Ból w dole pleców – jakie przyczyny powodują ból w dole kręgosłupa?

Przejdź dalej

Dokucza Ci ból pleców? Jeżeli bolące plecy mają wpływ na Twoją radość życia i zdolność do pracy, nie jesteś sam. Ból kręgosłupa to bardzo częsty problem, z którym w pewnym momencie życia spotyka się ponad 4 na 5 Polaków. Objawy są różne: od tępego pobolewania po ostre bóle lub skurcze mięśni w dole pleców, albo w środkowej lub górnej części pleców.

Dobra wiadomość jest taka, że u większości osób ból pleców jest zwykle przejściowy. A przy odpowiednim postępowaniu prawdopodobnie poczujesz się lepiej już za kilka dni lub tygodni.

Aby ruszyć w drogę po zdrowie, poznaj częste przyczyny bólu pleców; dowiedz się, co przynosi ulgę i jak zapobiegać kontuzjom dolnej części pleców.

Ból w dole pleców – jakie przyczyny powodują ból w dole kręgosłupa?

Jeżeli masz podobnie jak większość ludzi, za ból odpowiada prawdopodobnie nadwerężenie, naciągnięcie lub skurcz mięśnia albo więzadeł w plecach. Niektóre z najczęstszych przyczyn bólu pleców to:

  • nieprawidłowe podnoszenie
  • nadmierne rozciągnięcie przy podnoszeniu, schyleniu się lub wykonaniu skrętu
  • nieprawidłowa postawa
  • nieprawidłowa pozycja podczas snu lub zapadający się materac
  • nadwaga
  • ciąża
  • brak ćwiczeń
  • stres
  • palenie

Z wiekiem ryzyko wystąpienia bólu pleców wzrasta – najczęściej u osób w wieku 30-50 lat.

Jeżeli zwykle nie ćwiczysz, a przy tym siedzisz przy biurku przez dłuższy czas, wtedy też rośnie prawdopodobieństwo bólu pleców. Ale czasami ból pleców pojawia się właśnie z powodu nadmiaru ćwiczeń! Ważne jest znalezienie równowagi.

Kiedy plecy bolą, pokusa położenia się do łóżka jest niemała. Ale jest kilka sposobów, które możesz wypróbować w pierwszych 2-3 dniach, aby złagodzić ból pleców i przyspieszyć powrót do zdrowia:

  • Zadbaj o siebie: przykładaj lodowaty okład na plecy na 20 minut, co 1-2 godziny, gdy nie śpisz. Przez kilka pierwszych dni unikaj rozgrzewania pleców, masażu (nawet jeżeli jest przyjemny) oraz alkoholu. Spowoduje to nasilenie stanu zapalnego i obrzęku tkanek. Po 2-3 dniach możesz wprowadzić okłady lub plastry rozgrzewające dla ukojenia obolałych mięśni.
  • Dbaj o aktywność: unikaj czynności, które nie są niezbędne – ale dbaj o delikatny ruch, jeżeli jest to możliwe, i regularnie się rozciągaj. Ćwiczenia na ból w dole pleców mogą być skutecznym sposobem na przyspieszenie zdrowienia. Jeżeli nie masz pewności, poproś fizjoterapeutę o pokazanie ćwiczeń rozciągających i wzmacniających plecy, które mogą pomóc Ci w regeneracji.
  • Dbaj o ruch: unikaj pozostawania w jednej pozycji (np. siedzenia przy komputerze, oglądania telewizji lub leżenia) przez czas dłuższy niż 20-30 minut. Im szybciej zaczniesz normalnie się ruszać, tym lepiej się poczujesz.
  • Kontroluj ból: stosowanie leku przeciwbólowego – takiego jak Nurofen – może pomóc Ci utrzymać codzienną aktywność, przynosząc czasową ulgę w stanie zapalnym i łagodnym lub umiarkowanym bólu w dole pleców. Jeżeli masz więcej niż 65 lat, przyjmujesz inne leki, jesteś w ciąży albo karmisz piersią, najpierw zasięgnij porady lekarza.
  • Myśl pozytywnie: jeżeli ból pleców wywołuje frustrację albo rozdrażnienie, nie daj mu przejąć kontroli nad sobą. Proste techniki relaksacyjno-oddechowe mogą pomóc Ci radzić sobie z sytuacją w oczekiwaniu na poprawę kondycji pleców.

Skonsultuj się z lekarzem, jeżeli ból pleców nie ustąpi z upływem czasu lub jeżeli masz inne niepokojące objawy (np. gorączka, trudności z oddawaniem moczu, osłabienie, drętwienie lub mrowienie w nogach).

Jest kilka metod, które możesz stosować, aby ograniczyć ryzyko urazu w dolnej części pleców:

  • dbaj o prawidłowe podnoszenie i unikaj ciężkich przedmiotów: używaj nóg, a nie pleców
  • nie garb się w pozycji stojącej ani siedzącej
  • utrzymuj prawidłową postawę podczas jazdy i przy biurku
  • ćwicz regularnie i kontroluj swoją wagę
  • rzuć palenie
  • noś wygodne buty na niskim obcasie
  • śpij na boku, aby zminimalizować zakrzywienie kręgosłupa, i zadbaj o odpowiednio twardy materac.

Zawsze czytaj ulotkę dla pacjetna przed zastsowaniem leku. Stosuj lek tylko zgodnie ze wskazówkami. Nieprawidłowe stosowanie może być szkodliwe. Jeżeli objawy utrzymują się, skonsultuj się z lekarzem.

Wszystkie informacje przedstawione na tych stronach internetowych nie służą do postawienia diagnozy ani doboru rodzaju leczenia. We wszystkich sprawach dotyczących zdrowia skontaktuj się z lekarzem.

Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje porady medycznej. Wszystkie informacje przedstawione na tych stronach internetowych nie służą do postawienia diagnozy ani doboru rodzaju leczenia. We wszelkich sprawach związanych ze zdrowiem należy zawsze.

  • Badanie „Schorzenia kręgosłupa wśród Polaków”, na zlecenie Carolina Medical Center. IQS.
  • National Prescribing Service (NPS). Materiał dostępny pod adresem: www.nps.org.au.
  • National Prescribing Service (NPS). Seeing the back of back pain. Medicines Talk No.35, Spring 2010.
  • Department of Health (VIC). Lower back pain: emergency department factsheets.

Zobacz wszystkie porady dotyczące bólu

Ból kręgosłupa lędźwiowego – przyczyny, objawy, badania obrazowe • O badaniach obrazowych

Aby skutecznie pozbyć się bólu kręgosłupa w odcinku lędźwiowym, najpierw trzeba ustalić, co go właściwie wywołało. Przyczyną może być wiele różnych rzeczy.

Bólu w dolnej części pleców prędzej czy później doświadczy praktycznie każdy z nas. I tylko dla nielicznych będzie to problem nawracający zaledwie sporadycznie czy wręcz jednorazowy.

Przeczytaj, co robić, gdy dopadną cię dolegliwości bólowe w okolicy odcinka lędźwiowego kręgosłupa, kiedy koniecznie zgłosić się do lekarza i jakie badania wykonać.

Z poniższego artykułu dowiesz się ponadto m.in.:

  • jak zbudowany jest odcinek lędźwiowy kręgosłupa – i gdzie się znajduje,
  • na czym polega dyskopatia,
  • co może wywoływać ból kręgosłupa w odcinku lędźwiowym,
  • czym jest stenoza – a czym lumbago, rwa kulszowa i przepuklina kręgosłupa,
  • o co może zapytać lekarz podczas wizyty w związku z bólem kręgosłupa lędźwiowego,
  • jak potrafi objawiać się ból odcinka lędźwiowego kręgosłupa,
  • co sprzyja rozwojowi bólu kręgosłupa w odcinku lędźwiowym,
  • które badanie obrazowe najlepiej sprawdza się w diagnozowaniu bólu kręgosłupa lędźwiowego,
  • jak leczy się ból kręgosłupa w odcinku lędźwiowym.

Odcinek lędźwiowy kręgosłupa – budowa i położenie

Odcinek lędźwiowy kręgosłupa, zwany też potocznie kręgosłupem lędźwiowym, stanowi pięć kręgów umiejscowionych zasadniczo pomiędzy miednicą a górną linią żeber. Powyżej znajduje się odcinek piersiowy, a poniżej – krzyżowy (nie zawsze więc prawidłowo mówi się czasem o „bólu krzyża”, gdy tak naprawdę chodzi właśnie o ból w odcinku lędźwiowym).

Kręgi zbudowane są z twardej tkanki kostnej, ruchomość kręgosłupa zapewniają zaś obecne między nimi stawy międzywyrostkowe (w części okalającej rdzeń kręgowy, czyli główne połączenie nerwowe mózgu i reszty ciała) oraz elastyczne krążki międzykręgowe (w części trzonowej), które jednocześnie pełnią funkcję amortyzacyjną i zapobiegają wzajemnemu ścieraniu się kręgów.

Owe krążki określane są z kolei potocznie mianem dysków. Na każdy z nich składają się dwa elementy: jądro miażdżyste i otaczający je pierścień włóknisty.

To konkretnie galaretowate jądro pozwala kręgom zmieniać położenie względem siebie (oraz wracać do pierwotnej pozycji), podczas gdy posiadający znacznie bardziej zwartą strukturę pierścień chroni je i zapobiega nadmiernemu przemieszczaniu się krążka.

Znajomość budowy wszystkich tych elementów jest kluczowa dla zrozumienia, skąd biorą się dolegliwości bólowe w odcinku lędźwiowym kręgosłupa.

Przyczyny bólu w kręgosłupie lędźwiowym

Najczęściej przyczyną bólu w tym rejonie jest dyskopatia, czyli degeneracja krążków międzykręgowych. Rozpoczyna się ona już w okresie dojrzewania i postępuje z wiekiem, w tempie zależnym od rozmaitych czynników (p. niżej).

Wskutek licznych przeciążeń i mikrourazów – na które z całego kręgosłupa najbardziej narażony jest właśnie odcinek lędźwiowy – włókna pierścienia mogą pękać, prowadząc do przemieszczania się jądra miażdżystego ku tyłowi, w kierunku kanału kręgowego i biegnącego wewnątrz rdzenia.

Wywołuje to ostry, przeszywający ból, od którego pochodzi potoczna nazwa tego zjawiska: „postrzał”. Innymi jego określeniami są „lumbalgia” oraz „lumbago”.

O rwie kulszowej (albo udowej, ewentualnie o bólu korzonków) mowa natomiast wtedy, gdy jądro miażdżyste wysunie się ze swej centralnej pozycji w dysku tak bardzo, że zacznie uciskać na korzenie nerwowe w kanale kręgowym. Ból kręgosłupa promieniuje wtedy często do pośladka, uda lub stopy.

Przepuklina jądra miażdżystego – nazywana też przepukliną kręgosłupa albo mniej fachowo: wypadnięciem dysku – to zaś sytuacja, w której pierścień włóknisty ulega całkowitemu przerwaniu, a jądro wędruje do kanału kręgowego, powodując jeszcze większy ucisk czy nawet uszkodzenie nerwów.

Bólowi towarzyszyć mogą wówczas dodatkowe objawy neurologiczne, które opisujemy w dalszej części tekstu.

Niekiedy problem leży po stronie nie tyle dysków, ile stawów międzywyrostkowych. Dojść może chociażby do ich zapalenia lub zwyrodnienia albo też wytworzenia wypełnionej płynem stawowym tzw.

torbieli maziówkowej, która uciskając korzenie nerwowe w kanale kręgowym, przyczynia się do rozwoju rwy kulszowej.

Stenoza, czyli patologiczne zwężenie tego kanału, bywa ponadto efektem pojawienia się na obrzeżach stawów kostnych wyrośli zwanych osteofitami – a także guzów złośliwych.

Za ból w lędźwiach odpowiadać mogą również przeciążenia czy przykurcze mięśni przykręgosłupowych oraz oczywiście urazy (złamania, krwiaki) w obrębie kręgosłupa. Czasami jednak źródła dolegliwości poszukiwać należy całkowicie poza układem ruchu. Do dolnej części pleców promieniować potrafią bowiem chociażby bóle związane z występowaniem:

  • chorób układu moczowego i nerek (np. kolka nerkowa, zapalenie pęcherza),
  • schorzeń trzustki, wątroby lub układu pokarmowego (przewlekłe zaparcia),
  • schorzeń prostaty u mężczyzn (zapalenie, nowotwór),
  • bolesnych miesiączek, endometriozy, procesów zapalnych czy nowotworowych w obrębie narządów rodnych u kobiet.

Postawienie prawidłowej diagnozy – niezbędne, aby zaplanować właściwe leczenie – wymaga więc często nie tylko fachowej wiedzy i doświadczenia, ale też wykonania konkretnych badań obrazowych, o których szerzej za chwilę.

Ból w lędźwiach – kiedy zgłosić się do lekarza?

Kiedy w odcinku lędźwiowym kręgosłupa pojawiają się ostre dolegliwości bólowe, większość osób odruchowo zaczyna unikać nasilających je pozycji czy działań i szuka ulgi w konkretnym ułożeniu ciała (np.

z poduszką pod plecami lub kolanami w pozycji na wznak albo z ugiętymi stawami biodrowymi i kolanowymi w pozycji na boku), wypoczywa, stosuje okłady (chłodzące bądź rozgrzewające) czy przeciwbólowe preparaty dostępne bez recepty (zarówno te doustne, jak i w formie maści). Poprawa następuje wówczas zwykle w ciągu 1-2 dni.

Gdyby jednak po 3-4 dniach ból nadal się utrzymywał lub wręcz jeszcze nasilił, koniecznie należy odwiedzić specjalistę.

Podobnie w sytuacji, gdy bólowi towarzyszą zaburzenia czucia na skórze nogi lub osłabienie siły mięśniowej na którymś odcinku kończyny dolnej (np.

niemożność zgięcia lub wyprostowania stopy w stawie skokowym) albo kiedy dyskomfort jest tak duży, że uniemożliwia oddanie moczu lub stolca przez kolejne 12 godzin, nawet mimo zażycia środków przeciwbólowych oraz ciepłej kąpieli.

Jeśli zaś ból ma charakter przewlekły, do odwiedzenia lekarza powinno skłonić nagłe pojawienie się gorączki i dreszczy, nasilanie się problemu w nocy tudzież w pozycji leżącej lub utrata masy ciała bez wyraźnej przyczyny.

Ból kręgosłupa lędźwiowego – objawy i czynniki ryzyka

Podczas wizyty specjalista zapyta m.in. o to, kiedy i w jakich okolicznościach pojawiły się dolegliwości, kiedy się wzmagają (a co je łagodzi) i w którym miejscu dokładnie występują.

Ból w trakcie chodzenia oznacza najczęściej schorzenie stawów kręgosłupa.

Jeśli jest tępy, rozlany, stopniowo narastający i nasila się po chodzeniu, siedzeniu czy staniu, a ustępuje w leżeniu, można podejrzewać chorobę krążka międzykręgowego w okresie przed przerwaniem pierścienia włóknistego.

Innym rodzajem bólu kręgosłupa w odcinku lędźwiowym jest ból nagły, przeszywający, ostry, głęboko zlokalizowany, który nasila się przy choćby niewielkim ruchu, a pojawia po gwałtownym schylaniu, skręcie tułowia czy podniesieniu ciężkiego przedmiotu.

Leia também:  Jakie Sa Objawy Pekniecia Torbiela Na Jajniku?

Towarzyszyć mu może częściowe unieruchomienie na skutek odruchowego przykurczu mięśni przykręgosłupowych. Jeśli promieniuje do biodra, uda, łydki bądź stopy (jednej lub obu kończyn), sugeruje to – jak już wspomniano – rwę kulszową.

Poważniejszy, wymagający zwykle leczenia operacyjnego ucisk na nerwy w rdzeniu kręgowym objawiać się potrafi natomiast oprócz bólu także problemami neurologicznymi: drętwieniem, mrowieniem, zaburzeniami czucia, niedowładem czy osłabieniem siły mięśniowej w nogach, zaburzeniami w oddawaniu moczu i stolca lub zaburzeniami funkcji seksualnych.

W postawieniu diagnozy pomaga ponadto ustalenie, czy w przypadku danego pacjenta mówić można o czynnikach sprzyjających rozwojowi dolegliwości bólowych w obrębie kręgosłupa lędźwiowego (jeśli nie, ich przyczyna leży być może np. po stronie układu moczowo-płciowego). Do owych czynników należą zaś:

  • predyspozycje genetyczne i wady wrodzone;
  • praca wymagająca wielogodzinnego siedzenia, stania, schylania się czy podnoszenia ciężkich przedmiotów lub narażająca na częste wibracje i wstrząsy ciała;
  • uprawianie niektórych sportów – ale też brak aktywności fizycznej, przekładający się na słabe mięśnie brzucha, mięśnie przykręgosłupowe i zginacze bioder;
  • nadwaga lub otyłość;
  • ciąża – podczas której nie tylko zwiększa się masa ciała, ale też zmienia środek jego ciężkości;
  • nieprawidłowa postawa, długotrwałe przebywanie w szkodliwej (czy choćby tylko tej samej) pozycji;
  • zaawansowany wiek;
  • choroby metaboliczne – zwłaszcza przyspieszająca degenerację struktur kręgosłupa cukrzyca i osteoporoza, w której niższa gęstość kości i osłabienie mięśni narażają na częstsze złamania, nawet przy stosunkowo niegroźnych upadkach;
  • choroby takie jak zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa czy postępujące reumatoidalne zapalenie stawów;
  • długotrwały stres, hipochondria, stany lękowe i inne problemy natury psychicznej – mogą bowiem skutkować nadmiernym napięciem lub przykurczem mięśni tudzież przybieraniem niewłaściwej postawy, a także neuropatią (zaburzenie przewodzenia informacji wzdłuż włókien nerwowych).

Wykluczyć należy ponadto neuropatię wywołaną chociażby nadmiernym stosowaniem używek lub niektórych leków.

Diagnostyka bólu w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Badania obrazowe

Lekarz w trakcie wizyty nie tylko zapyta o powyższe kwestie, ale też wykona badanie pozwalające ocenić siłę mięśniową i odruchy w dolnej połowie ciała oraz stan korzeni nerwowych. W tym celu będzie m.in. dotykać skóry na zmianę tępym i ostro zakończonym przedmiotem, stukać młoteczkiem w ścięgna, jak również poprosi o zginanie i prostowanie kończyn czy unoszenie ich w pozycji leżącej.

Jeśli specjalista nie stwierdzi występowania zaburzeń neurologicznych ani nie znajdzie podstaw do podejrzenia zmian urazowych, zapalnych lub nowotworowych, dalsza diagnostyka zazwyczaj nie jest konieczna. W przeciwnym razie pacjent skierowany zostaje na badania obrazowe, takie jak prześwietlenie rentgenowskie (RTG), tomografia komputerowa (TK) i rezonans magnetyczny kręgosłupa w odcinku lędźwiowym.

RTG wykonuje się przede wszystkim po urazach oraz w podejrzeniu zmian nowotworowych i patologii w obrębie trzonów kręgów.

Badanie służy ocenie struktur kostnych i z reguły przeprowadzane jest w różnych projekcjach (czyli np. z profilu i z przodu).

Może też przybrać charakter spoczynkowy lub czynnościowy, kiedy to zdjęcia robi się również po zmianie pozycji, co pozwala przyjrzeć się m.in. stabilności kręgosłupa.

Tomografia komputerowa kręgosłupa lędźwiowego jest o wiele bardziej dokładna, zleca się więc ją choćby wtedy, gdy rentgen nie przyniesie odpowiedzi na pytanie o przyczynę bólu kręgosłupa w odcinku lędźwiowym.

Oprócz struktur kostnych TK pozwala zobaczyć także część tkanek miękkich. Procedura znajduje zastosowanie w diagnostyce stenozy kanału kręgowego, zmian urazowych, nowotworowych i zwyrodnieniowych, a także w ocenie przed- oraz pooperacyjnej.

Z uwagi na wykorzystanie szkodliwego promieniowania jonizującego, i to w znacznie wyższej dawce niż podczas RTG, tomografia jest badaniem z wyboru głównie wtedy, gdy z jakiegoś powodu rezonans magnetyczny nie wchodzi w grę (np.

dlatego, że pacjent ma wszczepiony rozrusznik serca – zob. „Rezonans magnetyczny a urządzenia elektroniczne, implanty i inne obiekty obecne w ciele”).

Rezonans magnetyczny to najlepsza metoda badania kręgosłupa lędźwiowego, choć zarazem niestety najdroższa, najbardziej czasochłonna i najsłabiej dostępna.

Zamiast promieniowania stosuje się w niej bezpieczne dla zdrowia promieniowanie magnetyczne i fale radiowe, dlatego też rezonansowi z praktycznie dowolną częstotliwością mogą poddawać się nawet kobiety w ciąży i dzieci, a badanie robione prywatnie nie wymaga skierowania.

Na wysokiej jakości obrazach uzyskiwanych w drodze rezonansu magnetycznego zobaczyć można nie tylko kości i otaczające je tkanki miękkie, ale też naczynia krwionośne i rdzeń kręgowy.

Z tego względu procedura okazuje się wyjątkowo przydatna w diagnostyce przepukliny krążka międzykręgowego. Doskonale uwidacznia również zmiany ropne, wysięk w stawach, krwiaki czy guzy.

Warto wiedziećPodstawowym wskazaniem do wykonania badań obrazowych w trybie pilnym jest ostry ból kręgosłupa lędźwiowego z towarzyszeniem zaburzeń neurologicznych. Badania obrazowe zleca się jednak także w przewlekłych stanach bólowych – aby ukierunkować dalsze postępowanie, skorygować rehabilitację czy zakwalifikować pacjenta do operacji.

Leczenie bólu kręgosłupa w odcinku lędźwiowym

Istnieje wiele form terapii dolegliwości bólowych w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Ich dobór zależy przede wszystkim od natężenia tych dolegliwości oraz konkretnej patologii, która je wywołała. Dlatego właśnie tak ważne jest postawienie na wstępie odpowiedniej diagnozy.

Farmakoterapia

Niekiedy wystarczy tylko czasowo odciążyć kręgosłup, wypoczywając (nie należy jednak kłaść się do łóżka na dłużej niż 4-5 dni) i stosować apteczne środki przeciwbólowe lub przeciwzapalne (w formie tabletek, żelu bądź maści), ewentualnie też uspokajające lub rozluźniające mięśnie – dostępne bez recepty albo silniejsze, wydawane tylko z polecenia lekarza. Ten ostatni zlecić może także podanie leków w formie zastrzyku, bezpośrednio w miejsce występowania bólu.

Profilaktyka

Warto ponadto wdrożyć w konsultacji ze specjalistą odpowiednie ćwiczenia wzmacniające i rozciągające mięśnie czy techniki wykonywania niektórych czynności (jak kucanie zamiast schylania się w celu podniesienia cięższego przedmiotu), zadbać o prawidłową postawę na co dzień czy właściwe ułożenie ciała podczas snu oraz zrzucić nadprogramowe kilogramy. Podjęcie tego typu działań zmniejszy ryzyko nawrotu przykrych doznań ze strony kręgosłupa lędźwiowego w przyszłości.

Ból w dole pleców – jakie przyczyny powodują ból w dole kręgosłupa?

Rehabilitacja: fizyko- i kinezyterapia

W poważniejszych sytuacjach po zażegnaniu fazy ostrej bólu – na tyle jednak szybko, by nie zdążył się on przekształcić w przewlekły zespół bólowy kręgosłupa – następuje kolejny etap leczenia, jakim jest rehabilitacja.

Powinna ona obejmować jednocześnie kinezyterapię i fizykoterapię. Ta pierwsza to indywidualnie dobrane ćwiczenia ruchowe wykonywane najpierw przy wsparciu fizjoterapeuty, a potem kontynuowane w domu.

Pod pojęciem fizykoterapii kryją się zaś zabiegi takie jak:

  • ultradźwięki;
  • TENS (elektrostymulacja);
  • krioterapia (leczenie zimnem);
  • laseroterapia;
  • magnetoterapia – polegająca na umieszczeniu bolącego miejsca w silnym polu magnetycznym;
  • hydroterapia – np. natryski, kąpiele, masaże wirowe;
  • jonoforeza (miejscowe podanie leku transportowanego w głąb tkanek przy użyciu prądu elektrycznego).

Konkretny rodzaj zabiegów dobiera się w zależności od rodzaju schorzenia oraz przy uwzględnieniu dotyczących danego pacjenta przeciwwskazań do poszczególnych odmian fizykoterapii. Tę ostatnią wraz z kinezyterapią uzupełnia się czasem też o serię masaży leczniczych.

Zabiegi operacyjne

Przeprowadzenie operacji chirurgicznej konieczne jest zaledwie u 0,5-2 proc. pacjentów doświadczających bólu w kręgosłupie lędźwiowym. Kwalifikują do niej zwłaszcza przesłanki takie jak:

  • przepuklina krążka międzykręgowego, obecność guza bądź ropnia, ewentualnie zmian zwyrodnieniowych w stawach międzywyrostkowych z towarzyszącym niedowładem nogi, zatrzymaniem moczu lub zaburzeniami czucia w kończynie dolnej bądź okolicach krocza;
  • niestabilne złamanie kręgosłupa;
  • nasilony lub przewlekły zespół bólowy, którego nie jest w stanie złagodzić leczenie zachowawcze (o ile w badaniach obrazowych stwierdzono ucisk na korzenie nerwowe).

Po zakończonym leczeniu operacyjnym monitorowanie stanu pacjenta zwykle nie jest niezbędne, o ile tylko nie obserwuje on nawrotów choroby.

Te zaś niestety nie są aż tak rzadkie, bo choć zabieg chirurgiczny jest w stanie ustabilizować trzony kręgów i usunąć ciasnotę w kanale kręgowym, to nie wpływa na przyczynę problemu, jaką zazwyczaj bywa proces zwyrodnieniowy.

Kluczowa jest więc implementacja w życiu codziennym wymienionych wcześniej działań profilaktycznych.

Przeczytaj również: Ból kręgosłupa szyjnego – przyczyny, objawy, badania obrazowe

Ból pleców – przyczyny, objawy, co na ból pleców?

Obecnie ból pleców stanowi powszechny problem. Ból ten może być spowodowany przez wiele czynników, na przykład brak ćwiczeń lub nieprawidłowa postawa. Nasze ciała i plecy są stworzone do ruchu i ćwiczeń. Kręgosłup i inne części naszego ciała zaczynają się jednak buntować, gdy je nadwyrężamy.

Najczęstszą przyczyną bólu pleców są spięte mięśnie lub choroba zwyrodnieniowa stawów kręgosłupa. Ważne jest, by bólu pleców nie lekceważyć.

Jeśli nie poświęcimy mu odpowiedniej uwagi, pozornie niegroźne napięcie mięśniowe może doprowadzić do ostrego bólu pleców. Objawy mogą niekiedy zaatakować cały kręgosłup, od kręgów lędźwiowych po szyjne.

Ucisk nerwów w plecach może powodować ból promieniujący do rąk, dłoni czy nóg.

Osoby cierpiące na przewlekły ból pleców automatycznie przyjmują najwygodniejszą dla siebie postawę. Niestety zwykle ogranicza ona ich mobilność i prowadzi do nasilenia objawów. W przypadku długotrwałego bólu pleców kluczowy jest zatem wybór odpowiedniej metody leczenia.
 

Ból może się pojawić się w każdym odcinku kręgosłupa, najczęściej jednak dotyczy dolnej części kręgosłupa. Średnia częstość występowania bólu w okolicy lędźwiowo-krzyżowej kręgosłupa wynosi 11,9%, a w przypadku okolicy szyjnej kręgosłupa częstość ta wynosi 4,9%¹. Ból pleców to jedna z głównych przyczyn niezdolności do pracy.

Bóle pleców mogą być bardzo różnorodne. Ich rodzaj zależy od wielu czynników, takich jak przyczyna wystąpienia, czas trwania, dotkliwość czy zróżnicowanie objawów. Bóle pleców możemy podzielić na:

  • Ogólny ból pleców, którego przyczyn nie da się określić podczas badania lekarskiego
  • Ból pleców o konkretnej przyczynie, którego źródłem jest na przykład kręgosłup lub inne części ciała (mięśnie albo krążki międzykręgowe)

Lekarze wyróżniają także ostry, podostry i przewlekły ból pleców. Ból zaliczany do pierwszej z tych kategorii nie trwa zazwyczaj dłużej niż sześć tygodni. Jego objawy zwykle ustępują samoczynnie. Objawy podostrego bólu pleców potrafią utrzymywać się ponad sześć tygodni. Ból, który trwa dłużej niż dwanaście tygodni, określany jest jako ból przewlekły.

Stawiając diagnozę, lekarz ma do dyspozycji wiele metod umożliwiających określenie przyczyny i skali problemu. W pierwszej kolejności przeprowadzany jest szczegółowy wywiad lekarski, podczas którego lekarz zadaje pacjentowi różne pytania. Mogą one dotyczyć:

  • Miejsca występowania bólu
  • Promieniowania bólu (do określonych części ciała)
  • Czasu trwania dolegliwości
  • Rozwoju schorzenia i poprzednich przypadków wystąpienia bólu
  • Dotychczasowego leczenia i jego wyników
  • Momentu pojawienia się bólu i wykonywanych wtedy czynności
  • Powiązanych objawów

W zależności od postawionej diagnozy i wskazanej przyczyny bólu pleców lekarz zaleci odpowiednie leczenie.

Sposoby leczenia bólu pleców

Niektóre rodzaje bólu pleców wymagają przeprowadzenia operacji chirurgicznej. Jeśli jednak nie uda się wskazać konkretnych przyczyn bólu, lekarze zalecą zwykle podjęcie leczenia objawów. Stosuje się zarówno leczenie farmakologiczne, jak i niefarmakologiczne.

Do najpopularniejszych metod niefarmakologicznych zaliczamy:

  • Masaże
  • Termoterapię
  • Fizjoterapię
  • Terapię ruchową i uprawianie sportu
  • Terapię relaksacyjną (np. trening autogenny)

Jeśli pacjent cierpi na ból pleców o nasileniu słabym lub umiarkowanym, który utrudnia mu normalne funkcjonowanie, może sięgnąć po środki przeciwbólowe, takie jak tabletki Aspirin® Pro. Leki powinny być jednak traktowane wyłącznie jako metoda wspomagająca, której celem jest umożliwienie pacjentowi powrotu do normalności. Należy je stosować tylko przez krótki czas.

Leia também:  Jak Długo Trwa Leczenie Po Amputacji Palca?

Pacjent powinien brać czynny udział w procesie leczenia. Niezależnie od tego, czy odczuwa ból pleców, szyi czy też ramion, powinien unikać przybierania nieprawidłowej postawy.

Postawa taka może zwiększyć napięcie mięśni i jeszcze bardziej przyczynić się do nasilenia bólu. Należy unikać również zbyt długiego leżenia w łóżku. Warto natomiast podjąć aktywność fizyczną.

Jeśli ból to umożliwia, zaleca się wykonywanie lekkich ćwiczeń fizycznych.

Sposoby na ból pleców

Aby zmniejszyć napięcie mięśniowe, lekarz może zalecić pacjentom masaże zdrowotne. Przed rozpoczęciem takiego masażu nie zapomnij poinformować masażysty o swoich objawach. Upewnij się też, że wybrany masażysta posiada odpowiednie kwalifikacje.

Oprócz podjęcia konkretnych terapii możesz też sięgnąć po inne sposoby. Ponieważ ból pleców często spowodowany jest napięciem mięśni, uśmierzyć go może rozluźnianie napiętych mięśni za pomocą ciepła. Aby to zrobić możesz:

  • Owinąć bolące miejsce wełnianym szalikiem lub tkaniną
  • Wziąć gorący prysznic lub kąpiel, by rozluźnić mięśnie
  • Oświetlać bolące miejsce lampą na podczerwień przez dziesięć do dwudziestu minut
  • Użyć termoforu

Najczęstsza przyczyna bólu pleców

Ćwiczenia

Wzmocnij plecy i mięśnie brzucha

Diagnoza

Zasięgnij porady lekarza

Jeśli żadna z metod nie przynosi rezultatów, pacjenci często szukają innych sposobów na problemy z plecami. W wielu przypadkach zależy im na jak najszybszym uśmierzeniu bólu. Leki przeciwbólowe oparte na kwasie acetylosalicylowym, takie jak Aspirin® Pro, Aspirin® Musująca, czy też Aspirin® Effect, mogą pomóc w przypadku wystąpienia ostrego bólu pleców.

Zapobieganie bólowi pleców

Aby zapobiec pojawieniu się napięcia mięśniowego, możesz zastosować odpowiednie środki zapobiegawcze. Pilnuj odpowiedniej pozycji ciała w miejscu pracy.

Jeśli spędzasz dużo czasu w pozycji siedzącej, rób sobie przerwy na rozprostowanie lub krótki spacer. Upewnij się, że Twoje miejsce pracy jest przyjazne Twoim plecom.

Dopasuj wysokość biurka i krzesła do swojego ciała.

Na ostry ból pleców stosuj terapie ciepłem lub masaże, bądź wspomagaj się lekami np. Aspirin® Pro.

Wykonuj regularnie ćwiczenia na plecy i krękosłup, aby rozluźnić napięte mięśnie oraz je wzmocnić. Dzięki temu zapewnisz mięśniom niezbędną stabilność i elastyczność.

Nie zapominaj też o mięśniach brzucha. Znacząco wpływają one na stabilność kręgosłupa.

Innowacyjna Aspirin® Pro, musująca Aspirin® C czy saszetki Aspirin® Complex Hot? Który produkt będzie dla mnie odpowiedni?

Ból kręgosłupa | diagnoza, leczenie

Wyróżniamy dwie przyczyny bólu kręgosłupa: mechaniczną i chemiczną. Ból kręgosłupa o podłożu mechanicznym jest główną przyczyną problemów z kręgosłupem. Aktualne badania naukowe donoszą że 97-98 % bólów kręgosłupa spowodowana jest czynnikami mechanicznymi.

Znaczna część tych dolegliwości (nawet do 90%) spowodowana jest uszkodzeniem krążka międzykręgowego. Powodem takiego bólu może być wykonanie nagłego ruchu bądź dźwignięcie ciężkiego przedmiotu. W takim przypadku Pacjent może odczuwać ból kręgosłupa z możliwością promieniowania np. do kończyny.

Występuje również zespół dolegliwości który spowodowany jest przeciążeniem, a co za tym idzie utratą elastyczności oraz prawidłowej ruchomości tkanek przykręgosłupowych. Przyczyną takiego bólu może być wcześniejszy uraz, zabieg operacyjny, bądź przebyty epizod uszkodzenia krążka międzykręgowego, jak również siedzący tryb życia oraz jednostajna pozycja w ciągu dnia.

Ostatni zespół bólowy kręgosłupa to zespół posturalny, który dotyczy głównie ludzi młodych; spowodowany błędnym nawykiem postawy.

Ból kręgosłupa o podłożu chemicznym charakteryzuje się stałością objawów. Pacjent z takim bólem ma problem ze znalezieniem pozycji, w której odczuwa ulgę, a każdy ruch nasila dolegliwości. Dodatkowo mogą wystąpić objawy takie jak: obrzęk, zaczerwienienie oraz podwyższona temperatura bolesnej okolicy kręgosłupa.

Zespół bólowy kręgosłupa – podział

  • Jeśli ból kręgosłupa, potocznie określany przez pacjentów jako ból pleców, pojawił się nagle lub od pierwszych symptomów do rozwinięcia się dużego bólu minęło niewiele czasu to mamy do czynienia z bólem ostrym.
  • Jeśli dolegliwości rozwijały się w czasie, początkowo występowały co jakiś czas, następnie z rosnącym nasileniem zaczęły występować codziennie to mamy do czynienia z bólem przewlekłym.

Ból kręgosłupa – odcinek lędźwiowo-krzyżowy kręgosłupa

Ból kręgosłupa lędźwiowego najczęściej jest następstwem przyczyn mechanicznych.

Są wśród nich statyczne przeciążenia kręgosłupa wynikające z pracy w pozycjach niekorzystnych lub nagłe przeciążenia dynamiczne.

Ból odcinka lędźwiowego jest fizjologiczną reakcją organizmu na przekroczenie dopuszczalnego zakresu ruchu lub wykonywania pracy ze zbyt dużym obciążeniem, zapobiegając przed jego uszkodzeniem.

Dyskopatia odcinka lędźwiowego kręgosłupa

Bóle kręgosłupa lędźwiowego w 60-80% związane są z dyskopatią i najczęściej występują u osób pomiędzy 30 a 50 rokiem życia.

Jest to rodzaj przepukliny krążka międzykręgowego (dysku) polegającej na rozerwaniu zewnętrznej warstwy krążka i jego uwypukleniu się na zewnątrz powodując ucisk nerwów, mięśni i naczyń krwionośnych.

Bezpośrednią przyczyną dyskopatii może być gwałtowny ruch zgięciowy lub zgięciowy z dodatkową rotacją, co przemieszcza jądro miażdżyste ku tyłowi, wywołując pęknięcie.

Dyskopatia najczęściej ma jednak przebieg długotrwały z okresami zaostrzenia dolegliwości, co wpływa na leczenie kręgosłupa. Wspomniany ucisk korzenia nerwowego wywołuje tzw. rwę kulszową. Jest to bardzo nieprzyjemne uczucie ostrego bólu przeszywającego nogę. Ból jest tak silny, że ciężko jest się pacjentowi wyprostować, dodatkowo pacjent często ma uczucie drętwienia nogi.

Zmiany zwyrodnieniowe a ból odcinka lędźwiowego kręgosłupa

Zmiany zwyrodnieniowe najczęściej pojawiają się z wiekiem, szczyt choroby przypada na 50-60 rok życia. Przyczyną może być zmniejszenie aktywności fizycznej i idące za tym osłabienie mięśni stabilizujące kręgosłup.

Dochodzi wówczas do przeciążenia kręgów i tkanek kręgosłupa, które nie są przyzwyczajone do forsownych przeciążeń statystycznych (siedzący tryb życia).

Dolegliwości bólowe mają charakter stały lub przerywany i nasilają się podczas ruchu lub przy długotrwałym staniu.

Jeśli zmiany zwyrodnieniowe nie są znacznie nasilone, możliwe jest ich leczenie w sposób zachowawczy. Opiera się głównie na rehabilitacji ruchowej oraz edukacji odnośnie koniecznych zmian w codziennym funkcjonowaniu i dbaniu o zdrowy kręgosłup. Również tutaj możliwe jest wspomaganie procesu rehabilitacji przez wykonanie terapeutycznego ostrzyknięcia.

Bóle kręgosłupa a zmiany przeciążeniowe kręgosłupa

Jest to jedna z częstszych przyczyn wpływających na przewlekłe bóle kręgosłupa. Jest połączeniem przeciążeń mięśni, więzadeł i krążków międzykręgowych w wyniku ciężkiej pracy fizycznej, uprawiania sportu lub przybierania niewłaściwych pozycji.

Dolegliwości bólowe czasem ujawniają się nie w obrębie kręgosłupa, a w odległych częściach ciała. W zależności od czynników i nasilenia mogą być bardzo zróżnicowane. Jednak zawsze powinny być sygnałem ostrzegawczym.

Leczenie kręgosłupa zawsze wymaga konsultacji u specjalisty.

Kręgoszczelina i kręgozmyk

Kręgoszczelina to przerwanie ciągłości kręgu. Występuje najczęściej u osób młodych, aktywnych sportowo. Dolegliwości bólowe są miejscowe, z reguły nasilone bardziej po jednej stronie. W przypadku kiedy dojdzie do przesunięcia kręgu leżącego powyżej do przodu w stosunku do kręgu leżącego poniżej, mamy do czynienia z kręgozmykiem.

Jego powstanie może mieć miejsce na podstawie wcześniejszej kręgoszczeliny lub ze względu na znaczną niestabilność w przebiegu zmian zwyrodnieniowych. Typowym objawem jest ból kręgosłupa lędźwiowego, często określany przez pacjentów jako ból krzyża. Zarówno w jednym, jak i drugim schorzeniu istnieje możliwość leczenia rehabilitacyjnego.

Szczególnie w przypadku kręgoszczeliny liczy się postawienie jak najszybszego rozpoznania, kiedy to defekt kostny ma możliwość spontanicznego wygojenia się.

W przypadku kiedy leczenie kręgosłupa w formie zachowawczej nie przynosi efektu, możemy wykonać operacyjne zespolenie cieśni kręgu (miejsce powstawania kręgoszczeliny) lub stabilizację kręgosłupa objętego kręgozmykiem.

Ból kręgosłupa szyjnego

Ból kręgosłupa szyjnego jest na drugim miejscu pod względem liczby występowania dolegliwości bólowych kręgosłupa. Coraz częściej skarżą się na nie osoby prowadzące siedzący tryb życia, a przede wszystkim pracujące w pozycji siedzącej.

Schorzenie to dotyczy najczęściej szwaczek, pracowników laboratoryjnych pracujących przy mikroskopach, a także osób obsługujących stanowiska komputerowe. Ma to związek z długotrwałym przebywaniem w pozycji statycznej, brakiem aktywności fizycznej, gdzie kręgosłup jest w nieprawidłowej pozycji w czasie wykonywania codziennych czynności.

Dlatego tak ważne jest zwracanie uwagi na prawidłową pozycję głowy i utrzymywanie właściwej postawy ciała.

Długotrwałe obciążenia mogą prowadzić do dyskopatii odcinka szyjnego, co stanowi prawie połowę wszystkich przyczyn bólowych tej części kręgosłupa. Zespół bólowy odcinka szyjnego może występować pod różną postacią: ból, tkliwość, zwiększone napięcie mięśni, sztywność, a nawet unieruchomienie.

Czasem odczuwalne są dolegliwości towarzyszące: ból pleców, ból okolicy szyi, ból między łopatkami, migrena, ból szczęki i okolicy uszu, zaburzenia wzroku.

Schorzenie okolicy szyi określane jest jako interdyscyplinarne, gdyż leczeniem mogą zajmować się ortopedzi, neurolodzy, reumatolodzy, czy fizjoterapeuci.

Kręgosłup w odcinku szyjnym podatny jest na zmiany degeneracyjne, a to za sprawą jego dużej ruchomości i podatności na obciążenia. Bóle mogą mieć postać ostrą, związaną ze stanem zapalnym bądź uszkodzeniem, a także postać przewlekłą, związaną ze zmianami zwyrodnieniowymi tzw. zwyrodnienie kręgosłupa szyjnego.

Zespół bólowy kręgosłupa odcinka szyjnego może być również związany ze złym stanem emocjonalnym. Sytuacje stresowe powodują nadmierne napięcie okolicy karku i barków powodując ich ból. Osoby z depresją lub problemami psychicznymi mogą uskarżać się na stany przewlekłe, trudne do leczenia.

  • Spondyloza szyjna W wyniku starzenia się tkanek dochodzi do spondylozy szyjnej, czyli zmian zwyrodnieniowych kręgów, krążków międzykręgowych, chrząstek stawowych oraz stawów międzywyrostkowych. Jest to proces przewlekły, trwający wiele lat, na który składa się suma wszystkich urazów i przeciążeń.
  • Radikulopatia szyjnaJest to zespół dolegliwości bólowych związany z uciskiem na korzeń nerwowy. Radikulopatia wywołuje uczucie drętwienia i osłabienia z możliwym niedowładem kończyny górnej. Charakterystyczne dla rwy ramiennej jest ból kręgosłupa szyjnego promieniujący do kończyny górnej. W początkowej fazie ból może nasilać się przy kichaniu lub kaszlu, w kolejnym stadium nasila się, z wyraźnym promieniowaniem do barku. Ból odczuwalny jest podczas ruchów głową promieniując do łopatki, klatki piersiowej, nawet aż do palców dłoni. Najczęstszą przyczyną są zmiany zwyrodnieniowe, na jakie narażony jest kręgosłup, związane ze starzeniem się organizmu i trybem życia. Ciężka praca fizyczna, jak również częste powtarzanie tych samych czynności w niewłaściwej pozycji prowadzą do wypuklin powodujących ucisk na korzenie. Inną przyczyną rwy ramiennej mogą być mikrourazy oraz choroby zapalne lub nowotworowe.
  • Zespół szyjny górny Inną nazwą zespołu szyjnego górnego jest zespół Barrego-Lieou. Ból występuje głównie w górnej części karku i potylicy, czasem promieniując do skroni i czoła. Główną przyczyną występowania zespołu są zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa w części szyjnej prowadzące do ucisku na tętnice kręgowe i struktury unerwienia.
  • Migrena szyjna Bóle głowy pochodzenia szyjnego związane są z dysfunkcją w obrębie układu mięśniowo-szkieletowego odcinka szyjnego kręgosłupa i stanowią ok. 15% wszystkich przyczyn bólów głowy. Główną przyczyną są zmiany zwyrodnieniowe powodujące podrażnienie splotu współczulnego okołotętniczego lub ucisk tętnicy kręgowej. Z badań wynika, że migrena częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn. Najbardziej narażeni są pracownicy biurowi, zmuszeniu trzymać głowę w jednej pozycji np. przed monitorem. Długotrwały ból może być również wywołany nieprawidłową pozycją w czasie snu.
  • Urazy odcinka szyjnegoBól kręgosłupa szyjnego bardzo często może być następstwem urazu, a wśród nich są dość niebezpieczne wypadki drogowe (mechanizm uszkodzenia zgięciowego i wyprostnego) lub upadki z wysokości (złamanie kompresyjne lub zmiażdżeniowe). Zgięciowy mechanizm urazu kręgosłupa jest wynikiem działania olbrzymiej siły powodującej nagłe zgięcie kręgosłupa ku przodowi ze znacznie przekroczonym zakresem jego ruchomości. W następstwie dochodzi do przesunięcia trzonów kręgowych, powodując uciążliwe bóle kręgosłupa. Do wyprostnego mechanizmu urazu kręgosłupa dochodzi w momencie gdy mamy do czynienia z siłami działającymi na głowę od przodu, co doprowadza do nagłego przeprostu z uszkodzeniem krążka kręgowego i rozerwania więzadła.
  • Znacznie niebezpieczniejsze są urazy kręgosłupa szyjnego typu Whiplash (smagnięcie biczem). Test to typowy uraz w wypadkach samochodowych (przy uderzeniu w tył pojazdu). Wynikiem działającej siły jest gwałtowne odgięcie karku z przeniesieniem głowy za barki, po czym siła bezwładności przenosi głowę do przodu. Objawami są bóle kręgosłupa w odcinku szyjnym, ból głowy trwający wiele miesięcy, a także ból kręgosłupa piersiowego. Towarzyszyć temu mogą również zawroty głowy, zaburzenia widzenia i równowagi. Czasem spotyka się również wahania emocjonalne, zaburzenia snu lub omdlenia. W takich wypadkach konieczne jest unieruchomienie odcinka szyjnego przy użyciu kołnierza ortopedycznego przez 2-4 tygodnie.
Leia também:  Jak pozbyć się łupieżu?

Ból kręgosłupa – uszkodzenia kręgosłupa

  • Nagły uraz – uszkodzenie tkanek pierścienia włóknistego krążka pod wpływem gwałtownego i silnego urazu.
  • Przeciążenia przewlekłe – powstające latami, powodujące uszkodzenia kręgów i krążków międzykręgowych.

Leczenie bólu kręgosłupa

Leczenie bólu kręgosłupa polega głównie na zwalczaniu przyczyny, a nie tylko objawów. U Pacjenta z dolegliwościami bólowymi stosuje się ruch działający leczniczo, który dobierany jest na podstawie wyników badania czynnościowego kręgosłupa.

Według statystyk, dziewięciu na dziesięciu Pacjentów, którzy przeszli ból krzyża, dozna kolejnego w przeciągu najbliższego roku, a u jednej trzeciej osób objawy będą bardziej nasilone.

Z uwagi na tak pesymistyczne statystyki, najważniejszym elementem leczenia jest zapobieganie nawrotom.

Głównym narzędziem w leczeniu jest edukacja Pacjenta, który musi nauczyć się innego niż dotąd wykonywania codziennych czynności.

Siedzenie, zakładanie butów, wstawanie z łóżka czy podnoszenie przedmiotów z podłogi może wywoływać ból pleców.

Takie postępowanie lecznicze sprawia, że Pacjent jest niezależny w procesie leczenia, zna procedury ratunkowe jak również profilaktyczne, które pomagają zapobiegać występowaniu nawrotów.

W zdecydowanej większości przypadków leczenie kręgosłupa ma charakter rehabilitacyjny. Dla każdego pacjenta dobierany jest odpowiedni protokół rehabilitacyjny. Zakłada on jak najszybsze zmniejszenie odczuwanych dolegliwości bólowych, aby możliwe było wykonywanie czynności dnia codziennego.

W kolejnym etapie skupiamy się na ugruntowaniu osiągniętych efektów oraz zapobieganiu nawrotom. W szczególnych przypadkach, kiedy postępy rehabilitacji według lekarzy są niesatysfakcjonujące, możliwe jest przeprowadzenie zabiegu terapeutycznego ostrzyknięcia.

Po zabiegu pacjent powinien powrócić do rehabilitacji.

W przypadku znacznych objawów neurologicznych (znaczny ból w obrębie kończyny, zaburzenia czucia i siły mięśniowej w obrębie kończyny), które nie ustępują lub wręcz mają tendencję do nasilania się, proponujemy pacjentowi pilne odbarczenie struktur nerwowych. Można to uzyskać poprzez wykonanie operacji dyscektomii. Po operacji konieczna jest rehabilitacja, której zadaniem jest zapobieganie podobnym zdarzeniom w przyszłości.

W wyjątkowych sytuacjach, szczególnie u ludzi starszych, po niewielkich urazach lub nagłych przeciążeniach, może dojść do powstania złamania kompresyjnego w obrębie kręgu.

Chory skarży się na silny ból kręgosłupa nasilający się w ruchu lub podczas zmian pozycji. Samo złamanie przypomina zgniatanie pudełka.

Konieczne jest wykonanie badań obrazowych, które pozwalają stwierdzić, który z kręgów uległ złamaniu i jak duże jest zniekształcenie. W leczeniu tego typu złamań wykorzystujemy technikę wertebroplastyki.

W przypadkach zmian bardzo zaawansowanych, kiedy degeneracja kręgosłupa jest znaczna lub nasilenie objawów neurologicznych jest duże, może się okazać, że konieczna jest operacja.

Jej zakres i dokładna technika jest ustalana dla każdego pacjenta oddzielnie. Wszystkie operacje polegają na stabilizacji kręgosłupa z różnego rozmiaru odbarczeniem struktur nerwowych.

Po leczeniu operacyjnym konieczna jest rehabilitacja, która pozwoli na powrót do normalnego funkcjonowania oraz wyuczenia odpowiednich zachowań.

Ból kręgosłupa – profilaktyka pierwotna!

Należy sobie wyrobić nawyk ochrony kręgosłupa, by codzienne czynności wykonywane automatycznie, często w sposób nieprawidłowy, nie powodowały nakładających się na siebie mikrourazów i przeciążeń działających na kręgosłup.

Bibliografia:

Piotr Józefowski, Anna Kołcz-Trzęsicka, Anna Żurowska, “Zdrowy kręgosłup”, Warszawa, Wydawnictwo SBM Sp. z o.o., 2015, ISBN 978-83-7845-875-3

Ból pleców – jakie może oznaczać choroby?

Ból pleców nie zawsze jest powodem do niepokoju, chociaż może być zwiastunem poważnej choroby. Najczęściej towarzyszy przeciążeniom i jest efektem braku aktywności fizycznej. Nie powinien też niepokoić ból pleców w ciąży. Jeśli dolegliwości nasilają się bez wyraźnej przyczyny, należy udać się do lekarza.

Nie można jednoznacznie określić przyczyny bólu pleców, ponieważ etiologia tej przypadłości jest złożona. Tym samym rozpoznanie może być utrudnione, a ewentualne leczenie wdrażane z dużym opóźnieniem. Diagnostyka bólu pleców w dolnej lub innej części kręgosłupa obejmuje szereg badań, nie tylko laboratoryjnych, ale i obrazowych.

Co może powodować ból pleców? Do kogo się z tym zgłosić?

Ból pleców jest dolegliwością znaną na całym świecie. Zmagają się z nim miliony ludzi w różnym wieku. Dzieci chorują rzadziej, a najczęściej ból ten doskwiera osobom otyłym, w podeszłym wieku lub prowadzącym siedzący tryb życia.

Przyczyną jego powstawania jest przeciążenie, brak ruchu lub wady postawy spowodowane wiekiem. Uporczywa dolegliwość bywa też rezultatem toczącej się w organizmie choroby lub ma związek z nowotworem.

W przypadku bólu na dole pleców przyczyną może być również ciąża, ponieważ macica kobiety rozciąga się i przygotowuje do porodu.

Tak naprawdę na ból pleców wpływa szereg czynników, dlatego odnalezienie konkretnej przyczyny jest czasochłonne i wymaga wykonania wielu badań diagnostycznych. Zanim dojdzie do rozpoznania, w organizmie człowieka może się rozwinąć poważna choroba. W związku z tym dolegliwości nie powinno się bagatelizować.

Jeśli ból się nasila i uniemożliwia wykonywanie codziennych czynności, warto zgłosić się do lekarza. Można też udać się do tzw. Wirtualnej Przychodni. Konsultacja odbywa się poprzez czat, wideorozmowę lub telefonicznie. Żeby skorzystać z usługi, trzeba wykupić abonament.

To dobry sposób na uzyskanie pomocy, jeśli możliwość wyjścia z domu jest ograniczona.

O czym świadczy ból pleców w okolicy lędźwiowej?

Ból pleców w dolnej części kręgosłupa jest bardzo często zwiastunem chorób, które obejmują inne układy, np.:

  • schorzeń ginekologicznych, zwłaszcza stanów zapalnych przydatków lub endometriozy, która może zaatakować okoliczne narządy. Dolegliwości bólowe lędźwi pojawiają się także podczas miesiączki. Mogą być również sygnałem, że w organizmie chorego toczy się proces nowotworowy obejmujący układ rozrodczy;
  • chorób układu moczowego – ból pleców na dole to bardzo częsty objaw chorych nerek lub zapalenia pęcherza moczowego. Jeśli u chorego nasila się dyskomfort w jamie brzusznej i ma on kłopoty z oddawaniem moczu, musi się zgłosić do lekarza;
  • schorzeń układu pokarmowego – zwłaszcza dysfunkcji jelit, długotrwałych zaparć lub nieswoistych chorób zapalnych wyniszczających układ trawienia. Ból w dole pleców współistnieje wtedy razem z innymi dolegliwościami, np. z bólem brzucha;
  • chorób układu nerwowego – np. rwa kulszowa, która wiąże się z uciskiem na nerwy rdzenia kręgowego. Do jej powstania predysponuje dyskopatia oraz wady postawy.

Bóle dolnych partii pleców mogą mieć podłoże przeciążeniowe. Zwykle nie są one powodem do niepokoju, ale można to potwierdzić dopiero po odpowiedniej diagnostyce.

Co jest przyczyną bólu pleców po lewej stronie ciała, a co po prawej?

Przyczyną dolegliwości bólowych po danej stronie pleców jest masa czynników. Równie dobrze może to być efekt braku aktywności fizycznej, jak i zwiastun choroby wymagającej leczenia farmakologicznego.

Jeśli u chorego stwierdza się ból pleców z prawej strony, jego przyczyną jest prawdopodobnie choroba nerek lub zaburzenia jelitowe.

Jeżeli dolegliwość lokalizuje się po lewej stronie, można podejrzewać problemy z sercem lub jedną z chorób kręgosłupa.

Co na ból pleców może kupić w aptekach?

Na rynku aptecznym jest dostępny szereg preparatów, którymi można złagodzić ból pleców. Mimo to każdej osobie cierpiącej zaleca się wizytę u lekarza – specjalista ustali przyczynę i wdroży leczenie choroby podstawowej, która wywołuje tę dolegliwość.

Maści przeciwbólowe i przeciwzapalne na bóle pleców działają jedynie doraźnie, a tabletki mogą podrażniać śluzówkę żołądka. Są niewskazane dla osób, które mają chory układ trawienny. Na ból pleców poleca się również plastry, które działają rozgrzewająco lub chłodząco. Ich zadaniem nie jest leczenie, a jedynie złagodzenie przykrych symptomów.

Mocniejsze środki może zalecić wyłącznie lekarz, ponieważ są one dostępne na receptę.

Dobrym sposobem na poradzenie sobie z tą przypadłością jest zmiana stylu życia. Należy unikać dźwigania, a jeśli to konieczne – rozkładać wagę przedmiotów na dwie ręce, aby nie dopuścić do przeciążeń. Konieczna jest także aktywność fizyczna. Dotyczy to zwłaszcza tych osób, których praca zawodowa wymaga długotrwałego siedzenia lub stania na nogach.

Ból pleców na dole

Ból pleców jest częstą przyczyną nieobecności w pracy i szukania pomocy medycznej. Ból kręgosłupa lędźwiowego  może uniemożliwiać normalne funkcjonowanie.

Może to wynikać z urazu, aktywności i niektórych schorzeń. Ból pleców może dotyczyć osób w każdym wieku, z różnych powodów. Gdy ludzie się starzeją, szansa że pojawi się  ból pleców na dole  nasila się z powodu takich czynników, jak wykonywana praca i choroba zwyrodnieniowa.

  • Ból w dolnej części pleców (ból pleców na dole) może być związany z kręgosłupem lędźwiowym, dyskami międzykręgowymi, więzadłami kręgosłupa, rdzeniem kręgowym i nerwami, mięśniami dolnej części pleców, narządami wewnętrznymi brzucha i miednicy oraz skórą okolicy lędźwiowej.
  • Ból w górnej części pleców może być spowodowany zaburzeniami aorty, guzami w klatce piersiowej.
  • Umów się na wizytę leczenia bólu pleców:
  • Tel: 503-733-127
  • Pracujemy od poniedziałku do piątku w godzinach od 7:00 do 20:00
  • OPINIE O NAS:

Ból pleców na dole

Ból pleców przyczyny

Ból pleców zwykle wynika z napięcia, napięcia lub urazu. Częstymi przyczynami bólu pleców są:

  • napięte mięśnie lub więzadła
  • skurcz mięśni
  • napięcie mięśni
  • uszkodzone dyski
  • urazy, złamania lub upadki
  • rwa kulszowa

Czynności, które mogą prowadzić do napięć lub skurczów, obejmują:

  • podnoszenie czegoś niewłaściwie
  • podnoszenie czegoś, co jest zbyt ciężkie
  • wykonanie nagłego i niezręcznego ruchu

Problemy strukturalne

Szereg problemów strukturalnych może również powodować ból pleców.

  • Pęknięte dyski: Każdy kręg w kręgosłupie jest amortyzowany przez dyski. Jeśli dysk pęknie, będzie większy nacisk na nerw, co spowoduje ból pleców.
  • Wybrzuszone dyski: W podobny sposób, jak pęknięte dyski, wybrzuszenie dysku może powodować większy nacisk na nerw.
  • Rwa kulszowa: Ostry i przeszywający ból przechodzi przez pośladek iw dół tylnej części nogi, spowodowany wybrzuszeniem lub przepukliną dysku naciskającego na nerw.
  • Zapalenie stawów: Choroba zwyrodnieniowa stawów może powodować problemy ze stawami w biodrach, dolnej części pleców i innych miejscach. W niektórych przypadkach przestrzeń wokół rdzenia kręgowego zwęża się. Nazywa się to zwężeniem kręgosłupa.
  • Nieprawidłowa krzywizna kręgosłupa: Jeśli kręgosłup wykrzywi się w nietypowy sposób, może to spowodować ból pleców. Przykładem jest skolioza , w której kręgosłup wygina się na bok.
  • Osteoporoza: Kości, w tym kręgi kręgosłupa, stają się kruche i porowate, co zwiększa prawdopodobieństwo złamań kompresyjnych.
  • Problemy z nerkami : Kamienie nerkowe lub infekcja nerek mogą powodować ból pleców.

 

 

Jeżeli szukasz pomocy przy bólu pleców – zadzwoń do nas i zapytaj czy możemy Ci pomóc z bólem kręgosłupa. Poczytaj też o Kręgarz Poznań

Tel: 503-733-127

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*