Grzybica przełyku – przyczyny, objawy, leczenie kandydozy przełyku

Uwielbiasz słodycze i możesz je jeść garściami? Notujesz dziwne wahania masy ciała? Odczuwasz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego? Sprawdź, czy nie dopadła cię kandydoza.

Kandydoza – co to jest?

Hasło „grzyby w przewodzie pokarmowym” u większości dorosłych osób budzi negatywne skojarzenia. Tymczasem grzyby są, obok bakterii, częścią składową mikroflory przewodu pokarmowego i jelit. Grzyby candida albicans obecne są w przewodzie pokarmowym co drugiej dorosłej osoby.

Problem pojawia się w momencie, gdy dochodzi do zaburzenia równowagi mikroflory układu pokarmowego. Ponadnormatywne namnożenie się grzybów candida albicans nazywane jest kandydozą albo grzybicą układu pokarmowego.

I chociaż grzybica nie brzmi groźnie, nie można bagatelizować jej objawów i zaniedbać leczenia. Nieleczona może prowadzić do groźnych powikłań, w tym chorób psychicznych. W grzybicy przewodu pokarmowego ważna jest profilaktyka, ale też odpowiednia dieta.

Warto także zdawać sobie sprawę z tego, skąd bierze się kandydoza i po czym można ją rozpoznać.

Kandydoza, czyli grzybica układu pokarmowego – przyczyny

Za najpowszechniejszą przyczynę grzybicy układu pokarmowego, czyli kandydozy, uważa się spadek odporności organizmu i zaburzenie równowagi mikroflory jelit i przewodu pokarmowego.

Zaburzenia odporności najczęściej pojawiają się w sezonie jesienno-zimowym, związane są ze zwiększoną częstotliwością zachorowań na infekcje układu oddechowego.

Ponadto trzeba zauważyć, że sezon jesienno-zimowy to czas, w którym układ odpornościowy organizmu wykonuje zwiększoną pracę w celu utrzymania prawidłowej odpowiedzi immunologicznej na występujące w powietrzu patogeny. Warto pamiętać, że zaniedbania w tym zakresie mogą skutkować właśnie grzybicą układu pokarmowego.

Rozwojowi kandydozy sprzyja także antybiotykoterapia, która niszczy florę bakteryjną, nieprawidłowa dieta oparta głównie na słodyczach, sokach, nektarach i napojach słodzonych (czyli produktach zawierających cukry proste). Co ciekawe – na rozwój kandydozy duży wpływ ma kondycja psychiczna pacjenta. Długotrwały stres i depresja sprzyjają rozwojowi grzybicy w układzie pokarmowym.

Grzybica przełyku – przyczyny, objawy, leczenie kandydozy przełyku

Kandydoza, grzybica przewodu pokarmowego – objawy

Objawy grzybicy przewodu pokarmowego są bardzo zróżnicowane i niejednoznaczne, stąd chorobę można łatwo przegapić lub pomylić z innymi dolegliwościami układu trawiennego.

Najważniejszymi objawami grzybicy układu pokarmowego i jelit są wzdęcia i gazy (skutek fermentacji grzybów), stolce ze śluzem, biegunki i wymioty, zaparcia naprzemienne z biegunkami.

Charakterystyczny dla kandydozy jest niepohamowany apetyt na słodycze. Wbrew pozorom nie zawsze częste sięganie po słodycze oznacza nieprawidłowe nawyki żywieniowe lub „zajadanie stresu”.

Przy długotrwałej kandydozie może wystąpić nieprawidłowy (nagły) ubytek masy ciała lub przeciwnie – niepokojąco duży wzrost.

Pojawiają się alergie i nietolerancje pokarmowe (ważne jest to, że nie występowały wcześniej), stany depresyjne, zmęczenie, bóle stawów, stany podgorączkowe, zapalenie przewodu moczowego. Mogą pojawić się także dolegliwości sercowe, problemy z tarczycą, a u kobiet – zaburzenia miesiączkowania.

Zewnętrznie kandydoza objawia się spękaniem ust, nawracającą opryszczką, białym nalotem na języku i wysypką przypominającą alergiczną.

Kandydoza – grupy ryzyka

Teoretycznie każdy zdrowy człowiek obarczony jest niewielkim ryzykiem zachorowania na kandydozę, zwłaszcza po infekcjach i antybiotykoterapii. Są jednak grupy zwiększonego ryzyka zachorowań, a osoby należące do nich określa się jako bardziej narażone na grzybicę układu pokarmowego.

  • W grupie zwiększonego ryzyka zachorowania na kandydozę znajdują się:
  • – chorzy na AIDS,
  • – pacjenci po chemioterapii,
  • – kobiety stosujące antykoncepcję hormonalną,
  • – pacjenci stosujący leki immunosupresyjne, kortykosteroidy i cytostatyki,
  • – osoby z zaburzeniami wchłaniania i odżywiania,
  • – osoby w podeszłym wieku,
  • – chorzy na cukrzycę, astmę, nowotwory, choroby reumatyczne.

Kandydoza – diagnostyka

Zdiagnozowanie kandydozy wymaga badania endoskopowego, podczas którego pobiera się wycinek materiału z miejsc potencjalnie zmienionych chorobowo. Pobrany materiał zostaje następnie przebadany w celu ustalenia obecności komórek grzybów. Wykonanie takiego badania jest niezbędne w celu potwierdzenia lub wykluczenia kandydozy.

Kandydoza – leczenie

Leczenie kandydozy jest uzależnione od wyników badań. Przy niewielkim nasileniu grzybicy układu pokarmowego zaleca się leczenie za pomocą diety i probiotyków. Dopiero znaczny przyrost grzybów z rodziny candida albicans jest wskazaniem do stosowania leków przeciwgrzybicznych.

W każdym przypadku chory powinien zostać poinformowany o potencjalnych błędach żywieniowych, jakie mógł popełnić. Istotne jest także, by poznał zalecenia dietetyczne, które pomogą wyeliminować kandydozę i wzmocnić naturalną odporność organizmu. Niestety, gdy odporność ta jest zachwiana, kandydoza może okazać się chorobą nawracającą, czasem nawet wielokrotnie.

Kandydoza – dieta

Dieta stosowana przy kandydozie ma na celu ogólne wzmocnienie organizmu oraz przywrócenie prawidłowej flory bakteryjnej. Dieta powinna być bogata w mikroelementy i witaminy. Należy wyeliminować z niej cukry proste. Dieta jest uzupełnieniem leczenia farmakologicznego i probiotycznego.

  1. Co jeść przy kandydozie:
  2. – jogurty naturalne (bez cukru i owoców), kwaśne przetwory mleczne typu kefir, zsiadłe mleko, maślanka,
  3. – mleka roślinne bez dodatku cukru,
  4. – chude mięso – za cenne uważa się mięso indycze, zajęcze, królicze i dziczyznę,
  5. – nietłuste ryby,
  6. – kiszonki,
  7. – świeże warzywa i owoce,
  8. – kasze: gryczaną i jęczmienną,
  9. – pełnoziarniste pieczywa i makarony,
  10. – brązowy ryż,
  11. – nasiona słonecznika, migdały, orzechy (bez polewy czekoladowej i glazury),
  12. – oliwę z oliwek stosowaną na zimno, np. jako zamiennik sosu do sałatek,
  13. – do picia: woda, herbaty ziołowe, świeżo wyciskane soki.

Potrawy powinny być lekkostrawne, najlepiej gotowane w wodzie, ewentualnie na parze. Organizm powinien być odpowiednio nawodniony. Osoby, którym brakuje słodkiego smaku, mogą sięgnąć po ksylitol lub stewię.

  • Czego unikać przy kandydozie:
  • – słodyczy, cukru, miodu, ciast, ciastek, czekolady,
  • – mleka świeżego,
  • – serów topionych, pleśniowych i żółtych,
  • – suszonych owoców, z wyjątkiem tych kwaśnych: np. porzeczek lub kiwi,
  • – soków owocowych z dodatkiem cukru,
  • – produktów na bazie drożdży,
  • – produktów na bazie oczyszczonej mąki pszennej, np. bułek typu kajzerki,
  • – ostrych przypraw typu ocet, musztarda, keczup,
  • – marynowanego mięsa,
  • – ryb konserwowych,
  • – ryb panierowanych,
  • – oleju rafinowanego i margaryny,
  • – soi i wyrobów na bazie soi,
  • – napojów gazowanych,
  • – napojów alkoholowych.

Dodatkowo w przypadku osób w starszym wieku można zastosować doustne diety typu Fresubin Protein Energy DRINK, lub w przypadku cukrzycy Diben DRINK.

Odżywki doustne ułatwią zaplanowanie zbilansowanych posiłków ze względu na kompletny skład.

Ponadto fakt, że są sterylnie pakowane, klinicznie wolne od laktozy, nie zwierają glutenu ani syropu glukozowego będą bezpieczne dla osób zmagających się z kandydozą.

Serwis zywieniemazanczenie.pl ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Zamieszczone tu materiały w żadnej mierze nie zastępują profesjonalnej porady medycznej. Przed zastosowaniem się do treści medycznych znajdujących się w serwisie należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Grzybica Jamy Ustnej – Przyczyny Leczenie Zapobieganie

Twoim problemem jest długo utrzymujący się nieprzyjemny zapach z ust? Zauważasz biały nalot na języku? Niepokoi Cię pieczenie oraz ból w jamie ustnej?
Dyskomfort powodują bolesne pęknięcia w kącikach ust? Nie lekceważ żadnego z powyższych objawów, ponieważ mogą one świadczyć o grzybicy jamy ustnej – groźnej chorobie, która ma tendencję do szybkiego rozprzestrzenienia się na cały organizm. Poznaj jej przyczyny, charakterystyczne objawy oraz metody leczenia. Dowiedz się także o działaniach profilaktycznych, dzięki którym grzybica jamy ustnej przestanie być Twoim problemem w przyszłości.

[INSERT_ELEMENTOR id=5528]

Co to jest grzybica jamy ustnej?

Grzybica jamy ustnej (inaczej: kandydoza jamy ustnej, drożdżyca jamy ustnej, grzybica gardła) jest jedną z najczęściej występujących schorzeń jamy ustnej.

Stanowi powierzchowne zapalenie błon śluzowych wywołane przez drożdżaki z rodzaju Candida.

Chociaż drobnoustroje te bytują na błonach śluzowych u znacznej części populacji, tylko niektóre osoby doświadczają objawów tego schorzenia.

Grzybica jamy ustnej jest chorobą, która występuje w dwóch postaciach klinicznych: ostrej i przewlekłej. Z uwagi na czas trwania objawów, wyróżnić można:

  • kandydozę ostrą rzekomobłoniastą – występuje zarówno u niemowląt (w postaci charakterystycznych pleśniawek), jak i osób dorosłych (tutaj często nie daje żadnych objawów)
  • kandydozę ostrą zanikową (inaczej rumieniowa, poantybiotykowa) – cechą charakterystyczną są obszary zanikania prawidłowej błony śluzowej
  • kandydozę przewlekłą rzekomobłoniastą – typowe jest utrzymywanie się objawów choroby przez dłuższy czas
  • kandydozę przewlekłą zanikową – obejmuje protetyczne zapalenie jamy ustnej, zapalenie kącików ust, romboidalne zapalenie języka; często jest skutkiem długotrwałej doustnej antybiotykoterapii
  • kandydozę przewlekłą rozrostową – najczęściej występuje u osób palących papierosy (głównie mężczyzn po 30 roku życia).

Natomiast w zależności od zasięgu, kandydoza jamy ustnej może mieć charakter:

  • pierwotny – typowe są zmiany obejmujące wyłącznie obszar jamy ustnej
  • wtórny – zmiany pojawiają się nie tylko w jamie ustnej, ale rozprzestrzeniają się na błony śluzowe i skórę innych części ciała.
Leia também:  Como aliviar a dor de garganta: 12 passos (com imagens)

W leczeniu grzybicy jamy ustnej ważne jest rozpoznanie. Dlatego w razie niepokojących zmian, należy zgłosić się do specjalisty.

Co wywołuje grzybicę jamy ustnej?

Grzybica jamy ustnej jest chorobą wywoływaną przez saprofityczne drożdżaki z rodzaju Candida – głównie Candida albicans. Bytują one w jamie ustnej nawet 50% osób dorosłych i 65% dzieci.
Nie u każdego jednak dochodzi do wystąpienia objawów choroby.

Z czego to wynika? Okazuje się, że kandydoza jest schorzeniem, które pojawia się na skutek wystąpienia pewnych czynników sprzyjających.

Czynniki sprzyjające grzybicy jamy ustnej

Drożdżyca jamy ustnej najczęściej atakuje osoby, u których stwierdzono zaburzenia w funkcjonowaniu układu immunologicznego – zarówno nabyte (np. AIDS), jak i wrodzone (np. PGA). Choroba może rozwijać się również po infekcji bakteryjnej lub wirusowej.

  • Zaburzenia metaboliczne i hormonalne

Kandydoza pojawia się często u osób ze stwierdzonymi zaburzeniami metabolicznymi (np. cukrzycą) lub zaburzeniami gospodarki hormonalnej (np. choroby tarczycy, niedoczynność nadnerczy, nadczynność przytarczyc).

  • Niewłaściwa dieta i niedobory składników odżywczych

Grzybica jamy ustnej może być następstwem stosowania niewłaściwej diety, która prowadzi do niedoborów takich składników odżywczych jak np. kwas foliowy, żelazo, witamina C.

  • Przyjmowanie niektórych leków

Zwiększone zachorowanie na kandydozę obserwowane jest u pacjentów przyjmujących niektóre leki, np. antybiotyki, cytostatyki, kortykosteroidy.

  • Fizjologiczne czynniki ryzyka

Do czynników ryzyka grzybicy jamy ustnej zalicza się również: okres noworodkowy, ciążę, grupę krwi 0, wiek powyżej 50 lat (dotyczy kobiet), palenie papierosów.
Warto przy tym podkreślić, że grzybicze zapalenie jamy ustnej bardzo rzadko jest następstwem zakażenia egzogennego.

Grzybica jamy ustnej a zęby

Drożdżyca jamy ustnej – z uwagi na miejsce występowania – może mieć ścisły związek z zębami.
Wśród przyczyn grzybicy języka (określanej również jako grzybica gardła) wymienić można m.in.:

  • niewłaściwą higienę jamy ustnej
  • zmianę flory bakteryjnej w ustach
  • stany zapalne błony śluzowej
  • mechaniczne mikrourazy zębów
  • dietę obfitującą w węglowodany – cukier jest nie tylko pożywką dla bakterii próchniczych, ale również drożdżaków
  • ubytki próchnicze w zębach
  • obecność kieszonek dziąsłowych.

Są to główne czynniki, które sprzyjają rozwojowi drożdżaków Candida, wywołujących nieprzyjemne objawy chorobowe – z białym nalotem na języku oraz nieprzyjemnym zapachem z ust na czele.

Kandydoza u osób starszych

Warto przy tym podkreślić, że dość częstą przyczyną kandydozy jamy ustnej u osób starszych są uszkodzenia błony śluzowej. Dochodzi do nich m.in. na skutek nieprawidłowo dopasowanych protez zębowych. Następstwem uszkodzeń jest tzw.

protetyczne zapalenie jamy ustnej, które stanowi postać kandydozy przewlekłej zanikowej. Choroba objawia się występowaniem zmian rumieniowych (mniej lub bardziej rozległych) – ograniczających się do miejsca kontaktu z czynnikiem drażniącym lub pojawiających się na całej błonie śluzowej.

W miarę rozwoju choroby mogą wystąpić zmiany przerostowe, które będą wymagać interwencji chirurgicznej.

Biorąc pod uwagę powyższe przyczyny, zasadne wydaje się być stwierdzenie, że… zdrowie zaczyna się od zębów.
Wystarczy niewłaściwa higiena jamy ustnej czy nieleczona próchnica, aby bytujące w jamie ustnej drożdżaki zasiały spustoszenie, prowadząc do powstania poważnych zmian.

Grzybica jamy ustnej – jak rozpoznać?

Drożdżyca jamy ustnej jest chorobą, która daje dość typowe objawy. Dzięki charakterystycznym symptomom, schorzenie można szybko rozpoznać i podjąć odpowiednie leczenie.

Objawy ogólne kandydozy jamy ustnej

Ogólne objawy kandydozy to m.in. owrzodzenie jamy ustnej, biały nalot na języku (tak manifestuje się m.in. grzybica jamy ustnej u dziecka w okresie noworodkowym), nieprzyjemny zapach z ust, ból języka, ból dziąseł, wrażenie suchości w gardle.

Warto jednocześnie podkreślić, że niektóre symptomy będą zależeć od tego, jakim rodzajem kandydozy osoba chora ma do czynienia. I tak:

  • grzybica ostra rzekomobłoniasta – u noworodków objawia się miękkimi wykwitami przypominającymi zsiadłe mleko (tzw. pleśniawki), zaś u dorosłych występują kożuchowate zmiany
  • kandydoza przewlekła rzekomobłoniasta – objawia się kożuchowatymi wykwitami (jak w grzybicy o ostrym przebiegu), jednak zmiany mają tendencję do krwawienia przy próbie usunięcia i utrzymują się znacznie dłużej
  • kandydoza ostra zanikowa – manifestuje się występowaniem czerwonych plam, zanikiem brodawek nitkowatych, bólem oraz uczuciem suchości w gardle
  • drożdżyca przewlekła rozrostowa – objawia się występowaniem białawych grudek i płytek wyraźnie odgraniczonych, których nie da się usunąć.

Objawy kandydozy przewlekłej zanikowej są dość zróżnicowane – zależą od postaci:

  • protetyczne zapalenie jamy ustnej – typowe są zmiany rumieniowe, które z czasem przekształcają się w zmiany przerostowe (bolesne grudki na podniebieniu)
  • zapalenie kącików ust – typowe są pęknięcia i krwawienia, które mogą prowadzić do powstania ziarninowej nadżerki
  • romboidalne zapalenie języka – dochodzi do zaniku brodawek nitkowatych, a na powierzchni mogą pojawić się guzki z tendencją do twardnienia.

Rozpoznanie grzybicy jamy ustnej następuje po analizie objawów. Jeżeli pojawiają się wątpliwości, wówczas specjalista pobiera materiał ze zmian patologicznych. Po przeprowadzeniu badań mykologicznych można postawić trafną diagnozę i opracować odpowiedni plan leczenia.

Jak leczyć grzybicę jamy ustnej?

Drożdżycy jamy ustnej nie można bagatelizować – nieleczona może mieć poważne konsekwencje zdrowotne. Szczególnie w przypadku osób o obniżonej odporności może dojść do rozprzestrzenienia się zakażenia na cały organizm i zaatakowania wielu ważnych narządów, np. żołądka, dwunastnicy, jelita cienkiego i grubego czy odbytnicy.

Leczenie ogólne grzybicy powinno być poprzedzone badaniem mykologicznym z antymykogramem – pozwoli to zastosować wyłącznie te leki, na które drożdżaki nie wykazują oporności.

Leczenie miejscowe grzybicy jamy ustnej

  • Leczenie miejscowe to zazwyczaj pierwszy etap walki z drożdżycą. Odpowiednio dobrane leki pozwalają nie tylko na pozbycie się uciążliwych objawów, ale przede wszystkim na wyeliminowanie przyczyn schorzenia.
    W przypadku grzybicy jamy ustnej u dorosłych stosuje się takie leki działające miejscowo, jak np.:

    • fiolet goryczki 1% – wodny roztwór do pędzlowania jamy ustnej
    • chloroheksydyna 0,2% – roztwór do płukania jamy ustnej
    • magistralne preparaty np. z płynem Lugola, nystatyną – do pędzlowania jamy ustnej
    • nystatyna – proszek do przygotowania zawiesiny
    • mikonazol – żel lub tabletki adhezyjne podpoliczkowe
    • klotrimazol – krem do stosowania na miejsca zmienione chorobowo.

    Jeżeli kandydoza ma postać zapalenia kącików ust, wówczas specjalista może przepisać kremy przeciwgrzybicze i steroidowe, np. z ketokonazolem, klotrimazolem, hydrokortyzonem.
    Sposób stosowania oraz dawkowanie ustala lekarz.

Leczenie ogólne grzybicy jamy ustnej

  • Leczenie ogólne przeprowadza się przede wszystkim u pacjentów niereagujących na leczenie miejscowe oraz u osób z obniżoną odpornością w sytuacji ciężkiego przebiegu choroby.
    Najczęściej podaje się takie leki jak: flukonazol, worykonazol, intrakonazol, amfoterycyna, kaspofungina. O dawkowaniu decyduje lekarz, uwzględniając interakcje przyjmowanych leków.

Grzybica jamy ustnej – do jakiego lekarza?

Grzybica niejedno ma imię – może dotyczyć owłosionej skóry głowy, skóry gładkiej, pachwin, stóp, paznokci czy jamy ustnej. Podczas gdy z objawami skórnymi większość osób udaje się do dermatologa, tak wątpliwości może budzić specjalista, który pomoże uporać się z owrzodzeniami jamy ustnej pojawiającymi się w przebiegu grzybicy języka / grzybicy gardła.

Jeżeli zauważasz u siebie niepokojące objawy wskazujące na drożdżycę jamy ustnej, gabinet dermatologiczny nie jest właściwym kierunkiem. W przypadku tego rodzaju kandydozy musisz umówić się na wizytę w gabinecie stomatologicznym. Warto jednak wybrać taką placówkę, w której będzie przyjmował dentysta specjalizujący się w periodontologii.

Periodontolog – w czym się specjalizuje ten lekarz?

Periodontolog jest stomatologiem, który zajmuje się leczeniem chorób przyzębia. W zakresie jego kompetencji leży przede wszystkim leczenie skutków paradontozy oraz wszelkich chorób rzutujących negatywnie na dziąsła. Praca periodontologa jest jednak znacznie szersza, obejmując leczenie chorób błony śluzowej jamy ustnej.

Dlatego warto się do niego zgłosić zarówno w przypadku występowania aft, liszaja płaskiego, jak i grzybicy jamy ustnej. Szybkie rozpoznanie oraz odpowiednio dobrany plan leczenia periodontologicznego przyniesie natychmiastową poprawę.

Stomatolog uwzględnia przy tym przyczyny choroby – dzięki czemu walka z kandydozą nie jest wyłącznie leczeniem objawowym.

Periodontolog nie tylko leczy grzybicę, ale także edukuje w zakresie prawidłowej higieny jamy ustnej oraz podejmuje działania profilaktyczne zmniejszające ryzyko nawrotów choroby.

Leia também:  Como apagar a pasta windows.old: 10 passos (com imagens)

Leczenie grzybicy jamy ustnej domowymi sposobami

Chociaż stosowanie leków ogólnych i miejscowych jest główną metodą leczenia grzybicy jamy ustnej, można wprowadzić leczenie domowe – jako formę uzupełnienia kuracji. Istnieje bowiem wiele produktów, które wykazują właściwości antybakteryjne oraz przeciwgrzybicze.

Produkty o właściwościach antybakteryjnych

  • Czosnek – nazywany naturalnym antybiotykiem pomaga wyeliminować przyczyny choroby. Spożywanie 2-4 ząbków dziennie może doprowadzić do zredukowania objawów.
  • Olejek z drzewa herbacianego – może być wykorzystany do sporządzenia domowych płukanek gardła. Kilka kropli olejku dodaj do szklanki z wodą i płucz gardło kilka razy dziennie.
  • Olej z oregano – zawarty w nim karwakrol hamuje namnażanie się drożdżaków oraz działa antybakteryjnie. Wystarczy zmieszać kilka kropli oleju z oliwą z oliwek i tak powstałą mieszanką smarować zmienione chorobowo miejsca.
  • Żel aloesowy – słynie ze swoim właściwości bakterio- i grzybobójczych. Wystarczy niewielką ilością żelu posmarować zmiany chorobowe.
  • Olej kokosowy – dzięki zawartości cennych kwasów tłuszczowych, działa antybakteryjnie. Eliminuje też drożdżaki, ograniczając powstawanie zmian. Przeznaczony jest do stosowania miejscowego.
  • Sok żurawinowy (niesłodzony) – jest polecany z uwagi na zawartość składników przeciwbakteryjnych; pij go 2-3 razy dziennie.

Jeśli chodzi o leczenie domowe, pomocne mogą okazać się wszelkiego rodzaju płukanki.

Poza olejkiem z drzewa herbacianego, sprawdzają się m.in. preparaty na bazie wody utlenionej, roztworu nadmanganianu potasu, jodyny, kwasu bornego.

Dieta w walce z grzybicą jamy ustnej

W walce z grzybicą jamy ustnej istotną rolę odgrywa dieta. Z codziennego jadłospisu należy wykluczyć przede wszystkim alkohol, białą mąkę (i produkty z niej przyrządzane), słodycze i produkty zawierające cukier, a nawet owoce. Warto natomiast wprowadzić warzywa będące źródłem m.in. witaminy C, kwasu foliowego, żelaza, cynku.

Jak zapobiegać grzybicy jamy ustnej?

Drożdżyca jamy ustnej jest chorobą, której da się uniknąć. Można także zapobiec jej nawrotom. Wystarczy zmiana dotychczasowych nawyków – takich, które sprzyjają negatywnemu działaniu drożdżaków z rodzaju Candida.

Jeżeli chcesz zmniejszyć do minimum ryzyko grzybicy języka, warto wdrożyć kilka istotnych zasad.

  • Odpowiednia higiena jamy ustnej

Poprzez utrzymanie prawidłowej higieny jamy ustnej należy rozumieć: częste mycie zębów (najlepiej po każdym posiłku), stosowanie nici dentystycznych, prawidłowe szczotkowanie uzębienia (tak, by nie przyczynić się do odsłonięcia szyjek zębowych), stosowanie antybakteryjnych płynów do płukania jamy ustnej.
O szczególną higienę muszą zadbać osoby noszące stałe aparaty ortodontyczne.

  • Regularne wizyty stomatologiczne

Systematyczne wizyty kontrolne w gabinecie stomatologicznym pozwolą na wykonywanie prostych zabiegów higienizacyjnych, takich jak np. skaling, piaskowanie, fluoryzacja.

  • Natychmiastowe leczenie próchnicy

Próchnica jest jednym z czynników, które zwiększają ryzyko wystąpienia grzybicy jamy ustnej u dzieci i dorosłych. Aby nie dopuścić do rozwoju drożdżaków, należy rozpocząć leczenie w momencie pojawienia się nawet niewielkich ubytków.

Jeżeli masz tendencję do kandydozy, przejdź na dietę niskowęglowodanową. Ogranicz przede wszystkim spożycie cukrów prostych, picie alkoholu.
Zadbaj przy tym o uzupełnianie niedoborów witaminy C, kwasu foliowego, żelaza oraz innych składników odżywczych zmniejszających ryzyko rozwoju owrzodzeń jamy ustnej.

  • Zadbaj o odpowiednią protezę

Jeżeli podejmujesz leczenie protetyczne i masz tendencję do zakażeń grzybicą jamy ustnej, skorzystaj z usług sprawdzonego i rekomendowanego protetyka. Dobór odpowiedniej protezy pozwala zmniejszyć ryzyko kandydozy.

Lekarz periodontolog, do którego zgłosisz się w celu leczenia drożdżycy jamy ustnej, poinformuje Cię również poinformuje Cię również o wszystkich elementach działania profilaktycznego.

Grzybica jamy ustnej jest chorobą, której można uniknąć i którą można skutecznie leczyć.
W razie wystąpienia niepokojących objawów jak najszybciej skontaktuj się z dentystą periodontologiem.

W okresie oczekiwania na wizytę możesz zastosować leczenie domowe – najlepiej po uprzedniej (choćby telefonicznej) konsultacji ze stomatologiem. Postępując zgodnie z wytycznymi i kontynuując przyjmowanie leków nawet po ustąpieniu objawów, masz szansę na całkowite wyeliminowanie przyczyny schorzenia oraz ograniczasz ryzyko ponownego pojawienia się grzybicy języka i całej jamy ustnej.

[INSERT_ELEMENTOR id=5528]

Grzybica przewodu pokarmowego

Czy grzybica układu pokarmowego jest rzeczywiście tak częstym problemem jak kreują to internetowe źródła? Czy każda obecność grzybów w naszym przewodzie pokarmowym jest groźna? Jak podają najnowsze publikacje naukowe – nie zawsze.

Najczęstszy rodzaj grzybów – Candida spp. – jest fizjologicznym elementem mikrobioty nawet u 75 – 90% ludzi. Ponadto, grzyby z reguły żyją w skupiskach, dlatego źle pobrana próbka do badania może sugerować nadmierny rozrost lub brak patogenu.

 Dlatego przy diagnostyce grzybicy przewodu pokarmowego tak ważne jest, aby oznaczyć materiał ilościowo z odpowiednio dużej próbki kału. Dopiero niekontrolowany rozplem grzybów może stanowić dla pacjenta realny problem, który będzie związany z pojawianiem się objawów.

 Do najczęstszych dolegliwości związanych z grzybicą jelit należą:

  • Bóle brzucha,
  • Wzdęcia i uczucie pełności,
  • Biegunki,
  • Śluz w kale,
  • Nudności,
  • Brak apetytu.

Jeżeli masz wątpliwości, czy Twoje dolegliwości są spowodowane grzybicą przewodu pokarmowego wykonaj badanie ilościowe KyberMyk.

Z jego wyniku dowiesz się, czy grzyby w Twoim jelicie są fizjologicznym elementem mikrobioty, czy są w nadmiarze i mogą powodować dolegliwości.

Warto podkreślić, że hodowla grzybów, którą wykonujemy przebiega w temperaturze 370C, a więc w temperaturze ciała. Dzięki temu, wynik ma znaczenie kliniczne i pozwala lekarzowi na ustalenie odpowiedniego postępowania.

Pamiętaj, że wymienione objawy grzybicy jelit są bardzo podobne do objawów dysbiozy mikrobioty jelitowej, związanej z bakteriami. Aby sprawdzić zarówno grzyby, jak i bakterie w Twoim przewodzie pokarmowym możesz wykonać badanie KyberKompakt Pro. Jeśli wynik wykaże jakiekolwiek nieprawidłowości otrzymasz wskazówki dotyczące dalszego postępowania.

Probiotyki a grzybica jelit

Potwierdzona grzybica przewodu pokarmowego związana z występowaniem silnych objawów może sugerować lekarzowi potrzebę użycia leku przeciwgrzybiczego. Jeśli jednak rozrost nie jest zbyt duży warto wspomóc organizm probiotykami, które na zasadzie konkurencji wyplenią grzyby z układu pokarmowego.

Ten sposób, choć trwający dłużej, jest zdecydowanie bezpieczniejszy dla organizmu i ma długofalowe rezultaty. Probiotyki powodują czasowe zasiedlenie jelita grubego, wpływając na modyfikacje mikrobioty i pobudzanie jej do prawidłowego funkcjonowania.

Ponadto odgrywają dużą rolę w poprawie funkcjonowania układu odpornościowego, co pomaga w przeciwdziałaniu nawrotom grzybicy jelit w przyszłości.

Dieta eliminacyjna wspomaga leczenie grzybicy jelit

Kandydoza, czyli grzybica przełyku ALFA-LEK

Grzybica przełyku, zwana również kandydozą, dotyka przeważnie osoby z osłabionym układem odpornościowym. Za jej powstanie odpowiadają pasożytnicze grzyby zazwyczaj z rodzaju Candida¸ które występują u około 40 – 80% ludzi i należą do fizjologicznej flory przewodu pokarmowego, gdzie spełniają swoją rolę nie wywołując objawów chorobowych.

Jednak gdy zaburzone zostanie funkcjonowanie układu odpornościowego, grzyb ten zaczyna się rozprzestrzeniać i powodować objawy chorobowe, o których poniżej.

Na zachorowanie na grzybicę przełyku narażone są przede wszystkim osoby z obniżoną odpornością (jak chorzy na AIDS), jak również osoby cierpiące na choroby przewlekłe (np. na cukrzycę, choroby autoimmunologiczne), niedożywione, z niedoborem żelaza oraz witamin A, B1 oraz B2, uzależnione od alkoholu i narkotyków.

Na grzybicę przełyku narażone są również osoby zmagające się z chorobami układu pokarmowego (związanymi z zaleganiem w nim treści pokarmowej) oraz osoby przyjmujące przewlekle leki przeciwwrzodowe obniżające pH żołądka.

Grzybica przełyku może też się rozwinąć u osób hospitalizowanych na oddziale intensywnej terapii oraz będących po zabiegach chirurgicznych czy badaniu endoskopowym górnej części układu pokarmowego.

W większości przypadków grzybica przełyku przebiega w sposób bezobjawowy i zostaje wykryta przypadkowo. U części chorych może się jednak pojawić:

  • – ból podczas przełykania,
  • – uczucie obecności ciała obcego w przełyku,
  • – zgaga,
  • – nudności,
  • – ból pleców i kręgosłupa,
  • – ból brzucha,
  • – gorączka,
  • – dreszcze.

Diagnostyka i leczenie grzybicy przełyku:

W przypadku podejrzenia grzybicy przełyku gastrolog wykonuje gastroskopię, która umożliwia scharakteryzowanie zmian zaistniałych na błonie śluzowej przełyku. Leczeniu podlegają jedynie objawowe formy grzybicy przełyku, zazwyczaj za pomocą doustnego lub podawanego dożylnie antybiotyku.

W czasie leczenia istotne jest także stosowanie odpowiedniej diety, z której należy wyeliminować cukier i zawierające go produkty (jako że stanowi on świetną pożywkę dla grzybów), produkty zawierające mąkę pszenną oraz sery pleśniowe. Wskazane jest natomiast spożywanie warzyw oraz produktów bogatych w białko.

Leia também:  Rak podstawnokomórkowy skóry (carcinoma basocellulare) – rodzaje, objawy, leczenie

W blisko połowie przypadków kandydoza przełyku współistnieje razem z grzybicą jamy ustnej.

gastrolog

POWRÓT

Tagi:

grzybica przełyku, kandydoza, ból gardła

*Wszystkie artykuły medyczne prezentowane na stronie są zgodne z wiedzą medyczną, ale żaden nie może być traktowany jako diagnoza lekarska, lecz wyłącznie jako materiał edukacyjny. W przypadku zaobserwowania u siebie niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem.

Przyjmujesz zbyt długo antybiotyki? Możesz mieć nawet grzybicę przełyku

Grzybica nie dotyczy jedynie skóry. Choroba rozwija się także we wnętrzu organizmu, prowadząc do wystąpienia różnych zaburzeń. U niektórych chorych skutkiem grzybicy przełyku jest powstawanie ropni w okolicy narządów wewnętrznych, bo chorobotwórcze drobnoustroje mogą wędrować po organizmie wraz z krwią.

Grzybica układu pokarmowego – co warto wiedzieć?

Grzybica przełyku to jeden z rodzajów zakażeń o podłożu grzybiczym, które dotyczą układu pokarmowego. Schorzenie to wywołuje nadmierne namnażanie się drobnoustrojów, najczęściej grzybów z rodzaju Candida, które naturalnie występują w organizmie ludzkim, stanowiąc część mikroflory.

Zdrowy organizm skutecznie broni się przed nadmiernym rozrostem grzybów, jednak na skutek osłabienia odporności, przyjmowania niektórych leków oraz schorzeń przewlekłych i stosowania niewłaściwie skomponowanej diety, może dojść do rozwoju grzybicy.

Grzybica przewodu pokarmowego najczęściej diagnozowana jest podczas gastroskopii, którą zleca lekarz w związku z występującymi u pacjenta objawami ze strony układu pokarmowego. Choroba ta może jednak nie wywoływać niepokojących objawów.

Grzybica przełyku – przyczyny

Grzybica przełyku najczęściej wywoływana jest przez grzyby z rodzaju Candida, czyli patogeny, które odpowiedzialne są także za rozwój m.in. grzybicy skóry i infekcji intymnych.

Bytują one na skórze i wewnątrz organizmu, jednak zazwyczaj nie powodują poważnych problemów zdrowotnych.

Osoby zdrowe, których układ immunologiczny funkcjonuje w prawidłowy sposób, nie są narażone na tę i inne kandydozy.

Drożdżyca jest związana przede wszystkim z osłabieniem odporności, z którą mamy do czynienia na skutek przebiegu różnych schorzeń.

Grzybica przełyku może zostać spowodowana długotrwałym przyjmowaniem antybiotyków, leków stosowanych w przypadku wrodzonych i nabytych zaburzeń odporności, a także jest jednym z powikłań leczenia antynowotworowego oraz terapii, która ma na celu zapobieganie odrzuceniu przeszczepu.

Kandydoza przełyku jest także chorobą często diagnozowaną u osób chorych na AIDS oraz różne schorzenia przewlekłe. Osłabiają one organizm, prowadząc do zaburzenia funkcjonowania układu immunologicznego oraz wyniszczenia pożytecznych bakterii, które wchodzą w skład naturalnej mikroflory układu pokarmowego.

Stosunkowo rzadko grzybica przełyku jest skutkiem ubocznym leczenia lekami wziewnymi, które przyjmują astmatycy – w tym przypadku grzybica atakuje jamę ustną, jednak brak odpowiedniego leczenia i profilaktyki, mogą powodować kolonizowanie przewodu pokarmowego.

Zdarza się, że zakażenie grzybicze przełyku jest skutkiem długotrwałego przyjmowania leków na zgagę oraz stosowania bogatej w cukry proste i wysoko przetworzone produkt diety. Co ważne: grzybica przełyku nie jest chorobą zakaźną i nie możemy się nią zarazić np. podczas pocałunku.

Grzybica przełyku – objawy

Objawy grzybicy przełyku nie są specyficzne. U większości chorych kandydoza przełyku nie wywołuje dolegliwości, które byłyby wskazaniem do wizyty u lekarza. Z tego względu jest chorobą diagnozowaną „przy okazji” wykonywanej gastroskopii z innych wskazań.

Możemy jednak wyróżnić kilka objawów, których występowanie może wskazywać na grzybicę przełyku. W początkowym stadium choroba ta przebiega bezobjawowo, ale wraz z namnażaniem się chorobotwórczych grzybów, mogą pojawić się m.in.:

  • ból w klatce piersiowej,
  • uczucie pieczenia za mostkiem,
  • suchy, napadowy kaszel,
  • nawracająca zgaga,
  • uczucie ciała obcego w przełyku,
  • problemy z przełykaniem,
  • krwawienia z przełyku.

Wraz z rozwojem choroby dolegliwości, które mogą wskazywać na grzybicę przełyku, zaczynają się nasilać. Brak konsultacji lekarskiej oraz odpowiedniego leczenia prowadzi do znacznego przerostu grzybów i niszczenia komórek nabłonka, a także do powstawania krwawiących ran.

Bagatelizowanie objawów, które mogą wskazywać na grzybicę przełyku, zwiększa ryzyko rozprzestrzenienia się infekcji przez krew. Wędrujące wraz z krwią grzyby mogą doprowadzić do powstawania trudnych w leczeniu i zagrażających życiu ropni. Jest to bardzo rzadkie powikłanie grzybicy przełyku i innych rodzajów kandydozy.

Czytaj też:Jak rozpoznać refluks u niemowlaka?

Zagrożenie grzybicą układu pokarmowego – Invent Farm – Zdrowie Czerpane z Natury

Grzybica układu pokarmowego inaczej znana pod nazwą kandydoza to cichy zabójca naszego organizmu. Niestety w wielu przypadkach dotknięci tą chorobą ludzie w ogóle nie zdają sobie sprawy z zagrożenia. W związku z brakiem wiedzy na temat choroby, nie jest stosowane leczenie, a nawet profilaktyka co tylko pogłębia problem.

Kandydoza układu pokarmowego

Kandydoza przewodu pokarmowego jest schorzeniem występującym najczęściej u osób, które często poddawane są antybiotykoterapii, chorych onkologicznie oraz cierpiących na brak odporności spowodowany np. nosicieli wirusa HIV.

Mimo to może ona przytrafić się także osobom cieszącym się doskonałym zdrowiem. Czynnikiem przesądzającym o powodzeniu leczenia jest odpowiednia diagnoza i dobrze dobrany preparat a także ścisłe stosowanie zaleceń dotyczących diety.

Choroba powodowana przez grzyby candida albicans obejmować może cały przewód pokarmowy lub wybrane jego części np. jamę ustną, gardło, przełyk, a także żołądek czy jelita. Zależy to od umiejscowienia się grzybów, które oprócz wymienionych miejsc mogą także zagnieździć się w okolicach odbytu ale również zaatakować skórę.

Jeśli problem grzybicy dotyczy fragmentów układu pokarmowego wówczas zmiany chorobowe zachodzą w obrębie nabłonka, a ściślej – jego powierzchownych warstw. Jednymi z bardziej popularnych zmian w błonach śluzowych są te znajdujące się w jamie ustnej i przełyku.

Kandydoza dalszych części układu pokarmowego występuje stosunkowo rzadziej.

Przyczyny grzybicy

Przyczyną kandydozy są grzyby, głównie drożdżaki, które występują u wielu ludzi w całym przewodzie pokarmowym nie powodując zmian chorobowych z racji małego ich namnożenia w organizmie. Niestety mają one zdolność namnażania się co może po czasie prowadzić do poważnego zagrożenia.

Sytuacje sprzyjające rozwojowi grzybicy:

  • częste lub ciągłe stosowanie antybiotyków w formie doustnej
  • inne infekcje grzybicze powstałe wskutek uszkodzenia naturalnej flory bakteryjnej przewodu pokarmowego
  • obniżona odporność wywołana wirusem
  • choroby przewlekłe takie jak cukrzyca, nowotwory czy choroby bakteryjne lub wirusowe
  • choroby zakaźne
  • niedożywienie

Objawy grzybicy przewodu pokarmowego

Objawy różnią się w zależności od miejsca, którego dotyczą i tak grzybica jamy ustnej, w tym gardła objawia się zmianami w kolorze czerwonym z charakterystycznymi białymi plamkami w obrębie języka, dziąseł i nawet gardła. Często pojawiają się także krwiste zmiany na błonie śluzowej.

Często nieleczona infekcja mieszcząca się w jamie ustnej może przenieść się na dalsze odcinki układu pokarmowego i zaatakować większą jego powierzchnię. Tak między innymi może powstać grzybica przełyku, którą rozpoznać można podczas bólu pojawiającego się przy przełykaniu pokarmów a nawet płynów.

Odynofagia jest szczególnie niebezpieczna ponieważ doprowadza często do braku apetytu powstałego wskutek bólu, co w konsekwencji prowadzi do braku uzupełniania potrzebnych do życia składników odżywczych.

Dodatkowo grzybica przełyku przejawiać się może bólem zamostkowym, bólem pleców, krwawieniem z górnego odcinka przewodu pokarmowego, a czasami nawet gorączką.

Grzyby typu candida występują głównie w przewodzie pokarmowym. Zdarza się, choć z reguły rzadziej, że są przyczyną grzybicy zlokalizowanej w żołądku lub jelitach.

Najczęściej obrażenia występują w formie powierzchniowej nadżerki oraz białawych płytek lub tworzenia się błony rzekomej i łudząco przypominają objawy tożsame z wrzodami żołądka.

Natomiast typowymi objawami grzybicy jelit są bóle brzucha i związane z nimi problemy z wypróżnianiem, wzdęcia, gazy, częste odbijanie oraz bóle mięśniowe i uczucie stałego zmęczenia.

Problemy z grzybicą układu pokarmowego nie kończą się, jak można by podejrzewać na jelicie. Grzyby candida są częstym powodem świądu odbytu. Stan ten można rozpoznać dodatkowo poprzez pojawiający się odczyn rumieniowy oraz macerację skóry. Co gorsze zakażenie może rozszerzać się i w efekcie zaatakować także skórę całego krocza.

Jak odgrzybić organizm?

Ratunkiem w przypadku stwierdzenia kandydozy jest zastosowanie terapii odpowiednimi środkami przeciwgrzybiczymi. Ważnym jest także, aby zastosować odpowiednią profilaktykę, aby możliwie jak najbardziej minimalizować prawdopodobieństwo odbudowania się grzybów w naszym organizmie.

W diecie osoby poddającej się terapii z wykorzystaniem preparatów na grzybicę układu pokarmowego powinno się wyeliminować cukier i produkty z jego zawartością, produktów przygotowanych na bazie mąki pszennej, a także sery pleśniowe oraz owoce.

Pomocne w codziennym menu będą natomiast warzywa oraz produkty białkowe oraz duże ilości czystej wody – min. 2 litry dziennie.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*