Grzybica pochwy i bakteryjne zapalnie pochwy w okresie menopauzy

Menopauza to naturalny okres w życiu każdej kobiety. Towarzyszą mu kłopotliwe dolegliwości, takie jak: trudności w koncentracji i zapamiętywaniu, uciążliwe poty, uderzenia gorąca, zaburzenia przemiany materii, kołatanie serca, choroby układu sercowo-naczyniowego, bezsenność oraz zmienność nastrojów. Oprócz tego kobiety borykają się z kłopotliwymi infekcjami intymnymi.

Infekcja intymna – przyczyny

Infekcje intymne, które pojawiają się u kobiet, związane są z wieloma czynnikami, jak choćby obniżona odporność, przyjmowanie tabletek hormonalnych, antybiotyków, cukrzyca, podrażnienia, otarcia lub zranienia pochwy.

Przewlekłe infekcje są objawem poważniejszych problemów zdrowotnych, takich jak cukrzyca lub AIDS. Szczególnie podatne na zakażenia okolic intymnych są kobiety po menopauzie. Związane jest to z niedoborami estrogenu, prowadzącymi m.in.

do zaniku nabłonka błony śluzowej pochwy, który staje się cieńszy i mniej elastyczny. W efekcie łatwiej dochodzi do infekcji pochwy powstałych na skutek podrażnień i uszkodzeń śluzówki. Kolejną przyczyną częściej pojawiających się infekcji intymnych jest mniejsza ilość bakterii kwasu mlekowego.

Bakterie te produkują kwas mlekowy zakwaszający środowisko pochwy oraz substancje biobójcze, tzw. bakteriocyny, które są zabójcze dla innych rodzajów bakterii.

Zapobieganie infekcjom intymnym

Higiena intymna jest kluczem do sukcesu – należy regularnie podmywać się z użyciem preparatów dedykowanych do tego celu. Po kąpieli należy starannie osuszyć zewnętrzne narządy płciowe. Nie wolno korzystać z dzielonych ręczników i myjek.

Należy nosić czystą, białą, bawełnianą bieliznę, a unikać tej z tworzyw sztucznych, która jest mało przewiewna, co sprzyja rozwojowi szkodliwych mikroorganizmów. Bieliznę należy prać w gorącej wodzie z dodatkiem delikatnego mydła i starannie płukać.

Nie powinno się nosić obcisłych majtek i stringów.

Zdrowie intymne kobiety zależy też od zdrowia jej partnera, dlatego także on powinien dbać o higienę, a przed stosunkiem każdorazowo myć genitalia.

Dodatkową ochronę będzie stanowiła prezerwatywa, z której warto korzystać również wtedy, gdy któryś z partnerów znajduje się w trakcie leczenia infekcji narządów płciowych – lepiej jednak zupełnie powstrzymać się od seksu do czasu odzyskania zdrowia.

Jeśli konieczne jest nawilżenie prezerwatywy, należy korzystać z lubrykantów na bazie wody, zaś unikać wazeliny i innych tłuszczów, które mogą uszkodzić lateks. Ważne jest też prawidłowe nawilżanie pochwy, które można uzyskać odpowiednimi preparatami, np.

globulkami dopochwowymi HydroVag, zawierającymi związki organiczne pozwalające na naturalną regenerację błony śluzowej pochwy i wspomagające utrzymanie prawidłowej mikroflory i odczynu pochwy. Preparaty tego typu łagodzą też dyskomfort związany z takimi objawami jak: świąd, pieczenie czy zaczerwienienia okolic intymnych.

Konieczna może być też zmiana nawyków żywieniowych, szczególnie rezygnacja z cukru w diecie.

Cukier w nadmiarze powoduje zmiany w środowisku waginalnym, szczególnie wzrost jego zawartości w wydzielinie z pochwy, co z kolei stymuluje rozwój infekcji grzybiczych.

Konieczne jest też picie co najmniej 1,5 litra wody dziennie, by zapewnić właściwe nawodnienie tkanek organizmu.

Trzeba unikać też zbyt częstych irygacji, ponieważ mogą one niszczyć pożyteczną mikroflorę pochwy, czyli głównie bakterie kwasu mlekowego. W przypadku stosowania irygacji z probiotyków (w tym z jogurtu naturalnego lub kefiru), nie powinno się ich wykonywać przed planowaną wizytą u ginekologa, ponieważ mogą one utrudnić postawienie prawidłowej diagnozy.

Co robić, gdy już dojdzie do infekcji?

Zarówno zakażenia, na które cierpią kobiety po menopauzie, jak i infekcje intymne w ciąży muszą być leczone starannie i z użyciem odpowiednio dobranych preparatów.

Tradycyjną metodą jest stosowanie antybiotyków. Jednak leki te naruszają równowagę mikrobiologiczną w pochwie i ograniczają liczebność pożytecznych bakterii.

Skutkuje to zmniejszeniem produkcji kwasu mlekowego i otwiera drogę dla infekcji wtórnych, szczególnie grzybiczych (kandydoz).

Ponadto trzeba się liczyć z innymi skutkami ubocznymi stosowania antybiotyków, takimi jak np. mdłości.

Część kobiet stosuje domowe sposoby na infekcje intymne, oparte na produktach naturalnych, m.in. preparatach ziołowych lub zawierających propolis.

Co na infekcje intymne może jeszcze pomóc? Można wykorzystać właściwości bakterii produkujących kwas mlekowy, czyli popularnych laktobacillusów.

Bakterie te ograniczają rozwój mikroorganizmów patogenicznych i pozwalają na przywrócenie równowagi mikrobiologicznej, zaburzonej stosowaniem antybiotyków. Ich regularne stosowanie pozwala ograniczyć rozwój nowych zakażeń.

Warto wybrać preparat zawierający kilka różnych izolatów bakterii np. InVag, ponieważ odpowiednio dobrane bakterie wspomagają swoje działanie, dzięki czemu preparaty są jeszcze skuteczniejsze.

Grzybica pochwy i bakteryjne zapalnie pochwy w okresie menopauzy

Ciąża i poród znacznie zmieniają kobiece ciało. Z reguły po połogu u większości kobiet zmiany te stopniowo cofają się. Niekiedy jednak zdarza się, że fizjologiczne zmiany, które pojawiają się w ciąży lub po porodzie, zostają lub cofają się w nieznacznym

Czytaj więcej ›

Grzybica pochwy i bakteryjne zapalnie pochwy w okresie menopauzy

Menopauza jest jednym z etapów życia kobiety. Najczęściej ma miejsce między 45 a 55 rokiem życia. Mimo że jest to naturalny stan, dla wielu kobiet objawy towarzyszące menopauzie są bardzo uciążliwe. Mogą powodować duży dyskomfort psychiczny oraz utrudniać codzienne funkcjonowanie.

Czytaj więcej ›

Grzybica pochwy i bakteryjne zapalnie pochwy w okresie menopauzy

Kobiece zdrowie intymne ma duże znaczenie dla ogólnego stanu organizmu, ale także komfortu psychicznego. Kiedy coś się dzieje ze zdrowiem intymnym, najczęściej sygnalizują to upławy. Kolor wydzieliny z pochwy może wskazywać nie tylko na to, że kobieta może mieć zakażenie

Czytaj więcej ›

Grzybica pochwy i bakteryjne zapalnie pochwy w okresie menopauzy

W ginekologii stosuje się szereg badań, które pozwalają na wykrycie różnorodnych chorób, w tym nowotwory narządów rodnych. Jednym z takich badanie szyjki macicy, nazywane również kolposkopią. Jak wygląda takie badanie? Jak się do niego przygotować i jakie choroby mogą być

Czytaj więcej ›

Hormony a infekcje intymne – Zmiany hormonalne

Przeczytaj artykuł i dowiedz się, jak zmiany hormonalne, na przykład w okresie menopauzy lub ciąży, mogą wpływać na zdrowie intymne.

W okresie ciąży, zarówno objawowa grzybica pochwy, jak i bezobjawowa kolonizacja grzybów z rodzaju Candida, obserwowane są o wiele częściej niż u kobiet nieciężarnych. Związane jest to z osłabiającym układ odpornościowy działaniem gonadotropiny kosmówkowej, progesteronu czy estrogenów.

Wpływ na to mają również zmiany w obrębie śluzówki pochwy i tkanek sromu oraz zwiększenie ilości glikogenu w nabłonku pochwy2. Należy pamiętać, że nawet bezobjawowa kolonizacja, szczególnie w drugim trymestrze, zwiększa ryzyko przedwczesnego porodu oraz niskiej masy urodzeniowej dziecka3.

Jednak w przypadku kobiet ciężarnych leczenie podejmuje się najczęściej w objawowych przypadkach grzybicy pochwy4.

Menopauza definiowana jest jako ostatnie krwawienie miesiączkowe w życiu kobiety, po którym przez 12 miesięcy nie następuje kolejna miesiączka. Okres menopauzalny (klimakterium) związany jest z istotnymi klinicznie zmianami hormonalnymi.

Z punktu widzenia układu płciowego, kluczowy jest obniżony poziom estrogenów – prowadzi do zmian zanikowych w obrębie pochwy. Te z kolei mogą skutkować jej zapaleniem, suchością oraz obniżeniem elastyczności ścian1.

W okresie menopauzalnym dochodzi do wzrostu pH pochwy, co skutkuje zanikiem fizjologicznej flory bakteryjnej.

U kobiet po okresie menopauzy, niestosujących hormonalnej terapii zastępczej, zaobserwowano zmniejszenie kolonizacji pochwy przez pałeczki kwasu mlekowego. Prowadzi to do zwiększania podatności na infekcje bakteriami pochodzącymi głównie ze skóry sromu i okolic odbytu.

Szacuje się, że u kobiet po menopauzie około 1/3 zapaleń pochwy ma etiologię bakteryjną, rzęsistkową lub grzybiczą6.

O ile w okresie menopauzalnym częściej występuje bakteryjne zapalenie pochwy, stosowanie przez kobiety estrogenowej terapii hormonalnej może predysponować do rozwinięcia się infekcji grzybiczej.

Oprócz hormonalnej terapii zastępczej, czynnikami zwiększającymi ryzyko kandydozy sromu i pochwy u kobiet po menopauzie mogą być otyłość, cukrzyca, choroby przebiegające z obniżeniem odporności oraz leczenie steroidami lub antybiotykami.

Do najczęstszych objawów infekcji intymnych zaliczamy:

  • pieczenie pochwy i sromu,
  • świąd,
  • ból w trakcie oddawania moczu,
  • zaczerwienienie i obrzęk okolic intymnych,
  • bolesność w trakcie stosunku,
  • bakteryjne zapalenie pochwy – wodniste upławy o charakterystycznym rybim zapachu; grzybica pochwy – serowate upławy; rzęsistkowica – cuchnące, zielonkawe upławy.

Referencje:

1 Bręborowicz G., Położnictwo i ginekologia. PZWL, 2020.

2 Stanowisko zespołu ekspertów Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego w sprawie leczenia ostrego i nawrotowego grzybiczego zapalenia pochwy i sromu – stan wiedzy na 2008 rok – Ginekol Pol. 2008;79, s. 638-652.

3 Holzer I., Farr A., Kiss H., Hagmann M., Petricevic L., The colonization with Candida species is more harmful in the second trimester of pregnancy. Arch Gynecol Obstet. 2017 Apr;295(4):891-895, PMID: 28255766.

4 Aguin T.J., Sobel J.D., Vulvovaginal candidiasis in pregnancy. Curr Infect Dis Rep. 2015 Jun;17(6):462, PMID: 25916994.

5 Sriraman, Natasha K., The Nuts and Bolts of Breastfeeding: Anatomy and Physiology of Lactation. Current Problems in Pediatric and Adolescent Health Care, 47(12), 305–310. doi:10.1016/j.cppeds.2017.10.001.

6 A. Sobczuk, M. Wrona, T. Pertyński, Stany zapalne pochwy u kobiet w wieku menopauzalnym. Przegląd Menopauzalny 2007; 3: s. 155–161.

7 Mendling, W., Atef El Shazly, M., & Zhang, L. (2020b). Clotrimazole for Vulvovaginal Candidosis: More Than 45 Years of Clinical Experience. Pharmaceuticals, 13(10), 274. https://doi.org/10.3390/ph13100274.

LMR-CH-20210831-71

Suchość pochwy a menopauza. Czy suchość pochwy to objaw menopauzy?

Utarło się przekonanie, że suchość pochwy to dolegliwość dotykająca tylko kobiety w okresie menopauzy oraz po klimakterium. Choć nie jest to prawda, statystycznie występuje bardzo często i wiąże się ze spadkiem poziomu kobiecych hormonów: estrogenu oraz progesteronu.

Na szczęście, choroba powodująca dyskomfort oraz problemy z uprawianiem seksu, jest relatywnie prosta do wyleczenia. Zastosować można doraźne środki dostępne w aptece bez recepty lub też – co najczęściej wybierają kobiety – zastosować terapię hormonalną, dobraną przez ginekologa.

Leia também:  Nieregularne miesiączki – przyczyny nieregularnego okresu

Brak śluzu w okolicach intymnych kobiet może być przyczyną lub symptomem chorób pochwy i nie wolno go lekceważyć. Za jego wytwarzanie odpowiedzialne są kobiece hormony – estrogeny.

Najczęściej ich poziom spada właśnie w okresie menopauzy – ścianki pochwy stają się mniej elastyczne i cieńsze. Wtedy też występuje suchość pochwy.

Może być ona zarówno rezultatem, jak i jednym z objawów infekcji bakteryjnej lub infekcji grzybiczej.

Zanikowe zapalenie pochwy po menopauzie

Swędzenie, pieczenie, zaczerwienienie czy skłonność do infekcji miejsc intymnych to symptomy zanikowego zapalenia pochwy, które także często dotyka kobiety po menopauzie. W celu dokładnej diagnozy należy skonsultować się z ginekologiem, który może zalecić terapię hormonalną podnoszącą poziom estrogenów w organizmie.

Suchość pochwy a menopauza – co zaostrza objawy?

Istnieje wiele czynników, które zaostrzają symptomy suchości pochwy i mogą się pojawić dopiero po menopauzie. Należą do nich:

  • długie, gorące kąpiele z użyciem sztucznie barwionych, perfumowanych kosmetyków,
  • używanie perfumowanych podpasek i wkładek higienicznych,
  • stosowanie dezodorantów do miejsc intymnych,
  • używanie do podmywania się gąbek i myjek, w których namnażają się bakterie.

Czytaj też:

  • Suchość pochwy i higiena intymna

Doraźnym remedium na suchość pochwy po klimakterium są nawilżające preparaty dostępne bez recepty.  Na polskim rynku dostępne są lubrykanty na bazie wody, silikonu i gliceryny.

Te ostatnie są zdecydowanie odradzane przez ginekologów: z uwagi na lepką konsystencję trudno je zmyć, a pozostawione w zakamarkach warg sromowych mogą wywołać drożdżycę czy zapalenie dróg moczowych.

Lubrykanty na bazie silikonu najlepiej sprawdzają się przy seksie analnym, natomiast powodują niszczenie zabawek seksualnych.

Najbezpieczniejszy dla zdrowia jest lubrykant na bazie wody – bezzapachowy, bezsmakowy oraz niezawierający podrażniającej substancji o nazwie: nonoksynol–9. Preparat powinien być aksamitny w dotyku i pozbawiony grudek. Można go używać przez trzy miesiące po otworzeniu tubki.

Globulki dopochwowe, żele, kremy dopochwowe

Alternatywą dla lubrykantów są globulki dopochwowe. Często przypisywane są przez lekarza kobietom przechodzącym menopauzę lub cierpiącym na atrofię pochwy. Działają doraźnie, niwelując ból i zapobiegając obtarciom ścianek waginy podczas stosunku.

W składzie globulek dopochwowych szukać należy kwasu mlekowego, który sprzyja neutralnemu pH błony śluzowej. Drugim istotnym składnikiem jest kwas hialuronowy, który wraz z wiekiem produkowany jest w coraz mniejszych ilościach. Jest on odpowiedzialny za napięcie i elastyczność ścianek pochwy oraz za utrzymanie wilgotnego, lepkiego środowiska pochwy.

Podobne działanie co globulki dopochwowe mają żele lub kremy dopochwowe, które nie zawierają hormonów. Aplikuje się je kilka razy w tygodniu.

Leczenie hormonalne suchości pochwy

Zarówno globulki, jak i żele i kremy dopochwowe mają swoje odpowiedniki zawierające estrogeny.

Leki te dobiera lekarz na receptę, po dokładnym badaniu i ustaleniu przyczyn wystąpienia suchości pochwy. Najczęściej przypisywane są kobietom po menopauzie.

Hormony zawarte w tych preparatach zapobiegają dodatkowo zanikowi błony śluzowej pochwy, uelastyczniają jej ścianki oraz nawilżają je.

Czytaj też:

Suchość pochwy w okresie menopauzy – przyczyny, leczenie i praktyczne rozwiązania

Suchość pochwy jest częstą i uporczywą dolegliwością u kobiet w okresie menopauzy i po jej zakończeniu.

Szacuje się, że jedna trzecia kobiet w okresie okołomenopauzalnym i połowa w okresie pomenopauzalnym odczuwa suchość pochwy. To źródło dużego dyskomfortu, który znacznie obniża jakość życia.

Kobiety w tym wieku nie są jednak skazane na te przykre objawy. Istnieje bowiem wiele sposób łagodzenia i leczenia zmian w obrębie śluzówki pochwy.

Suchość pochwy odczuwana przez kobiety w okresie menopauzy i po jej zakończeniu jest jednym z głównych powodów obniżonego libido u kobiet. Nieprzyjemne, a nawet bolesne objawy powodują, że wiele pań rezygnuje z życia intymnego.

Suchość pochwy powoduje:

  • pieczenie w okolicach intymnych,
  • swędzenie,
  • nadwrażliwość na dotyk, czasem ból,
  • nawracające infekcje.

To wszystko sprawia, że kobieta podświadomie unika kontaktów seksualnych. I tu koło się zamyka, bo suchość pochwy, ból w czasie stosunku i rzadsze stosunki, mają wpływ na spadek libido u wielu kobiet. Tymczasem wcale nie musi tak być, jest wiele sposobów na nawilżenie pochwy.

Atrofia pochwy – przyczyny

Zanik śluzówki pochwy, zwany inaczej atrofią pochwy jest jednym ze skutków niedoboru żeńskich hormonów, estrogenów, które są odpowiedzialne m.in. za regulację cyklu miesiączkowego czy utrzymanie właściwego dopływu krwi do tkanek miejsc intymnych.

Gruczoły śluzowe szyjki macicy są stymulowane przez hormony płciowe, gdy zachowana jest ich równowaga w organizmie, stale wydzielają śluz, który nawilża ścianki pochwy. Gdy ich brakuje pojawia się suchość. Do tego dochodzi spadek poziom kolagenu, który w pierwszych pięciu latach przekwitania redukowany jest o 30-40 procent. A bez kolagenu zmniejsza się napięcie pochwy.

Ale atrofia pochwy może dotyczyć także młodszych kobiet z zaburzeniami hormonalnymi. Suchość pochwy może wystąpić także u kobiet, które:

  • stosują antykoncepcję hormonalną
  • są w ciąży
  • karmią piersią
  • są leczone z powodu endometriozy
  • chorują na anoreksję, ostre alergie
  • przeszły operację wycięcia jajników
  • przeszły chemioterapię

Zobacz: Witaminy i minerały dla kobiet w okresie menopauzy

Atrofia pochwy objawy

Błona śluzowa dróg rodnych kobiety jest niezwykle delikatna. Prawidłowy odczyn pochwy ma charakter kwaśny, a jego pH powinno wynosić od 3,5 do 4,5. W czasie miesiączki pH może wynieść 5. Oprócz odpowiednio kwaśnego pH ważne jest także odpowiednie nawilżenie śluzówki.

Gdy dochodzi do podrażnienia i zaburzenia fizjologicznej biocenozy pochwy, szybko może pojawić się dyskomfort, pieczenie, świąd. Zdarza się także że dochodzi do zanikowego zapalenia błony śluzowej pochwy. Pochwa jest nie tylko wysuszona, ale jej nabłonek staje się coraz cieńszy, a sama pochwa skraca się i zwęża.

 To poważny problem, bo szacuje się, że atrofia pochwy występuje u połowy pań po menopauzie i u jednej trzeciej w okresie okołomenopauzalnym.

Niestety niewiele pań w okresie okołomenopauzalnym zgłasza lekarzom tego typu dolegliwości, z doświadczenia ginekologów wynika, że o pomoc prosi jedynie co czwarta pacjentka po menopauzie.  Tymczasem jest wiele środków, które pozwalają poprawić nawilżenie pochwy i sprawiają, że suchość pochwy podczas stosunku nie jest już problemem.

Suchość pochwy leczenie

Suchość pochwy można leczyć, ale pamiętajmy, że leczenie suchości pochwy ma działanie objawowe. Przy leczeniu śluzówki pochwy najczęściej stosuje się kremy i globulki, które mają w składzie estriol naturalnego pochodzenia. Działa on miejscowo na błonę śluzową pochwy, sromu i dolnego odcinka cewki moczowej.    

W aptekach dostępne są także globulki na suchość pochwy bez recepty, które zawierają kwas mlekowy, kwas hialuronowy oraz glikogen.

Kwas hialuronowy nawilża śluzówkę i wspomaga jej regenerację, kwas mlekowy pomaga utrzymać niskie pH pochwy i tym samym uniknąć infekcji, glikogen zaś dostarcza bakterii kwasu mlekowego z rodziny Lactobacillus, które przywracają prawidłową mikroflorę pochwy.  

W leczeniu suchości pochwy stosuje się zastrzyki z kwasu hialuronowego oraz ostrzykiwanie osoczem bogatopłytkowym, czyli tzw. wampirzy lifting części intymnych.  

Leczenie hormonalne w przypadku suchości pochwy w okresie menopauzy polega na podawaniu estrogenów, czasem rozważa się możliwość zastosowania progestagenów i androgenów.

Sprawdź: Test na menopauzę – jakie badania na klimakterium?

Żel na suchość w pochwie

Nawilżenie pochwy można poprawić także za pomocą żelinawilżających, tzw. lubrykantów, które zastępują naturalny śluz. Przed rozpoczęciem współżycia smaruje się żelem członek partnera i przedsionek pochwy.

Trzeba jednak pamiętać, że żele zawierają minimalne ilości środków plemnikobójczych, a te, które mają w składzie oleje, mogą uszkodzić lateksową prezerwatywę.

Dlatego, jeśli istnieje ryzyko zajścia w ciążę, trzeba wybierać lubrykanty zrobione na bazie wody lub silikonu i stosować dodatkową formę antykoncepcji. 

Suchość pochwy – domowe sposoby 

W internecie można znaleźć różne domowe sposoby na suchość pochwy. Właściwości nawilżające mają:

  • oliwka do ciała
  • białko kurze
  • jogurt naturalny
  • wazelina

Nie warto jednak z nich korzystać, ponieważ dostępne w aptekach lubrykanty nie są drogie, a o wiele bezpieczniejsze. Naturalne substancje mogą zmieniać środowisko pochwy i sprzyjać infekcjom intymnym. Pamiętajmy też, że właściwości nawilżające ma ślina.

Warto wprowadzić także kilka zmian w swoim życiu, które zmniejszą podrażnienia w okolicach intymnych. Przy suchości pochwy powinno się zrezygnować z drażniących środków higienicznych o intensywnym zapachu i zastąpić je mydłem o obojętnym umiarkowanym składzie.

Warto też rzucić palenie papierosów, bo tytoń niekorzystnie modyfikuje metabolizm estrogenów. Ważne jest także aktywne życie seksualne, które zwiększa przepływ krwi przez narządy miednicy małej.

Okazuje się bowiem, że u aktywnych seksualnie kobiet objawy zanikowe w pochwie nie występują tak często, jak u pań unikających kontaktów seksualnych.

Zobacz: HTZ w okresie menopauzy – leki a skutki uboczne

Grzybica pochwy – jak pozbyć się dokuczliwych objawów?

Grzybica pochwy to choroba, która dotyka wielu kobiet, powodując u nich wyraźny dyskomfort. Przypadłości tej towarzyszą uciążliwe dolegliwości takie jak świąd czy pieczenie.  U kobiet dotkniętych  grzybicą pochwy bardzo często pojawiają się też serowate upławy o rybim zapachu.  Co powoduję tę chorobę i jak pozbyć się dokuczliwych objawów?

Grzybica pochwy bywa też określana mianem kandydozy od mikroorganizmu wywołującego to schorzenie, czyli drożdży z gatunku Candida albicans.  Drobnoustroje te wchodzą w skład naturalnej mikroflory pochwy, przy czym zazwyczaj ich namnażanie ograniczają bakterie kwasu mlekowego z rodzaju Lactobacillus.

Leia também:  Ropomocz – co oznacza obecność ropy w moczu?

  Wytwarzają one kwas , który przyczynia się do obniżenia pH pochwy, a drożdże nie rozwijają się najlepiej przy kwaśnym odczynie. Niestety, czasem wskutek stosowania antybiotyków lub  nieodpowiednich środków myjących populacja dobroczynnych  bakterii z rodzaju Lactobacillus zmniejsza się.

W rezultacie obserwuje się wzrost pH pochwy, co z kolei stwarza dogodne warunki do namnażania się drożdży z gatunku Cadida albicans.

Grzybica pochwy – jak nie dopuścić do zakażenia?

Warto zachować również ostrożność podczas korzystania z toalety w miejscach publicznych – supermarkety, restauracje, baseny, ponieważ tego typu miejsca stanowią rezerwuar mikroorganizmów mogących wywoływać infekcje intymne.

  W sklepach już jakiś czas temu pojawiły się specjalne nakładki na deskę, które warto przy sobie nosić, zwłaszcza jeśli często korzystamy z publicznych toalet.

Nie należy siadać bezpośrednio na desce, ponieważ w ten sposób przenosimy na skórę pośladków drobnoustroje potencjalnie chorobotwórcze.

Niektóre kobiety, choć często korzystają z toalet w miejscach publicznych,  nie zapadają na grzybicę pochwy, podczas gdy inne nie potrafią pozbyć się infekcji przez dłuższy okres czasu.

  Wśród czynników zwiększających ryzyko zachorowania wymienia się: stosowanie antybiotyków, choroby przewlekłe, stosowanie antykoncepcji hormonalnej i hormonalnej terapii zastępczej oraz ciążę.

  Niewskazane jest również spożywanie dużych ilości słodyczy, ponieważ cukier sprzyja namnażaniu się drożdży.

W celu zredukowania ryzyka zachorowania na grzybicę pochwy należy nosić przewiewną bieliznę wykonaną z naturalnych włókien, podcierać się tylko swoim ręcznikiem i wzmocnić odporność. Znane są także przypadki zakażenia się grzybicą pochwy od chorego partnera, niemniej do takich sytuacji dochodzi sporadycznie.

Jak wygląda leczenie grzybicy pochwy?

Jeśli pojawią się u ciebie niepokojące objawy mogące wskazywać na grzybicę pochwy, zapisz się na wizytę do ginekologa. Specjalista po przeprowadzeniu szczegółowych badań określi przyczynę infekcji.

Zdarza się, iż grzybica pochwy bywa mylona z infekcją bakteryjną lub wirusową.

  W związku z tym, iż każde zakażenie wymaga nieco innej formy leczenia – wirusy nie reagują na antybiotyki, bakterie są na nie wrażliwe, ustalenie źródła problemu odgrywa niezwykle istotną rolę. W przeciwnym wypadku przepisane medykamenty mogą okazać się nieskuteczne.

Niezależnie od leków przepisanych przez ginekologa należy pamiętać o wzmacnianiu naturalnej mikroflory pochwy.  Można tego dokonać, stosując probiotyki ginekologiczne, czyli preparaty zawierające żywe, starannie wyselekcjonowane szczepy bakterii kwasu mlekowego o udokumentowanym działaniu prozdrowotnym.

Grzybica pochwy – postaw na profilaktykę!

Nie od dziś wiadomo, że lepiej zapobiegać niż leczyć. Ta zasada dotyczy także grzybicy pochwy, przed którą można się uchronić, przestrzegając kilku prostych zasad.  Kluczową rolę odgrywa codzienna dieta, niektóre artykuły spożywcze  jedzone w nadmiarze stwarzają optymalne warunki dla rozwoju Candida albicans.

  Niewskazana jest konsumpcja produktów zawierających cukier – słodyczy, białego pieczywa, owoców o dużej zawartości  cukrów prostych.  Namnażaniu drożdży sprzyja też alkohol, sery pleśniowe, żywność fermentowana i pieczywo wyrabiane z użyciem drożdży piekarniczych. Oczywiście nie należy wpadać w przesadę i do kwestii odżywiania podchodzić w sposób zbyt ortodoksyjny.

  Owoce, sery pleśniowe, lampka wina czy białe pieczywo, a nawet słodycze nie wyrządzą nam krzywdy pod warunkiem, że zachowamy umiar i zdrowy rozsądek.  W profilaktyce grzybicy pochwy niezwykle istotną rolę odgrywa również wzmacnianie odporności, można tego dokonać za sprawą zdrowej, zbilansowanej diety.

W naszym menu nie może zabraknąć warzyw i produktów bogatych w białko – soczewicy, fasoli, jaj i mięsa.  Nie używaj antybiotyków bez wskazań lekarza. Niestety, wiele osób nie dobiera leku do końca, ponieważ czuje się stosunkowo dobrze, zostawia sobie kilka tabletek na zapas i sięga po nie, gdy pojawi się katar i ból gardła.

Tymczasem wspomniane symptomy mogą być efektem grypy, której  nie leczy się antybiotykami.  Po kąpieli dokładnie osusz pochwę najlepiej przy pomocy jednorazowego ręcznika.  W miarę możliwości kupuj bieliznę wykonaną z naturalnych włókien, które dobrze przepuszczają powietrze.

Syntetyczne materiały utrudniają cyrkulację powietrza, co z kolei sprzyja przegrzaniu i powstawaniu potu, a wilgoć sprzyja infekcjom.  Korzystasz  z basenu lub sauny? Postaw na profilaktykę i stosuj regularnie probiotyki ginekologiczne, które zawierają bakterie kwasu mlekowego.

Jeśli pomimo podjętych działań profilaktycznych pojawi się infekcja pochwy, nie działaj na własną rękę, tylko zgłoś się do swojego ginekologa. Wprawdzie w aptece można kupić preparaty przeciwgrzybicze bez recepty, ale tego typu produkty zazwyczaj charakteryzują się mniejszą skutecznością działania, ponieważ zawierają mniej substancji czynnej.

Irmina Cieślik

Powiązane artykuły

Grzybica pochwy od A do Z, czyli jak uniknąć kandydozy?

Grzybica pochwy to infekcja grzybicza okolic intymnych. Szacuje się, że 75% osób z waginami przechodzi grzybicę pochwy przynajmniej raz w życiu, zaś u co najmniej połowy z nich następuje nawrót choroby. Grzybica pochwy jest jedną z najczęściej występujących infekcji ginekologicznych.

Candida albicans – mamy winnego!

Za zakażenie kandydozą w większości przypadków odpowiedzialne są grzyby z gatunku Candida albicans (patogeny z rodziny drożdżaków, proste, jednokomórkowe organizmy). U wielu osób stanowią one stały element kwaśnej flory bakteryjnej pochwy i ich obecność nie zawsze wiąże się z objawami chorobowymi i koniecznością wdrożenia leczenia grzybicy pochwy.

Ze względu na możliwą obecność grzybów we florze pochwy naturalnie wykształciła ona szereg mechanizmów obronnych przed wywoływanym przez nie zakażeniem. Są to:

  • kwaśne pH pochwy (między 3,6 a 4,5),
  • nieustanne złuszczanie się nabłonka pochwy (reguluje to nawilżanie błony śluzowej pochwy),
  • wydalanie wydzieliny pochwowej (nie należy mylić jej z upławami – prawidłowa wydzielina oczyszcza pochwę z martwych komórek i bakterii, przygotowuje do kolejnych faz cyklu menstruacyjnego i jest nośnikiem informacji na temat stanu zdrowia danej osoby),
  • odporność kolonizacyjna (czyli obecność mikroorganizmów we florze bakteryjnej pochwy, które chronią przed rozwojem chorobotwórczych patogenów).

W pochwie egzystuje ponad 100 rodzajów mikroorganizmów – w jednym mililitrze wydzieliny pochwowej możemy wykryć około 100 bakterii. Dominują wśród nich pałeczki kwasu mlekowego, odpowiedzialne za wspomnianą wcześniej ochronę przed zakażeniem i pH.

Ich niedobór prowadzi do stworzenia bardziej zasadowego środowiska wewnątrz pochwy, co daje pole do popisu i rozwoju infekcji grzybiczej. Właściwą, kwaśną florę pochwy warunkuje również estrogen.

Przed pierwszą miesiączką odczyn pochwy jest mniej kwaśny – później, wskutek produkcji estrogenu przez jajniki, kwas mlekowy zaczyna dominować i stanowi około 96% całej mikroflory.

W ostatnich dniach cyklu oraz w trakcie menopauzy rośnie odczyn pH pochwy, co spowodowane jest niskim poziomem estrogenu. Prowadzi to do zachwiania równowagi bakteryjnej, co w konsekwencji może skutkować poważniejszą infekcją.

Co potęguje ryzyko zachorowania na grzybicę pochwy i sromu?

Grzybica pochwy jest chorobą oportunistyczną, co oznacza, że atakuje i rozwija się wtedy, kiedy ma ku temu stosowne warunki. Jaka wygodnicka… 😉

Ryzyko rozwoju infekcji (nie tylko grzybiczych) zwiększa się w momencie osłabienia organizmu. Dodatkowo w przypadku kandydozy kluczowy jest stan mikroflory pochwy – jej pH, temperatura, liczba pałeczek kwasu mlekowego. Prawidłowa flora stanowi naturalną tarczę i chroni pochwę przed różnego rodzaju infekcjami i bakteriami – każde zachwianie tej równowagi jest więc niebezpieczne.

Pozostałe czynniki wywołujące grzybicę pochwy

  • Zmiany hormonalne oraz zaburzenia w mikroflorze pochwy – dlatego szczególnie narażone są osoby w ciąży (lub osoby będące w trakcie miesiączki) i powinny pamiętać o odpowiedniej higienie miejsc intymnych.
  • Podwyższony poziom glukozy we krwi – w przebiegu cukrzycy dotyczy on poziomu cukru we wszystkich wydzielinach ciała (a więc na przykład w moczu czy śluzie pochwy), co ułatwia grzybom wzrost i rozmnażanie.
  • Stosowanie doustnej antybiotykoterapii i sterydoterapii – tego typu leki (o szerokim spektrum działania) najczęściej wpływają negatywnie też na te „dobre” bakterie, działające na korzyść organizmu i układu odpornościowego.
  • Antykoncepcja hormonalna – długotrwałe jej zażywanie może wpłynąć na florę bakteryjną oraz wzrost poziomu pH pochwy poprzez przesunięcie jego wartości w kierunku zasadowej, co sprzyja rozwojowi infekcji grzybiczych.
  • Nieodpowiednia higiena intymna – szczególnie w czasie krwawienia miesiączkowego.
  • Noszenie uciskającej bielizny z włókien syntetycznych – co nie pozwala skórze oddychać.
  • Dieta uboga w żelazo i witaminy z grupy B, obfitująca zaś w cukry i węglowodany proste.

Objawy grzybicy pochwy

Zdarza się, że kandydoza pochwy nie daje żadnych symptomów i wiele osób dowiaduje się o jej przebiegu dopiero w trakcie rutynowej kontroli u ginekologa. Infekcje intymne wywołane obecnością drożdżaków mają też tendencję do samoistnego wygasania, choć wcale nie świadczy to o ich kompletnym wyleczeniu. Zazwyczaj jednak infekcja grzybicza daje silne i trudne do przeoczenia objawy.

Najczęściej występujące objawy grzybicy pochwy

  • Silny świąd pochwy,
  • krostkowe wykwity, często przenoszące się z okolic intymnych na pępek, krocze i pachwiny,
  • białe i grudkowate (serowate) upławy grzybicze,
  • pieczenie przy oddawaniu moczu,
  • ból w czasie stosunku seksualnego,
  • obrzęk i zaczerwienienie pochwy i warg sromowych, które niekiedy promieniuje również na pachwiny i okolice odbytu.

Jak przebiega leczenie grzybicy pochwy?

W przypadku pojawienia się niepokojących objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w celu diagnostyki i wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Leia também:  Como calcular o rendimento de um título usando o excel

Niewłaściwe postępowanie w przebiegu grzybicy pochwy może prowadzić do poważniejszych powikłań i chorób (infekcja może przenieść się na inne organy lub doprowadzić nawet do bezpłodności).

Jest to ważne, gdyż objawy grzybicy pochwy mogą wskazywać też na inne choroby intymne (na przykład bakteryjne zapalenie pochwy), które wymagają innego postępowania medycznego.

Specjalistyczne badanie ginekologiczne (antymykogram) pozwala na dokładne określenie, z jakim gatunkiem grzybów z rodzaju Candida mamy do czynienia.

Początkowo wdrożone zostaje leczenie preparatami przeciwgrzybiczymi o szerokim spektrum działania, zaś jeśli leczenie jest nieskuteczne, konieczne jest wykonanie posiewu i zastosowanie terapii celowanej, skoncentrowanej na konkretnej przyczynie choroby.

Leczenie grzybicy pochwy

Kluczowa w przypadku zakażenia wywołanego przez grzyby Candida jest odpowiednia higiena intymna. Poza tym najczęściej zaleca się stosowanie:

  • miejscowych preparatów przeciwgrzybiczych – maści, kremów lub globulek dopochwowych odbudowujących florę bakteryjną pochwy, zawierających w swoim składzie pałeczki kwasu mlekowego Lactobacillus oraz pochodne azolowe (na przykład Clotrimazolum, a po polsku klotrimazol, który działa na wszystkie chorobotwórcze grzyby, czy Flukonazolum, czyli flukonazol, szczególnie skuteczny w walce przeciwko drożdżakom),
  • farmaceutyków działających ogólnoustrojowo i antybiotyków,
  • suplementacji w postaci preparatów probiotycznych,
  • kwasu borowego – przyjmowanego w formie dopochwowych kapsułek; wykazuje około 70% skuteczności w walce z grzybicą, jednak może powodować podrażnienie.

Preparaty miejscowe, jak i te przyjmowane doustnie posiadają między 80% a 90% skuteczności. Chociaż tabletki są wygodniejsze, to maści i kremy wykazują szybsze działanie – ich minusem jest jednak to, że mogą spowodować pęknięcie prezerwatywy podczas stosunku.

Ponadto w trakcie leczenia grzybicy pochwy, a także przez krótki czas po jej ustąpieniu, należy pamiętać o konieczności symultanicznego leczenia partnera i zrezygnować z kontaktów seksualnych.

Świąd czy pieczenie mogą szybko powrócić, a wszelkiego rodzaju podrażnienia okolic intymnych – wzbudzić różne infekcje na nowo.

Leczenie grzybicy pochwy trwa zwykle od 7 do 14 dni, jednak długość kuracji zależy od wybranej terapii. Po zbyt wczesnym odstawieniu leków infekcja może szybko powrócić, dlatego należy być w stałym kontakcie z lekarzem specjalistą w celu ustalenia szczegółów.

Czasami zdarzają się sytuacje, gdy dostęp do lekarza jest utrudniony (na przykład na wakacjach, w podróży), a my czujemy, że przydałoby nam się wsparcie w początkowej fazie infekcji.

Można zaopatrzyć się w apteczne, dostępne bez recepty doraźne środki (maści i globulki dopochwowe).

Uśmierzą one uporczywe objawy, jednak nie wyleczą infekcji – dlatego należy zaplanować wizytę u lekarza na najszybszy możliwy termin.

Grzybica pochwy w ciąży

Grzybica pochwy w ciąży jest szczególnie częstą infekcją ze względu na towarzyszące temu okresowi wahania hormonalne i osłabioną odporność. Nie wolno więc lekceważyć żadnych niepokojących objawów i należy je nie tylko leczyć, ale też im zapobiegać.

Grzybica pochwy w ciąży – objawy

  • Świąd, zaczerwienienie i obrzęk pochwy;
  • specyficzne upławy – podczas infekcji grzybiczej w ciąży wydzielina jest zwykle serowata, gęsta i zbijająca się w grudki; czasami ma delikatny zapach drożdży, chociaż zdarzają się też upławy bezwonne;
  • zaczerwienienie warg sromowych;
  • ból w trakcie stosunku;
  • uczucie suchości w pochwie;
  • parcie na pęcherz i ból podczas oddawania moczu.

Przyczyny grzybicy pochwy i sromu w ciąży

Wiemy już, że powodem kandydozy są grzyby, które rozwijają się w pochwie na skutek zaburzenia jej flory bakteryjnej. Układ immunologiczny w trakcie ciąży jest osłabiony, a zmiany hormonalne to już stały punkt programu 😉 Czyni to wprost idealną przestrzeń do rozwoju infekcji grzybiczej, na którą szczególnie narażone są osoby w ciąży.

Czy grzybica pochwy może wpłynąć na rozwój płodu?

Tak – grzybica pochwy w ciąży może prowadzić do uszkodzeń płodu, jednak nie w sposób bezpośredni.

Nieleczona grzybica pochwy w ciąży wiąże się z ryzykiem pęknięcia pęcherza płodowego, a w efekcie – przedwczesnego porodu. Przedostanie się infekcji do płynu owodniowego może prowadzić do poważnych reperkusji zdrowotnych w dalszym rozwoju dziecka (na przykład zapalenia opon mózgowych).

Kluczowe jest, aby grzybica pochwy w ciąży została wyleczona najpóźniej do dnia porodu, jednak szybkie działanie i wdrożenie odpowiedniej terapii jest niezwykle ważne i cenne na każdym etapie życia płodowego.

Noworodki nie mają w pełni wykształconego i ustalonego systemu odpornościowego, dlatego istnieje uzasadniona obawa, że w trakcie porodu drogami natury dziecko może zarazić się drożdżakami.

Może to skutkować rozwojem pleśniawek w przewodzie pokarmowym (a także w obrębie śluzówki odbytu) oraz zapaleniem płuc. Często jest to przyczyną późniejszych odparzeń pieluszkowych.

Grzybica pochwy w ciąży wymaga również odpowiedniej profilaktyki, a także działań mogących przynieść ulgę w jej uciążliwych objawach. O czym warto pamiętać?

  • W przebiegu grzybicy pochwy w ciąży w ciągu dnia należy nosić przewiewną i delikatną bieliznę; nocą zaś lepiej spać nago.
  • Należy szczególnie dbać o higienę intymną i dokładne wycieranie warg sromowych po umyciu.
  • Należy zrezygnować z noszenia wkładek higienicznych.
  • Jeżeli zlecona została antybiotykoterapia, konieczne jest przyjmowanie leków osłonowych.

Karmienie dziecka pokarmem naturalnym jest niezwykle ważne – grzyby Candida, żyjące w obrębie brodawek, mogą wywołać niezależnie grzybicę sutków, która jest podstawą do stosowania pokarmu sztucznego i ewentualnego pędzlowania brodawek nystatyną. Grzybica pochwy bezpośrednio nie niesie więc za sobą przeciwwskazań do karmienia piersią.

W pierwszym trymestrze ciąży zakazane są wszelkie leki przeciwgrzybicze – w tym czasie formują się narządy wewnętrzne płodu, a substancje stosowane w leczeniu zakażenia mogą spowodować nieodwracalne ich uszkodzenia. W drugim i trzecim trymestrze nie zaobserwowano negatywnych skutków leczenia choroby zarówno dla płodu, jak i osób w ciąży.

Nawracająca grzybica pochwy

Infekcje wywołane grzybami są zaraźliwe i mają tendencję do nawracania. 

Nawracająca grzybica pochwy to stan, kiedy infekcja powraca przynajmniej 4 razy w ciągu roku (przy wcześniejszym przyjmowaniu antybiotyków) lub 3 razy (również w ciągu roku), jeśli nie stosowano wcześniej antybiotykoterapii. Wywołuje ją przeważnie ten sam szczep grzybów co pierwotną infekcję, jednak warto rozważyć wykonanie badań mikrobiologicznych. Jeżeli źródłem problemu są inne bakterie, konieczne będzie zmodyfikowanie leczenia.

Główne przyczyny nawrotu grzybicy pochwy i sromu

  • Osłabienie organizmu,
  • nieprawidłowa higiena intymna,
  • zaburzenie równowagi pH w pochwie,
  • cukrzyca,
  • HIV,
  • wahania hormonalne wywołane niedoczynnością tarczycy,
  • zła dieta, niewłaściwe nawyki żywieniowe,
  • czynniki genetyczne.

W przypadku nawracającej grzybicy pochwy leczenie zawsze powinno objąć się również partnera_kę. U osób z penisami grzybica często objawia się krostkami na genitaliach, a ich pojawieniu się dodatkowo może towarzyszyć silnym ból i dyskomfort (na przykład podczas oddawania moczu).

Terapia zapobiegawcza zależna jest od płci osoby nią objętej – u osób z pochwą zazwyczaj stosuje się preparaty dopochwowe, u osób z penisem – doustne (dodatkowe kremy i leki miejscowe mogą stosować obie osoby).

Dzięki leczeniu prewencyjnemu możemy uniknąć ponownego zarażenia, ponieważ podwyższa ono bezpieczeństwo dalszego współżycia z partnerem_ką.

Nawracająca grzybica pochwy – powikłania

Nawracająca i nieleczona grzybica pochwy może prowadzić do poważnych powikłań i chorób, do których należą między innymi:

  • grzybicze zakażenie szyjki macicy i jajowodów,
  • bezpłodność (spowodowana zrostami w jajowodach po zakażeniu),
  • inne infekcje narządów wewnętrznych.

Profilaktyka – jak uniknąć grzybicy pochwy?

Aby zmniejszyć ryzyko zakażenia:

  • Dbaj o higienę miejsc intymnych – przynajmniej 2 razy w ciągu dnia (rano i wieczorem) należy przemyć okolice sromu delikatnym żelem (zawierającym w swoim składzie kwas mlekowy, który pomaga utrzymać właściwe pH mikroflory pochwy).
  • Z drugiej strony powstrzymaj się od irygacji pochwy (ponieważ wypłukuje ona cenne pałeczki kwasu mlekowego i wyjaławia florę bakteryjną pochwy) – pamiętajmy, że dzięki kwaśnemu środowisku wewnętrznemu pochwa ma właściwości samoczyszczące. Myjemy wargi sromowe, czyli części zewnętrzne!
  • Jeśli uporałaś_eś się już z zakażeniem grzybiczym pochwy – możesz stosować probiotyki dopochwowe (np. inVag, czy Provag) i/lub doustne, aby odbudować florę.
  • Unikaj perfumowanych kosmetyków do higieny intymnej (tyczy się to także papieru toaletowego, podpasek i wkładek higienicznych!).
  • Nie używaj cudzych ręczników czy bielizny. Jeśli chodzi o to ostatnie – noś oddychającą, lekką bieliznę z bawełny lub lnu i wystrzegaj się sztucznych, syntetycznych materiałów.

Bardzo ważna jest również dieta – zarówno profilaktycznie, jak i w procesie leczenia nawracającej grzybicy pochwy.

  • Osoby zmagające się z grzybicą pochwy powinny zminimalizować ilość cukrów prostych w spożywanych posiłkach – stanowią one pożywkę dla grzybów rodzaju Candida.
  • Zaleca się jedzenie pełnoziarnistych, wielozbożowych produktów – dostarczają dużo błonnika pokarmowego, który jest źródłem witamin z grupy B. Grzyby zużywają wszelkie ich zapasy z organizmu, przez co infekcja zwiększa zapotrzebowanie na nie.
  • Niekorzystne może być także spożycie nadmiernych ilości nabiału

Staramy się, żeby nasze teksty wypełnione były cennymi i rzeczowymi informacjami na każdy poruszany przez nas temat. Pamiętajcie jednak, że objawy grzybicy pochwy, jak i sam przebieg choroby mogą różnić się w zależności od ogólnego stanu organizmu.

W przypadku zakażenia kandydozą należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem i wdrożyć odpowiednie leczenie.

Kluczowa jest nie tylko profilaktyka i dbanie o siebie, ale też stosowanie się do wszelkich zaleceń ginekologa (szczególnie w przypadku osób w ciąży), obejmujących również leczenie partnera_ki.

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*