Jak można zarazić się opryszczką?

Opryszczka wargowa zwana potocznie zimnem to nie tylko problem estetyczny! Towarzyszy jej ból, swędzenie i ogólne osłabienie organizmu. Poznaj mity i fakty o opryszczce, dowiedz się jak leczyć i chronić przed powikłaniami.

Opryszczka wargowa, nazywana „zimnem” czy „skwarką”, to choroba wywołana przez wirus opryszczki zwyklej typu 1 (HSV-1). Jest niezwykle zaraźliwa, a jej całkowite wyleczenie nie jest możliwe. Zmiany umiejscowione są na twarzy – głównie okolice ust i nosa. Wymaga leczenia i specjalnej pielęgnacji. Cierpi na nią ponad 80% populacji.

Jak można zarazić się opryszczką?

Opryszczka nie boli, tylko brzydko wygląda – MIT

Opryszczka wargowa, zwłaszcza o pierwotnym przebiegu jest mnoga w objawy, z których najgorszym jest silny ból. Dodatkowo może pojawić się obrzęk okolicy ust z charakterystycznymi pęcherzykami, które w trakcie postępu choroby pękają tworząc nieestetyczne, bolesne nadżerki.

Zanim jednak pojawią się pęcherzyki, osoba zarażona przez kilka dni odczuwa charakterystyczne pieczenie i mrowienie przeradzające się w bolesność. A że opryszczka wargowa umiejscowiona jest w niezwykle wrażliwych miejscach, ból może mieć charakter pulsujący, powodując mocną nadwrażliwość na całej twarzy.

Opryszczka towarzyszy często ogólnemu osłabieniu organizmu, dlatego mogą dodatkowo występować bóle mięśni, gorączka, spadek koncentracji i ogólne uczucie rozbicia.

Opryszczką można zarazić się przez pocałunek – FAKT

Opryszczka jest niezwykle zaraźliwą chorobą.

Gdy u osoby chorej pojawią się zmiany skórne, zwłaszcza pękające pęcherzyki wypełnione płynem surowiczym, w którym umiejscowione są wirusy, każdy kontakt, dotyk może być groźny.

Przeniesienie wirusa może nastąpić na drugą osobę bezpośrednio poprzez pocałunek, stosowanie tego samego ręcznika, picie z tego samego kubka. Do przeniesienia wirusa może dojść także na inne partie ciała.

Opryszczka zniknie, gdy będę smarować maścią – MIT

Opryszczka jest niezwykle zaraźliwą chorobą.

Gdy u osoby chorej pojawią się zmiany skórne, zwłaszcza pękające pęcherzyki wypełnione płynem surowiczym, w którym umiejscowione są wirusy, każdy kontakt, dotyk może być groźny.

Przeniesienie wirusa może nastąpić na drugą osobę bezpośrednio poprzez pocałunek, stosowanie tego samego ręcznika, picie z tego samego kubka. Do przeniesienia wirusa może dojść także na inne partie ciała.

Jak można zarazić się opryszczką?

Zawsze, gdy mam jakieś ważne wydarzenie w życiu, pojawia się opryszczka – FAKT I MIT

Faktycznie, opryszczka lubi się pojawiać wtedy, gdy w życiu pojawiają się ważne wydarzenia: uroczystości rodzinne, sesja studencka, obrona pracy magisterskiej, ale także wyjazd na wakacje, korzystanie z solarium, miesiączka, ciąża. Stres, zmiany hormonalne, zmiany temperatury czy promienie ultrafioletowe oraz ogólne osłabienie organizmu i brak snu sprzyjają aktywacji uśpionego wirusa.

Opryszczkę miałam dwa lata temu, podjęłam leczenie a ona powróciła – FAKT

Opryszczkę wargową wywołuje wirus, który na zawsze pozostaje w organizmie osoby zarażonej. Ukryty w komórkach zwojów nerwowych, przechodzi w stan uśpienia do jego ponownej aktywacji.

Nie jest zatem możliwe nabycie odporności na wirusa, czy też jego wydalenie z organizmu. Przyjmowanie leków podczas aktywacji wirusa nie działa na jego całkowite wyeliminowanie.

Zatem zdarzają się dosyć często nawroty opryszczki, choć ich przebieg jest zwykle łagodniejszy niż podczas pierwszego ataku.

Na opryszczkę są najlepsze domowe sposoby – miejscowo aspiryna i spożywanie czosnku – MIT

Podstawą leczenia opryszczki jest stosowanie doustnych leków przeciwwirusowych, z wypisu lekarza. Dopiero uzupełnieniem leczenia (po konsultacji lekarskiej) może być pielęgnacja miejsc zmienionych chorobowo maściami i kremami dostępnymi w aptece. Nigdy odwrotnie!

Nieprawidłowe leczenie i błędne zabiegi higieniczne grożą przeniesiem zmian na inne części twarzy, w tym w okolice oka. Powstałych strupków nie wolno zrywać ani rozdrapywać. Grozi to powstaniem trwałych przebarwień oraz blizn. Naturalne sposoby podnoszenia odporności organizmu, w tym właściwe odżywianie powinno mieć charakter regularny, a nie tylko w czasie wystąpienia choroby.

Jak można zarazić się opryszczką?

Mam opryszczkę, boję się pójść do lekarza, bo usłyszę, że to z braku higieny – MIT

Opryszczka wargowa powstaje w wyniku zarażenia wirusem. Na świecie około 80% populacji jest nosicielem wirusa HSV-1. Zatem opryszczka jest chorobą wirusową o wysokim stopniu rozprzestrzeniania przenoszona drogą kropelkową.

Opryszczką zarazić się można poprzez pocałunek, w gabinecie dentystycznym, w restauracji, gdzie nie zachowano odpowiednich warunków higienicznych i na wiele innych sposobów. Zadaniem lekarza jest pomoc pacjentowi, przepisanie koniecznych leków i wsparcie.

Wizyta lekarska i jak najszybsze podjęcie leczenia może uchronić przed rozwojem choroby a niekiedy zablokować ją przed fazą pęcherzyków.

Konsultacja merytoryczna: dr Joanna Sałkowska-Wanat specjalista dermatolog

Opryszczka narządów płciowych: co musisz o niej wiedzieć?

Opryszczka narządów płciowych to jedna z najczęściej diagnozowanych chorób przenoszonych drogą płciową. Wywołuje ją wirus opryszczki (Herpes simplex) typu 2: HSV-2. Wiele osób jest jego nieświadomymi nosicielami i nie doświadcza żadnych objawów klinicznych. Wirus zagnieżdża się on w zwojach nerwowych i może się uaktywnić pod wpływem:

  • stresu,
  • spadku odporności,
  • miesiączki,
  • wychłodzenia lub przegrzania organizmu (na przykład podczas opalania),
  • wahań hormonalnych (dlatego wirus często uaktywnia się u osób ciężarnych).

Jak można zarazić się opryszczką narządów płciowych?

Do zakażenia opryszczką narządów płciowych najczęściej dochodzi drogą płciową (poprzez stosunek seksualny waginalny, oralny lub analny) z nosicielem wirusa. Wirus wnika do organizmu przez drobne rany błon śluzowych i otarcia, następnie mnoży się w wierzchnich warstwach skóry, wywołując stan zapalny.

Dodatkowo ryzyko zakażenia opryszczką genitaliów zwiększają:

  • nieużywanie prezerwatywy podczas stosunku (użycie zabezpieczenia nie wyklucza zakażenia, jednak znacząco zmniejsza jego prawdopodobieństwo),
  • osłabienie organizmu,
  • obecność w organizmie wirusa Herpes simplex typu 1 (czyli opryszczki wargowej i jamy ustnej); możliwe jest bowiem zakażenie wskutek transmisji wirusa z ust do oczu lub okolicy intymnych.

Opryszczka narządów płciowych – jak przebiega zakażenie? Jakie daje objawy?

Ponieważ nie da się całkowicie wyeliminować wirusa HSV z organizmu, a opryszczka narządów płciowych może być stanem nawracającym, historię choroby dzieli się na:

  • Zakażenie pierwotne – czyli pierwsze zachorowanie; zazwyczaj przebiega intensywnie i poza zmianami skórnymi często towarzyszą mu: osłabienie, gorączka, dreszcze, powiększenie węzłów chłonnych (głównie pachwinowych).
  • Infekcje wtórne – po wniknięciu wirusa HSV do skóry po raz pierwszy i dolegliwościach związanym z zakażeniem pierwotnym wirus przemieszcza się do neuronów czuciowych w okolicy krzyżowej kręgosłupa. Tam pozostaje w „uśpieniu”, ale pod wpływem wymienionych wcześniej czynników może dojść do jego reaktywacji – raczej rzadko choroba powraca samoistnie.

Na opryszczkę narządów płciowych mogą cierpieć osoby każdej płci 

W przypadku osób z waginami wirusowe zmiany skórne występują zwykle na wargach sromowych, łechtaczce i przy wejściu do pochwy.

Niekiedy jednak opryszczka pojawia się na udach, przy pępku, na szyjce macicy i w okolicy odbytu. Opryszczka pochwy może wywoływać ropno-śluzową wydzielinę.

Jeśli pęcherze znajdują się wewnątrz pochwy i nie towarzyszą im żadne niepokojące objawy, zakażenie często pozostaje niezauważone.

U osób z penisami wirus opryszczki zazwyczaj ma łagodniejszy przebieg. Zmiany zwykle powstają na żołędzi i trzonie penisa, rzadziej na pośladkach, udach, kroczu czy odbycie. Przy oddawaniu moczu może im towarzyszyć ból. Za najbardziej agresywną i uciążliwą uznaje się jednak opryszczkę jąder, która jest bardzo bolesna i wymaga długotrwałego leczenia. 

Pierwsze objawy opryszczki narządów płciowych pojawiają się zwykle od 2 do 10 dni od zakażenia. Zazwyczaj są to:

  • swędzenie i pieczenie okolic intymnych,
  • bolesne pęcherzyki wypełnione płynem w obrębie krocza i narządów płciowych.

Pęcherze rosną i po około 2 tygodniach pękają, tworząc na skórze bolesne owrzodzenia i nadżerki (ubytki błony śluzowej), które po jakimś czasie pokrywają się brązowym strupem. 

Leia também:  Szumy uszne – jakie są przyczyny piszczenia i dzwonienia w uszach

Opryszczka narządów płciowych u osób w ciąży

W trakcie ciąży nieważne jest, których części ciała dotyka opryszczka – jej postać wargowa może być równie niepokojąca i niebezpieczna, co choroba narządów płciowych. Warto o tym pamiętać!

Infekcja wirusowa narządów płciowych u osób ciężarnych może prowadzić do zakażenia wewnątrzmacicznego. Najczęściej skutkuje ono przedwczesnym porodem i nieprawidłowościami w rozwoju płodu (wodogłowiem, małogłowiem, zapaleniem opon mózgowych).

Leczenie opryszczki narządów płciowych w ciąży skoncentrowane jest przede wszystkim na wyleczeniu jej przed porodem. Często jednak kobiecie zaleca się poród za pomocą cesarskiego cięcia. Wynika to z tego, że podczas porodu siłami natury może dojść do zakażenia okołoporodowego (lub poporodowego) w wyniku kontaktu noworodka ze zmianami wywołanymi wirusem HSV.

Opryszczka narządów płciowych – leczenie

Współczesna medycyna wciąż boryka się z problemem wyleczenia osób zakażonych z wirusa opryszczki. Wszelkie preparaty mające stymulować układ odpornościowy do kompletnego wyparcia wirusa (na przykład szczepionki) są nadal w fazie testów.

Z tego powodu leczenie opryszczki narządów płciowych wciąż opiera się raczej na łagodzeniu jej objawów. Należy niezwłocznie skontaktować się z specjalistą, jeżeli zauważy się któryś z niepokojących symptomów.

Po zdiagnozowaniu problemu lekarz decyduje o terapii.

Samo leczenie zazwyczaj trwa około 5 dni, jednak może być przedłużone przez lekarza przy silniejszym przebiegu choroby lub w ciąży, aby zapobiec kolejnym nawrotom infekcji.

Dwa sposoby leczenia opryszczki

  • Leczenie objawowe – polega zwykle na stosowaniu preparatów doustnych o ogólnym działaniu przeciwwirusowym. Przy nasilonych objawach ich działanie uzupełniają miejscowe leki przeciwwirusowe.
  • Leczenie supresyjne – oparte jest na przewlekłym (przez okres kilku miesięcy) stosowaniu tych samych leków co powyżej, tylko w schemacie ciągłym. Im rzadziej dochodzi do aktywnych ognisk chorobowych, tym mniejsze są uszkodzenia przez nie wywołane i zmniejsza się ryzyko przekazania wirusa komuś innemu. Ewentualne nawroty infekcji pojawiają się rzadziej i mają łagodniejszy przebieg.

Oprócz profesjonalnego leczenia do codziennej rutyny warto wdrożyć pewne praktyki. Leczenie opryszczki narządów płciowych może przebiegać szybciej i efektywniej, jeśli oprócz farmakoterapii stosuje się domowe sposoby.

  • W trakcie toczącej się infekcji należy wybierać przewiewną, bawełnianą bieliznę, aby nie podrażniać ewentualnych owrzodzeń i pęcherzy. Osoby, które cierpią na opryszczkę pochwy, mogą odczuwać ból przy aplikacji tamponu czy kubeczka menstruacyjnego, dlatego podczas miesiączki lepszym wyborem będą bawełniane podpaski lub naturalne wkładki.
  • Pomocna bywa kąpiel z dodatkiem olejku geraniowego, który ma działanie przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe; radzi sobie on nie tylko z opryszczką narządów płciowych – używany jest też w leczeniu trądziku, obrzęków czy półpaśca.
  • Od 3 do 5 razy dziennie warto stosować nasiadówki (na przykład z liścia mącznicy lekarskiej), szczególnie po wystąpieniu pierwszych objawów opryszczki.
  • Miejsca chorobowe można smarować żelem z aloesu, który uśmierza ból i przyspiesza gojenie ran; warto zaznaczyć, że wszystkie tego typu specyfiki miejscowe nakładamy jednorazowym aplikatorem!
  • Pamiętajmy, że w trakcie leczenia należy powstrzymywać się od kontaktów seksualnych!

Profilaktyka opryszczki narządów płciowych

Wiemy już, co powoduje zakażenie, jakie są jego przyczyny oraz jak wygląda przebieg choroby. Co jednak z zapobieganiem? Kwestii profilaktyki wcale nie ułatwia fakt, że często nie zdajemy sobie sprawy, kiedy dochodzi do transmisji wirusa, ponieważ może on nie dawać żadnych znaków u nosiciela. 

Jak więc zapobiec opryszczce okolic intymnych?

  • Pierwsza, złota zasada – nie korzystamy z tych samych ręczników, ani nie wymieniamy się bielizną! Tego typu przedmioty warto zachować dla siebie 😉 I przede wszystkim – dbać o ich czystość i częstą wymianę!
  • Osoby aktywne seksualnie, nawet jeśli korzystają z antykoncepcji doustnej, powinny rozważyć używanie prezerwatyw w czasie stosunku seksualnego (też oralnego!).
  • Należy powstrzymać się od kontaktów seksualnych w trakcie toczącej się, widocznej infekcji – to taka informacja z gatunku „jeszcze raz, dla ostatnich rzędów” 😉 Mowa tu nie tylko o zakażeniu partnera_ki opryszczką typu 2; wirus HSV dotykający jamę ustną i wargi również jest przeciwwskazaniem do intymnych zbliżeń ze względu na możliwość jego transmisji poprzez dotyk.
  • Rozmowa (tak, po prostu!). Wiąże się poniekąd z poprzednimi punktami; pomimo tego, że czasem trudno jest się otworzyć, nie wolno ukrywać choroby przed partnerem_ką. Branie leków czy regularne wizyty u lekarza, owszem, powodują, że wirus może przenosić się w mniejszym spektrum, jednak warto uprzedzić drugą osobę o ryzyku i wspólnie zastanowić się nad kwestią antykoncepcji i ochrony.

Aby ograniczyć ryzyko i nie zachorować na opryszczkę narządów płciowych (lub zapobiegać jej ciężkiemu przebiegowi), ważne jest też dbanie o siebie od środka.

Wiemy, jak źle dobrana i uboga w wartości odżywcze dieta może przyczynić się osłabienia organizmu i pogorszenia nastroju.

A stąd już tylko krok do infekcji! Najlepszym wspomagaczem i katalizatorem układu odpornościowego są przeciwutleniacze (które mają działanie przeciwzapalne i antyoksydacyjne).

  • Do wspomnianych przeciwutleniaczy należą witaminy A, E i C. Znajdziemy je w świeżych owocach i warzywach (szczególnie cytrusach, owocach jagodowych, dyni, marchwi, orzechach i różnego rodzaju olejach).
  • W celu utrzymania dobrej kondycji skóry przyda się porządna suplementacja witaminy B. Jej naturalną wersję znajdziemy w pełnoziarnistych produktach zbożowych, mięsie i nabiale.
  • Aby wzmocnić układ odpornościowy, warto sięgać po produkty fermentowane (kiszonki). Zawierają one dobroczynne bakterie, które kolonizują się w jelitach i wpływają na budowanie i wzmacnianie odporności. A skoro o jelitach mowa – ich pracę doskonale reguluje spożycie błonnika, który znajdziemy między innymi w warzywach, otrębach i orzechach.

Opryszczka narządów płciowych może znacząco wpłynąć na zdrowie, samopoczucie, a także jakość życia seksualnego. Z tego powodu jak zawsze namawiamy Was do monitorowania stanu swojego zdrowia, obserwowania go i zwracania się do lekarza po profesjonalną poradę i wskazówki dotyczące ewentualnego leczenia.

Chorujesz na opryszczkę? Sprawdź, czy możesz nią zarazić swoje dziecko!

Opryszczka to choroba, której objawy nie tylko mało estetycznie wyglądają i które ze względu na miejsce występowania trudno jest zamaskować, to w dodatku mocno dają się we znaki.

Aby móc skutecznie chronić się przed opryszczką, należy wiedzieć, kiedy i w jaki sposób można się nią zarazić. Co to jest opryszczka i jakie są jej przyczyny? Odpowiadamy!

Z artykułu dowiesz się:

  • skąd się bierze opryszczka,
  • jak się objawia opryszczka,
  • jak często występuje opryszczka,
  • jak można się zarazić opryszczką.

Opryszczka nazywana jest pospolitą, gdyż jest to bardzo częste zakażenie wirusowe u ludzi. Zmiany na skórze wywołują dwa wirusy: HSV-1 i HSV-2.

Pierwszy z nich najczęściej powoduje opryszczkę w górnej części ciała, tj. wargi i jamy ustnej, z kolei drugi opryszczkę na narządach płciowych, choć zdarza się również dokładnie na odwrót. Zmiany bez względu na miejsce występowania praktycznie niczym się od siebie nie różnią.

Opryszczka – co to za choroba?

Badania serologiczne pokazują, że zakażenia wirusami opryszczki są szeroko rozpowszechnione w społeczeństwie – niemal 90% dorosłych jest zakażona wirusem HSV-1, a u pozostałych 10% występuje zakażenie HSV-2. 

Nie oznacza to jednak, że każdy nosiciel ulega zakażeniu. Jedynie około połowy zakażonych cierpi na nawroty opryszczki wargowej w przyszłości. Dodatkowo wcale nie obniżona odporność powoduje opryszczkę. Choroba może bowiem występować u osób z prawidłową odpornością.

Objawy opryszczki wargowej

Jednym z najbardziej charakterystycznych objawów opryszczki wargowej są wypełnione płynem pęcherzyki w okolicy ust, ale pęcherzyki te równie dobrze mogą pojawić się w jamie ustnej – na dziąsłach, a nawet na języku.

Leia também:  Pląsawica Huntingtona (choroba) – przyczyny, objawy, leczenie

Pęcherzykom towarzyszy ból, pieczenie, mrowienie i swędzenie. Z biegiem czasu samoistnie pękają i zamieniają się w bolesne owrzodzenia, następnie w strup.

Co istotne, nie wolno dotykać zmian, a co gorsza ich przebijać, gdyż wtedy zakażenie rozsieje się po całym ciele. Gojenie się opryszczki jest długotrwałym procesem – może trwać nawet 2 tygodnie.

Opryszczka – jak można się nią zarazić?

Wiesz już, że opryszczkę wywołuje wirus, zatem pewnie domyśliłeś się też, że chorobą można się zarazić od każdego, kto jest jego nosicielem. Najłatwiej byłoby unikać bezpośredniego kontaktu z osobą zakażoną, niestety nie zawsze jest to możliwe.

Chory może mieć bowiem widoczną gołym okiem opryszczkę występującą w okolicy ust, ale równie dobrze schorzenie może być w stadium utajonym. Zarówno w jednym, jak i drugim przypadku możemy zarazić opryszczką inne osoby, z tą różnicą, że w pierwszym świadomie, a w drugim nie.

Jak dochodzi do zarażenia opryszczką u dzieci?

Zarażenie opryszczką może nastąpić na dwa różne sposoby:

  • przez bezpośredni kontakt – np. poprzez pocałunek z chorym,
  • przez pośredni kontakt – np. przez używanie przedmiotów, na których znajduje się ślina chorego.

Jeśli matka cierpi na opryszczkę, istnieje duże prawdopodobieństwo, że przekaże ją ona dziecku podczas porodu lub zaraz po nim.

Rodzaje zakażenia

Wyróżniamy dwa rodzaje zarażenia wirusem opryszczki. Jest to zakażenie:

Zakażenie pierwotne występuje we wczesnych etapach życia dziecka i zwykle nie daje żadnych widocznych objawów. Czasem może objawić się w postaci ostrego zapalenia jamy ustnej, a następnie przejść w fazę utajoną.

Co wywołuje opryszczkę?

Opryszczka daje objawy, gdy sprzyjają temu konkretne okoliczności. Nawrotom opryszczki sprzyjają takie czynniki jak:

  • przewlekły stres,
  • światło słoneczne,
  • promieniowanie ultrafioletowe,
  • wyziębienie organizmu,
  • spadek odporności,
  • miesiączka,
  • zakażenie górnych dróg oddechowych,
  • gorączka,
  • przemęczenie,
  • stosowanie glikokortykosteroidów,
  • operacje chirurgiczne.

Kiedy opryszczka przestaje być zaraźliwa?

Dobra informacja jest taka, że chory na opryszczkę nie zaraża nią przez całe życie, jedynie w konkretnych jego momentach. W momencie, gdy wszystkie zmiany pokryją się strupem, ryzyko zakażenia jest wręcz znikome.

Około 4 dni po wystąpieniu pierwszych objawów opryszczki pojawiają się pęcherzyki wypełnione płynem. Między 5 a 8 dniem zaczyna tworzyć się strup. To właśnie ten strup w dużym stopniu zapobiega infekcji. Zatem prawdopodobieństwo zarażenia się po 8 dniu jest stosunkowo niewielkie.

Z drugiej jednak strony, wirusem opryszczki można zarazić się od osób, które nie wykazują żadnych objawów klinicznych. Dlatego, jeśli jesteś świadom tego, że cierpisz na opryszczkę, mimo wszystko musisz być bardzo uważny i przestrzegać wszelkich zasad bezpieczeństwa i higieny, aby nie zarazić nią swojego dziecka.

Jak często opryszczka nawraca?

Nawroty opryszczki wargowej mogą występować zarówno co kilka dni, jak i co kilka tygodni, miesięcy, a nawet lat. W praktyce im dłuższa remisja, tym rzadsze i łagodniejsze występowanie nawrotów opryszczki.

Kiedy opryszczka przestaje być zaraźliwa?

Najpierw pojawia się mrowienie, pieczenie lub swędzenie, a następnie pęcherzyki, które zaczynają ropieć – w ten sposób daje o sobie znać nawracająca opryszczka.

Ta choroba wywoływana przez wirusa jest niestety wysoce zakaźna.

Ale kiedy możemy stwierdzić, że opryszczka przestaje być zaraźliwa? W chwili, gdy pęcherzyki całkowicie pokryją się strupem, ryzyko zakażenia wirusem znacznie się zmniejsza.

Co powoduje opryszczkę?

Czynnikiem wywołującym opryszczkę jest powszechnie występujący wirus HSV-1. Po pierwszej infekcji wirus pozostaje w komórkach nerwowych przez całe życie. Nawroty opryszczki spowodowane są oddziaływaniem różnych czynników aktywujących wirusa, takich jak światło słoneczne, zmęczenie, stres lub zmiany hormonalne.

GPęcherzyki pojawiają się zwykle na ustach lub w ich okolicy. Nie istnieje lekarstwo na opryszczkę, jednak leki przeciwwirusowe są w stanie zmniejszyć częstotliwość nawrotów.

Dlaczego opryszczka to choroba zakaźna?

Zakażenie wirusem powodującym opryszczkę odbywa się przez kontakt ze skórą gospodarza, co sprawia, że choroba rozprzestrzenia się bardzo łatwo. Jak wyjaśnia dr hab. n. med. Ernest Kuchar w serwisie “Medycyna Praktyczna”, najbardziej zaraźliwy jest płyn z pęcherzyków, więc najłatwiej złapać wirusa przez kontakt z nimi.

Wirus przenosi się do organizmu innych ludzi poprzez pocałunki lub używanie przedmiotów należących do osoby zarażonej. Dotykanie oczu palcami, które weszły w kontakt z pęcherzykami, może spowodować poważną infekcję i zaburzenia wzroku.

Kiedy opryszczka przestaje być zaraźliwa?

Jak wyjaśnia lekarz Paulina Kiluk w serwisie “Po dyplomie”, gdy wszystkie zmiany pokryją się strupem, ryzyko zakażenia jest mniejsze. Pęcherzyki wypełnione płynem pojawiają się około czterech dni po wystąpieniu pierwszych objawów. Między piątym a ósmym dniem zaczyna tworzyć się żółtawy lub brązowy strup, który w dużym stopniu zapobiega infekcji.

Strup zaczyna się złuszczać i odpada między dziewiątym a dwunastym dniem. Czas gojenia się ran wynosi 2–4 tygodnie od czasu wystąpienia pierwszych objawów. Jak jednak podaje magazyn Focus, wirusem opryszczki można zarazić się od osób, które nie wykazują żadnych objawów klinicznych.

Jak zapobiec rozprzestrzenianiu się wirusa opryszczki?

Przestrzeganie zasad higieny i unikanie kontaktu z innymi ludźmi, gdy jesteśmy chorzy, pomaga zapobiec rozprzestrzenianiu się wirusa opryszczki w najbardziej zakaźnym stadium. Często myj ręce i nie całuj się ani nie nawiązuj z nikim intymnych kontaktów, dopóki zmiany chorobowe nie pokryją się całkowicie strupem.

Nie dziel się jedzeniem ani napojami i nie pożyczaj rzeczy osobistych, takich jak ręczniki, maszynki do golenia, czy pomadka do ust. Dotykaj pęcherzyków tylko wtedy, gdy musisz nałożyć lekarstwo, po czym natychmiast umyj ręce. Osoby z opryszczką w stadium aktywnym powinny unikać kontaktów z niemowlakami i ludźmi z osłabionym układem odpornościowym.

Jak leczyć opryszczkę

Opryszka zanika samoistnie, ale możesz przyspieszyć ten proces, stosując leki przeciwwirusowe. Kremy lub tabletki zawierające określone składniki przyśpieszają gojenie się ran.

Środki przeciwbólowe, np. paracetamol, ibuprofen, czy benzokaina mogą zmniejszyć obrzęk i ból powodowany przez pęcherzyki, a tym samym tendencje do dotykania ran. Wyciskanie pęcherzyków i zrywanie strupów na pewno nie wyleczy opryszczki, za to może spowodować infekcję bakteryjną, która pozostawia długotrwałe blizny.

Opryszczka może wywoływać rozdrażnienie u większości osób zakażonych wirusem, ale rzadko kiedy przeszkadza im w codziennym życiu. To wcale jednak nie oznacza, że nie należy chronić innych przed zakażeniem! Zachowaj czujność, gdy zauważysz pierwsze objawy nawracającej choroby lub jeśli pęcherzyki nie pokryły się strupem – ryzyko zakażenia znacznie się wtedy zmniejszy.

Opryszczka wargowa – fakty i mity

Opryszczka jest chorobą, która nie tylko wygląda mało estetycznie, ale również wiąże się z bardzo dokuczliwymi objawami.

W trakcie choroby zazwyczaj pojawiają się zmiany skórne w okolicy ust, którym towarzyszą: pieczenie, świąd oraz ból. Dolegliwości te utrudniają spożywanie pokarmów oraz swobodne mówienie.

Aby skutecznie chronić się przed opryszczką, należy wiedzieć, która informacja jest faktem, a która mitem.

1. Czy opryszczkę można wyleczyć?

Według badań ponad połowa osób cierpiących na to schorzenie zaraziła się wirusem HSV1 w dzieciństwie. Niestety, gdy dostanie się on do organizmu, pozostaje w nim na stałe.

Właśnie dlatego opryszczka ma tendencje do nawracania. Przez większość czasu wirus pozostaje uśpiony i czeka na sprzyjający moment, by wywołać chorobę. Do tej pory nie został opracowany preparat umożliwiający jego całkowite wyeliminowanie.

Leia também:  Kolagenoza (choroby tkanki łącznej) – objawy i rodzaje

Obecnie stosowane leczenie ma charakter jedynie objawowy.

Nie wymyślono skutecznego sposoby na pozbycie się na stałe wirusa opryszczki (123RF)

2. Czy domowe metody na opryszczkę są skuteczne?

Istnieje wiele domowych sposobów walki z tą chorobą zakaźną. Wiele z nich było stosowanych jeszcze przez nasze babcie. Najpopularniejsze polegają między innymi na robieniu okładów z octu lub czosnku.

Jednak takie działania nie dają oczekiwanego efektu. Niektóre osoby mogą subiektywnie odczuwać, że to pomaga, jednak jest to uczucie przejściowe.

Zazwyczaj domowe metody jedynie przyczyniają się do podrażnienia i tak już bolesnych zmian chorobowych.

3. Czy z opryszczką należy zgłosić się do lekarza?

Wiele osób sądzi, że z opryszczką nie warto zgłaszać się do lekarza. Jest to jednak błędem.

Lekarz w przypadku tej choroby może przepisać leki o działaniu przeciwwirusowym, łagodzące objawy oraz hamujące rozwój choroby.

Jeśli zgłosimy się do specjalisty odpowiednio wcześnie, może nie dojść do pojawienia się zmian skórnych. Konsultacja lekarska jest szczególnie zalecana w przypadku dzieci i osób, które maja z nimi kontakt.

4. Czy opryszczka występuje tylko w okolicy ust?

Opryszczka może być wywołana przez dwa rodzaje wirusów: HSV1 odpowiedzialnego za opryszczkę wargową oraz HSV2 wywołującego stany zapalne w okolicach narządów płciowych. W przypadku tego drugiego do zakażenia dochodzi poprzez kontakt seksualny.

5. Czy opryszczka to choroba?

Wiele osób sądzi, że opryszczka to tylko problem kosmetyczny. Jednak jest ona poważną chorobą zakaźną. W niektórych przypadkach objawy towarzyszące zmianom skórnym mogą wywołać groźne powikłania. Na przykład, gdy zainfekowane zostaną oczy, może dojść do uszkodzenia rogówki. W wyniku opryszczki rośnie również ryzyko zapalenia opon mózgowych.

6. Jak można zarazić się opryszczką wargową?

Panuje ogólne przeświadczenie, że opryszczką można zarazić się tylko przez pocałunek. Jednak wirusa HSV1 można przekazać w rożny sposób. Pocałunek oczywiście stanowi jeden z nich. Wirus może znajdować się między innymi na sztućcach, naczyniach oraz innych przedmiotach używanych przez zakażoną osobę. Gdy istnieje ryzyko kontaktu z osobą chorą, zalecane jest bardzo częste mycie rąk.

7. Czy każda zakażona osoba będzie miała opryszczkę?

Według ostatnio przeprowadzonych badań zdecydowana większość osób jest nosicielami wirusa odpowiedzialnego za opryszczkę. Natomiast liczba osób cierpiących na opryszczkę jest zdecydowanie mniejsza. Objawy chorobowe pojawiają się zaledwie u dwudziestu procent.

8. Jak zabezpieczyć się przed zarażeniem wirusem HSV?

Najlepszym sposobem na uniknięcie zakażenia jest ograniczenie kontaktu z osobami chorymi. Należy unikać całowania takiej osoby oraz korzystania z tych samach naczyń i ręcznika. Jednak nie można całkowicie uniknąć kontaktu z wirusem, ponieważ jego nosicielami jest większość osób.

Zanim pojawi się opryszczka

Przeczytasz w: 4 min.

Opryszczka jest jak uśpiony wulkan. Nigdy nie wiadomo czy i kiedy wybuchnie. Jednak zawsze zanim się uaktywni wysyła kilka ostrzegawczych, i dla doświadczonych tą przypadłością, łatwo rozpoznawalnych sygnałów. Już na tym etapie koniecznie trzeba reagować.

Nosicielem wirusa opryszczki jest większość ludzi. Szacunki w zależności od źródła podają, że może to być nawet 90 procent światowej populacji. Dla większości z nas wirus opryszczki nie jest szczególnie niebezpieczny dla życia, za to potrafi je mocno uprzykrzyć. Problem polega na tym, że trudno się zorientować kiedy stajemy się jego nosicielem.

Najczęściej do zakażenia dochodzi już w dzieciństwie, gdy układ odpornościowy jest słabo wykształcony. Ale wirusem można się zarazić na każdym etapie życia. Rozprzestrzenia się drogą kropelkową ( kaszel, kichanie), ale również przez pocałunki, jedzenie wspólnymi sztućcami, picie z tych samych szklanek, wspólne korzystanie z ręcznika oraz seks.

Zdolność przetrwania

Wirus Herpes Simplex typu 1, który jest odpowiedzialny m.in. za opryszczkę wargową, po przedostaniu się do organizmu może długo nie dawać o sobie znać. Zakażony wirusem organizm wprawdzie wytwarza przeciwciała, ale zwalczyć go nie jest w stanie.

Wszystko dlatego, że ukrywa się on w komórkach nerwowych i w ten sposób pozostaje poza zasięgiem układu odpornościowego. Tam trwa w uśpieniu nie wytwarzając białek, które dla organizmu są sygnałem do zbudowania skutecznych przeciwciał.

W przypadku wirusa Herpes Simplex system obronny zaczyna działać dopiero wtedy gdy wirus rusza do ataku, bo dopiero wtedy wytwarza rozpoznawalne dla niego białka.

Co budzi wirusa

Zwykle opryszczka wargowa pojawia się kiedy spada odporność. Najczęściej gdy dopada nas grypa i przeziębienie, albo infekcja górnych dróg oddechowych. Powodem powstania opryszczki może też być wysoki poziom stresu i zmęczenie a nawet obniżony nastrój.

Gwałtowne wahania temperatury zarówno podczas upałów, jeśli korzystamy z klimatyzacji, jak i zimą gdy z ciepłego pomieszczenia wychodzimy na mróz bywają katalizatorem uaktywniającym wirusa. Również intensywna ekspozycja na słońce, która osłabia układ immunologiczny może przyczynić się do wykwitu opryszczki.

Jest ona wtedy bardziej dokuczliwa, bolesna i rozległa niż zimą. Skóra poddana nadmiernemu promieniowaniu słonecznemu staje się sucha, szorstka i uwrażliwiona. Może to spowodować, że wykwity opryszczki staną się znacznie większe i bardziej bolesne.

Kobiety podczas menstruacji są silniej narażone na działanie wirusa Herpes Simplex, bowiem naturalne zmiany odporności zależą od hormonów.

Jak powstrzymać atak opryszczki

Obudzony przez sprzyjające czynniki wirus zaczyna przemieszczać się wzdłuż nerwu w kierunku skóry. Wtedy pojawiają się pierwsze sygnały, że w niedługim czasie, na ogół w ciągu doby, pojawią się na wardze/ustach pęcherzyki opryszczki. W ciągu 24 godzin ich ilość będzie stale rosła, a przez to opryszczka będzie robiła się coraz bardziej widoczna. Objawy ustąpią na ogół po 10 dniach.

Tyle trwa cykl życiowy wirusa. Ale zanim dojdzie do wykwitu wirus, pokonując drogę wzdłuż nerwu, spowoduje uczucie mrowienia i swędzenia skóry w okolicach przyszłego „zimna”. Kiedy opryszczka przytrafia się pierwszy raz trudno rozpoznać zwiastujące ją sygnały.

Jednak w razie kolejnego ataku można się do niego lepiej przygotować i ograniczyć, a wręcz zapobiec rozwinięciu tej niemiłej przypadłości

Wirus powstrzymany

Opryszczkę koniecznie trzeba leczyć, nie tylko dlatego, że jest nieestetycznym wykwitem na ustach, ale przede wszystkim dlatego, że bardzo łatwo zakazić nią inne miejsce na twarzy i na ciele.

Najlepiej ograniczyć działanie wirusa w zarodku, kiedy pojawiają się pierwsze symptomy jego aktywności. W leczeniu zakażeń nawrotowych dobrze sprawdzają się tabletki. Powszechnie uznaje się, że leki stosowanie doustnie uzyskują wyższe stężenie terapeutyczne niż leki stosowne miejscowo.

Wynika to z faktu, że lek w postaci miejscowej wchłania się do krwiobiegu w ograniczonej ilości. W przypadku opryszczki ważne jest aby uzyskać wysokie stężenie leku w miejscu występowania wirusa, czyli w komórkach nerwowych.

Acyklowir z kremu lub żelu aplikowanego na skórę w zasadzie nie ma szans przeniknąć do cząsteczki wirusa znajdującego się w komórkach nerwowych człowieka. Dlatego w leczeniu zarówno zakażeń pierwotnych jak i nawrotowych (zwłaszcza tych o nasilonym przebiegu), częściej polecane są tabletki.

Osoby ze skłonnością do opryszczki powinny zadbać, by acyklowir w tabletkach zawsze mieć do dyspozycji (w domu, w torebce) i w razie objawów zapowiadających atak wirusa jak najszybciej zażyć lek.

Konsultacja medyczna tekstu: Lek. med. Tomasz Kobosz

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*