie guza, aż do czasu, gdy kobieta wchodzi w menopauzę i choroba zaczyna się cofać. Lekarz może zalecić tzw. analogi GnRH.

To środki, które powodują spadek poziomu estrogenów i jednocześnie zmniejszają przepływ krwi przez tętnice maciczne – to nic innego, jak wywołanie sztucznej menopauzy. Efektem jest zmniejszenie się mięśniaka o 30-70 proc. w czasie pół roku. Niestety, po sześciu miesiącach guz zwykle powraca do poprzednich rozmiarów.

Podawanie tych leków przed planowanym zabiegiem chirurgicznym zmniejsza wielkość mięśniaków oraz utratę krwi w trakcie operacji, ale według niektórych specjalistów nieznacznie utrudnia zabieg.

Niekiedy, gdy guzy nie rosną, lekarz zaleca doustne środki antykoncepcyjne – ich działanie polega na zmniejszeniu obfitości krwawień, ale nie wpływa na wzrost mięśniaków.

W niektórych klinikach przeprowadza się punktowe niszczenie guza z możliwie jak najmniejszym uszkodzeniem macicy. Do nich należą:

Polega na wprowadzeniu za pomocą laparoskopu włókna laserowego do łożyska naczyniowego zaopatrującego mięśniaka i skoagulowaniu go. Po zabiegu mięśniak znacznie się zmniejsza lub zanika całkowicie.

Podczas laparoskopii pod kontrolą USG do mięśniaka wprowadza się elektrodę generującą prąd elektryczny o wysokiej częstotliwości. Powoduje on wypalenie otaczającej elektrodę tkanki mięśniaka oraz zniszczenie zaopatrujących go naczyń krwionośnych.

Do niszczenia mięśniaków wykorzystuje się metalową sondę, którą schładza się do bardzo niskiej temperatury (około -180°C). Tkanka mięśniaka jest na przemian zamrażana i rozmrażana, co prowadzi do uszkodzenia zaopatrujących go naczyń. Mięśniak zanika.

Dla kogo: Zabiegi wykonywane są wówczas, kiedy mięśniaki mają średnicę 5-10 cm. Wykonywane są w znieczuleniu ogólnym i wyłącznie prywatnie. Koszt to kilka tysięcy złotych.

Na rynku pojawił się innowacyjny środek w tabletkach zawierający octan uliprystalu. Działa on bezpośrednio na mięśniaki, hamując ich rozwój i powodując zmniejszenie wielkości o ok. 30–50 proc. w czasie 3 miesięcy kuracji.

Już w ciągu pierwszych 7-10 DNI? podawania leku następuje zmniejszenie obfitych krwawień. Ma to ogromne znaczenie u pań zagrożonych niedokrwistością, bo poprawia się poziom hemoglobiny. Lek jest stosowany jako przygotowujący do operacji usunięcia mięśniaków.

Jednak u połowy kobiet po 3-miesięcznej kuracji zabieg operacyjny nie jest konieczny. Czasem stosowanie leku powoduje niewielkie przejściowe objawy uboczne, np. brak miesiączki i łagodne uderzenia gorąca. Miesiączka zwykle powraca w ciągu 4 tygodni po zakończeniu leczenia.

Terapia jest jednak kosztowna i nierefundowana. Za opakowanie leku (wystarcza na 28 dni) zapłacimy ok. 750 zł, czyli koszt całej kuracji wyniesie ponad 2,2 tys. zł.

Konsultacja: prof. dr hab. n.med. Jan Kotarski, Kierownik I Katedry i Kliniki Ginekologii Onkologicznej i Ginekologii UM w Lublinie

  • Te guzy ma nawet 80 proc. kobiet. Jak je usunąć? Mięśniaki macicy ma nawet od 60 do 80 proc. populacji kobiet. Choć są to niezłośliwe guzy, to mogą wywoływać uciążliwe objawy kliniczne. Występują one u ok. 50… Materiały prasowe
  • GIF wstrzymuje w obrocie leki stosowane przy leczeniu mięśniaków macicy Główny Inspektorat Farmaceutyczny wydał decyzję o wstrzymaniu w obrocie na terenie naszego kraju produktów leczniczych zawierających octan uliprystalu 5 mg….
  • Witamina D zmniejsza ryzyko mięśniaków macicy Odpowiedni poziom witaminy D w organizmie ma związek z o 32-proc. mniejszym ryzykiem powstania mięśniaków macicy – wynika z badań przeprowadzonych przez…
  • Mięśniaki – przyczyny i objawy. Leczenie mięśniaków macicy Mięśniaki są to guzy łagodne, wywodzące się z włókien mięśni gładkich, więc dlaczego się nimi zajmować? Przede wszystkim dlatego, że występują często i są…
  • Mięśniaki trzonu macicy Poszukuję informacji na temat operacji usunięcia mięśniaków macicy. Chciałabym wiedzieć na czym polega zabieg, jak wygląda narkoza. Lek. Ewa Zarudzka
  • Skrzepy podczas okresu – przyczyny Skrzepy podczas okresu to w większości naturalna sytuacja. Jednak, kiedy skrzepy podczas okresu pojawiają się często, a towarzyszy temu obfite krwawienie i ból…
  • Przedwczesne odklejenie łożyska Przedwczesne odklejenie łożyska jest niebezpiecznym dla zdrowia kobiety i dziecka powikłaniem ciąży. Polega ono na całkowitym lub częściowym oderwaniu się łożyska…
  • Krwawnica pospolita Krwawnica pospolita (Lythrum salicaria) to roślina wieloletnia z rodziny krwawnicowatych, do których należą między innymi granat właściwy, kotewka orzech wodny,…
  • Łyżeczkowanie – na czym polega i co warto wiedzieć o tym zabiegu? Łyżeczkowanie to jeden z najczęstszych zabiegów przeprowadzanych w obrębie macicy. Jest to zabieg, który kobietom nie kojarzy się dobrze, jednak często istnieje…
  • Kubeczki menstruacyjne – rodzaje, opinie, wady i zalety. Jak założyć kubeczek menstruacyjny? Kubeczki menstruacyjne budzą obawy, ale kobiety, które je stosują, przeważnie są zachwycone. To innowacyjne rozwiązanie dla kobiet na czas menstruacji. Katarzyna Udalska

Usunięcie mięśniaka macicy (chir. klasyczna) | Żagiel Med. Szpital i przychodnie w Lublinie

  • obecność mięśniaka/mięśniaków macicy

Jamę brzuszną otwiera się najczęściej cięciem poprzecznym nad spojeniem łonowym.

Po uwidocznieniu mięśniaka nacina się macicę nad mięśniakiem, oddziela go od otaczających i w ten sposób wyłuszcza.

Na ranę macicy zakłada się szwy. Zabieg kończy założenie szwów na powłoki brzuszne.

Uzyskany w czasie zabiegu materiał wysłany zostaje do badania histopatologicznego.

Jak się przygotować?

Ważne, aby u pacjentek miesiączkujących zabieg wykonany był w pierwszej fazie cyklu, zaraz po zakończeniu krwawienia.

Zalecana diagnostyka przed zabiegiem

  • Badanie ginekologiczne i ultrasonograficzne narządu rodnego.
  • W przypadku innych schorzeń wcześniejsza konsultacja określająca stan pacjentki i ewentualne badania dodatkowe.

Przewidywany czas hospitalizacji

Pacjentka jest przyjmowana do szpitala w dniu zabiegu lub w dnu poprzedzającym operację. Ważne aby przed zabiegiem była na czczo.

Po zabiegu, w zależności od samopoczucia, pobyt w szpitalu trwa od 3 do 5 dni.

Zalecenia po zabiegu – rekonwalescencja

  • Po zabiegu zalecamy oszczędzający tryb życia. Dla osób zatrudnionych zwolnienie lekarskie na okres od 2 do 3 tygodni.
  • Przy wcześniejszym wypisie, około 5-7 dnia po zabiegu wizyta w poradni celem zdjęcia szwu z rany pooperacyjnej.
  • Badanie kontrolne po najbliższym krwawieniu miesięcznym.

Opracowanie: dr n. med. Tomasz Radomański

 Lekarz wykonujący zabieg:

dr n. med. Tomasz Radomański

zobacz profil lekarza

Opinie pacjentów:

 Karolina Goral

Bardzo miły Pan Doktor. Wszystko wyjaśnił bardzo prosto i czytelnie. Bardzo interesuje się pacjentem. Mogę jedynie serdecznie polecić Pana Doktora.

 Pacjentka

Bardzo kulturalny człowiek, wizyta przebiega w miłej atmosferze. Lekarz tłumaczy co robi, podczas badania jest delikatny. Godny polecenia ginekolog dla kobiet w każdym wieku i z każdym problemem.

 Magda T.

Byłam dziś u Pana Doktora na wizycie, trochę zjadał mnie stres, bo myślałam, że może dzieję się coś niepokojącego. Pan Doktor zbadał mnie, zrobił cytologię i USG. Podejście bardzo profesjonalne. Wszystko cierpliwie i wyczerpująco zostało mi wytłumaczone. Podczas wizyty czułam się bezpiecznie i komfortowo.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*