Ból kolana, piszczeli lub uda przy bieganiu – co oznacza?

Ból kolana, piszczeli lub uda przy bieganiu – co oznacza?

Spis treści:

2. Czym jest zespół pasma biodrowo-piszczelowego 3. Budowa pasma biodrowo-piszczelowego

Wstęp

Kolano biegacza – ITB syndrome (ang. ITBS – Iliotibial Band Syndrome) – zespół pasma biodrowo-piszczelowego najczęściej objawia się jako ból kolana z boku po zewnętrznej stronie lub piekący ból kolana.


Jeśli cierplisz z powodu ITBS, zapraszamy do Sport-Med na profesjonalne leczenie – umów wizytę.

 Zostaniesz poddany badaniu ortopedycznemu, badaniu USG, indywidualnej fizjoterapii oraz zostaniesz nauczony odpowiedniego postępowania, aby zapobiegać przeciążeniom taśmy biodrowo-piszczelowej.

Na początku należy wyjaśnić kilka spraw. Wbrew temu, co słyszą niektórzy biegacze:

  • Ból pasma biodrowo-piszczelowego nie jest spowodowany tarciem.
  • Pasmo biodrowo-piszczelowe nie ociera się o guzek wystający na zewnątrz kolana.
  • Nie zmniejszysz napięcia w obrębie pasma biodrowo-piszczelowego za pomocą wałka piankowego (tzw. foam roller).
  • Nie możesz rozciągnąć pasma biodrowo-piszczelowego.

Powyższe mity są rozpowszechniane w magazynach dla sportowców, a także przez osoby, z którymi konsultują się biegacze. Te mity są nagminnie powtarzane i pomagają jedynie sprzedawcom wałków piankowych i zmuszają ludzi do wykonywania dziwnych pozycji przy ćwiczeniach rozciągających. Poniższy artykuł zawiera naukowe podstawy dotyczące bólu pasma biodrowo-piszczelowego.

Czym jest zespół pasma biodrowo-piszczelowego

Zespół pasma biodrowo-piszczelowego jest powszechnym i uciążliwym urazem przeciążeniowym dotykającym biegaczy, różne źródła podają, że stanowi on od 4 do 8% urazów związanych z bieganiem.

Zazwyczaj odczuwany jest ostry, palący ból w zewnętrznej części kolana, który nasila się podczas trenowania i czasami zmusza biegacza do zaprzestania aktywności. Ból jest zwykle łatwy do umiejscowienia (najczęściej jest to ból kolana z boku) i obszar jest bardzo tkliwy.

W ciężkich przypadkach ten obszar może być również lekko obrzęknięty. 

Ból kolana, piszczeli lub uda przy bieganiu – co oznacza?

Pasmo biodrowo-piszczelowe jest pogrubieniem powięzi, która biegnie od miednicy w dół, do bocznej części kolana. Wyobraźmy sobie nogę owiniętą folią spożywczą, z grubszym pofałdowanym fragmentem znajdującym się w bocznej części.

Powszechnie uważa się, że podczas zginania i prostowania kolana, pasmo biodrowo-piszczelowe ociera się o kostną wyniosłość na zewnętrznej stronie kolana (nadkłykieć boczny kości udowej), powodując zespół tarcia pasma biodrowo-piszczelowego, jak przedstawiono na ilustracji poniżej.

Ból kolana, piszczeli lub uda przy bieganiu – co oznacza?

Koncepcja zespołu tarcia powstała jakiś czas temu, ale ostatnie badania anatomiczne wykazują, że takie ocieranie w rzeczywistości raczej nie występuje.

Pasmo biodrowo-piszczelowe nie ociera się w przód i w tył o zewnętrzną część kolana.

Ból kolana, piszczeli lub uda przy bieganiu – co oznacza?

Budowa kolana prawego

Budowa pasma biodrowo-piszczelowego

Dolny koniec pasma biodrowo-piszczelowego to taśma zbudowana z gęstej włóknistej tkanki łącznej, która ma kilka punktów przyczepu.

Przytwierdza się do zewnętrznej części kości udowej (nadkłykieć udowy boczny), kości piszczelowej (guzek Gerdy’ego), rzepki (pasmo biodrowo-rzepkowe) i bocznych części mięśni grupy tylnej uda (miesień dwugłowy uda).

Istnieje kilka warstw tkanek, ale zwykle dzieli się je na powierzchowne i głębokie warstwy, dla uproszczenia. Poniżej uwidoczniono bardziej powierzchowne warstwy.

Ból kolana, piszczeli lub uda przy bieganiu – co oznacza?

Szerokie pasmo (A) przytwierdza się do ścięgna mięśnia czworogłowego, rzepki i ścięgna rzepki.

Szeroka zbita część centralna (C) przytwierdza się do guzka Gerdy’ego i głębokiej powięzi nogi, a cienka, ale wytrzymała część rozciąga się z tyłu (P), mocując mięsień dwugłowy uda i ścięgno, głowę kości strzałkowej i głęboką powięź uda.

Te punkty przyczepu współpracują ze sobą podczas zginania i prostowania, by zapewnić kompleksową stabilizację bocznej części kolana.

Głębsze włókna pasma biodrowo-piszczelowego są przytwierdzone do kłykcia bocznego za pomocą włóknistych pasemek, połączonych z powłoką silnie unerwionej tkanki tłuszczowej. Te głębsze pasma są powszechnie nazywane włóknami Kaplana i są przymocowane do wyniosłości noszącej nazwę guzka nadkłykciowego.

Dzięki temu umocowaniu pasmo biodrowo-piszczelowe nie może ocierać się tam i z powrotem o guzek, co wynika ponownego przeanalizowania koncepcji tarcia jako przyczyny bólu.

Przytwierdzenie zarówno do rzepki, jak i mięśnia dwugłowego uda w jeszcze większym stopniu zmniejsza ruchy przód/tył, gdy kolano się zgina i prostuje.  

Ból kolana, piszczeli lub uda przy bieganiu – co oznacza?

Zdjęcia rezonansu magnetycznego ukazujące włókniste pasma (oznaczone strzałkami) przytwierdzające pasmo do bocznego nadkłykcia (LE) kości udowej (F).

Mechanizm schorzenia

Obecnie uważa się, że to nie tarcie powoduje podrażnienie pasma biodrowo-piszczelowego, ale ciśnienie wywierane przez przyległą tkankę tłuszczową może być przyczyną.

Obszar, w którym pasmo biodrowo-piszczelowe przyczepia się do bocznej części kolana jest wypełnione tkanką tłuszczową i możliwe jest, że powtarzalny nadmierny ucisk tkanek powoduje ich uwięźniecie.

Tkanka tłuszczowa zawiera wiele naczyń krwionośnych i zakończeń nerwowych (ciałka Paciniego), co powoduje, że podejrzewa się, iż to ona jest strukturą wywołującą ból w zespole pasma biodrowo-piszczelowego.

Możliwe, że powłoka tkanki tłuszczowej zostaje podrażniona z innego, nieznanego powodu i ból jest spowodowany uciskiem podrażnionej tkanki. Możliwe również, że przeciążenie włókien Kaplana powoduje zapalenie przyczepów ścięgnistych w miejscu, gdzie włókna przyczepiają się do kości (guzek nadkłykciowy). 

Ból kolana, piszczeli lub uda przy bieganiu – co oznacza?

Teoria ucisku jest obecnie najpopularniejsza w medycynie sportowej.

Nacisk pasma biodrowo-piszczelowego na nadkłykieć jest najsilniejszy przy zgięciu kolana pod kątem 30o i zwiększa się przy skręcie piszczeli do wewnątrz ( podczas fazy odbicia w biegu).

Ten skręt do wewnątrz nosi nazwę rotacji przyśrodkowej piszczeli. Kiedy kolano się prostuje i kość piszczelowa rotuje na zewnątrz, ucisk się zmniejsza.

Można byłoby oczekiwać, że ograniczenie zginania kolana i rotacji piszczeli może zmniejszyć ból pasma biodrowo-piszczelowego podczas fazy podparcia (kiedy stopa znajduje się na podłożu). Niestety badania wykazały, że nie w tym tkwi problem i nie ma różnicy w zginaniu kolana, a tym bardziej rotacji piszczeli (względem podłoża) u osób, które rozwijają ból pasma biodrowo-piszczelowego.

Istnieją dwa sposoby mierzenia przyśrodkowej rotacji piszczeli. Jedna metoda odnosi się do stopy, a druga do kości udowej. Podczas fazy odbicia (gdy kolano się zgina po lądowaniu), zarówno kość piszczelowa jak i udowa obracają się do wewnątrz.

Podczas fazy rozpędu obie struktury rotują na zewnątrz. Jest to normalny schemat ruchu. 

Ból kolana, piszczeli lub uda przy bieganiu – co oznacza?

Względna rotacja między kością piszczelową a kością udową powoduje ucisk poduszeczki tłuszczowej

Jeśli kość udowa nie rotuje do wewnątrz w takim samym stopniu, jak kość piszczelowa, wówczas rotacja wewnętrzna piszczeli będzie większa w porównaniu z kością udową. Z innego punktu widzenia można powiedzieć, że rotacja boczna kości udowej jest większa (względem kości piszczelowej). 

Terapeuci często próbują ograniczyć przyśrodkową rotację piszczeli względem podłoża, z powodu wielu schorzeń związanych z bieganiem. Często w tym celu stosuje się wkładki ortopedyczne.

Wkładki są często zalecane, by zmniejszyć stopień nawracania stopy (pronacji). W efekcie to zmniejsza rotację wewnętrzną piszczeli, przy wyjściu z założenia leczenia schorzenia w kierunku ‘od podstawy, w górę’.

Przykładem tego podejścia jest zmiana biomechaniki nogi, poprzez wpływ na stopę.

Istnieją sprzeczne dowody dotyczące odnoszenia rotacji przyśrodkowej piszczeli do teorii leczenia ‘od podstawy, w górę’, w związku z bólem pasma biodrowo-piszczelowego.

Badanie wykazało, że osoby u których występuje ból pasma biodrowo-piszczelowego mają mniejszą rotację wewnętrzną piszczeli względem podłoża, niż osoby zdrowe.

W tych przypadkach wkładki ortopedyczne mogą mieć niewielki wpływ na zespół pasma biodrowo-piszczelowego.

Jednakże, inne badanie wykazało, że u osób z bólem pasma biodrowo-piszczelowego dochodzi do większego obracania stopy do wewnątrz, gdy są zmęczone.

Kluczowym czynnikiem jest stan zmęczenia biegacza

Podejście w kierunku ‘od podstaw w górę’ powinno być odpowiednie w tych przypadkach.

Klinicyści powinni zwrócić uwagę na to, że bardzo mało badań jest wykonywanych, gdy biegacze są zmęczeni i prawdopodobnie biomechanika wówczas się zmienia.

Doświadczony klinicysta powinien być w stanie zidentyfikować tę podgrupę i wkładki ortopedyczne mogą w ich przypadku być pomocne. Zazwyczaj tacy pacjenci są kierowani do podologa.

Inne podejście polega na szukaniu przyczyny w kierunku ‘od biodra w dół’. Odnosi się to do kontrolowania nogi poprzez wpływ na mechanikę biodra i miednicy.

To podejście jest oparte na założeniu, że ruchy kończyny dolnej są głównie wywołane tym, co dzieje się najpierw w obrębie biodra i miednicy. Biodro staje się miejscem kontrolującym kończynę dolną.

Można to zauważyć poprzez liczne ćwiczenia mięśnia pośladkowego i mięśni głębokich, które zaleca się w prawie wszystkich przypadkach urazów podudzia u biegaczy.

Niestety wydaje się, że wzmacnianie mięśnia pośladkowego w niewielkim stopniu wpływa na zmianę ruchów podudzia podczas biegu. Nie oznacza to, że te ćwiczenia nie są pomocne. Wręcz przeciwnie, wykazano, że wzmacnianie tych mięśni z pewnością zmniejsza objawy zespołu pasma biodrowo-piszczelowego. Wydaje się tylko, że ta metoda nie ma nic wspólnego ze zmianą wzorców ruchowych podczas biegania.

Żeby zmienić ruchomość, musisz zmienić sposób poruszania

Innym elementem ruchu, związanym z bólem pasma biodrowo-piszczelowego, oprócz wewnętrznej rotacji piszczeli, jest przywodzenie stawu biodrowego. Jest to ruch biodra do wewnątrz, względem miednicy. Można na to spojrzeć na dwa sposoby.

Ból kolana, piszczeli lub uda przy bieganiu – co oznacza?    Ból kolana, piszczeli lub uda przy bieganiu – co oznacza?

Na obrazku po lewej stronie widzimy poziomo ustawioną miednicę, z nogą kierującą się do wewnątrz (przywodzenie prawej nogi), na obrazku po prawej widzimy opadanie prawej strony miednicy i wyprostowaną lewą kość udową (przywiedzenie lewej kończyny lub przywiedzenie stawu biodrowego do miednicy). Kluczem jest sposób poruszania się kości udowej względem miednicy – nie względem osi wertykalnej.

Czasami te ruchy pojawiają się równocześnie.

Nasuwa się pytanie, w jaki sposób przywodzenie stawu biodrowego stwarza większe ryzyko ucisku poduszeczki tłuszczowej pasma biodrowo-piszczelowego. Jak dotąd nie ma jednoznacznego wyjaśnienia tej kwestii. Spróbujemy jednak to wyjaśnić, odnosząc się do powyższego obrazka. Gdy miednica obniża się po lewej stronie, staw biodrowy po stronie prawej musi ulec przywiedzeniu.

To zmusza biodro do przyjęcia ciasnej pozycji, w której uciskane są przyśrodkowe części stawu. Podczas próby zmniejszenia ciasnoty pozycji kość udowa musi ulec rotacji zewnętrznej, podczas gdy lewa część miednicy ulega rotacji do przodu, podczas fazy przenoszenia lewej nogi. Jeśli nie rotuje ona na zewnątrz, dochodzi do ucisku w obrębie biodra.

Leia também:  Śpiączka wątrobowa – co to jest, przyczyny, objawy, leczenie, rokowania

Innymi słowy, prawa noga jest zmuszona do rotacji zewnętrznej. (Będzie to widoczne u osób z ograniczonym zakresem rotacji przyśrodkowej w obrębie stawu biodrowego.

Wynikająca z tego rotacja boczna kości udowej (względem piszczeli) powoduje zwiększony nacisk na pasmo biodrowo-piszczelowe w okolicy kolana (i możliwy ucisk na tkankę tłuszczową) jeśli kość piszczelowa nie będzie również rotować na zewnątrz.

Nie jest do końca pewne, czy taki jest mechanizm schorzenia. Wiadomo natomiast, że przywodzenie biodra i rotacja przyśrodkowa piszczeli to zmienne, które należy zredukować.  

Sposoby walki z bólem pasma biodrowo-piszczelowego – ćwiczenia i leczenie

Jak można zredukować przywodzenie stawu biodrowego i rotację przyśrodkową piszczeli?

Pytanie powinno brzmieć, jak możemy zmniejszyć boczne opadanie miednicy (przywodzenie miednicy), zmniejszyć rotację boczną kości udowej lub zwiększyć rotację boczną piszczeli.

Jednym ze sposobów jest wykorzystywanie materiałów filmowych. Biegacz musi najpierw zyskać świadomość nieprawidłowego wzorca ruchu, żeby mógł go zmienić.

Gdy uświadomi sobie opadanie miednicy, powinien zacząć wykonywać serię ćwiczeń unoszących miednicę, żeby zyskać większą świadomość odnośnie tego, jak można kontrolować ruchy w tej okolicy.

Jednakże same ćwiczenia unoszenia miednicy rzadko są wystarczające.

Największe korzyści w zmianie wzorca ruchowego można uzyskać poprzez promowanie wczesnego zginania biodra i ustawiania miednicy w pozycji przód-tył, podczas biegania. Odkryto, że próba czynnego promowania unoszenia bocznej części miednicy podczas biegania jest właściwie niewykonalna dla większości osób.

Zamiast tego wydaje się, że stosowanie wczesnego napędu przenoszonego z kolana (zginanie biodra) promuje lepszą stabilizację po przeciwległej stronie.

Często widzimy, że miednica nie obniża się tak samo mocno w porównaniu do przeciwległej strony (boczne opadanie miednicy), kiedy promowane jest wczesne zginanie biodra.

Innym zaleceniem, które przynosi dobre skutki, jest wykonywanie ruchów miednicy do przodu i do tyłu. Wydaje się, że promuje to większą stabilność w całym obszarze lędźwiowo-miedniczno-biodrowym. Niekiedy nazywa się to bieganiem z uniesioną miednicą.

Można to dopełnić ćwiczeniami z ramionami uniesionymi nad głową i ćwiczeniem skip A, często wykonywanym przez sprinterów. Skonsultuj się ze swoim trenerem odnośnie dalszych pomysłów na poprawę obciążenia bioder/miednicy.

Poprawa zakresu ruchu rotacji przyśrodkowej w obrębie stawu biodrowego również może być pomocna, jeśli ruchomość jest ograniczona.

Boczna rotacja kości piszczelowej może zostać skorygowana poprzez stosowanie wkładek ortopedycznych lub zmniejszenie odwracania stopy. Wkładki ortopedyczne przynoszą różne rezultaty, ale niekiedy są skuteczne.

  • Kiedy stopa ulega nadmiernemu odwracaniu, może wiązać się z tym zwiększona rotacja wewnętrzna kości piszczelowej.
  • Innym czynnikiem biomechanicznym, który zwiększa ucisk na pasmo biodrowo-piszczelowe, jest nadmierne krzyżowanie stóp.
  • Jak można zauważyć, istnieje kilka czynników biomechanicznych, które łączą się, zwiększając ucisk na tkankę tłuszczową pasma biodrowo-piszczelowego lub włókna Kaplana, którymi pasmo biodrowo piszczelowe przytwierdza się do kości udowej.
  • Należą do nich:
  • Zwiększone przywodzenie stawu biodrowego
  • Zwiększona przyśrodkowa rotacja piszczeli
  • Nadmierne krzyżowanie stóp

Uważny czytelnik może zauważyć, że te same czynniki uważa się za odpowiedzialne za kilka innych urazów biegaczy.

Odpowiedź na pytanie, dlaczego u niektórych osób powstaje ból pasma biodrowo-piszczelowego, a u innych pojawia się ból goleni lub inne schorzenia, wymaga dalszych badań.

Jeśli uważasz, że stosowanie wałka piankowego lub wykonywanie dziwnych ćwiczeń gimnastycznych jest dla Ciebie dobre, nie przerywaj ich, ale nie rozciągają one pasma biodrowo-piszczelowego. Różne rodzaje leczenia są odpowiednie dla różnych ludzi. Henry Ford powiedział:

  1. Jeśli sądzisz, że potrafisz – masz rację.
  2. Jeśli sądzisz, że nie potrafisz – również masz rację.
  3. Trudniejsze i dłużej trwające przypadki przeciążenia taśmy biodrowo-piszczelowej przy przyczepie kolanowym wymagają ostrzykiwania pod kontrolą USG osoczem bogatopłytkowym PRP (Platelets Rich Plasma), ASP (Autologeus Conditioned Plasma).
  4. Często wyszukiwane tematy:

Kolano biegacza – objawy, leczenie, ćwiczenia, rehabilitacja

Bieganie – to ostatnio najbardziej popularna forma aerobowego wysiłku. Obserwujemy Warszawskie ulice i widzimy wielu miłośników biegania : kobiety i mężczyźni w różnym wieku i z różnym stopniem kondycji fizycznej.

Biegają gdyż pragną dbać o zdrowie i kondycję, inni biegają by zgubić zbędne kilogramy, jeszcze  inni by uczestniczyć w licznych biegach ulicznych, pobijać swoje rekordy i zdobywać medale.

I rzeczywiście, ta z pozoru prosta w swej formie aktywność, przynosi wiele korzyści: wzmacnia system krążenia i odpornościowy, poprawia pojemność oddechową płuc, poprawia ogólną wydolność organizmu, przyspiesza metabolizm i pozwala zrzucić zbędne kilogramy oraz zredukować napięcia związane ze stresem.

Każdy kto zamierza rozpocząć bieganie zaopatruje się w odpowiedni strój, wygodne buty i aplikację na telefon, pozwalającą mierzyć przebyty dystans, tempo itp. Każdy zazwyczaj też wie, że zaczynamy bieganie powoli, stopniowo zwiększając dystans, i tempo.  Wszystko przygotowane, jesteśmy gotowi. Idziemy pobiegać. Jest przyjemnie. W naszym mózgu wydzielają się endorfiny. Mimo zmęczenia czujemy się wspaniale.

Aż do momentu, kiedy zaczynamy odczuwać ból na zewnętrznej części kolana. Jest tępy, nasila się wraz ze wzrostem natężenia treningu. Pojawia się zarówno podczas zginania jak i prostowania kolana oraz przy nacisku na to miejsce. Występuje też podczas wykonywania ruchów bocznych uda.

Przyczyny bólu kolana

Przyczyną tych dolegliwości jest tzw. zespół pasma biodrowo-piszczelowego. Jest to struktura łącznotkankowa, biegnąca od pośladka i mięśnia napinacza powięzi szerokiej po zewnętrznej stronie uda i przyczepia się poniżej kolana do zewnętrznej części piszczeli. Bierze udział w prostowaniu kolana i odwiedzeniu uda.

W wyniku przeciążenia i wzmożonego jej napięcia dochodzi do tarcia o boczny nadkłykieć kości udowej.

Największe przeciążenie powięzi daje się odczuć gdy mamy słabe mięśnie pośladków i ud, szpotawość kolan lub różnicę w długości kończyn ale także gdy biegamy po nierównym podłożu i podczas biegania w górę i w dół ( najczęściej podczas zbiegania z górki).

Ból kolana, piszczeli lub uda przy bieganiu – co oznacza?

Postępowanie

Gdy zaobserwujemy u siebie opisane objawy nie zwlekajmy, reagujmy od razu. Im dłużej będziemy zwlekać z podjęciem terapii tym dłużej będzie trwał proces leczenia. Najlepiej jest zgłosić się do wykwalifikowanego fizjoterapeuty. Zabiegi terapii manualnej są leczeniem z wyboru .

W połączeniu z ćwiczeniami rozciągającymi  i ćwiczeniami wzmacniającymi mięśnia  przynoszą najlepsze efekty.  W pierwszej kolejności skupimy się na rozluźnieniu nadmiernie napiętych tkanek i przywróceniu  im elastyczności.

Następnie podejmiemy próbę naprawy zaburzonej biomechaniki ruchu i błędy techniczne powtarzane podczas biegu – wyregulujemy długość kroków, skorygujemy ustawienie stóp i kolan podczas biegu oraz ustawienie tułowia względem reszty ciała. Wyeliminujemy niekorzystne nawyki ruchowe.

W niektórych przypadkach pomocne może być też zastosowanie odpowiednich wkładek do butów.

Niekiedy, przy bardzo dużym przeciążeniu, występuje miejscowy stan zapalny na dalszym przyczepie powięzi. Wówczas zalecane są także zabiegi fizykoterapeutyczne jak laser, jonoforeza, krioterapia, fala uderzeniowa, Tens.

 Zespół pasma biodrowo-piszczelowego to bardzo częsta przypadłość wśród biegaczy. Pojawiających się pierwszych objawów absolutnie nie należy lekceważyć. W ramach profilaktyki zalecamy wykonywanie solidnej rozgrzewki przed bieganiem oraz kończenie treningu biegowego ćwiczeniami rozciągającymi, które mają za zadanie przywracanie elastyczności tkankom po wykonanym wysiłku.

Osoby biegające bardziej wyczynowo, w momencie pojawienia się dolegliwości, będą niestety zmuszone zrobić sobie kilkutygodniową przerwę  w bieganiu.

Przystępując więc do treningów biegowych warto zadbać o wcześniejsze ogólnorozwojowe przygotowanie, które pomoże uniknąć groźnych i bolesnych kontuzji. Sprawi, że bieganie będzie naprawdę przyjemne i efektywne.

Ból kolana, piszczeli lub uda przy bieganiu – co oznacza?

FitMedica – Specjalistyczne Centrum Zdrowia w Falenicy zaprasza na Trening  Ogólnokondycyjny   –   ,, Biegaj zdrowo” przygotowujący do biegania  oraz na konsultację z fizjoterapeutą w razie wystąpienia wszelkich  dolegliwości bólowych.

Ból kolana po bieganiu – przyczyny i leczenie. Profilaktyka kolana biegacza, zwichnięcia kolana i innych kontuzji stawu kolanowego

Ból kolana po bieganiu to częsta przypadłość, najczęściej związana z jego przeciążeniem. Dolegliwości mogą być jednak na tyle silne, że nie tylko uniemożliwiają aktywność sportową, ale też utrudniają wykonywanie codziennych czynności. Warto wiedzieć, jak im zapobiegać, a także jak leczyć ból związany z kolanem biegacza.

Ból kolana po bieganiu jest częstym zjawiskiem, a urazy układu ruchu nie są niczym niezwykłym wśród osób, które regularnie uprawiają ten rodzaj aktywności.

Większość kontuzji kolana dotyczy jego przedniego przedziału, czyli miejsca, w którym mięsień czworogłowy przyczepia się do rzepki i w którym znajduje się więzadło rzepki wraz z przyczepem do guzowatości kości piszczelowej. Razem stanowią aparat wyprostny kolana.

Ból kolana po bieganiu wynika z urazów o charakterze przeciążeniowym, a zespół odczuwanych dolegliwości bólowych określa się jako zespół bólu rzepkowo-udowego (Patello Femoral Pain Syndrome, PFPS). Potoczna nazwa tego zespołu bólowego to kolano biegacza.

Przyjęte określenie jest nieco mylne, bowiem dolegliwość pojawia się także u osób, które nie uprawiają sportu, a ból może nie pochodzić z samego kolana.

W kolanie biegacza ognisko bólu umiejscowione jest w okolicy rzepki kolana, przeważnie poniżej i nieco z boku. Dolegliwości mogą być odczuwane także powyżej lub pod samą rzepką, jak również pośrodku kolana.

Ból kolana po bieganiu daje wrażenie, że jego ognisko zlokalizowane jest w powierzchni stawu rzepkowo-udowego. W praktyce sam staw rzadko bywa źródłem dolegliwości bólowych.

Wynika to z faktu, że wierzchnie warstwy powierzchni stawowych nie są unerwione.

Ból w tym miejscu pojawia się wyłącznie przy poważnych kontuzjach, które skutkują uszkodzeniem chrząstki w stopniu znacznym, gdy dochodzi do odsłonięcia powierzchni z zakończeniami nerwowymi.

Ból w kolanie najczęściej pochodzi z wewnętrznej warstwy torebki stawowej, nazywanej błoną maziową. Uczucie bólu mogą wywoływać także nieprawidłowo napięte tkanki miękkie otaczające kolano.

W sytuacji, gdy kontuzja wynika z przeciążenia, ból jest odczuwany wtedy, gdy nogi zbyt długo są ułożone w pozycji zgiętej (np.

podczas siedzenia), jak również podczas korzystania ze schodów lub przy schodzeniu ze stromej powierzchni.

Ból kolana po bieganiu daje nam znać, że coś niedobrego dzieje się w stawie rzepkowo-udowym. Może utrzymywać się nawet przez kilka miesięcy. Dolegliwości ulegają nasileniu wraz ze wzrostem aktywności fizycznej. Częściowo wynika to z funkcji, jaką pełni staw rzepkowo-udowy.

Leia também:  Dlaczego trudno rzucić palenie?

Spośród wszystkich stawów to właśnie staw rzepkowo-udowy odpowiedzialny jest za przenoszenie największych obciążeń, które czasami przekraczają dwunastokrotność masy ciała człowieka.

Jeżeli staw funkcjonuje prawidłowo, przez długie lata dobrze radzi sobie z tym wyzwaniem.

Jeżeli jednak pojawiają się jakiekolwiek zburzenia, problemem może być nawet wykonywanie najprostszych czynności niezwiązanych z aktywnością sportową.

Za prawidłowe funkcjonowanie stawu rzepkowo-udowego, a konkretnie – za prawidłowy ślizg rzepki wzdłuż powierzchni stawowej w trakcie zgięcia i wyprostu odpowiada cały szereg różnych czynników – od właściwego uformowania powierzchni stawowej kości udowej, poprzez właściwą funkcję stabilizującą troczków i więzadeł, aż po prawidłowe funkcjonowanie mięśnia czworogłowego uda. Aby każdy z wymienionych mechanizmów mógł spełniać swoją funkcję, należy zadbać o kontrolę ustawienia stawów biodrowych i skokowych w trakcie biegu.

Wśród najczęstszych przyczyn nieprawidłowej pracy stawu rzepkowo-udowego wymienia się czynniki takie jak m.in.:

  • zbyt duża pronacja stawu skokowego,
  • słabe mięśnie pośladkowe,
  • zbyt duże napięcie pasma biodrowo-piszczelowego,
  • opóźnienie skurczu mięśnia czworogłowego uda, wynikające z niedostatecznej siły jego głowy przyśrodkowej,
  • skrócenie mięśnia czworogłowego uda,
  • niewłaściwy kąt Q, czyli w uproszczeniu stopień odchylenia palców stóp względem pięt przy stawianiu stóp.

Ból kolana, piszczeli lub uda przy bieganiu – co oznacza?

Trening HIIT – 10 powodów, dla których to najlepsza metoda ćwiczeń

Ból kolana po bieganiu może być spowodowany nieprawidłową osią jego pracy, na co wpływa zbyt duża rotacja stawu skokowego. Powodem może być jego pronacja, czyli rotacja wewnętrzna, gdy kostki nóg „uciekają” do środka.

Uniesienie bocznej krawędzi stopy i obniżenie jej łuku przyśrodkowego sprawia, że w kolanie zachodzi rotacja do zewnętrznej strony kości piszczelowej, a samo kolano zaczyna „uciekać” ku środkowi.

Doprowadza to do nieprawidłowego zwiększenia kąta Q i w konsekwencji – do niewłaściwej pracy stawu.

Nieprawidłowości w pracy stawu kolanowego mogą też wiązać się z nadmierną rotacją zewnętrzną stopy (supinacją), gdy kostki nóg odchylają się na zewnątrz.

Ból kolana po bieganiu może być spowodowany niewystarczającą siłą pracy mięśni pośladkowych: wielkiego i średniego.

Odpowiadają one za wytwarzanie siły rotującej do zewnątrz i odwodzącej w stawie biodrowym, co oznacza, że to właśnie te mięśnie w znacznym stopniu kontrolują pracę biodra.

Jeżeli ich siła jest niewystarczająca, w trakcie ruchu dochodzi do zmiany toru ślizgu rzepki, co może skutkować kontuzją.

Ból kolana po bieganiu a napięcie pasma biodrowo-piszczelowego

Ból kolana po bieganiu często jest rezultatem nadmiernego napięcia pasma biodrowo-piszczelowego. Wynika to z budowy tej struktury, a dokładnie – z lokalizacji jej przyczepów końcowych.

Pasmo biodrowo-piszczelowe to przebiegająca bocznie część powięzi szerokiej. Rozpoczyna się w górnej części miednicy i biegnie pionowo w dół, aż do kłykcia bocznego kości piszczelowej.

Pasmo odpowiada za ustalenie stawu kolanowego w pozycji wyprostowanej oraz za jeszcze silniejsze zginanie stawu znajdującego się już w pozycji zgiętej. Pasmo kontroluje także rotację uda do wewnątrz oraz pomaga w zgięciu nogi w stawie biodrowym.

Należy podkreślić, że podczas kroku biegowego pasmo biodrowo-piszczelowe stabilizuje udo i kolano w trakcie fazy podparcia.

Napięcie pasma biodrowo-piszczelowego skutkuje jego skróceniem, co doprowadza do pociągnięcia rzepki w kierunku górnym-zewnętrznym i wypchnięciem kolana w kierunku przyśrodkowym. Skutkuje to nieprawidłową pracą stawu kolanowego i jego łatwymi urazami.

Ból kolana po bieganiu może mieć związek z nieprawidłową pracą mięśnia czworogłowego uda, który w największym stopniu odpowiada za prostowanie stawu. Jeżeli mięsień jest napięty lub skrócony, zgięcie kolana doprowadza do zbyt silnego docisku rzepki do powierzchni stawowej.

Częścią mięśnia czworogłowego, która odpowiada za pociągnięcie rzepki w kierunku przyśrodkowym, jest tzw. głowa przyśrodkowa. W dużej mierze to właśnie ten fragment odpowiada za jej prawidłowy ślizg. Jeżeli głowa przyśrodkowa jest osłabiona, następuje opóźnienie skurczu. W konsekwencji zmienia się tor ślizgu rzepki, przez co pojawia się ból.

Ból kolana po bieganiu może być spowodowany zwiększonym kątem Q, czyli kąta pomiędzy linią przechodzącą od przedniego-górnego kolca biodrowego do środka rzepki a linią biegnącą od środka rzepki do guzowatości kości piszczelowej.

Przyjmuje się, że właściwy kąt Q to 14 stopni u mężczyzn i 17 stopni u kobiet. Skąd bierze się tak duża rozbieżność? Wynika to z anatomicznej budowy przedstawicieli obu płci. Miednica kobiet jest szersza, co skutkuje naturalnym zwiększeniem kąta Q.

Jeżeli jednak kąt Q jest zbyt duży, kolano „ucieka” do wewnątrz, co skutkuje jego nieprawidłową pracą i wystąpieniem bólu.

Do jego zwiększenia w trakcie ruchu może przyczynić się też niedostateczna siła mięśni pośladkowych, co uniemożliwia zachowanie prawidłowej kontroli stawu biodrowego.

Winna może być też zwiększona pronacja w stawie skokowym i zbyt duża rotacja zewnętrzna kości piszczelowej względem udowej.

Ból kolana po bieganiu może wynikać z prostych błędów treningowych. Dotyczy to przede wszystkim osób, które dopiero rozpoczynają swoją przygodę z tym sportem.

Wśród częstych błędów treningowych na pierwszym miejscu należy wymienić przetrenowanie. Osoby początkujące, kiedy nabiorą już odrobinę wprawy, często chcą dorównać zaawansowanym biegaczom. To ewidentny błąd, który skutkuje przeciążeniem stawu rzepkowo-udowego.

Podstawą postępów w bieganiu jest dobrze przygotowany plan treningowy, który uwzględnia dobór kilometrażu oraz dni nietreningowe przeznaczone na regenerację mięśni. Warto pamiętać, że duże mięśnie potrzebują więcej czasu na powrót sprawności po intensywnym wysiłku.

Częstym błędem biegaczy jest też niewłaściwy dobór obuwia. Podczas jego zakupu w pierwszej kolejności należy uwzględnić ewentualne wady ortopedyczne, jak choćby płaskostopie, stopę wydrążoną czy nadmierną rotację stawu skokowego.

Jeżeli problemy są poważne, zamiast drogich butów biegowej o specjalnej konstrukcji dla stopy pronującej lub supinującej warto wybrać obuwie neutralne i wyposażyć je we wkładki wykonaną na zamówienie.

Często zdarza się tak, że stopy mają złożone wady, które na dodatek się od siebie różnią, i tylko wkładki dopasowane do ich anatomicznego kształtu są w stanie skorygować nieprawidłowe ustawienie całego narządu ruchu.

Może zdarzyć się też tak, że ból wystąpi po zmianie butów na nowe, nawet gdy te zostały dobrane w prawidłowy sposób. To normalna oznaka tego, że ciało próbuje dostosować się do nowych warunków. Dolegliwości najczęściej ustępują same przy drugim bądź trzecim treningu.

Przy bieganiu ważne jest też to, by zmieniać przeznaczone do tego buty. Każdy model ma inną konstrukcję i wymaga nieco innej pracy nóg, dzięki czemu nie pozwala to na utrwalenie się wad związanych np.

z wymuszonym ustawieniem stopy. Inną kwestią jest funkcjonalność nowoczesnych pianek amortyzujących, stosowanych w konstrukcji nowoczesnych butów biegowych.

Po biegu jej struktury wymagają czasu, by w pełni odzyskać swoje właściwości.

Warto ponadto pamiętać, że duże znaczenie dla zdrowia kolan ma nawierzchnia, po której biegniemy. Asfalt zapewnia słabą amortyzację, co sprzyja powstawaniu kontuzji, zwłaszcza podczas biegu długodystansowego. Z kolei nierówny teren mocno obciąża kolano, gdyż staw stara się kompensować nierówności. Warto zatem wprowadzić zasadę różnicowania nawierzchni.

Ból kolana, piszczeli lub uda przy bieganiu – co oznacza?

Spalanie kalorii bez uprawiania sportu? Tyle energii kosztuj…

Ból kolan po bieganiu nie jest wyłącznie efektem błędów treningowych i uwarunkowań fizjologicznych. Nie zawsze wskazuje też na kolano biegacza. Często wynika z niewłaściwych nawyków i przyzwyczajeń, które towarzyszą naszym codziennym czynnościom.

Bólowi kolana sprzyja długotrwała pozycja siedząca (np. za biurkiem, przed telewizorem, za kierownicą), ponieważ powoduje punktowy uciskowi chrząstki. W rezultacie na jej powierzchni tworzy się „odcisk”, co jest określane jako kolano kinomana.

W przypadku kobiet ból kolan po bieganiu może być rezultatem częstego chodzenia w butach na obcasie. Takie obuwie wymusza nieprawidłowy chód, podczas którego staw nie ulega całkowitemu wyprostowaniu. Skutkuje to zaburzeniem dopływu substancji odżywczych i działających smarująco i w konsekwencji – wystąpieniem dolegliwości bólowych.

Ból kolana podczas biegania może być efektem nieprawidłowej budowy anatomicznej stawu kolanowego. U niektórych osób przyczep więzadła rzepki na kości piszczelowej charakteryzuje się umiejscowieniem bocznym. Skutkuje to nieprawidłowym ślizgiem rzepki po powierzchni stawowej – z bocznym odchyłem.

Ból kolana po bieganiu – diagnoza i leczenie kolana biegacza

Ból kolana po bieganiu jest dolegliwością, z którą wiele osób próbuje poradzić sobie we własnym zakresie. Nie jest to dobra praktyka, bowiem samodzielne stwierdzenie przyczyny występowania dolegliwości bólowych nie jest możliwe, tym bardziej, że kolano biegacza może mieć różne źródła.

W przypadku kolana biegacza techniki domowe można stosować wyłącznie w ramach pierwszej pomocy, między treningiem a wizytą u lekarza. Dolegliwości bólowe może złagodzić zimny okład i środek przeciwbólowy do stosowania miejscowego (maść lub krem). Jeżeli pojawił się obrzęk, nogę należy trzymać w pozycji uniesionej.

Przy bólu kolana w pierwszej kolejności należy udać się do ortopedy, który przyjrzy się całemu układowi ruchu. Może się zdarzyć, że określenie przyczyny występowania bólu będzie wymagało przeprowadzenia badań obrazowych – USG lub RTG. W niektórych przypadkach zlecane może być też wykonanie rezonansu magnetycznego.

Leczenie kolana biegacza może wymagać rehabilitacji prowadzone pod okiem fizjoterapeuty. Na podstawie diagnozy lekarskiej będzie mógł on stwierdzić przyczynę przeciążenia i dobrać właściwy zakres ćwiczeń i technik manualnych. W ten sposób tkanki odzyskają właściwe napięcie, a osłabione mięśnie zostaną wzmocnione.

Gdy już wyleczymy kolano biegacza, w stopniowym powrocie do treningów pomocna może okazać się opaska uciskowa, które stabilizuje kolano i poprawia pracę stawu. Należy jednak pamiętać, że opaski nie należy stosować bez konsultacji z fizjoterapeutom bądź z lekarzem ani traktować jej jako pomocy doraźnej, gdy wystąpią dolegliwości bólowe.

Leia também:  Spuchnięte stopy – jakie są przyczyny obrzęku stóp?

Ból kolana po bieganiu może wykluczyć nas z treningów na długi czas, czego skutkiem będzie stopniowy spadek formy. Dlatego zamiast leczyć kolano biegacza, lepiej mu zapobiegać.

Podstawą profilaktyki jest solidna rozgrzewka przed treningiem, która pozwoli przygotować mięśnie do wzmożonej aktywności. Po każdym treningu warto poświęcić trochę czasu na rozciąganie mięśni. Minimalna zalecana porcja stretchingu to godzina tygodniowo. Pozwala to zredukować zakwasy i uniknąć kurczy mięśni.

W profilaktyce urazów nie tylko kolana, ale całego narządu ruchu niezwykle ważna jest odpowiednia dieta.

Należy zadbać nie tylko o właściwą podaż białka i węglowodanów, stosowną do intensywności treningów, ale też spożycie roślinnych przeciwutleniaczy, które zwalczają stan zapalny. Wrogiem zdrowych mięśni i stawów jest natomiast kofeina, alkohol i stres.

Chcą zapobiegać bólom kolan warto zadbać o równomierny rozwój wszystkich mięśni, gdyż o sprawności naszego ciała decyduje najsłabszy z nich. Dla biegacza szczególnie istotnymi partiami są mięśnie pośladków i mięsień czworogłowy uda. Ich osłabienie w znacznym stopniu zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia urazu.

Sporo czasu należy poświęcić pracy nad techniką biegu. Wszystko to pozwoli znacznym stopniu zminimalizować ryzyko wystąpienia bólu i kontuzji.

ZOBACZ: Czy bieganie boso po piasku jest zdrowe?

Ból piszczeli – co go wywołuje i jak radzić sobie z bólem kości piszczelowej?

Ból kości piszczelowej podczas chodzenia czy treningu stanowi częsty powód konsultacji ortopedycznych. Przyczyna dolegliwości może być prozaiczna i łatwa do wyeliminowania, zdarza się jednak, że piszczel boli na skutek poważnych urazów i chorób. Sprawdź, co wywołuje ból nóg w piszczelach i jakie są sposoby jego leczenia.

Ból piszczeli przy bieganiu i przy chodzeniu – przyczyny

Ból kości piszczelowej to powszechna dolegliwość o zróżnicowanym podłożu. Za ból podudzia wzdłuż kości piszczelowej mogą odpowiadać nieprawidłowe nawyki dotyczące higieny pracy (np. długotrwałe przesiadywanie w jednej pozycji), chodzenie w źle dopasowanym obuwiu, błędy treningowe, a także schorzenia.

Aby zadecydować o tym, jakie leczenie podjąć (do dyspozycji mamy m.in. fizykoterapię, noszenie wkładek ortopedycznych, masaż), należy dokładnie ustalić, dlaczego bolą piszczele.

Przed wizytą u ortopedy, warto zastanowić się, kiedy ból nóg w piszczelach występuje najczęściej: podczas chodzenia lub po treningu czy w czasie odpoczynku; przy dotyku czy też pojawia się samoistnie.

Dowiedz się, co wywołuje przeskakiwanie w kolanie

Dlaczego bolą piszczele podczas chodzenia?

Ból piszczeli podczas chodzenia nierzadko towarzyszy osobom noszącym zbyt ciasne, niewygodne buty.

Objawy problemów z piszczelami mogą doskwierać miłośnikom japonek, które utrwalają nieprawidłowy wzorzec chodu, oraz amatorkom szpilek – wysokie obcasy negatywnie wpływają na pracę ścięgna Achillesa.

Jeśli odczuwasz wieczorny ból nóg od kolan w dół, warto zatem w pierwszej kolejności sprawdzić, czy przyczyna nie leży właśnie w źle dobranym obuwiu.

Za bolące piszczele i kolana w wielu przypadkach odpowiada nadmierne przeciążenie nóg związane z wykonywaniem pracy stojącej bądź wymagającej wielogodzinnego chodzenia. Na ból nóg wzdłuż piszczeli skarżą się też osoby, prowadzące siedzący tryb życia, w tym zawodowi kierowcy.

Nierzadko pacjenci zgłaszają ból piszczeli od kręgosłupa. Dyskomfort może wynikać z ucisku krążka międzykręgowego na nerw korzeniowy, do którego dochodzi m.in. w przebiegu dyskopatii i przy zmianach zwyrodnieniowych. Poza bólem pojawia się wówczas osłabienie mięśni oraz wrażenie drętwienia nogi.

Warto pamiętać, że jako ból w piszczelach interpretowane bywają dolegliwości w obrębie łydek związane z przewlekłą niewydolnością żylną i zakrzepicą. Jeśli dokucza Ci ból w okolicy piszczeli, który nie mija po odpoczynku, a dodatkowo na skórze nóg zauważasz tzw. pajączki, powinieneś skonsultować się z chirurgiem naczyniowym.

Ból kolana, piszczeli lub uda przy bieganiu – co oznacza?

Shin splints – ból piszczeli u biegaczy

Przyczyną bólu piszczeli u osób uprawiających sport bywa brak lub nieumiejętnie przeprowadzona rozgrzewka, a także niedostateczna ilość przerw podczas treningu. Ból może pojawić również, wówczas gdy nie damy mięśniom możliwości regeneracji po zakończonych ćwiczeniach lub gdy trenujemy mimo niedoleczonej kontuzji.

Specyficznym przypadkiem jest shin splints, czyli syndrom napięcia przyśrodkowej strony piszczeli, rozwijający się najczęściej u osób uprawiających jogging.

Ból przedniej i wewnętrznej części podudzia ma charakter przeciążeniowy i obejmuje okostną, mięśnie oraz ścięgna okolicy piszczeli.

Początkowo pojawia się w trakcie aktywności, z czasem doskwiera także podczas chodzenia i po odpoczynku. Może towarzyszyć mu niewielki obrzęk.

Podpowiadamy, jak wybrać stabilizator kolana

Ból kości piszczelowej – stłuczenie, pęknięcie, złamanie

Ból kości piszczelowej po uderzeniu to stosunkowo niegroźna przyczyna dolegliwości, jeśli jednak objawy bólowe nie mijają po kilku dniach, należy wykonać zdjęcie RTG, by sprawdzić, czy nie doszło do pęknięcia kości. Na pęknięcie może wskazywać znaczny obrzęk, krwiak oraz utykanie na stłuczoną nogę. Wprawny fachowiec palpacyjnie wyczuje linię pęknięcia.

Najpoważniejszym stanem wywołującym ból jest złamanie kości piszczelowej. Wyróżnia się:

  • złamanie nasady bliższej kości piszczelowej – dotyczy zwykle sportowców uprawiających koszykówkę, siatkówkę czy jazdę na nartach, a więc dyscypliny wymagające wykonywania zeskoków; objawia się znaczną opuchlizną stawu kolanowego oraz silnym bólem nogi przy każdym ruchu;
  • złamanie nasady dalszej kości piszczelowej – często jest efektem upadku z wysokości lub wypadku komunikacyjnego; pojawia się duży obrzęk stawu skokowego, a ból nogi nasila się przy dotyku;
  • złamanie trzonu kości piszczelowej – może na nie wskazywać trudny do wytrzymania ból piszczeli po uderzeniu; charakterystyczny jest krwiak i znaczne opuchnięcie miejsca urazu oraz całkowity brak możliwości odciążenia kończyny.

Złamanie piszczeli może mieć również charakter przeciążeniowy. Mówimy wówczas o zmęczeniowym złamaniu kości piszczelowej. Powodem są mikropęknięcia kości, do których dochodzi podczas wzmożonych, długotrwałych treningów, bez dostatecznej ilości odpoczynku.

Bolące piszczele – jak sobie poradzić?

Kiedy bolą piszczele, w pierwszej kolejności warto wypróbować domowych metod. Jeśli dolegliwości nie ustąpią lub ulegną nasileniu, powinieneś zgłosić się do specjalisty zajmującego się chorobami układu ruchu.

Sposoby na bolące piszczele

Do domowych sposobów na ból w piszczelach zalicza się stosowanie maści i kremów o działaniu przeciwzapalnym oraz przeciwbólowym, zimne okłady, a przede wszystkim odpoczynek. Bolącej kończyny nie należy forsować, niezbędny jest czas na regenerację mięśni i tkanek. Jeśli przyczyna bólu nie jest poważna, po kilku dniach powinieneś odczuć znaczną poprawę.

Ból piszczeli – leczenie

Jeśli mimo doraźnych działań, ból piszczeli nie ustępuje, należy skorzystać z bardziej zaawansowanych metod. W leczeniu bolących piszczeli stosuje się fizykoterapię: laseroterapię, ultradźwięki, magnetoterapię, które ograniczają stan zapalny i usprawniają proces gojenia. Ulgę przyniesie masaż manualny lub wodny – działa rozluźniająco, zmniejszając ból.

Kinesiotaping na ból w piszczelach

W leczeniu bólu kości piszczelowej pomocne jest plastrowanie. Umiejętnie naklejone taśmy do kinesiotapingu pomagają zniwelować opuchliznę i przyspieszają gojenie się krwiaków. Wspomagają regenerację przeciążonych mięśni i ułatwiają odzyskanie ich prawidłowego napięcia.

Wkładki ortopedyczne

Formą leczenia, a jednocześnie profilaktyki bólu w piszczelach, jest stosowanie wkładek ortopedycznych. Warto sięgnąć po szczególnie, wtedy gdy cierpimy na płaskostopie lub korekcji wymaga biomechanika stopy (np.

 nadmierna pronacja). Wkładki pozwalają przywrócić prawidłowe ułożenie stopy, dzięki czemu poprawie ulega postawa całego ciała.

Zapobiegamy tym samym powstawaniu nadmiernego napięcia mięśniowego w obrębie kończyn, stanowiącego częstą przyczynę bólu.

Sprawdź, czym jest i jak leczyć płaskostopie poprzeczne 

Bibliografia:

  1. https://www.webmd.com/fitness-exercise/shin-splints
  2. Zbigniew Śliwiński, Marcin Krajczy, Dynamiczne plastrowanie – podręcznik Kinesiology Taping, 2014, wyd.1.

Ból piszczeli

Wśród licznych kontuzji biegaczy, najbardziej uciążliwy i zniechęcający do treningu może być ból piszczeli. Ciężko się leczy, często też nawraca. Powysiłkowy ból podudzia tzw. shin splints może przydarzyć się nie tylko początkującym biegaczom, ale i doświadczonym zawodnikom. Ból piszczeli, ból goleni

Dominującym symptomem jest ból w okolicy piszczeli, odczuwany w trakcie wysiłku. Początkowo dolegliwość pojawia się pod koniec treningu, z czasem może występować również w jego początkowej fazie. W ekstremalnych przypadkach ból odczuwalny jest podczas chodzenia lub nawet wypoczynku. W większości przypadków miejsce to jest wrażliwe również na dotyk. Niekiedy pojawia się obrzęk i podskórne pogrubienie wzdłuż przyśrodkowego brzegu piszczeli.

Ból piszczeli – kontuzja może mieć przebieg ostry lub chroniczny

  • dolegliwości ostre – zapalenie okostnej lub zapalenie ścięgien mięśni.
  • dolegliwości chroniczne – mikro-złamania kości, osłabienie okostnej.

Ból piszczeli–przyczyny

Ból piszczeli może mieć różne przyczyny, nawet takie, których byśmy się nie spodziewali: objętość treningowa, twardość podłoża, używane do treningu obuwie, niepoprawna technika biegu, niewystarczająca rozgrzewka, bieganie w niskiej temperaturze, a nawet zbyt mała ilość wapnia w diecie. Są to czynniki zewnętrzne.

Jednak dużo większy wpływ na pojawienie się dolegliwości bólowych goleni mają czynniki wewnętrzne: wiek, płeć, historia wcześniejszych urazów, niepoprawna kinematyka układu ruchu, dysbalans mięśniowy, brak elastyczności i słabość mięśni, a także niestabilność postawy.

Najnowsze badania pokazują, że za ból piszczeli tzw. shin splints może odpowiadać również nieprawidłowe funkcjonowanie stawu biodrowego.

Ograniczony zakres ruchu w tym stawie wymusza specyficzny wzorzec biegu, prawdopodobnie powodując zwiększenie obciążenia w okolicy piszczeli.

Zwiększone przesunięcie boczne miednicy, zwiększona rotacja wewnętrzna w stawie biodrowym oraz zmniejszona zdolność zgięcia kolana również predysponuje do urazu przeciążeniowego.

Ból piszczeli–co robić, gdy boli piszczel?

  • odpoczynek w fazie ostrej,
  • modyfikacja programu treningowego: zmniejszenie intensywności, częstotliwości oraz objętości, wykonywanie treningów z niskim obciążeniem,
  • wprowadzenie wzmacniających mięśnie treningów funkcjonalnych podczas okresu rehabilitacji,
  • w sytuacji ustania symptomów bólowych stopniowanie powrotu do sportu,
  • regularne przeprowadzanie ćwiczeń siłowych i rozciągających,
  • używanie dobrze wyprofilowanych butów z dobrze amortyzującą podeszwą,
  • zmiana obuwia na nowe co 400-800 km,
  • używanie wkładek ortopedycznych, jeśli jest to wskazane (w przypadku dodatniego testu na pronację przodostopia),
  • leczenie kluczowej dysfunkcji łańcucha kinetycznego, stosowanie terapii manualnej,
  • rozważenie innych metod terapii: zastrzyki przeciwzapalne, akupunktury, ostatecznie zabiegu operacyjnego.

Ból kolana, piszczeli lub uda przy bieganiu – co oznacza?

Jak zapobiegać bólowi piszczeli

Żaden uraz zmęczeniowy nie jest spowodowany jednym czynnikiem, a raczej jest wzajemną interakcją pomiędzy wewnętrznymi i zewnętrznymi czynnikami ryzyka.

Należy jednak zaznaczyć, że same czynniki nie wystarczą do odniesienia urazu, a jedynie zwiększają prawdopodobieństwo jego wystąpienia. Potrzebny jest jeszcze ostatni czynnik sprawczy, który doprowadzi do urazu.

Podstawą stworzenia skutecznego programu rehabilitacji jest biomechaniczna analiza biegu i wychwycenie nieprawidłowości, które wpływają na pojawienie się dolegliwości.

Autorka: Olga Atraszkiewicz

Seja o primeiro a comentar

Faça um comentário

Seu e-mail não será publicado.


*