Kolano kinomana – zapalenie stawu rzepkowo-udowego

Kolano kinomana – zapalenie stawu rzepkowo-udowegoReklama
Kolano kinomana – zapalenie stawu rzepkowo-udowegoReklama

Kolano kinomana (zespół rzepkowo-udowy) charakteryzuje się przede wszystkim bólem rzepki, co jest jedną z najczęstszych przypadłości wśród urazów stawu kolanowego.

Kolano kinomana – zapalenie stawu rzepkowo-udowego

Mechanizm urazu

W zespole tym, ból jest zwykle wynikiem tego, że rzepka nie porusza się gładko u podstawy podstawowej kości, gdy zginamy i prostujemy kończynę dolną. Wiele czynników może spowodować ten stan rzeczy.

Ucisk zewnętrznych mięśni uda (które ciągną rzepkę na zewnątrz) często towarzyszy osłabieniu wewnętrznych mięśni uda. Skutkiem tego jest nacisk na rzepkę w kierunku zewnętrznym nogi.

To wszystko powoduje zaburzenia koordynacji w działaniu danych grup mięśniowych.

Często ból rozwija się z powodu nadmiernego obciążania (co może prowadzić do uszkodzenia) u biegaczy długodystansowych i rowerzystów lub może też być spowodowany kontuzją jak np. skręcenie kolana.

Zobacz również: Lateralizacja rzepki.

Kolano kinomana – objawy

Zespół rzepkowo-udowy zwykle wiąże się z pojawieniem się bólu w okolicach rzepki. Ból ten objawia się najczęściej w momencie gdy idziemy w górę lub w dół schodów, kucamy, klęczymy lub pracujemy. Może on być również spowodowany dłuższym siedzeniem z ugiętymi kolanami, dlatego też schorzenie to zwane jest jako “kolano kinomana”. Obrzęk zazwyczaj nie jest główną cechą tego stanu.

Leczenie

W przypadku pojawienia się pierwszych objawów po aktywności fizycznej można zastosować okład z lodu przez 10-20 minut. Krioterapia działa przeciwbólowo i zmniejsza stan zapalny. Dodatkowo można przyjąć leki przeciwbólowe takie jak paracetamol, a także leki przeciwzapalne. Wskazane jest również uniknie czynności (ruchów), które pogarszają ból.

Taping na stabilizację rzepki metodą kinesiotaping będzie również bardzo korzystny w początkowej fazie, gdyż zmniejszy jej nadmierne przemieszczanie się.

Lekarz lub fizjoterapeuta będzie w stanie pokazać, jak prawidłowo oklejać kolano przywracając właściwe ustawienie rzepki i wyrównując jej prawidłową biomechanikę podczas ruchów.

Dodatkowo może okazać się niezbędna biomechaniczna korekta nieprawidłowości kończyn dolnych poprzez zastosowanie podpór łukowych lub ortezy, które spowodują ich wyrównanie.

Kolano kinomana – zapalenie stawu rzepkowo-udowegoReklama Kolano kinomana – zapalenie stawu rzepkowo-udowegoReklama

Kinezyterapia

W dłuższej perspektywie bardzo ważne są ćwiczenia rozciągające i wzmacniające mięśnie kończyn dolnych, aby osiągnąć cel jakim jest pełne wyzdrowienie.

Słabe mięśnie czworogłowe uda (przód uda) często są przyczyną bólu i powodem powstawania zespołu rzepkowo-udowego. Dlatego ćwiczenia wzmacniające są podstawą leczenia.

Podobnie też zwarte, ciasne ścięgna, zespół pasma biodrowo-piszczelowego czy obolałe mięśnie łydki i bioder mogą być przyczyną urazu. Stąd tak bardzo ważne jest regularne rozciąganie tych grup mięśniowych.

Lekarz lub fizjoterapeuta może zaplanować indywidualny program ćwiczeń dla pacjenta. Program ten będzie zawierał stopniowany wzrost aktywności. Ważne jest, aby codziennie wykonywać te ćwiczenia w celu zmaksymalizowania szansy wyzdrowienia oraz powrotu do pełnej sprawności. Zazwyczaj zajmuje to około 6 tygodni.

Leczenie operacyjne może być wymagane w przypadku, gdy stan nie ulega poprawie.

Kinesiotaping kolana

Poniżej przedstawiamy film, na którym dr Mateusz Nowacki pokazuje jak oklejać staw kolanowy taśmami do kinesiotapingu w celu ustabilizowania rzepki:

Zobacz również: Kwas hialuronowy- sposób na ból w stawach.

Polecane produkty:

Kolano kinomana – zapalenie stawu rzepkowo-udowego
Kolano kinomana – zapalenie stawu rzepkowo-udowego

Bibliografia

  1. Lewiński N., Konflikt rzepkowo-udowy, boczne przyparcie rzepki.
  2. Strojek K., Kortas K., Radzimińska A., Weber-Rajek M., Styczyńska H., Zukow W.

    , Leczenie zachowawcze zespołu bocznego przyparcia rzepki, Journal of Education, Health and Sport, 6/2016.

Kolano kinomana – zapalenie stawu rzepkowo-udowego

Reklama

Kolano kinomana – zapalenie stawu rzepkowo-udowego

Reklama

Konflikt rzepkowo-udowy, czyli kolano kinomana – jak go leczyć?

Dokucza ci ból w górnej części kolana? Może to być zespół rzepkowo-udowy, nazywany potocznie kolanem kinomana.

Ten uraz może być spowodowany zarówno przeciążeniami podczas treningów, jak i siedzącym trybem życia. Leczenie koncentruje się na kinezyterapii, ale może być wspierane także innymi metodami.

W artykule piszemy o przyczynach, objawach i rehabilitacji w przypadku kolana kinomana. 

Zapalenie stawu rzepkowo-udowego, czyli kolano kinomana

Kolano kinomana, którego oficjalna nazwa to konflikt rzepkowo-udowy, oznacza zapalenie stawu rzepkowo-udowego.

Staw rzepkowo-udowy znajduje się w górnej przedniej części kolana, pomiędzy rzepką a kością udową. To bardzo wytrzymała tkanka, która przyjmuje obciążenia zawsze wtedy, gdy zgina się nogę w kolanie. Czasem jednak może się zdarzyć, że powierzchnia chrzęstna stawu zostaje uszkodzona i pojawia się stan zapalny.

Kolano kinomana – zapalenie stawu rzepkowo-udowego

Zespół rzepkowo-udowy – przyczyny

Konflikt rzepkowo-udowy spowodowany jest zwykle przeciążeniami. Jednak niekoniecznie musi to być efekt uprawiania sportu.

Choć często dotyka rowerzystów, biegaczy czy innych sportowców obciążających kolana, to równie popularny jest wśród osób prowadzących siedzący tryb życia.

Dlaczego? Ponieważ staw przez długi czas dociska rzepkę do kości udowej, a rzadkie prostowanie kolana utrudnia mazi stawowej dotarcie między nie.

Do powstania urazu mogą przyczyniać się też dysproporcje mięśniowe, wady postawy lub źle dobrane obuwie.

Objawy kolana kinomana

  • Podstawowym, najważniejszym objawem jest ból kolana – całego lub górnej części, w okolicy, w której kość udowa spotyka się z rzepką.
  • Ból wywołuje jakiekolwiek obciążenie albo praca stawu rzepkowo-udowego, między innymi zginanie kolana, siedzenie, wstawanie, chodzenie, szczególnie po schodach, kucanie.
  • Początkowo ból nie jest silny, powoduje raczej dyskomfort podczas siedzenia, ale warto już wtedy zareagować na sygnały organizmu, przyjrzeć się swoim nawykom i spróbować je zmienić, by uniknąć poważniejszej kontuzji.
  • Z czasem może pojawić się trzeszczenie albo chrobotanie, które jest charakterystycznym objawem naruszenia gładkiej powierzchni rzepki.

Leczenie kolana kinomana

Leczenie zapalenia stawu rzepkowo-udowego koncentruje się na rehabilitacji. Jedynie ostre stany zapalne wymagają zastosowania zimnych okładów, leków przeciwzapalnych i dłuższego odpoczynku.

Pomocne w tym pierwszym okresie mogą być też nowoczesne metody fizykoterapeutyczne, które mają działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne, jak na przykład laseroterapia, krioterapia lub magnetoterapia.

Zwykle – przy odpowiednio wczesnym zidentyfikowaniu zapalenia stawu rzepkowo-udowego – ćwiczenia wystarczą, by wrócić do zdrowia. W okresie rehabilitacji nie trzeba całkowicie rezygnować z mobilności, ale nie powinno się za bardzo obciążać stawu.

Głównym celem leczenia kolana kinomana jest rozciągnięcie i wzmocnienie mięśni, ale zadaniem ćwiczeń jest też rozluźnienie okolicznych tkanek oraz zwiększenie elastyczności całej kończyny.

Zabieg chirurgiczny, zwykle artroskopowy, konieczny jest bardzo rzadko i najczęściej wynika z niewłaściwej budowy rzepki.

Kolano kinomana zapalenie stawu rzepkowo-udowego

„Kolano kinomana” to po prostu zapalenie stawu rzepkowo-udowego, które nie leczone może doprowadzić do choroby zwyrodnieniowej całego stawu kolanowego.

Zapalenie stawu rzepkowo-udowego objawia się przeważnie, gdy ktoś przebywa dłuższy czas w pozycji siedzącej, ze zgiętymi kolanami – tak jak w trakcie seansu w kinie i właśnie stąd nazwa – kolano kinomana.

Jest to stan zapalny części kolana znajdującej się między rzepką, a przednią częścią powierzchni stawowej kości udowej. Staw rzepkowo-udowy każdego dnia poddawany jest ogromnym obciążeniom, które wielokrotnie przekraczają ciężar ciała człowieka.

Powodem zapalenia stawu rzepkowo-udowego są przykurcze mięśni oraz nierównomierna praca kolan. Rzepka jest wówczas nieproporcjonalnie obciążana, czego efektem jest ból. Kolano kinomana dotyka przede wszystkim osoby, które prowadzą siedzący tryb życia, w trakcie którego kolana są przez większość czasu ugięte.

 Na zapalenie stawu rzepkowo-udowego cierpią też czasem kobiety, które chodzą na szpilkach, przez co nie prostują w pełni kolan, co skutkuje ciągłymi obciążeniami stawu. Przyczyną kolana kinomana można być również wadliwa budowa kolana, związana z bocznym ustawieniem przyczepu więzadła rzepki na kości piszczelowej.

Kolano kinomana – zapalenie stawu rzepkowo-udowego

Przede wszystkim w rehabilitacji kolana kinomana chodzi o jego odciążenie, dlatego wykonuje się specjalnie dobrane ćwiczenia, których zadaniem jest odpowiednie rozciągnięcie i wzmocnienie mięśni.

W rehabilitacji kolana zaleca się również terapię laserem wysokoenergetycznym HIL, który działa przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo.

Rehabilitację kolana uzupełnia kinesiotaping, który ma za zadanie odciążyć kolano, a równocześnie umożliwić pacjentowi normalne funkcjonowanie.

Gdy schorzenie się rozwija trudno zauważyć pierwsze objawy. Te występują dopiero w dalszej fazie choroby – są to m.in. trzeszczenie, chrobotanie lub strzelanie w kolanie, zwłaszcza podczas jego zginania. Pacjenci w trakcie siedzenia skarżą się na ból, który jest umiejscowiony albo z przodu kolana, albo po jego bocznej stronie.

By precyzyjnie postawić diagnozę medyczną i ze 100% pewnością określić, że pacjent cierpi właśnie na „kolano kinomana” należy udać się do dobrego ortopedy ze zdjęciem RTG, które wraz z przeprowadzonym przez lekarza-specjalistę wywiadem i badaniem przedmiotowym będzie stanowiło podstawę do postawienia diagnozy i umożliwi zalecenie leczenia.

Konflikt rzepkowo-udowy – jak go rozwiązać?

Słyszałeś o schorzeniu jakim jest kolano kinomana? Boli przy prostowaniu i zginaniu, zwłaszcza, kiedy wstanie się po dłuższym siedzeniu, pojawia się trzeszczenie i swoiste poczucie niestabilności rzepki. Takie objawy daje konflikt rzepkowo-udowy, czyli nieprawidłowy tor ruchu rzepki w kolanie. Jak powstaje, jak z nim postępować i czy to groźna przypadłość?

Jak powstaje konflikt rzepkowo-udowy?

To nie jest tak, że rzepka do końca nie współgra z udem, bardziej jak wyjście ze swojego toru poruszania się.

Konflikt rzepkowo-udowy jest odczuwalny tak, jakby kolano krzywo się zginało, a mięśnie byłyby nieregularnie napięte. Do tego pojawia się kłujący ból i chrupanie.

Przyczyna nie tkwi jednak w samym kolanie, ale w szeregu nieprawidłowości związanych z niewłaściwym mechanizmem związanym z całym aparatem ruchu.

Rzepka kolana ma chrząstkę o grubości 7 mm i jest najgrubszą chrząstką stawową w organizmie człowieka. W prawidłowym ruchu kolana, rzepka ślizga się po kłykciach kości udowej stykając się z nimi inną częścią powierzchni stawowej.

Tor rzepki ma kształt łagodnego łuku, o wypukłości zwróconej ku przyśrodkowej stronie.

Podczas ruchów kolana rzepka powinna wykonywać ślizg centralnie w bruździe międzykłykciowej, który jest prawidłowy wtedy, kiedy głowy mięśnia czworogłowego są symetrycznie napięte.

Kolano kinomana – zapalenie stawu rzepkowo-udowego

Stabilność rzepki zależy w dużej mierze od równowagi dynamicznej mięśnia czworogłowego uda. Zdarza się jednak, że podczas zgięcia lub wyprostu, rzepka nie przemieszcza się po swoim prawidłowym torze ruchu z powodu rozmaitych czynników związanych z nierównomierna pracą mięśni i nieprawidłową ich koordynacją.

Ucisk zewnętrznych mięśni uda, które ciągną rzepkę na zewnątrz, osłabia tym samym wewnętrzne mięśnie uda, co powoduje zaburzenia koordynacji w działaniu grup mięśniowych.

 Poprzez to, że kolano potrzebuje większej siły mięśnia czworogłowego uda, aby się wyprostować , osłabieniu ulega głowa przyśrodkowa mięśnia czworogłowego uda, a kość jest ustawiona w nadmiernej rotacji wewnętrznej, pojawia się przykurcz pasma biodrowo-piszczelowego, co wpływa na nieprawidłową pracę toru rzepki.

VMO pod lupą

Przyczyna tego schorzenia tkwi również w zaburzeniach postawy ciała – w przodopochyleniu miednicy i koślawo ustawionych stopach i kolanach, co powoduje ślizg rzepki do boku.

Tor rzepki może zmienić również pronacja stóp, która ma wpływ na sposób chodzenia.

Sztywne mięśnie kulszowo-goleniowe i mięsień brzuchaty łydki mogą być również przyczyną bólu w stawie rzepkowo – udowym, na skutek słabej pracy VMO (Vastus Medialis Oblique) czyli mięśnia obszernego przyśrodkowego, leżącego częściowo na przyśrodkowej, a częściowo na przedniej stronie uda. Zaburzenia osi pracy rzepki przyczyniają się do zaburzeń pracy kończyn dolnych, zwłaszcza w rotacji wewnętrznej stawu biodrowego, co przekłada się na słabszą kontrolę mięśni pośladkowych.

Na skutek tych nieprawidłowości, pojawia się ból z przodu kolana, który dolega zwłaszcza przy chodzeniu po schodach lub przy kucaniu, a także przykurcz więzadła rzepki, który utrudnia jej ruch ku górze. Ból może być również spowodowany niestabilnością stawu kolanowego i utrwaleniem nieprawidłowych wzorców ruchowych. Bolące mięśnie napinają się stabilizując staw kolanowy, co powoduje jego sztywność.

Jak rozwiązać konflikt rzepkowo-udowy?

Jeśli kolano pozostanie sztywne, szybko może nastąpić destrukcja powierzchni stawowych kości udowej, a kłujący ból będzie utrudniał poruszanie się.

W leczeniu konfliktu rzepkowo – udowego niezbędne będzie wzmacnianie głowy przyśrodkowej mięśnia czworogłowego, wzmacnianie mięśni – pośladkowego średniego, wielkiego, mięśni kulszowo-goleniowych i trójgłowego łydki, rozluźnianie pasma biodrowo-piszczelowego i mobilizacja rzepki.

Należy również skupić uwagę na ćwiczeniach propriocepcji i na ich wsparciu poprzez kinesiotaping, Harmonijne napięcie i wzmacnianie mięśni , rozciąganie grup mięśni bioder i łydki a także prawidłowy tor chodzenia są tu kluczowe, dlatego trzeba też pracować nad całym aparatem ruchu.

Konflikt rzepkowo-udowy dotyka wiele osób, które długo siedzą lub stoją, ale także tych, którzy intensywnie uprawiają sport. Właściwa diagnostyka i terapia sprawiają , że jest to schorzenie, które można wyleczyć, niemniej na skutek powtarzających się wzorców ruchowych lub treningowych może ono powrócić.

Magdalena Serafin

Historyk sztuki i specjalista PR, certyfikowany provider TRE® ,a z zamiłowania pasjonatka osteopatii i pracy z ciałem, studentka psychoterapii w nurcie analizy bioenergetycznej według Lowena. Mama dwóch małych córek, łącząca pracę zawodową z bieganiem i zgłębianiem meandrów psychiki. Uwielbia być tu i teraz, blisko ludzi.

Zobacz wszystkie moje artykuły

Konflikt rzepkowo-udowy (boczne przyparcie rzepki, kolano kinomana)

Co to jest? Nieprawidłowy tor ruchu rzepki powoduje trzeszczenie w stawie oraz ból podczas ruchu zginania i prostowania, nieleczone może powodować nawet zwyrodnienia stawu kolanowego.

Źródła powstawania konfliktu rzepkowo-udowego

Główną przyczyną zespół bocznego przyparcia rzepki są nieprawidłowości w zakresie mechaniki stawu rzepkowo – udowego. Na powstania dolegliwości wpływają czynniki anatomiczne, mięśniowe oraz wady postawy ciała. Jako przyczyny konfliktu rzepkowo – udowego uznaje się:

  • brak równowagi mięśniowej w mięśniach obszernym bocznym i obszernym przyśrodkowym,
  • dysfunkcje mięśnia czworogłowego,
  • słabe mięśnie rotatory zewnętrzne stawu biodrowego.

Kolano kinomana – zapalenie stawu rzepkowo-udowego

Dolegliwości i objawy

Dolegliwości związane z syndromem bocznego przyparcia rzepki to

  • ból, zwykle zlokalizowany w górno-bocznym brzegu rzepki, nasilający się podczas zginania i prostowania kolana oraz aktywności fizycznej,
  • ból często ujawnia się również podczas długotrwałego siedzenia (kolano kinomana), ponieważ pozycja zgięcia stawu do około 90° zwiększa nacisk struktur wewnątrz stawu,
  • charakterystyczną cechą są krepitacje, czyli „trzeszczenie” w stawie podczas jego ruchu.

Dolegliwości bólowe w kolanie często zostają szybko sklasyfikowane jako chondromalacja rzepki[1], co utrudnia prawidłową rehabilitację. Chondromalacja jest zmiana strukturalną, natomiast odpowiednio wcześnie zdiagnozowane boczne przyparcie rzepki może być całkowicie wyeliminowane poprzez odpowiednią zmianę wzorców ruchowych i poprawę balansu mięśniowego.

Diagnostyka

Do diagnostyki konfliktu rzepkowo- udowego wykorzystuje się:

  • ocenę chodu ujawniającą płaskostopie statyczne, opadanie miednicy, przykurcz pasma biodrowo-piszczelowego, czy nadmierne nawracanie w stawie skokowo-goleniowym
  • ocenę palpacyjną struktur stawu kolanowego,
  • testy Obera: ¼ przysiadu (również jednonóż), ocena kąta Q, próba zbaczania rzepki.
  • badania radiologiczne oraz rezonans magnetyczny.

Fizjoterapia w konlikcie rzepkowo- udowym

Głównym zadaniem fizjoterapii jest poprawa toru pracy rzepki (centralizacja) podczas ruchu kolana. Ma to na celu nie tylko likwidację objawów bólowych, ale także ochronę chrząstki stawowej rzepki przed uszkodzeniami i koniecznością interwencji chirurgicznej.

Podstawowymi sposobami pracy z osobą dotkniętą syndromem bocznego przyparcia-rzepki są:

  • mobilizacja rzepki,
  • masaż głęboki,
  • ćwiczenia wyrównujące pracę mięśni: zwiększenie siły mięśni rotatorów zewnętrznych stawu biodrowego, rozluźnianie pasma biodrowo- piszczelowego, zwiększenie równowagi w pracy mięśnia czworogłowego,
  • poprawa propriocepcji i wzorca chodu, przysiadu itp.
  • do poprawy mechaniki ruchu rzepki stosuje się również taping (kinesio oraz sztywny).
  • Jeśli dolegliwości bólowe są nasilone można dodatkowo zastosować zabiegi z zakresu fizykoterapii takie jak: krioterapia, laseroterapia, magnetoterapia, sonoterapia oraz elektroterapia.
  • Najważniejszym elementem rehabilitacji jest edukacja osoby dotkniętej konfliktem rzepkowo- udowym, mająca na celu profilaktykę nawrotów dolegliwości.
  • Bibliografia:
  1. Leczenie zachowawcze zespołu bocznego przyparcia rzepki – Katarzyna Strojek, Katarzyna Kortas, Agnieszka Radzimińska, Magdalena Weber-Rajek, Hanna Styczyńska, Walery Żukow Journal of education, Health and Sport, 2016
  2. Patellofemoral pain in athletes – Wolf Petersen, Ingo Rembitzki, and Christian Liebau, Open Access J Sports Med. 2017; 8: 143–154.
  3. Patellofemoral pain syndrome Wolf Petersen, Andree Ellermann, Andreas Gösele-Koppenburg, Raymond Best, Ingo Volker Rembitzki, Gerd-Peter Brüggemann, and Christian Liebau Knee Surg Sports Traumatol Arthrosc. 2014; 22(10): 2264–2274
  4. Effects of Kinesio Taping versus McConnell Taping for Patellofemoral Pain Syndrome: A Systematic Review and Meta-Analysis Wen-Dien Chang,Fu-Chen Chen, Chia-Lun Lee, Hung-Yu Lin, and Ping-Tung Lai   Evid Based Complement Alternat Med. 2015;
  5. Short-Term Effects of Patellar Kinesio Taping on Pain and Hop Function in Patients With Patellofemoral Pain Syndrome – Scott R. Freedman, Lori Thein Brody, Rosenthal, and Justin C. Wise, Sports Health. 2014 Jul; 6(4): 294–300

[1] Chondromalacja charakteryzuje się zmianami w strukturze tkanki, które w konflikcie rzepkowo- udowym nie muszą występować – więcej informacji o chondromalacji dostępne TUTAJ

Kolano kinomana

Czerwiec 25, 2018 Kolano kinomana – zapalenie stawu rzepkowo-udowego

Kolano kinomana jest schorzeniem związanym z dysfunkcją stawu rzepkowo – udowego. Charakteryzuje się pojawieniem objawów bólowych podczas dłuższego siedzenia ze zgiętymi kolanami ( jak podczas seansu w kinie – stąd nazwa). Ból odczuwany jest w przednim przedziale kolana i najczęściej spowodowany jest stanem zapalnym stawu rzepkowo – udowego. Staw ten znajduje się między rzepką, a przednią częścią powierzchni stawowej kości udowej. Obliczono, że przenosi największe obciążenia ze wszystkich stawów w ciele człowieka ( 12 – krotny ciężar ciała). Jego obciążenie jest szczególnie duże podczas pracy zgięciowej stawu kolanowego ( np.przysiady), z uwagi na większe przyparcie rzepki do kości udowej. W warunkach prawidłowych, kolano doskonale radzi sobie z tymi obciążeniami, natomiast problem zaczyna się w momencie niewłaściwego funkcjonowania stawu rzepkowo – udowego. Kolano kinomana to poważne schorzenie, które bagatelizowane i nieleczone prowadzi do poważnych problemów stawu kolanowego, w tym, powstawania zmian zwyrodnieniowych.

Przyczyny

Przyczyn powstawania problemów z tzw. kolanem kinomana jest wiele. Jedna z nich jest zaburzenie równowagi mięśniowej. Nieodpowiednia dystrybucja napięcia mięśniowego może zaburzać prawidłową pracę stawu rzepkowo – udowego.

Osłabienie przyśrodkowej części mięśnia czworogłowego uda w stosunku do części bocznej będzie powodować nierównomierne obciążanie rzepki (jedna strona będzie bardziej obciążana), w efekcie szybsze zużycie powierzchni stawowych. Długotrwałe siedzenie ze zgiętymi stawami kolanowymi np.

w pracy lub podczas prowadzenia pojazdu, będzie powodowało permanentne przyparcie rzepki do powierzchni chrzęstnych i ich powolne niszczenie.Objawy związane z kolanem kinomana będą odczuwały także kobiety noszące obuwie na wysokim obcasie.

Wiąże się to z brakiem pełnego wyprostu kolana ( obciążenia osiowego), czego konsekwencją jest ciągły docisk rzepki do kości udowej. Wpływa to na niedostateczne odżywienie i nawilżenie chrząstki ( wydzielanie mazi stawowej), co znacznie przyspiesza proces jej niszczenia.

Inna przyczyna schorzenia jest niewłaściwa budowa kończyn dolnych. Wady postawy związane przede wszystkim z kolanami koślawymi i ustawieniem stóp w pozycji pronacji ( nadmierne obciążenie wewnętrznej krawędzi stopy), będą zwiększały ryzyko powstania dolegliwości. Także boczne ustawienie przyczepu więzadła rzepki na kości piszczelowej i nieprawidłowy tor ruchu rzepki ( boczne przyparcie) predysponują do występowania kolana kinomana. Innymi czynnikami ryzyka wpływającymi na możliwość powstawania dolegliwości będą: wysokie ustawienie rzepki, rzepka hipermobilna, kolana szpotawe, supinacyjne ustawienie stopy ( nadmierne obciążanie zewnętrznej krawędzi stopy), słaba stabilizacja tułowia, szersza miednica ( kobiety), a także nadwaga. Uszkadzana chrząstka, traci swoje właściwości, staje się szorstka i chropowata, to z kolei zaburza sprawne funkcjonowanie staw kolanowego i powoduje występowanie dolegliwości bólowych.

Objawy

Zapalenia stawu rzepkowo – udowego (kolana kinomana), w początkowej fazie dysfunkcji objawia się pewnego rodzaju dyskomfortem odczuwanym w przednim przedziale kolana. Dyskomfort nasila się podczas dłuższego siedzenia w pozycji ze zgiętymi stawami kolanowymi. Uczucie ulgi przynosi wówczas zmiana pozycji ( np.

wyprost kolan, lub krótki spacer). Kolejnym etapem rozwoju dysfunkcji jest ból zlokalizowany w okolicach rzepki.

Jego nasilenie zauważalne jest w pozycji siedzącej ze zgiętymi kolanami, ale również podczas wchodzenia czy schodzenia ze schodów oraz wszelkich czynnościach, które wymagają obciążenia kolan w zgięciu ( przysiad, wypad).

W miarę postępu choroby, słyszalne są trzeszczenia, chrobotania oraz strzelanie dobiegające z wnętrza kolana, w szczególności podczas zginania stawu. Po większym przeciążeniu możliwe jest wystąpienie obrzęku, uczucia pełności kolana, a nawet epizody jego blokowania oraz ograniczenie funkcji kończyny.

Rozpoznanie

Diagnoza kolana kinomana nie jest łatwa. Dolegliwość należy różnicować z wieloma innymi w tym rejonie stawu kolanowego jak: zapalenie fałdu błony maziowej, zapalenie cała Hoffy, zmęczeniowe złamanie rzepki. Rozpoznanie opiera się na dokładnym wywiadzie z pacjentem oraz szczegółowym badaniu klinicznym.

Należy również wykonać badanie RTG obu kolan w projekcji AP ( przednio – tylna), boczne oraz w projekcji Marchanta ( projekcja osiowa w zgięciu kolan do 45 stopni). Pozwoli to wykryć ewentualne zmiany zwyrodnieniowe kolan czy inne patologie w obrębie stawu rzepkowo – udowego.

W przypadku wątpliwości wskazane jest badanie rezonansem magnetycznym lub wykonanie artroskopii diagnostycznej.

Leczenie / Fizjoterapia

W większości przypadków, wczesne wykrycie problemów z kolanem kinomana jest całkowicie wyleczalne. W przypadku pierwszych symptomów choroby, warto skierować się do specjalisty: lekarza ortopedy bądź fizjoterapeuty. Ich zadaniem będzie dokładna diagnoza i ewentualne ustalenie postępowania leczniczego.

Lekarz może zalecić stosowanie odpowiednich leków przeciwzapalnych, zimnych okładów lub skierować na zabiegi z zakresu fizykoterapii, ewentualnie w przypadku osób aktywnych fizycznie zalecić odpoczynek. Kolejno, należy zwrócić się do doświadczonego fizjoterapeuty z prośbą ustalenia odpowiedniej rehabilitacji.

Na podstawie oceny zaburzeń biomechaniki, a także siły i długości mięśni oraz innych testów funkcjonalnych, fizjoterapeuta jest w stanie znaleźć przyczynę dysfunkcji i dobrać odpowiednie techniki leczenia: masaż, terapia manualna, ćwiczenia wzmacniające, rozciągające, stabilizacyjne.

Leczenie będzie miało na celu redukcję zarówno objawów jak i eliminację przyczyny dolegliwości.

Rehabilitacja powinna być prowadzona przez kilka miesięcy ( ok. 2 – 3). Jeśli w ciągu 6 miesięcy nie nastąpi zdecydowana poprawa, należy rozważyć leczenie operacyjne. Podczas zabiegu artroskopii, wpierw określa się rodzaj uszkodzenia i jego rozległość, a następnie wdraża się postępowanie naprawcze.

W zależności od bezpośredniej przyczyny problemów, wygładza się uszkodzoną chrząstkę stawową, przecina struktury pociągające rzepkę do boku, ewentualnie przesuwa się przyczep więzadła rzepki, tak, aby ta mogła poruszać się po odpowiednim torze.

Postępowanie lecznicze w tym przypadku kończy się kilkutygodniową rehabilitacją pooperacyjną, która pozwoli na powrót do pełnej sprawności fizycznej.

Podsumowanie:

Kolano kinomana jest dysfunkcja stawu Rzepkowo – udowego, objawiającą się bólem i dyskomfortem w przednim przedziale stawu kolanowego. Objawy nasilają się podczas dłuższego siedzenia ze zgiętymi stawami kolanowymi ( kino, praca).

Przyczyna dolegliwości jest uciskanie rzepki na powierzchnie stawowe kości udowej. Z czasem dochodzi do uszkodzenia chrząstki i zmian w jej obrębie.

Czynnikami ryzyka w dysfunkcji stawu rzepkowo – udowego są między innymi: nierównowaga statyczna mięśni, kolana koślawe, płaskostopie, nieprawidłowe ustawienie rzepki.W celu rozpoznania choroby lekarz powinien przeprowadzić odpowiedni wywiad z pacjentem oraz badanie kliniczne.

Pomocne okazać się mogą badania obrazowe jak: RTG czy MRI ( rezonans magnetyczny). A w szczególnych przypadkach artroskopia diagnostyczna. Leczenie w początkowej fazie zazwyczaj jest zachowawcze. Odciążenie stawu, leki przeciwzapalne oraz okłady z lodu powinny zniwelować objawy.

Odpowiednio przeprowadzona rehabilitacja, poprzedzona dokładnym badaniem zaburzeń biomechanicznych powinna wyeliminować przyczynę i sprawić, aby problemy z kolanem nie wracały. Kiedy leczenie zachowawcze nie przynosi rezultatów, zaleca się leczenie operacyjne – artroskopię.

Autor:Radosław Biały, mgr fizjoterapii

Kolano kinomana | CRS Clinic – ortopedia i rehabilitacja Warszawa

„Kolano kinomana” to dysfunkcja stawu rzepkowo-udowego. Staw ten to zlokalizowany jest pod rzepką – wystającą, ruchomą, obłą kością znajdującą się z przodu kolana. W stawie tym dochodzi do znacznych przeciążeń wynikających z faktu zaangażowania potężnych mięśni uda sterujących kolanem. Siły docisku koncentrują się na powierzchniach stawowych podczas ruchu wyprostu kolana.

Prawidłowa praca tego “układu” zależna jest zarówno od właściwego kształtu powierzchni stawowych, jak i od “kondycji” mięśni otaczających staw kolanowy, staw biodrowy oraz skokowy. Na wspomnianą “kondycję” składają się siła, elastyczność oraz aktualny wzorzec ruchu kończyny oraz całego ciała.

Właśnie z tych biomechanicznych przyczyn na kolano kinomana narzekają głównie osoby siedzące i mało aktywne.

Przyczyny

Uważa się, że bezpośrednią przyczyną dolegliwości jest zwiększony nacisk powierzchni stawowych pomiędzy sobą. Brak nacisku występuje tylko w pozycji pełnego wyprostu bądź wręcz przeprostu kolana.

W sytuacji zgięcia (nawet minimalnego) może następować ciągły nacisk przeciążający chrząstkę czy też warstwę podchrzęstną chrząstki. W efekcie, przy długotrwałym bodźcu powstaje ból..

Z tego powodu nawet nieprawidłowy wzorzec chodu – chodzenie na lekko ugiętych kolanach – może prowadzić do wystąpienia dolegliwości. Z reguły występuje zmniejszenie elastyczności mięśni a szczególnie mięśnia czworogłowego uda.

Może to być jeden z czynników zwiększających przyparcie powierzchni stawowej rzepki do powierzchni stawowej kości udowej. Generalnie można uznać, że przyczyną jest wystawienie kolana na długotrwałe przeciążenie statyczną pozycją zgięciową. 

Niebagatelne znaczenie ma sama budowa anatomiczna stawu. Powierzchnia stawowa rzepki może znacznie odbiegać kształtem od idealnego wzorca co w konsekwencji prowadzi do nierównomiernego rozkładu sił nacisku i zwiększonego obciążenia na danym obszarze. 

Innym czynnikiem jest przypieranie rzepki powodowane pracą tkanek miękkich: mięśnia czworogłowego uda oraz naprężacza powięzi szerokiej uda.

Tego typu zaburzenia mogą wynikać ze zmniejszonej elastyczności tych tkanek lub ich nieprawidłowej pracy spowodowanej innymi czynnikami  biomechanicznymi, np.

: słabej stabilizacji kręgosłupa, nierównowagi w obrębie łańcuchów mięśniowych, siedzącego trybu życia, złej techniki sportowej itp.

Objawy

Najczęściej zauważalnymi objawami są:

  • ból kolana zwykle związany z pozycją zgięciową stawu – typowo ostry, uciążliwy ból pojawia się kiedy kolano zgięte jest do ok 90 st i nie ma możliwości, przez dłuższy czas, wyprostowania kończyny. Stąd też nazwa: “objaw kinomana”. 

Ból z reguły zlokalizowany jest z przodu lub boku kolana. 

  • przeskakiwanie w obrębie rzepki – zwykle związane z ruchem wyprostu kończyny; przeskoczenie związane jest z dużym napięciem tkanek wokół rzeki, które powodują jej delikatne przesunięcie. Ruch wyprostu powoduje “wskoczenie” rzepki na prawidłowe miejsce.

Przedłużająca się sytuacja ze zwiększonym naciskiem na chrząstkę prowadzi do jej osłabienia i w konsekwencji do uszkodzenia struktury. Z czasem więc do objawów mogą dołączyć krepitacje (trzeszczenie, tarcie) podczas ruchu jak również bóle powysiłkowe czy spoczynkowe.

Diagnoza

Diagnoza stawiana jest na podstawie wywiadu, badania klinicznego oraz testów funkcjonalnych.  W razie potrzeby należy wykonać badania diagnostyczne usg i rtg.

Ryc. Prawidłowy obraz USG stawu rzepkowo-udowego. Widać chrząstkę (strzałki) na prawidłowo ukształtowanych kłykciach kości udowej.Rys. Nieprawidłowy obraz RTG stawu rzepkowo- udowego. Rzepka jest przesunięta do boku, nie znajduje się w bruździe międzykłykciowej.

Leczenie

W przypadkach dysfunkcji przebiegających bez uszkodzenia powierzchni stawowych leczenie polega na wdrożeniu postępowania fizjoterapeutycznego. Program rehabilitacji zwykle obejmuje działania prowadzące do:

  • rozluźnienia tkanek otaczajacych rzepkę (troczki rzepki, przyczep mięśnia czworogłowego, więzadło rzepki, powięzi)
  • zwiększenie elastyczności mięśni stawu biodrowego, obręczy biodrowej, stawu kolanowego oraz stawu skokowego
  • reedukację wzorców ruchowych kończyny dolnej

W przypadku pacjentów aktywnych sportowo staramy się przeprowadzić terapię nie wyłączając treningów. 

W przypadkach ze stwierdzonym naruszeniem struktury powierzchni stawowych proponujemy leczenie zachowawcze połączone z zabiegami mini-inwazyjnymi:

  • iniekcja kolagenowa
  • iniekcja osocza bogatopłytkowego (PRP)

SPECJALIŚCI

ortopeda Michał Bartoszewicz

Rehabilitacja kolan – kolano kinomana rehabilitacja

Częstym problemem, z którym zgłaszają się do nas Pacjenci są dolegliwości (bólowe) kolan. Wbrew pozorom problem dotyczy nie tylko osób aktywnych fizycznie.

Nie wszyscy mają świadomość, że staw kolanowy przenosi największe obciążenie ze wszystkich stawów po przeliczeniu na jednostkę powierzchni.

Jak obliczono, obciążenie może przekraczać nawet dwunastokrotnie ciężar ciała człowieka- szczególnie przy wykonywaniu przysiadów, aerobiku czy podczas gry w squash’a.

Dzisiejszy wpis poświęciliśmy schorzeniu, które określamy nazwą kolano kinomana

Anatomicznie staw kolanowy jest największym stawem w ciele ludzkim, który odpowiada za zginanie i prostowanie oraz poruszanie się w pozycji wyprostowanej. Jest on zawiasowy, parzysty utworzony z trzech kości ( rzepka, piszczelowa i udowa). Szerzej o anatomii stawu kolanowego pisaliśmy w dziale „ Rehabilitacja kolan”

Na czym polega schorzenie kolano kinomana?

Kolano kinomana jest związane z dysfunkcją stawu rzepkowo-udowego. Charakterystyczne dla schorzenia są dolegliwości bólowe, które związane są z dłuższym siedzeniem ze zgiętymi kolanami (pozycja kinowa- stąd nazwa kolano kinomana). Najczęściej ból zlokalizowany jest w przednim przedziale kolana i niejednokrotnie za nieprawidłowość odpowiada stan zapalny stawu rzepkowo-udowego.

Problemu kolana kinomana nie należy bagatelizować. To poważne schorzenie, które nieleczone prowadzi do powstawania zmian zwyrodnieniowych.

Przyczyny powstawania kolana kinomana

Przyczyn odpowiadających za schorzenie jest wiele. Jedną z nich może być zaburzenie równowagi mięśniowej-które może zaburzać właściwą pracę stawu rzepkowo-udowego. Również nie bez znaczenia pozostaje pozostawanie w długotrwałej pozycji ze zgiętymi kolanami (praca, prowadzenie auta), co powoduje przyparcie rzepki do powierzchni chrzęstnych i ich sukcesywne niszczenie.

Chodzenie na wysokich obcasach sprawia, że kolana nie są doprostowywane- zatem brak momentu, w którym rzepka nie jest dociskana do kości udowej. Wówczas chrząstka nie jest odżywiana i smarowana przez płyn stawowy i dochodzi do uszkodzeń. Do innych przyczyn powstawania kolana kinomana zaliczamy: szpotawość kolan, hipermobilność rzepki, nadwagę, słabą stabilizację tułowia.

Jak objawia się kolano kinomana?

Jak już zostało wspomniane w pierwszej fazie dysfunkcji, schorzenie objawia dyskomfortem, który występuje w przednim przedziale kolana, który nasila się przy dłuższym siedzeniu ze zgiętymi kolanami.

W kolejnej fazie choroby ból manifestuje się w okolicy rzepki- podczas siedzenia ze zgiętymi kolanami, przy wchodzeniu i schodzeniu ze schodów oraz wykonywaniu czynności typu przysiady.

W toku rozwoju choroby pacjent słyszy trzeszczenia, chrobotania, strzelania w kolanie.

Kolano kinomana rehabilitacja

Jak już zostało wspomniane problemu kolana kinomana nie należy lekceważyć, bowiem nieleczone schorzenie prowadzi do poważnych problemów stawu kolanowego. W znacznej większości przypadków odpowiednio wczesne wykrycie problemu jest w pełni wyleczalne.

Jeśli zauważyłeś u siebie pierwsze objawy choroby warto udać się na wizytę do lekarza ortopedy, fizjoterapeuty bądź osteopaty. Rehabilitacja kolana kinomana dobierana jest indywidualnie w zależności od stopnia zaawansowania choroby.

Przykładowy program rehabilitacji może obejmować: terapię manualną, masaż, ćwiczenia stabilizacyjne, wzmacniające, rozciągające.

W Centrum Rehabilitacji i Osteopatii możecie również skorzystać Państwo z porady doświadczonych ortopedów i traumatologów a także wykonać badanie USG kolana.

Przypomnimy, że do najczęstszych dolegliwości stawu kolanowego zaliczamy także:

  • Uszkodzenia łąkotek
  • Kolano skoczka, wspomniane kolano kinomana, kolano biegacza
  • Zapalenie gęsiej stopki
  • Uszkodzenia: chrząstki w stawie kolanowym,  wiązadeł kolanowych, chrząstki w stawie kolanowym
  • Boczne przyparcie rzepki
  • Zespół tarcia pasma biodrowo-piszczelowego
  • Zespół przeciążenia piszczeli, goleni
  • Rehabilitacja po endoprotezie stawu kolanowego

 Centrum Rehabilitacji i Osteopatii OSTEO-MED to placówka który oferuje specjalistyczną pomoc w przypadku dolegliwości kolan różnego pochodzenia. Współpracujemy z doświadczonymi ortopedami, traumatologami w oparciu o bezpieczne i sprawdzone techniki osteopatyczne i rehabilitacyjne, dzięki czemu jesteśmy w stanie zapewnić Państwu kompleksową opiekę i fachową pomoc. Posiadamy nowoczesne urządzdenie do diagnostyki USG Alpinion 8. 

  • Centrum Rehabilitacji i Osteopatii Osteo-Med ul. Romera 10/B2
  • * rehabilitacja * osteopatia * fizjoterapia uroginekologiczna* fizjoterapia dzieci i niemowląt* ortopedia * terapia Orthokine* ortopedia dziecięca * dietetyka * fizykoterapia * diagnostyka USG * fala uderzeniowa * masaż pneumatyczny BOA MAX *
  • Zapraszamy do kontaktu pod numerem 506-459-870
  •  .

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*