Jaskra związana z patologią soczewki

  • Jaskra stanowi grupę przewlekłych, wolno postępujących neuropatii nerwu wzrokowego z charakterystycznymi zmianami morfologicznymi tarczy nerwu wzrokowego i warstwy włókien nerwowych siatkówki oraz ubytkami w polu widzenia przy braku innych chorób narządu wzroku i wrodzonych anomalii.
  • Zmiany te są związane z postępującą utratą komórek zwojowych siatkówki.
  • Poniższa galeria zdjęć obrazuje proces postępowania jaskry.

Jaskra związana z patologią soczewki

Jaskra związana z patologią soczewki

Jaskra związana z patologią soczewki

Jaskra związana z patologią soczewki

Jaskra związana z patologią soczewki

Jaskra związana z patologią soczewki

Jaskra związana z patologią soczewki

Jaskra związana z patologią soczewki

Główne przyczyny powstawania zmian jaskrowych to podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe i zaburzenia ukrwienia nerwu wzrokowego.

Niezależnie od przyczyny końcowym efektem postępu choroby jest uszkodzenie tarczy nerwu wzrokowego oraz warstwy włókien nerwowych i komórek zwojowych siatkówki, powodujące nieodwracalne zmiany w polu widzenia i ślepotę. Z tego też względu bardzo duże znaczenie ma możliwość wczesnego postawienia diagnozy i rozpoczęcia leczenia.

Klasyfikacja jaskry

Niezwykle ważne jest, żeby zdać sobie sprawę, że jaskra to nie jest jedna choroba. Jest to grupa neuropatii, które powodują  zanik nerwów wzrokowych i związaną z tym nieodwracalną ślepotę. Wspólnym terminem „jaskra” określanych jest ponad 20 jednostek chorobowych.

Szczegółową klasyfikację jaskry zaproponowało Europejskie Towarzystwo Jaskrowe (EGS):

  1. Jaskra pierwotna wrodzona,
  2. Jaskry pierwotne otwartego kąta:
  3. Jaskry wtórne otwartego kąta (JWOK):
    1. jaskra w przebiegu zespołu rzekomego złuszczania torebki soczewki,
    2. jaskra barwnikowa,
    3. jaskra związana z patologią soczewki,
    4. jaskra związana z zapaleniem błony naczyniowej,
    5. jaskra związana z odwarstwieniem siatkówki,
    6. jaskra związana z krwotokiem wewnątrzgałkowym,
    7. jaskra związana z guzami wewnątrzgałkowymi,
    8. jaskra spowodowana urazem oka,
    9. jaskra spowodowana leczeniem sterydami,
    10. jaskra spowodowana zabiegiem chirurgicznym lub laserowym,
    11. Jaskra spowodowana zaburzeniem odpływu krwi z oczodołu,
  4. Jaskry pierwotne zamkniętego kąta (JPZK):
    1. jaskra zamkniętego kąta o przebiegu ostrym, podostrym lub przewlekłym,
    2. stan po ostrym zamknięciu się kąta przesączania,
    3. zamykanie się kąta przesączania w przebiegu bloku źrenicznego, zespołu płaskiej tęczówki lub patologii soczewki,
  5. Jaskra wtórna zamkniętego kąta (JWZK):
    1. jaskry wtórne związane z pęczniejącą lub przemieszczoną soczewką,
    2. jaskra neowaskularna związana z zaburzeniem mikrokrążenia w oku,
    3. jaskra złośliwa,
    4. jaskra przebiegająca z wrodzonymi anomaliami kąta.

Każda z tych chorób charakteryzuje się innymi przyczynami, innymi czynnikami ryzyka, innymi objawami, innym rokowaniem, a co za tym idzie inaczej się ją leczy. Wspólne dla wszystkich typów jaskry jest to, że prowadzą one w ostateczności do zaniku nerwu wzrokowego oraz do całkowitej i nieodwracalnej ślepoty.

Współczesne badania diagnostyczne w jaskrze

Prawidłowe leczenie musi być poprzedzone właściwym rozpoznaniem, którego dokonuje się w oparciu o specjalistyczną diagnostykę jaskrową. Każdy z wymienionych powyżej typów jaskry wymaga często zupełnie innego postępowania leczniczego względem pacjenta.

Rodzaj jaskry powinien być sklasyfikowany w oparciu o:

  1. Informacje zbierane w wywiadzie lekarskim na temat czynników ryzyka, wśród których najważniejsze są czynniki genetyczne (jaskra w rodzinie, utrata widzenia w wywiadzie rodzinnym), wiek powyżej 35 r.ż., podwyższone wartości ciśnienia wewnątrzgałkowego, migreny, marznące ręce i stopy, niskie ciśnienie tętnicze krwi. Brane są także pod uwagę częstość akcji serca, poziom glukozy we krwi, choroba Reynauda, choroby tarczycy, choroby neurologiczne, choroby nerek, rasa, jak również towarzyszące schorzenia oczne i pozaoczne oraz ich leczenie, które może prowadzić do jaskry wtórnej (np. jako powikłanie po operacji zaćmy);

a także w oparciu o szczegółową diagnostykę – badania wchodzące w skład złotego standardu diagnostyki jaskry:

  1. Szerokość kąta tęczówkowo-rogówkowego zwanego kątem przesączania – w tym celu wykonuje się gonioskopię i AS-OCT (tomografia przedniego odcinka);
  2. Ubytki w polu widzenia – badania perymetryczne HFA (SAP) oraz w technologii zdwojonej częstotliwości FDT Matrix ;
  3. Obraz tarczy nerwu wzrokowego, badanie warstwy włókien nerwowych i komórek zwojowych siatkówki – wykonuje się takie badania jak HRT, GDx, OCT jaskrowe i GCL.

Dopiero po wykonaniu wyżej wymienionych badań, w zakresie zaleconym przez lekarza prowadzącego, można mówić o kompleksowej diagnostyce w kierunku jaskry.

Największy problem diagnostyczny stwarza jaskra pierwotna otwartego kąta (JPOK), najczęściej występujący typ tej choroby w Polsce.

W większości przypadków nie daje ona żadnych widocznych objawów aż do momentu gdy powoli narastające ubytki w polu widzenia obejmą swym zasięgiem widzenie centralne i pacjent nagle przestaje widzieć. Istnieje zatem konieczność poddaniu się badaniom ZANIM pojawią się objawy.

Co szczególnie ważne, interpretacja badań w kierunku jaskry jest często trudna, niejednoznaczna, zawsze powinna być dokonana przez doświadczonego lekarza-specjalistę.

W jaskrze bardzo często zdarza się, że wynik pojedynczego typu badania nie daje miarodajnych podstaw do postawienia właściwej diagnozy, dlatego w wytycznych dla okulistów opracowywanych przez liczące się organizacje glaukomatologów, w tym także w ramach Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, kładzie się nacisk na konieczność wykonywania pakietu badań tworzących standard postępowania w jaskrze. Dopiero połączenie badania lekarskiego przeprowadzonego przez doświadczonego okulistę z użyciem nowoczesnych technologii diagnostycznych umożliwia postawienie właściwego rozpoznania i wdrożenie prawidłowego leczenia.

O tym jakie badania i jak często je wykonywać decyduje lekarz prowadzący, jednak niezależnie od tego należy podkreślić, że wytyczne postępowania w jaskrze zalecają regularne, z określoną częstotliwością powtarzane badania.

Leczenie jaskry

Celem leczenia jaskry jest utrzymanie funkcji widzenia i zależnej od niej jakości życia. Celami, które stawia sobie lekarz prowadzący pacjenta z jaskrą są:

  • Osiągnięcie ciśnienia wewnątrzgałkowego docelowego, czyli takiego, przy którym w przypadku danego pacjenta choroba nie postępuje;
  • Brak progresji uszkodzenia nerwu wzrokowego;
  • Uzyskanie stabilnych parametrów w badaniu pola widzenia.

Zgodnie z aktualną wiedzą medyczną, potwierdzoną między innymi wytycznymi Polskiego Towarzystwa Okulistycznego z września 2017 roku, w chwili obecnej JEDYNĄ UDOWODNIONĄ metodą leczniczą zabezpieczającą przed utratą widzenia w jaskrze jest obniżanie ciśnienia wewnątrzgałkowego. Obecnie nie istnieją przekonujące dowody na skuteczność np. profilaktyki żywieniowej czy suplementacji preparatami leczniczymi, które mogłyby zabezpieczyć przed utratą wzroku z powodu jaskry.

W przypadku gdy ciśnienie wewnątrzgałkowe nie jest szczególnie wysokie a uszkodzenie jaskrowe nie jest bardzo zaawansowane, leczenie może być wdrożone dopiero po wykonaniu wszystkich niezbędnych badań diagnostycznych, które szczegółowo opisano powyżej.

Zalecane leczenie pierwszego rzutu różni się w zależności od typu jaskry, jej zaawansowania, stopnia uszkodzenia jaskrowego, przewidywanej współpracy pacjenta co do stosowania kropli, i innych czynników. Najczęściej jako leczenie pierwszego rzutu stosuje się:

  1. Leczenie kroplami,
  2. Selektywną trabekuloplastykę laserową SLT.

Ad. a)

Leczenie zaczyna się zwykle od jednego leku, najczęściej z grupy prostaglandyn/prostamidów, przy czym monoterapię uważa się za skuteczną jeśli prowadzi do redukcji ciśnienia w gałce ocznej minimum o 20%, zaś redukcję mniejszą niż 10% traktuje się jako brak odpowiedzi na lek. Należy przy tym zwrócić uwagę na znany fakt, że przewlekłe stosowanie leków zawierających konserwanty wywiera toksyczny wpływ na oko.

Zazwyczaj skuteczność monoterapii jest mniejsza niż terapii skojarzonej.

Ad. b)

Selektywna trabekuloplastyka laserowa SLT to nowoczesna metoda leczenia zabiegowego jaskry otwartego kąta. Wysoka skuteczność tej metody – przy spełnieniu określonych warunków – została potwierdzona m.in.

w 3-letnim programie badawczym, przeprowadzonym przez okulistów brytyjskich. SLT może być rozważana zarówno jako metoda pierwszego rzutu jak też jako alternatywa dla dodatkowych leków przeciwjaskrowych w terapii skojarzonej.

SLT jest szczególnie zalecana w leczeniu niezaawansowanych stadiów

oraz w innych przypadkach.

Jeżeli leczenie zachowawcze jest nieskuteczne wdraża się leczenie operacyjne.

Dowiedz się więcej

Jaskra to ogromny temat. Więcej o samej chorobie, postępowaniu w jaskrze, jej leczeniu itd. można dowiedzieć się w naszych materiałach, zwłaszcza (choć nie tylko) w poniższych artykułach:

  1. Ponadto zapraszamy do odwiedzenia naszego BLOGA…
  2. …naszych prezentacji i filmów poświęconych tej tematyce…
  3. …oraz do zapoznania się z innymi informacjami na temat jaskry dostępnymi na naszej stronie bezpośrednio lub za pomocą specjalnej przeglądarki.

Okulistyka po Dyplomie – Problemy oczne w wieku starszym. Część 1 – Jaskra

Wyróżnia się wiele typów jaskry. Najczęstszym kryterium jest podział uwzględniający warunki anatomiczne panujące w obrębie kąta przesączania. Zgodnie z nim jaskrę dzieli się na jaskrę prostą z otwartym kątem przesączania (JPOK; ryc. 3) i jaskrę prostą z zamkniętym kątem przesączania (JPZK; ryc. 4).

Jaskra związana z patologią soczewki

Rycina 3. Optyczna koherentna tomografia (OCT) otwartego kąta przesączania

Jaskra związana z patologią soczewki

Rycina 4. Optyczna koherentna tomografia (OCT) wąskiego kąta przesączania

Epidemiologia

Proporcje występowania jaskry z otwartym kątem przesączania do jaskry z zamkniętym kątem przesączania wynoszą 3:1. Natomiast najwięcej przypadków obustronnej ślepoty powoduje jaskra zamykającego się kąta. Dane epidemiologiczne1-3 wskazują również na najczęstsze występowanie JPZK w południowo-wschodniej Azji.

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) oblicza, że spośród 60,5 mln chorych na jaskrę w 2010 r. (44,7 mln z otwartym kątem i 15,7 mln z zamkniętym kątem przesączania) 4,5 mln osób oślepło z powodu JPOK, a 3,9 mln z powodu JPZK.

Przewiduje się, że liczba chorych na jaskrę wzrośnie w 2020 r. do 80 mln, z czego wzrok straci obustronnie ok. 11,2 mln ludzi.

Etiologia

Czynniki ryzyka wystąpienia JPOK (ryc. 5) dzieli się na:

Jaskra związana z patologią soczewki

Rycina 5. Schemat krążenia cieczy wodnistej (zaznaczony strzałkami) w jaskrze z otwartym kątem przesączania

  • ogólne
    • występowanie jaskry w rodzinie (dziedziczenie)
    • wiek >35 r.ż.
    • niskie ciśnienie ogólne krwi lub nadmierne obniżenie nadciśnienia tętniczego
    • zaburzenia gospodarki tłuszczowo-lipidowej (hipercholesterolemia, hiperlipidemia)
    • objawy naczynioskurczowe (zimne dłonie, stopy)
    • przewlekły stres
  • oczne
    • podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe
    • cienkie rogówki (prawidłowa rogówka ma grubość ok. 540 μm)
    • krótkowzroczność.

Czynniki ryzyka wystąpienia JPZK (ryc. 6) są następujące:

Jaskra związana z patologią soczewki

Rycina 6. W przypadku dużej soczewki może dojść do zamknięcia drogi odpływu cieczy wodnistej z oka

  • ogólne
    • występowanie jaskry w rodzinie (dziedziczenie)
    • wiek podeszły (współistniejąca zaćma powoduje zwiększenie wymiarów soczewki, które utrudnia w sposób mechaniczny krążenie cieczy wodnistej)
    • rasa (JPZK jest częstsza wśród Azjatów, Hindusów)
    • płeć (choroba częstsza u kobiet; być może ma to związek z budową oczu – mniejszymi gałkami ocznymi)
    • zaburzenia gospodarki tłuszczowo-lipidowej (hipercholesterolemia, hiperlipidemia)
  • oczne
    • budowa oka (płytka komora przednia, przesunięta do przodu przepona tęczówkowo-soczewkowa, wąski kąt przesączania)
    • nadwzroczność (krótsza gałka oczna)
    • cukrzyca (retinopatia cukrzycowa).
Leia também:  Jak Dlugo Trwa Leczenie Gronkowca?

Oprócz jaskry pierwotnej, w której nie możemy znaleźć bezpośredniej przyczyny choroby, istnieje również wiele rodzajów jaskry wtórnej do:

  • patologii soczewki (jaskra fakolityczna lub fakomorficzna)
  • urazu oka
  • guza wewnątrzgałkowego
  • operacji przedniego odcinka oka (jaskra związana z wrastaniem nabłonka rogówki)
  • przetoki tętnicy szyjnej do zatoki jamistej.

Jaskra wtórna

Jaskra wtórna powstaje w wyniku patologicznych zmian w obrębie dróg odpływu cieczy wodnistej. Nieprawidłowości występują w budowie kanału beleczkowego i budowie dalszych odcinków odpływu cieczy.

Rodzaje jaskry wtórnej z otwartym kątem przesączenia

Jaskra barwnikowa
Jedną z postaci jaskry wtórnej otwartego kąta jest jaskra barwnikowa. Jest ona spowodowana blokowaniem odpływu cieczy poprzez uwalnianie się melaniny (barwnik odpowiadający za kolor w tęczówce).

Ciśnienie w przypadku jaskry barwnikowej jest wysokie, czasami jednak spada do prawidłowych wartości. Ten typ jaskry częściej występuje u mężczyzn niż u kobiet. Większe ryzyko wystąpienia jaskry barwnikowej obserwuje się u osób ciemnego koloru skóry. Najczęściej dotyka osoby po 40 roku życia.

Wzrost ciśnienia gałkowego i wysyp barwnika zazwyczaj prowokowane są przez wysiłek fizyczny.

Jaskra fakolityczna
Jest to rodzaj jaskry pojawiający się w przebiegu zaćmy przejrzałej soczewki. W jaskrze fakolitycznej odpływ cieczy wodnistej zostaje utrudniony przez białka soczewki oraz makrofagi.

Jaskra torebkowa
To postać jaskry spowodowana przez rzekome złuszczanie torebki soczewki. Wywołują ją złogi amylodiowe, blokujące odpływ cieczy, które pojawiły się pod wpływem nieprawidłowych komórek nabłonkowych w oku. Skutkuje to nieprawidłowościami w budowie kanału beleczkowego.

Pozostałymi czynnikami powodującymi powstanie jaskry wtórnej są:

    • zapalenie błony naczyniowej oka,
    • uraz oka,
    • wylew krwi do gałki ocznej,
    • guzy wewnątrzgałkowe.

Jaskra wtórna bywa spowodowana przez zapalenie błony naczyniowej oka, gdy stan zapalny wywołał bliznowacenie tkanki. Uraz oka oraz wylew do krwi gałki ocznej (zwany jaskrą hemolityczną) wywołują zmiany patologiczne i zablokowanie odpływu cieczy w wyniku nagromadzenia się dużej ilości komórek krwi.

Rodzaje jaskry wtórnej z zamkniętym kątem przesączenia

Choroby jaskry z całkowitym zamknięciem kąta przesączenia są skutkiem problemów z odpływem cieczy wodnistej z oka do kanału beleczkowego oraz kanału Schlemma. Ciesz gromadzi się za tęczówką, uwypuklając źrenicę i podnosząc ciśnienie oczne.

Wyróżnia się następujące postacie jaskry wtórnej z zamkniętym kątem przesączenia:

    • jaskra wtórna wywołana nieprawidłowościami w obrębie soczewki oka,
    • jaskra wtórna wywołana chorobami przedniego odcinka oka,
    • jaskra neowaskularna wywołana rozrostem naczyń krwionośnych,
    • jaskra wtórna wywołana zapaleniem przedniego odcinka błony naczyniowej oka,
    • jaskra złośliwa wywołana blokiem rzęskowo-tęczówkowo-soczewkowym.

Jaskra wtórna zamkniętego kąta może pojawić się również w wyniku urazu powodującego podwinięcie soczewki, choroby powodujące regenerację rogówki bądź w wyniku mechanicznego zatkania, będącego skutkiem pojawienia się guzów bądź zrostów.

Objawy

Objawy są bardzo zróżnicowane, charakterystyczne są jednak sygnały związane z podwyższeniem ciśnienia wewnątrzgałkowego. Często wraz ze wzrostem ciśnienia wewnątrzgałkowego znacznego stopnia współwystępują inne nieprawidłowości. Pacjent może dostrzegać tęczowe koła wokół źródeł światła.

W początkowym stadium niektórych form jaskry wtórnej, ciśnienie wewnątrz oka bywa zmienne. Dlatego podczas badania ciśnienia oka nie można wykluczyć choroby jaskry, gdy jest ono prawidłowe.

Zdarza się, że w momencie postawienia diagnozy jedna gałka oczna jest dotknięta zaawansowaną chorobą, podczas gdy w drugim oku można zaobserwować jedynie łagodne zmiany chorobowe.

W miarę rozwoju choroby może dojść do ostrego ataku jaskry, któremu towarzyszą silne bóle oka, pogorszenie widzenia, nudności, niekiedy wymioty. Dlatego w przypadku zaobserwowania niepokojących objawów, należy niezwłocznie udać się do okulisty!

Diagnostyka

Diagnostyka jaskry wtórnej jest trudna. Musi się ona składać nie tylko z wnikliwej oceny zmian patologicznych w obrębie wszystkich odcinków gałki ocznej, ale również uwzględniać przewlekłe choroby, na które cierpi pacjent. Zdarza się, że konieczna jest współpraca z lekarzami innych specjalizacji.

W Centrum Okulistycznym OCULISTIC do rozpoznania jaskry wykorzystywane są wszystkie testy okulistyczne, między innymi gonioskopia (badanie kąta przesączenia), pomiar ciśnienia wewnątrz gałkowego, badanie pola widzenia oraz badanie dna oka.

Symptomów choroby poszukuje się we wszystkich odcinkach gałki ocznej, również w oczodole, żyłach nadtwardówkowych oraz pozostałych drogach odpływu cieczy wodnistej. Gonioskopia pozwala na ocenę szerokości kąta przesączenia, i wykrycie potencjalnych uszkodzeń oraz złogów.

Badanie pozwala na klasyfikację jaskry ? jaskrę z otwartym kątem przesączenia oraz jaskrę z zamkniętym kątem przesączenia.

Leczenie

W jaskrze wtórnej kluczowe jest jak najszybsze wdrożenie leczenia, ponieważ leczenie zaawansowanej postaci jaskry wtórnej jest skomplikowane. Metody leczenia uzależnione są od przyczyn wywołujących chorobę. Głównym sposobem walki z jaskrą jest obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego. W tym celu, często wykonywany jest zabieg trabekuloplastyki laserowej.

Centrum Okulistyczne OCULISTIC do przeprowadzenia zabiegu wykorzystuje laser SLT. Jest to nowoczesny sprzęt medyczny, który skutecznie obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe. Poprawia on również proces odpływu cieczy. Sam zabieg nie trwa dłużej niż 10 minut, jest bezbolesny i nie wymaga pobytu w szpitalu.

Stosuje się jedynie znieczulenie miejscowe w postaci kropel do oczu.
W przypadku istnienia odwróconego bloku źrenicznego i ryzyka całkowitego zamknięcia kąta przesączenia, wykonywana jest irydotomia laserowa.

Polega ona na stworzenia swobodnej drogi przejścia dla cieczy z komory tylnej do przedniej poprzez przecięcie tęczówki. Przeprowadza się ją po wykonaniu wcześniejszych badań kwalifikacyjnych, między innymi ,,próby ciemniowej? aparatem SL-OCT.

Dzięki niemu lekarz jest w stanie ocenić szerokość kąta przesączenia oraz położenie względem rogówki. Odpowiednio wcześnie wykonany zabieg zapobiega powstaniu zrostów w przednim odcinku oka.

Niekiedy konieczne jest wykonanie witrektomii, jak np. w przypadku jaskry związanej z krwotokiem, gdzie zabieg ma na celu usunięcie krwinek czerwonych z ciała szklistego. Stosuje się ją również przy jaskrze wtórnej do odwarstwienia siatkówki. Celem operacji jest usunięcie zmian patologicznych z siatkówki i ciała szklistego.

W miejsce usuniętego ciała szklistego umieszcza się gaz bądź płyn (jałowe powietrze, płyn infuzyjny bądź olej silnikowy). Substancje te (z wyjątkiem oleju silnikowego) ulegają wchłonięciu, natomiast olej silnikowy trzeba usunąć bądź wymienić. Tok leczenia jaskry wtórnej jest ustalany indywidualnie pomiędzy lekarzem a pacjentem.

PAMIĘTAJ!

    • Jaskra wtórna jest trudna do zdiagnozowania i często nie daje objawów. W przypadku wystąpienia nieprawidłowości, należy natychmiast zwrócić się do okulisty!
    • Ostry atak jaskry, poza bólem oczu, objawia się często bólem głowy i wymiotami. Dlatego zdarza się, że za wystąpienie objawów obarcza się inne schorzenia, niż choroby oczu.
    • Główną metodą walki z większością typów jaskry wtórnej jest obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego. W Centrum OCULISTIC stosuje się w tym celu nowoczesny sprzęt medyczny ? laser SLT.

Co warto wiedzieć o laserze SLT?

    • Zabieg trwa bardzo krótko ? zajmuje ok. 6 minut.
    • Jest bezpieczną alternatywą dla zabiegów laserem ALT, nie powoduje uszkodzeń w kącie przesączania, dlatego można go powtarzać.
    • Nie ma przeciwwskazań wykluczających osoby dotknięte jaskrą z terapii laserem SLT.

Jaskra to poważna choroba oczu, która nieleczona może doprowadzić nawet do ślepoty, jednak trzeba jeszcze raz podkreślić nieleczona.

Odpowiednio wcześnie wykryta jaskra w zdecydowanej większości przypadków daje się kontrolować lekami, a dzisiejsze możliwości lecznicze pozwalają nawet na stosowanie leków 1 x na dobę, co tak naprawdę jest nawet mniej uciążliwe niż codzienne zabiegi higieniczne, bo przecież zęby myjemy minimum 2x dziennie.

Oczywiście nic nie jest całkowicie proste w każdym przypadku, szczególnie ,że jaskra to nie jest choroba zawsze o takim samym obrazie i przebiegu. Mamy ogromną różnorodność różnych jednostek chorobowych wspólnie określanych mianem jaskry .

W naszej populacji dominuje jaskra prosta , a w przypadku młodych kobiet głównie jaskra prosta niskiego ciśnienia.

W zależności od wieku możemy też wyróżnić jaskrę wrodzoną występującą już u najmłodszych dzieci a nawet u noworodków, wywoływaną zmianami anatomicznymi gałki ocznej, które zaburzają prawidłowe krążenie płynu w gałce ocznej i której leczenie jest wyłącznie chirurgiczne.

Przeoczone przypadki narastającego ciśnienia śródgałkowego w takich przypadkach prowadzą do rozciągnięcia gałki ocznej- tak zwanego woloocza, a dopiero później do widocznego już zmętnienia rogówki.

Jaskra może też występować u dzieci lub młodzieży i w tych przypadkach możliwe jest także podłoże zaburzeń anatomicznych, mniej nasilonych, albo wystąpienie wzrostu ciśnienia śródgałkowego w oku o prawidłowej anatomii. Dla rodzica te przypadki praktycznie nie są możliwe do zauważenia, bo nie powodują widocznych anatomicznych zmian gałki.

Mogą powodować bóle oczu u dzieci ale nie jest to regułą. Praktycznie jedyną możliwość stwierdzenia takiej patologii jest badanie okulistyczne z oceną nerwu wzrokowego.

Obecnie jest to łatwiejsze ze względu na możliwość oparcia się dodatkowo na badaniu OCT tarcz nerwu wzrokowego ,gdzie określa się ilość włókien nerwowych i może nie tyle określenie w stosunku do normy , ale możliwość precyzyjnego określenia ewentualnego zaniku tych włókien w badaniach kontrolnych wykonywanych u dziecka. W OCT możemy mierzyć także gęstość komórek zwojowych i tu także oceniamy dynamikę ew zaników oraz analizujemy asymetrię strefową gęstości komórek zwojowych. Wcześniej diagnostyka opierała się głównie na badaniach pola widzenia, które jako badanie wymagające skupienia często dawały w przypadku dzieci mało miarodajne wyniki oraz na pomiarach ciśnienia śródgałkowego, które w przypadku dzieci , które mogły się go bać i bronić przed nim, często dawały wyniki zawyżone. Badanie OCT co prawda także wymaga współpracy, ale jest je o wiele łatwiej wykonać u dziecka , a wyniki są obiektywne i możliwe do precyzyjnej analizy i porównywania, a więc monitorowania zmian , wykrywania choroby i oceny skuteczności leczenia.

Leia também:  Jakie Są Objawy Chorób Woreczka Żółciowego?

Jaskra prosta ,o której wcześniej wspominałam, to przypadek choroby w której anatomicznie kąt przesącza jest otwarty ,ale obecne w gałce ocznej ciśnienie wywiera szkodliwy wpływ na nerw wzrokowy.

Często pacjenci zadają pytanie: jakie jest prawidłowe ciśnienie śródgałkowe? Na to pytanie trudno jest udzielić precyzyjnej odpowiedzi. Najogólniej uznaje się , że ciśnienie do poziomu 20 mmHg jest w granicach normy, ale jak zwykle w przypadku jaskry- nic nie jest proste.

Ciśnienie śródgałkowe trzeba rozpatrywać indywidualnie: inaczej dla każdego przypadku. Są osoby które mają ciśnienie 30 mmHg i obserwowane, nieleczone , nie wykazują żadnych uszkodzeń jaskrowych w dłuższym czasie ( rozpoznajemy wówczas nadciśnienie oczne) a są przypadki osób z ciśnieniem np.

12mmHg, u których w szybkim tempie postępują uszkodzenia jaskrowe. Ważne jest ciśnienie danej osoby oraz monitorowanie zmian w nerwie wzrokowym ( włóknach nerwowych oraz komórkach zwojowych które są ich początkiem).

Leczenie jaskry koncentruje się jeszcze nadal na dążeniu do obniżenia ciśnienia śródgałkowego ( poprzez leczenie miejscowe kroplami, laseroterapię czy leczenie operacyjne) ,ale coraz więcej zwraca się uwagę na odpowiednią suplementację witaminową i minerałową , neuroprotekcję i poprawę mikrokrążenia.

Jaskra niskiego ciśnienia to sytuacja w której występują charakterystyczne dla jaskry uszkodzenia nerwów wzrokowych a ciśnienie śródgałkowe w ich przypadku nie tylko mieści się w tak zwanej normie, ale jest w niskim zakresie wartości.

Ten typ jaskry wiąże się z uszkodzeniami nerwu wzrokowego głównie na tle zaburzeń ukrwienia . Najczęściej dotyczy młodych kobiet, szczególnie z niskim ciśnieniem ogólnym i skłonnością do skurczów naczyń obwodowych. U takich osób często jest skłonność do marznięcia stóp i rąk.

Leczenie w tym przypadku opiera się głównie na lekach które poprawiają przepływ krwi w nerwie wzrokowym oraz lekach neuroprotekcyjnych.

Jaskra u osób starszych może mieć jeszcze inny mechanizm. W związku z narastaniem grubości soczewki wraz z wiekiem pogarszają się warunki odpływu płynu z gałki ocznej przez kąt przesącza i narasta ciśnienie śródgałkowe. Tu leczenie skierowane jest głównie na jak najskuteczniejsze obniżanie jego wartości.

Najczęściej po usunięciu własnej soczewki w trakcie operacji z powodu zaćmy i wszczepieniu sztucznej soczewki, której grubość jest znacznie mniejsza, dochodzi do poprawy sytuacji anatomicznej w oku i ustąpienia konieczności stosowania leków , bo ciśnienie śródgałkowe ulega samoistnej i trwałej normalizacji.

Istnieje także inny rodzaj jaskry związanej z patologią dotyczącą soczewki a mianowicie jaskry współistniejącej z PEX , czyli zespołem pseudoexfoliacji.

W przebiegu tego zespołu dochodzi do akumulacji w kącie przesącza materiału „ złuszczającego się” z soczewki pacjenta.

Tu także narasta ciśnienie śródgałkowe, leczenie polega na stosowaniu leków maksymalnie je obniżające a usunięcie soczewki własnej pacjenta też najczęściej znacznie poprawia sytuację a czasem powoduje brak konieczności dalszego leczenia.

Istnieją także przypadki , gdzie wzrost ciśnienia śródgałkowego jest związany z wąskim kątem przesącza, który w szczególnych przypadkach może ulec zamknięciu. Daje to tak zwany ostry atak jaskry. Ciśnienie śródgałkowe może wtedy gwałtownie narastać do bardzo dużych wartości ,nawet rzędu 60mmHg.

Taki rodzaj jaskry jest niezwykle groźny dla wzroku , bo nawet niezbyt długi czas utrzymywania się tak wysokiego ciśnienia w oku prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego. Nerw wzrokow nie podlega regeneracji a więc ostry atak jaskry może doprowadzić do ślepoty oka.

W trakcie tego ataku pacjent cierpi na bardzo silny ból oka, które najczęściej jest zaczerwienione, choć czasem pacjent skarży się bardziej na ,nieustępujący po żadnych lekach, ból głowy. Ten typ jaskry wymaga pilnego postępowania chirurgicznego.

Czasem ze względu na podobnie wąski kąt przesącza w drugim oku wykonuje się zabieg także na nim, żeby uniknąć wystąpienia ostrego ataku jaskry.

Czasem w przypadku wąskiego kąta przesącza nie dochodzi do tak dramatycznych wydarzeń ,ale okresowo dochodzi do krótkotrwałego blokowania kąta. Jest to tak zwana jaskra przerywana. W określonych sytuacjach- takich jak praca w pozycji pochylonej, szczególnie w warunkach słabego oświetlenia np.

czytanie wieczorem przy małej lampce, dochodzi do poszerzenia źrenicy, przyblokowania kąta, szczególnie, że następuje równocześnie przesunięcie soczewki ku przodowi. Występują wtedy bóle oczu i głowy, które nie są obecne w warunkach dobrego oświetlenia. Leczenie tego typu jaskry polega głównie na wytworzeniu przy podstawie tęczówki otworu zapobiegającego tego typu zdarzeniom.

Można go wykonać operacyjnie lub w sposób o wiele bardziej wygodny dla pacjenta przy użyciu lasera YAG.

Są też przypadki jaskry wtórnej, która wynika np. z urazów oka, powikłań leczenia innych schorzeń oczu, stosowania sterydów czy to miejscowo czy ogólnie.

Jak widać różne są warunki anatomiczne , różny wiek występowania, różne mechanizmy, różne metody postępowania- co więc powoduje , że wszystkie te choroby określamy wspólnym mianem jaskry?

Decyduje o tym charakterystyczny rodzaj uszkodzenia nerwu wzrokowego, któremu po uszkodzeniu dużej ilości włókien nerwowych towarzyszą charakterystyczne, narastające uszkodzenia w polu widzenia.

Choroba ta może mieć różne tempo narastania, ale nieleczona prowadzi do coraz większego zawężania pola widzenia, choć praktycznie do końca zachowane jest centralne pole widzenia, co skutkuje tym, że praktycznie niewidomy pacjent z resztkowym polem widzenia nadal ma pełną ostrość wzroku i jak lubią mówić na Podhalu: widzi krzyż na Giewoncie.

Właśnie to podstępne uszkadzanie nerwu wzrokowego jest tak w jaskrze groźne, bo nie zawsze występują jakieś zauważalne dla pacjenta objawy takie jak bóle oczu, bóle głowy, nadmierne łzawienie, zauważalne „ koła tęczowe” wokół źródeł światła.

Czasem pacjent nie odczuwa żadnych niepokojących objawów, a dobra ostrość wzroku upewnia go że „ z oczami jest wszystko w porządku”.

Dlatego tak ważne jest żeby choć raz na rok poddać się pełnemu badaniu okulistycznemu , w trakcie którego specjalista zbada dno oka, oceni wygląd nerwu wzrokowego, zmierzy ciśnienie śródgałkowe , a w przypadkach , które będą wymagały dalszego sprawdzenia , wykona OCT nerwów wzrokowych, komórek zwojowych, analizę kąta przesącza, pachymetrię ,która pozwolić ustalić prawdziwą wartość ciśnienia śródgałkowego po uwzględnieniu grubości rogówki, komputerowe pole widzenia i w ten sposób przybliży się do postawienia rozpoznania. Jaskra jest łatwa do zdiagnozowania tylko w przypadkach , których nie chcemy oglądać u swoich pacjentów – w bardzo zaawansowanych, jednoznacznych uszkodzeniach nerwu wzrokowego. Dlatego na początku wykonujemy wiele badań, badań kontrolnych tych badań by oceniać ewentualną progresję i czasem włączamy leczenie a czasem uznajemy że wystarczy tylko pilna obserwacja. Zdarza się , że przerywa się terapię a po pewnym czasie progresja przekonuje lekarza , że jednak nie można pozostawać bez leczenia. Jako że w jaskrze możliwe jest też dziedziczenie tej choroby, szcególnie osoby mające w rodzinie chorych na jaskrę powinny poddać się szczegółowej diagnostyce.

Nie będę tu szczegółowo omawiać leczenia chirurgicznego jaskry, ale oczywiście metod jest bardzo wiele.

Ogólnie rzecz biorąc leczenie operacyjne jest konieczne we wszystkich przypadkach gdy uszkodzenie jaskrowe nerwu wzrokowego jest wywołane wzrostem ciśnienia śródgałkowego na tle zaburzeń anatomicznych czy to wrodzonych czy nabytych.

W przypadku jaskry prostej otwartego kąta do leczenia operacyjnego sięgamy zwykle, gdy nie możemy uzyskać satysfakcjonującego wyniku leczenia a więc stabilizacji uszkodzeń mimo stosowania leczenia miejscowego.

Jest to także dobre rozwiązanie w przypadku chorych, u których są przeciwwskazania do stosowania leków miejscowych lub u których wystąpiły na nie uczulenia. Będzie to też bardzo dobre postępowanie w przypadkach chorych , którzy nie potrafią właściwie podejść do swojego leczenia i systematycznie stosować leków.

Leczenie jaskry wymaga ścisłej współpracy pacjenta i lekarza. Regularnych kontroli i systematycznego stosowania leków, wymaga zaufania i profesjonalizmu.

Wybrane choroby oczu

Artykuły mają charakter edukacyjny i nie odnoszą się do działania i stosowania produktów. Zawarte w nich treści nie zastępują porady lekarskiej.

Choroby oczu, ich przyczyny, objawy i leczenie.

Jaskra – objawy i czynniki ryzyka

Jaskra to schorzenie oczu, które może doprowadzić do trwałego, nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego (neuropatii nerwu wzrokowego) a co za tym idzie do pogorszenia widzenia, a nawet do utraty wzroku.

Neuropatia jaskrowa może być spowodowana podwyższonym ciśnieniem w gałce ocznej (ciśnienie wewnątrzgałkowe) lub zaburzeniami ukrwienia nerwu wzrokowego.

Oba mechanizmy mogą powodować różnego stopnia uszkodzenie nerwu wzrokowego.

Czynniki ryzyka wystąpienia jaskry:

  • występowanie jaskry w rodzinie
  • rasa (jaskra częściej występuje u osób rasy Czarnej
  • wiek po 35 roku życia (ilość chorych wzrasta wraz z wiekiem)
  • wysokie lub niskie ciśnienie ogólne krwi
  • zbyt intensywnie leczone nadciśnienie krwi
  • migreny
  • objawy naczynioskurczowe (stale zimne stopy i dłonie)
  • podwyższone ciśnienie w oku
  • krótkowzroczność powyżej -4.0 D
Leia também:  Ciaza Kiedy Sa Pierwsze Objawy?

Osoby mające od 1 do 3 ww. czynników ryzyka, powinny badać oczy 2 razy w roku. Osoby o większej licznie czynników – powinny bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Choroba przebiega zazwyczaj podstępnie, ponieważ u przeważającej części pacjentów ciśnienie wewnątrzgałkowe albo jest niewiele podwyższone (pacjent tego nie odczuwa), albo mieści się w statystycznej normie. W jej wczesnych stadiach u większości pacjentów nie występują żadne objawy.

Oczy nie bolą, a pogorszenie widzenia następuje powoli, niezauważalnie dla pacjenta – dlatego o jaskrze mówi się, że to “cichy złodziej wzroku”.

Diagnoza jaskry we wczesnym stadium choroby wymaga wykonania szeregu specjalistycznych badań, nie tylko pomiaru ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Wczesne rozpoznane jest bardzo ważne, ponieważ zazwyczaj można uniknąć całkowitej utraty widzenia, jeżeli leczenie jest odpowiednie i podjęte w odpowiednim czasie.

Należy pamiętać, że zmian jaskrowych nie można wyleczyć (nie można “naprawić” uszkodzonego nerwu wzrokowego) – leczenie ma na celu stabilizację zmian lub spowolnienie progresji schorzenia.

Zwyrodnienie plamki związane z wiekiem (AMD)

Zwyrodnienie plamki związane z wiekiem (AMD – Age-related Macular Degeneration) zwane potocznie zwyrodnieniem plamki żółtej jest chorobą oczu, która doprowadza do częściowej lub całkowitej nieodwracalnej utraty widzenia centralnego. Przyczyną jest uszkodzenie plamki żółtej, części siatkówki odpowiedzialnej za najdokładniejsze widzenie – ostrość obrazów oraz rozpoznawanie kolorów.

Choroba rozwija się po 50 roku życia. Szybciej rozwija u osób, z obciążeniem rodzinnym. Częstość występowania zwyrodnienia plamki żółtej zwiększa się wraz z wiekiem. U osób po 45-50 roku życia częstość zachorowania wynosi 8%, a w przypadku populacji 80-latków osiąga 40%. W Polsce szacuje się, że liczba chorych na AMD wynosi ponad milion, a na całym świecie 30-40 mln.

Dane statystyczne wielu krajów wskazują na wzrastającą tendencję zachorowalności na zwyrodnienia plamki żółtej, co jest związane z wydłużeniem długości życia w krajach wysoko rozwiniętych, i dlatego tam, AMD jest jedną z głównych przyczyn nieodwracalnego obniżenia ostrości wzroku u osób powyżej 50 roku życia.

Dlatego określenie “epidemia ślepoty” używane w związku z tą chorobą wydaje się mieć uzasadnienie.

Przyczyny AMDDo najważniejszych przyczyn wystąpienia zwyrodnienia plamki żółtej, poza wiekiem i uwarunkowaniem genetycznym, zalicza się promieniowanie ultrafioletowe (zbyt ostre światło słoneczne) oraz niedobór mikroelementów, takich jak: selen, cynk, witaminy E i C. Szkodliwe działanie wyżej wymienionych czynników zewnętrznych prowadzi do powstania tzw.

wolnych rodników. Wolne rodniki są bogatymi w energię cząsteczkami, niestabilnymi pod względem chemicznym. Powstają one w naszym organizmie w wyniku procesów przemiany materii i wpływu otaczającego nas świata. Wolne rodniki przyspieszają starzenie się komórek i mogą prowadzić do ich śmierci, jeśli nie zostaną zneutralizowane.

Siatkówka, a w szczególności plamka, której zapotrzebowanie na energię jest wysokie, to idealne miejsce powstawania wolnych rodników. Nadmiar wolnych rodników może prowadzić do powstania takich chorób oczu jak zaćma czy AMD. W młodym wieku wolne rodniki nie stanowią problemu dla organizmu. Utrzymywany jest stan równowagi, co pozwala je neutralizować.

Wykorzystywane są do tego witaminy i mikroelementy, zwane antyoksydantami, które pochodzą z pożywienia.

Czynniki ryzykaCzynniki ryzyka wystąpienia AMD dzieli się na niemodyfikowalne (niezależne od nas) oraz modyfikowalne (te, na które mamy wpływ). Do czynników niemodyfikowalnych należą:

  • czynniki genetyczne (występowanie choroby w rodzinie)
  • zaawansowany wiek
  • płeć – AMD występuje częściej u kobiet
  • rasa – najczęściej chorują osoby o białym kolorze skóry, najrzadziej o czarnym kolorze skóry
  • kolor tęczówki – osoby z niebieskimi tęczówkami częściej zapadają na AMD.

Modyfikowalne czynniki ryzyka to:

  • nadciśnienie tętnicze
  • cukrzyca
  • otyłość
  • palenie tytoniu – jest to jeden z najistotniejszych czynników środowiskowych, sprzyjających rozwojowi AMD (palacze 6-krotnie częściej chorują w porównaniu z osobami niepalącymi).

ObjawyPierwsze objawy zwyrodnienia plamki żółtej są trudne do uchwycenia i niecharakterystyczne. Może wystąpić dyskomfort w trakcie wykonywania codziennych czynności, takich jak pisanie, czytanie czy sznurowanie butów.

Litery stają się niewyraźne i zamazane, a oglądane przedmioty zniekształcone. Bardzo charakterystyczne dla tej choroby jest występowanie mroczka centralnego, czyli ciemnej plamy w środku oglądanego obrazu.

Postęp choroby powoduje stopniowe powiększanie mroczka centralnego z coraz większym zanikiem ostrości, kontrastu i barw w pozostałej części pola widzenia. Z czasem chory centralnie nie widzi już nic poza ciemną plamą. Zwyrodnienie plamki żółtej może postępować powoli i początkowo bezobjawowo.

Pierwsze oznaki choroby pojawiają się w momencie późnego jej stadium, gdy znaczna część plamki żółtej uległa już uszkodzeniu. Wyróżniamy dwie postacie AMD – suchą i wysiękową. Postać sucha charakteryzuje się występowaniem druzów, czyli złogów odkładających się w okolicy dołka środkowego.

W postaci wysiękowej tworzą się nowe patologiczne naczynia krwionośne, które są kruche i często dochodzi do ich uszkodzenia. Konsekwencją tego są wylewy krwi doprowadzające do zaburzeń widzenia.

LeczenieDotąd nie ma skutecznego sposobu leczenia suchej postaci AMD, można tylko spowolnić postęp choroby.

Postępowanie w tej postaci AMD sprowadza się do zapobiegania rozwojowi już istniejącego zwyrodnienia, a przede wszystkim do zmniejszenia ryzyka przejścia i w postać wysiękową.

W przypadku postaci wysiękowej stosuje się terapię mającą na celu zahamowanie tworzenia się nowych naczyń krwionośnych. Obecnie najbardziej efektywną metodą są iniekcje (zastrzyki) tzw. preparatów anty- VEGF do wnętrza gałki ocznej

Zaćma (katarakta)

Inaczej określana kataraktą, jest chorobą oczu prowadząca do zmętnienia soczewki częściowego lub całkowitego. Występuje głównie u osób starszych, po 60 roku życia i może doprowadzić do znacznej utraty wzroku.

Zaćma może również być skutkiem terapii sterydami, konsekwencją jaskry, cukrzycy oraz urazów oczu. Do zmętnienia soczewki przyczyni się również silne promieniowanie ultrafioletowe i radioaktywne.

Do najczęstszych objawów zaćmy należą:

  • przymglone, niewyraźne widzenie,
  • zaburzenia w ocenie odległości.

Zaćma może rozwijać się przez bardzo długi okres czasu, bezobjawowo i bezboleśnie. Jedynym rodzajem leczenia jest leczenie operacyjne.

Zapalenie spojówek

Jest to najczęstsza choroba oczu, charakteryzująca się takimi objawami, jak: zaczerwienienie oczu, pieczenie, swędzenie, kłucie, uczucie ciała obcego w oku, światłowstręt, łzawienie, ciężkość i sklejenie rzęs oraz powiek po przebudzeniu. Symptomy te występują w różnym stopniu nasilenia, w zależności od typu i czasu trwania choroby.

Przyczyny zapalenia spojówek mogą być bardzo różne – od typowych czynników drażniących (dym, pył, wiatr, zanieczyszczenia powietrza, itd.), nieprawidłowego wydzielania lub składu łez, aż do różnego typu zakażeń.

Przyczyną może być także nieodpowiednia korekcja wady wzroku, źle dobrane soczewki kontaktowe, ogólne wyczerpanie organizmu, czy zbyt długie patrzenie w ekran monitora komputera, albo telewizora.

Zespół suchego oka

Jest to często występująca choroba oczu. Polega na niedostatecznym wydzielaniu łez lub na nieprawidłowym ich składzie. W konsekwencji, zarówno rogówka, jak i spojówki nie są dostatecznie nawilżone, przez co stają się podatne na zakażenia drobnoustrojami oraz wpływ czynników drażniących. Przyczynami niedoboru łez mogą być: suche powietrze (np.

z powodu ogrzewania czy klimatyzacji) oraz długie wpatrywanie się w monitor komputera. Wszystko to powoduje, że zbyt rzadko mrugamy i łzy nie są rozprowadzane po powierzchni gałki ocznej. Często stwierdza się zespół suchego spowodowany zaburzeniem funkcji gruczołów Meiboma (powiekowych), co powoduje nadmierne parowanie łez.

Najczęściej w przebiegu zespołu suchego oka występują:

  • uczucie „piasku pod powiekami”, uczucie ciała obcego
  • ból, świąd i pieczenie
  • zwiększona ilość śluzu
  • łzawienie – tzw. „płaczące suche oko”
  • światłowstręt
  • zaczerwienienia oczu
  • zamglone widzenie.

Objawy nasilają się pod koniec dnia, w związku z długotrwałą pracą wzroku (wielogodzinne czytanie czy praca przy komputerze) lub ekspozycją na niekorzystne czynniki środowiskowe (wiatr, zimne powietrze, słońce). Suche oczy najczęściej występują u osób żyjących w klimacie umiarkowanym i narażonych zimą na niższy poziom wilgotności powietrza, związany np. z systemami ogrzewania.

Istotnym celem leczenia jest unikanie szkodliwych czynników zewnętrznych, wpływających na powstanie zespołu suchego oka. Podstawą leczenia zespołu suchego oka jest dostarczanie oczom brakujących łez, czyli stosowanie preparatów sztucznych łez.

Każdy z nich w swoim składzie zawiera wodę oraz substancje o dużej lepkości, których zadaniem jest wiązanie wody i zatrzymywanie jej na powierzchni oka. Dodatkowo ich właściwości fizyczne sprawiają, że na powierzchni rogówki i spojówek tworzy się jednolita warstwa, która chroni przed wysychaniem i jednocześnie wyrównuje nierówności i ubytki nabłonka rogówki.

Dużą rolę w leczeniu suchych oczu odgrywa odgrywa również prawidłowa dieta oraz leczenie chorób będących przyczyną zespołu suchego oka. Dowiedz się więcej, jak nawilżać oko.

Alergiczne choroby narządu wzroku

Narząd wzroku może być miejscem chorób alergicznych. Spojówka jest bardzo częstym miejscem odczynu alergicznego, ze względu na jej bezpośredni kontakt z alergenami środowiska zewnętrznego. Wyróżniamy kilka rodzajów alergii oczu. Zwykle przyczyną jest narażenie oka na czynnik drażniący – alergen w postaci np.

pyłków, roztoczy kurzu, składników chemicznych kosmetyków czy zanieczyszczeń innego rodzaju. Najczęściej spotykane objawy to: swędzenie i pieczenie oczu, zaczerwienienie, łzawienie oraz ewentualnie obrzęki powiek. Alergie można leczyć farmakologicznie, jednak podstawową zasadą jest unikanie alergenu.

O tym, jak walczyć z alergią należy rozmawiać z lekarzem okulistą oraz lekarzem alergologiem. Dowiedz się więcej o alergicznych chorobach narządu wzroku.

dr n. med. Małgorzata Mulak, lekarz okulista

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*